HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ε  =  833 formes différentes pour 3543 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[463]   ὀξύς. ~(Γοργίας) ~ἀλλὰ τοῦτον μὲν  ἔα,   ἐμοὶ δ' εἰπὲ πῶς λέγεις
[466]   σὺ λόγον, ἐὰν δὲ ἔχω,  ἔα   με χρῆσθαι· δίκαιον γάρ. καὶ
[473]   οὐδέποτε ἐλέγχεται. ~(Πῶλος) ~πῶς λέγεις;  ἐὰν   ἀδικῶν ἄνθρωπος ληφθῇ τυραννίδι (ἐπιβουλεύων,
[473]   ὅμως δὲ ~ὑπόμνησόν με σμικρόν.  ἐὰν   ἀδίκως ἐπιβουλεύων τυραννίδι, εἶπες; ~(Πῶλος)
[524]   Μίνῳ δὲ ~πρεσβεῖα δώσω ἐπιδιακρίνειν,  ἐὰν   ἀπορῆτόν τι τὼ ἑτέρω, ἵνα
[472]   ἂν ἀθλιώτατος εἴη. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ'  ἐὰν   ἄρα μὴ τυγχάνῃ δίκης
[494]   τούτους τολμήσεις λέγειν εὐδαίμονας εἶναι,  ἐὰν   ἀφθόνως ἔχωσιν ὧν ~δέονται; ~(Καλλίκλης)
[482]   που Γοργίαν ἐρωτώμενον ὑπὸ σοῦ,  ἐὰν   ἀφίκηται παρ' ~αὐτὸν μὴ ἐπιστάμενος
[472]   ταὐτὰ Ἀθηναῖοι καὶ οἱ ξένοι,  ~ἐὰν   βούλῃ κατ' ἐμοῦ μάρτυρας παρασχέσθαι
[511]   τὸν μὴ μιμούμενον ἐκεῖνον ἀποκτενεῖ,  ἐὰν   ~βούληται, καὶ ἀφαιρήσεται τὰ ὄντα.
[527]   καταφρονῆσαι ὡς ἀνοήτου καὶ ~προπηλακίσαι,  ἐὰν   βούληται, καὶ ναὶ μὰ Δία
[469]   καὶ τυραννὶς θαυμασία ἄρτι προσγέγονεν·  ἐὰν   γὰρ ἄρα ἐμοὶ δόξῃ ~τινὰ
[484]   δέοντος ἐνδιατρίψῃ, διαφθορὰ τῶν ~ἀνθρώπων.  ἐὰν   γὰρ καὶ πάνυ εὐφυὴς
[480]   ἐχθροῦ τοῦτο μὲν γὰρ ~εὐλαβητέον  ἐὰν   δὲ ἄλλον ἀδικῇ ἐχθρός,
[472]   ἑστῶτές εἰσιν ἐν τῷ Διονυσίῳ,  ἐὰν   δὲ βούλῃ, Ἀριστοκράτης (ὁ ~Σκελλίου,
[447]   ἡμῖν, εἰ μὲν δοκεῖ, νῦν,  ἐὰν   δὲ βούλῃ, εἰς αὖθις. ~(Καλλίκλης)
[472]   Πυθίου τοῦτο τὸ καλὸν ἀνάθημα,  ἐὰν   δὲ βούλῃ, ~Περικλέους ὅλη
[497]   τὰ ἀνιαρὰ τοῖς κακοῖς;  ἐὰν   δὲ βούλῃ, καὶ τῇδε ἐπίσκεψαι
[480]   γάρ; ~(Πῶλος) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)  ~ἐὰν   δέ γε ἀδικήσῃ αὐτὸς
[484]   τὸ καλὸν καὶ τὸ δίκαιον.  ἐὰν   δέ γε οἶμαι φύσιν ~ἱκανὴν
[507]   μὲν μηδὲν δεῖσθαι τοῦ κολάζεσθαι,  ἐὰν   δὲ δεηθῇ ~αὐτὸς
[480]   ἄξια ~ἠδικηκὼς (ᾖ, τύπτειν παρέχοντα,  ἐὰν   δὲ δεσμοῦ, δεῖν, ἐὰν δὲ
[517]   πεινῇ τὰ σώματα ~ἡμῶν, σιτία,  ἐὰν   δὲ διψῇ, ποτά, ἐὰν δὲ
[481]   μηδὲ ἔλθῃ παρὰ τὸν δικαστήν·  ~ἐὰν   δὲ ἔλθῃ, μηχανητέον ὅπως ἂν
[505]   ~ὡς βίαιος εἶ, Σώκρατες.  ἐὰν   δὲ ἐμοὶ πείθῃ, ἐάσεις χαίρειν
[511]   σώσῃ, οἶμαι δύ' ὀβολοὺς ἐπράξατο,  ἐὰν   δὲ ἐξ Αἰγύπτου ἐκ
[466]   χρήσωμαι, ἀπότεινε ~καὶ σὺ λόγον,  ἐὰν   δὲ ἔχω, ἔα με χρῆσθαι·
[480]   παρέχοντα, ἐὰν δὲ δεσμοῦ, δεῖν,  ἐὰν   δὲ ζημίας, ~ἀποτίνοντα, ἐὰν δὲ
[480]   ~ἀποτίνοντα, ἐὰν δὲ φυγῆς, φεύγοντα,  ἐὰν   δὲ θανάτου, ἀποθνῄσκοντα, αὐτὸν ~πρῶτον
[457]   χρῆσθαι, ὥσπερ καὶ τῇ ἀγωνίᾳ.  ἐὰν   δὲ οἶμαι ῥητορικὸς γενόμενός τις
[484]   μετρίως ~ἅψηται ἐν τῇ ἡλικίᾳ·  ἐὰν   δὲ περαιτέρω τοῦ δέοντος ἐνδιατρίψῃ,
[517]   σιτία, ἐὰν δὲ διψῇ, ποτά,  ἐὰν   δὲ ῥιγῷ, ἱμάτια, στρώματα, ὑποδήματα,
[483]   νόμον λέγῃ, κατὰ φύσιν ὑπερωτῶν,  ἐὰν   δὲ τὰ τῆς φύσεως, τὰ
