HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ο  =  294 formes différentes pour 2554 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[503]   τούτων τοιοῦτος γέγονεν· φέρε γάρ,  ~ὁ   ἀγαθὸς ἀνὴρ καὶ ἐπὶ τὸ
[448]   ~εἰ δέ γε ἧσπερ Ἀριστοφῶν     Ἀγλαοφῶντος ἀδελφὸς αὐτοῦ
[448]   ἧσπερ Ἀριστοφῶν Ἀγλαοφῶντος     ἀδελφὸς αὐτοῦ ἔμπειρος ἦν ~τέχνης,
[448]   ἐπιστήμων ὢν τῆς τέχνης ἧσπερ     ἀδελφὸς αὐτοῦ ~Ἡρόδικος, τί ἂν
[472]   Πῶλε, ἀδικῶν τε καὶ     ἄδικος πάντως μὲν ἄθλιος, ~ἀθλιώτερος
[472]   ἐὰν ἄρα μὴ τυγχάνῃ δίκης     ἀδικῶν, κατὰ τὸν σὸν λόγον
[472]   τὴν ἐμὴν δόξαν, Πῶλε,     ἀδικῶν τε καὶ ἄδικος
[481]   τι σοῦ λέγοντος ~δῆμος     Ἀθηναίων μὴ φῇ οὕτως ἔχειν,
[526]   ἀπέπεμψε. ~ταὐτὰ δὲ ταῦτα καὶ     Αἰακός ἑκάτερος τούτων ῥάβδον ἔχων
[507]   ἐναντίως ~ἔχων τῷ σώφρονι,     ἀκόλαστος, ὃν σὺ ἐπῄνεις. ~ἐγὼ
[495]   ~(Καλλίκλης) ~Σωκράτης δέ γε ἡμῖν     Ἀλωπεκῆθεν οὐχ ὁμολογεῖ ταῦτα.
[506]   ὥστε, ἂν τὶ φαίνηται ~λέγων     ἀμφισβητῶν ἐμοί, ἐγὼ πρῶτος συγχωρήσομαι.
[485]   ἤδη δεῖσθαι, ~Σώκρατες, οὗτος     ἀνήρ. γὰρ νυνδὴ ἔλεγον,
[516]   μοι χάρισαι ἀποκρινάμενος· πότερον καὶ     ἄνθρωπος ἓν τῶν ~ζῴων ἐστὶν
[524]   πράγματος ἔσχεν ἐν τῇ ψυχῇ     ἄνθρωπος. ἐπειδὰν οὖν ~ἀφίκωνται παρὰ
[495]   δήπου ὑγιαίνει τε καὶ νοσεῖ     ἄνθρωπος, ~οὐδὲ ἅμα ἀπαλλάττεται ὑγιείας
[524]   αὑτοῦ ἥνπερ καὶ ὅτε ἔζη     ἄνθρωπος, τό τε σῶμα τὴν
[478]   δή. ~(Σωκράτης) δεύτερος δέ που     ἀπαλλαττόμενος. ~(Πῶλος) ἔοικεν. ~(Σωκράτης) οὗτος
[469]   ἄθλιός ἐστιν. ~(Σωκράτης) ~ἧττον     ἀποκτεινύς, Πῶλε, καὶ ἧττον
[453]   ἐστὶν τὰ τοῦ ἀριθμοῦ, καὶ     ἀριθμητικὸς ἄνθρωπος; ~(Γοργίας) πάνυ γε.
[518]   ἔλεγές μοι πάνυ σπουδάζων, Θεαρίων     ἀρτοκόπος καὶ Μίθαικος ~τὴν
[471]   ~(Πῶλος) ἄθλιος ἄρα οὗτός ἐστιν     Ἀρχέλαος κατὰ τὸν σὸν λόγον;
[521]   ὅτι ~λέγω ἐν τῷ δικαστηρίῳ.     αὐτὸς δέ μοι ἥκει λόγος
[457]   οἱ μὴ χρώμενοι οἶμαι ὀρθῶς.     αὐτὸς δὴ λόγος καὶ περὶ
[509]   λέγω καλῶς λέγειν· ἐπεὶ ἔμοιγε     αὐτὸς ~λόγος ἐστιν ἀεί, ὅτι
[476]   οὐκοῦν καὶ εἰ τέμνει τι,     αὐτὸς λόγος; τέμνεται γάρ τι.
[488]   μὲν εἶναι, μοχθηρότερον δέ·     αὐτὸς (ὅρος ἐστὶν τοῦ βελτίονος
[460]   ἐρρήθη. ~(Σωκράτης) ~νῦν (δέ γε     αὐτὸς οὗτος φαίνεται, ῥητορικός,
[505]   δὲ ψυχήν, ἄριστε, οὐχ     αὐτὸς τρόπος; ἕως μὲν ἂν
[481]   λέγεις, ἄλλο τι ἡμῶν     βίος ἀνατετραμμένος ἂν εἴη τῶν
[492]   ὥς γε σὺ λέγεις δεινὸς     βίος. οὐ γάρ τοι θαυμάζοιμ'
[521]   πολλάκις εἴρηκας, ὅτι ἀποκτενεῖ με     βουλόμενος, ἵνα μὴ αὖ καὶ
[482]   (βουλόμενος μαθεῖν, εἰ ~διδάξοι αὐτὸν     (Γοργίας) αἰσχυνθῆναι αὐτὸν καὶ φάναι
[457]   γὰρ ἐπὶ (δικαίου χρείᾳ παρέδωκεν,     ~δ' ἐναντίως χρῆται. τὸν οὖν
[493]   μὲν οἴνου, δὲ μέλιτος,     δὲ γάλακτος, καὶ ἄλλοι πολλοὶ
[508]   ἐστιν, ὡς σὸς λόγος.     δὲ δὴ ἐμὸς ὅστις, ~πολλάκις
[460]   δίκαιος; ~(Γοργίας) πάντως δήπου. ~(Σωκράτης)  ~ὁ   δὲ δίκαιος δίκαιά που πράττει.
[526]   ἰάσιμος ἐάντε ἀνίατος ~δοκῇ εἶναι·     δὲ ἐκεῖσε ἀφικόμενος (τὰ προσήκοντα
[463]   ἀλλ' αὐτὸν λέληθα οὔπω ἀποκεκριμένος,     δὲ ἐπανερωτᾷ εἰ ~οὐ καλὸν
[493]   καὶ ~πλήρεις, μὲν οἴνου,     δὲ μέλιτος, δὲ γάλακτος,
[459]   γάρ; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης)  ~ὁ   δὲ μὴ ἰατρός γε δήπου
[526]   ἑκάτερος τούτων ῥάβδον ἔχων δικάζει     δὲ Μίνως ~ἐπισκοπῶν κάθηται, μόνος
[518]   θαυμαστοὺς ~(παρασκευάζων, δὲ ὄψον,     δὲ οἶνον. ἴσως ἂν οὖν
[476]   ὑπό γε τοῦ κολάζοντος. ~(Σωκράτης)     δὲ ὀρθῶς κολάζων (δικαίως κολάζει;
[518]   μὲν ἄρτους θαυμαστοὺς ~(παρασκευάζων,     δὲ ὄψον, δὲ οἶνον.
[476]   ἄρα μὲν ποιεῖ καλά,     δὲ πάσχει, κολαζόμενος. ~(Πῶλος)
[471]   μάρτυρας πολλοὺς παρέχωνται καὶ ~εὐδοκίμους,     δὲ τἀναντία λέγων ἕνα τινὰ
[452]   ἰατρόν, δοῦλον δὲ τὸν παιδοτρίβην·     δὲ χρηματιστὴς οὗτος ἄλλῳ ~ἀναφανήσεται
[481]   ἐκκλησίᾳ, ἐάν τι σοῦ λέγοντος     ~δῆμος Ἀθηναίων μὴ φῇ
[513]   οὐ πάνυ σοι πείθομαι. ~(Σωκράτης)  ~ὁ   δήμου γὰρ ἔρως, Καλλίκλεις,
[473]   (οὐκ ἂν εἴη ἀθλιώτερος μέντοι     διαφεύγων καὶ ~τυραννεύσας. τί τοῦτο,
[473]   ~κατειργασμένος τὴν τυραννίδα ἀδίκως οὔτε     διδοὺς δίκην δυοῖν γὰρ ἀθλίοιν
[469]   Πῶλε, καὶ ἧττον     δικαίως ἀποθνῄσκων. ~(Πῶλος) πῶς δῆτα,
[477]   ἀνάγκη. ~(Σωκράτης) ἀγαθὰ ἄρα πάσχει     δίκην διδούς; ~(Πῶλος) ἔοικεν. ~(Σωκράτης)
[477]   ~(Σωκράτης) κακίας ἄρα ψυχῆς ἀπαλλάττεται     δίκην διδούς; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης)
[484]   ἅπαντας, ἐπαναστὰς ἀνεφάνη δεσπότης ἡμέτερος     ~δοῦλος, καὶ ἐνταῦθα (ἐξέλαμψεν τὸ
[490]   καὶ οὐ ῥήματι θηρεύω εἰ     ~εἷς τῶν μυρίων κρείττων. ~(Καλλίκλης)
[521]   λέγεις, πονηρός τίς μ' ~ἔσται     εἰσάγων οὐδεὶς γὰρ ἂν χρηστὸς
[506]   τις ἄρα ἐγγενόμενος ἐν ἑκάστῳ     ἑκάστου οἰκεῖος ἀγαθὸν παρέχει ~ἕκαστον
[472]   παρέχηται μηδένα. ~οὗτος δὲ     ἔλεγχος οὐδενὸς ἄξιός ἐστιν πρὸς
[475]   ~(Σωκράτης) ~ὁρᾷς οὖν, Πῶλε,     ἔλεγχος παρὰ τὸν ἔλεγχον παραβαλλόμενος
[463]   μὲν εἶναι τέχνη, ~ὡς δὲ     ἐμὸς λόγος, οὐκ ἔστιν τέχνη
[507]   ἄθλιον· οὗτος δ' ἂν εἴη     ἐναντίως ~ἔχων τῷ σώφρονι,
[457]   του ἀμφισβητήσωσιν καὶ μὴ φῇ     ~ἕτερος τὸν ἕτερον ὀρθῶς λέγειν
[485]   ~Ζῆθος πρὸς τὸν Ἀμφίονα     Εὐριπίδου, οὗπερ ἐμνήσθην. καὶ γὰρ
[481]   διαφύγῃ καὶ μὴ δῷ δίκην     ἐχθρός, ἀλλ' ἐάντε ~χρυσίον ᾖ>
[480]   ~εὐλαβητέον ἐὰν δὲ ἄλλον ἀδικῇ     ἐχθρός, παντὶ τρόπῳ παρασκευαστέον, ~καὶ
[478]   ναί. ~(Σωκράτης) κάκιστα ἄρα ζῇ     ἔχων (ἀδικίαν) καὶ μὴ ἀπαλλαττόμενος.
