Alphabétiquement     [«   »]
τηλικοῦτος 2
τήν 2
τὴν 184
τῆς 118
τι 106
τὶ 2
τί 133
Fréquences     [«    »]
113 ἀλλὰ
116 σοι
115 τῷ
118 τῆς
120 Γοργίας
120 ἐστιν
120 ταῦτα
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

τῆς


Pages
[480]   μὲν ἄρα τὸ ἀπολογεῖσθαι ὑπὲρ  τῆς   ἀδικίας τῆς αὑτοῦ γονέων
[480]   ὅπως μὴ ἐγχρονισθὲν τὸ νόσημα  τῆς   ἀδικίας ὕπουλον τὴν ψυχὴν ~ποιήσει
[527]   ἐλθὼν παρὰ τὸν δικαστήν, ~(τὸν  τῆς   Αἰγίνης ὑόν, ἐπειδάν σου ἐπιλαβόμενος
[506]   κόσμον ἔχουσα τὸν ἑαυτῆς ἀμείνων  τῆς   ἀκοσμήτου; ~ἀνάγκη. ~ἀλλὰ μὴν
[487]   ~σὴ ὁμολογία τέλος ἤδη ἕξει  τῆς   ἀληθείας. πάντων δὲ καλλίστη ἐστὶν
[518]   τῶν νόσων ~αἰτίους εἶναι καὶ  τῆς   ἀποβολῆς τῶν ἀρχαίων σαρκῶν, ἀλλ'
[471]   ἄδικος; γε προσῆκε μὲν  τῆς   ἀρχῆς οὐδὲν ἣν νῦν ἔχει,
[519]   οὖν ἔλθῃ καταβολὴ αὕτη  τῆς   ἀσθενείας, τοὺς τότε παρόντας αἰτιάσονται
[523]   ὑεῖς ἐμαυτοῦ, ~δύο μὲν ἐκ  τῆς   Ἀσίας, Μίνω τε καὶ Ῥαδάμανθυν,
[524]   τὸν δικαστήν, οἱ μὲν ἐκ  τῆς   Ἀσίας (παρὰ τὸν Ῥαδάμανθυν, ~ὁ
[524]   Τάρταρον. καὶ τοὺς μὲν ~ἐκ  τῆς   Ἀσίας Ῥαδάμανθυς κρινεῖ, τοὺς δὲ
[451]   πάντα, οἱ ~δὲ λόγοι οἱ  τῆς   ἀστρονομίας, εἰ φαίη, περὶ τί
[462]   ῥητορική; ~(Σωκράτης) ~οὐδαμῶς γε, ἀλλὰ  τῆς   αὐτῆς μὲν ἐπιτηδεύσεως μόριον. ~(Πῶλος)
[480]   τὸ ἀπολογεῖσθαι ὑπὲρ τῆς ἀδικίας  τῆς   αὑτοῦ γονέων ἑταίρων
[452]   ἔχοι ~(Γοργίας) μεῖζον ἀγαθὸν ἐπιδεῖξαι  τῆς   αὑτοῦ τέχνης ἐγὼ τῆς
[523]   ἀμπεχόμενοι δικάζουσι, πρὸ τῆς ψυχῆς  τῆς   ~αὑτῶν ὀφθαλμοὺς καὶ ὦτα καὶ
[522]   εἰρηκὼς μήτε εἰργασμένος. αὕτη γὰρ  τῆς   βοηθείας ἑαυτῷ πολλάκις ~ἡμῖν ὡμολόγηται
[449]   μοι ἐπίδειξιν αὐτοῦ τούτου ποίησαι,  τῆς   ~βραχυλογίας, μακρολογίας δὲ εἰς αὖθις.
