HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

Liste des contextes (ordre alphabétique)


β  =  114 formes différentes pour 302 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[468]   δὲ οὐδετέρου, οἷον καθῆσθαι καὶ  βαδίζειν   καὶ ~τρέχειν καὶ πλεῖν, καὶ
[468]   ~τὸ ἀγαθὸν ἄρα διώκοντες καὶ  βαδίζομεν   ὅταν βαδίζωμεν, οἰόμενοι βέλτιον εἶναι,
[468]   ἄρα διώκοντες καὶ βαδίζομεν ὅταν  βαδίζωμεν,   οἰόμενοι βέλτιον εἶναι, ~καὶ τὸ
[476]   ~καὶ εἰ μέγα γε  βαθὺ   τὸ τμῆμα ἀλγεινόν, τοιοῦτον
[508]   σῶμα τὸ ἐμὸν οὔτε τὸ  βαλλάντιον,   ἀλλὰ τὸ τύπτειν καὶ ~ἐμὲ
[516]   δὲ τὸν Μαραθῶνι εἰς τὸ  βάραθρον   (ἐμβαλεῖν ἐψηφίσαντο, καὶ εἰ ~μὴ
[487]   ~ἐννοῶ γὰρ (ὅτι τὸν μέλλοντα  βασανιεῖν   ἱκανῶς ψυχῆς πέρι ~ὀρθῶς τε
[487]   ἐμὲ οὐχ οἷοί τέ εἰσιν  ~βασανίζειν   διὰ τὸ μὴ σοφοὶ εἶναι
[486]   τούτων τινὰ τῶν λίθων  βασανίζουσιν   τὸν χρυσόν, τὴν ἀρίστην, πρὸς
[487]   ~οὐκέτι αὐτὸ δεήσει ἐπ' ἄλλην  βάσανον   ἀναφέρειν. οὐ γὰρ ἄν ποτε
[486]   καὶ οὐδέν με δεῖ ἄλλης  ~βασάνου;   ~(Καλλίκλης) πρὸς τί δὴ τοῦτο
[470]   Σώκρατες, ὅτι οὐδὲ τὸν μέγαν  βασιλέα   γιγνώσκειν φήσεις εὐδαίμονα ~ὄντα. ~(Σωκράτης)
[525]   μαρτυρεῖ δὲ τούτοις καὶ Ὅμηρος·  βασιλέας   γὰρ καὶ ~δυνάστας ἐκεῖνος πεποίηκεν
[484]   λέγει ὅτι ~νόμος πάντων  βασιλεὺς   ~θνατῶν τε καὶ ἀθανάτων· ~οὗτος
[525]   τῶν ~παραδειγμάτων ἐκ τυράννων καὶ  βασιλέων   καὶ δυναστῶν καὶ τὰ τῶν
[492]   ὅσοις ἐξ ἀρχῆς ὑπῆρξεν  βασιλέων   ~ὑέσιν εἶναι αὐτοὺς τῇ
[524]   ~ἐστίν, ἀλλὰ πολλάκις τοῦ μεγάλου  βασιλέως   ἐπιλαβόμενος ἄλλου ὁτουοῦν ~βασιλέως
[524]   βασιλέως ἐπιλαβόμενος ἄλλου ὁτουοῦν  ~βασιλέως   δυνάστου κατεῖδεν οὐδὲν ὑγιὲς
[489]   Καλλίκλεις, ἵν' ἐάν μοι ὁμολογήσῃς,  βεβαιώσωμαι   ἤδη ~παρὰ σοῦ, ἅτε ἱκανοῦ
[487]   ἐν τοῖς λόγοις ~ὁμολογήσῃς μοι,  βεβασανισμένον   τοῦτ' ἤδη ἔσται ἱκανῶς ὑπ'
[523]   πολλοὶ μάρτυρες, ~μαρτυρήσοντες ὡς δικαίως  βεβιώκασιν·   (οἱ οὖν δικασταὶ ὑπό τε
[526]   ἐνίοτε δ' ἄλλην ~εἰσιδὼν ὁσίως  βεβιωκυῖαν   καὶ μετ' ἀληθείας, ἀνδρὸς ἰδιώτου
[522]   σὺ πολλάκις ὡμολόγησας· εἰ  ~βεβοηθηκὼς   εἴη αὑτῷ, μήτε περὶ (ἀνθρώπους
[512]   καὶ ἐκ ~βελτιόνων. τὸ δὲ  βέλτιον   εἰ μὴ ἔστιν ἐγὼ
[468]   καὶ βαδίζομεν ὅταν βαδίζωμεν, οἰόμενοι  βέλτιον   εἶναι, ~καὶ τὸ ἐναντίον ἕσταμεν
[513]   τῇ πολιτείᾳ εἴτ' ἐπὶ τὸ  βέλτιον   εἴτ' ἐπὶ τὸ χεῖρον, ὡς
[501]   ἄλλο χαρίζεσθαι (μόνον, εἴτε  βέλτιον   εἴτε χεῖρον. ἐμοὶ ~μὲν γάρ,
[488]   ἐστιν τὸ ~κρεῖττον καὶ τὸ  βέλτιον   καὶ τὸ ἰσχυρότερον; ~(Καλλίκλης) ἀλλ'
[489]   ὅτι ταὐτόν φημι εἶναι τὸ  βέλτιον   καὶ τὸ κρεῖττον; οἴει
[500]   μόνον παρασκευάζουσαι, ἀγνοοῦσαι δὲ τὸ  βέλτιον   καὶ τὸ χεῖρον, αἱ δὲ
[513]   ἀλλ' ἐὰν ~πολλάκις (ἴσως καὶ)  βέλτιον   (ταὐτὰ ταῦτα διασκοπώμεθα, πεισθήσῃ. ~ἀναμνήσθητι
[488]   κρεῖττον καὶ τὸ ἰσχυρότερον ~καὶ  βέλτιον   ταὐτὸν ὄν, ἔστι βελτίω
[525]   ὑπ' ἄλλου ὀρθῶς τιμωρουμένῳ,  βελτίονι   ~γίγνεσθαι καὶ ὀνίνασθαι παραδείγματι
[488]   αὐτὸς (ὅρος ἐστὶν τοῦ  βελτίονος   ~καὶ τοῦ κρείττονος; τοῦτό μοι
[484]   τἆλλα κτήματα εἶναι πάντα τοῦ  βελτίονός   τε καὶ κρείττονος ~τὰ τῶν
[488]   γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τὰ τῶν  βελτιόνων;   οἱ γὰρ κρείττους βελτίους πολὺ
[512]   ἂν βελτίων εἶναι καὶ ἐκ  ~βελτιόνων.   τὸ δὲ βέλτιον εἰ μὴ
[491]   λέγονται οἱ κρείττους καὶ οἱ  ~βελτίους.   ἀλλ' ὠγαθέ, εἰπὼν ἀπαλλάγηθι τίνας
[503]   δι' ὅντινα αἰτίαν ἔχουσιν Ἀθηναῖοι  βελτίους   ~γεγονέναι, ἐπειδὴ ἐκεῖνος ἤρξατο δημηγορεῖν,
[515]   εἰ λέγονται Ἀθηναῖοι διὰ Περικλέα  βελτίους   ~γεγονέναι, πᾶν τοὐναντίον διαφθαρῆναι
[501]   τοιοῦτον ~ὅθεν ἂν οἱ ἀκούοντες  βελτίους   γίγνοιντο, ~ἢ ὅτι μέλλει (χαριεῖσθαι
[525]   πάσχοντα ἂν πάσχῃ φοβούμενοι  βελτίους   γίγνωνται. εἰσὶν δὲ οἱ μὲν
[489]   ἴθι εἰπέ, τίνας λέγεις τοὺς  βελτίους   εἶναι; ~(Καλλίκλης) τοὺς ἀμείνους ἔγωγε.