[511]   δύο δραχμὰς ἐπράξατο, καὶ αὐτὸς     ἔχων τὴν τέχνην καὶ ταῦτα
[523]   ἄνθρωποι ἑκατέρωσε ~ἀνάξιοι. εἶπεν οὖν     Ζεύς· ἀλλ' ἐγώ, ἔφη, παύσω
[523]   Ὅμηρος λέγει, ~διενείμαντο τὴν ἀρχὴν     Ζεὺς καὶ Ποσειδῶν καὶ
[485]   κινδυνεύω οὖν πεπονθέναι νῦν ὅπερ     ~Ζῆθος πρὸς τὸν Ἀμφίονα
[524]   λόγων τοιόνδε τι λογίζομαι συμβαίνειν.     θάνατος τυγχάνει ὤν, ὡς ~ἐμοὶ
[478]   ἐν σώματι εἴτ' ἐν ψυχῇ,     ~ἰατρευόμενος καὶ ἀπαλλαττόμενος τοῦ κακοῦ,
[459]   ἰατρός γε δήπου ἀνεπιστήμων ὧν     ἰατρὸς ἐπιστήμων. ~(Γοργίας) δῆλον ὅτι.
[464]   τῶν χρηστῶν σιτίων καὶ ~(πονηρῶν,     ἰατρὸς ὀψοποιός, λιμῷ
[452]   χρηματιστής, καὶ εἴποι πρῶτον μὲν     ~ἰατρὸς ὅτι Σώκρατες, ἐξαπατᾷ
[499]   ἀγαθῷ καὶ μᾶλλον ~(ἀγαθὸς     κακός; οὐ ταῦτα συμβαίνει καὶ
[518]   συγγεγραφὼς τὴν Σικελικὴν καὶ Σάραμβος     κάπηλος, ὅτι οὗτοι ~θαυμάσιοι γεγόνασιν
[473]   οὐδέποτε ἔσται οὐδέτερος αὐτῶν, οὔτε     ~κατειργασμένος τὴν τυραννίδα ἀδίκως οὔτε
[476]   οὔ; ~(Πῶλος) δίκαια. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν     κολαζόμενος δίκην διδοὺς δίκαια πάσχει;
[476]   ποιεῖ καλά, δὲ πάσχει,     κολαζόμενος. ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν
[491]   ~οὐκοῦν σὺ ἐρεῖς περὶ τίνων     κρείττων τε καὶ φρονιμώτερος πλέον
[512]   ~τἆλλά ἐστιν· ἱκανὸς γὰρ αὐτῷ     λόγος. ἀλλὰ σὺ οὐδὲν ἧττον
[495]   δή μοι μὴ ἀνομολογούμενος     λόγος, ἐὰν ἕτερον φήσω εἶναι,
[505]   αὐτὸς τοῦτο πάσχων περὶ οὗ     λόγος ~ἐστί, κολαζόμενος. ~(Καλλίκλης) ~οὐδέ
[453]   εἰδέναι αὐτὸ τοῦτο περὶ ὅτου     λόγος ἐστίν, ~καὶ ἐμὲ εἶναι
[472]   αὐτίκα πρῶτον, περὶ οὗ νῦν     λόγος ἐστίν, σὺ ἡγῇ οἷόν
[472]   ~πεπεράνθαι περὶ ὧν ἂν (ἡμῖν     λόγος ᾖ· οἶμαι δὲ οὐδὲ
[474]   αὐτὸν πρὸς ὃν ἄν μοι     λόγος ᾖ, τοὺς δὲ ~πολλοὺς
[508]   εἶεν· ἐξελεγκτέος δὴ οὗτος     λόγος (ἡμῖν ἐστιν, ~ὡς οὐ
[501]   συγχωρῶ, ἵνα σοι καὶ περανθῇ     λόγος καὶ Γοργίᾳ τῷδε ~χαρίσωμαι.
[505]   καὶ τὰ λοιπά, ~ἵνα ἡμῖν     λόγος κεφαλὴν λάβῃ. ~(Καλλίκλης) ~ὡς
[487]   ~αἰσχύνεσθαι, αὐτός τε φῂς καὶ     λόγος ὃν ὀλίγον πρότερον ἔλεγες
[511]   ~οὐ νοῦν γε ἔχοντι, ὡς     λόγος σημαίνει. οἴει δεῖν
[527]   καὶ ζῶν καὶ τελευτήσας, ὡς  ~ὁ   λόγος σημαίνει. καὶ ἔασόν τινά
[471]   νῦν ἄλλο τι οὗτός ~ἐστιν     λόγος, με καὶ ἂν
[458]   περὶ ὧν τυγχάνει νῦν ~ἡμῖν     λόγος ὤν. εἰ μὲν οὖν
[527]   ἄλλων ἐλεγχομένων μόνος οὗτος ~ἠρεμεῖ     λόγος, ὡς εὐλαβητέον ἐστὶν τὸ
[526]   εἰς τοὺς ἄλλους Ἕλληνας, ~Ἀριστείδης     Λυσιμάχου· οἱ δὲ πολλοί,
[460]   οὕτω κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον,     μεμαθηκὼς ~ἕκαστα τοιοῦτός ἐστιν οἷον
[518]   οὗτοι ~θαυμάσιοι γεγόνασιν σωμάτων θεραπευταί,     μὲν ἄρτους θαυμαστοὺς ~(παρασκευάζων,
[482]   ~ἑτέρων παιδικῶν πολὺ ἧττον ἔμπληκτος·     μὲν γὰρ Κλεινίειος οὗτος ἄλλοτε
[493]   μὲν (ἑτέρῳ ὑγιεῖς καὶ ~πλήρεις,     μὲν οἴνου, δὲ μέλιτος,
[493]   πολλῶν πόνων καὶ ~χαλεπῶν ἐκποριζόμενα·     μὲν οὖν ἕτερος πληρωσάμενος μήτ'
[476]   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) τούτων ἄρα     μὲν ποιεῖ καλά, δὲ
[478]   ναί. ~(Σωκράτης) ~εὐδαιμονέστατος μὲν ἄρα     μὴ ἔχων κακίαν ἐν ψυχῇ,
[478]   καὶ ἀπαλλαττόμενος τοῦ κακοῦ,     μὴ ἰατρευόμενος, ἔχων δέ; ~(Πῶλος)
[478]   ἔχων δέ; ~(Πῶλος) φαίνεταί μοι     μὴ ἰατρευόμενος. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τὸ
[511]   οὐκ ~οἶσθα ὅτι οὗτος     μιμούμενος τὸν μὴ μιμούμενον ἐκεῖνον
[524]   ἐπετήδευε κομᾶν, κομήτης τούτου καὶ     νεκρός. μαστιγίας ~αὖ εἴ τις
[524]   ζῶντος, τούτου καὶ ~ἐπειδὰν ἀποθάνῃ     νεκρὸς μέγας, καὶ εἰ παχύς,
[472]   σοι, ~ἐὰν μὲν βούλῃ, Νικίας     Νικηράτου καὶ οἱ ἀδελφοὶ μετ'
[482]   ἐστίν, τε φύσις καὶ     νόμος· ~ἐὰν οὖν τις αἰσχύνηται
[489]   κατηγορεῖν λέγων ὅτι ἐναντίον ἐστὶν     νόμος καὶ ~φύσις,
[478]   ἔοικεν. ~(Σωκράτης) οὗτος δ' ἦν     νουθετούμενός τε καὶ ἐπιπληττόμενος καὶ
[526]   χρυσοῦν (σκῆπτρον, ὥς φησιν Ὀδυσσεὺς     ~Ὁμήρου ἰδεῖν αὐτὸν ~χρύσεον σκῆπτρον
[510]   παλαιοί τε καὶ σοφοὶ λέγουσιν,     ὅμοιος τῷ ὁμοίῳ. ~οὐ καὶ
[459]   ἐπιστήμων. ~(Γοργίας) δῆλον ὅτι. ~(Σωκράτης)  ~ὁ   οὐκ εἰδὼς ἄρα τοῦ εἰδότος
[464]   καὶ ~(πονηρῶν, ἰατρὸς     ὀψοποιός, λιμῷ ἂν ἀποθανεῖν τὸν
[452]   εἰ δ' αὖ μετὰ τοῦτον     ~παιδοτρίβης εἴποι ὅτι θαυμάζοιμί τἄν,
[520]   τὴν χάριν, εἰ προοῖτο ~αὐτῷ     παιδοτρίβης καὶ μὴ συνθέμενος αὐτῷ
[484]   ἐν λέγει ὅτι ~νόμος     πάντων βασιλεὺς ~θνατῶν τε καὶ
[483]   ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἐστράτευσεν     πατὴρ αὐτοῦ ἐπὶ ~Σκύθας;