[489]   λέγῃ, ~ἐπὶ τὸν νόμον ἄγων,  ἐὰν   δέ τις κατὰ νόμον, ἐπὶ
[527]   εἶναι, καὶ ~ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ·  ἐὰν   δέ τις κατά τι κακὸς
[490]   ~πλέον, τῶν δ' ἔλαττον ἑκτέον·  ἐὰν   δὲ τύχῃ πάντων ἀσθενέστατος ὤν,
[506]   ὡς ἄν μοι δοκῇ ἔχειν·  ἐὰν   δέ τῳ ὑμῶν μὴ ~τὰ
[480]   δεῖν, ἐὰν δὲ ζημίας, ~ἀποτίνοντα,  ἐὰν   δὲ φυγῆς, φεύγοντα, ἐὰν δὲ
[473]   καταπιττωθῇ, οὗτος ~εὐδαιμονέστερος ἔσται  ἐὰν   διαφυγὼν τύραννος καταστῇ καὶ ἄρχων
[472]   τιμωρίας ἀδικῶν, ἧττον δὲ ~ἄθλιος  ἐὰν   διδῷ δίκην καὶ τυγχάνῃ δίκης
[527]   οὕτω κοινῇ ἀσκήσαντες, τότε ἤδη,  ἐὰν   δοκῇ χρῆναι, ~ἐπιθησόμεθα τοῖς πολιτικοῖς,
[509]   βούληται ἀδικεῖσθαι, οὐκ ἀδικήσεται,  ἐὰν   δύναμιν ~παρασκευάσηται τοῦ μὴ ἀδικεῖσθαι,
[509]   δῆλον δὴ τοῦτό γε, ὅτι  ἐὰν   δύναμιν. ~(Σωκράτης) ~τί δὲ δὴ
[464]   ταῦτα. ~(Σωκράτης) ~φέρε δή σοι,  ἐὰν   δύνωμαι, σαφέστερον ἐπιδείξω λέγω.
[490]   τί ποτε αὖ νῦν λέγεις;  ἐὰν   ἐν τῷ αὐτῷ ὦμεν, ὥσπερ
[474]   τοῦτο, κατὰ ἡδονήν τινα,  ἐὰν   ἐν τῷ θεωρεῖσθαι χαίρειν ποιῇ
[506]   μὴ (καλῶς λέγειν. καί με  ἐὰν   ἐξελέγχῃς, οὐκ ~ἀχθεσθήσομαί σοι ὥσπερ
[492]   τρυφὴ καὶ ~ἀκολασία καὶ ἐλευθερία,  ἐὰν   ἐπικουρίαν ἔχῃ, τοῦτ' ἐστὶν ἀρετή
[495]   μὴ ἀνομολογούμενος λόγος,  ἐὰν   ἕτερον φήσω εἶναι, τὸ αὐτό
[496]   ἑκατέρου; ~(Καλλίκλης) πάντως δήπου. ~(Σωκράτης)  ~ἐὰν   εὕρωμεν ἄρα ἄττα ὧν ἅμα
[458]   εἰ δὲ καὶ ~δοκεῖ χρῆναι  ἐᾶν,   ἐῶμεν ἤδη χαίρειν καὶ διαλύωμεν
[503]   ἔγωγε πῶς εἴπω. ~(Καλλίκλης) ἀλλ'  ἐὰν   ζητῇς καλῶς, εὑρήσεις. ~(Σωκράτης) ~ἴδωμεν
[454]   Γοργία· ~ἀλλ' ἵνα μὴ θαυμάζῃς  ἐὰν   καὶ ὀλίγον ὕστερον τοιοῦτόν τί
[470]   ἕξω, ἴσην δὲ καὶ σοί,  ἐάν   με ἐλέγξῃς καὶ ~ἀπαλλάξῃς φλυαρίας.
[488]   τρόπον κτησαίμην ἂν αὐτό, καὶ  ἐάν   με λάβῃς νῦν μέν σοι
[472]   οὐκ ἀληθῆ λέγω· μαρτυρήσουσί σοι,  ~ἐὰν   μὲν βούλῃ, Νικίας Νικηράτου
[480]   διώκοντα, μὴ ὑπολογιζόμενον τὸ ἀλγεινόν,  ἐὰν   μέν γε πληγῶν ἄξια ~ἠδικηκὼς
[511]   ἀλλὰ ταὐτὰ διαπραξαμένη τῇ δικανικῇ,  ἐὰν   ~μὲν ἐξ Αἰγίνης δεῦρο σώσῃ,
[466]   τ' ἦσθα, ἀλλ' ἐδέου διηγήσεως.  ~ἐὰν   μὲν οὖν καὶ (ἐγὼ σοῦ
[517]   ἐστιν, δυνατὸν εἶναι ἐκπορίζειν,  ἐὰν   μὲν πεινῇ τὰ σώματα ~ἡμῶν,
[470]   δύνασθαι) πάλιν αὖ σοι φαίνεται,  ἐὰν   μὲν ~πράττοντι δοκεῖ ἕπηται
[483]   κατανενοηκὼς κακουργεῖς ἐν τοῖς λόγοις,  ἐὰν   μέν τις ~κατὰ νόμον λέγῃ,
[489]   γνοὺς κακουργῶ ἐν τοῖς λόγοις,  ἐὰν   μέν τις κατὰ φύσιν λέγῃ,
[468]   χρήματα ~ἀφαιρεῖσθαι ἁπλῶς οὕτως, ἀλλ'  ἐὰν   μὲν ὠφέλιμα ταῦτα, βουλόμεθα
[509]   δὲ δὴ τοῦ ἀδικεῖν; πότερον  ἐὰν   μὴ βούληται ἀδικεῖν, ἱκανὸν τοῦτ'
[509]   βούλησιν; ὧδε ~δὲ λέγω· πότερον  ἐὰν   μὴ βούληται ἀδικεῖσθαι, οὐκ ἀδικήσεται,
[472]   πάντως μὲν ἄθλιος, ~ἀθλιώτερος μέντοι  ἐὰν   μὴ διδῷ δίκην μηδὲ τυγχάνῃ
[473]   γε εὐδαίμονας αὖ τοὺς ἀδικοῦντας,  ἐὰν   μὴ διδῶσι δίκην. ~(Πῶλος) πάνυ