[512]   ἔβλαψεν, ~εἰδὼς ὅτι οὐδὲν (αὐτοὺς  βελτίους   ἐξεβίβασεν οἷοι ἐνέβησαν, οὔτε
[489]   εἰπὲ τί ποτε λέγεις τοὺς  βελτίους,   ~ἐπειδὴ οὐ τοὺς ἰσχυροτέρους; καὶ
[515]   ἀγαθοί, δῆλον ὅτι ἕκαστος αὐτῶν  βελτίους   ἐποίει τοὺς πολίτας ἀντὶ ~χειρόνων.
[503]   πειρώμενοι μόνον, ~εἰ δέ γε  βελτίους   ἔσονται χείρους (διὰ ταῦτα,
[489]   δήπου σύ γε ~τοὺς δύο  βελτίους   ἡγῇ τοῦ ἑνός, οὐδὲ τοὺς
[499]   ἀνθρώπων οὐχ ἡγεῖσθαι τὰς μὲν  βελτίους   ἡδονάς, τὰς ~δὲ χείρους. ~(Σωκράτης)
[489]   δὲ οὐδέν; οὐκ ἐρεῖς, τοὺς  βελτίους   ~καὶ κρείττους πότερον τοὺς φρονιμωτέρους
[527]   τι ἡμῖν δοκῇ, τότε βουλευσόμεθα,  ~βελτίους   ὄντες βουλεύεσθαι νῦν. αἰσχρὸν
[489]   τὸ κρείττους εἶναι τὸ  βελτίους;   οὐ ~πάλαι σοι λέγω ὅτι
[488]   τῶν βελτιόνων; οἱ γὰρ κρείττους  βελτίους   πολὺ κατὰ τὸν σὸν λόγον.
[489]   ἑνός, οὐδὲ τοὺς σοὺς δούλους  βελτίους   σοῦ, ὅτι ~ἰσχυρότεροί εἰσιν
[491]   ἀπαλλάγηθι τίνας ποτὲ λέγεις τοὺς  βελτίους   τε καὶ ~κρείττους καὶ εἰς
[491]   αὐτῶν, ἀλλὰ τοτὲ μὲν τοὺς  (βελτίους   τε καὶ ~κρείττους τοὺς ἰσχυροτέρους
[492]   πρόσθεν ἐγὼ ἔλεγον, ~δουλούμενοι τοὺς  βελτίους   τὴν φύσιν ἀνθρώπους, καὶ αὐτοὶ
[466]   ταῦτα ἂν δοκῇ αὐτῷ  βέλτιστα   εἶναι, νοῦν μὴ ~ἔχων; καὶ
[467]   ὡμολόγεις ποιεῖν δοκεῖ αὐτοῖς  βέλτιστα   εἶναι, (τούτου πρόσθεν) ~(Σωκράτης) καὶ
[503]   ψυχαί, καὶ διαμάχεσθαι λέγοντα τὰ  βέλτιστα,   εἴτε ἡδίω ~εἴτε ἀηδέστερα ἔσται
[464]   ~ὀψοποιικὴ ὑποδέδυκεν, καὶ προσποιεῖται τὰ  βέλτιστα   σιτία τῷ σώματι εἰδέναι, ~ὥστ'
[503]   καλόν, τὸ παρασκευάζειν ὅπως ὡς  βέλτισται   ~ἔσονται τῶν πολιτῶν αἱ ψυχαί,
[515]   ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἴσως δή,  βέλτιστε,   ἀλλ' ἀνάγκη ἐκ τῶν ὡμολογημένων,
[515]   ἔμοιγε. ~(Σωκράτης) ~νῦν δέ,  βέλτιστε   ἀνδρῶν, ἐπειδὴ σὺ μὲν αὐτὸς
[494]   εὐδαιμόνως ζῆν. ~(Σωκράτης) ~εὖγε,  βέλτιστε·   διατέλει γὰρ ὥσπερ ἤρξω, καὶ
[461]   ~(Σωκράτης) ~δεινὰ μεντἂν πάθοις,  βέλτιστε,   εἰ Ἀθήναζε ἀφικόμενος, οὗ τῆς
[511]   συμβουλεύων. ~(Σωκράτης) ~τί δέ,  βέλτιστε;   καὶ τοῦ νεῖν
[482]   βίῳ. ~καίτοι ἔγωγε οἶμαι,  βέλτιστε,   καὶ τὴν λύραν μοι κρεῖττον
[491]   τῆς ψυχῆς. ~(Σωκράτης) ~ὁρᾷς,  βέλτιστε   Καλλίκλεις, ὡς οὐ ταὐτὰ σύ
[520]   πόλεως καὶ ~ἐπιμελεῖσθαι ὅπως ὡς  βελτίστη   ἔσται, πάλιν αὐτῆς κατηγοροῦσιν, ὅταν
[502]   ~στοχαζόμενοι, ὅπως οἱ πολῖται ὡς  βέλτιστοι   ἔσονται διὰ τοὺς αὑτῶν λόγους,
[521]   τοῦ ~διαμάχεσθαι Ἀθηναίοις ὅπως ὡς  βέλτιστοι   ἔσονται, ὡς ἰατρόν, ὡς
[515]   πόλεως πράγματα ὅπως ὅτι  βέλτιστοι   οἱ πολῖται ὦμεν; οὐ
[502]   ~πότερόν σοι δοκοῦσιν πρὸς τὸ  βέλτιστον   ἀεὶ λέγειν οἱ ῥήτορες, τούτου
[502]   αὐτοῦ Μέλης; πρὸς τὸ  βέλτιστον   βλέπων ἐδόκει σοι κιθαρῳδεῖν;
[466]   μέντοι ὅτι ἂν αὐτοῖς δόξῃ  ~βέλτιστον   εἶναι. ~(Πῶλος) οὐκοῦν τοῦτο ἔστιν
[513]   δέ γε ἑτέρα, ὅπως ὡς  βέλτιστον   ἔσται τοῦτο, εἴτε σῶμα τυγχάνει
[500]   οὗτος ἐκείνου διαφέρων. ἴσως (οὖν  βέλτιστόν   ~ἐστιν, ὡς ἄρτι ἐγὼ ἐπεχείρησα,
[464]   οὐσῶν, καὶ ἀεὶ πρὸς τὸ  ~βέλτιστον   θεραπευουσῶν τῶν μὲν τὸ σῶμα,