[502]   γε πέρι. ~(Σωκράτης) ~τί δὲ     πατὴρ αὐτοῦ Μέλης; πρὸς
[523]   Ζεὺς καὶ Ποσειδῶν καὶ     Πλούτων, ἐπειδὴ παρὰ τοῦ ~πατρὸς
[451]   γενέσθαι, τρίτον δέ, ὥς φησιν     ποιητὴς τοῦ σκολιοῦ, τὸ ~πλουτεῖν
[485]   τὰς ~ἀγοράς, ἐν αἷς ἔφη     ποιητὴς τοὺς ἄνδρας ἀριπρεπεῖς γίγνεσθαι,
[523]   τὴν ἀρχὴν Ζεὺς καὶ     Ποσειδῶν καὶ Πλούτων, ἐπειδὴ
[493]   κόσκινον ἄρα λέγει, ὡς ἔφη     πρὸς ἐμὲ (λέγων, τὴν ψυχὴν
[460]   ἐκβάλλειν ἐκ τῶν πόλεων, ἐὰν     πύκτης τῇ πυκτικῇ χρῆταί τε
[526]   δυναστῶν. ~ὅπερ οὖν ἔλεγον, ἐπειδὰν     Ῥαδάμανθυς ἐκεῖνος τοιοῦτόν τινα λάβῃ,
[524]   τῆς Ἀσίας (παρὰ τὸν Ῥαδάμανθυν,  ~ὁ   Ῥαδάμανθυς ἐκείνους ἐπιστήσας θεᾶται ἑκάστου
[460]   ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐδέποτε ἄρα βουλήσεται     ῥητορικὸς ἀδικεῖν. ~(Γοργίας) οὐ φαίνεταί
[456]   ὅτου οὐκ ἂν πιθανώτερον εἴποι     ῥητορικὸς ἄλλος ὁστισοῦν τῶν
[456]   ~ἀγωνίζοιτο, πείσειεν ἂν αὑτὸν ἑλέσθαι     ῥητορικὸς μᾶλλον ἄλλος ὁστισοῦν·
[455]   ἔθνους, ἄλλο ~τι τότε     ῥητορικὸς οὐ συμβουλεύσει; δῆλον γὰρ
[460]   γε αὐτὸς οὗτος φαίνεται,     ῥητορικός, οὐκ ἄν ποτε ἀδικήσας.
[459]   ~ἀγαθὸν καὶ κακὸν οὕτως ἔχων     ῥητορικὸς ὡς περὶ τὸ ὑγιεινὸν
[459]   ὑγιεινοῦ τοῦ ἰατροῦ πιθανώτερος ἔσται     ~ῥήτωρ. ~(Γοργίας) καὶ γὰρ ἔλεγον,
[504]   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν πρὸς ταῦτα βλέπων     ῥήτωρ ἐκεῖνος, τεχνικός τε
[455]   ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐδ' ἄρα διδασκαλικὸς     ῥήτωρ ἐστὶν δικαστηρίων τε καὶ
[459]   ἄλλας ἁπάσας τέχνας ὡσαύτως ἔχει     ῥήτωρ καὶ ῥητορική· ~αὐτὰ
[457]   μὲν γὰρ πρὸς ἅπαντάς ἐστιν     ῥήτωρ καὶ περὶ παντὸς λέγειν,
[460]   ὡσαύτως δὲ οὕτως καὶ ἐὰν     ῥήτωρ τῇ ῥητορικῇ ἀδίκως χρῆται,
[461]   δὲ ὀλίγον ὕστερον ἔλεγες ~ὅτι     ῥήτωρ (τῇ ῥητορικῇ κἂν ἀδίκως
[459]   οὐκ εἰδόσι πιθανώτερος ἔσται, ὅταν     ῥήτωρ τοῦ ~ἰατροῦ πιθανώτερος ᾖ.
[459]   μὲν ἐλαττοῦται μὴ ἐλαττοῦται     ῥήτωρ τῶν ἄλλων διὰ τὸ
[472]   Διονυσίῳ, ἐὰν δὲ βούλῃ, Ἀριστοκράτης  (ὁ   ~Σκελλίου, οὗ αὖ ἐστιν ἐν
[507]   εὐδαίμων εἶναι. οὗτος ἔμοιγε δοκεῖ     σκοπὸς εἶναι πρὸς ὃν βλέποντα
[508]   πάντων δὴ αἴσχιστόν ἐστιν, ὡς     σὸς λόγος. δὲ δὴ
[477]   ἐπειδὴ οὐκ ἀλγηδόνι γε, ὡς     ~σὸς λόγος. ~(Πῶλος) φαίνεται. ~(Σωκράτης)
[514]   φέρε πρὸς θεῶν, αὐτὸς δὲ     (Σωκράτης) πῶς ἔχει τὸ σῶμα
[460]   κατὰ τοῦτον τὸν λόγον καὶ     τὰ δίκαια μεμαθηκὼς δίκαιος; ~(Γοργίας)
[453]   Ζεῦξις, εἴ μοι εἶπες ὅτι     τὰ ζῷα ~γράφων, ἆρ' οὐκ
[460]   μουσικός; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~καὶ     τὰ ἰατρικὰ ἰατρικός; καὶ τἆλλα
[460]   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ     τὰ μουσικὰ μουσικός; ~(Γοργίας) ναί.
[453]   οὐκ ἂν δικαίως σε ἠρόμην     τὰ ποῖα τῶν ζῴων γράφων
[460]   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~τί οὖν;     τὰ τεκτονικὰ μεμαθηκὼς τεκτονικός,
[504]   ταῦτα βλέπων ῥήτωρ ἐκεῖνος,     τεχνικός τε καὶ ἀγαθός, καὶ
[518]   Θεαρίων ἀρτοκόπος καὶ Μίθαικος     ~τὴν ὀψοποιίαν συγγεγραφὼς τὴν Σικελικὴν
[482]   ~αὐτὸν μὴ ἐπιστάμενος τὰ δίκαια     τὴν ῥητορικὴν (βουλόμενος μαθεῖν, εἰ
[459]   ~ῥητορικήν; εἰ δὲ μή, σὺ     τῆς ῥητορικῆς διδάσκαλος τούτων μὲν
[452]   οἱ δημιουργοὶ τούτων ὧν ἐπῄνεσεν     τὸ σκολιὸν ~ποιήσας, ἰατρός τε
[521]   ~σκόπει γάρ, τί ἂν ἀπολογοῖτο     τοιοῦτος ἄνθρωπος ἐν τούτοις ληφθείς,
[468]   βούλεται. ~(Σωκράτης) ~ἔστιν οὖν ὅπως     τοιοῦτος (μέγα δύναται ἐν τῇ
[507]   ἄλλῳ ἀνθρώπῳ ~προσφιλὴς ἂν εἴη     τοιοῦτος οὔτε θεῷ· κοινωνεῖν γὰρ
[519]   ἀδίκως ὑπ' αὐτῆς ἀπόλλυνται, ὡς     τούτων ~λόγος. τὸ δὲ ὅλον
[527]   ὃς ἡμῖν σημαίνει ~ὅτι οὗτος     τρόπος ἄριστος τοῦ βίου, καὶ
[476]   εἰ σφόδρα τύπτει ταχὺ     (τύπτων, οὕτω καὶ τὸ τυπτόμενον
[510]   οὗτος· καταφρονοῖ γὰρ ἂν αὐτοῦ     ~τύραννος καὶ οὐκ ἄν ποτε
[510]   εἴη, φοβοῖτο δήπου ἂν αὐτὸν     τύραννος καὶ τούτῳ ἐξ ~ἅπαντος
[494]   καὶ τούτων ~τοιούτων ὄντων κεφάλαιον,     τῶν κιναίδων βίος, οὗτος οὐ
[510]   ἀδικεῖσθαι καὶ μέγα (δύνασθαι, ὡς     ὑμέτερος ~λόγος, ἐν τῇ πόλει
[452]   δὲ τὸν παιδοτρίβην εἴποι ἂν     χρηματιστής, ~ὡς ἐγᾦμαι πάνυ καταφρονῶν
[512]   ὁποῖός τις ἔτυχεν, καταγέλαστός σοι     ψόγος ~γίγνεται καὶ μηχανοποιοῦ καὶ
[460]   εἴη ῥητορικὴ ~ἄδικον πρᾶγμα,     γ' ἀεὶ περὶ δικαιοσύνης τοὺς
[469]   δικαίως ~ἀζήλωτον. ~(Πῶλος) ~ἦ που     γε ἀποθνῄσκων ἀδίκως ἐλεινός τε
[460]   γε. ~(Σωκράτης) ~οὐδέποτε ἄρα βουλήσεται     γε δίκαιος ἀδικεῖν. ~(Γοργίας) ἀνάγκη.