[472]   ᾖ· οἶμαι δὲ οὐδὲ σοί,  ἐὰν   μὴ ἐγώ σοι ~μαρτυρῶ εἷς
[461]   καλὰ καὶ τὰ ἀγαθά, καὶ  ἐὰν   μὴ ἔλθῃ ταῦτα εἰδὼς ~παρ'
[519]   κακῶν· σοῦ δὲ ἴσως ἐπιλήψονται,  ἐὰν   μὴ εὐλαβῇ, καὶ τοῦ ἐμοῦ
[514]   ὄφελος ἄλλην εὐεργεσίαν οὐδεμίαν (προσφέρειν,  ~ἐὰν   μὴ καλὴ κἀγαθὴ διάνοια
[509]   τινα καὶ τέχνην παρασκευάσασθαι, ~ὡς,  ἐὰν   μὴ μάθῃ αὐτὰ καὶ ἀσκήσῃ,
[459]   ἔσῃ αὐτὸν διδάξαι τὴν ῥητορικήν,  ἐὰν   μὴ προειδῇ περὶ τούτων τὴν
[467]   οἱ τύραννοι ἐν ταῖς πόλεσιν,  ἐὰν   μὴ ~(Σωκράτης) ἐξελεγχθῇ ὑπὸ Πώλου
[520]   αἰσχρὸν νενόμισται μὴ φάναι συμβουλεύειν,  ~ἐὰν   μή τις αὐτῷ ἀργύριον διδῷ.
[461]   ~ἀναθέσθαι ὅτι ἂν σὺ βούλῃ,  ἐάν   μοι ἓν μόνον φυλάττῃς. ~(Πῶλος)
[489]   ~μοι ἀποκρίνασθαι τοῦτο, Καλλίκλεις, ἵν'  ἐάν   μοι ὁμολογήσῃς, βεβαιώσωμαι ἤδη ~παρὰ
[480]   ποιεῖν, εἴτ' ἐχθρὸν εἴτε ~ὁντινοῦν,  ἐὰν   μόνον μὴ αὐτὸς ἀδικῆται ὑπὸ
[460]   ~οὐδ' ἐκβάλλειν ἐκ τῶν πόλεων,  ἐὰν   πύκτης τῇ πυκτικῇ χρῆταί
[460]   ἀδικῇ, ὡσαύτως δὲ οὕτως καὶ  ἐὰν   ῥήτωρ τῇ ῥητορικῇ ἀδίκως
[483]   τε φύσις καὶ νόμος·  ~ἐὰν   οὖν τις αἰσχύνηται (καὶ μὴ
[511]   Αἰγύπτου ἐκ ~τοῦ Πόντου,  (ἐὰν   πάμπολυ, ταύτης τῆς μεγάλης εὐεργεσίας,
[457]   (οὕτω ~διαλύεσθαι τὰς συνουσίας, ἀλλ'  ἐὰν   περί του ἀμφισβητήσωσιν καὶ μὴ
[513]   τῇ σῇ ἀντιστατεῖ μοι· ἀλλ'  ἐὰν   ~πολλάκις (ἴσως καὶ) βέλτιον (ταὐτὰ
[493]   ἐγὼ βούλομαί σοι ἐνδειξάμενος,  ἐάν   πως οἷός τε ὦ, πεῖσαι
[448]   ἀποκρίνασθαι; ~(Πῶλος) τί δὲ τοῦτο,  ἐὰν   σοί γε ἱκανῶς; ~(Χαιρεφῶν) οὐδέν·
[510]   ~(Σωκράτης) ~σκόπει δὴ καὶ τόδε  ἐάν   σοι δοκῶ εὖ λέγειν. φίλος
[452]   ἁπάντων· (σκόπει δῆτα, Σώκρατες,  ἐάν   ~σοι πλούτου φανῇ τι μεῖζον
[455]   τί ἡμῖν, Γοργία, ἔσται,  ~ἐάν   σοι συνῶμεν; περὶ τίνων τῇ
[489]   κρεῖττον; οἴει με λέγειν,  ~ἐὰν   συρφετὸς συλλεγῇ δούλων καὶ παντοδαπῶν
[522]   πορίζοντας ζηλῶ οὔτε οἷς πορίζεται·  ἐάν   ~τέ τίς με νεωτέρους
[508]   αὑτοῦ καὶ ὑέος καὶ ἑταίρου,  ἐάν   τι ἀδικῇ, καὶ ~τῇ ῥητορικῇ
[502]   ~θεαταῖς μόνον, καὶ διαμάχεσθαι,  ἐάν   τι αὐτοῖς ἡδὺ μὲν
[504]   ~ἐάν τι διδῷ, δώσει, καὶ  ἐάν   τι ἀφαιρῆται, ἀφαιρήσεται, πρὸς τοῦτο
[504]   τὰς πράξεις ἁπάσας, καὶ δῶρον  ~ἐάν   τι διδῷ, δώσει, καὶ ἐάν
[521]   ἀγαθὸν ὄντα· μηδ' ὅτι ἀφαιρήσεται  ἐάν   τι ἔχω, ἵνα μὴ αὖ
[459]   τὸ οὕτως ἔχειν, αὐτίκα ~ἐπισκεψόμεθα,  ἐάν   τι ἡμῖν πρὸς λόγου ᾖ·
[458]   τούτων τῶν ἀνδρῶν ~βουλομένων ἀκούειν  ἐάν   τι λέγητε· ἐμοὶ δ' οὖν
[506]   οὖν ἐμοῦ γε ἀκούων ~ἐπιλαμβάνου,  ἐάν   τί σοι δοκῶ μὴ (καλῶς
[481]   μεταβαλλομένου· ἔν τε τῇ ἐκκλησίᾳ,  ἐάν   τι σοῦ λέγοντος ~δῆμος
[487]   δῆλον ὅτι τούτων πέρι νυνί·  (ἐάν   τι σὺ ἐν τοῖς λόγοις
[458]   φῂς ποιεῖν οἷός τ' εἶναι,  ~ἐάν   τις βούληται παρὰ σοῦ μανθάνειν;
[456]   ἀποκτεινύναι. οὐδέ γε μὰ Δία  ἐάν   τις εἰς παλαίστραν ~φοιτήσας εὖ
[453]   ἀριθμητική; ~(Γοργίας) φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν  ἐάν   τις ἐρωτᾷ ἡμᾶς ποίας πειθοῦς
