HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

Liste des contextes (ordre alphabétique)


γ  =  101 formes différentes pour 891 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[460]   ῥητορικὴ ~ἄδικον πρᾶγμα,  γ'   ἀεὶ περὶ δικαιοσύνης τοὺς λόγους
[472]   ~(Πῶλος) ἥκιστά γε, ἐπεὶ οὕτω  γ'   ἂν ἀθλιώτατος εἴη. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ'
[455]   μόνον· οὐ γὰρ δήπου ὄχλον  γ'   ἂν ~δύναιτο τοσοῦτον ἐν ὀλίγῳ
[527]   καὶ καταφρονεῖς ~αὐτῶν, καὶ οὐδέν  γ'   ἂν ἦν θαυμαστὸν καταφρονεῖν τούτων,
[474]   ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης) καὶ σύ  γ'   ἂν καὶ οἱ ἄλλοι πάντες.
[494]   πλεῖστον ἐπιρρεῖν. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν ἀνάγκη  γ'   ἂν πολὺ ἐπιρρέῃ, πολὺ καὶ
[511]   ὠγαθὲ Καλλίκλεις, εἰ μὴ κωφός  γ'   εἰμί, καὶ σοῦ ἀκούων καὶ
[458]   ~ἀλλὰ μήν, Καλλίκλεις, τό  γ'   ἐμὸν οὐδὲν κωλύει, εἴπερ ἐθέλει
[467]   ὄντων οὐχὶ ἤτοι ἀγαθόν  γ'   ἐστὶν κακὸν μεταξὺ
[483]   ἀδικεῖν. οὐδὲ (γὰρ ~ἀνδρὸς τοῦτό  γ'   ἐστὶν τὸ πάθημα, τὸ ἀδικεῖσθαι,
[515]   ἐκ τῶν ὡμολογημένων, εἴπερ ἀγαθός  γ'   ἦν ~ἐκεῖνος πολίτης. ~(Καλλίκλης) τί
[493]   δὲ μέλιτος, δὲ  γάλακτος,   καὶ ἄλλοι πολλοὶ πολλῶν, ~νάματα
[468]   δὲ ὄντα οὐ βουλόμεθα. τὰ  γὰρ   ἀγαθὰ βουλόμεθα, ὡς φῂς σύ,
[505]   λέγομεν καὶ τί ψεῦδος· κοινὸν  γὰρ   ἀγαθὸν ἅπασι φανερὸν γενέσθαι αὐτό.
[522]   τὸ δὲ ἀδικεῖν φοβεῖται· πολλῶν  γὰρ   ἀδικημάτων γέμοντα ~τὴν ψυχὴν εἰς
[509]   ἀδικεῖν, ἱκανὸν τοῦτ' ἐστίν οὐ  γὰρ   ~ἀδικήσει καὶ ἐπὶ (τοῦτο
[507]   τοιοῦτος οὔτε θεῷ· κοινωνεῖν  γὰρ   ἀδύνατος, ὅτῳ δὲ μὴ ἔνι
[502]   οὐδὲ πρὸς τὸ ἥδιστον; ἠνία  γὰρ   ᾄδων τοὺς θεατάς. ἀλλὰ δὴ
[473]   οὔτε διδοὺς δίκην δυοῖν  γὰρ   ἀθλίοιν ~εὐδαιμονέστερος μὲν (οὐκ ἂν
[473]   Πῶλε, ἀλλ' ἀδύνατον· τὸ  γὰρ   ἀληθὲς οὐδέποτε ἐλέγχεται. ~(Πῶλος) ~πῶς
[468]   βουλόμεθα, οὐδὲ τὰ κακά.  γάρ;   ἀληθῆ σοι δοκῶ ~λέγειν,
[451]   τὸ ~πλουτεῖν ἀδόλως. ~(Γοργίας) ἀκήκοα  γάρ·   ἀλλὰ πρὸς τί τοῦτο λέγεις;
[495]   ὑγιείας ἔχει καὶ νόσου; οὐ  γὰρ   ἅμα δήπου ὑγιαίνει τε καὶ
[497]   κακὰ τοῖς ἀνιαροῖς. ~τῶν μὲν  γὰρ   ἅμα παύεται, τῶν δὲ οὔ,
[508]   πλεονεξίαν οἴει δεῖν ἀσκεῖν· ~γεωμετρίας  γὰρ   ἀμελεῖς. εἶεν· ἐξελεγκτέος δὴ
[465]   οἱ ἄλλοι ~ἄνθρωποι τούτοις. καὶ  γὰρ   ἄν, εἰ μὴ ψυχὴ
[487]   ἐπ' ἄλλην βάσανον ἀναφέρειν. οὐ  γὰρ   ἄν ποτε αὐτὸ ~συνεχώρησας σὺ
[507]   κακόν, λῃστοῦ βίον ζῶντα. οὔτε  γὰρ   ἂν ἄλλῳ ἀνθρώπῳ ~προσφιλὴς ἂν
[510]   εἴη, οὐδ' ἂν οὗτος· καταφρονοῖ  γὰρ   ἂν αὐτοῦ ~τύραννος καὶ
[517]   τῇ ἀληθινῇ ~ῥητορικῇ ἐχρῶντο οὐ  γὰρ   ἂν ἐξέπεσον οὔτε τῇ κολακικῇ.
[465]   εἰπεῖν ὥσπερ οἱ ~γεωμέτραι ἤδη  γὰρ   (ἂν ἴσως ἀκολουθήσαις ὅτι
[472]   ἐστιν πρὸς τὴν (ἀλήθειαν· ~ἐνίοτε  γὰρ   ἂν καὶ καταψευδομαρτυρηθείη τις ὑπὸ
[492]   εὐδαίμονες εἶναι. ~(Καλλίκλης) ~οἱ λίθοι  γὰρ   ἂν οὕτω γε καὶ οἱ
[507]   θεοὺς καὶ περὶ ~ἀνθρώπους· οὐ  γὰρ   ἂν σωφρονοῖ τὰ μὴ προσήκοντα
[521]   μ' ~ἔσται εἰσάγων οὐδεὶς  γὰρ   ἂν χρηστὸς μὴ ἀδικοῦντ' ἄνθρωπον
[512]   ζῆν τῷ μοχθηρῷ ~ἀνθρώπῳ· κακῶς  γὰρ   ἀνάγκη ἐστὶν ζῆν. ~διὰ ταῦτα
[483]   νόμῳ δὲ τὸ ἀδικεῖν. οὐδὲ  (γὰρ   ~ἀνδρὸς τοῦτό γ' ἐστὶν τὸ
[448]   ἐστιν οὐκ ~ἀπεκρίνω. ~(Πῶλος) οὐ  γὰρ   ἀπεκρινάμην ὅτι εἴη καλλίστη;
[469]   τυραννὶς θαυμασία ἄρτι προσγέγονεν· ἐὰν  γὰρ   ἄρα ἐμοὶ δόξῃ ~τινὰ τουτωνὶ
[519]   τοῦτο ἄτοπον ἐργάζονται πρᾶγμα· φάσκοντες  γὰρ   ~ἀρετῆς διδάσκαλοι εἶναι πολλάκις κατηγοροῦσιν
[497]   καλεῖς ἄφρονας καὶ δειλούς; οὐ  γὰρ   ἄρτι γε, ἀλλὰ τοὺς ~ἀνδρείους
[448]   καὶ ἀπειρηκέναι μοι ~δοκεῖ· πολλὰ  γὰρ   ἄρτι διελήλυθεν. ~(Χαιρεφῶν) τί δέ,
[463]   Γοργίας (ἐπιτηδεύει, οὐκ οἶδα ~καὶ  γὰρ   ἄρτι ἐκ τοῦ λόγου οὐδὲν
[484]   ἀπριάτας ~λέγει οὕτω πως τὸ  γὰρ   ᾆσμα οὐκ ἐπίσταμαι λέγει δ'
[500]   καὶ Γοργίαν ἐτύγχανον λέγων. ἔλεγον  ~γὰρ   αὖ, εἰ μνημονεύεις, (ὅτι εἶεν
[449]   γε ὡς διὰ βραχυτάτων. καὶ  γὰρ   αὖ καὶ ~τοῦτο ἕν ἐστιν
[482]   εἶναι τοῦ ἀδικεῖσθαι· ἐκ (ταύτης  γὰρ   αὖ τῆς ὁμολογίας ~αὐτὸς ὑπὸ
[502]   ἣν οὐ πάνυ ~ἀγάμεθα· κολακικὴν  γὰρ   αὐτήν φαμεν εἶναι. ~(Καλλίκλης) πάνυ
[458]   μεντἂν ἐλεγχθέντων ~ἐλεγξάντων· μεῖζον  γὰρ   αὐτὸ ἀγαθὸν ἡγοῦμαι, ὅσῳπερ μεῖζον
[455]   ~Γοργία, τὰ τοιαῦτα; ἐπειδὴ  γὰρ   αὐτός τε φῂς ῥήτωρ εἶναι
[447]   αὐτὸν ἐρωτᾶν, Σώκρατες. καὶ  γὰρ   αὐτῷ ἓν τοῦτ' ἦν τῆς
[512]   ὡς οὐδὲν ~τἆλλά ἐστιν· ἱκανὸς  γὰρ   αὐτῷ λόγος. ἀλλὰ σὺ
[475]   ὄκνει ~ἀποκρίνασθαι, Πῶλε· οὐδὲν  γὰρ   βλαβήσῃ· ἀλλὰ γενναίως τῷ λόγῳ
[467]   βούλονται, ποιοῦσιν ἑκάστοτε τίς  γὰρ   βούλεται πλεῖν τε καὶ ~κινδυνεύειν
[451]   ~διαπραττομένων τε καὶ κυρουμένων·  γάρ;   ~(Γοργίας) ἔστι ταῦτα. ~(Σωκράτης) ~λέγε
[447]   ἐμὲ ἥκειν οἴκαδε· παρ' ἐμοὶ  γὰρ   (Γοργίας) καταλύει ~καὶ ἐπιδείξεται ὑμῖν.