[449]   γε, Σώκρατες, εἰ δὴ     γε εὔχομαι εἶναι, ὡς ἔφη
[463]   ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' ἐγὼ πειράσομαι φράσαι     γέ μοι φαίνεται εἶναι
[507]   ἀκόλαστος. ~πάνυ γε. ~καὶ μὴν     γε σώφρων τὰ προσήκοντα πράττοι
[523]   ~κακῶς οὖν αἱ δίκαι ἐκρίνοντο.     τε οὖν Πλούτων καὶ οἱ
[469]   ἄρτι, ἐξεῖναι ἐν τῇ πόλει,     ἂν δοκῇ αὐτῷ, ποιεῖν ~τοῦτο,
[474]   χρείαν λέγεις καλὰ εἶναι, πρὸς     ἂν ἕκαστον ~χρήσιμον ᾖ, πρὸς
[465]   ἐγὼ δὲ ~τέχνην οὐ καλῶ     ἂν ἄλογον πρᾶγμα· τούτων
[467]   δοκοῦσιν οἱ ἄνθρωποι τοῦτο βούλεσθαι     ἂν πράττωσιν ~ἑκάστοτε, ἐκεῖνο
[503]   τάξιν τινὰ ἕκαστος ἕκαστον τίθησιν     ~ἂν τιθῇ, καὶ προσαναγκάζει τὸ
[476]   ~συλλήβδην δὴ ὅρα εἰ ὁμολογεῖς,     ἄρτι ἔλεγον, περὶ πάντων, οἷον
[508]   εἶναι καὶ ἐπιστήμονα ~τῶν δικαίων,     αὖ Γοργίαν ἔφη πῶλος δι'
[520]   ἐγχωρεῖν μέμφεσθαι τούτῳ τῷ πράγματι     ~αὐτοὶ παιδεύουσιν, ὡς πονηρόν ἐστιν
[467]   χρηματισμὸν χρηματιζόμενοι οὐ τοῦτό ~ἐστιν     βούλονται, ποιοῦσιν ἑκάστοτε τίς
[485]   ~Σώκρατες, οὗτος ἀνήρ.     γὰρ νυνδὴ ἔλεγον, ὑπάρχει τούτῳ
[463]   ἐγένετο τί ποτε οὗτος ἡγεῖται  ~ὃ   δ' ἐγὼ καλῶ τὴν ῥητορικήν,
[461]   ~συνέβη ἐν τοῖς (λόγοις τοῦτο  ὃ>   δὴ ἀγαπᾷς, αὐτὸς ἀγαγὼν ἐπὶ
[483]   ἅπερ νοεῖ, ἀναγκάζεται ἐναντία ~λέγειν.     δὴ καὶ σὺ τοῦτο τὸ
[523]   τίσεώς τε καὶ δίκης ~δεσμωτήριον,     δὴ Τάρταρον καλοῦσιν, ἰέναι. ~Τούτων
[453]   ὅστις διδάσκει ὁτιοῦν πρᾶγμα, ~πότερον     διδάσκει πείθει οὔ; ~(Γοργίας)
[454]   ὕστερον τοιοῦτόν τί σε ἀνέρωμαι,     δοκεῖ ~μὲν δῆλον (εἶναι, ἐγὼ
[463]   ἓν δὲ καὶ ὀψοποιική·     δοκεῖ μὲν εἶναι τέχνη, ~ὡς
[493]   ὑπό τι ~ἄτοπα, δηλοῖ μὴν     ἐγὼ βούλομαί σοι ἐνδειξάμενος, ἐάν
[462]   ποιῆσαι τέχνην ἐν τῷ συγγράμματι  (ὃ   ἐγὼ ἔναγχος ~ἀνέγνων. ~(Πῶλος) τί
[512]   δὲ βέλτιον εἰ μὴ ἔστιν     ἐγὼ λέγω, ἀλλ' αὐτὸ τοῦτ'
[491]   κατὰ φύσιν καλὸν καὶ δίκαιον,     ἐγώ σοι ~νῦν παρρησιαζόμενος λέγω,
[447]   τοῦ ἀνδρός, καὶ τί ~ἐστιν     ἐπαγγέλλεταί τε καὶ διδάσκει· τὴν
[488]   μοι ἔνδειξαι τί ἔστιν τοῦτο     ἐπιτηδευτέον ~μοι, καὶ τίνα τρόπον
[503]   εἶδός τι αὐτῷ σχῇ τοῦτο     ἐργάζεται. οἷον εἰ βούλει ἰδεῖν
[513]   σῶμα τυγχάνει ὂν εἴτε ψυχή,     ~θεραπεύομεν; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)
[465]   γὰρ (ἂν ἴσως ἀκολουθήσαις ὅτι     κομμωτικὴ πρὸς ~γυμναστικήν, τοῦτο σοφιστικὴ
[464]   σοι, ἐὰν δύνωμαι, σαφέστερον ἐπιδείξω     λέγω. δυοῖν ὄντοιν τοῖν ~πραγμάτοιν
[465]   ἰατρικῶν καὶ ~ὑγιεινῶν καὶ ὀψοποιικῶν.     μὲν οὖν ἐγώ φημι τὴν
[504]   ποτὰ ἄλλ' ὁτιοῦν,     μὴ ὀνήσει αὐτὸ ἔσθ' ὅτι
[499]   ἔστιν δὲ δή, ὡς ἔοικεν,     νῦν λέγεις, ~ὅτι ἡδοναί τινές
[494]   ἡδονὴ ~οὐδεμία, ἀλλὰ τοῦτ' ἔστιν,     νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον, τὸ ὥσπερ
[495]   εἶναί τι τῶν ἡδέων     οὐκ ἔστιν ἀγαθόν; ~(Καλλίκλης) ~ἵνα
[467]   οὖν ἔστιν τι τῶν ὄντων     οὐχὶ ἤτοι ἀγαθόν γ' ἐστὶν
[465]   σοφιστικὴ πρὸς νομοθετικήν, καὶ ὅτι     ὀψοποιικὴ πρὸς ~ἰατρικήν, τοῦτο ῥητορικὴ
[464]   σώματι εἶναι καὶ ἐν ψυχῇ,     ποιεῖ μὲν δοκεῖν εὖ ἔχειν
[467]   οὐ τοῦτό ~ἐστιν βούλονται,     ποιοῦσιν ἑκάστοτε τίς γὰρ βούλεται
[521]   γε ποιήσεις ~(Σωκράτης) ~μὴ εἴπῃς     πολλάκις εἴρηκας, ὅτι ἀποκτενεῖ με
[467]   ἕνεκά του, οὐ τοῦτο ~βούλεται     πράττει, ἀλλ' ἐκεῖνο (οὗ ἕνεκα
[467]   ἐκεῖνο οὗ ἕνεκα πράττουσιν τοῦθ'     πράττουσιν; οἷον οἱ τὰ φάρμακα
[521]   ~δικαστήριον περὶ (τούτων τινὸς κινδυνεύων,     σὺ λέγεις, πονηρός τίς μ'
[522]   ἓν αὐτῷ ὑπάρχοι, Καλλίκλεις,     σὺ πολλάκις ὡμολόγησας· εἰ ~βεβοηθηκὼς
[476]   δοκεῖ. ~(Σωκράτης) ~ἆρα τοῦτο πάσχον     τὸ ποιοῦν ποιεῖ, καὶ τοιοῦτον
[448]   παρεσκευάσθαι εἰς λόγους· ἀλλὰ γὰρ     ~ὑπέσχετο (Χαιρεφῶν) τι οὐ ποιεῖ.
[452]   ἐμοῦ, ~ἀπόκριναι τί ἐστιν τοῦτο     φῂς σὺ μέγιστον ἀγαθὸν εἶναι
[462]   ῥητορικὴ εἶναι; ~(Σωκράτης) ~πρᾶγμα     φῂς σὺ ποιῆσαι τέχνην ἐν
[511]   Αἰγίνης δεῦρο σώσῃ, οἶμαι δύ'  ὀβολοὺς   ἐπράξατο, ἐὰν δὲ ἐξ Αἰγύπτου
[521]   παῖδες, πολλὰ ὑμᾶς καὶ κακὰ  ὅδε   εἴργασται ἀνὴρ καὶ ~αὐτούς, καὶ
[464]   τοῦτο, ~εἰ δὲ μὴ Πῶλος  ὅδε   (ἐλέγξει. σῶμά που καλεῖς τι
[447]   μέντοι, Καλλίκλεις, αἴτιος (Χαιρεφῶν)  ὅδε,   ἐν ἀγορᾷ ἀναγκάσας ἡμᾶς ~διατρῖψαι.