[466]   ~(Σωκράτης) ~ἀγαθὸν οὖν οἴει εἶναι,  ἐάν   τις ποιῇ ταῦτα ἂν
[489]   ~τηλικοῦτος ὢν ὀνόματα θηρεύων, καὶ  (ἐάν   τις ῥήματι ἁμάρτῃ, ἕρμαιον ~τοῦτο
[494]   ὅρα, Καλλίκλεις, τί ~ἀποκρινῇ,  ἐάν   τίς σε τὰ ἐχόμενα τούτοις
[515]   δοῦλος ~ἐλεύθερος; λέγε μοι,  (ἐάν   τίς σε ταῦτα ἐξετάζῃ,
[499]   συμβαίνει καὶ τὰ πρότερα ἐκεῖνα,  ἐάν   τις ταὐτὰ φῇ ~ἡδέα τε
[467]   οὖν οὕτω καὶ περὶ πάντων;  ἐάν   τίς τι πράττῃ ἕνεκά του,
[460]   ἐγὼ μὲν οἶμαι, Σώκρατες,  ἐὰν   τύχῃ μὴ εἰδώς, καὶ ταῦτα
[527]   πληγήν· οὐδὲν γὰρ δεινὸν πείσῃ,  ἐὰν   τῷ ὄντι ᾖς καλὸς κἀγαθός,
[461]   εἴη ~διαλέγεσθαι, εἰ δὲ μή,  ἐᾶν   χαίρειν. ὕστερον δὲ ἡμῶν ἐπισκοπουμένων
[491]   τὰς μὲν ἐπιθυμίας τὰς ~ἑαυτοῦ  ἐᾶν   ὡς μεγίστας εἶναι καὶ μὴ
[521]   τόδε μέντοι εὖ οἶδ' ὅτι,  ἐάνπερ   εἰσίω εἰς ~δικαστήριον περὶ (τούτων
[460]   ~ἔχε δή· καλῶς γὰρ λέγεις.  ἐάνπερ   ῥητορικὸν σύ τινα ποιήσῃς, ἀνάγκη
[512]   ἐκ θαλάττης ἄντε ἐκ δικαστηρίου  ἐάντε   ἄλλοθεν ~ὁποθενοῦν (σώσῃ, ἀλλ' οἶδεν
[526]   εἰς Τάρταρον, ἐπισημηνάμενος, ἐάντε ἰάσιμος  ἐάντε   ἀνίατος ~δοκῇ εἶναι· δὲ
[481]   τοὺς ἑαυτοῦ ἀδίκως καὶ ἀθέως,  ἐάντε   αὖ θανάτου ἄξια ἠδικηκὼς ~ᾖ,
[508]   ἐπὶ κόρρης, ἐάντε χρήματα ἀφαιρεῖσθαι,  ~ἐάντε   ἐκβάλλειν ἐκ τῆς πόλεως, ἐάντε,
[526]   ~κατιδὼν ἀπέπεμψεν εἰς Τάρταρον, ἐπισημηνάμενος,  ἐάντε   ἰάσιμος ἐάντε ἀνίατος ~δοκῇ εἶναι·
[502]   λέξει καὶ ᾄσεται, ἐάντε χαίρωσιν  ἐάντε   μή; ποτέρως σοι δοκεῖ ~παρεσκευάσθαι
[508]   ~ἐάντε ἐκβάλλειν ἐκ τῆς πόλεως,  ἐάντε,   τὸ ἔσχατον, ἀποκτεῖναι· καὶ οὕτω
[502]   ~δὲ καὶ λέξει καὶ ᾄσεται,  ἐάντε   χαίρωσιν ἐάντε μή; ποτέρως σοι
[508]   τοῦ σοῦ λόγου, ἐπὶ κόρρης,  ἐάντε   χρήματα ἀφαιρεῖσθαι, ~ἐάντε ἐκβάλλειν ἐκ
[481]   δῷ δίκην ἐχθρός, ἀλλ'  ἐάντε   ~χρυσίον ᾖ> ἡρπακὼς πολύ, μὴ
[472]   δ' ἄλλους πάντας τούτους χαίρειν  ἐᾷς.   ἔστιν μὲν οὖν ~οὗτός τις
[484]   ἂν ἐπὶ τὰ μείζω ἔλθῃς  ἐάσας   ἤδη ~φιλοσοφίαν. φιλοσοφία γάρ τοί
[511]   τε ὠφέληκεν ~τῶν συμπλεόντων οὐκ  ἐάσας   καταποντωθῆναι καὶ οὕστινας ἔβλαψεν, ~εἰδὼς
[526]   ὑγιεστάτην τὴν ψυχήν· χαίρειν οὖν  ~ἐάσας   τὰς τιμὰς τὰς τῶν πολλῶν
[482]   ~ἔσχατον κακῶν· εἰ τοῦτο  ἐάσεις   ἀνέλεγκτον, μὰ τὸν κύνα τὸν
[467]   ἐμὲ ἐξελέγξας; εἰ δέ με  ἐάσεις   ἀνέλεγκτον, οἱ ῥήτορες οἱ ~ποιοῦντες
[505]   Σώκρατες. ἐὰν δὲ ἐμοὶ πείθῃ,  ἐάσεις   χαίρειν τοῦτον τὸν λόγον,
[527]   ὡς ~ὁ λόγος σημαίνει. καὶ  ἔασόν   τινά σου καταφρονῆσαι ὡς ἀνοήτου
[512]   ~τόν γε ὡς ἀληθῶς ἄνδρα  ἐατέον   ἐστὶν καὶ οὐ φιλοψυχητέον, ἀλλὰ
[464]   γνοῦσα λέγω ἀλλὰ στοχασαμένη τέτραχα  ἑαυτὴν   διανείμασα, ~ὑποδῦσα ὑπὸ ἕκαστον τῶν
[506]   ψυχὴ ἄρα κόσμον ἔχουσα τὸν  ἑαυτῆς   ἀμείνων τῆς ἀκοσμήτου; ~ἀνάγκη. ~ἀλλὰ
[492]   καὶ ~μηδενὸς ἐμποδὼν ὄντος, αὐτοὶ  ἑαυτοῖς   δεσπότην ἐπαγάγοιντο τὸν τῶν πολλῶν
[465]   ἔχουσιν ὅτι χρήσονται οὔτε αὐτοὶ  ἑαυτοῖς   οὔτε οἱ ἄλλοι ~ἄνθρωποι τούτοις.