[523]   τῶν συγγενῶν καὶ ~καταλιπόντα ἐπὶ  τῆς   γῆς πάντα ἐκεῖνον τὸν κόσμον,
[465]   ἐφελκομένους τοῦ οἰκείου τοῦ ~διὰ  τῆς   γυμναστικῆς ἀμελεῖν. ἵν' οὖν μὴ
[464]   τῆς δὲ ~πολιτικῆς ἀντὶ μὲν  τῆς   γυμναστικῆς τὴν νομοθετικήν, ἀντίστροφον δὲ
[464]   μὲν γυμναστικήν, τὴν δὲ ἰατρικήν·  τῆς   δὲ ~πολιτικῆς ἀντὶ μὲν τῆς
[450]   εἰπεῖν πᾶσά ἐστιν ἐπιστήμη,  τῆς   δὲ ῥητορικῆς οὐδέν ἐστιν ~τοιοῦτον
[493]   μὲν σῶμά ἐστιν ἡμῖν σῆμα,  τῆς   ~δὲ ψυχῆς τοῦτο ἐν
[454]   τί, ἀποκρινούμεθά που αὐτῷ ~ὅτι  τῆς   διδασκαλικῆς τῆς περὶ τὸ (ἄρτιόν
[492]   ~(εἶεν ὑπὸ τοῦ καλοῦ τοῦ  τῆς   δικαιοσύνης καὶ τῆς σωφροσύνης, μηδὲν
[513]   αἵρεσις ἡμῖν ἔσται ταύτης  ~τῆς   δυνάμεως τῆς ἐν τῇ πόλει.
[512]   αὐτοῦ καταφρονεῖς ~καὶ τῆς τέχνης  τῆς   ἐκείνου, καὶ ὡς ἐν ὀνείδει
[461]   βέλτιστε, εἰ Ἀθήναζε ἀφικόμενος, οὗ  τῆς   Ἑλλάδος ~πλείστη ἐστὶν ἐξουσία τοῦ
[452]   τῆς αὑτοῦ τέχνης ἐγὼ  τῆς   ἐμῆς· εἴποιμ' ἂν ~αὖ καὶ
[513]   ἡμῖν ἔσται ταύτης ~τῆς δυνάμεως  τῆς   ἐν τῇ πόλει. εἰ δέ
[454]   τῆς πειθοῦς λέγω, Σώκρατες,  τῆς   ἐν τοῖς δικαστηρίοις καὶ ἐν
[496]   τὸ δὲ πίνειν πλήρωσίς τε  τῆς   ἐνδείας καὶ ἡδονή; ~(Καλλίκλης) ναί.
[447]   γὰρ αὐτῷ ἓν τοῦτ' ἦν  τῆς   ~ἐπιδείξεως· ἐκέλευε γοῦν νυνδὴ ἐρωτᾶν
[495]   οὖν ὡς ἕτερον τὴν ἀνδρείαν  τῆς   ἐπιστήμης δύο ταῦτα ἔλεγες; ~(Καλλίκλης)
[511]   τοιοῦτον ~ἐμπέσωσιν οὗ δεῖ ταύτης  τῆς   ἐπιστήμης. εἰ δ' αὕτη σοι
[463]   κεφάλαιον κολακείαν. ταύτης μοι δοκεῖ  τῆς   ἐπιτηδεύσεως ~πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα
[524]   καὶ Ῥαδάμανθυν, ~(ἕνα δὲ ἐκ  τῆς   Εὐρώπης, Αἰακόν· ~οὗτοι οὖν ἐπειδὰν
[524]   Ῥαδάμανθυς κρινεῖ, τοὺς δὲ ἐκ  τῆς   Εὐρώπης Αἰακός· Μίνῳ δὲ ~πρεσβεῖα
[501]   οὔτε τι τὴν φύσιν σκεψαμένη  τῆς   ἡδονῆς οὔτε τὴν ~αἰτίαν, ἀλόγως
[501]   ~ἰατρική· δ' ἑτέρα  τῆς   ἡδονῆς, πρὸς ἣν θεραπεία
[484]   πάνυ εὐφυὴς καὶ πόρρω  τῆς   ἡλικίας φιλοσοφῇ, ἀνάγκη ~πάντων ἄπειρον
[455]   τῶν λιμένων κατασκευὴ ἐκ  τῆς   ~Θεμιστοκλέους συμβουλῆς γέγονεν, τὰ δ'
[448]   (Γοργίας) ἐστὶν ὅδε, καὶ μετέχει  τῆς   ~καλλίστης τῶν τεχνῶν. ~(Σωκράτης) ~καλῶς
[469]   δόξῃ· κἄν τινα δόξῃ μοι  τῆς   κεφαλῆς αὐτῶν καταγῆναι δεῖν, ~κατεαγὼς
[463]   (πω πέπυσται ὁποῖόν φημι ἐγὼ  τῆς   κολακείας μόριον ~εἶναι τὴν ῥητορικήν,
[463]   βούλει πυθέσθαι, ἐρώτα ὁποῖον μόριον  τῆς   ~κολακείας φημὶ εἶναι τὴν ῥητορικήν.