[448]   ἄριστοι· ὧν καὶ (Γοργίας) ἐστὶν  ὅδε,   καὶ μετέχει τῆς ~καλλίστης τῶν
[463]   πω σαφὲς λέγω, πῶλος δὲ  ὅδε   νέος ἐστὶ καὶ ὀξύς. ~(Γοργίας)
[447]   Γοργία, ἀληθῆ λέγει Καλλικλῆς  ὅδε   ὅτι ~ἐπαγγέλλῃ ἀποκρίνεσθαι ὅτι ἄν
[523]   ~πατρὸς παρέλαβον. ἦν οὖν νόμος  ὅδε   περὶ ἀνθρώπων ἐπὶ Κρόνου, καὶ
[452]   καὶ μὴν ἀμφισβητεῖ γε (Γοργίας)  ὅδε   τὴν παρ' αὑτῷ ~τέχνην μείζονος
[510]   ἀδικοῖ; αὕτη, ὡς ἔοικεν, αὐτῷ  ὁδός   ἐστιν, εὐθὺς ἐκ νέου ~ἐθίζειν
[525]   ~τὰς ἁμαρτίας τὰ μέγιστα καὶ  ὀδυνηρότατα   καὶ φοβερώτατα πάθη πάσχοντας τὸν
[525]   ὅμως δὲ δι' ἀλγηδόνων καὶ  ὀδυνῶν   γίγνεται αὐτοῖς ~ὠφελία καὶ
[526]   ἔχων χρυσοῦν (σκῆπτρον, ὥς φησιν  Ὀδυσσεὺς   ~Ὁμήρου ἰδεῖν αὐτὸν ~χρύσεον
[524]   τριόδῳ ~ἐξ ἧς φέρετον τὼ  ὁδώ,   μὲν εἰς μακάρων νήσους,
[501]   Μέλητος, ὅπως ἐρεῖ τι τοιοῦτον  ~ὅθεν   ἂν οἱ ἀκούοντες βελτίους γίγνοιντο,
[517]   ~πείθοντες καὶ βιαζόμενοι ἐπὶ τοῦτο  ὅθεν   ἔμελλον ἀμείνους ἔσεσθαι οἱ πολῖται,
[504]   κοσμήσεσιν νόμιμόν τε καὶ νόμος,  ὅθεν   καὶ ~νόμιμοι γίγνονται καὶ κόσμιοι·
[479]   ~σαθρᾷ καὶ ἀδίκῳ (καὶ ἀνοσίῳ,  ὅθεν   καὶ πᾶν ποιοῦσιν ὥστε δίκην
[497]   δ' οὐκ ~ᾤμην θεμιτὸν εἶναι.  ὅθεν   οὖν ἀπέλιπες ἀποκρίνου, εἰ οὐχ
[492]   οἶμαι τοῖς πολλοῖς οὐ δυνατόν·  ~ὅθεν   ψέγουσιν τοὺς τοιούτους δι' αἰσχύνην,
[498]   καὶ ἔτι ~μᾶλλον ἀγαθοὶ  (οἱ   ἀγαθοὶ καὶ οἱ κακοί) εἰσιν
[498]   ~παραπλησίως ἄρα χαίρουσιν καὶ λυποῦνται  οἱ   ἀγαθοὶ καὶ οἱ κακοί; ~(Καλλίκλης)
[466]   ἐν ταῖς πόλεσι φαῦλοι νομίζεσθαι  οἱ   ἀγαθοὶ ~ῥήτορες; ~(Σωκράτης) ~ἐρώτημα τοῦτ'
[498]   παραπλησίως εἰσὶν ἀγαθοὶ καὶ κακοὶ  οἱ   ἀγαθοί τε καὶ οἱ κακοί;
[472]   βούλῃ, Νικίας Νικηράτου καὶ  οἱ   ἀδελφοὶ μετ' αὐτοῦ, ὧν οἱ
[475]   ἀλγοῦσι μᾶλλον οἱ ἀδικοῦντες  οἱ   ἀδικούμενοι; ~(Πῶλος) οὐδαμῶς, Σώκρατες,
[475]   τοῦ ~ἀδικεῖσθαι, καὶ ἀλγοῦσι μᾶλλον  οἱ   ἀδικοῦντες οἱ ἀδικούμενοι; ~(Πῶλος)
[515]   ἐν τῷ δήμῳ, χείρους ἦσαν  οἱ   Ἀθηναῖοι ὅτε ~τὰ τελευταῖα
[508]   εὐδαίμονες οἱ εὐδαίμονες, κακίας δὲ  ~οἱ   ἄθλιοι, εἰ οὗτος ἀληθής
[501]   ἐρεῖ τι τοιοῦτον ~ὅθεν ἂν  οἱ   ἀκούοντες βελτίους γίγνοιντο, ~ἢ ὅτι
[465]   χρήσονται οὔτε αὐτοὶ ἑαυτοῖς οὔτε  οἱ   ἄλλοι ~ἄνθρωποι τούτοις. καὶ γὰρ
[492]   γὰρ ~σὺ νῦν λέγεις  οἱ   ἄλλοι διανοοῦνται μέν, λέγειν δὲ
[481]   ἴδιόν τι ἔπασχεν πάθος  οἱ   ἄλλοι, οὐκ ἂν ἦν ῥᾴδιον
[487]   δὲ ταῦτα πάντα ἔχεις  οἱ   ἄλλοι οὐκ ἔχουσιν· ~πεπαίδευσαί τε
[503]   ~(ἀποβλέπων πρός τι; ὥσπερ καὶ  οἱ   ἄλλοι πάντες δημιουργοὶ (βλέποντες) ~πρὸς
[475]   οὐδὲν ~ἔοικεν, ἀλλὰ σοὶ μὲν  οἱ   ἄλλοι πάντες ὁμολογοῦσιν πλὴν ἐμοῦ,
[474]   καὶ σύ γ' ἂν καὶ  οἱ   ἄλλοι πάντες. ~(Πῶλος) πολλοῦ γε
[493]   λέγων οὗτοι ἀθλιώτατοι ἂν εἶεν,  οἱ   ~ἀμύητοι, καὶ φοροῖεν εἰς τὸν
[498]   μὴν οἵ γε φρόνιμοι καὶ  οἱ   ἀνδρεῖοι ἀγαθοί, οἱ δὲ δειλοὶ
[498]   μᾶλλον χαίρειν, οἱ δειλοὶ  ~οἱ   ἀνδρεῖοι; ~(Καλλίκλης) ἀμφότεροι ἔμοιγε (μᾶλλον)
[498]   δειλοὶ μόνον λυποῦνται καὶ  οἱ   ἀνδρεῖοι; ~(Καλλίκλης) ἀμφότεροι. ~(Σωκράτης) ἆρα
[498]   φρόνιμοι καὶ οἱ δειλοὶ ~καὶ  οἱ   ἀνδρεῖοι παραπλησίως, (ὡς σὺ φῄς,
[520]   δὴ τῇ βραδυτῆτι οἶμαι ἀδικοῦσιν  ~οἱ   ἄνθρωποι, ἀλλ' ἀδικίᾳ· γάρ;
[467]   ~(Σωκράτης) ~πότερον οὖν σοι δοκοῦσιν  οἱ   ἄνθρωποι τοῦτο βούλεσθαι ἂν
[448]   ἄλλων ~ἄλλως, τῶν δὲ ἀρίστων  οἱ   ἄριστοι· ὧν καὶ (Γοργίας) ἐστὶν
[455]   λιμένων ~κατασκευῆς νεωρίων, ἀλλ'  οἱ   ἀρχιτέκτονες· οὐδ' αὖ ὅταν στρατηγῶν
[483]   οἶμαι οἱ τιθέμενοι ~τοὺς νόμους  οἱ   ἀσθενεῖς ἄνθρωποί εἰσιν καὶ οἱ
[508]   δὲ ~ἐπὶ τῷ βουλομένῳ ὥσπερ  οἱ   ἄτιμοι τοῦ ἐθέλοντος, (ἄντε τύπτειν
[498]   λυποῦνται μὲν καὶ χαίρουσιν καὶ  οἱ   ἄφρονες καὶ οἱ φρόνιμοι καὶ
[498]   καὶ λυποῦνται, οἱ φρόνιμοι  οἱ   ἄφρονες; ~(Καλλίκλης) οἶμαι ἔγωγε οὐ
[498]   ~(Καλλίκλης) σφόδρα γε. ~(Σωκράτης) καὶ  οἱ   ἄφρονες, ὡς ἔοικεν. ~(Καλλίκλης) ναί.
[491]   σοῦ λέγονται οἱ κρείττους καὶ  οἱ   ~βελτίους. ἀλλ' ὠγαθέ, εἰπὼν ἀπαλλάγηθι
[488]   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τὰ τῶν βελτιόνων;  οἱ   γὰρ κρείττους βελτίους πολὺ κατὰ
[465]   μακρολογῶ, ἐθέλω σοι εἰπεῖν ὥσπερ  οἱ   ~γεωμέτραι ἤδη γὰρ (ἂν ἴσως
[490]   δὲ παντοδαποί, οἱ μὲν ~ἰσχυροί,  οἱ   δ' ἀσθενεῖς, εἷς δὲ ἡμῶν
[518]   αὐτῶν καὶ τὰς ἀρχαίας ~σάρκας·  οἱ   (δ' αὖ δι' ἀπειρίαν οὐ
[498]   φρόνιμοι καὶ οἱ ἀνδρεῖοι ἀγαθοί,  οἱ   δὲ δειλοὶ καὶ ἄφρονες κακοί;
[451]   αὕτη λόγῳ κυροῦται τὰ πάντα,  οἱ   ~δὲ λόγοι οἱ τῆς ἀστρονομίας,
[457]   τοὺς ἀδικοῦντας, ἀμυνομένους, μὴ ὑπάρχοντας·  ~(οἱ   δὲ μεταστρέψαντες χρῶνται τῇ ἰσχύϊ
[526]   ἄλλους Ἕλληνας, ~Ἀριστείδης Λυσιμάχου·  οἱ   δὲ πολλοί, ἄριστε, κακοὶ
[498]   πότεροί σοι ἐδόκουν μᾶλλον χαίρειν,  οἱ   δειλοὶ ~οἱ ἀνδρεῖοι; ~(Καλλίκλης)
[498]   ἄφρονες καὶ οἱ φρόνιμοι καὶ  οἱ   δειλοὶ ~καὶ οἱ ἀνδρεῖοι παραπλησίως,
[498]   διαφέρει. χαίρουσιν δ' οὖν καὶ  οἱ   δειλοί; ~(Καλλίκλης) σφόδρα γε. ~(Σωκράτης)
[498]   ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) προσιόντων δὲ  οἱ   δειλοὶ μόνον λυποῦνται καὶ
[498]   ἆρα ὁμοίως; ~(Καλλίκλης) μᾶλλον ἴσως  οἱ   δειλοί. ~(Σωκράτης) ἀπιόντων δ' οὐ
[498]   (ὡς σὺ φῄς, μᾶλλον δὲ  οἱ   δειλοὶ τῶν ~ἀνδρείων; ~(Καλλίκλης) φημί.