[471]   ἀμφοτέρους. καὶ ταῦτα ἀδικήσας ἔλαθεν  ~ἑαυτὸν   ἀθλιώτατος γενόμενος καὶ οὐ μετεμέλησεν
[485]   τῇ ἑαυτοῦ, ἡγούμενος οὕτως αὐτὸς  ἑαυτὸν   ἐπαινεῖν. ~ἀλλ' οἶμαι τὸ ὀρθότατόν
[481]   ἀλλ' ἔχων ἀναλίσκῃ καὶ εἰς  ~ἑαυτὸν   καὶ εἰς τοὺς ἑαυτοῦ ἀδίκως
[527]   πᾶσαν κολακείαν καὶ τὴν περὶ  ἑαυτὸν   καὶ τὴν περὶ τοὺς ~ἄλλους,
[480]   ἐκ τῶν νῦν ὡμολογημένων αὐτὸν  ἑαυτὸν   μάλιστα φυλάττειν ὅπως ~μὴ ἀδικήσει,
[516]   εἶναι, ~εἰ παραλαβὼν μὴ λακτίζοντας  ἑαυτὸν   μηδὲ κυρίττοντας μηδὲ δάκνοντας ~ἀπέδειξε
[486]   ἐκ τῶν ~μεγίστων κινδύνων μήτε  ἑαυτὸν   μήτε ἄλλον μηδένα, ὑπὸ δὲ
[485]   ἀνελεύθερον καὶ οὐδέποτε οὐδενὸς ἀξιώσοντα  ἑαυτὸν   οὔτε ~καλοῦ οὔτε γενναίου (πράγματος·
[519]   τινὰ μέμφεσθαι τούτῳ ὅτι ὑφ'  ἑαυτοῦ   ἀγαθὸς γεγονώς τε ~καὶ ὢν
[481]   εἰς ~ἑαυτὸν καὶ εἰς τοὺς  ἑαυτοῦ   ἀδίκως καὶ ἀθέως, ἐάντε αὖ
[491]   τοῦτο μὲν οὐδὲν δεῖ, αὐτὸν  ἑαυτοῦ   ~ἄρχειν, τῶν δὲ ἄλλων; ~(Καλλίκλης)
[491]   ~(Σωκράτης) ~ἕνα ἕκαστον λέγω αὐτὸν  ἑαυτοῦ   ἄρχοντα· τοῦτο μὲν οὐδὲν
[491]   τῶν δὲ ἄλλων; ~(Καλλίκλης) πῶς  ἑαυτοῦ   ἄρχοντα λέγεις; ~(Σωκράτης) ~οὐδὲν ποικίλον
[491]   βιωσόμενον τὰς μὲν ἐπιθυμίας τὰς  ~ἑαυτοῦ   ἐᾶν ὡς μεγίστας εἶναι καὶ
[480]   τοὐναντίον κατηγορεῖν δεῖν μάλιστα μὲν  ἑαυτοῦ,   ~ἔπειτα δὲ καὶ τῶν οἰκείων
[462]   μὴ οἴηταί ~με διακωμῳδεῖν τὸ  ἑαυτοῦ   ἐπιτήδευμα. ἐγὼ δέ, ~εἰ μὲν
[485]   δ' ἕτερον ἐπαινεῖ, εὐνοίᾳ τῇ  ἑαυτοῦ,   ἡγούμενος οὕτως αὐτὸς ἑαυτὸν ἐπαινεῖν.
[512]   τὸ ~σῴζειν αὑτὸν καὶ τὰ  ἑαυτοῦ   ὄντα ὁποῖός τις ἔτυχεν, καταγέλαστός
[481]   ῥᾴδιον ~(ἐνδείξασθαι τῷ ἑτέρῳ τὸ  ἑαυτοῦ   πάθημα. λέγω δ' ἐννοήσας ὅτι
[515]   τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα παρασκευάζειν τῇ  ἑαυτοῦ   πόλει, νῦν μοι ~ἀναμνησθεὶς εἰπὲ
[490]   αὐτὰ καὶ καταχρῆσθαι ~εἰς τὸ  ἑαυτοῦ   σῶμα οὐ πλεονεκτητέον, εἰ μὴ
[491]   σώφρονα ὄντα καὶ ἐγκρατῆ αὐτὸν  ἑαυτοῦ,   ~τῶν ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμιῶν (ἄρχοντα
[457]   ἀλλήλους καὶ μαθόντες καὶ διδάξαντες  ἑαυτούς,   (οὕτω ~διαλύεσθαι τὰς συνουσίας, ἀλλ'
[522]   οὕτως διακείμενος ~καὶ ἀδύνατος ὢν  ἑαυτῷ   βοηθεῖν; ~(Σωκράτης) ~εἰ ἐκεῖνό γε
[491]   καὶ ἐπιθυμιῶν (ἄρχοντα τῶν ἐν  ἑαυτῷ.   ~(Καλλίκλης) ὡς ἡδὺς εἶ· τοὺς
[509]   βοήθειαν μὴ δυνάμενος ἄνθρωπος βοηθεῖν  ~ἑαυτῷ   καταγέλαστος ἂν τῇ ἀληθείᾳ εἴη;
[522]   εἰργασμένος. αὕτη γὰρ τῆς βοηθείας  ἑαυτῷ   πολλάκις ~ἡμῖν ὡμολόγηται κρατίστη εἶναι.
