HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

Liste des contextes (ordre alphabétique)


τ  =  291 formes différentes pour 3745 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[481]   τε καὶ λόγοις οὐχ οἷός  τ'   εἶ ~ἐναντιοῦσθαι, ὥστε, εἴ τίς
[519]   ~σὺ δ' οὐκ ἂν οἷός  τ'   εἴης λέγειν, εἰ μή τίς
[508]   ὡς ἄρα ἐγὼ οὐχ οἷός  τ'   εἰμὶ βοηθῆσαι οὔτε ἐμαυτῷ οὔτε
[458]   ὑπολαμβάνω. ῥητορικὸν φῂς ποιεῖν οἷός  τ'   εἶναι, ~ἐάν τις βούληται παρὰ
[452]   ~(Γοργίας) ~τὸ πείθειν ἔγωγ' οἷόν  τ'   εἶναι τοῖς λόγοις καὶ ἐν
[491]   Καλλίκλεις, ὡς οὐ ταὐτὰ σύ  τ'   ἐμοῦ κατηγορεῖς καὶ ἐγὼ σοῦ;
[526]   ὀνειδίζω σοι ὅτι οὐχ οἷός  ~τ'   ἔσῃ σαυτῷ βοηθῆσαι, ὅταν
[509]   ἐντετύχηκα, ~ὥσπερ νῦν, οὐδεὶς οἷός  τ'   ἐστὶν ἄλλως λέγων μὴ οὐ
[488]   (οὐδὲ γάρ τοι τότε οἷός  ~τ'   μαθεῖν σου τί ποτε
[465]   ἥν σοι ἀπεκρινάμην οὐδὲν ~οἷός  τ'   ἦσθα, ἀλλ' ἐδέου διηγήσεως. ~ἐὰν
[518]   κακόν τι ποιήσουσιν, ἂν οἷοί  τ'   ὦσι, τοὺς δὲ ~προτέρους ἐκείνους
[461]   εἰδέναι καὶ τὰ καλὰ καὶ  τὰ   ἀγαθά, καὶ ἐὰν μὴ ἔλθῃ
[460]   αὐτὸν ~εἰδέναι τὰ δίκαια καὶ  τὰ   ἄδικα ἤτοι πρότερόν γε
[455]   νεώρια ~ταῦτα (καὶ τὰ τείχη  τὰ   Ἀθηναίων καὶ τῶν λιμένων
[459]   περὶ τὸ ὑγιεινὸν καὶ περὶ  τὰ   ἄλλα ~ὧν αἱ ἄλλαι τέχναι,
[497]   τὰ ~ἡδέα τοῖς ἀγαθοῖς  τὰ   ἀνιαρὰ τοῖς κακοῖς; ἐὰν δὲ
[519]   ἐμοῦ ~ἑταίρου Ἀλκιβιάδου, ὅταν καὶ  τὰ   ἀρχαῖα προσαπολλύωσι (πρὸς οἷς ~ἐκτήσαντο,
[497]   οὖν δή; ~(Σωκράτης) ~ὅτι οὐ  τὰ   αὐτὰ γίγνεται, φίλε, τἀγαθὰ
[449]   μηδένα ἂν ἐν βραχυτέροις ἐμοῦ  τὰ   αὐτὰ εἰπεῖν. ~(Σωκράτης) ~τούτου μὴν
[499]   (ὥσπερ παιδὶ χρῇ, τοτὲ μὲν  ~τὰ   αὐτὰ φάσκων οὕτως ἔχειν, τοτὲ
[526]   ἔγωγέ φημι, Καλλίκλεις, φιλοσόφου  τὰ   αὑτοῦ πράξαντος καὶ οὐ ~πολυπραγμονήσαντος
[507]   ~ζῆν, καὶ πάντα εἰς τοῦτο  τὰ   αὑτοῦ συντείνοντα καὶ τὰ τῆς
[523]   αὐτοῖς ~πάντα ἐπίπροσθεν γίγνεται, καὶ  τὰ   αὑτῶν ἀμφιέσματα καὶ τὰ τῶν
[503]   αἱ ψυχαί, καὶ διαμάχεσθαι λέγοντα  τὰ   βέλτιστα, εἴτε ἡδίω ~εἴτε ἀηδέστερα
[464]   ~ὀψοποιικὴ ὑποδέδυκεν, καὶ προσποιεῖται  τὰ   βέλτιστα σιτία τῷ σώματι εἰδέναι,
[468]   βλαβερὰ δὲ ὄντα οὐ βουλόμεθα.  τὰ   γὰρ ἀγαθὰ βουλόμεθα, ὡς φῂς
[470]   σε δεῖ παλαιοῖς (πράγμασιν ἐλέγχειν·  τὰ   ~γὰρ ἐχθὲς καὶ πρώην γεγονότα
[463]   αὐτὴν εἶναι; ~(Σωκράτης) ~αἰσχρὸν ἔγωγε  τὰ   γὰρ κακὰ αἰσχρὰ καλῶ ἐπειδὴ
[469]   τρόπῳ ἥντινά σοι δοκοῖ, καὶ  τά   γε ~Ἀθηναίων νεώρια καὶ αἱ
[476]   ~ἔχεις οὖν λέγειν ὡς οὐχὶ  τά   γε δίκαια πάντα καλά ἐστιν,
[474]   ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~καὶ μὴν  τά   γε κατὰ τοὺς νόμους καὶ
[518]   πολιτικά, ὥσπερ ἂν εἰ περὶ  τὰ   ~γυμναστικὰ ἐμοῦ ἐρωτῶντος οἵτινες ἀγαθοὶ
[493]   δυνατὰ μὲν πορίζεσθαι, χαλεπὰ δέ,  τὰ   δ' ἀγγεῖα τετρημένα καὶ σαθρά,
[455]   ἐκ τῆς ~Θεμιστοκλέους συμβουλῆς γέγονεν,  τὰ   δ' ἐκ τῆς Περικλέους ἀλλ'
[498]   ἀγαθούς, καὶ κακοὺς δὲ ~κακῶν;  τὰ   δὲ ἀγαθὰ εἶναι τὰς ἡδονάς,
[492]   ἐστὶν ἀρετή τε καὶ ~εὐδαιμονία,  τὰ   δὲ ἄλλα ταῦτ' ἐστὶν τὰ
[476]   δίκαια πάσχει; ~(Πῶλος) φαίνεται. ~(Σωκράτης)  τὰ   δὲ δίκαιά που καλὰ ὡμολόγηται;
[468]   ἀγαθὰ βουλόμεθα, ὡς φῂς σύ,  τὰ   ~δὲ μήτε ἀγαθὰ μήτε κακὰ
[467]   τἀναντία τούτων; ~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης)  ~τὰ   δὲ μήτε ἀγαθὰ μήτε κακὰ
[514]   ἐχόντων ἦν ἂν ἰέναι ἐπὶ  τὰ   δημόσια ~ἔργα· εἰ δὲ μήτε
[469]   καὶ τὰ πλοῖα πάντα καὶ  τὰ   δημόσια καὶ τὰ ἴδια· ~ἀλλ'
[461]   ῥητορικὸν ἄνδρα μὴ οὐχὶ ~καὶ  τὰ   δίκαια εἰδέναι καὶ τὰ καλὰ
[461]   μὴ οὐχὶ καὶ αὐτὸν ἐπίστασθαι  τὰ   ~δίκαια καὶ ἄλλους διδάξειν; ἀλλ'
[507]   δὲ ~θεοὺς ὅσια· τὸν δὲ  τὰ   δίκαια καὶ ὅσια πράττοντα ἀνάγκη
[460]   τινα ποιήσῃς, ἀνάγκη αὐτὸν ~εἰδέναι  τὰ   δίκαια καὶ τὰ ἄδικα ἤτοι
[460]   τοῦτον τὸν λόγον καὶ  τὰ   δίκαια μεμαθηκὼς δίκαιος; ~(Γοργίας) πάντως
[482]   ἀφίκηται παρ' ~αὐτὸν μὴ ἐπιστάμενος  τὰ   δίκαια τὴν ῥητορικὴν (βουλόμενος
[471]   ἦν Ἀλκέτου, καὶ εἰ ἐβούλετο  τὰ   δίκαια ποιεῖν, ἐδούλευεν ἂν ~Ἀλκέτῃ
[500]   ~μηδ' ὅτι ἂν τύχῃς παρὰ  τὰ   δοκοῦντα ἀποκρίνου, μήτ' (αὖ τὰ
[495]   ~τὰ ὄντα ἐξετάζοις, εἴπερ παρὰ  τὰ   δοκοῦντα σαυτῷ ἐρεῖς. ~(Καλλίκλης) καὶ
[512]   ἀρετή, τὸ ~σῴζειν αὑτὸν καὶ  τὰ   ἑαυτοῦ ὄντα ὁποῖός τις ἔτυχεν,
[508]   τὸ τύπτειν καὶ ~ἐμὲ καὶ  τὰ   ἐμὰ ἀδίκως καὶ τέμνειν καὶ
[482]   ταῦτα λέγω, ἀλλὰ τὴν φιλοσοφίαν,  τὰ   ἐμὰ παιδικά, παῦσον ~ταῦτα λέγουσαν.