[452]   ~ὅτι εἴ σοι αὐτίκα παρασταῖεν  οἱ   δημιουργοὶ τούτων ὧν ἐπῄνεσεν
[457]   τῇ τέχνῃ οὐκ ὀρθῶς. οὔκουν  ~οἱ   διδάξαντες πονηροί, οὐδὲ τέχνη
[523]   οὖν Πλούτων καὶ οἱ ἐπιμεληταὶ  οἱ   ἐκ μακάρων ~νήσων ἰόντες ἔλεγον
[517]   ~(Σωκράτης) ~ἀληθεῖς ἄρα, ὡς ἔοικεν,  οἱ   ἔμπροσθεν λόγοι ἦσαν, (ὅτι οὐδένα
[471]   γάρ με ἐπιχειρεῖς ἐλέγχειν, ὥσπερ  οἱ   ἐν τοῖς δικαστηρίοις ~ἡγούμενοι ἐλέγχειν.
[451]   ~περὶ τί; εἴποιμ' ἂν ὥσπερ  οἱ   ἐν τῷ δήμῳ (συγγραφόμενοι, ὅτι
[523]   τε οὖν Πλούτων καὶ  οἱ   ἐπιμεληταὶ οἱ ἐκ μακάρων ~νήσων
[471]   ~ἡγούμενοι ἐλέγχειν. καὶ γὰρ ἐκεῖ  οἱ   ἕτεροι τοὺς ἑτέρους δοκοῦσιν ἐλέγχειν,
[508]   δικαιοσύνης καὶ σωφροσύνης κτήσει εὐδαίμονες  οἱ   εὐδαίμονες, κακίας δὲ ~οἱ ἄθλιοι,
[472]   μετ' αὐτοῦ, ὧν οἱ τρίποδες  οἱ   ~ἐφεξῆς ἑστῶτές εἰσιν ἐν τῷ
[478]   ἰατρεύεσθαι ἡδύ ἐστιν, καὶ χαίρουσιν  οἱ   ἰατρευόμενοι; ~(Πῶλος) οὐκ ἔμοιγε δοκεῖ.
[505]   ~διψῶντα πιεῖν, ὑγιαίνοντα μὲν ἐῶσιν  οἱ   ἰατροὶ ὡς τὰ πολλά, κάμνοντα
[498]   ~μᾶλλον ἀγαθοὶ (οἱ ἀγαθοὶ καὶ  οἱ   κακοί) εἰσιν οἱ κακοί; ~(Καλλίκλης)
[498]   κακοὶ οἱ ἀγαθοί τε καὶ  οἱ   κακοί; καὶ ἔτι ~μᾶλλον
[498]   ἀγαθοὶ καὶ οἱ κακοί) εἰσιν  οἱ   κακοί; ~(Καλλίκλης) ἀλλὰ μὰ Δί'
[498]   καὶ λυποῦνται οἱ ἀγαθοὶ καὶ  οἱ   κακοί; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'
[491]   ἀνδρειότεροί τινες ὑπὸ σοῦ λέγονται  οἱ   κρείττους καὶ οἱ ~βελτίους. ἀλλ'
[523]   δίκαι δικάζονται. ἀμπεχόμενοι γάρ, ἔφη,  οἱ   κρινόμενοι ~κρίνονται· ζῶντες γὰρ κρίνονται.
[492]   μηδενὸς δεόμενοι εὐδαίμονες εἶναι. ~(Καλλίκλης)  ~οἱ   λίθοι γὰρ ἂν οὕτω γε
[451]   τῶν ὄντων, περὶ οὗ οὗτοι  οἱ   λόγοι εἰσὶν οἷς ~ῥητορικὴ
[497]   καὶ ἡμῶν ἕνεκα, ἵνα περανθῶσιν  οἱ   ~λόγοι. ~(Καλλίκλης) ~ἀλλ' ἀεὶ τοιοῦτός
[502]   ὄχλον καὶ δῆμον οὗτοι λέγονται  οἱ   λόγοι; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) δημηγορία
[500]   ὅτι περὶ τούτου ἡμῖν εἰσιν  οἱ   λόγοι, οὗ τί ~ἂν μᾶλλον
[524]   οὖν ~ἀφίκωνται παρὰ τὸν δικαστήν,  οἱ   μὲν ἐκ τῆς Ἀσίας (παρὰ
[490]   καὶ ποτά, ὦμεν δὲ παντοδαποί,  οἱ   μὲν ~ἰσχυροί, οἱ δ' ἀσθενεῖς,
[525]   φοβούμενοι βελτίους γίγνωνται. εἰσὶν δὲ  οἱ   μὲν ~ὠφελούμενοί τε καὶ δίκην
[457]   πονηρὰ τούτου ἕνεκά ἐστιν, ~ἀλλ'  οἱ   μὴ χρώμενοι οἶμαι ὀρθῶς.
[492]   ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἄρα ὀρθῶς λέγονται  οἱ   μηδενὸς δεόμενοι εὐδαίμονες εἶναι. ~(Καλλίκλης)
[492]   γὰρ ἂν οὕτω γε καὶ  οἱ   νεκροὶ εὐδαιμονέστατοι εἶεν. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ
[461]   πρεσβύτεροι γενόμενοι σφαλλώμεθα, παρόντες ὑμεῖς  οἱ   νεώτεροι ~ἐπανορθῶτε ἡμῶν τὸν βίον
[456]   ῥήτορές ~εἰσιν οἱ συμβουλεύοντες καὶ  οἱ   νικῶντες τὰς γνώμας περὶ τούτων.
[472]   πάντες συμφήσουσιν ταὐτὰ Ἀθηναῖοι καὶ  οἱ   ξένοι, ~ἐὰν βούλῃ κατ' ἐμοῦ
[478]   οὐ δικαιοσύνῃ τινὶ χρώμενοι κολάζουσιν  οἱ   ὀρθῶς κολάζοντες; ~(Πῶλος) δῆλον δή.