[520]   αὐτῷ λόγῳ τούτῳ ἅμα καὶ  ~ἑαυτῶν   κατηγορεῖν ὅτι οὐδὲν ὠφελήκασιν οὕς
[457]   καὶ κατὰ φθόνον ~οἴονται τὸν  ἑαυτῶν   λέγειν, φιλονικοῦντας ἀλλ' οὐ ζητοῦντας
[492]   καὶ ταῦτα ἄρχοντες ἐν τῇ  ἑαυτῶν   ~πόλει; ἀλλὰ τῇ ἀληθείᾳ,
[511]   οὐκ ἐάσας καταποντωθῆναι καὶ οὕστινας  ἔβλαψεν,   ~εἰδὼς ὅτι οὐδὲν (αὐτοὺς βελτίους
[516]   εἰς ~αὑτόν, ὃν ἥκιστ' ἂν  ἐβούλετο.   ~(Καλλίκλης) βούλει σοι ὁμολογήσω; ~(Σωκράτης)
[471]   δοῦλος ἦν Ἀλκέτου, καὶ εἰ  ἐβούλετο   τὰ δίκαια ποιεῖν, ἐδούλευεν ἂν
[471]   ἐγίγνετο κατὰ τὸ δίκαιον, οὐκ  ἐβουλήθη   εὐδαίμων γενέσθαι δικαίως ~ἐκθρέψας καὶ
[506]   ἂν ἔγωγε. ~κόσμος τις ἄρα  ἐγγενόμενος   ἐν ἑκάστῳ ἑκάστου οἰκεῖος
[526]   καὶ ἐν τούτοις ἀγαθοὺς ἄνδρας  ἐγγίγνεσθαι,   καὶ σφόδρα γε ἄξιον ~ἄγασθαι
[504]   δὲ ἀπαλλάττηται, καὶ σωφροσύνη μὲν  ἐγγίγνηται,   ἀκολασία δὲ ~ἀπαλλάττηται, καὶ
[504]   ~ἀπαλλάττηται, καὶ ἄλλη ἀρετὴ  ἐγγίγνηται,   κακία δὲ ἀπίῃ. συγχωρεῖς
[504]   αὖ τῷ ἐν τῇ ψυχῇ  ἐγγιγνομένῳ   ἐκ τῆς τάξεως καὶ τοῦ
[465]   μὲν ~οὕτω φύσει, ἅτε δ'  ἐγγὺς   ὄντων φύρονται ἐν τῷ αὐτῷ
[520]   ἐστὶν ~σοφιστὴς καὶ ῥήτωρ,  ἐγγύς   τι καὶ παραπλήσιον, ὥσπερ ἐγὼ
[453]   μοι δοκεῖς δηλῶσαι, Γοργία,  ἐγγύτατα   τὴν (ῥητορικὴν ἥντινα τέχνην ~ἡγῇ
[516]   ἦσαν· ~ἐπειδὴ δὲ καλοὶ κἀγαθοὶ  ἐγεγόνεσαν   (ὑπ' αὐτοῦ, ἐπὶ ~τελευτῇ τοῦ
[463]   τοῦ λόγου οὐδὲν ἡμῖν καταφανὲς  ἐγένετο   τί ποτε οὗτος ἡγεῖται ~ὃ
[471]   ὡς ἑπτέτη, οὗ ~ἀρχὴ  ἐγίγνετο   κατὰ τὸ δίκαιον, οὐκ ἐβουλήθη
[460]   ἀδίκως χρῆται, ~μὴ τῷ διδάξαντι  ἐγκαλεῖν   μηδ' ἐξελαύνειν ἐκ τῆς πόλεως,
[460]   ὅτι οὐ δεῖ τοῖς (παιδοτρίβαις  ἐγκαλεῖν   ~οὐδ' ἐκβάλλειν ἐκ τῶν πόλεων,
[486]   εἴτε φλυαρίας, ἐξ ὧν κενοῖσιν  ~ἐγκατοικήσεις   δόμοις· ζηλῶν οὐκ ἐλέγχοντας ἄνδρας
[491]   οἱ πολλοί, σώφρονα ὄντα καὶ  ἐγκρατῆ   αὐτὸν ἑαυτοῦ, ~τῶν ἡδονῶν καὶ
[518]   ~Καλλίκλεις, ὁμοιότατον τούτῳ ἐργάζῃ·  ἐγκωμιάζεις   ἀνθρώπους, οἳ τούτους ~εἱστιάκασιν εὐωχοῦντες
[448]   τος τίνος (Γοργίας) ἐπιστήμων τέχνης,  ~ἐγκωμιάζεις   μὲν αὐτοῦ τὴν τέχνην ὥσπερ
[518]   ἐκείνους καὶ αἰτίους τῶν κακῶν  (ἐγκωμιάσουσιν.   καὶ σὺ νῦν, ~Καλλίκλεις,
[519]   δὲ καὶ Κίμωνα καὶ Περικλέα  ἐγκωμιάσουσιν,   τοὺς ~αἰτίους τῶν κακῶν· σοῦ
[517]   σε πολλάκις οἶμαι ὡμολογηκέναι καὶ  ἐγνωκέναι   ὡς ἄρα διττὴ ~αὕτη τις
[523]   ᾖ. ~ἐγὼ μὲν οὖν ταῦτα  ἐγνωκὼς   πρότερος ὑμεῖς ἐποιησάμην δικαστὰς
[453]   γε μηδεὶς ἄλλος Ζεῦξις  ἔγραφε,   καλῶς ἄν σοι ἀπεκέκριτο; ~(Γοργίας)
[469]   οὖν ἀπιστοῦντί σοι δείξαιμι ~τὸ  ἐγχειρίδιον,   ἴσως ἂν εἴποις ἰδὼν ὅτι
[469]   ἀγορᾷ ~πληθούσῃ λαβὼν ὑπὸ μάλης  ἐγχειρίδιον   λέγοιμι πρὸς σὲ ὅτι