[508]   ὁτιοῦν ἀδικεῖν καὶ ἐμὲ καὶ  ~τὰ   ἐμὰ τῷ ἀδικοῦντι καὶ κάκιον
[448]   δέοι ~καλεῖν τὸν Γοργίαν· ὥσπερ  τὰ   ἔμπροσθέν σοι ὑπετείνατο Χαιρεφῶν ~καὶ
[496]   ὁμολογῶ. ~(Σωκράτης) ~ἴθι δὴ ἐπὶ  τὰ   ἔμπροσθεν ὡμολογημένα. τὸ πεινῆν ἔλεγες
[481]   εἴη τῶν ἀνθρώπων καὶ ~πάντα  τὰ   ἐναντία πράττομεν, ὡς ἔοικεν,
[506]   ~αὐτὸς ἀκοῦσαί σου αὐτοῦ διιόντος  τὰ   ἐπίλοιπα. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ μὲν δή,
[474]   γε κατὰ τοὺς νόμους καὶ  τὰ   ἐπιτηδεύματα οὐ δήπου ἐκτὸς τούτων
[466]   σοι ὅτι δύο ταῦτ' ἐστιν  τὰ   ἐρωτήματα, καὶ ἀποκρινοῦμαί γέ σοι
[474]   τῷ μέρει διδόναι ἔλεγχον ἀποκρινόμενος  τὰ   ~ἐρωτώμενα. ἐγὼ γὰρ δὴ οἶμαι
[525]   ἀδικίας ἀπαλλάττεσθαι. ~(οἳ δ' ἂν  τὰ   ἔσχατα ἀδικήσωσι καὶ διὰ τὰ
[494]   τί ~ἀποκρινῇ, ἐάν τίς σε  τὰ   ἐχόμενα τούτοις ἐφεξῆς ἅπαντα ἐρωτᾷ.
[453]   εἴ μοι εἶπες ὅτι  τὰ   ζῷα ~γράφων, ἆρ' οὐκ ἂν
[500]   ἕνεκα δεῖ καὶ τἆλλα καὶ  τὰ   ἡδέα πράττειν, ἀλλ' οὐ τἀγαθὰ
[497]   πῶς οὖν ταὐτὰ ἂν εἴη  τὰ   ~ἡδέα τοῖς ἀγαθοῖς τὰ
[504]   διακειμένῳ ~σιτία πολλὰ διδόναι καὶ  τὰ   ἥδιστα ποτὰ ἄλλ'
[484]   καὶ διαρρήξας καὶ ~διαφυγών, καταπατήσας  τὰ   ἡμέτερα γράμματα καὶ μαγγανεύματα καὶ
[504]   μὴν καὶ τὰ σώματά φαμεν  τὰ   ἡμέτερα; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)
[524]   τὴν ~φύσιν τὴν αὑτοῦ καὶ  τὰ   θεραπεύματα καὶ τὰ παθήματα ἔνδηλα
[460]   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~καὶ  τὰ   ἰατρικὰ ἰατρικός; καὶ τἆλλα οὕτω
[469]   πάντα καὶ τὰ δημόσια καὶ  τὰ   ἴδια· ~ἀλλ' οὐκ ἄρα τοῦτ'
[498]   δέ; τοῖς ἀνιωμένοις οὐ πάρεστιν  τὰ   κακά, αἱ λῦπαι; ~(Καλλίκλης) πάρεστιν.
[468]   μήτε κακὰ οὐ βουλόμεθα, οὐδὲ  τὰ   κακά. γάρ; ἀληθῆ σοι
[497]   φίλε, τἀγαθὰ τοῖς ἡδέσιν οὐδὲ  τὰ   κακὰ τοῖς ἀνιαροῖς. ~τῶν μὲν
[461]   ~καὶ τὰ δίκαια εἰδέναι καὶ  τὰ   καλὰ καὶ τὰ ἀγαθά, καὶ
[499]   καὶ τρίς φασιν καλὸν (εἶναι  τὰ   καλὰ λέγειν τε καὶ ~ἐπισκοπεῖσθαι.
[474]   καλά; οἷον πρῶτον τὰ ~σώματα  τὰ   καλὰ οὐχὶ ἤτοι κατὰ τὴν
[474]   δῆτα. ~(Σωκράτης) ~τί δὲ τόδε;  τὰ   καλὰ πάντα, οἷον καὶ σώματα
[474]   οὐ δήπου ἐκτὸς τούτων ~ἐστίν,  τὰ   καλά, τοῦ ὠφέλιμα εἶναι
[492]   τὰ δὲ ἄλλα ταῦτ' ἐστὶν  τὰ   καλλωπίσματα, τὰ παρὰ φύσιν ~συνθήματα
[474]   ~οὐ καὶ τὰς φωνὰς καὶ  τὰ   κατὰ τὴν μουσικὴν πάντα ὡσαύτως;
[486]   ἄσκει ὁπόθεν δόξεις φρονεῖν, ἄλλοις  τὰ   κομψὰ ταῦτα ~ἀφείς, εἴτε ληρήματα
[521]   ἐθέλων ποιεῖν σὺ παραινεῖς,  τὰ   κομψὰ ταῦτα, οὐχ ἕξω ὅτι
[454]   μὴ ἐθιζώμεθα ὑπονοοῦντες ~προαρπάζειν ἀλλήλων  τὰ   λεγόμενα, ἀλλὰ σὺ τὰ σαυτοῦ
[461]   ~θαυμάσας καὶ ἡγησάμενος οὐ συνᾴδειν  τὰ   λεγόμενα ἐκείνους εἶπον τοὺς ~λόγους,
[505]   κεφαλῆς περιίῃ. ἀπόκριναι οὖν καὶ  τὰ   λοιπά, ~ἵνα ἡμῖν λόγος
[497]   ~εὐδαίμων εἶ, Καλλίκλεις, ὅτι  τὰ   μεγάλα μεμύησαι πρὶν τὰ σμικρά·
[479]   μὲν τὸν Ἀρχέλαον ~εὐδαιμονίζων τὸν  τὰ   μέγιστα ἀδικοῦντα (δίκην οὐδεμίαν διδόντα,
[478]   οὗτος τυγχάνει ὢν ὃς ἂν  τὰ   μέγιστα ἀδικῶν καὶ χρώμενος μεγίστῃ
[471]   θαυμασίως ὡς ἄθλιος ~γέγονεν, ἐπεὶ  τὰ   μέγιστα ἠδίκηκεν· (ὅς γε πρῶτον
[525]   τούτους ὁρῶντες διὰ ~τὰς ἁμαρτίας  τὰ   μέγιστα καὶ ὀδυνηρότατα καὶ φοβερώτατα
[514]   νεωρίων ἱερῶν ἐπὶ  τὰ   ~μέγιστα οἰκοδομήματα, πότερον ἔδει ἂν
[451]   οἷς ~ῥητορικὴ χρῆται; ~(Γοργίας)  τὰ   μέγιστα τῶν ἀνθρωπείων πραγμάτων,
[484]   ἔχει, γνώσῃ δέ, ἂν ἐπὶ  τὰ   μείζω ἔλθῃς ἐάσας ἤδη ~φιλοσοφίαν.
[499]   ὁτιοῦν, τούτου ἅσμενος ἔχῃ ὥσπερ  τὰ   μειράκια. ὡς δὴ σὺ οἴει
[451]   ἐν τῷ δήμῳ (συγγραφόμενοι, ὅτι  τὰ   μὲν ἄλλα ~καθάπερ ἀριθμητικὴ
[493]   ἡσυχίαν ἔχοι· τῷ δ' ἑτέρῳ  τὰ   μὲν νάματα, ὥσπερ ~καὶ ἐκείνῳ,
[485]   εὐφυὴς ᾖ, ἀνάνδρῳ γενέσθαι φεύγοντι  τὰ   μέσα τῆς πόλεως καὶ τὰς
[468]   ~τἀγαθὰ τῶν μεταξύ; ~(Πῶλος)  τὰ   (μεταξὺ δήπου τῶν ἀγαθῶν. ~(Σωκράτης)
[468]   ἀλλὰ ταῦτα. ~(Σωκράτης) ~πότερον οὖν  τὰ   μεταξὺ ταῦτα ἕνεκα τῶν ἀγαθῶν
[507]   ~ἀνθρώπους· οὐ γὰρ ἂν σωφρονοῖ  τὰ   μὴ προσήκοντα πράττων; ~(ἀνάγκη ταῦτ'
[468]   ~λέγεις; ἄλλ' ἄττα καλεῖς  τὰ   μήτε ἀγαθὰ μήτε κακά; ~(Πῶλος)
[486]   δόμοις· ζηλῶν οὐκ ἐλέγχοντας ἄνδρας  τὰ   μικρὰ (ταῦτα, ἀλλ' ~οἷς ἔστιν
[460]   ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ  τὰ   μουσικὰ μουσικός; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης)
[455]   ὑφηγήσω. οἶσθα γὰρ δήπου ὅτι  τὰ   νεώρια ~ταῦτα (καὶ τὰ τείχη
[450]   ναί. ~(Σωκράτης) τούς γε περὶ  τὰ   νοσήματα; ~(Γοργίας) μάλιστα. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[495]   πάντως χαίρειν· ταῦτά τε γὰρ  τὰ   νυνδὴ αἰνιχθέντα ~πολλὰ καὶ αἰσχρὰ
[514]   πράξοντες τῶν ~πολιτικῶν πραγμάτων ἐπὶ  τὰ   οἰκοδομικά, τειχῶν νεωρίων
[506]   ἐὰν δέ τῳ ὑμῶν μὴ  ~τὰ   ὄντα δοκῶ ὁμολογεῖν ἐμαυτῷ, χρὴ
[495]   ἂν ἔτι μετ' ἐμοῦ ἱκανῶς  ~τὰ   ὄντα ἐξετάζοις, εἴπερ παρὰ τὰ
[511]   ἀποκτενεῖ, ἐὰν ~βούληται, καὶ ἀφαιρήσεται  τὰ   ὄντα. ~(Σωκράτης) ~οἶδα, ὠγαθὲ Καλλίκλεις,
[524]   τά τε τῆς φύσεως καὶ  τὰ   παθήματα διὰ ~τὴν ἐπιτήδευσιν
[524]   αὑτοῦ καὶ τὰ θεραπεύματα καὶ  τὰ   παθήματα ἔνδηλα (πάντα. ~οἷον εἴ
[481]   δεινοῦ, ~ὅτι ἂν φῇ σου  τὰ   παιδικὰ καὶ ὅπως ἂν φῇ
[451]   ῥητορικὴ οὖσα τῶν λόγῳ  τὰ   πάντα ~διαπραττομένων τε καὶ κυρουμένων·
[451]   ὅτι καὶ αὕτη λόγῳ κυροῦται  τὰ   πάντα, οἱ ~δὲ λόγοι οἱ
[500]   τὰ δοκοῦντα ἀποκρίνου, μήτ' (αὖ  τὰ   παρ' ἐμοῦ ~οὕτως ἀποδέχου ὡς
[492]   ἄλλα ταῦτ' ἐστὶν τὰ καλλωπίσματα,  τὰ   παρὰ φύσιν ~συνθήματα ἀνθρώπων, φλυαρία
[525]   ἀδικήματα ἀνίατοι ~γένωνται, ἐκ τούτων  τὰ   παραδείγματα γίγνεται, καὶ οὗτοι αὐτοὶ
[452]   τῷ δυναμένῳ λέγειν καὶ ~πείθειν  τὰ   πλήθη. ~(Σωκράτης) ~νῦν μοι δοκεῖς
[469]   νεώρια καὶ αἱ τριήρεις καὶ  τὰ   πλοῖα πάντα καὶ τὰ δημόσια
[470]   ἀδικοῦντες ἄνθρωποι εὐδαίμονές εἰσιν. ~(Σωκράτης)  τὰ   ποῖα ταῦτα; ~(Πῶλος) ~Ἀρχέλαον δήπου
[453]   ἂν δικαίως σε ἠρόμην  τὰ   ποῖα τῶν ζῴων γράφων καὶ
[517]   ἡμεῖς ἴσμεν ~ἄνδρα ἀγαθὸν γεγονότα  τὰ   πολιτικὰ ἐν τῇδε τῇ πόλει.