[501]   χαρίζεσθαι ἔστι, μηδὲν σκοπούμενον τὸ  βέλτιστον;   ~(Καλλίκλης) οἶμαι ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~ἔχεις
[503]   ἀγαθὸς ἀνὴρ καὶ ἐπὶ τὸ  βέλτιστον   λέγων, ἂν λέγῃ ἄλλο
[513]   τὴν ἑτέραν δὲ ~πρὸς τὸ  βέλτιστον,   μὴ καταχαριζόμενον ἀλλὰ διαμαχόμενον. οὐ
[521]   λέγω ἑκάστοτε, ἀλλὰ πρὸς τὸ  βέλτιστον,   οὐ πρὸς ~(τὸ ἥδιστον, καὶ
[490]   τὸν (φρονιμώτατον εἰς ταῦτα ~καὶ  βέλτιστον.   τὸν σκυτοτόμον ἴσως μέγιστα δεῖ
[520]   ὅντιν' ἄν τις τρόπον ὡς  βέλτιστος   εἴη καὶ ἄριστα ~τὴν αὑτοῦ
[484]   μέρος, ~ἵν' αὐτὸς αὑτοῦ τυγχάνει  βέλτιστος   ὤν" ~αντιοπε (ὅπου δ' ἂν
[526]   ~τῷ ὄντι ὡς ἂν δύνωμαι  βέλτιστος   ὢν καὶ ζῆν καὶ ἐπειδὰν
[464]   ὅπερ ὑπέδυ, ~καὶ τοῦ μὲν  βελτίστου   οὐδὲν φροντίζει, τῷ δὲ ἀεὶ
[501]   τεχνικαί, ~προμήθειάν τινα ἔχουσαι τοῦ  βελτίστου   περὶ τὴν ψυχήν, αἱ δὲ
[465]   τοῦ ἡδέος στοχάζεται ἄνευ τοῦ  βελτίστου·   τέχνην δὲ αὐτὴν οὔ ~φημι
[513]   καὶ τοῖς πολίταις θεραπεύειν, ὡς  ~βελτίστους   αὐτοὺς τοὺς πολίτας ποιοῦντας; ἄνευ
[483]   ὃν ἡμεῖς τιθέμεθα· πλάττοντες τοὺς  ~βελτίστους   καὶ ἐρρωμενεστάτους ἡμῶν αὐτῶν, ἐκ
[490]   ἀσθενέστατος ὤν, πάντων ~ἐλάχιστον τῷ  βελτίστῳ,   Καλλίκλεις; οὐχ οὕτως, ὠγαθέ;
[514]   μὴ ηὑρίσκομεν δι' ἡμᾶς ~μηδένα  (βελτίω   γεγονότα τὸ σῶμα, μήτε τῶν
[474]   ἀλλ' εἰ μὴ ~ἔχεις τούτων  βελτίω   ἔλεγχον, ὅπερ νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον,
[527]   εἴ πῃ ζητοῦντες ~εἴχομεν αὐτῶν  βελτίω   καὶ ἀληθέστερα εὑρεῖν· νῦν δὲ
[488]   ~(Σωκράτης) ~πότερον δὲ τὸν αὐτὸν  βελτίω   καλεῖς σὺ καὶ κρείττω; (οὐδὲ
[490]   ~(Σωκράτης) ~πότερον οὐ τὸν φρονιμώτερον  βελτίω   λέγεις; φάθι μή. ~(Καλλίκλης)
[488]   βέλτιον ταὐτὸν ὄν, ἔστι  βελτίω   μὲν εἶναι, ἥττω δὲ καὶ
[490]   τὸ δίκαιον εἶναι φύσει, τὸ  βελτίω   ~ὄντα καὶ φρονιμώτερον καὶ ἄρχειν
[515]   ἀλλήλους, φέρε, Καλλικλῆς ἤδη τινὰ  βελτίω   πεποίηκεν τῶν ~πολιτῶν; ἔστιν ὅστις
[515]   Καλλίκλεις, τί ἐρεῖς; τίνα ~φήσεις  βελτίω   πεποιηκέναι ἄνθρωπον τῇ συνουσίᾳ τῇ
[490]   ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ἀλλ' οὐ τὸν  βελτίω   πλέον δεῖν ἔχειν; ~(Καλλίκλης) οὐ
[503]   αἳ μὲν τῶν ~ἐπιθυμιῶν πληρούμεναι  βελτίω   ποιοῦσι τὸν ἄνθρωπον, (ταύτας μὲν
[488]   τῶν ἡττόνων καὶ ἄρχειν τὸν  βελτίω   τῶν ~χειρόνων καὶ πλέον ἔχειν
[510]   τούτου ἐν τῇ ~πόλει πολὺ  βελτίων   εἴη, φοβοῖτο δήπου ἂν αὐτὸν
[512]   ἔλεγον; οἶδ' ὅτι φαίης ἂν  βελτίων   εἶναι καὶ ἐκ ~βελτιόνων. τὸ
[505]   ἄττα ποιεῖν ἀφ' ὧν  βελτίων   ἔσται· φῂς οὔ; ~(Καλλίκλης)
[490]   πλέον ἡμῶν ἑκτέον αὐτῷ, ὅτι  βελτίων   ἐστίν, τῷ μὲν ~ἄρχειν
[501]   τρόπον γίγνοιτο, ἥτις δὲ  βελτίων   χείρων τῶν ἡδονῶν, οὔτε
[490]   οὗτος, ~φρονιμώτερος ἡμῶν ὤν,  βελτίων   καὶ κρείττων ἔσται εἰς ταῦτα;
[477]   ἥνπερ ἐγὼ ὑπολαμβάνω τὴν ὠφελίαν;  βελτίων   τὴν ψυχὴν γίγνεται, εἴπερ ~δικαίως
[488]   Πίνδαρος τὸ κατὰ ~φύσιν; ἄγειν  βίᾳ   τὸν κρείττω τὰ τῶν ἡττόνων
[517]   καὶ μὴ ἐπιτρέπειν, ~πείθοντες καὶ  βιαζόμενοι   ἐπὶ τοῦτο ὅθεν ἔμελλον ἀμείνους
[505]   λόγος κεφαλὴν λάβῃ. ~(Καλλίκλης) ~ὡς  βίαιος   εἶ, Σώκρατες. ἐὰν δὲ