[460]   τοῦ δικαίου καὶ ἀδίκου·  γάρ;   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ τοίνυν
[459]   οὐκ ἰατρός γε ὤν·  γάρ;   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~ὁ δὲ
[449]   τὴν τῶν ἱματίων ἐργασίαν·  γάρ;   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ
[450]   ~ἀπόκριναι· εἰσὶν ἡμῖν τέχναι.  γάρ;   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~πασῶν δὴ
[462]   τὸ ἀληθὲς εἰπεῖν· ὀκνῶ  γὰρ   Γοργίου ἕνεκα λέγειν, μὴ οἴηταί
[523]   γυμνοὺς κριτέον ἁπάντων τούτων· τεθνεῶτας  γὰρ   δεῖ κρίνεσθαι. ~καὶ τὸν κριτὴν
[527]   τὴν ~(ἄτιμον ταύτην πληγήν· οὐδὲν  γὰρ   δεινὸν πείσῃ, ἐὰν τῷ ὄντι
[480]   ἐστὶν τῆς ῥητορικῆς; δεῖ ~μὲν  γὰρ   δὴ ἐκ τῶν νῦν ὡμολογημένων
[451]   σύ, Γοργία. τυγχάνει μὲν  γὰρ   δὴ ῥητορικὴ οὖσα τῶν
[474]   ἔλεγχον ἀποκρινόμενος τὰ ~ἐρωτώμενα. ἐγὼ  γὰρ   δὴ οἶμαι καὶ ἐμὲ καὶ
[507]   καὶ ἀνδρεῖόν γε ἀνάγκη· οὐ  γὰρ   δὴ σώφρονος ἀνδρός ἐστιν οὔτε
[520]   τάχους λαμβάνοι (τὸ ἀργύριον· οὐ  γὰρ   δὴ τῇ βραδυτῆτι οἶμαι ἀδικοῦσιν
[513]   αὐτοὺς τοὺς πολίτας ποιοῦντας; ἄνευ  γὰρ   δὴ τούτου, ὡς ἐν τοῖς
[480]   ἄλλως δὲ μή; ~(Πῶλος) τί  γὰρ   δὴ φῶμεν, Σώκρατες; ~(Σωκράτης)
[459]   ἐν τοῖς μὴ εἰδόσιν; οὐ  γὰρ   δήπου ἔν γε τοῖς εἰδόσι
[462]   ἔλεγχέ τε καὶ ἐλέγχου. ~φῂς  γὰρ   δήπου καὶ σὺ ἐπίστασθαι ἅπερ
[455]   αὐτὸς γὰρ καλῶς ὑφηγήσω. οἶσθα  γὰρ   δήπου ὅτι τὰ νεώρια ~ταῦτα
[455]   ἀδίκων, ἀλλὰ πιστικὸς μόνον· οὐ  γὰρ   δήπου ὄχλον γ' ἂν ~δύναιτο
[489]   σαφῶς εἰδέναι ὅτι λέγεις. οὐ  γὰρ   δήπου σύ γε ~τοὺς δύο
[525]   τῶν πόλεων ~πραξάντων γεγονότας· οὗτοι  γὰρ   διὰ τὴν ἐξουσίαν μέγιστα καὶ
[463]   πρῶτον ἀποκρίνωμαι ὅτι ἐστίν. οὐ  ~γὰρ   δίκαιον, Πῶλε· ἀλλ' εἴπερ
[510]   δοκεῖ ἥπερ ἐμοί. ἐμοὶ μὲν  γὰρ   δοκεῖ ἥδε· αὐτὸν ἄρχειν
[504]   ἔλεγχε καὶ μὴ ἐπίτρεπε. ἐμοὶ  γὰρ   δοκεῖ ταῖς μὲν τοῦ σώματος
[494]   Σώκρατες, τοὺς λόγους; ~(Σωκράτης) ~ἦ  γὰρ   ἐγὼ ἄγω ἐνταῦθα, γενναῖε,
[469]   λέγοντος τῷ λόγῳ ἐπιλαβοῦ. (εἰ  γὰρ   ἐγὼ ἐν ἀγορᾷ ~πληθούσῃ λαβὼν
[515]   τοὐναντίον διαφθαρῆναι ὑπ' ἐκείνου. ταυτὶ  γὰρ   ἔγωγε ἀκούω, ~Περικλέα πεποιηκέναι Ἀθηναίους
[506]   καὶ τοῖς ἄλλοις δοκεῖν. βούλομαι  γὰρ   ἔγωγε καὶ ~αὐτὸς ἀκοῦσαί σου
[471]   ὧν σὺ φῄς. ~(Πῶλος) ~οὐ  γὰρ   ἐθέλεις, ἐπεὶ δοκεῖ γέ σοι
[493]   αὐτοῦ γυμνασίου τῇ νῦν. σκόπει  γὰρ   εἰ ~τοιόνδε λέγεις περὶ τοῦ
[453]   ποιοῖ ~περὶ ὅτου λέγεται. σκόπει  γὰρ   εἴ σοι δοκῶ δικαίως ἀνερωτᾶν
[488]   ~πρεσβύτερον καὶ νεώτερον ὄντα. ἐγὼ  γὰρ   εἴ τι μὴ ὀρθῶς πράττω
[486]   πόρρω ἀεὶ φιλοσοφίας ἐλαύνοντας; νῦν  γὰρ   εἴ τις σοῦ λαβόμενος
[494]   ἐκπλαγῇς οὐδὲ μὴ αἰσχυνθῇς· ἀνδρεῖος  γὰρ   εἶ. ἀλλ' ~ἀποκρίνου μόνον. ~(Καλλίκλης)
[521]   μοι εἰπέ, Καλλίκλεις· ~δίκαιος  γὰρ   εἶ, ὥσπερ ἤρξω παρρησιάζεσθαι πρὸς
[479]   ὑγίεια καὶ ἀρετὴ σώματος. κινδυνεύουσι  γὰρ   ~ἐκ τῶν νῦν ἡμῖν ὡμολογημένων
[471]   τοῖς δικαστηρίοις ~ἡγούμενοι ἐλέγχειν. καὶ  γὰρ   ἐκεῖ οἱ ἕτεροι τοὺς ἑτέρους
[459]   ἔσται ~ῥήτωρ. ~(Γοργίας) καὶ  γὰρ   ἔλεγον, ἔν γε ὄχλῳ. ~(Σωκράτης)
[491]   καὶ ἐγὼ σοῦ; σὺ ~μὲν  γὰρ   ἐμὲ φῂς ἀεὶ ταὐτὰ λέγειν,
[485]   Εὐριπίδου, οὗπερ ἐμνήσθην. καὶ  γὰρ   ἐμοὶ τοιαῦτ' ~ἄττα ἐπέρχεται πρὸς
[467]   οὗ ἕνεκα πλέουσιν, πλουτεῖν· ~πλούτου  γὰρ   ἕνεκα πλέουσιν. ~(Πῶλος) πάνυ γε.
[457]   ἐκ τῶν πόλεων. ἐκεῖνος μὲν  γὰρ   ἐπὶ (δικαίου χρείᾳ παρέδωκεν,
[474]   ~(Πῶλος) ~πάνυ μὲν οὖν· καὶ  γὰρ   ἐπιθυμῶ εἰδέναι ὅτι ποτ' ἐρεῖς.
[486]   καί μοι μηδὲν ἀχθεσθῇς· εὐνοίᾳ  γὰρ   ἐρῶ ~τῇ σῇ οὐκ αἰσχρὸν
[513]   σοι πείθομαι. ~(Σωκράτης) ~ὁ δήμου  γὰρ   ἔρως, Καλλίκλεις, ἐνὼν ἐν
[452]   Σώκρατες, ἐξαπατᾷ σε Γοργίας· οὐ  γάρ   ἐστιν τούτου τέχνη περὶ
[451]   λογιστικὴ ἔχει περὶ τὸ αὐτὸ  γάρ   ἐστιν, τό τε ἄρτιον καὶ
[512]   ἐλάττω ἐνίοτε δύναται σῴζειν· πόλεις  γὰρ   ἔστιν ὅτε ὅλας ~σῴζει. μή
[456]   μᾶλλον ἄλλος ὁστισοῦν· οὐ  ~γὰρ   ἔστιν περὶ ὅτου οὐκ ἂν
[453]   ~ἄκουσον δή, Γοργία. ἐγὼ  γὰρ   εὖ ἴσθ' ὅτι, ὡς (ἐμαυτὸν
[520]   εἴπερ ἀληθῆ ἔλεγον. ἄλλην μὲν  γὰρ   εὐεργεσίαν τις εὐεργετηθείς, οἷον ~ταχὺς
[480]   ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ τοῦτο μὲν  γὰρ   ~εὐλαβητέον ἐὰν δὲ ἄλλον ἀδικῇ
[523]   κακῶς αἱ δίκαι δικάζονται. ἀμπεχόμενοι  γάρ,   ἔφη, οἱ κρινόμενοι ~κρίνονται· ζῶντες
[470]   δεῖ παλαιοῖς (πράγμασιν ἐλέγχειν· τὰ  ~γὰρ   ἐχθὲς καὶ πρώην γεγονότα ταῦτα
[527]   ὄντες βουλεύεσθαι νῦν. αἰσχρὸν  γὰρ   ἔχοντάς γε ὡς νῦν φαινόμεθα
[463]   οὖν ἂν μάθοις ἀποκριναμένου; ἔστιν  γὰρ   ῥητορικὴ κατὰ τὸν ἐμὸν
[477]   οὐκοῦν εἴπερ καλά, ἀγαθά;  γὰρ   ἡδέα ὠφέλιμα. ~(Πῶλος) ἀνάγκη.