[516]   (ἐκεῖνος ἐπεμελεῖτο αὐτῶν ἀγαθὸς ὢν  τὰ   ~πολιτικά; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)
[521]   ἀληθῶς ~πολιτικῇ τέχνῃ καὶ πράττειν  τὰ   πολιτικὰ μόνος τῶν νῦν· ἅτε
[516]   ἔστω. ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἄρ' ἀγαθὸς  τὰ   πολιτικὰ Περικλῆς ἦν ἐκ τούτου
[518]   μοι ~ὁμοιοτάτους προτείνεσθαι ἀνθρώπους περὶ  τὰ   πολιτικά, ὥσπερ ἂν εἰ περὶ
[482]   ἔστιν καλά, νόμῳ δέ. ὡς  τὰ   ~πολλὰ δὲ ταῦτα ἐναντί' ἀλλήλοις
[524]   ~καὶ τελευτήσαντος πάντα  τὰ   πολλὰ ἐπί τινα χρόνον. ταὐτὸν
[505]   μὲν ἐῶσιν οἱ ἰατροὶ ὡς  τὰ   πολλά, κάμνοντα δὲ ὡς ἔπος
[459]   καὶ ῥητορική· ~αὐτὰ μὲν  τὰ   πράγματα οὐδὲν δεῖ αὐτὴν εἰδέναι
[525]   φρουρᾶς, οἷ μέλλει ἐλθοῦσα ἀνατλῆναι  τὰ   προσήκοντα πάθη. ~(προσήκει δὲ παντὶ
[526]   εἶναι· δὲ ἐκεῖσε ἀφικόμενος  (τὰ   προσήκοντα πάσχει. ἐνίοτε δ' ἄλλην
[507]   ~καὶ μὴν γε σώφρων  τὰ   προσήκοντα πράττοι ἂν καὶ περὶ
[507]   ~καὶ μὴν περὶ μὲν ἀνθρώπους  τὰ   προσήκοντα πράττων δίκαι' ἂν πράττοι,
[508]   ἐστιν, σκεπτέον τί τὰ συμβαίνοντα.  τὰ   πρόσθεν ~ἐκεῖνα, Καλλίκλεις, συμβαίνει
[499]   κακός; οὐ ταῦτα συμβαίνει καὶ  τὰ   πρότερα ἐκεῖνα, ἐάν τις ταὐτὰ
[480]   πῶς λέγομεν, Πῶλε, εἴπερ  τὰ   πρότερον μένει ἡμῖν ~ὁμολογήματα; οὐκ
[482]   ~ὅτι εἰ μή τις παύσει  τὰ   (σὰ παιδικὰ τούτων τῶν λόγων,
[512]   τὴν ἐκείνου. ~καίτοι ἐξ ὧν  τὰ   σαυτοῦ ἐπαινεῖς, τίνι δικαίῳ λόγῳ
[454]   ἀλλήλων τὰ λεγόμενα, ἀλλὰ σὺ  τὰ   σαυτοῦ κατὰ τὴν ὑπόθεσιν ~ὅπως
[497]   ὅτι τὰ μεγάλα μεμύησαι πρὶν  τὰ   σμικρά· ἐγὼ δ' οὐκ ~ᾤμην
[497]   βούληται. ~(Καλλίκλης) ~Ἐρώτα δὴ σὺ  τὰ   σμικρά τε καὶ στενὰ ταῦτα,
[479]   ~ὡμολογήκαμεν, Πῶλε, ἆρ' αἰσθάνῃ  τὰ   συμβαίνοντα ἐκ τοῦ λόγου;
[508]   οὗτος ἀληθής ἐστιν, σκεπτέον τί  τὰ   συμβαίνοντα. τὰ πρόσθεν ~ἐκεῖνα,
[517]   εἶναι ἐκπορίζειν, ἐὰν μὲν πεινῇ  τὰ   σώματα ~ἡμῶν, σιτία, ἐὰν δὲ
[511]   τὰς ψυχὰς σῴζει ἀλλὰ ~καὶ  τὰ   σώματα καὶ τὰ χρήματα ἐκ
[452]   καὶ ἰσχυροὺς ποιεῖν ~τοὺς ἀνθρώπους  τὰ   σώματα. μετὰ δὲ τὸν παιδοτρίβην
[464]   λέγω· πολλοὶ δοκοῦσιν εὖ ~ἔχειν  τὰ   σώματα, οὓς οὐκ ἂν ῥᾳδίως
[512]   ἐξεβίβασεν οἷοι ἐνέβησαν, οὔτε  τὰ   σώματα ~οὔτε τὰς ψυχάς. λογίζεται
[478]   καὶ ~παρὰ τίνας τοὺς κάμνοντας  τὰ   σώματα; ~(Πῶλος) παρὰ τοὺς ἰατρούς,
[474]   καλεῖς ἑκάστοτε καλά; οἷον πρῶτον  τὰ   ~σώματα τὰ καλὰ οὐχὶ ἤτοι
[518]   οὕτω τύχωσιν, ἐμπλήσαντες καὶ παχύναντες  τὰ   σώματα τῶν ~ἀνθρώπων, ἐπαινούμενοι ὑπ'
[504]   ναί. ~(Σωκράτης) καὶ μὴν καὶ  τὰ   σώματά φαμεν τὰ ἡμέτερα; ~(Καλλίκλης)
[514]   γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν οὕτω πάντα,  τά   τε ἄλλα κἂν εἰ ἐπιχειρήσαντες
[524]   ~ψυχῇ, ἐπειδὰν γυμνωθῇ τοῦ σώματος,  τά   τε τῆς φύσεως καὶ τὰ
[455]   ὅτι τὰ νεώρια ~ταῦτα (καὶ  τὰ   τείχη τὰ Ἀθηναίων καὶ
[460]   γε. ~(Σωκράτης) ~τί οὖν;  τὰ   τεκτονικὰ μεμαθηκὼς τεκτονικός, οὔ;
[515]   ἦσαν οἱ Ἀθηναῖοι ὅτε  ~τὰ   τελευταῖα ἔλεγεν; ~(Καλλίκλης) ἴσως. ~(Σωκράτης)
[507]   τοῦτο τὰ αὑτοῦ συντείνοντα καὶ  τὰ   τῆς πόλεως, ὅπως ~δικαιοσύνη παρέσται
[515]   μὲν αὐτὸς ἄρτι ἄρχῃ πράττειν  τὰ   τῆς ~πόλεως πράγματα, ἐμὲ δὲ
[515]   ἄρα ἐπιμελήσῃ ἡμῖν ἐλθὼν ~ἐπὶ  τὰ   (τῆς πόλεως πράγματα ὅπως
[491]   γε ἔγωγε τοὺς φρονίμους εἰς  τὰ   τῆς πόλεως πράγματα καὶ ~ἀνδρείους.
[491]   μαγείρους, ἀλλ' (οἳ ἂν εἰς  τὰ   τῆς πόλεως πράγματα φρόνιμοι ~ὦσιν,
[455]   ἄλλους ποιεῖν ~ῥητορικούς, εὖ ἔχει  τὰ   τῆς σῆς τέχνης παρὰ σοῦ
[483]   κατὰ φύσιν ὑπερωτῶν, ἐὰν δὲ  τὰ   τῆς φύσεως, τὰ τοῦ νόμου.