[480]   τὸν ἰατρόν, ~(σπεύδοντα ὅπως μὴ  ἐγχρονισθὲν   τὸ νόσημα τῆς ἀδικίας ὕπουλον
[520]   ~δημηγόροις τε καὶ σοφισταῖς οὐκ  ἐγχωρεῖν   μέμφεσθαι τούτῳ τῷ πράγματι
[494]   τοὺς λόγους; ~(Σωκράτης) ~ἦ γὰρ  ἐγὼ   ἄγω ἐνταῦθα, γενναῖε,
[524]   ~ταῦτ' ἔστιν, Καλλίκλεις,  ἐγὼ   ἀκηκοὼς πιστεύω (ἀληθῆ εἶναι· καὶ
[461]   ἡγοῖο εἶναι τὸ ἐλέγχεσθαι ὥσπερ  ἐγώ,   ἄξιον εἴη ~διαλέγεσθαι, εἰ δὲ
[472]   ἔστιν δὲ καὶ ἄλλος, ὃν  ~ἐγὼ   αὖ οἶμαι. παραβαλόντες οὖν παρ'
[493]   τι ~ἄτοπα, δηλοῖ μὴν  ἐγὼ   βούλομαί σοι ἐνδειξάμενος, ἐάν πως
[474]   διδόναι ἔλεγχον ἀποκρινόμενος τὰ ~ἐρωτώμενα.  ἐγὼ   γὰρ δὴ οἶμαι καὶ ἐμὲ
[488]   καὶ ~πρεσβύτερον καὶ νεώτερον ὄντα.  ἐγὼ   γὰρ εἴ τι μὴ ὀρθῶς
[453]   ~(Σωκράτης) ~ἄκουσον δή, Γοργία.  ἐγὼ   γὰρ εὖ ἴσθ' ὅτι, ὡς
[447]   ~(Χαιρεφῶν) ~οὐδὲν πρᾶγμα, Σώκρατες·  ἐγὼ   γὰρ καὶ ἰάσομαι. φίλος γάρ
[487]   τε καὶ ~εὔνοιαν καὶ παρρησίαν.  ἐγὼ   γὰρ πολλοῖς ἐντυγχάνω οἳ ἐμὲ
[474]   οἷον ἐγὼ οἶμαι δεῖν εἶναι.  ἐγὼ   γὰρ ὧν ἂν λέγω ἕνα
[489]   ~φύσις, δὴ καὶ  ἐγὼ   γνοὺς κακουργῶ ἐν τοῖς λόγοις,
[517]   καὶ ἀγνοοῦντες ἀλλήλων ὅτι ~λέγομεν.  ἐγὼ   γοῦν σε πολλάκις οἶμαι ὡμολογηκέναι
[454]   δοκεῖ ~μὲν δῆλον (εἶναι,  ἐγὼ   δ' ἐπανερωτῶ ὅπερ γὰρ λέγω,
[497]   μεγάλα μεμύησαι πρὶν τὰ σμικρά·  ἐγὼ   δ' οὐκ ~ᾤμην θεμιτὸν εἶναι.
[472]   ~τῆς οὐσίας καὶ τοῦ ἀληθοῦς.  ἐγὼ   δὲ ἂν μὴ σὲ αὐτὸν
[463]   εἰ ~οὐ καλὸν ἡγοῦμαι εἶναι.  ἐγὼ   δὲ αὐτῷ οὐκ ἀποκρινοῦμαι πρότερον
[473]   ~(Πῶλος) πάνυ μὲν οὖν. ~(Σωκράτης)  ~ἐγὼ   δέ γε αὐτοὺς ἀθλιωτάτους φημί,
[474]   διδόναι δίκην τοῦ διδόναι. ~(Πῶλος)  ~ἐγὼ   δέ γε οὔτ' ἐμὲ οὔτ'
[462]   ~με διακωμῳδεῖν τὸ ἑαυτοῦ ἐπιτήδευμα.  ἐγὼ   δέ, ~εἰ μὲν τοῦτό ἐστιν
[523]   ἡγήσῃ μῦθον, ὡς ἐγὼ οἶμαι,  ἐγὼ   δὲ ~λόγον· ὡς ἀληθῆ γὰρ
[490]   ποτὰ καὶ ἰατροὺς καὶ φλυαρίας·  (ἐγὼ   δὲ οὐ ταῦτα ~λέγω. ~(Σωκράτης)
[522]   οὗτοι εὐεργεσίας καὶ ~ὠφελίας νομίζουσιν,  ἐγὼ   δὲ οὔτε τοὺς πορίζοντας ζηλῶ
[491]   ταὐτὰ λέγειν, καὶ μέμφῃ μοι·  ἐγὼ   δὲ σοῦ τοὐναντίον, ὅτι ~οὐδέποτε
[465]   αἰτίαν ἑκάστου μὴ ἔχειν εἰπεῖν.  ἐγὼ   δὲ ~τέχνην οὐ καλῶ
[458]   εἰ δὲ μή, ἐῴην ἄν.  ~ἐγὼ   δὲ τίνων εἰμί; τῶν ἡδέως
[479]   μέγιστα ἀδικοῦντα (δίκην οὐδεμίαν διδόντα,  ἐγὼ   δὲ ~τοὐναντίον οἰόμενος, εἴτε Ἀρχέλαος
[472]   διανοώμεθα; ~(Πῶλος) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)  ~ἐγὼ   δέ φημι ἀδύνατον. ἓν μὲν
[485]   μέγα καὶ ἱκανὸν μηδέποτε φθέγξασθαι.  ἐγὼ   δέ, ~Σώκρατες, πρὸς σὲ
[469]   διεσχίσθαι, διεσχισμένον ἔσται ~οὕτω (μέγα  ἐγὼ   δύναμαι ἐν τῇδε τῇ πόλει,
[461]   ἐπανόρθου δίκαιος δ' εἶ ~καὶ  ἐγὼ   ἐθέλω τῶν ὡμολογημένων εἴ τί
[495]   ~οὐ τοίνυν ὀρθῶς ποιῶ οὔτ'  ἐγώ,   εἴπερ ποιῶ τοῦτο, οὔτε σύ.