[456]   δέ σοι τεκμήριον ἐρῶ· πολλάκις  γὰρ   ἤδη ~ἔγωγε μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ
[522]   ἂν εἰσελθὼν εἰς δικαστήριον. ~οὔτε  γὰρ   ἡδονὰς ἃς ἐκπεπόρικα ἕξω αὐτοῖς
[513]   πολιτικὸν καὶ ~ῥητορικόν· τῷ αὑτῶν  γὰρ   (ἤθει λεγομένων τῶν λόγων ἕκαστοι
[487]   ἄλλοι οὐκ ἔχουσιν· ~πεπαίδευσαί τε  γὰρ   ἱκανῶς, ὡς πολλοὶ ἂν φήσαιεν
[448]   (Χαιρεφῶν) ἐμοῦ. (Γοργίας) μὲν  γὰρ   καὶ ἀπειρηκέναι μοι ~δοκεῖ· πολλὰ
[525]   δὲ τούτοις καὶ Ὅμηρος· βασιλέας  γὰρ   καὶ ~δυνάστας ἐκεῖνος πεποίηκεν (τοὺς
[447]   ~οὐδὲν πρᾶγμα, Σώκρατες· ἐγὼ  γὰρ   καὶ ἰάσομαι. φίλος γάρ μοι
[447]   μάλα γε ἀστείας ἑορτῆς· πολλὰ  γὰρ   καὶ καλὰ (Γοργίας) ἡμῖν ὀλίγον
[466]   ἔχω, ἔα με χρῆσθαι· δίκαιον  γάρ.   καὶ νῦν ταύτῃ τῇ ἀποκρίσει
[484]   ἐνδιατρίψῃ, διαφθορὰ τῶν ~ἀνθρώπων. ἐὰν  γὰρ   καὶ πάνυ εὐφυὴς καὶ
[503]   σὺ λέγεις. ~(Σωκράτης) ~ἐξαρκεῖ. εἰ  γὰρ   καὶ τοῦτό ἐστι διπλοῦν, τὸ
[472]   εἴ τι διοίσουσιν ~ἀλλήλων. καὶ  γὰρ   καὶ τυγχάνει περὶ ὧν ἀμφισβητοῦμεν
[455]   καὶ τὸ σὸν σπεύδειν· ἴσως  γὰρ   καὶ τυγχάνει τις τῶν ἔνδον
[463]   εἶναι; ~(Σωκράτης) ~αἰσχρὸν ἔγωγε τὰ  γὰρ   κακὰ αἰσχρὰ καλῶ ἐπειδὴ δεῖ
[478]   γάρ; ~(Πῶλος) (ναί. ~(Σωκράτης) ~μεγάλου  γὰρ   κακοῦ ἀπαλλάττεται, ὥστε λυσιτελεῖ ὑπομεῖναι
[523]   παύσω τοῦτο γιγνόμενον. ~νῦν μὲν  γὰρ   κακῶς αἱ δίκαι δικάζονται. ἀμπεχόμενοι
[513]   κολακεία ~τυγχάνει οὖσα·  γάρ;   ~(Καλλίκλης) ἔστω, εἰ βούλει, σοὶ
[499]   ἀγαθαί, αἱ δὲ κακαί·  γάρ;   ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ἆρ' οὖν
[520]   τις αὐτῷ ἀργύριον διδῷ.  γάρ;   ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~δῆλον γὰρ
[499]   φρόνιμον καὶ ἀνδρεῖόν φαμεν.  γάρ;   ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) κακὸν δὲ
[520]   ~οἱ ἄνθρωποι, ἀλλ' ἀδικίᾳ·  γάρ;   ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν εἴ
[496]   (οἶμαι καὶ ἄλογον γίγνεται·  γάρ;   ~(Καλλίκλης) σφόδρα γε. ~(Σωκράτης) ἀλλ'
[510]   ἀδικοῦντα μὴ ~διδόναι δίκην.  γάρ;   ~(Καλλίκλης) φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τὸ
[470]   λέγω, Πῶλε· τὸν μὲν  γὰρ   καλὸν καὶ ἀγαθὸν ἄνδρα καὶ
[455]   τῆς ῥητορικῆς ~δύναμιν ἅπασαν· αὐτὸς  γὰρ   καλῶς ὑφηγήσω. οἶσθα γὰρ δήπου
[472]   μὴ εἰδέναι τε αἴσχιστον· τὸ  ~γὰρ   κεφάλαιον αὐτῶν ἐστιν γιγνώσκειν
[482]   πολὺ ἧττον ἔμπληκτος· μὲν  γὰρ   Κλεινίειος οὗτος ἄλλοτε ~ἄλλων ἐστὶ
[488]   ~οὐκοῦν τὰ τῶν βελτιόνων; οἱ  γὰρ   κρείττους βελτίους πολὺ κατὰ τὸν
[523]   ἔφη, οἱ κρινόμενοι ~κρίνονται· ζῶντες  γὰρ   κρίνονται. ~Πολλοὶ οὖν, δ'
[460]   ~μαθήσεται. ~(Σωκράτης) ~ἔχε δή· καλῶς  γὰρ   λέγεις. ἐάνπερ ῥητορικὸν σύ τινα
[454]   (εἶναι, ἐγὼ δ' ἐπανερωτῶ ὅπερ  γὰρ   λέγω, τοῦ ἑξῆς ἕνεκα ~περαίνεσθαι
[471]   λέγω. ~(Σωκράτης) ~ὦ μακάριε, ῥητορικῶς  γάρ   με ἐπιχειρεῖς ἐλέγχειν, ὥσπερ οἱ
[472]   εἷς ὢν οὐχ ὁμολογῶ· οὐ  γάρ   με σὺ ἀναγκάζεις, ἀλλὰ ~ψευδομάρτυρας
[485]   τοὺς ~φιλοσοφοῦντας. παρὰ νέῳ μὲν  γὰρ   μειρακίῳ ὁρῶν φιλοσοφίαν ἄγαμαι, καὶ
[517]   τῇ ~πόλει ὧν ἐπεθύμει. ἀλλὰ  γὰρ   μεταβιβάζειν τὰς ἐπιθυμίας καὶ μὴ
[513]   ~ὀρθῶς βουλεύῃ, Καλλίκλεις· οὐ  γὰρ   μιμητὴν δεῖ εἶναι ἀλλ' αὐτοφυῶς
[447]   ἐγὼ γὰρ καὶ ἰάσομαι. φίλος  γάρ   μοι (Γοργίας) ὥστ' ~ἐπιδείξεται ἡμῖν,
[490]   τὸν ἄρχοντα τῶν ~ἀρχομένων· τοῦτο  γάρ   μοι δοκεῖς βούλεσθαι λέγειν καὶ
[487]   ἀπατῶν ~ἐμὲ συγχωρήσαις ἄν· φίλος  γάρ   μοι εἶ, ὡς καὶ αὐτὸς
[448]   πολὺ ἂν ἥδιον σέ. ~δῆλος  γάρ   μοι πῶλος καὶ ἐξ ὧν
[495]   αὐτὸς αὑτὸν θεάσηται ὀρθῶς. ~εἰπὲ  γάρ   μοι, τοὺς εὖ πράττοντας τοῖς
[465]   ἐμοὶ συγγνώμην ἔχειν ἐστίν· λέγοντος  γάρ   μου ~βραχέα οὐκ ἐμάνθανες, οὐδὲ
[467]   εἶναι, (τούτου πρόσθεν) ~(Σωκράτης) καὶ  γὰρ   νῦν ὁμολογῶ. ~(Πῶλος) οὐκ οὖν
[448]   ~(Γοργίας) ~ἀληθῆ, (Χαιρεφῶν) καὶ  γὰρ   νυνδὴ αὐτὰ ταῦτα ἐπηγγελλόμην, καὶ
[485]   ~Σώκρατες, οὗτος ἀνήρ.  γὰρ   νυνδὴ ἔλεγον, ὑπάρχει τούτῳ τῷ
[503]   τις τούτων τοιοῦτος γέγονεν· φέρε  γάρ,   ~ὁ ἀγαθὸς ἀνὴρ καὶ ἐπὶ
[448]   πῶλος παρεσκευάσθαι εἰς λόγους· ἀλλὰ  γὰρ   ~ὑπέσχετο (Χαιρεφῶν) τι οὐ
[519]   εἶναι καὶ ὅσοι σοφισταί. καὶ  γὰρ   οἱ ~σοφισταί, τἆλλα σοφοὶ ὄντες,
[503]   ἔτι τοῦτο ἐρωτᾷς· εἰσὶ μὲν  γὰρ   οἳ κηδόμενοι τῶν πολιτῶν λέγουσιν
[470]   ~καὶ ἀληθῆ γε ἐρῶ· οὐ  γὰρ   οἶδα παιδείας ὅπως ἔχει καὶ
[489]   ἁμάρτῃ, ἕρμαιον ~τοῦτο ποιούμενος; ἐμὲ  γὰρ   οἴει ἄλλο τι λέγειν τὸ
[454]   Σώκρατες, ἄλλο. ~(Σωκράτης) ~καλῶς  γὰρ   οἴει· γνώσῃ δὲ ἐνθένδε. εἰ
[451]   ~γεωμετρίαν ῥητορικὴν λέγειν. ~(Γοργίας) ὀρθῶς  γὰρ   οἴει, Σώκρατες, καὶ δικαίως
[483]   τῶν ἄλλων ~ζητεῖν ἔχειν· ἀγαπῶσι  γὰρ   οἶμαι αὐτοὶ ἂν τὸ ἴσον
[496]   ~ψυχῆς εἴτε σώματος βούλει; οὐδὲν  γὰρ   οἶμαι διαφέρει. ἔστι ταῦτα
[490]   ταῦτ' ἔστιν λέγω. τοῦτο  γὰρ   οἶμαι ἐγὼ τὸ δίκαιον εἶναι
[525]   τιμωρίαις συνεχόμενον ὡς ἀνίατον οὐ  γὰρ   ~οἶμαι ἐξῆν αὐτῷ· διὸ καὶ
[511]   περιπατεῖ ἐν μετρίῳ ~σχήματι· λογίζεσθαι  γὰρ   οἶμαι ἐπίσταται ὅτι ἄδηλόν ἐστιν
[496]   ~(Καλλίκλης) ἥκιστά γε. ~(Σωκράτης) θαυμάσιον  γὰρ   (οἶμαι καὶ ἄλογον γίγνεται·
[505]   ταῦτα; ~(Καλλίκλης) ἔστω. ~(Σωκράτης) ~οὐ  γὰρ   οἶμαι λυσιτελεῖ μετὰ μοχθηρίας σώματος
[458]   μεγίστου ἄλλον ἀπαλλάξαι. οὐδὲν  γὰρ   οἶμαι ~τοσοῦτον κακὸν εἶναι ἀνθρώπῳ,
[449]   τε διὰ ~βραχυτάτων. ~(Γοργίας) ~πάνυ  γὰρ   οἶμαι, Σώκρατες, ἐπιεικῶς τοῦτο
[525]   ἐνθάδε καὶ ἐν Ἅιδου· οὐ  γὰρ   οἷόν τε ἄλλως ἀδικίας ἀπαλλάττεσθαι.