[490]   μὴ τὰ τοιαῦτα λέγεις, ἴσως  τὰ   τοιάδε· οἷον γεωργικὸν ἄνδρα περὶ
[461]   καὶ ἄλλους διδάξειν; ἀλλ' εἰς  τὰ   τοιαῦτα ἄγειν πολλὴ ἀγροικία ἐστὶν
[525]   τὰ ἔσχατα ἀδικήσωσι καὶ διὰ  τὰ   τοιαῦτα ἀδικήματα ἀνίατοι ~γένωνται, ἐκ
[481]   χρόνον βιώσεται τοιοῦτος ὤν. ἐπὶ  τὰ   ~τοιαῦτα ἔμοιγε δοκεῖ, Πῶλε,
[455]   πῶς λέγεις, ~Γοργία,  τὰ   τοιαῦτα; ἐπειδὴ γὰρ αὐτός τε
[459]   τούτων τὴν ~ἀλήθειαν; πῶς  τὰ   τοιαῦτα ἔχει, Γοργία; ~(καὶ
[467]   ὑγίειαν καὶ πλοῦτον καὶ τἆλλα  τὰ   ~τοιαῦτα, κακὰ δὲ τἀναντία τούτων;
[490]   ἔχων. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' εἰ μὴ  τὰ   τοιαῦτα λέγεις, ἴσως τὰ τοιάδε·
[468]   λίθους καὶ ξύλα καὶ τἆλλα  τὰ   τοιαῦτα; οὐ ταῦτα ~λέγεις;
[459]   τοῖς πολλοῖς δοκεῖν εἰδέναι ~αὐτὸν  τὰ   τοιαῦτα οὐκ εἰδότα καὶ δοκεῖν
[477]   καὶ νόσον καὶ ~αἶσχος καὶ  τὰ   τοιαῦτα; ~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν
[477]   καὶ ἀμαθίαν καὶ δειλίαν καὶ  τὰ   τοιαῦτα; ~(Πῶλος) πάνυ μὲν οὖν.
[500]   ἐπὶ ὃν σὺ παρακαλεῖς ἐμέ,  τὰ   τοῦ ἀνδρὸς δὴ ταῦτα ~πράττοντα,
[453]   οὐ διδάσκει ~ἡμᾶς ὅσα ἐστὶν  τὰ   τοῦ ἀριθμοῦ, καὶ ἀριθμητικὸς
[483]   ἐὰν δὲ τὰ τῆς φύσεως,  τὰ   τοῦ νόμου. ~ὥσπερ αὐτίκα ἐν
[488]   λόγον. ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν  τὰ   τούτων νόμιμα κατὰ φύσιν καλά,
[494]   ἀπιὸν εἶναι, καὶ μεγάλ' ἄττα  τὰ   ~τρήματα εἶναι ταῖς ἐκροαῖς; ~(Καλλίκλης)
[488]   ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν  τὰ   τῶν βελτιόνων; οἱ γὰρ κρείττους
[488]   ~φύσιν; ἄγειν βίᾳ τὸν κρείττω  τὰ   τῶν ἡττόνων καὶ ἄρχειν τὸν
[488]   τὰ τῶν πολλῶν ἄρα νόμιμα  τὰ   τῶν κρειττόνων ἐστίν. ~(Καλλίκλης) πάνυ
[523]   καὶ τὰ αὑτῶν ἀμφιέσματα καὶ  τὰ   τῶν κρινομένων. ~πρῶτον μὲν οὖν,
[525]   καὶ βασιλέων καὶ δυναστῶν καὶ  τὰ   τῶν πόλεων ~πραξάντων γεγονότας· οὗτοι
[488]   ~(Καλλίκλης) πῶς γὰρ οὔ; ~(Σωκράτης)  τὰ   τῶν πολλῶν ἄρα νόμιμα τὰ
[484]   τοῦ βελτίονός τε καὶ κρείττονος  ~τὰ   τῶν χειρόνων τε καὶ ἡττόνων.
[479]   τοῦ διδόντος; οὐ ταῦτ' ἦν  τὰ   ὑπ' ἐμοῦ λεγόμενα; ~(Πῶλος) ναί.
[467]   τοῦθ' πράττουσιν; οἷον οἱ  τὰ   φάρμακα ~πίνοντες παρὰ τῶν ἰατρῶν
[511]   ἀλλὰ ~καὶ τὰ σώματα καὶ  τὰ   χρήματα ἐκ τῶν ἐσχάτων κινδύνων,
[485]   χρῆμα εἶναι ~καὶ ἀνιᾷ μου  τὰ   ὦτα καί μοι δοκεῖ δουλοπρεπές
[515]   μισθοφορίαν πρῶτον καταστήσαντα. ~(Καλλίκλης) ~τῶν  τὰ   ὦτα κατεαγότων ἀκούεις ταῦτα,
[498]   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τοῖς χαίρουσιν πάρεστιν  τἀγαθά,   αἱ ἡδοναί, εἴπερ χαίρουσιν; ~(Καλλίκλης)
[496]   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ἦ καὶ  τἀγαθὰ   καὶ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ τἀναντία
[497]   τὰ αὐτὰ γίγνεται, φίλε,  τἀγαθὰ   τοῖς ἡδέσιν οὐδὲ τὰ κακὰ
[500]   τὰ ἡδέα πράττειν, ἀλλ' οὐ  τἀγαθὰ   τῶν ~ἡδέων. ~(Καλλίκλης) πάνυ γε.
[468]   ἀγαθῶν πράττουσιν ὅταν πράττωσιν,  ~τἀγαθὰ   τῶν μεταξύ; ~(Πῶλος) τὰ (μεταξὺ
[480]   οὐκοῦν κἀκεῖνα λυτέον  τάδε   ἀνάγκη συμβαίνειν; ~(Πῶλος) ναί, τοῦτό
[495]   μοι, ἐπειδὴ οὕτω δοκεῖ, διελοῦ  τάδε·   ἐπιστήμην που καλεῖς τι; ~(Καλλίκλης)
[515]   ταῦτα, Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ  τάδε   οὐκέτι ἀκούω, ἀλλ' οἶδα σαφῶς
[512]   τούτων τῷ θεῷ καὶ πιστεύσαντα  ταῖς   γυναιξὶν ὅτι τὴν εἱμαρμένην οὐδ'
[504]   οὐκ ἔστιν; ~(Καλλίκλης) ἔστιν. ~(Σωκράτης)  ~ταῖς   δέ γε τῆς ψυχῆς τάξεσι
[494]   μεγάλ' ἄττα τὰ ~τρήματα εἶναι  ταῖς   ἐκροαῖς; ~(Καλλίκλης) πάνυ μὲν οὖν.
[492]   καὶ αὐτοὶ οὐ δυνάμενοι ~ἐκπορίζεσθαι  ταῖς   ἡδοναῖς πλήρωσιν ἐπαινοῦσιν τὴν σωφροσύνην
[504]   μὴ ἐπίτρεπε. ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ  ταῖς   μὲν τοῦ σώματος τάξεσιν ~ὄνομα
[483]   καὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν ὅλαις  ταῖς   πόλεσι καὶ τοῖς γένεσιν, ὅτι
[466]   δοκοῦσί σοι ὡς κόλακες ἐν  ταῖς   πόλεσι φαῦλοι νομίζεσθαι οἱ ἀγαθοὶ
[467]   οἱ ῥήτορες οἱ ~ποιοῦντες ἐν  ταῖς   πόλεσιν δοκεῖ αὐτοῖς καὶ
[502]   (καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς ἐν  ~ταῖς   πόλεσιν δήμους τοὺς τῶν ἐλευθέρων
[467]   δύναιντο οἱ τύραννοι ἐν  ταῖς   πόλεσιν, ἐὰν μὴ ~(Σωκράτης) ἐξελεγχθῇ
[466]   τοὺς τυράννους ~δύνασθαι μὲν ἐν  ταῖς   πόλεσιν σμικρότατον, ὥσπερ νυνδὴ ἔλεγον·
[466]   νομίζεσθαι; οὐ μέγιστον δύνανται ἐν  ταῖς   πόλεσιν; ~(Σωκράτης) ~οὔκ, εἰ τὸ
[450]   τι ~ἴσους τοὺς λόγους ἔχουσι  ταῖς   πράξεσιν, αἱ δὲ πολλαὶ πλείους,
[465]   σῶμα ἔκρινε σταθμώμενον ταῖς χάρισι  ταῖς   πρὸς αὑτό, τὸ ~τοῦ Ἀναξαγόρου
[465]   αὐτὸ τὸ σῶμα ἔκρινε σταθμώμενον  ταῖς   χάρισι ταῖς πρὸς αὑτό, τὸ
[504]   τοῖς πολίταις (δικαιοσύνη μὲν ἐν  ταῖς   ψυχαῖς ~γίγνηται, ἀδικία δὲ ἀπαλλάττηται,
[504]   ἀγαθός, καὶ τοὺς ~λόγους προσοίσει  ταῖς   ψυχαῖς οὓς ἂν λέγῃ, καὶ
[462]   Πῶλε, ὥς γε πρὸς σὲ  τἀληθῆ   εἰρῆσθαι. ~(Πῶλος) ἀλλὰ τί σοι
[486]   δοξάζει, ταῦτ' ἤδη ἐστὶν ~αὐτὰ  τἀληθῆ.   ~ἐννοῶ γὰρ (ὅτι τὸν μέλλοντα
[481]   εἴποις ἂν αὐτῷ, εἰ βούλοιο  τἀληθῆ   λέγειν, ~ὅτι εἰ μή τις
[521]   ~διακονήσοντα καὶ πρὸς χάριν ὁμιλήσοντα;  τἀληθῆ   μοι εἰπέ, Καλλίκλεις· ~δίκαιος
[522]   ~(Καλλίκλης) ἀλλ' ἐπείπερ γε καὶ  τἆλλα   ἐπέρανας, καὶ τοῦτο πέρανον. ~(Σωκράτης)
[512]   δεῖν γίγνεσθαι μηχανοποιούς, ὡς οὐδὲν  ~τἆλλά   ἐστιν· ἱκανὸς γὰρ αὐτῷ
[477]   βλάβῃ καὶ κακῷ θαυμασίῳ ὑπερβάλλουσα  ~(τἆλλα   τῆς ψυχῆς πονηρία αἴσχιστόν
[500]   ἀγαθῶν ἄρα ἕνεκα δεῖ καὶ  τἆλλα   καὶ τὰ ἡδέα πράττειν, ἀλλ'
[484]   δικαίου ~φύσει, καὶ βοῦς καὶ  τἆλλα   κτήματα εἶναι πάντα τοῦ βελτίονός
[460]   τὰ ἰατρικὰ ἰατρικός; καὶ  τἆλλα   οὕτω κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον,
[524]   παχύς, παχὺς καὶ ἀποθανόντος, καὶ  ~τἆλλα   οὕτως· καὶ εἰ αὖ ἐπετήδευε
[509]   τρίτην τὴν τοῦ τρίτου καὶ  τἆλλα   ~οὕτως· ὡς ἑκάστου κακοῦ μέγεθος
[506]   γέ ἐσμεν καὶ ἡμεῖς καὶ  τἆλλα   πάντα ὅσ' ἀγαθά ἐστιν, ἀρετῆς
[474]   οὐκ ἔχω. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ  τἆλλα   πάντα οὕτω καὶ σχήματα καὶ
[500]   ~καὶ ἐκείνου ἕνεκα δεῖν πάντα  τἆλλα   πράττεσθαι (ἀλλ' οὐκ ~ἐκεῖνο τῶν
[519]   σοφισταί. καὶ γὰρ οἱ ~σοφισταί,  τἆλλα   σοφοὶ ὄντες, τοῦτο ἄτοπον ἐργάζονται
[467]   καὶ ὑγίειαν καὶ πλοῦτον καὶ  τἆλλα   τὰ ~τοιαῦτα, κακὰ δὲ τἀναντία
[468]   αὖ λίθους καὶ ξύλα καὶ  τἆλλα   τὰ τοιαῦτα; οὐ ταῦτα ~λέγεις;
[452]   ~παιδοτρίβης εἴποι ὅτι θαυμάζοιμί  τἄν,   Σώκρατες, καὶ αὐτὸς εἴ
[471]   παρέχωνται καὶ ~εὐδοκίμους, δὲ  τἀναντία   λέγων ἕνα τινὰ παρέχηται
[496]   τἀγαθὰ καὶ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ  τἀναντία   τούτων, κακά τε καὶ ἀθλιότητα,
[499]   αὗται μὲν ἀγαθαί, αἱ δὲ  (τἀναντία   τούτων ~κακαί; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε.