[500]   ~μελέτην τινὰ εἶναι καὶ παρασκευὴν  τῆς   κτήσεως, τὴν μὲν τοῦ ἡδέος
[511]   ~τοῦ Πόντου, (ἐὰν πάμπολυ, ταύτης  τῆς   μεγάλης εὐεργεσίας, σώσασα ~νυνδὴ
[482]   ἀδικεῖσθαι· ἐκ (ταύτης γὰρ αὖ  τῆς   ὁμολογίας ~αὐτὸς ὑπὸ σοῦ συμποδισθεὶς
[461]   διδάξειν, ἔπειτα ἐκ ταύτης ἴσως  τῆς   ὁμολογίας ἐναντίον τι ~συνέβη ἐν
[472]   παρασχόμενος ἐπιχειρεῖς ἐκβάλλειν με ἐκ  ~τῆς   οὐσίας καὶ τοῦ ἀληθοῦς. ἐγὼ
[496]   ὁπωστιοῦν. ~(Σωκράτης) ~τί δὲ ὅταν  τῆς   ὀφθαλμίας ἀπαλλάττηται; ἆρα τότε καὶ
[510]   ~τίς οὖν ποτ' ἐστὶν τέχνη  τῆς   παρασκευῆς τοῦ μηδὲν ἀδικεῖσθαι
[454]   δοκεῖ οὕτως. ~(Γοργίας) ~ταύτης τοίνυν  τῆς   πειθοῦς λέγω, Σώκρατες, τῆς
[454]   λέγοντα· ποίας δὴ ~πειθοῦς καὶ  τῆς   περὶ τί πειθοῦς ῥητορική
[454]   που αὐτῷ ~ὅτι τῆς διδασκαλικῆς  τῆς   περὶ τὸ (ἄρτιόν τε καὶ
[455]   συμβουλῆς γέγονεν, τὰ δ' ἐκ  τῆς   Περικλέους ἀλλ' οὐκ ἐκ τῶν
[502]   ~φέρε δή, εἴ τις περιέλοι  τῆς   ποιήσεως πάσης τό τε μέλος
[460]   διδάξαντι ἐγκαλεῖν μηδ' ἐξελαύνειν ἐκ  τῆς   πόλεως, ἀλλὰ τῷ ἀδικοῦντι καὶ
[521]   οὖν με παρακαλεῖς τὴν θεραπείαν  τῆς   πόλεως, διόρισόν μοι· τὴν τοῦ
[508]   χρήματα ἀφαιρεῖσθαι, ~ἐάντε ἐκβάλλειν ἐκ  τῆς   πόλεως, ἐάντε, τὸ ἔσχατον, ἀποκτεῖναι·
[519]   ποτε ~ἀδίκως ἀπόλοιτο ὑπ' αὐτῆς  τῆς   πόλεως ἧς προστατεῖ. κινδυνεύει γὰρ
[520]   ἐκείνων λέγοις, οἳ φάσκοντες προεστάναι  τῆς   πόλεως καὶ ~ἐπιμελεῖσθαι ὅπως ὡς
[485]   ἀνάνδρῳ γενέσθαι φεύγοντι τὰ μέσα  τῆς   πόλεως καὶ τὰς ~ἀγοράς, ἐν
[507]   τὰ αὑτοῦ συντείνοντα καὶ τὰ  τῆς   πόλεως, ὅπως ~δικαιοσύνη παρέσται καὶ
[515]   αὐτὸς ἄρτι ἄρχῃ πράττειν τὰ  τῆς   ~πόλεως πράγματα, ἐμὲ δὲ παρακαλεῖς
[515]   ἐπιμελήσῃ ἡμῖν ἐλθὼν ~ἐπὶ τὰ  (τῆς   πόλεως πράγματα ὅπως ὅτι