[484]   δή, φησίν, ~ἄγει δικαιῶν τὸ  βιαιότατον   ~ὑπερτάτᾳ χειρί· τεκμαίρομαι ~ἔργοισιν Ἡρακλέος,
[512]   μέλλοι χρόνον ~βιῶναι ὡς ἄριστα  βιοίη,   ~ἆρα ἐξομοιῶν (αὑτὸν τῇ πολιτείᾳ
[485]   γίγνεσθαι, καταδεδυκότι δὲ ~τὸν λοιπὸν  βίον   βιῶναι μετὰ μειρακίων ἐν γωνίᾳ
[523]   ἀνθρώπων τὸν μὲν δικαίως τὸν  βίον   διελθόντα καὶ ~(ὁσίως, ἐπειδὰν τελευτήσῃ,
[493]   παροῦσιν ἱκανῶς καὶ ἐξαρκούντως ἔχοντα  βίον   ἑλέσθαι. ἀλλὰ πότερον ~(πείθω τί
[494]   τοῦ κνῆσθαι, κνώμενον διατελοῦντα τὸν  βίον   ~εὐδαιμόνως ἔστι ζῆν. ~(Καλλίκλης) ὡς
[527]   ἀποδεῖξαι ὡς δεῖ ἄλλον τινὰ  βίον   ζῆν τοῦτον, ὅσπερ καὶ
[507]   ἐπιχειροῦντα ~πληροῦν, ἀνήνυτον κακόν, λῃστοῦ  βίον   ζῶντα. οὔτε γὰρ ἂν ἄλλῳ
[461]   οἱ νεώτεροι ~ἐπανορθῶτε ἡμῶν τὸν  βίον   καὶ ἐν ἔργοις καὶ ἐν
[526]   σὲ ἀντιπαρακαλῶ ἐπὶ τοῦτον τὸν  βίον   καὶ τὸν ἀγῶνα τοῦτον, ~ὃν
[494]   ~(Σωκράτης) ~χαραδριοῦ τινα αὖ σὺ  βίον   λέγεις, ἀλλ' οὐ νεκροῦ οὐδὲ
[488]   μὴ ὀρθῶς πράττω κατὰ τὸν  βίον   τὸν ~ἐμαυτοῦ, εὖ ἴσθι τοῦτο
[500]   πολιτεύεσθε, (ἐπὶ) τόνδε τὸν  βίον   τὸν ἐν ~φιλοσοφίᾳ, καὶ τί
[494]   ταῦτα λέγων ~συγχωρῆσαι τὸν κόσμιον  βίον   τοῦ ἀκολάστου ἀμείνω εἶναι,
[481]   ἄλλο τι ἡμῶν  βίος   ἀνατετραμμένος ἂν εἴη τῶν ἀνθρώπων
[486]   (ταῦτα, ἀλλ' ~οἷς ἔστιν καὶ  βίος   καὶ δόξα καὶ ἄλλα πολλὰ
[492]   γε σὺ λέγεις δεινὸς  βίος.   οὐ γάρ τοι θαυμάζοιμ' ἂν
[494]   ὄντων κεφάλαιον, τῶν κιναίδων  βίος,   οὗτος οὐ δεινὸς καὶ αἰσχρὸς
[493]   εἰ ~τοιόνδε λέγεις περὶ τοῦ  βίου   ἑκατέρου, τοῦ τε σώφρονος καὶ
[527]   οὗτος τρόπος ἄριστος τοῦ  βίου,   καὶ τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν
[494]   ἆρα τοιούτου ἑκατέρου ὄντος τοῦ  βίου,   λέγεις τὸν τοῦ ~ἀκολάστου εὐδαιμονέστερον
[493]   τοῦ ἀπλήστως καὶ ἀκολάστως ἔχοντος  βίου   τὸν κοσμίως καὶ ~τοῖς ἀεὶ
[516]   (ὑπ' αὐτοῦ, ἐπὶ ~τελευτῇ τοῦ  βίου   τοῦ Περικλέους, κλοπὴν αὐτοῦ κατεψηφίσαντο,
[526]   καὶ οὐ ~πολυπραγμονήσαντος ἐν τῷ  βίῳ,   ἠγάσθη τε καὶ ἐς μακάρων
[482]   ἀλλὰ διαφωνήσει ἐν ἅπαντι τῷ  βίῳ.   ~καίτοι ἔγωγε οἶμαι, βέλτιστε,
[500]   εἰ ἔστιν τούτω διττὼ τὼ  βίω,   σκέψασθαι τί τε διαφέρετον ἀλλήλοιν
[485]   καταδεδυκότι δὲ ~τὸν λοιπὸν βίον  βιῶναι   μετὰ μειρακίων ἐν γωνίᾳ τριῶν
[494]   καὶ τὸν κνώμενον ἡδέως ἂν  βιῶναι.   ~(Σωκράτης) οὐκοῦν εἴπερ ἡδέως, καὶ
[512]   τρόπον τοῦτον ὃν μέλλοι χρόνον  ~βιῶναι   ὡς ἄριστα βιοίη, ~ἆρα ἐξομοιῶν
[481]   μή, ὅπως ὡς (πλεῖστον χρόνον  βιώσεται   τοιοῦτος ὤν. ἐπὶ τὰ ~τοιαῦτα
[491]   λέγω, ὅτι δεῖ τὸν ὀρθῶς  βιωσόμενον   τὰς μὲν ἐπιθυμίας τὰς ~ἑαυτοῦ
[500]   τε διαφέρετον ἀλλήλοιν καὶ ~ὁπότερον  βιωτέον   αὐτοῖν. ἴσως οὖν οὔπω οἶσθα
[512]   ἔχει καὶ ἀνίατα, τούτῳ δὲ  βιωτέον   ἐστὶν ~καὶ τοῦτον ὀνήσει, ἄντε
[492]   τῷ ὄντι κατάδηλον γένηται πῶς  βιωτέον.   καί ~μοι λέγε· τὰς μὲν
[468]   ταῦτα, βουλόμεθα πράττειν ~αὐτά,  βλαβερὰ   δὲ ὄντα οὐ βουλόμεθα. τὰ
[499]   αἱ ὠφέλιμοι, κακαὶ δὲ αἱ  βλαβεραί;   ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ὠφέλιμοι