[523]   λέξω μέλλω λέγειν. ὥσπερ  γὰρ   Ὅμηρος λέγει, ~διενείμαντο τὴν ἀρχὴν
[523]   ἐγὼ δὲ ~λόγον· ὡς ἀληθῆ  γὰρ   ὄντα σοι λέξω μέλλω
[519]   τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν πέρι. ~αἰσθάνομαι  γάρ,   ὅταν πόλις τινὰ τῶν
[455]   ῥητορικὸς οὐ συμβουλεύσει; δῆλον  γὰρ   ὅτι ἐν ἑκάστῃ αἱρέσει τὸν
[500]   ~οὕτως ἀποδέχου ὡς παίζοντος· ὁρᾷς  γὰρ   ὅτι περὶ τούτου ἡμῖν εἰσιν
[487]   ἤδη ἐστὶν ~αὐτὰ τἀληθῆ. ~ἐννοῶ  γὰρ   (ὅτι τὸν μέλλοντα βασανιεῖν ἱκανῶς
[520]   γάρ; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~δῆλον  γὰρ   ὅτι τοῦτο αἴτιόν ἐστιν, ὅτι
[506]   γε κόσμον ἔχουσα κοσμία; ~πῶς  γὰρ   οὐ μέλλει; ~ἡ δέ (γε
[491]   λέγεις τοὺς σώφρονας. ~(Σωκράτης) ~πῶς  γὰρ   (οὔ) οὐδεὶς ὅστις οὐκ ἂν
[469]   λέγω τῶν ἀνθρώπων; ~(Σωκράτης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Πῶλος) ~ὅστις οὖν ἀποκτείνυσιν
[449]   λέγειν, καὶ φρονεῖν; ~(Γοργίας) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ἆρ' οὖν, (ἣν
[478]   καὶ ~ὑγιῆ εἶναι. ~(Πῶλος) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν οὕτως
[453]   ἄν σοι ἀπεκέκριτο; ~(Γοργίας) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~ἴθι δὴ καὶ
[476]   ἀνάγκη τι κάεσθαι; ~(Πῶλος) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~καὶ εἰ σφόδρα
[496]   ὄνομα ὀφθαλμία; ~(Καλλίκλης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) οὐ δήπου καὶ
[498]   ἡδοναί, εἴπερ χαίρουσιν; ~(Καλλίκλης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) οὐκοῦν ἀγαθῶν παρόντων
[516]   ἐστὶν οὔ; ~(Καλλίκλης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) οὐκοῦν ἀνθρώπων Περικλῆς
[464]   τι καὶ ψυχήν; ~(Γοργίας) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ τούτων
[499]   αἱ δὲ πονηραί; ~(Καλλίκλης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τὰς μὲν
[475]   καὶ τοῦτο ἀνάγκη; ~(Πῶλος) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~πρῶτον (μὲν δὴ
[488]   σὺ ἄρτι ἔλεγες. ~(Καλλίκλης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) τὰ τῶν πολλῶν
[477]   ἡγῇ τινα εἶναι; ~(Πῶλος) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~ταύτην οὖν οὐκ
[498]   εἶδες ἄνδρα δειλόν; ~(Καλλίκλης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~τί οὖν; ἀπιόντων
[495]   ἀνδρείαν ἑτέραν ἡδονῆς; ~(Καλλίκλης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~φέρε δὴ ὅπως
[476]   ὑπό τινος ποιοῦντος; ~(Πῶλος) πῶς  γὰρ   οὔ; ὑπό γε τοῦ κολάζοντος.
[452]   ~ἔργον μέγιστόν ἐστιν ἀγαθόν; πῶς  γὰρ   οὔ, φαίη ἂν ἴσως,
[487]   αἰσχυντηροτέρω μᾶλλον τοῦ δέοντος· πῶς  γὰρ   οὔ; ~ὥ γε εἰς τοσοῦτον
[527]   σὺ πιστεύων ἐμὲ παρακαλεῖς· ἔστι  γὰρ   οὐδενὸς ~ἄξιος Καλλίκλεις.
[503]   χρόνῳ χείρους ~ὄντες; ἐγὼ μὲν  γὰρ   οὐκ οἶδα τίς ἐστιν οὗτος.
[452]   ἀγαθὸν εἶναι πλοῦτον; ~φήσομεν. πῶς  γὰρ   οὔκ; ἐρεῖ. καὶ μὴν ἀμφισβητεῖ
[466]   εἶναι τῷ δυναμένῳ. ~(Πῶλος) φημὶ  γὰρ   οὖν. ~(Σωκράτης) ~ἀγαθὸν οὖν οἴει
[505]   μοχθηρίας σώματος ζῆν ἀνθρώπῳ· ἀνάγκη  γὰρ   ~οὕτω καὶ ζῆν μοχθηρῶς.
[504]   οὔ; ~(Καλλίκλης) συγχωρῶ. ~(Σωκράτης) ~τί  γὰρ   ὄφελος, Καλλίκλεις, σώματί γε
[485]   ψελλιζομένους καὶ παίζοντας. ὅταν μὲν  γὰρ   ~παιδίον ἴδω, ἔτι προσήκει
[483]   ἐδιώκαθες κατὰ φύσιν. φύσει μὲν  γὰρ   πᾶν ~αἴσχιόν ἐστιν ὅπερ καὶ
[456]   ἐκ τῶν πόλεων. ἐκεῖνοι μὲν  γὰρ   παρέδοσαν ἐπὶ τῷ δικαίως χρῆσθαι
[462]   μοι δοκεῖ εἶναι; ~(Πῶλος) ~οὐ  γὰρ   πέπυσμαι ὅτι ἐμπειρίαν τινὰ αὐτὴν
[494]   πείθεις, Σώκρατες. τῷ μὲν  γὰρ   πληρωσαμένῳ ἐκείνῳ οὐκέτ' ἔστιν ἡδονὴ
[448]   ἐμπειριῶν ἐμπείρως ~ηὑρημέναι· ἐμπειρία μὲν  γὰρ   ποιεῖ τὸν αἰῶνα ἡμῶν πορεύεσθαι
[466]   σμικρότατον, ὥσπερ νυνδὴ ἔλεγον· οὐδὲν  ~(γὰρ   ποιεῖν ὧν βούλονται ὡς ἔπος
[519]   δὲ ὅλον ψεῦδός ἐστιν· προστάτης  γὰρ   πόλεως (οὐδ' ἂν εἷς ποτε
[487]   καὶ ~εὔνοιαν καὶ παρρησίαν. ἐγὼ  γὰρ   πολλοῖς ἐντυγχάνω οἳ ἐμὲ οὐχ
[517]   ~λέγω, ἵνα ῥᾷον καταμάθῃς. τούτων  γὰρ   ποριστικὸν εἶναι κάπηλον ὄντα
[505]   οὔ; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) οὕτω  γάρ   που αὐτῇ ἄμεινον τῇ ψυχῇ;
[482]   κατηγόρει ~πρὸς σὲ παθεῖν. ἔφη  γάρ   που Γοργίαν ἐρωτώμενον ὑπὸ σοῦ,
[478]   ~(Πῶλος) ἦν γάρ. ~(Σωκράτης) ~σωφρονίζει  γάρ   που καὶ δικαιοτέρους ποιεῖ καὶ
[479]   δυνάστας; ~(Πῶλος) ἔοικε. ~(Σωκράτης) ~σχεδὸν  γάρ   που οὗτοι, ἄριστε, τὸ
[499]   ~(Καλλίκλης) δῆλον δή. ~(Σωκράτης) ~ἕνεκα  γάρ   που τῶν ἀγαθῶν ἅπαντα ἡμῖν
[523]   προειδότας αὐτοὺς τὸν θάνατον· νῦν  ~γὰρ   προί̈ σασι. τοῦτο μὲν οὖν
[457]   περὶ τῆς ῥητορικῆς. ~δυνατὸς μὲν  γὰρ   πρὸς ἅπαντάς ἐστιν ῥήτωρ
[465]   τὸ τοιοῦτον, Πῶλε τοῦτο  γὰρ   ~πρὸς σὲ λέγω ὅτι τοῦ
[491]   πόλεως πράγματα καὶ ~ἀνδρείους. τούτους  γὰρ   (προσήκει τῶν πόλεων ἄρχειν, καὶ
[447]   ἐθελήσειεν ἂν (ἡμῖν διαλεχθῆναι; ~βούλομαι  γὰρ   πυθέσθαι παρ' αὐτοῦ τίς