[491]   ἔγωγε τοὺς φρονίμους εἰς τὰ  τῆς   πόλεως πράγματα καὶ ~ἀνδρείους. τούτους
[491]   ἀλλ' (οἳ ἂν εἰς τὰ  τῆς   πόλεως πράγματα φρόνιμοι ~ὦσιν, ὅντινα
[524]   δικαιοτάτη ~κρίσις περὶ  τῆς   πορείας τοῖς ἀνθρώποις. ~ταῦτ' ἔστιν,
[520]   ~(Σωκράτης) ~περὶ δέ γε ταύτης  τῆς   πράξεως, ὅντιν' ἄν τις τρόπον
[456]   τίς ποτε δύναμίς ἐστιν  τῆς   ~ῥητορικῆς. δαιμονία γάρ τις ἔμοιγε
[480]   τίς μεγάλη χρεία ἐστὶν  τῆς   ῥητορικῆς; δεῖ ~μὲν γὰρ δὴ
[459]   εἰ δὲ μή, σὺ  τῆς   ῥητορικῆς διδάσκαλος τούτων μὲν οὐδὲν
[461]   Σώκρατες; οὕτω καὶ σὺ περὶ  τῆς   ῥητορικῆς δοξάζεις ὥσπερ νῦν λέγεις;
[455]   Σώκρατες, σαφῶς ἀποκαλύψαι τὴν  τῆς   ῥητορικῆς ~δύναμιν ἅπασαν· αὐτὸς γὰρ
[457]   αὐτὸς δὴ λόγος καὶ περὶ  τῆς   ῥητορικῆς. ~δυνατὸς μὲν γὰρ πρὸς
[455]   τί ποτε καὶ λέγομεν περὶ  τῆς   (ῥητορικῆς· ἐγὼ μὲν γάρ τοι
[453]   ~(Σωκράτης) ~ἴθι δὴ καὶ περὶ  τῆς   ῥητορικῆς εἰπέ· πότερόν σοι δοκεῖ
[460]   Διός, ὥσπερ ἄρτι εἶπες, ἀποκαλύψας  τῆς   ῥητορικῆς εἰπὲ τίς ~ποθ'
[453]   λέγεις τὴν πειθὼ τὴν ἀπὸ  τῆς   (ῥητορικῆς καὶ περὶ τίνων αὐτὴν
[453]   ἐρῶ νῦν. ἐγὼ τὴν ἀπὸ  τῆς   ῥητορικῆς πειθώ, ἥτις ποτ' ἐστὶν
[449]   μοι ἀπόκριναι οὕτως καὶ περὶ  τῆς   ῥητορικῆς, περὶ τί τῶν ὄντων
[462]   (Γοργίας) ἀπορεῖν σοι ~δοκεῖ περὶ  τῆς   ῥητορικῆς, σὺ αὐτὴν τίνα φῂς
[457]   οἷς τὸ πρῶτον ἔλεγες περὶ  τῆς   ῥητορικῆς· φοβοῦμαι οὖν ~διελέγχειν σε,
[449]   ὡς τίνος ἐπιστήμονα τέχνης. ~(Γοργίας)  τῆς   ῥητορικῆς, Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ῥήτορα
[452]   τί οὖν λέγεις; τὸ  τῆς   σῆς τέχνης ~ἔργον μέγιστόν ἐστιν
[455]   ποιεῖν ~ῥητορικούς, εὖ ἔχει τὰ  τῆς   σῆς τέχνης παρὰ σοῦ πυνθάνεσθαι.