[477]   ὑπερβάλλον αἴσχιστον τούτων ἐστὶν  ~βλάβῃ   ἀμφότερα; ~(Πῶλος) ἀνάγκη. ~(Σωκράτης)
[477]   ~ὑπερφυεῖ τινι ἄρα ὡς μεγάλῃ  βλάβῃ   καὶ κακῷ θαυμασίῳ ὑπερβάλλουσα ~(τἆλλα
[477]   μήν που τό γε μεγίστῃ  βλάβῃ   ὑπερβάλλον μέγιστον ἂν κακὸν εἴη
[509]   ἥτις ἀποτρέψει τὴν ~μεγίστην ἡμῶν  βλάβην;   ἀλλὰ πολλὴ ἀνάγκη ταύτην εἶναι
[477]   ἤτοι λύπην μεγίστην παρέχον  βλάβην   ἀμφότερα ~αἴσχιστόν ἐστιν ἐκ
[475]   ~ἀποκρίνασθαι, Πῶλε· οὐδὲν γὰρ  βλαβήσῃ·   ἀλλὰ γενναίως τῷ λόγῳ ὥσπερ
[488]   ἅπερ ὡμολόγησα, πάνυ με ἡγοῦ  βλᾶκα   ~εἶναι καὶ (μηκέτι ποτέ με
[507]   σκοπὸς εἶναι πρὸς ὃν  βλέποντα   δεῖ ~ζῆν, καὶ πάντα εἰς
[503]   καὶ οἱ ἄλλοι πάντες δημιουργοὶ  (βλέποντες)   ~πρὸς τὸ αὑτῶν ἔργον ἕκαστος
[502]   Μέλης; πρὸς τὸ βέλτιστον  βλέπων   ἐδόκει σοι κιθαρῳδεῖν; ~ἐκεῖνος
[504]   ἔστω. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν πρὸς ταῦτα  βλέπων   ῥήτωρ ἐκεῖνος, τεχνικός
[522]   ἐμέ τις ἐξελέγχοι ταύτην τὴν  ~βοήθειαν   ἀδύνατον ὄντα ἐμαυτῷ καὶ ἄλλῳ
[509]   μὴ διδόναι δίκην, τίνα ἂν  βοήθειαν   μὴ δυνάμενος ἄνθρωπος βοηθεῖν ~ἑαυτῷ
[509]   ἀνάγκη ταύτην εἶναι τὴν αἰσχίστην  ~βοήθειαν   μὴ δύνασθαι βοηθεῖν μήτε αὑτῷ
[522]   μήτε εἰργασμένος. αὕτη γὰρ τῆς  βοηθείας   ἑαυτῷ πολλάκις ~ἡμῖν ὡμολόγηται κρατίστη
[522]   ἀδύνατον ὄντα ἐμαυτῷ καὶ ἄλλῳ  βοηθεῖν,   αἰσχυνοίμην ἂν καὶ ἐν ~πολλοῖς
[509]   ἂν βοήθειαν μὴ δυνάμενος ἄνθρωπος  βοηθεῖν   ~ἑαυτῷ καταγέλαστος ἂν τῇ ἀληθείᾳ
[509]   τοῦ δυνατὸν εἶναι ~ἐφ' ἕκαστα  βοηθεῖν   καὶ αἰσχύνη τοῦ μή. ἆρα
[486]   χείρονα, μήτε αὐτὸν αὑτῷ δυνάμενον  βοηθεῖν   μηδ' ἐκσῶσαι ἐκ τῶν ~μεγίστων
[483]   οἷός ~τέ ἐστιν αὐτὸς αὑτῷ  βοηθεῖν   μηδὲ ἄλλῳ οὗ ἂν κήδηται.
[509]   τὴν αἰσχίστην ~βοήθειαν μὴ δύνασθαι  βοηθεῖν   μήτε αὑτῷ μήτε τοῖς αὑτοῦ
[522]   διακείμενος ~καὶ ἀδύνατος ὢν ἑαυτῷ  βοηθεῖν;   ~(Σωκράτης) ~εἰ ἐκεῖνό γε ἓν
[526]   οὐχ οἷός ~τ' ἔσῃ σαυτῷ  βοηθῆσαι,   ὅταν δίκη σοι
[508]   ἐγὼ οὐχ οἷός τ' εἰμὶ  βοηθῆσαι   οὔτε ἐμαυτῷ οὔτε τῶν ~φίλων
[509]   τί οὖν ἂν παρασκευασάμενος ἄνθρωπος  ~βοηθήσειεν   αὑτῷ, (ὥστε ἀμφοτέρας τὰς ὠφελίας
[486]   μορφώματι, καὶ ~οὔτ' ἂν δίκης  βουλαῖσι   προσθεῖ' ἂν ὀρθῶς λόγον, οὔτ'
[448]   ~(Χαιρεφῶν) οὐδέν· ἀλλ' ἐπειδὴ σὺ  βούλει,   ἀποκρίνου. ~(Πῶλος) Ἐρώτα. ~(Χαιρεφῶν) ~ἐρωτῶ
[503]   τοὺς ἄλλους πάντας ~δημιουργούς, ὅντινα  βούλει   αὐτῶν, ὡς εἰς τάξιν τινὰ
[517]   τοιαῦτα ~ἐργάσηται οἷα τούτων ὅστις  (βούλει   εἴργασται. ~(Σωκράτης) ~ὦ δαιμόνιε, οὐδ'
[456]   δὲ καὶ εἰς πόλιν ὅπῃ  βούλει   ἐλθόντα ῥητορικὸν ἄνδρα καὶ ἰατρόν,
[501]   τοῦτο ποιοῦσαι; μᾶλλον δέ, εἰ  ~βούλει,   ἐμοῦ ἐρωτῶντος, μὲν ἄν
[448]   ἀποκρίνεσθαι. ~(Γοργίας) ἀλλὰ σύ, εἰ  βούλει,   ἐροῦ αὐτόν. ~(Σωκράτης) ~οὔκ, εἰ
[503]   τοῦτο ἐργάζεται. οἷον εἰ  βούλει   ἰδεῖν ~τοὺς ζωγράφους, τοὺς οἰκοδόμους,
[473]   τοὺς δὲ διδόντας δίκην ἧττον.  βούλει   καὶ ~τοῦτο ἐλέγχειν; ~(Πῶλος) ~ἀλλ'
[450]   ~ἆρ' οὖν μανθάνω οἵαν αὐτὴν  βούλει   καλεῖν; τάχα δὲ εἴσομαι σαφέστερον.
[449]   εὔχομαι εἶναι, ὡς ἔφη Ὅμηρος,  βούλει   με καλεῖν. ~(Σωκράτης) ἀλλὰ βούλομαι.