[467]   τἆλλα τὰ ~τοιαῦτα, κακὰ δὲ  τἀναντία   τούτων; ~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~τὰ
[525]   Ἅιδου τὸν ἀεὶ χρόνον τιμωρουμένους,  ~Τάνταλον   καὶ Σίσυφον καὶ Τιτυόν· Θερσίτην
[506]   ταῦτα; ~ἐγὼ μὲν γάρ φημι.  ~(τάξει   ἆρα τεταγμένον καὶ κεκοσμημένον ἐστὶν
[506]   τῷ εἰκῇ κάλλιστα παραγίγνεται, ἀλλὰ  τάξει   καὶ ὀρθότητι καὶ ~τέχνῃ, ἥτις
[504]   ~ταῖς δέ γε τῆς ψυχῆς  τάξεσι   καὶ κοσμήσεσιν νόμιμόν τε καὶ
[504]   δοκεῖ ταῖς μὲν τοῦ σώματος  τάξεσιν   ~ὄνομα εἶναι ὑγιεινόν, ἐξ οὗ
[504]   ~(Καλλίκλης) ἔστω τοῦτο οὕτω. ~(Σωκράτης)  ~τάξεως   ἄρα καὶ κόσμου τυχοῦσα οἰκία
[504]   τῇ ψυχῇ ἐγγιγνομένῳ ἐκ τῆς  τάξεως   καὶ τοῦ κόσμου; πειρῶ ~εὑρεῖν
[504]   ἀταξίας τυχοῦσα ἔσται χρηστή,  τάξεώς   τε καὶ κόσμου τινός; ~(Καλλίκλης)
[504]   τῷ σώματι τῷ ἐκ τῆς  τάξεώς   τε καὶ τοῦ κόσμου γιγνομένῳ;
[455]   ὅταν στρατηγῶν αἱρέσεως ~πέρι  τάξεώς   τινος πρὸς πολεμίους χωρίων
[503]   ὅντινα βούλει αὐτῶν, ὡς εἰς  τάξιν   τινὰ ἕκαστος ἕκαστον τίθησιν
[526]   καὶ τοῦτο ~κατιδὼν ἀπέπεμψεν εἰς  Τάρταρον,   ἐπισημηνάμενος, ἐάντε ἰάσιμος ἐάντε ἀνίατος
[524]   μακάρων νήσους, δ' εἰς  Τάρταρον.   καὶ τοὺς μὲν ~ἐκ τῆς
[523]   καὶ δίκης ~δεσμωτήριον, δὴ  Τάρταρον   καλοῦσιν, ἰέναι. ~Τούτων δὲ δικασταὶ
[485]   τὰ μέσα τῆς πόλεως καὶ  τὰς   ~ἀγοράς, ἐν αἷς ἔφη
[459]   συμβαίνει. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ περὶ  τὰς   ἄλλας ἁπάσας τέχνας ὡσαύτως ἔχει
[454]   τὸ περιττὸν ὅσον ἐστίν· καὶ  ~τὰς   ἄλλας ἃς νυνδὴ ἐλέγομεν τέχνας
[494]   διψῶντα πίνειν; ~(Καλλίκλης) ~λέγω, καὶ  τὰς   ἄλλας ἐπιθυμίας ἁπάσας ἔχοντα καὶ
[459]   Σώκρατες, γίγνεται, μὴ μαθόντα  τὰς   ἄλλας τέχνας ~ἀλλὰ μίαν ταύτην,
[450]   ~(Σωκράτης) ~τί οὖν δή ποτε  τὰς   ἄλλας τέχνας οὐ ῥητορικὰς καλεῖς,
[518]   ἀνελευθέρους ~εἶναι περὶ σώματος πραγματείαν,  τὰς   ἄλλας τέχνας, τὴν δὲ γυμναστικὴν
[525]   ὀνίνανται οἱ τούτους ὁρῶντες διὰ  ~τὰς   ἁμαρτίας τὰ μέγιστα καὶ ὀδυνηρότατα
[498]   εἶναι τὰς ἡδονάς, κακὰ δὲ  τὰς   ἀνίας; ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[449]   Ἥραν, Γοργία, ἄγαμαί γε  τὰς   ἀποκρίσεις, ὅτι ἀποκρίνῃ ὡς οἷόν
[518]   ὑπ' αὐτῶν, προσαπολοῦσιν αὐτῶν καὶ  τὰς   ἀρχαίας ~σάρκας· οἱ (δ' αὖ
[503]   τὸ τὰς ~ἐπιθυμίας ἀποπιμπλάναι καὶ  τὰς   αὑτοῦ καὶ τὰς τῶν ἄλλων·
[484]   οὔτε ~δόντος τοῦ Γηρυόνου ἠλάσατο  τὰς   βοῦς, (ὡς τούτου ὄντος τοῦ
[456]   οἱ συμβουλεύοντες καὶ οἱ νικῶντες  τὰς   γνώμας περὶ τούτων. ~(Σωκράτης) ~ταῦτα
[518]   ποτῶν ἐστιν εἰς ἀρετὴν (σώματος,  τὰς   δ' ἄλλας πάσας ταύτας ~ἀγνοεῖν·
[499]   πρακτέον; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)  τὰς   δὲ πονηρὰς οὔ; ~(Καλλίκλης) δῆλον
[499]   ἡγεῖσθαι τὰς μὲν βελτίους ἡδονάς,  τὰς   ~δὲ χείρους. ~(Σωκράτης) ~ἰοῦ ἰοῦ,
[456]   ὅτι ὡς ἔπος εἰπεῖν ἁπάσας  τὰς   δυνάμεις ~συλλαβοῦσα ὑφ' αὑτῇ ἔχει.