[463]   βούλεται πῶλος πυνθάνεσθαι, ~πυνθανέσθω· οὐ  γάρ   (πω πέπυσται ὁποῖόν φημι ἐγὼ
[463]   ~εἰκότως γε, Γοργία· οὐδὲν  γάρ   πω σαφὲς λέγω, πῶλος δὲ
[470]   ~οὐκ οἶδα, Πῶλε· οὐ  γάρ   πω συγγέγονα τῷ ἀνδρί. ~(Πῶλος)
[468]   ποιεῖ δοκεῖ αὐτῷ·  γάρ;   ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν
[478]   ~(Σωκράτης) ἀλλ' ὠφέλιμόν γε.  γάρ;   ~(Πῶλος) (ναί. ~(Σωκράτης) ~μεγάλου γὰρ
[480]   ὡς ἱκανὸν κακὸν ἕξοντα. οὐ  γάρ;   ~(Πῶλος) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ἐὰν
[451]   ἀπόκρισιν ἣν ἠρόμην διαπέρανον. ἐπεὶ  γὰρ   ῥητορικὴ τυγχάνει ~μὲν οὖσα τούτων
[451]   (καὶ οὐδέν πω σαφές. ~οἴομαι  γάρ   σε ἀκηκοέναι ἐν τοῖς συμποσίοις
[473]   ἑταῖρε, ταὐτὰ ἐμοὶ λέγειν· φίλον  γάρ   σε ~ἡγοῦμαι. νῦν μὲν οὖν
[497]   βούλῃ, καὶ τῇδε ἐπίσκεψαι ~οἶμαι  γάρ   σοι οὐδὲ ταύτῃ (ὁμολογεῖσθαι· ἄθρει
[459]   οὐδὲν διδάξεις ~τὸν ἀφικνούμενον οὐ  γὰρ   σὸν ἔργον ποιήσεις δ' ἐν
[481]   ~σπουδάζοντα παίζοντα; εἰ μὲν  γὰρ   σπουδάζεις τε καὶ τυγχάνει ταῦτα
[492]   ἐπεξέρχῃ τῷ λόγῳ παρρησιαζόμενος· σαφῶς  γὰρ   ~σὺ νῦν λέγεις οἱ
[495]   δοκοῦντα σαυτῷ ἐρεῖς. ~(Καλλίκλης) καὶ  γὰρ   σύ, Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~οὐ
[495]   εἶναι μετὰ ἐπιστήμης; ~(Καλλίκλης) ἔλεγον  γάρ.   ~(Σωκράτης) ἄλλο τι οὖν ὡς
[497]   ἀδύνατον φῂς εἶναι. ~(Καλλίκλης) φημὶ  γάρ.   ~(Σωκράτης) ἀνιώμενον δέ γε χαίρειν
[477]   νυνδὴ (ὡμολόγηται ἡμῖν; ~(Πῶλος) ὡμολόγηται  γάρ.   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν ἀνιαρότατόν ἐστι
[478]   ἀπαλλαγὴ ἦν, πονηρίας; ~(Πῶλος) ἦν  γάρ.   ~(Σωκράτης) ~σωφρονίζει γάρ που καὶ
[519]   τοὺς παλαιούς, ~οὐκ αἰσθάνονται. ἄνευ  γὰρ   σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης λιμένων καὶ
[495]   τὸ πάντως χαίρειν· ταῦτά τε  γὰρ   τὰ νυνδὴ αἰνιχθέντα ~πολλὰ καὶ
[519]   τῆς πόλεως ἧς προστατεῖ. κινδυνεύει  γὰρ   ταὐτὸν ~εἶναι, ὅσοι τε πολιτικοὶ
[456]   τῇ ἄλλῃ πάσῃ ἀγωνίᾳ. καὶ  ~γὰρ   (τῇ ἄλλῃ ἀγωνίᾳ οὐ τούτου
[522]   μήτε εἰρηκὼς μήτε εἰργασμένος. αὕτη  γὰρ   τῆς βοηθείας ἑαυτῷ πολλάκις ~ἡμῖν
[521]   ἂν κρίνοιτο κατηγοροῦντος ὀψοποιοῦ. ~σκόπει  γάρ,   τί ἂν ἀπολογοῖτο τοιοῦτος
[476]   τι, αὐτὸς λόγος; τέμνεται  γάρ   τι. ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~καὶ
[456]   δύναμίς ἐστιν τῆς ~ῥητορικῆς. δαιμονία  γάρ   τις ἔμοιγε καταφαίνεται τὸ μέγεθος
[454]   οἴει· γνώσῃ δὲ ἐνθένδε. εἰ  γάρ   τίς σε ἔροιτο· ἆρ' ἔστιν
[522]   φέροντα (τὸν θάνατον. ~αὐτὸ μὲν  γὰρ   τὸ ἀποθνῄσκειν οὐδεὶς φοβεῖται, ὅστις
[484]   τοὺς λόγους, καταγέλαστοί εἰσιν. ~συμβαίνει  γὰρ   τὸ τοῦ Εὐριπίδου· ~αντιοπε τέ
[505]   τίς οὖν ἄλλος ἐθέλει; μὴ  γάρ   τοι ἀτελῆ γε τὸν λόγον
[506]   χρὴ ἀντιλαμβάνεσθαι καὶ ἐλέγχειν. οὐδὲ  γάρ   ~τοι ἔγωγε εἰδὼς λέγω
[484]   ἔλθῃς ἐάσας ἤδη ~φιλοσοφίαν. φιλοσοφία  γάρ   τοί ἐστιν, Σώκρατες, χαρίεν,
[492]   λέγεις δεινὸς βίος. οὐ  γάρ   τοι θαυμάζοιμ' ἂν εἰ ~Εὐριπίδης
[499]   ἐκ τῶν ὡμολογημένων· ~καὶ δὶς  γάρ   τοι καὶ τρίς φασιν καλὸν
[455]   περὶ τῆς (ῥητορικῆς· ἐγὼ μὲν  γάρ   τοι ~οὐδ' αὐτός πω δύναμαι
[458]   καὶ τὸ τῶν παρόντων. πάλαι  γάρ   τοι, πρὶν καὶ ὑμᾶς ἐλθεῖν,
[458]   τοῖς λεγομένοις ὑπὸ σοῦ· ἴσως  γάρ   τοι σοῦ ~ὀρθῶς λέγοντος ἐγὼ
[488]   καλεῖς σὺ καὶ κρείττω; (οὐδὲ  γάρ   τοι τότε οἷός ~τ'
[493]   τῷ ὄντι ἴσως τέθναμεν· ἤδη  γάρ   του ἔγωγε καὶ ~ἤκουσα τῶν
[478]   ὅτι μηδὲ κάμνων. ~(Σωκράτης) ~οὐ  γὰρ   τοῦτ' ἦν εὐδαιμονία, ὡς ἔοικε,
[469]   ὂν τὸ ἀδικεῖν. ~(Πῶλος)  γὰρ   τοῦτο μέγιστον; οὐ τὸ ἀδικεῖσθαι
[512]   σῴζειν τε καὶ σῴζεσθαι. μὴ  γὰρ   τοῦτο μέν, τὸ ζῆν ὁποσονδὴ
[453]   μοι δοκεῖς ἱκανῶς ὁρίζεσθαι· ἔστιν  γὰρ   τοῦτο τὸ ~κεφάλαιον αὐτῆς. ~(Σωκράτης)
[465]   ἦν, φίλε Πῶλε σὺ  γὰρ   τούτων ἔμπειρος ὁμοῦ ἂν ~πάντα
[475]   μᾶλλον ἀδικεῖν ἀδικεῖσθαι· κάκιον  γὰρ   τυγχάνει ὄν. ~(Πῶλος) φαίνεται. ~(Σωκράτης)
[482]   αἰσχυνθεὶς ἐνόει ~εἰπεῖν. σὺ  γὰρ   τῷ ὄντι, Σώκρατες, εἰς
[517]   ἐν τοῖς λόγοις· ἐν παντὶ  γὰρ   τῷ χρόνῳ ὃν διαλεγόμεθα ~οὐδὲν
[484]   καὶ εὐδόκιμον ἔσεσθαι ἄνδρα. καὶ  γὰρ   τῶν νόμων ἄπειροι ~γίγνονται τῶν
[481]   τοῦτον τοιαῦτα ἕτερα ~πέπονθας. τοῖς  γὰρ   τῶν παιδικῶν βουλεύμασίν τε καὶ
[506]   ἆρα ἔστιν ταῦτα; ~ἐγὼ μὲν  γάρ   φημι. ~(τάξει ἆρα τεταγμένον καὶ
[449]   ἀκοῦσαι. ~(Σωκράτης) ~φέρε δή· ῥητορικῆς  γὰρ   φῂς ἐπιστήμων τέχνης (εἶναι καὶ
[501]   βέλτιον εἴτε χεῖρον. ἐμοὶ ~μὲν  γάρ,   Καλλίκλεις, δοκοῦσίν τε εἶναι,
[525]   ἦν οἷς ἐξῆν ἀλλὰ  γάρ,   Καλλίκλεις, ~ἐκ τῶν (δυναμένων
[526]   ἄξιον ~ἄγασθαι τῶν γιγνομένων· χαλεπὸν  γάρ,   Καλλίκλεις, καὶ πολλοῦ ἐπαίνου
[466]   γέ σοι πρὸς ~ἀμφότερα. φημὶ  γάρ,   Πῶλε, ἐγὼ καὶ τοὺς
[482]   παιδικά, παῦσον ~ταῦτα λέγουσαν. λέγει  γάρ,   φίλε ἑταῖρε, νῦν
[474]   ἐγὼ οἶμαι δεῖν εἶναι. ἐγὼ  γὰρ   ὧν ἂν λέγω ἕνα μὲν