[496]   χρόνον εἴτε ~ψυχῆς εἴτε σώματος  βούλει;   οὐδὲν γὰρ οἶμαι διαφέρει. ἔστι
[454]   πεπιστευκότες. ~(Γοργίας) ἔστι ταῦτα. ~(Σωκράτης)  ~βούλει   οὖν δύο εἴδη θῶμεν πειθοῦς,
[462]   τινὰ αὐτὴν φῂς εἶναι; ~(Σωκράτης)  ~βούλει   οὖν, ἐπειδὴ τιμᾷς τὸ χαρίζεσθαι,
[462]   ~καὶ νῦν δὴ τούτων ὁπότερον  βούλει   ποίει, ἐρώτα ἀποκρίνου. ~(Πῶλος)
[463]   δίκαιον, Πῶλε· ἀλλ' εἴπερ  βούλει   πυθέσθαι, ἐρώτα ὁποῖον μόριον τῆς
[522]   ἔσχατον κακῶν ἐστιν. εἰ δὲ  βούλει,   σοὶ ~ἐγώ, ὡς τοῦτο οὕτως
[521]   ~οὐδέν γε ἄτοπον εἰ ἀποθάνοιμι.  βούλει   σοι εἴπω δι' ὅτι ταῦτα
[516]   ὃν ἥκιστ' ἂν ἐβούλετο. ~(Καλλίκλης)  βούλει   σοι ὁμολογήσω; ~(Σωκράτης) εἰ δοκῶ
[513]   γάρ; ~(Καλλίκλης) ἔστω, εἰ  βούλει,   σοὶ οὕτως. ~(Σωκράτης) ~ἡ δέ
[479]   συμβαίνοντα ἐκ τοῦ λόγου;  βούλει   ~συλλογισώμεθα αὐτά; ~(Πῶλος) εἰ σοί
[458]   διαλέγου ~τε καὶ ἐρώτα ὅτι  βούλει.   ~(Σωκράτης) ~ἄκουε δή, Γοργία,
[496]   λέγεις; ~(Σωκράτης) οἷον περὶ ὅτου  βούλει   τοῦ σώματος ἀπολαβὼν (σκόπει. νοσεῖ
[462]   τοῦ εἰρημένου καὶ ἐπανορθώσασθαι ~αὐτὸν  βούλει,   ὥσπερ νυνδὴ ἔλεγον, ἀναθέμενος ὅτι
[468]   ἕνεκά του ποιοῦμεν, μὴ ἐκεῖνα  βούλεσθαι,   (ἀλλ' ~ἐκεῖνο οὗ ἕνεκα ταῦτα
[460]   δίκαιον εἶναι, τὸν δὲ δίκαιον  βούλεσθαι   δίκαια ~πράττειν; ~(Γοργίας) φαίνεταί γε.
[490]   ~ἀρχομένων· τοῦτο γάρ μοι δοκεῖς  βούλεσθαι   λέγειν καὶ οὐ ῥήματι θηρεύω
[467]   σοι δοκοῦσιν οἱ ἄνθρωποι τοῦτο  βούλεσθαι   ἂν πράττωσιν ~ἑκάστοτε,
[467]   ἰατρῶν πότερόν σοι δοκοῦσιν τοῦτο  βούλεσθαι   ὅπερ ~ποιοῦσιν, πίνειν τὸ φάρμακον
[450]   τούτων γε οὐδεμίαν οἶμαί σε  βούλεσθαι   ῥητορικὴν καλεῖν, οὐχ ὅτι τῷ
[506]   τὸν λόγον· εἰ δὲ μὴ  βούλεσθε,   ἐῶμεν ἤδη χαίρειν καὶ ~ἀπίωμεν.
[458]   αὐτὸν ~ἐπαγγειλάμενον ἐρωτᾶν ὅτι τις  βούλεται.   (ἀλλ' εἰ δοκεῖ τουτοισί, διαλέγου
[468]   ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν καὶ  βούλεται,   εἴπερ τυγχάνει ταῦτα κακὰ ὄντα;
[505]   ἀποπιμπλάναι, οἷον πεινῶντα φαγεῖν ὅσον  βούλεται   ~διψῶντα πιεῖν, ὑγιαίνοντα μὲν
[481]   ἔχειν, μεταβαλλόμενος λέγεις ἐκεῖνος  ~βούλεται,   καὶ πρὸς τὸν Πυριλάμπους νεανίαν
[467]   πράττῃ ἕνεκά του, οὐ τοῦτο  ~βούλεται   πράττει, ἀλλ' ἐκεῖνο (οὗ
[467]   ποιοῦσιν ἑκάστοτε τίς γὰρ  βούλεται   πλεῖν τε καὶ ~κινδυνεύειν καὶ
[463]   ἐπὶ τέτταρσιν πράγμασιν. εἰ οὖν  βούλεται   πῶλος πυνθάνεσθαι, ~πυνθανέσθω· οὐ γάρ
[468]   μέγα δύνασθαι μηδὲ ποιεῖν  βούλεται.   ~(Πῶλος) ~ὡς δὴ σύ,
[468]   οὔ μοι δοκεῖ ποιεῖν  βούλεται.   ~(Σωκράτης) ~ἔστιν οὖν ὅπως
[473]   εἰμὶ τῶν πολιτικῶν, καὶ πέρυσι  βουλεύειν   λαχών, ἐπειδὴ φυλὴ ~ἐπρυτάνευε
[527]   δοκῇ, τότε βουλευσόμεθα, ~βελτίους ὄντες  βουλεύεσθαι   νῦν. αἰσχρὸν γὰρ ἔχοντάς
[513]   ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, οὐκ ~ὀρθῶς  βουλεύῃ,   Καλλίκλεις· οὐ γὰρ μιμητὴν
[486]   λάβοις, ~οὔθ' ὑπὲρ ἄλλου νεανικὸν  βούλευμα   βουλεύσαιο. ~καίτοι, φίλε Σώκρατες
[481]   ~πέπονθας. τοῖς γὰρ τῶν παιδικῶν  βουλεύμασίν   τε καὶ λόγοις οὐχ οἷός
[487]   καί ποτε ὑμῶν ἐγὼ ~ἐπήκουσα  βουλευομένων   μέχρι ὅποι τὴν σοφίαν ἀσκητέον
[486]   ~οὔθ' ὑπὲρ ἄλλου νεανικὸν βούλευμα  βουλεύσαιο.   ~καίτοι, φίλε Σώκρατες καί
[527]   ἄν τι ἡμῖν δοκῇ, τότε  βουλευσόμεθα,   ~βελτίους ὄντες βουλεύεσθαι νῦν.
[452]   δικαστηρίῳ δικαστὰς καὶ ἐν ~βουλευτηρίῳ  βουλευτὰς   καὶ ἐν ἐκκλησίᾳ ἐκκλησιαστὰς καὶ
[452]   ἐν δικαστηρίῳ δικαστὰς καὶ ἐν  ~βουλευτηρίῳ   βουλευτὰς καὶ ἐν ἐκκλησίᾳ ἐκκλησιαστὰς
[472]   ἐν τῷ Διονυσίῳ, ἐὰν δὲ  βούλῃ,   Ἀριστοκράτης (ὁ ~Σκελλίου, οὗ αὖ
[461]   ὡμολογῆσθαι, ~ἀναθέσθαι ὅτι ἂν σὺ  βούλῃ,   ἐάν μοι ἓν μόνον φυλάττῃς.