[491]   ὀρθῶς βιωσόμενον τὰς μὲν ἐπιθυμίας  τὰς   ~ἑαυτοῦ ἐᾶν ὡς μεγίστας εἶναι
[503]   σὺ ἔλεγες ἀρετήν, ἀληθής, τὸ  τὰς   ~ἐπιθυμίας ἀποπιμπλάναι καὶ τὰς αὑτοῦ
[505]   ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ  τὰς   ἐπιθυμίας ἀποπιμπλάναι, οἷον πεινῶντα φαγεῖν
[517]   ὧν ἐπεθύμει. ἀλλὰ γὰρ μεταβιβάζειν  τὰς   ἐπιθυμίας καὶ μὴ ἐπιτρέπειν, ~πείθοντες
[494]   καὶ (ἡμέραν πιμπλάναι αὐτά,  τὰς   ~ἐσχάτας λυποῖτο λύπας· ἆρα τοιούτου
[498]   ~κακῶν; τὰ δὲ ἀγαθὰ εἶναι  τὰς   ἡδονάς, κακὰ δὲ τὰς ἀνίας;
[501]   γίγνεσθαι, δὴ καὶ ~πορίζεται  τὰς   ἡδονάς. ταῦτ' οὖν πρῶτον σκόπει
[500]   καὶ ἐτίθην τῶν μὲν περὶ  τὰς   ἡδονὰς ~τὴν μαγειρικὴν ἐμπειρίαν ἀλλὰ
[513]   φασὶ τὰς τὴν σελήνην ~καθαιρούσας,  τὰς   Θετταλίδας· σὺν τοῖς φιλτάτοις
[520]   ~διὰ ταῦτ' ἄρα, ὡς ἔοικε,  τὰς   μὲν ἄλλας συμβουλὰς συμβουλεύειν λαμβάνοντα
[499]   ἄλλον ὁντινοῦν ἀνθρώπων οὐχ ἡγεῖσθαι  τὰς   μὲν βελτίους ἡδονάς, τὰς ~δὲ
[491]   ὅτι δεῖ τὸν ὀρθῶς βιωσόμενον  τὰς   μὲν ἐπιθυμίας τὰς ~ἑαυτοῦ ἐᾶν
[492]   πῶς βιωτέον. καί ~μοι λέγε·  τὰς   μὲν ἐπιθυμίας φῂς οὐ κολαστέον,
[499]   πῶς γὰρ οὔ; ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν  τὰς   μὲν χρηστὰς καὶ ἡδονὰς καὶ
[513]   οὖν ὅτι δύ' ἔφαμεν εἶναι  τὰς   παρασκευὰς ἐπὶ τὸ ἕκαστον ~θεραπεύειν,
[504]   ψυχαῖς οὓς ἂν λέγῃ, καὶ  τὰς   πράξεις ἁπάσας, καὶ δῶρον ~ἐάν
[488]   ὡς αἱ μεγάλαι πόλεις ἐπὶ  τὰς   σμικρὰς κατὰ τὸ φύσει δίκαιον
[457]   καὶ διδάξαντες ἑαυτούς, (οὕτω ~διαλύεσθαι  τὰς   συνουσίας, ἀλλ' ἐὰν περί του
[511]   πλεῖστον χρόνον ζῆν, καὶ μελετᾶν  τὰς   τέχνας ταύτας αἳ ἡμᾶς ἀεὶ
[513]   δαιμόνιε, πεισόμεθα ὅπερ φασὶ  τὰς   τὴν σελήνην ~καθαιρούσας, τὰς Θετταλίδας·
[526]   τὴν ψυχήν· χαίρειν οὖν ~ἐάσας  τὰς   τιμὰς τὰς τῶν πολλῶν ἀνθρώπων,
[499]   ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν  τὰς   τοιάσδε λέγεις, οἷον κατὰ τὸ
[450]   καὶ ἀνδριαντοποιία καὶ ἄλλαι πολλαί.  τὰς   τοιαύτας (μοι δοκεῖς ~λέγειν, περὶ
[503]   ἀποπιμπλάναι καὶ τὰς αὑτοῦ καὶ  τὰς   τῶν ἄλλων· εἰ δὲ μὴ
[526]   χαίρειν οὖν ~ἐάσας τὰς τιμὰς  τὰς   τῶν πολλῶν ἀνθρώπων, τὴν ἀλήθειαν
[484]   οἱ πολιτικοί, ἐπειδὰν αὖ εἰς  τὰς   ~ὑμετέρας διατριβὰς ἔλθωσιν καὶ τοὺς
[474]   ~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~οὐ καὶ  τὰς   φωνὰς καὶ τὰ κατὰ τὴν
[512]   ἐνέβησαν, οὔτε τὰ σώματα ~οὔτε  τὰς   ψυχάς. λογίζεται οὖν ὅτι οὐκ,
[511]   τὴν κυβερνητικήν, οὐ μόνον  τὰς   ψυχὰς σῴζει ἀλλὰ ~καὶ τὰ
[509]   ἄνθρωπος ~βοηθήσειεν αὑτῷ, (ὥστε ἀμφοτέρας  τὰς   ὠφελίας ταύτας ἔχειν, τήν τε
[510]   πρὸς φίλον σπουδάσειεν. ~(Καλλίκλης) καὶ  ταῦτ'   ἀληθῆ. ~(Σωκράτης) ~λείπεται δὴ ἐκεῖνος
[520]   οὕτω; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) ~διὰ  ταῦτ'   ἄρα, ὡς ἔοικε, τὰς μὲν
[450]   κύρωσις διὰ λόγων ~(ἐστίν. διὰ  ταῦτ'   ἐγὼ τὴν ῥητορικὴν τέχνην ἀξιῶ
[507]   τὰ μὴ προσήκοντα πράττων; ~(ἀνάγκη  ταῦτ'   εἶναι οὕτω. ~καὶ μὴν περὶ
[516]   ἀπέφηνεν οἵους παρέλαβεν, καὶ  ταῦτ'   εἰς ~αὑτόν, ὃν ἥκιστ' ἂν
[493]   δι' ἀπιστίαν τε καὶ λήθην.  ταῦτ'   ἐπιεικῶς μέν ἐστιν ὑπό τι
[473]   νῦν μὲν οὖν διαφερόμεθα  ταῦτ'   ἐστιν· σκόπει δὲ καὶ σύ.
[466]   ~λέγω τοίνυν σοι ὅτι δύο  ταῦτ'   ἐστιν τὰ ἐρωτήματα, καὶ ἀποκρινοῦμαί
[492]   καὶ ~εὐδαιμονία, τὰ δὲ ἄλλα  ταῦτ'   ἐστὶν τὰ καλλωπίσματα, τὰ παρὰ
[490]   τῶν μυρίων κρείττων. ~(Καλλίκλης) ~ἀλλὰ  ταῦτ'   ἔστιν λέγω. τοῦτο γὰρ
[524]   περὶ τῆς πορείας τοῖς ἀνθρώποις.  ~ταῦτ'   ἔστιν, Καλλίκλεις, ἐγὼ
[486]   ὧν ἐμὴ ψυχὴ δοξάζει,  ταῦτ'   ἤδη ἐστὶν ~αὐτὰ τἀληθῆ. ~ἐννοῶ
[479]   διδόντα ~δίκην τοῦ διδόντος; οὐ  ταῦτ'   ἦν τὰ ὑπ' ἐμοῦ λεγόμενα;
[501]   δὴ καὶ ~πορίζεται τὰς ἡδονάς.  ταῦτ'   οὖν πρῶτον σκόπει εἰ δοκεῖ
[516]   ἡνίοχοι, τότ' ἐκπίπτουσιν· οὐκ ἔστι  ταῦτ'   οὔτ' ἐν ἡνιοχείᾳ οὔτ' ~ἐν
[466]   οἴει εἶναι, ἐάν τις ποιῇ  ταῦτα   ἂν δοκῇ αὐτῷ βέλτιστα
[471]   τε καὶ ἠφάνισεν ἀμφοτέρους. καὶ  ταῦτα   ἀδικήσας ἔλαθεν ~ἑαυτὸν ἀθλιώτατος γενόμενος
[507]   ταῦτα οὕτω τίθεμαι καί φημι  ταῦτα   ἀληθῆ εἶναι· εἰ δὲ ἔστιν
[481]   γὰρ σπουδάζεις τε καὶ τυγχάνει  ταῦτα   ἀληθῆ ~ὄντα λέγεις, ἄλλο
[480]   ~(Σωκράτης) ~εἶεν· εἰ οὖν δὴ  ταῦτα   ἀληθῆ, Πῶλε, τίς
[486]   οὐκ ἐλέγχοντας ἄνδρας τὰ μικρὰ  (ταῦτα,   ἀλλ' ~οἷς ἔστιν καὶ βίος
[507]   ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχω παρὰ  ταῦτα   ἄλλα φάναι, φίλε ~Καλλίκλεις·
[495]   ~ἆρ' οὖν, εἴπερ ἐναντία ἐστὶν  ταῦτα   ἀλλήλοις, ἀνάγκη περὶ αὐτῶν ἔχειν
[499]   τε καὶ ἀγαθὰ εἶναι; οὐ  ταῦτα   ἀνάγκη, Καλλίκλεις; ~(Καλλίκλης) ~πάλαι
[516]   μηδὲ κυρίττοντας μηδὲ δάκνοντας ~ἀπέδειξε  ταῦτα   ἅπαντα ποιοῦντας δι' ἀγριότητα.