[523]   μάρτυρες, ~μαρτυρήσοντες ὡς δικαίως βεβιώκασιν·  (οἱ   οὖν δικασταὶ ὑπό τε τούτων
[464]   ἐν ἀνδράσιν οὕτως ~ἀνοήτοις ὥσπερ  οἱ   παῖδες, πότερος ἐπαί̈ ει περὶ
[510]   ~ὡς οἷόν τε μάλιστα, ὅνπερ  οἱ   παλαιοί τε καὶ σοφοὶ λέγουσιν,
[454]   γε μεμαθηκότες πεπεισμένοι εἰσὶν καὶ  οἱ   πεπιστευκότες. ~(Γοργίας) ἔστι ταῦτα. ~(Σωκράτης)
[504]   δημιουργοὶ καὶ οὓς νυνδὴ ἐλέγομεν,  οἱ   περὶ τὸ σῶμα, παιδοτρίβαι ~τε
[467]   τὸ (ὑγιαίνειν. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ  οἱ   πλέοντές τε καὶ τὸν ἄλλον
[502]   οὐ ῥητορεύειν δοκοῦσί σοι  οἱ   ποιηταὶ ἐν τοῖς ~θεάτροις; ~(Καλλίκλης)
[467]   με ἐάσεις ἀνέλεγκτον, οἱ ῥήτορες  οἱ   ~ποιοῦντες ἐν ταῖς πόλεσιν
[468]   τοῦ ἀγαθοῦ ἅπαντα ταῦτα ποιοῦσιν  οἱ   ποιοῦντες. ~(Πῶλος) φημί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[515]   πράγματα ὅπως ὅτι βέλτιστοι  οἱ   πολῖται ὦμεν; οὐ ~πολλάκις
[502]   οἱ ῥήτορες, τούτου ~στοχαζόμενοι, ὅπως  οἱ   πολῖται ὡς βέλτιστοι ἔσονται διὰ
[517]   τοῦτο ὅθεν ἔμελλον ἀμείνους ἔσεσθαι  οἱ   πολῖται, ~ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδὲν
[484]   ~καταγέλαστοι γίγνονται, ὥσπερ γε οἶμαι  οἱ   πολιτικοί, ἐπειδὰν αὖ εἰς τὰς
[488]   ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) ἆρ' οὖν  οἱ   πολλοὶ νομίζουσιν οὕτως, ὡς ἄρτι
[483]   οἱ ἀσθενεῖς ἄνθρωποί εἰσιν καὶ  οἱ   πολλοί. πρὸς αὑτοὺς οὖν καὶ
[491]   ~(Σωκράτης) ~οὐδὲν ποικίλον ἀλλ' ὥσπερ  οἱ   πολλοί, σώφρονα ὄντα καὶ ἐγκρατῆ
[489]   αὖ αἰσχυνόμενος. νομίζουσιν, οὔ,  οἱ   πολλοὶ τὸ ἴσον ἔχειν ~ἀλλ'
[488]   ὅτι ταὐτόν ἐστιν. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν  οἱ   πολλοὶ τοῦ ἑνὸς κρείττους εἰσὶν
[456]   ἔλεγες, Σώκρατες, ὁρᾷς ὅτι  οἱ   ῥήτορές ~εἰσιν οἱ συμβουλεύοντες καὶ
[467]   ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~πῶς ἂν οὖν  οἱ   ῥήτορες μέγα δύναιντο οἱ
[467]   εἰ δέ με ἐάσεις ἀνέλεγκτον,  οἱ   ῥήτορες οἱ ~ποιοῦντες ἐν ταῖς
[466]   πως ἔλεγες· οὐχὶ ἀποκτεινύασιν  (οἱ   ῥήτορες οὓς ἂν ~βούλωνται, ὥσπερ
[466]   τῶν ἐν τῇ πόλει δύνασθαι  οἱ   ῥήτορες. ~(Πῶλος) ~τί δέ; οὐχ,
[502]   πρὸς τὸ βέλτιστον ἀεὶ λέγειν  οἱ   ῥήτορες, τούτου ~στοχαζόμενοι, ὅπως οἱ
[455]   ~ἀλλ' οἱ στρατηγικοὶ τότε συμβουλεύσουσιν,  οἱ   ῥητορικοὶ δὲ οὔ· πῶς
[519]   καὶ ὅσοι σοφισταί. καὶ γὰρ  οἱ   ~σοφισταί, τἆλλα σοφοὶ ὄντες, τοῦτο
[507]   οὐκ ἂν εἴη. φασὶ δ'  οἱ   σοφοί, Καλλίκλεις, ~καὶ οὐρανὸν
[455]   χωρίων (καταλήψεως συμβουλὴ ᾖ, ~ἀλλ'  οἱ   στρατηγικοὶ τότε συμβουλεύσουσιν, οἱ ῥητορικοὶ
[456]   ὁρᾷς ὅτι οἱ ῥήτορές ~εἰσιν  οἱ   συμβουλεύοντες καὶ οἱ νικῶντες τὰς
[526]   ~ἐκ τῶν (δυναμένων εἰσὶ καὶ  οἱ   σφόδρα πονηροὶ γιγνόμενοι ἄνθρωποι· οὐδὲν
[467]   πράττουσιν τοῦθ' πράττουσιν; οἷον  οἱ   τὰ φάρμακα ~πίνοντες παρὰ τῶν
[479]   ὡμολογημένων τοιοῦτόν τι ποιεῖν καὶ  οἱ   τὴν δίκην φεύγοντες, ~Πῶλε,
[451]   τὰ πάντα, οἱ ~δὲ λόγοι  οἱ   τῆς ἀστρονομίας, εἰ φαίη, περὶ
[483]   οὗ ἂν κήδηται. ἀλλ' οἶμαι  οἱ   τιθέμενοι ~τοὺς νόμους οἱ ἀσθενεῖς
[526]   δικαίως διαβιῶναι. ὀλίγοι δὲ ~γίγνονται  οἱ   τοιοῦτοι· ἐπεὶ καὶ ἐνθάδε καὶ
[525]   ἀνίατοι ὄντες, ἄλλοι δὲ ὀνίνανται  οἱ   τούτους ὁρῶντες διὰ ~τὰς ἁμαρτίας
[472]   οἱ ἀδελφοὶ μετ' αὐτοῦ, ὧν  οἱ   τρίποδες οἱ ~ἐφεξῆς ἑστῶτές εἰσιν
[466]   ~(Πῶλος) ~τί δέ; οὐχ, ὥσπερ  οἱ   τύραννοι, ἀποκτεινύασίν τε (ὃν ἂν
[467]   οἱ ῥήτορες μέγα δύναιντο  οἱ   τύραννοι ἐν ταῖς πόλεσιν, ἐὰν
[466]   ῥήτορες οὓς ἂν ~βούλωνται, ὥσπερ  οἱ   τύραννοι, καὶ χρήματα ἀφαιροῦνται καὶ
[467]   πόλεσιν δοκεῖ αὐτοῖς καὶ  οἱ   τύραννοι οὐδὲν ἀγαθὸν τοῦτο ~κεκτήσονται,
[498]   δὲ μᾶλλον χαίρουσι καὶ λυποῦνται,  οἱ   φρόνιμοι οἱ ἄφρονες; ~(Καλλίκλης)
[498]   χαίρουσιν καὶ οἱ ἄφρονες καὶ  οἱ   φρόνιμοι καὶ οἱ δειλοὶ ~καὶ
[498]   οὐκοῦν ἀγαθῶν παρόντων ἀγαθοί εἰσιν  οἱ   χαίροντες; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) τί
[518]   καλὸν κἀγαθὸν οὐδὲν ~περὶ αὐτῶν,  οἵ,   ἂν οὕτω τύχωσιν, ἐμπλήσαντες καὶ
[516]   ἄν ποτε ταῦτα ἔπασχον. οὔκουν  οἵ   γε ἀγαθοὶ ἡνίοχοι κατ' ἀρχὰς
[516]   ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν  οἵ   γε δίκαιοι ἥμεροι, ὡς ἔφη
[489]   ἀνδρὸς διαγνῶναι ὡμολογηκότος. ~(Καλλίκλης) ἀλλ'  οἵ   γε πολλοὶ νομίζουσιν οὕτως. ~(Σωκράτης)
[498]   ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ μὴν  οἵ   γε φρόνιμοι καὶ οἱ ἀνδρεῖοι
[491]   λέγω. πρῶτον μὲν τοὺς κρείττους  οἵ   εἰσιν οὐ σκυτοτόμους ~λέγω οὐδὲ
[454]   ἀληθῆ λέγεις. ~(Σωκράτης) ~(ἀλλὰ μὴν  οἵ   τέ γε μεμαθηκότες πεπεισμένοι εἰσὶν
[504]   τε καὶ κεκοσμημένον πρᾶγμα· καὶ  ~οἵ   τε δὴ ἄλλοι δημιουργοὶ καὶ
[498]   οἳ ἂν χαίρωσι, κακοὶ δὲ  οἳ   ἂν ἀνιῶνται; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε.
[518]   ἀποβολῆς τῶν ἀρχαίων σαρκῶν, ἀλλ'  οἳ   ἂν αὐτοῖς τύχωσι ~τότε παρόντες
[491]   σκυτοτόμους ~λέγω οὐδὲ μαγείρους, ἀλλ'  (οἳ   ἂν εἰς τὰ τῆς πόλεως
[525]   θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων οὗτοι  οἳ   ἂν ἰάσιμα ~ἁμαρτήματα ἁμάρτωσιν· ὅμως
[498]   ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ἀγαθοὶ ἄρα  οἳ   ἂν χαίρωσι, κακοὶ δὲ οἳ
[525]   οἷόν τε ἄλλως ἀδικίας ἀπαλλάττεσθαι.  ~(οἳ   δ' ἂν τὰ ἔσχατα ἀδικήσωσι
[498]   ~οἳ μέν γε μᾶλλον μᾶλλον,  οἳ   δ' ἧττον ἧττον, οἳ δὲ
[498]   μᾶλλον, οἳ δ' ἧττον ἧττον,  οἳ   δὲ παραπλησίως παραπλησίως; ~(Καλλίκλης) ναί.
[488]   ἑνὸς κρείττους εἰσὶν κατὰ φύσιν;  οἳ   δὴ καὶ τοὺς νόμους ~τίθενται
[449]   ~ποίους τούτους, Γοργία; ἆρα  οἳ   δηλοῦσι τοὺς κάμνοντας, ὡς ἂν
[487]   παρρησίαν. ἐγὼ γὰρ πολλοῖς ἐντυγχάνω  οἳ   ἐμὲ οὐχ οἷοί τέ εἰσιν
[455]   τινας σχεδὸν καὶ συχνοὺς ~αἰσθάνομαι,  οἳ   ἴσως αἰσχύνοιντ' ἄν σε ἀνερέσθαι.
[503]   τοῦτο ἐρωτᾷς· εἰσὶ μὲν γὰρ  οἳ   κηδόμενοι τῶν πολιτῶν λέγουσιν
[498]   ἀνιῶνται; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)  ~οἳ   μέν γε μᾶλλον μᾶλλον, οἳ
[518]   ὁμοιότατον τούτῳ ἐργάζῃ· ἐγκωμιάζεις ἀνθρώπους,  οἳ   τούτους ~εἱστιάκασιν εὐωχοῦντες ὧν ἐπεθύμουν.