[447]   μὲν δοκεῖ, νῦν, ἐὰν δὲ  βούλῃ,   εἰς αὖθις. ~(Καλλίκλης) ~τί δέ,
[472]   τὸ καλὸν ἀνάθημα, ἐὰν δὲ  βούλῃ,   ~Περικλέους ὅλη οἰκία
[497]   ἀνιαρὰ τοῖς κακοῖς; ἐὰν δὲ  βούλῃ,   καὶ τῇδε ἐπίσκεψαι ~οἶμαι γάρ
[472]   Ἀθηναῖοι καὶ οἱ ξένοι, ~ἐὰν  βούλῃ   κατ' ἐμοῦ μάρτυρας παρασχέσθαι ὡς
[472]   λέγω· μαρτυρήσουσί σοι, ~ἐὰν μὲν  βούλῃ,   Νικίας Νικηράτου καὶ οἱ
[454]   κατὰ τὴν ὑπόθεσιν ~ὅπως ἂν  βούλῃ   περαίνῃς. ~(Γοργίας) ~καὶ ὀρθῶς γέ
[472]   ἄλλη συγγένεια ἥντινα ἂν  βούλῃ   τῶν ἐνθάδε ~ἐκλέξασθαι. ἀλλ' ἐγώ
[448]   ~νὴ Δία· ἂν δέ γε  βούλῃ,   (Χαιρεφῶν) ἐμοῦ. (Γοργίας) μὲν
[460]   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐδέποτε ἄρα  βουλήσεται   ῥητορικὸς ἀδικεῖν. ~(Γοργίας) οὐ
[460]   φαίνεταί γε. ~(Σωκράτης) ~οὐδέποτε ἄρα  βουλήσεται   γε δίκαιος ἀδικεῖν. ~(Γοργίας)
[447]   τοῦτο πάρεσμεν. ~(Καλλίκλης) ~οὐκοῦν ὅταν  βούλησθε   παρ' ἐμὲ ἥκειν οἴκαδε· παρ'
[509]   μὴ ἀδικεῖσθαι; πότερα δύναμιν  βούλησιν;   ὧδε ~δὲ λέγω· πότερον ἐὰν
[509]   τοῦ ἀδικεῖν; πότερον ἐὰν μὴ  βούληται   ἀδικεῖν, ἱκανὸν τοῦτ' ἐστίν οὐ
[509]   ~δὲ λέγω· πότερον ἐὰν μὴ  βούληται   ἀδικεῖσθαι, οὐκ ἀδικήσεται, ἐὰν
[457]   πλήθεσιν (ἔμβραχυ περὶ ὅτου ἂν  βούληται·   ἀλλ' ~οὐδέν τι μᾶλλον τούτου
[511]   ~ἄκουε, ὅτι ἀποκτενεῖ μέν, ἂν  βούληται,   ἀλλὰ πονηρὸς ὢν καλὸν κἀγαθὸν
[473]   πόλει ~διαβιῷ ποιῶν ὅτι ἂν  βούληται,   ζηλωτὸς ὢν καὶ εὐδαιμονιζόμενος ὑπὸ
[511]   μὴ μιμούμενον ἐκεῖνον ἀποκτενεῖ, ἐὰν  ~βούληται,   καὶ ἀφαιρήσεται τὰ ὄντα. ~(Σωκράτης)
[527]   ὡς ἀνοήτου καὶ ~προπηλακίσαι, ἐὰν  βούληται,   καὶ ναὶ μὰ Δία σύ
[497]   ὑπόσχες ~Σωκράτει ἐξελέγξαι ὅπως ἂν  βούληται.   ~(Καλλίκλης) ~Ἐρώτα δὴ σὺ τὰ
[458]   οἷός τ' εἶναι, ~ἐάν τις  βούληται   παρὰ σοῦ μανθάνειν; ~(Γοργίας) ναί.
[508]   ἄτιμοι τοῦ ἐθέλοντος, (ἄντε τύπτειν  βούληται,   ~τὸ νεανικὸν δὴ τοῦτο τὸ
[462]   ἐρωτᾶν ἑκάστοτε ὅτι ἄν τις  βούληται,   ὡς ~ἐπιστάμενος ἀποκρίνεσθαι; ~(Πῶλος) πάνυ
[469]   ἀδικεῖσθαι μᾶλλον ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης)  ~βουλοίμην   μὲν ἂν ἔγωγε οὐδέτερα· εἰ
[469]   ἥκιστά γε. ~(Πῶλος) σὺ ἄρα  βούλοιο   ἂν ἀδικεῖσθαι μᾶλλον ἀδικεῖν;
[481]   ἴσως εἴποις ἂν αὐτῷ, εἰ  βούλοιο   τἀληθῆ λέγειν, ~ὅτι εἰ μή
[450]   καὶ ~ὑπολάβοι ἄν τις, εἰ  βούλοιτο   δυσχεραίνειν ἐν τοῖς λόγοις, τὴν
[486]   καὶ μοχθηροῦ, ἀποθάνοις ἄν, εἰ  βούλοιτο   θανάτου σοι τιμᾶσθαι. ~καίτοι πῶς
[456]   ἂν τὸν ~εἰπεῖν δυνατόν, εἰ  βούλοιτο.   καὶ εἰ πρὸς ἄλλον γε
[512]   τὸν δικανικὸν εἶναι; καίτοι εἰ  βούλοιτο   λέγειν, ~Καλλίκλεις, ἅπερ ὑμεῖς,
[447]   γοῦν νυνδὴ ἐρωτᾶν ὅτι τις  βούλοιτο   τῶν ἔνδον ὄντων, καὶ ~πρὸς
[506]   μοι καὶ τοῖς ἄλλοις δοκεῖν.  βούλομαι   γὰρ ἔγωγε καὶ ~αὐτὸς ἀκοῦσαί
[447]   ἆρα ἐθελήσειεν ἂν (ἡμῖν διαλεχθῆναι;  ~βούλομαι   γὰρ πυθέσθαι παρ' αὐτοῦ τίς
[449]   βούλει με καλεῖν. ~(Σωκράτης) ἀλλὰ  βούλομαι.   ~(Γοργίας) κάλει δή. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[493]   ~ἄτοπα, δηλοῖ μὴν ἐγὼ  βούλομαί   σοι ἐνδειξάμενος, ἐάν πως οἷός
[468]   μάλιστα. ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἄρα σφάττειν  βουλόμεθα   οὐδ' ἐκβάλλειν ἐκ τῶν πόλεων
[468]   μήτε ἀγαθὰ μήτε κακὰ οὐ  βουλόμεθα,   οὐδὲ τὰ κακά. γάρ;