[521]   ὅνπερ πρὸς Πῶλον ἔλεγον· ~κρινοῦμαι  γὰρ   ὡς ἐν παιδίοις ἰατρὸς ἂν
[494]   ~(Σωκράτης) ~εὖγε, βέλτιστε· διατέλει  γὰρ   ὥσπερ ἤρξω, καὶ ὅπως μὴ
[516]   ποτε ταῦτα ἔπασχον. οὔκουν οἵ  γε   ἀγαθοὶ ἡνίοχοι κατ' ἀρχὰς μὲν
[480]   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ἐὰν δέ  γε   ἀδικήσῃ αὐτὸς ἄλλος
[491]   ~(Καλλίκλης) ~νὴ τοὺς θεούς, ἀτεχνῶς  γε   ἀεὶ σκυτέας τε καὶ κναφέας
[469]   ἥντινά σοι δοκοῖ, καὶ τά  γε   ~Ἀθηναίων νεώρια καὶ αἱ τριήρεις
[499]   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ὠφέλιμοι δέ  γε   αἱ ἀγαθόν τι ποιοῦσαι, κακαὶ
[506]   τὸν λόγον, ἀλλ' οὖν ἐμοῦ  γε   ἀκούων ~ἐπιλαμβάνου, ἐάν τί σοι
[506]   οὗ παρόντος ~ἀγαθοί ἐσμεν; ~πάνυ  γε.   ~ἀλλὰ μὴν ἀγαθοί γέ ἐσμεν
[462]   ὀψοποιία καὶ ῥητορική; ~(Σωκράτης) ~οὐδαμῶς  γε,   ἀλλὰ τῆς αὐτῆς μὲν ἐπιτηδεύσεως
[497]   καὶ δειλούς; οὐ γὰρ ἄρτι  γε,   ἀλλὰ τοὺς ~ἀνδρείους καὶ φρονίμους
[508]   αἴσχιον καὶ κάκιον, καὶ κλέπτειν  γε   ἅμα ~καὶ ἀνδραποδίζεσθαι καὶ τοιχωρυχεῖν
[496]   ~(Σωκράτης) οὐ δήπου καὶ ὑγιαίνει  γε   ἅμα τοὺς αὐτούς; ~(Καλλίκλης) οὐδ'
[507]   ~καὶ μὲν δὴ καὶ ἀνδρεῖόν  γε   ἀνάγκη· οὐ γὰρ δὴ σώφρονος
[526]   ἀγαθοὺς ἄνδρας ἐγγίγνεσθαι, καὶ σφόδρα  γε   ἄξιον ~ἄγασθαι τῶν γιγνομένων· χαλεπὸν
[469]   ~ἀζήλωτον. ~(Πῶλος) ~ἦ που  γε   ἀποθνῄσκων ἀδίκως ἐλεινός τε καὶ
[506]   Καλλίκλεις. ~ἀλλὰ μὲν δὴ  γε   ἀρετὴ ἑκάστου, καὶ σκεύους καὶ
[447]   καὶ ὑστεροῦμεν; ~(Καλλίκλης) ~καὶ μάλα  γε   ἀστείας ἑορτῆς· πολλὰ γὰρ καὶ
[521]   ἀδικοῦντ' ἄνθρωπον εἰσαγάγοι καὶ ~οὐδέν  γε   ἄτοπον εἰ ἀποθάνοιμι. βούλει σοι
[480]   οὕτως ἔχει. ~(Σωκράτης) ~τοὐναντίον δέ  γε   αὖ μεταβαλόντα, εἰ ἄρα δεῖ
[473]   μὲν οὖν. ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ δέ  γε   αὐτοὺς ἀθλιωτάτους φημί, τοὺς δὲ
[516]   ναί. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ μὴν ἀγριωτέρους  γε   αὐτοὺς ἀπέφηνεν οἵους παρέλαβεν,
[503]   αὐτοῖς πειρώμενοι μόνον, ~εἰ δέ  γε   βελτίους ἔσονται χείρους (διὰ
[448]   ~(Πῶλος) ~νὴ Δία· ἂν δέ  γε   βούλῃ, (Χαιρεφῶν) ἐμοῦ. (Γοργίας)
[452]   οὔκ; ἐρεῖ. καὶ μὴν ἀμφισβητεῖ  γε   (Γοργίας) ὅδε τὴν παρ' αὑτῷ
[474]   οἱ ἄλλοι πάντες. ~(Πῶλος) πολλοῦ  γε   δεῖ, ἀλλ' οὔτ' ἐγὼ οὔτε
[517]   κολακικῇ. ~(Καλλίκλης) ~ἀλλὰ μέντοι πολλοῦ  γε   δεῖ, Σώκρατες, μή ποτέ
[449]   δυνατὸν εἶναι ποιεῖν; ~(Γοργίας) ~ἐπαγγέλλομαί  γε   δὴ ταῦτα οὐ μόνον ἐνθάδε
[456]   βούλοιτο. καὶ εἰ πρὸς ἄλλον  γε   δημιουργὸν ὁντιναοῦν ~ἀγωνίζοιτο, πείσειεν ἂν
[459]   ~(Σωκράτης) ~ὁ δὲ μὴ ἰατρός  γε   δήπου ἀνεπιστήμων ὧν ἰατρὸς
[520]   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~καὶ προέσθαι  γε   δήπου τὴν εὐεργεσίαν ἄνευ μισθοῦ,
[517]   οὐδ' ἐγὼ ψέγω τούτους ὥς  γε   διακόνους εἶναι πόλεως, ἀλλά μοι
[476]   οὖν λέγειν ὡς οὐχὶ τά  γε   δίκαια πάντα καλά ἐστιν, καθ'
[516]   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν οἵ  γε   δίκαιοι ἥμεροι, ὡς ἔφη Ὅμηρος·
[460]   ~(Σωκράτης) ~οὐδέποτε ἄρα βουλήσεται  γε   δίκαιος ἀδικεῖν. ~(Γοργίας) ἀνάγκη. ~(Σωκράτης)
[479]   ~συλλογισώμεθα αὐτά; ~(Πῶλος) εἰ σοί  γε   δοκεῖ. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν συμβαίνει
[470]   πᾶσα εὐδαιμονία ἐστίν; ~(Σωκράτης) ~ὥς  γε   ἐγὼ λέγω, Πῶλε· τὸν
[491]   εἰς ὅτι. ~(Καλλίκλης) ~ἀλλ' εἴρηκά  γε   ἔγωγε τοὺς φρονίμους εἰς τὰ
[514]   φῶμεν οὕτως ἔχειν; ~(Καλλίκλης) πάνυ  γε,   εἴ σοι ἥδιον. ~(Σωκράτης) ~εἰ
[510]   ~(Καλλίκλης) ἔστι ταῦτα. ~(Σωκράτης) ~οὐδέ  γε   εἴ τις πολὺ φαυλότερος εἴη,
[456]   οὕτω σκοποῦντι. ~(Γοργίας) ~εἰ πάντα  γε   εἰδείης, Σώκρατες, ὅτι ὡς
[487]   δέοντος· πῶς γὰρ οὔ; ~ὥ  γε   εἰς τοσοῦτον αἰσχύνης ἐληλύθατον, ὥστε
[450]   Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~ἕτεραι δέ  γέ   εἰσι τῶν τεχνῶν αἳ διὰ
[522]   ἑαυτῷ βοηθεῖν; ~(Σωκράτης) ~εἰ ἐκεῖνό  γε   ἓν αὐτῷ ὑπάρχοι, Καλλίκλεις,
[472]   τε καὶ τιμωρίας; ~(Πῶλος) ἥκιστά  γε,   ἐπεὶ οὕτω γ' ἂν ἀθλιώτατος
[466]   ~(Σωκράτης) ~μὰ τὸν οὐ σύ  γε,   ἐπεὶ τὸ μέγα δύνασθαι ἔφης
[470]   εὐδαίμονα ~ὄντα. ~(Σωκράτης) ~καὶ ἀληθῆ  γε   ἐρῶ· οὐ γὰρ οἶδα παιδείας
[515]   Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' οὐ φιλονικίᾳ  γε   ἐρωτῶ, ἀλλ' ὡς ἀληθῶς βουλόμενος
[506]   ~πάνυ γε. ~ἀλλὰ μὴν ἀγαθοί  γέ   ἐσμεν καὶ ἡμεῖς καὶ τἆλλα
[517]   ἰατρική, δὴ τῷ ὄντι  γε   ~ἐστὶν σώματος θεραπεία, ἥνπερ καὶ
[513]   σοὶ οὕτως. ~(Σωκράτης) ~ἡ δέ  γε   ἑτέρα, ὅπως ὡς βέλτιστον ἔσται
[497]   ἀκκίζῃ, Καλλίκλεις· καὶ πρόιθί  γε   ἔτι εἰς τὸ ἔμπροσθεν, (ὅτι
[473]   οἰόμενος. ~(Σωκράτης) ~ἴσως. σὺ δέ  γε   εὐδαίμονας αὖ τοὺς ἀδικοῦντας, ἐὰν
[449]   Σώκρατες, εἰ δὴ  γε   εὔχομαι εἶναι, ὡς ἔφη Ὅμηρος,
[479]   γε. ~(Σωκράτης) ~καὶ μὴν ἀπαλλαγή  γε   ἐφάνη τούτου τοῦ κακοῦ τὸ
[511]   τὸ ἀγανακτητόν; ~(Σωκράτης) ~οὐ νοῦν  γε   ἔχοντι, ὡς λόγος σημαίνει.