[484]   ~ἱκανὴν γένηται ἔχων ἀνήρ, πάντα  ταῦτα   ἀποσεισάμενος καὶ διαρρήξας καὶ ~διαφυγών,
[492]   αὑτῶν τοῖς ἐχθροῖς, καὶ  ταῦτα   ἄρχοντες ἐν τῇ ἑαυτῶν ~πόλει;
[486]   δόξεις φρονεῖν, ἄλλοις τὰ κομψὰ  ταῦτα   ~ἀφείς, εἴτε ληρήματα χρὴ φάναι
[459]   ἀνάγκη εἰδέναι, καὶ ~δεῖ προεπιστάμενον  ταῦτα   ἀφικέσθαι παρὰ σὲ τὸν μέλλοντα
[504]   ~(Καλλίκλης) ἔστω. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν πρὸς  ταῦτα   βλέπων ῥήτωρ ἐκεῖνος,
[468]   ἀλλ' ἐὰν μὲν ὠφέλιμα  ταῦτα,   βουλόμεθα πράττειν ~αὐτά, βλαβερὰ δὲ
[496]   καὶ ἅμα ἔχει, δῆλον ~ὅτι  ταῦτά   γε οὐκ ἂν εἴη τό
[521]   Σώκρατες· ὡς εἰ μὴ  ταῦτά   γε ποιήσεις ~(Σωκράτης) ~μὴ εἴπῃς
[504]   καὶ ~νόμιμοι γίγνονται καὶ κόσμιοι·  ταῦτα   δ' ἔστιν δικαιοσύνη τε καὶ
[523]   καὶ ὅλον τὸ σῶμα προκεκαλυμμένοι.  ταῦτα   δὴ αὐτοῖς ~πάντα ἐπίπροσθεν γίγνεται,
[483]   ἴσον ἔχωσιν φαυλότεροι ὄντες. διὰ  ~ταῦτα   δὴ νόμῳ μὲν τοῦτο ἄδικον
[482]   ἀληθῶς δημηγόρος ὤν· καὶ ~νῦν  ταῦτα   δημηγορεῖς ταὐτὸν παθόντος Πώλου πάθος
[511]   ἔχων τὴν τέχνην καὶ  ταῦτα   ~διαπραξάμενος ἐκβὰς παρὰ τὴν θάλατταν
[513]   ~πολλάκις (ἴσως καὶ) βέλτιον (ταὐτὰ  ταῦτα   διασκοπώμεθα, πεισθήσῃ. ~ἀναμνήσθητι δ' οὖν
[523]   κρίσις ᾖ. ~ἐγὼ μὲν οὖν  ταῦτα   ἐγνωκὼς πρότερος ὑμεῖς ἐποιησάμην
[522]   ἕξω εἰπεῖν, ~ὅτι δικαίως (πάντα  ταῦτα   ἐγὼ λέγω, καὶ πράττω τὸ
[506]   ἑκάστῳ ἀποδέδοται αὐτῶν· ἆρα ἔστιν  ταῦτα;   ~ἐγὼ μὲν γάρ φημι. ~(τάξει
[492]   εἶναι τὴν ἀρετήν; ~(Καλλίκλης) φημὶ  ταῦτα   ἐγώ. ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἄρα ὀρθῶς
[506]   ἐγὼ πρῶτος συγχωρήσομαι. λέγω μέντοι  ταῦτα,   εἰ ~δοκεῖ χρῆναι διαπερανθῆναι τὸν
[461]   ἀγαθά, καὶ ἐὰν μὴ ἔλθῃ  ταῦτα   εἰδὼς ~παρ' αὐτόν, αὐτὸς διδάξειν,
[489]   ἰσχυρίσασθαι, καὶ οὗτοι φῶσιν, αὐτὰ  ταῦτα   εἶναι νόμιμα; ~(Σωκράτης) εἶεν,
[480]   μένει ἡμῖν ~ὁμολογήματα; οὐκ ἀνάγκη  ταῦτα   ἐκείνοις οὕτω μὲν συμφωνεῖν, ἄλλως
[495]   τὴν ἀνδρείαν τῆς ἐπιστήμης δύο  ταῦτα   ἔλεγες; ~(Καλλίκλης) σφόδρα γε. ~(Σωκράτης)
[488]   ὀρθῶς μέμνημαι; ~(Καλλίκλης) ἀλλὰ  ταῦτα   ἔλεγον καὶ τότε καὶ νῦν
[482]   δέ. ὡς τὰ ~πολλὰ δὲ  ταῦτα   ἐναντί' ἀλλήλοις ἐστίν, τε
[524]   διεστραμμένα ζῶντος, καὶ (τεθνεῶτος ταὐτὰ  ~ταῦτα   ἔνδηλα. ἑνὶ δὲ λόγῳ, οἷος
[468]   ~(Σωκράτης) ~πότερον οὖν τὰ μεταξὺ  ταῦτα   ἕνεκα τῶν ἀγαθῶν πράττουσιν ὅταν
[515]   λέγε μοι, (ἐάν τίς σε  ταῦτα   ἐξετάζῃ, Καλλίκλεις, τί ἐρεῖς;
[516]   σὺ ~φῄς, οὐκ ἄν ποτε  ταῦτα   ἔπασχον. οὔκουν οἵ γε ἀγαθοὶ
[497]   τὰ σμικρά τε καὶ στενὰ  ταῦτα,   ἐπείπερ Γοργίᾳ δοκεῖ οὕτως. ~(Σωκράτης)
[448]   (Χαιρεφῶν) καὶ γὰρ νυνδὴ αὐτὰ  ταῦτα   ἐπηγγελλόμην, καὶ λέγω ὅτι ~οὐδείς
[516]   ~τῆς φωνῆς; καὶ Θεμιστοκλέα ταὐτὰ  ταῦτα   ἐποίησαν καὶ φυγῇ προσεζημίωσαν; ~Μιλτιάδην
[524]   τεθνεῶτος τὸ σῶμα ἔστιν ἰδεῖν  ταῦτα   ἔχον· ~κατεαγότα εἴ του
[495]   ἡμῖν Ἀλωπεκῆθεν οὐχ ὁμολογεῖ  ταῦτα.   ὁμολογεῖ; ~(Σωκράτης) ~οὐχ ὁμολογεῖ·
[460]   ὀρθῶς χρωμένῳ τῇ ῥητορικῇ; ἐρρήθη  ταῦτα   οὔ; ~(Γοργίας) ἐρρήθη. ~(Σωκράτης)
[489]   τὸ ἀδικεῖν (τοῦ ἀδικεῖσθαι; ἔστιν  ταῦτα   οὔ; καὶ ὅπως μὴ
[496]   οὐδὲν γὰρ οἶμαι διαφέρει. ἔστι  ταῦτα   οὔ; ~(Καλλίκλης) ἔστιν. ~(Σωκράτης)
[504]   ἄλλη ἀρετὴ τοῦ ~σώματος. ἔστιν  ταῦτα   οὐκ ἔστιν; ~(Καλλίκλης) ἔστιν.
[508]   εἶναι ἐμοὶ τῷ ἀδικουμένῳ.  ταῦτα   ἡμῖν ἄνω ~ἐκεῖ ἐν τοῖς
[513]   μὴ καταχαριζόμενον ἀλλὰ διαμαχόμενον. οὐ  ταῦτα   ἦν τότε ~ὡριζόμεθα; ~(Καλλίκλης)
[490]   δὲ ἡμῶν φρονιμώτερος περὶ  ταῦτα,   ἰατρὸς ὤν, δέ, ~οἷον
[470]   ~γὰρ ἐχθὲς καὶ πρώην γεγονότα  ταῦτα   ἱκανά σε ἐξελέγξαι ἐστὶν καὶ
[495]   δὲ τῷ ὄντι, Καλλίκλεις,  ταῦτα   ἰσχυρίζῃ; ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~ἐπιχειρῶμεν
[490]   δεῖ πλεονεκτεῖν τὸν (φρονιμώτατον εἰς  ταῦτα   ~καὶ βέλτιστον. τὸν σκυτοτόμον ἴσως
[496]   ἀγαθὸν καὶ τὸ κακόν. ὁμολογοῦμεν  ταῦτα;   καὶ εὖ ~μάλα σκεψάμενος ἀποκρίνου.
[456]   τὰς γνώμας περὶ τούτων. ~(Σωκράτης)  ~ταῦτα   καὶ θαυμάζων, Γοργία, πάλαι
[507]   δίκαιον καὶ ὅσιον εἶναι. ~ἔστι  ταῦτα.   ~καὶ μὲν δὴ καὶ ἀνδρεῖόν
[462]   ἀποκρίνου. ~(Πῶλος) ~ἀλλὰ ποιήσω  ταῦτα.   καί μοι ἀπόκριναι, Σώκρατες·
[526]   μακάρων νήσους ἀπέπεμψε. ~ταὐτὰ δὲ  ταῦτα   καὶ Αἰακός ἑκάτερος τούτων
[455]   γὰρ δήπου ὅτι τὰ νεώρια  ~ταῦτα   (καὶ τὰ τείχη τὰ Ἀθηναίων
[524]   παρεσκεύαστο τὸ σῶμα ζῶν, ἔνδηλα  ταῦτα   ~καὶ τελευτήσαντος πάντα
[468]   καὶ βούλεται, εἴπερ τυγχάνει  ταῦτα   κακὰ ὄντα; τί οὐκ ἀποκρίνῃ;
[504]   δίκαιον λόγον καὶ ἔλαττον; ἔστι  ταῦτα;   ~(Καλλίκλης) ἔστω. ~(Σωκράτης) ~οὐ γὰρ
[490]   βελτίων καὶ κρείττων ἔσται εἰς  ταῦτα;   ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ἦ
[508]   καὶ τὸ ὅλον τοῦτο διὰ  ~ταῦτα   κόσμον καλοῦσιν, ~ὦ ἑταῖρε, οὐκ
[473]   ~(πολιτῶν καὶ τῶν ἄλλων ξένων;  ταῦτα   λέγεις ἀδύνατον εἶναι ἐξελέγχειν; ~(Σωκράτης)
[452]   ἐροίμην· σὺ ~δὲ τίς ὢν  ταῦτα   λέγεις; εἴποι ἂν ἴσως ὅτι
[468]   καὶ τἆλλα τὰ τοιαῦτα; οὐ  ταῦτα   ~λέγεις; ἄλλ' ἄττα καλεῖς
[466]   ἑκάστου ὧν λέγεις πότερον αὐτὸς  ~ταῦτα   λέγεις καὶ γνώμην σαυτοῦ ἀποφαίνῃ,