[468]   ἐὰν μὲν ὠφέλιμα ταῦτα,  βουλόμεθα   πράττειν ~αὐτά, βλαβερὰ δὲ ὄντα
[468]   ~αὐτά, βλαβερὰ δὲ ὄντα οὐ  βουλόμεθα.   τὰ γὰρ ἀγαθὰ βουλόμεθα, ὡς
[468]   οὐ βουλόμεθα. τὰ γὰρ ἀγαθὰ  βουλόμεθα,   ὡς φῂς σύ, τὰ ~δὲ
[509]   οὔ, ἡνίκα ὡμολογήσαμεν μηδένα  ~βουλόμενον   ἀδικεῖν, ἀλλ' ἄκοντας τοὺς ἀδικοῦντας
[507]   εἰ δὲ ἔστιν ἀληθῆ, ~τὸν  βουλόμενον,   ὡς ἔοικεν, εὐδαίμονα (εἶναι σωφροσύνην
[455]   τῶν ἔνδον ὄντων ~μαθητής σου  βουλόμενος   γενέσθαι, ὡς ἐγώ τινας σχεδὸν
[453]   εἴπερ τις ~ἄλλος ἄλλῳ διαλέγεται  βουλόμενος   εἰδέναι αὐτὸ τοῦτο περὶ ὅτου
[515]   γε ἐρωτῶ, ἀλλ' ὡς ἀληθῶς  βουλόμενος   εἰδέναι ὅντινά ποτε ~τρόπον οἴει
[521]   εἴρηκας, ὅτι ἀποκτενεῖ με  βουλόμενος,   ἵνα μὴ αὖ καὶ ἐγὼ
[482]   τὰ δίκαια τὴν ῥητορικὴν  (βουλόμενος   μαθεῖν, εἰ ~διδάξοι αὐτὸν
[458]   τούτων, μή τινας αὐτῶν κατέχομεν  ~βουλομένους   τι καὶ ἄλλο πράττειν. ~(Χαιρεφῶν)
[448]   ~οὔκ, εἰ αὐτῷ γε σοὶ  βουλομένῳ   ἐστὶν ἀποκρίνεσθαι, ἀλλὰ πολὺ ἂν
[508]   κινδύνων, εἰμὶ δὲ ~ἐπὶ τῷ  βουλομένῳ   ὥσπερ οἱ ἄτιμοι τοῦ ἐθέλοντος,
[458]   αὐτοὶ ἀκούετε τούτων τῶν ἀνδρῶν  ~βουλομένων   ἀκούειν ἐάν τι λέγητε· ἐμοὶ
[467]   ~οὔ φημι ποιεῖν αὐτοὺς  βούλονται·   ἀλλά μ' ἔλεγχε. ~(Πῶλος) ~οὐκ
[467]   χρηματιζόμενοι οὐ τοῦτό ~ἐστιν  βούλονται,   ποιοῦσιν ἑκάστοτε τίς γὰρ
[467]   ὑπὸ Πώλου ὅτι ποιοῦσιν  βούλονται;   ~(Πῶλος) οὗτος ἀνήρ ~(Σωκράτης) ~οὔ
[467]   ~(Πῶλος) οὐκ οὖν ποιοῦσιν  βούλονται;   ~(Σωκράτης) οὔ φημι. ~(Πῶλος) ποιοῦντες
[466]   ἔλεγον· οὐδὲν ~(γὰρ ποιεῖν ὧν  βούλονται   ὡς ἔπος εἰπεῖν, ποιεῖν μέντοι
[461]   ἐξέσται μοι λέγειν ὁπόσα ἂν  βούλωμαι;   ~(Σωκράτης) ~δεινὰ μεντἂν πάθοις,
[466]   τύραννοι, ἀποκτεινύασίν τε (ὃν ἂν  βούλωνται,   καὶ ~ἀφαιροῦνται χρήματα καὶ ἐκβάλλουσιν
[466]   ἀποκτεινύασιν (οἱ ῥήτορες οὓς ἂν  ~βούλωνται,   ὥσπερ οἱ τύραννοι, καὶ χρήματα
[484]   ὄντος τοῦ δικαίου ~φύσει, καὶ  βοῦς   καὶ τἆλλα κτήματα εἶναι πάντα
[484]   ~δόντος τοῦ Γηρυόνου ἠλάσατο τὰς  βοῦς,   (ὡς τούτου ὄντος τοῦ δικαίου
[516]   ἂν ἐπιμελητὴς καὶ ἵππων καὶ  βοῶν   τοιοῦτος ὢν κακὸς ἂν ἐδόκει
[496]   ναί. ~(Σωκράτης) καὶ τάχος καὶ  βραδυτῆτα;   ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ἦ
[520]   ἀργύριον· οὐ γὰρ δὴ τῇ  βραδυτῆτι   οἶμαι ἀδικοῦσιν ~οἱ ἄνθρωποι, ἀλλ'
[465]   ἔχειν ἐστίν· λέγοντος γάρ μου  ~βραχέα   οὐκ ἐμάνθανες, οὐδὲ χρῆσθαι τῇ
[450]   τὸ πολύ ἐστιν καὶ λόγου  βραχέος   ~δέονται, ἔνιαι δὲ οὐδενὸς ἀλλὰ
[450]   ~εἰπεῖν οὐδενὸς προσδέονται  βραχέος   πάνυ, οἷον ἀριθμητικὴ καὶ
[449]   ~καὶ αὐτῷ καλῶς (καὶ διὰ  βραχέων   ἀπεκρίνω, καὶ νῦν οὕτως εἰπὲ
[449]   μὴ ψεύσῃ, ἀλλὰ ἐθέλησον κατὰ  ~βραχὺ   τὸ ἐρωτώμενον ἀποκρίνεσθαι. ~(Γοργίας) ~εἰσὶ
[449]   ἐπίδειξιν αὐτοῦ τούτου ποίησαι, τῆς  ~βραχυλογίας,   μακρολογίας δὲ εἰς αὖθις. ~(Γοργίας)
[449]   ~ἀλλὰ ποιήσω, καὶ οὐδενὸς φήσεις  βραχυλογωτέρου   ἀκοῦσαι. ~(Σωκράτης) ~φέρε δή· ῥητορικῆς
[449]   ἀποκρίνῃ ὡς οἷόν τε διὰ  ~βραχυτάτων.   ~(Γοργίας) ~πάνυ γὰρ οἶμαι,
[449]   ἀλλὰ (πειράσομαί γε ὡς διὰ  βραχυτάτων.   καὶ γὰρ αὖ καὶ ~τοῦτο
[449]   ὧν φημι, μηδένα ἂν ἐν  βραχυτέροις   ἐμοῦ τὰ αὐτὰ εἰπεῖν. ~(Σωκράτης)




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/11/2005