[476]   ναί. ~(Σωκράτης) ~καὶ εἰ μέγα  γε   βαθὺ τὸ τμῆμα
[460]   καὶ τὰ ἄδικα ἤτοι πρότερόν  γε   ὕστερον μαθόντα παρὰ σοῦ.
[478]   ἔμοιγε δοκεῖ. ~(Σωκράτης) ἀλλ' ὠφέλιμόν  γε.   γάρ; ~(Πῶλος) (ναί. ~(Σωκράτης)
[521]   παρακαλεῖς. ~(Καλλίκλης) ~εἴ σοι Μυσόν  γε   ἥδιον καλεῖν, Σώκρατες· ὡς
[495]   ἀγαθοῦ ~ἕτερον. ~(Καλλίκλης) ~Σωκράτης δέ  γε   ἡμῖν Ἀλωπεκῆθεν οὐχ ὁμολογεῖ
[453]   οἶδα, οὐ μὴν ~ἀλλ' ὑποπτεύω  γε   ἣν οἶμαί σε λέγειν καὶ
[448]   ~(Πῶλος) ναί. ~(Χαιρεφῶν) ~εἰ δέ  γε   ἧσπερ Ἀριστοφῶν Ἀγλαοφῶντος
[527]   καὶ ναὶ μὰ Δία σύ  γε   θαρρῶν πατάξαι τὴν ~(ἄτιμον ταύτην
[448]   τί δὲ τοῦτο, ἐὰν σοί  γε   ἱκανῶς; ~(Χαιρεφῶν) οὐδέν· ἀλλ' ἐπειδὴ
[516]   δοκεῖ οὔ; ~(Καλλίκλης) πάνυ  γε,   ἵνα σοι χαρίσωμαι. ~(Σωκράτης) ~καὶ
[476]   οὔ; ~(Σωκράτης) ~καὶ εἰ σφόδρα  γε   κάει ἀλγεινῶς, οὕτω κάεσθαι
[450]   λογιστικὴ ~καὶ γεωμετρικὴ καὶ πεττευτική  γε   καὶ ἄλλαι πολλαὶ τέχναι, ὧν
[511]   ἔμοιγε. ~(Σωκράτης) ~καὶ μὴν σῴζει  γε   καὶ αὕτη ἐκ θανάτου τοὺς
[494]   ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) καὶ διψῆν  γε   καὶ διψῶντα πίνειν; ~(Καλλίκλης) ~λέγω,
[497]   ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ μὴν τῶν ἀγαθῶν  γε   καὶ κακῶν οὐχ ἅμα παύεται,
[475]   μαθημάτων κάλλος ὡσαύτως; ~(Πῶλος) ~πάνυ  γε·   καὶ καλῶς γε νῦν ὁρίζῃ,
[507]   ἄφρων τε καὶ ἀκόλαστος. ~πάνυ  γε.   ~καὶ μὴν γε σώφρων
[492]   ~οἱ λίθοι γὰρ ἂν οὕτω  γε   καὶ οἱ νεκροὶ εὐδαιμονέστατοι εἶεν.
[473]   ἐπιχειρεῖς λέγειν. ~(Σωκράτης) ~πειράσομαι δέ  γε   καὶ σὲ ποιῆσαι, ἑταῖρε,
[454]   ~ἀπόκριναι δή, Γοργία, ἐπειδή  γε   καὶ σοὶ δοκεῖ οὕτως. ~(Γοργίας)
[505]   ἐμπίμπλασθαι ὧν ἐπιθυμεῖ; συγχωρεῖς τοῦτό  γε   καὶ σύ; ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης)
[522]   λόγον λέξαι. ~(Καλλίκλης) ἀλλ' ἐπείπερ  γε   καὶ τἆλλα ἐπέρανας, καὶ τοῦτο
[475]   ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) νῦν δέ  γε   κάκιον ἐφάνη. ~(Πῶλος) ἔοικε. ~(Σωκράτης)
[496]   λέγεις; ~(Καλλίκλης) μάλιστα. ~(Σωκράτης) διψῶντά  γε.   ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) λυπούμενον; ~(Καλλίκλης)
[504]   γὰρ ὄφελος, Καλλίκλεις, σώματί  γε   κάμνοντι καὶ μοχθηρῶς διακειμένῳ ~σιτία
[499]   ἐξαπατῶν με. καίτοι οὐκ ᾤμην  γε   ~κατ' ἀρχὰς ὑπὸ σοῦ ἑκόντος
[474]   ναί. ~(Σωκράτης) ~καὶ μὴν τά  γε   κατὰ τοὺς νόμους καὶ τὰ
[463]   ῥητορικὴν ἐγὼ καλῶ καὶ τήν  γε   κομμωτικὴν καὶ τὴν σοφιστικήν, τέτταρα
[507]   γὰρ οὐ μέλλει; ~ἡ δέ  (γε   κοσμία σώφρων; ~πολλὴ ἀνάγκη. ~ἡ
[506]   ἀκοσμήτου; ~ἀνάγκη. ~ἀλλὰ μὴν  γε   κόσμον ἔχουσα κοσμία; ~πῶς γὰρ
[466]   ~(Σωκράτης) ~οὔκ, εἰ τὸ δύνασθαί  γε   λέγεις ἀγαθόν τι εἶναι τῷ
[467]   αὐτοῖς; ~(Σωκράτης) φημί. ~(Πῶλος) σχέτλιά  γε   λέγεις καὶ ὑπερφυῆ, Σώκρατες.
[469]   ~(Σωκράτης) ~οὔκ, εἰ τὸ τυραννεῖν  γε   λέγεις ὅπερ ἐγώ. ~(Πῶλος) ~ἀλλ'
[451]   ἄλληλα τάχους ἔχει. ~(Γοργίας) ὀρθῶς  γε   λέγων σύ, Σώκρατες. ~(Σωκράτης)
[456]   κεντεῖν τε καὶ ἀποκτεινύναι. οὐδέ  γε   μὰ Δία ἐάν τις εἰς
[498]   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~οἳ μέν  γε   μᾶλλον μᾶλλον, οἳ δ' ἧττον
[477]   ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ μήν που τό  γε   μεγίστῃ βλάβῃ ὑπερβάλλον μέγιστον ἂν
[454]   ~(Σωκράτης) ~(ἀλλὰ μὴν οἵ τέ  γε   μεμαθηκότες πεπεισμένοι εἰσὶν καὶ οἱ
[479]   ~(Πῶλος) κινδυνεύει. ~(Σωκράτης) τὸ δέ  γε   μὴ διδόναι ἐμμονὴ τοῦ κακοῦ;
[458]   λοιπόν, Σώκρατες, γίγνεται ἐμέ  γε   μὴ ἐθέλειν, αὐτὸν ~ἐπαγγειλάμενον ἐρωτᾶν
[481]   ῥητορικὴ χρήσιμος εἶναι, ἐπεὶ τῷ  γε   μὴ μέλλοντι ~ἀδικεῖν οὐ μεγάλη
[453]   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~εἰ δέ  γε   μηδεὶς ἄλλος Ζεῦξις ἔγραφε,
[482]   ἀγαπᾶν καί σου ~καταγελᾶν, ὥς  γέ   μοι δοκεῖν ὀρθῶς, τότε· νῦν
[454]   βούλῃ περαίνῃς. ~(Γοργίας) ~καὶ ὀρθῶς  γέ   μοι δοκεῖς ποιεῖν, Σώκρατες.