[460]   ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ τοίνυν σου τότε  ταῦτα   λέγοντος ὑπέλαβον ὡς οὐδέποτ' ἂν
[482]   φιλοσοφίαν, τὰ ἐμὰ παιδικά, παῦσον  ~ταῦτα   λέγουσαν. λέγει γάρ, φίλε
[482]   καὶ μὴ ~θαύμαζε ὅτι ἐγὼ  ταῦτα   λέγω, ἀλλὰ τὴν φιλοσοφίαν, τὰ
[490]   καὶ φλυαρίας· (ἐγὼ δὲ οὐ  ταῦτα   ~λέγω. ~(Σωκράτης) ~πότερον οὐ τὸν
[482]   λόγων, οὐδὲ σὺ παύσῃ ποτὲ  ~ταῦτα   λέγων. νόμιζε τοίνυν καὶ παρ'
[494]   τοῦ κοσμίου; πείθω τί σε  ταῦτα   λέγων ~συγχωρῆσαι τὸν κόσμιον βίον
[463]   κομμωτικὴν καὶ τὴν σοφιστικήν, τέτταρα  ~ταῦτα   μόρια ἐπὶ τέτταρσιν πράγμασιν. εἰ
[527]   πάντως προπηλακιεῖ. ~τάχα δ' οὖν  ταῦτα   μῦθός σοι δοκεῖ λέγεσθαι ὥσπερ
[468]   ~(Πῶλος) ἀληθῆ. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν εἴπερ  ταῦτα   ὁμολογοῦμεν, εἴ τις ἀποκτείνει τινὰ
[514]   παρακαλεῖν ἀλλήλους ἐπ' αὐτά. φῶμεν  ταῦτα   ὀρθῶς ~λέγεσθαι (ἢ οὔ; ~(Καλλίκλης)
[518]   δεσποίνας εἶναι τούτων. ταὐτὰ οὖν  ταῦτα   ὅτι ἔστιν καὶ ~περὶ ψυχήν,
[495]   ~(Σωκράτης) ~φέρε δὴ ὅπως μεμνησόμεθα  ταῦτα,   ὅτι Καλλικλῆς ἔφη Ἀχαρνεὺς ἡδὺ
[457]   ~γενέσθαι. τοῦ δὴ ἕνεκα λέγω  ταῦτα;   ὅτι νῦν ἐμοὶ δοκεῖς σὺ
[449]   ποιεῖν; ~(Γοργίας) ~ἐπαγγέλλομαί γε δὴ  ταῦτα   οὐ μόνον ἐνθάδε ἀλλὰ καὶ
[512]   γὰρ ἀνάγκη ἐστὶν ζῆν. ~διὰ  ταῦτα   οὐ νόμος ἐστὶ σεμνύνεσθαι τὸν
[503]   βελτίους ἔσονται χείρους (διὰ  ταῦτα,   οὐδὲν φροντίζουσιν; ~(Καλλίκλης) ~οὐχ ἁπλοῦν
[509]   ~λόγος ἐστιν ἀεί, ὅτι ἐγὼ  ταῦτα   οὐκ οἶδα ὅπως ἔχει, ὅτι
[461]   τῇ ~ῥητορικῇ καὶ ἐθέλειν ἀδικεῖν.  ταῦτα   οὖν ὅπῃ ποτὲ ἔχει, μὰ
[507]   σὺ ἐπῄνεις. ~ἐγὼ μὲν οὖν  ταῦτα   οὕτω τίθεμαι καί φημι ταῦτα
[509]   ἐγὼ μὲν ~οὖν αὖ τίθημι  (ταῦτα   οὕτως ἔχειν· εἰ δὲ οὕτως
[520]   εἰ δὲ μή, οὔ. ἔστι  ταῦτα   οὕτως ἔχοντα; ~(Καλλίκλης) ἔστιν. ~(Σωκράτης)
[521]   σὺ παραινεῖς, τὰ κομψὰ  ταῦτα,   οὐχ ἕξω ὅτι ~λέγω ἐν
[522]   εἰ εἴποι ~τὴν ἀλήθειαν, ὅτι  ταῦτα   πάντα ἐγὼ ἐποίουν, παῖδες,
[487]   περὶ τῶν μεγίστων. σὺ δὲ  ταῦτα   πάντα ἔχεις οἱ ἄλλοι
[460]   ἐὰν τύχῃ μὴ εἰδώς, καὶ  ταῦτα   παρ' ἐμοῦ ~μαθήσεται. ~(Σωκράτης) ~ἔχε
[527]   δοκεῖ περὶ τῶν ~αὐτῶν, καὶ  ταῦτα   περὶ (τῶν μεγίστων εἰς τοσοῦτον
[487]   λέγειν ἐναντίον πολλῶν ἀνθρώπων, καὶ  ~ταῦτα   περὶ τῶν μεγίστων. σὺ δὲ
[472]   σμικρὰ ὄντα, ~ἀλλὰ σχεδόν τι  ταῦτα   περὶ ὧν εἰδέναι τε κάλλιστον
[470]   ὁμολογοῦμεν ἐνίοτε μὲν ἄμεινον εἶναι  ταῦτα   ~ποιεῖν νυνδὴ ἐλέγομεν, ἀποκτεινύναι
[470]   οὖν σὺ φῂς ἄμεινον εἶναι  ταῦτα   ποιεῖν; εἰπὲ τίνα ὅρον ὁρίζῃ.
[468]   χρήματα, οἰόμενοι ἄμεινον εἶναι ἡμῖν  ταῦτα   ποιεῖν μή; ~(Πῶλος) πάνυ
[470]   ἀκούειν, ὅταν μὲν ~δικαίως τις  ταῦτα   ποιῇ, ἄμεινον εἶναι, ὅταν δὲ
[468]   βούλεσθαι, (ἀλλ' ~ἐκεῖνο οὗ ἕνεκα  ταῦτα   ποιοῦμεν; ~(Πῶλος) μάλιστα. ~(Σωκράτης) ~οὐκ
[468]   ~ἕνεκ' ἄρα τοῦ ἀγαθοῦ ἅπαντα  ταῦτα   ποιοῦσιν οἱ ποιοῦντες. ~(Πῶλος) φημί.
[483]   ~δυνατώτερον τοῦ ἀδυνατωτέρου. δηλοῖ δὲ  ταῦτα   πολλαχοῦ ὅτι οὕτως ἔχει, καὶ
[500]   ἐμέ, τὰ τοῦ ἀνδρὸς δὴ  ταῦτα   ~πράττοντα, λέγοντά τε ἐν τῷ
[483]   κατὰ ~φύσιν τὴν τοῦ δικαίου  ταῦτα   πράττουσιν, καὶ ναὶ μὰ Δία
[521]   βούλει σοι εἴπω δι' ὅτι  ταῦτα   προσδοκῶ; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)
[470]   εὐδαίμονές εἰσιν. ~(Σωκράτης) τὰ ποῖα  ταῦτα;   ~(Πῶλος) ~Ἀρχέλαον δήπου τοῦτον τὸν
[505]   οὐδὲν ὧν σὺ λέγεις, καὶ  ταῦτά   σοι Γοργίου χάριν ἀπεκρινάμην. ~(Σωκράτης)
[508]   προσέχειν τὸν νοῦν ~τούτοις, καὶ  ταῦτα   σοφὸς ὤν, ἀλλὰ λέληθέν σε
[499]   μᾶλλον ~(ἀγαθὸς κακός; οὐ  ταῦτα   συμβαίνει καὶ τὰ πρότερα ἐκεῖνα,
[454]   καὶ οἱ πεπιστευκότες. ~(Γοργίας) ἔστι  ταῦτα.   ~(Σωκράτης) ~βούλει οὖν δύο εἴδη
[481]   ~εἰπέ μοι, (Χαιρεφῶν) σπουδάζει  ταῦτα   (Σωκράτης) παίζει; ~(Χαιρεφῶν) ~ἐμοὶ
[451]   κυρουμένων· γάρ; ~(Γοργίας) ἔστι  ταῦτα.   ~(Σωκράτης) ~λέγε δὴ τῶν περὶ
[510]   δύναιτο φίλος γενέσθαι; ~(Καλλίκλης) ἔστι  ταῦτα.   ~(Σωκράτης) ~οὐδέ γε εἴ τις
[516]   ἀληθῆ λέγειν. ~(Καλλίκλης) ἔστω δὴ  ταῦτα.   ~(Σωκράτης) οὐκοῦν εἴπερ ἀγριωτέρους, ἀδικωτέρους
[497]   ἡδονῶν ἅμα παύεται; ~(Καλλίκλης) ἔστι  ταῦτα.   ~(Σωκράτης) οὐκοῦν καὶ τῶν λυπῶν
[468]   μήτε κακά; ~(Πῶλος) οὔκ, ἀλλὰ  ταῦτα.   ~(Σωκράτης) ~πότερον οὖν τὰ μεταξὺ
[478]   ἀρχὴν μηδὲ ~κτῆσις. ~(Πῶλος) ἔστι  ταῦτα.   ~(Σωκράτης) ~τί δέ; ἀθλιώτερος πότερος
[464]   δὲ οὐδὲν μᾶλλον. ~(Γοργίας) ἔστι  ταῦτα.   ~(Σωκράτης) ~φέρε δή σοι, ἐὰν
[495]   τὸ ἀγαθόν, τὸ πάντως χαίρειν·  ταῦτά   τε γὰρ τὰ νυνδὴ αἰνιχθέντα
[455]   ἐκ τῶν ~δημιουργῶν. ~(Σωκράτης) ~λέγεται  ταῦτα,   Γοργία, περὶ Θεμιστοκλέους· Περικλέους
[513]   φίλη κεφαλή. λέγομέν τι πρὸς  ~ταῦτα,   Καλλίκλεις; ~(Καλλίκλης) ~οὐκ οἶδ'
[515]   ~τῶν τὰ ὦτα κατεαγότων ἀκούεις  ταῦτα,   Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ τάδε
[472]   λέγεις ὀλίγου σοι πάντες συμφήσουσιν  ταὐτὰ   Ἀθηναῖοι καὶ οἱ ξένοι, ~ἐὰν
[497]   ὡς ἑτέρων ὄντων· πῶς οὖν  ταὐτὰ   ἂν εἴη τὰ ~ἡδέα τοῖς
[526]   καὶ ἐς μακάρων νήσους ἀπέπεμψε.  ~ταὐτὰ   δὲ ταῦτα καὶ Αἰακός
[511]   ~ὡς ὑπερήφανόν τι διαπραττομένη, ἀλλὰ  ταὐτὰ   διαπραξαμένη τῇ δικανικῇ, ἐὰν ~μὲν
[527]   ὡς τὶ ὄντας, οἷς οὐδέποτε  ταὐτὰ   δοκεῖ