[450]   αὐτῶν περὶ ~λόγους ἐστὶν τούτους,  οἳ   τυγχάνουσιν ὄντες περὶ τὸ πρᾶγμα
[520]   δ' ἂν περὶ ἐκείνων λέγοις,  οἳ   φάσκοντες προεστάναι τῆς πόλεως καὶ
[527]   ἐμοὶ οὖν πειθόμενος ~ἀκολούθησον ἐνταῦθα,  οἷ   ἀφικόμενος εὐδαιμονήσεις καὶ ζῶν καὶ
[525]   ταύτην ἀπέπεμψεν ~εὐθὺ τῆς φρουρᾶς,  οἷ   μέλλει ἐλθοῦσα ἀνατλῆναι τὰ προσήκοντα
[457]   ἀκούσαντες περὶ σφῶν αὐτῶν τοιαῦτα  οἷα   καὶ τοὺς παρόντας ~ἄχθεσθαι ὑπὲρ
[517]   τῶν νῦν ἔργα τοιαῦτα ~ἐργάσηται  οἷα   τούτων ὅστις (βούλει εἴργασται. ~(Σωκράτης)
[450]   φημι. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν μανθάνω  οἵαν   αὐτὴν βούλει καλεῖν; τάχα δὲ
[485]   ~ἄττα ἐπέρχεται πρὸς σὲ λέγειν,  οἷάπερ   ἐκεῖνος πρὸς τὸν ἀδελφόν, ὅτι
[505]   σὺ νυνδὴ ᾤου. ~(Καλλίκλης) οὐκ  οἶδ'   ἅττα λέγεις, Σώκρατες, ἀλλ'
[497]   ἡδὺ τοῦ ἀγαθοῦ. ~(Καλλίκλης) οὐκ  οἶδ'   ἅττα σοφίζῃ, Σώκρατες. ~(Σωκράτης)
[458]   πολλοῖς ἤδη λόγοις ~παραγενόμενος οὐκ  οἶδ'   εἰ πώποτε ἥσθην οὕτως ὥσπερ
[513]   ~ταῦτα, Καλλίκλεις; ~(Καλλίκλης) ~οὐκ  οἶδ'   ὅντινά μοι τρόπον δοκεῖς εὖ
[511]   δεσπότου καὶ δύναμιν. ~(Καλλίκλης) ~οὐκ  οἶδ'   ὅπῃ στρέφεις ἑκάστοτε τοὺς λόγους
[486]   ~(Καλλίκλης) τί δή; ~(Σωκράτης) ~εὖ  οἶδ'   ὅτι, ἅν μοι σὺ ὁμολογήσῃς
[521]   τοῦτο παθεῖν. τόδε μέντοι εὖ  οἶδ'   ὅτι, ἐάνπερ εἰσίω εἰς ~δικαστήριον
[498]   ~(Καλλίκλης) ἀλλὰ μὰ Δί' οὐκ  οἶδ'   ὅτι λέγεις. ~(Σωκράτης) ~οὐκ οἶσθ'
[512]   (τῶν ἄλλων ὧν νυνδὴ ἔλεγον;  οἶδ'   ὅτι φαίης ἂν βελτίων εἶναι
[463]   ῥητορικὴ ἣν Γοργίας (ἐπιτηδεύει, οὐκ  οἶδα   ~καὶ γὰρ ἄρτι ἐκ τοῦ
[509]   ἀεί, ὅτι ἐγὼ ταῦτα οὐκ  οἶδα   ὅπως ἔχει, ὅτι μέντοι ὧν
[487]   τὴν σοφίαν ἀσκητέον εἴη, καὶ  οἶδα   ὅτι ἐνίκα ~ἐν ὑμῖν τοιάδε
[497]   διὰ τοῦ πίνειν; ~(Καλλίκλης) οὐκ  οἶδα   ὅτι λέγεις. ~(Γοργίας) ~μηδαμῶς,
[522]   ~(Σωκράτης) ~τοιοῦτον μέντοι καὶ ἐγὼ  οἶδα   ὅτι πάθος πάθοιμι ἂν εἰσελθὼν
[522]   ῥητορικῆς ἐνδείᾳ ~τελευτῴην ἔγωγε, εὖ  οἶδα   ὅτι ῥᾳδίως ἴδοις ἄν με
[453]   μὲν εὖ ἴσθ' ὅτι οὐκ  οἶδα,   οὐ μὴν ~ἀλλ' ὑποπτεύω γε
[470]   ἀληθῆ γε ἐρῶ· οὐ γὰρ  οἶδα   παιδείας ὅπως ἔχει καὶ δικαιοσύνης.
[515]   ~ἀλλὰ τάδε οὐκέτι ἀκούω, ἀλλ'  οἶδα   σαφῶς καὶ ἐγὼ καὶ σύ,
[503]   ~ὄντες; ἐγὼ μὲν γὰρ οὐκ  οἶδα   τίς ἐστιν οὗτος. ~(Καλλίκλης) ~τί
[487]   τεκμηρίῳ χρῶμαι; ἐγώ σοι ἐρῶ.  οἶδα   ὑμᾶς ἐγώ, Καλλίκλεις, τέτταρας
[470]   εἶναι ἄθλιος; ~(Σωκράτης) ~οὐκ  οἶδα,   Πῶλε· οὐ γάρ πω
[511]   καὶ ἀφαιρήσεται τὰ ὄντα. ~(Σωκράτης)  ~οἶδα,   ὠγαθὲ Καλλίκλεις, εἰ μὴ κωφός
[519]   πόλιν πεποιηκέναι ~αὐτούς· ~ὅτι δὲ  οἰδεῖ   καὶ ὕπουλός ἐστιν (δι' ἐκείνους
[492]   τοῖσδε λέγει, λέγων ~τίς δ'  οἶδεν,   εἰ τὸ ζῆν μέν ἐστι
[512]   ἐάντε ἄλλοθεν ~ὁποθενοῦν (σώσῃ, ἀλλ'  οἶδεν   ὅτι οὐκ ἄμεινόν ἐστιν ζῆν
[526]   ἄλλο μὲν ~περὶ αὐτοῦ οὐκ  οἶδεν   οὐδέν, οὔθ' ὅστις οὔθ' ὧντινων,
[489]   ἕρμαιον ~τοῦτο ποιούμενος; ἐμὲ γὰρ  οἴει   ἄλλο τι λέγειν τὸ κρείττους
[522]   παῖδες, ὑγιεινῶς, πόσον τι  οἴει   ~ἂν ἀναβοῆσαι τοὺς τοιούτους δικαστάς;
[461]   ἐπὶ τοιαῦτα ~ἐρωτήματα ἐπεὶ τίνα  οἴει   ἀπαρνήσεσθαι μὴ οὐχὶ καὶ αὐτὸν
[454]   Σώκρατες, ἄλλο. ~(Σωκράτης) ~καλῶς γὰρ  οἴει·   γνώσῃ δὲ ἐνθένδε. εἰ γάρ
[508]   μέγα δύναται, σὺ δὲ πλεονεξίαν  οἴει   δεῖν ἀσκεῖν· ~γεωμετρίας γὰρ ἀμελεῖς.
[515]   βουλόμενος εἰδέναι ὅντινά ποτε ~τρόπον  οἴει   δεῖν πολιτεύεσθαι ἐν ἡμῖν.
[511]   ὡς λόγος σημαίνει.  οἴει   δεῖν τοῦτο παρασκευάζεσθαι ~ἄνθρωπον, ὡς
[466]   γὰρ οὖν. ~(Σωκράτης) ~ἀγαθὸν οὖν  οἴει   εἶναι, ἐάν τις ποιῇ ταῦτα
[520]   ἄγνοιαν (τὸ μὲν πάγκαλόν τι  οἴει   εἶναι, τὴν ῥητορικήν, τοῦ ~δὲ
[499]   τὰ μειράκια. ὡς δὴ σὺ  οἴει   ~ἐμὲ καὶ ἄλλον ὁντινοῦν
[522]   οἴεσθαί γε χρή. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν  οἴει   ἐν πάσῃ ἀπορίᾳ ἂν αὐτὸν
[522]   παντοδαπὰ ηὐώχουν ~ὑμᾶς· τί ἂν  οἴει   ἐν τούτῳ τῷ κακῷ ἀποληφθέντα
[471]   ὑπὸ σοῦ νῦν, ὡς σὺ  οἴει,   ~ἐξελήλεγμαι τούτῳ τῷ λόγῳ, φάσκων
[473]   ἐλέγχειν δὲ μή; ~(Πῶλος) ~οὐκ  οἴει   ἐξεληλέγχθαι, Σώκρατες, ὅταν τοιαῦτα
[472]   τρόπος ἐλέγχου, ὡς σύ τε  οἴει   καὶ ἄλλοι πολλοί· ἔστιν δὲ
[486]   ψυχήν, Καλλίκλεις, οὐκ ἂν  οἴει   με ἅσμενον ~εὑρεῖν τούτων τινὰ
[489]   βέλτιον καὶ τὸ κρεῖττον;  οἴει   με λέγειν, ~ἐὰν συρφετὸς συλλεγῇ
[513]   τῇ πόλει. εἰ δέ σοι  οἴει   ὁντινοῦν ἀνθρώπων παραδώσειν ~τέχνην τινὰ
[461]   δοξάζεις ὥσπερ νῦν λέγεις;  ~οἴει   ὅτι Γοργίας ᾐσχύνθη σοι μὴ
[448]   ~(Χαιρεφῶν) τί δέ, Πῶλε;  οἴει   σὺ κάλλιον ἂν Γοργίου ἀποκρίνασθαι;
[520]   κατηγοροῦσιν, ὅταν τύχωσιν, ~ὡς πονηροτάτης;  οἴει   τι διαφέρειν τούτους ἐκείνων; ταὐτόν,
[464]   οὔ; ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ τούτων  οἴει   τινὰ εἶναι ἑκατέρου εὐεξίαν; ~(Γοργίας)
[473]   Δία. ~(Σωκράτης) ὡς σύ γε  οἴει,