[492]   καλοῦ τοῦ τῆς δικαιοσύνης καὶ  τῆς   σωφροσύνης, μηδὲν πλέον ~νέμοντες τοῖς
[504]   ἐν τῇ ψυχῇ ἐγγιγνομένῳ ἐκ  τῆς   τάξεως καὶ τοῦ κόσμου; πειρῶ
[504]   ἐν τῷ σώματι τῷ ἐκ  τῆς   τάξεώς τε καὶ τοῦ κόσμου
[456]   δύναμις τοσαύτη ἐστὶν καὶ τοιαύτη  τῆς   τέχνης· ~δεῖ μέντοι, Σώκρατες,
[448]   εἰ ἐτύγχανε (Γοργίας) ἐπιστήμων ὢν  τῆς   τέχνης ἧσπερ ἀδελφὸς αὐτοῦ
[450]   ἔνιαι δὲ οὐδενὸς ἀλλὰ τὸ  τῆς   τέχνης περαίνοιτο ἂν καὶ διὰ
[512]   οὐδὲν ἧττον αὐτοῦ καταφρονεῖς ~καὶ  τῆς   τέχνης τῆς ἐκείνου, καὶ ὡς
[447]   παρ' αὐτοῦ τίς δύναμις  τῆς   τέχνης τοῦ ἀνδρός, καὶ τί
[523]   ἀδίκως καὶ ἀθέως εἰς τὸ  τῆς   τίσεώς τε καὶ δίκης ~δεσμωτήριον,
[506]   τοῦ Ἀμφίονος ἀπέδωκα ῥῆσιν ἀντὶ  τῆς   τοῦ Ζήθου· ἐπειδὴ δὲ σύ,
[464]   ἔχω σοι, μιᾶς δὲ οὔσης  τῆς   τοῦ σώματος ~θεραπείας δύο μόρια
[502]   σεμνὴ αὕτη καὶ θαυμαστή,  τῆς   τραγῳδίας ποίησις, ἐφ' ἐσπούδακεν;
[496]   ὀφθαλμίας ἀπαλλάττηται; ἆρα τότε καὶ  τῆς   ὑγιείας ἀπαλλάττεται ~τῶν ὀφθαλμῶν καὶ
[510]   ~πόλει καὶ τυραννεῖν,  τῆς   ὑπαρχούσης πολιτείας ἑταῖρον εἶναι. ~(Καλλίκλης)
[525]   δὲ ἀτίμως ταύτην ἀπέπεμψεν ~εὐθὺ  τῆς   φρουρᾶς, οἷ μέλλει ἐλθοῦσα ἀνατλῆναι
[484]   ~δοῦλος, καὶ ἐνταῦθα (ἐξέλαμψεν τὸ  τῆς   φύσεως δίκαιον. δοκεῖ δέ μοι
[524]   γυμνωθῇ τοῦ σώματος, τά τε  τῆς   φύσεως καὶ τὰ παθήματα
[483]   Δία κατὰ νόμον γε τὸν  τῆς   ~φύσεως, οὐ μέντοι ἴσως κατὰ
[483]   φύσιν ὑπερωτῶν, ἐὰν δὲ τὰ  τῆς   φύσεως, τὰ τοῦ νόμου. ~ὥσπερ
[516]   αὐτοῦ δέκα ἐτῶν μὴ ἀκούσειαν  ~τῆς   φωνῆς; καὶ Θεμιστοκλέα ταὐτὰ ταῦτα
[524]   δυνάστου κατεῖδεν οὐδὲν ὑγιὲς ὂν  τῆς   ψυχῆς, ~ἀλλὰ διαμεμαστιγωμένην καὶ οὐλῶν
[524]   ἄλλο δυοῖν πραγμάτοιν διάλυσις,  τῆς   ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος, ~ἀπ'
[493]   ἀμυήτους, (τῶν δ' ἀνοήτων τοῦτο  τῆς   ψυχῆς οὗ αἱ ~ἐπιθυμίαι εἰσί,
[477]   κακῷ θαυμασίῳ ὑπερβάλλουσα ~(τἆλλα  τῆς   ψυχῆς πονηρία αἴσχιστόν ἐστι πάντων,
[477]   ἀδικία καὶ συλλήβδην  τῆς   ψυχῆς ~πονηρία; ~(Πῶλος) πολύ γε.
[491]   καὶ μὴ ἀποκάμνωσι διὰ μαλακίαν  τῆς   ψυχῆς. ~(Σωκράτης) ~ὁρᾷς, βέλτιστε
[504]   ἔστιν. ~(Σωκράτης) ~ταῖς δέ γε  τῆς   ψυχῆς τάξεσι καὶ κοσμήσεσιν νόμιμόν
[523]   καὶ αὐτοὶ ἀμπεχόμενοι δικάζουσι, πρὸ  τῆς   ψυχῆς τῆς ~αὑτῶν ὀφθαλμοὺς καὶ
[501]   ὥσπερ ἐκεῖ, τὴν ἡδονὴν μόνον  τῆς   ψυχῆς, τίνα ἂν ~αὐτῇ τρόπον




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/11/2005