[505]   λόγος ~ἐστί, κολαζόμενος. ~(Καλλίκλης) ~οὐδέ  γέ   μοι μέλει οὐδὲν ὧν σὺ
[509]   ἀσκήσῃ, ἀδικήσει; τί οὐκ αὐτό  γέ   μοι τοῦτο ἀπεκρίνω, ~ὦ Καλλίκλεις,
[463]   ~ἀλλ' ἐγὼ πειράσομαι φράσαι  γέ   μοι φαίνεται εἶναι ῥητορική·
[519]   τίς σοι ἀποκρίνοιτο; ~(Σωκράτης) ~ἔοικά  γε·   νῦν γοῦν συχνοὺς τείνω τῶν
[517]   πόλεως, ἀλλά μοι ~δοκοῦσι τῶν  γε   νῦν διακονικώτεροι γεγονέναι καὶ μᾶλλον
[475]   ~(Πῶλος) ~πάνυ γε· καὶ καλῶς  γε   νῦν ὁρίζῃ, Σώκρατες, ἡδονῇ
[517]   πόλει. σὺ δὲ ὡμολόγεις τῶν  γε   ~νῦν οὐδένα, τῶν μέντοι ἔμπροσθεν,
[503]   ἔχω ἔγωγέ σοι εἰπεῖν τῶν  γε   νῦν ῥητόρων οὐδένα. ~(Σωκράτης) ~τί
[460]   ~(Γοργίας) ἐρρήθη. ~(Σωκράτης) ~νῦν (δέ  γε   αὐτὸς οὗτος φαίνεται,
[473]   μὰ Δία. ~(Σωκράτης) ὡς σύ  γε   οἴει, Πῶλε. ~(Πῶλος) ἀληθῆ
[495]   ἄλλα πολλά. ~(Καλλίκλης) ὡς σύ  γε   οἴει, Σώκρατες. ~(Σωκράτης) σὺ
[484]   πολιτικὴν (πρᾶξιν, ~καταγέλαστοι γίγνονται, ὥσπερ  γε   οἶμαι οἱ πολιτικοί, ἐπειδὰν αὖ
[484]   καὶ τὸ δίκαιον. ἐὰν δέ  γε   οἶμαι φύσιν ~ἱκανὴν γένηται ἔχων
[483]   ἀδικεῖν αὐτὸ καλοῦσιν· δέ  γε   οἶμαι φύσις αὐτὴ ἀποφαίνει ~(αὐτό,
[473]   οἴει, Πῶλε. ~(Πῶλος) ἀληθῆ  γε   οἰόμενος. ~(Σωκράτης) ~ἴσως. σὺ δέ
[487]   εὔνους εἶ. καὶ μὴν ὅτι  γε   οἷος παρρησιάζεσθαι καὶ μὴ ~αἰσχύνεσθαι,
[488]   νόμιμα κατὰ φύσιν καλά, κρειττόνων  γε   ὄντων; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) ἆρ'
[509]   ἀδικήσεται; ~(Καλλίκλης) δῆλον δὴ τοῦτό  γε,   ὅτι ἐὰν δύναμιν. ~(Σωκράτης) ~τί
[495]   ~(Σωκράτης) ~οὐχ ὁμολογεῖ· οἶμαι δέ  γε   οὐδὲ Καλλικλῆς, ὅταν αὐτὸς αὑτὸν
[490]   δεῖν ἔχειν; ~(Καλλίκλης) οὐ σιτίων  γε   οὐδὲ ποτῶν. ~(Σωκράτης) ~μανθάνω, ἀλλ'
[450]   λέγεις. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' οὔτοι τούτων  γε   οὐδεμίαν οἶμαί σε βούλεσθαι ῥητορικὴν
[496]   ἅμα ἔχει, δῆλον ~ὅτι ταῦτά  γε   οὐκ ἂν εἴη τό τε
[474]   τοῦ διδόναι. ~(Πῶλος) ~ἐγὼ δέ  γε   οὔτ' ἐμὲ οὔτ' ἄλλον ἀνθρώπων
[480]   ἀνάγκη συμβαίνειν; ~(Πῶλος) ναί, τοῦτό  γε   οὕτως ἔχει. ~(Σωκράτης) ~τοὐναντίον δέ
[459]   ~(Γοργίας) καὶ γὰρ ἔλεγον, ἔν  γε   ὄχλῳ. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τὸ ἐν
[498]   ~(Καλλίκλης) πάρεστιν. ~(Σωκράτης) ~κακῶν δέ  γε   παρουσίᾳ φῂς σὺ εἶναι κακοὺς
[496]   ~(Σωκράτης) μανθάνω· ἀλλ' οὖν τό  γε   πεινῆν αὐτὸ ἀνιαρόν. οὐχί;
[502]   τοῦτό γε, Σώκρατες, Κινησίου  γε   πέρι. ~(Σωκράτης) ~τί δὲ
[450]   ἐστίν. ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) τούς  γε   περὶ τὰ νοσήματα; ~(Γοργίας) μάλιστα.
[480]   ὑπολογιζόμενον τὸ ἀλγεινόν, ἐὰν μέν  γε   πληγῶν ἄξια ~ἠδικηκὼς (ᾖ, τύπτειν
[492]   ὡς μεγίστας πλήρωσιν αὐταῖς ἁμόθεν  γέ   ποθεν ἑτοιμάζειν, καὶ ~(τοῦτο εἶναι
[449]   δῆτα. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ μὴν λέγειν  γε   ποιεῖ δυνατούς. ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης)
[521]   Σώκρατες· ὡς εἰ μὴ ταῦτά  γε   ποιήσεις ~(Σωκράτης) ~μὴ εἴπῃς
[489]   διαγνῶναι ὡμολογηκότος. ~(Καλλίκλης) ἀλλ' οἵ  γε   πολλοὶ νομίζουσιν οὕτως. ~(Σωκράτης) ~οὐ
[497]   ἔστιν. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ μὴν εὖ  γε   πράττοντα κακῶς (πράττειν ἅμα ἀδύνατον
[513]   ~ναὶ μὰ Δία τῷ Πυριλάμπους  γε   πρός. ὅστις οὖν σε τούτοις
[462]   ἔμοιγε δοκεῖ, Πῶλε, ὥς  γε   πρὸς σὲ τἀληθῆ εἰρῆσθαι. ~(Πῶλος)
[469]   ἑταῖρε, ἀποκτείναντα, καὶ ἐλεινόν  γε   πρός τὸν δὲ δικαίως ~ἀζήλωτον.
[471]   δὴ πῶς οὐκ ἄδικος;  γε   προσῆκε μὲν τῆς ἀρχῆς οὐδὲν
[471]   ἐπεὶ τὰ μέγιστα ἠδίκηκεν· (ὅς  γε   πρῶτον μὲν τοῦτον αὐτὸν τὸν
[470]   ~εἰ δὲ μή, ἀλλ' ἀκούω  γε.   ~(Πῶλος) ~εὐδαίμων οὖν σοι δοκεῖ
[469]   τὸ ἀδικεῖσθαι μεῖζον; ~(Σωκράτης) ἥκιστά  γε.   ~(Πῶλος) σὺ ἄρα βούλοιο ἂν
[470]   ~ἀλλὰ μήν, Σώκρατες, οὐδέν  γέ   σε δεῖ παλαιοῖς (πράγμασιν ἐλέγχειν·
[470]   δὲ ἀδίκως, κάκιον. ~(Πῶλος) ~χαλεπόν  γέ   σε ἐλέγξαι, Σώκρατες· ἀλλ'
[516]   σοι ὁμολογήσω; ~(Σωκράτης) εἰ δοκῶ  γε   σοι ἀληθῆ λέγειν. ~(Καλλίκλης) ἔστω
[448]   αὐτόν. ~(Σωκράτης) ~οὔκ, εἰ αὐτῷ  γε   σοὶ βουλομένῳ ἐστὶν ἀποκρίνεσθαι, ἀλλὰ
[466]   ἐστιν τὰ ἐρωτήματα, καὶ ἀποκρινοῦμαί  γέ   σοι πρὸς ~ἀμφότερα. φημὶ γάρ,
[511]   ~(Καλλίκλης) ναὶ μὰ Δία ὀρθῶς  γέ   σοι συμβουλεύων. ~(Σωκράτης) ~τί δέ,
[471]   πόθεν, ~ὠγαθέ; καὶ μὴν οὐδέν  γέ   σοι τούτων ὁμολογῶ ὧν σὺ
[471]   ~οὐ γὰρ ἐθέλεις, ἐπεὶ δοκεῖ  γέ   σοι ὡς ἐγὼ λέγω. ~(Σωκράτης)
[516]   φῄς. ~(Σωκράτης) ~μὰ Δί' οὐδέ  γε   σὺ ἐξ ὧν ὡμολόγεις. πάλιν
[492]   ~ἀλλὰ μὲν δὴ καὶ ὥς  γε   σὺ λέγεις δεινὸς βίος.
[459]   ἄλλο τι; ~(Γοργίας) τοῦτο ἐνταῦθά  γε   συμβαίνει. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ περὶ
[495]   ὡς σοῦ σπουδάζοντος; ~(Καλλίκλης) πάνυ  γε   σφόδρα. ~(Σωκράτης) ~ἴθι δή μοι,
[491]   οὐ τοῦτο λέγω. ~(Καλλίκλης) ~πάνυ  γε   σφόδρα, Σώκρατες. ἐπεὶ πῶς
[499]   ἄφρονα καὶ δειλόν; ~(Καλλίκλης) πάνυ  γε.   ~(Σωκράτης) ἀγαθὸν δὲ αὖ τὸν
[496]   γίγνεται· γάρ; ~(Καλλίκλης) σφόδρα  γε.   ~(Σωκράτης) ἀλλ' ἐν μέρει οἶμαι
[467]   γὰρ ἕνεκα πλέουσιν. ~(Πῶλος) πάνυ  γε.   ~(Σωκράτης) ~ἄλλο τι οὖν οὕτω
[510]   τῇ πόλει διαπεπράξεται. ~(Καλλίκλης) πάνυ  γε.   ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν καὶ τὸ
[513]   ψυχή, ~θεραπεύομεν; ~(Καλλίκλης) πάνυ  γε.   ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν οὕτως ἐπιχειρητέον
[500]   τἀγαθὰ τῶν ~ἡδέων. ~(Καλλίκλης) πάνυ  γε.   ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν παντὸς ἀνδρός
[453]   γράφων καὶ ποῦ; ~(Γοργίας) πάνυ  γε.   ~(Σωκράτης) ~ἆρα διὰ τοῦτο, ὅτι
[480]   ἕξοντα. οὐ γάρ; ~(Πῶλος) πάνυ  γε.   ~(Σωκράτης) ~ἐὰν δέ γε ἀδικήσῃ
[472]   σου νομίζοντος διανοώμεθα; ~(Πῶλος) πάνυ  γε.   ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ δέ φημι ἀδύνατον.
[477]   τῆς ψυχῆς ~πονηρία; ~(Πῶλος) πολύ  γε.   ~(Σωκράτης) εἰ δὴ αἰσχίστη, καὶ
[502]   αὐτήν φαμεν εἶναι. ~(Καλλίκλης) πάνυ  γε.   ~(Σωκράτης) ~εἶεν· τί δὲ
[466]   δυναμένῳ. ~(Πῶλος) ἀλλὰ μὴν λέγω  γε.