[521]   τι ἔχω, ἵνα μὴ αὖ  ~ἐγὼ   εἴπω ὅτι ἀλλ' ἀφελόμενος οὐχ
[521]   βουλόμενος, ἵνα μὴ αὖ καὶ  ἐγὼ   ~εἴπω, ὅτι Πονηρός γε ὢν
[526]   καὶ κρίσις ἣν νυνδὴ  ἐγὼ   ἔλεγον, ~ἀλλὰ ἐλθὼν παρὰ τὸν
[500]   δή, καὶ πρὸς τούσδε  ἐγὼ   ἔλεγον, διομολόγησαί μοι, εἰ ἄρα
[492]   ἀκολασίαν, ὅπερ ἐν τοῖς πρόσθεν  ἐγὼ   ἔλεγον, ~δουλούμενοι τοὺς βελτίους τὴν
[474]   τούτων βελτίω ἔλεγχον, ὅπερ νυνδὴ  ἐγὼ   ἔλεγον, ἐμοὶ ἐν τῷ μέρει
[468]   οὐκ ἔστιν. ~(Σωκράτης) ~ἀληθῆ ἄρα  ἐγὼ   ἔλεγον, λέγων ὅτι ἔστιν ἄνθρωπον
[475]   τὸν λόγον. ~(Σωκράτης) ~ἀληθῆ ἄρα  ἐγὼ   ἔλεγον, ὅτι οὔτ' ἂν ἐγὼ
[520]   ἐγγύς τι καὶ παραπλήσιον, ὥσπερ  ἐγὼ   ἔλεγον πρὸς ~Πῶλον· σὺ δὲ
[494]   ἀλλὰ τοῦτ' ἔστιν, νυνδὴ  ἐγὼ   ἔλεγον, τὸ ὥσπερ λίθον ζῆν,
[469]   τῷ λόγῳ ἐπιλαβοῦ. (εἰ γὰρ  ἐγὼ   ἐν ἀγορᾷ ~πληθούσῃ λαβὼν ὑπὸ
[462]   τέχνην ἐν τῷ συγγράμματι (ὃ  ἐγὼ   ἔναγχος ~ἀνέγνων. ~(Πῶλος) τί τοῦτο
[527]   καὶ ἰλιγγιάσεις οὐδὲν ἧττον  ἐγὼ   ἐνθάδε σὺ ἐκεῖ, καί σε
[509]   ὅπως ἔχει, ὅτι μέντοι ὧν  ἐγὼ   ἐντετύχηκα, ~ὥσπερ νῦν, οὐδεὶς οἷός
[456]   οὐ δυναμένου τοῦ ἰατροῦ πεῖσαι,  ἐγὼ   ἔπεισα, οὐκ ἄλλῃ τέχνῃ
[500]   (οὖν βέλτιστόν ~ἐστιν, ὡς ἄρτι  ἐγὼ   ἐπεχείρησα, διαιρεῖσθαι, διελομένους δὲ καὶ
[487]   τὸν Χολαργέα· καί ποτε ὑμῶν  ἐγὼ   ~ἐπήκουσα βουλευομένων μέχρι ὅποι τὴν
[522]   ~τὴν ἀλήθειαν, ὅτι ταῦτα πάντα  ἐγὼ   ἐποίουν, παῖδες, ὑγιεινῶς, πόσον
[452]   ἐμή” εἰ οὖν αὐτὸν  ἐγὼ   ἐροίμην· σὺ ~δὲ τίς ὢν
[453]   οὖν δή, Σώκρατες; ~(Σωκράτης)  ~ἐγὼ   ἐρῶ νῦν. ἐγὼ τὴν ἀπὸ
[504]   ~ἀλλ' εἴ σοι ἥδιόν ἐστιν,  ἐγὼ   ἐρῶ· σὺ δέ, ἂν μέν
[518]   ἐν τῇ πόλει, καὶ ἐπειδὰν  ἐγὼ   ἐρωτῶ οἵτινες, δοκεῖς μοι ~ὁμοιοτάτους
[510]   ~(Καλλίκλης) ~ὁρᾷς, Σώκρατες, ὡς  ἐγὼ   ἕτοιμός εἰμι ἐπαινεῖν, (ἄν τι
[523]   εἶπεν οὖν Ζεύς· ἀλλ'  ἐγώ,   ἔφη, παύσω τοῦτο γιγνόμενον. ~νῦν
[458]   εἶ τῶν ἀνθρώπων ὧνπερ καὶ  ἐγώ,   ~ἡδέως ἄν σε διερωτῴην· εἰ
[461]   λόγοις. καὶ νῦν εἴ τι  ἐγὼ   καὶ ~(Γοργίας) ἐν τοῖς λόγοις
[473]   τοὺς ἀδικοῦντας ἀθλίους ἔφην εἶναι  ἐγώ,   καὶ ἐξηλέγχθην ὑπὸ σοῦ. ~(Πῶλος)
[506]   ~αὐτό ἐστιν; οὐ ταὐτόν, ὡς  ἐγὼ   καὶ Καλλικλῆς ὡμολογήσαμεν. ~πότερον δὲ
[515]   ἀκούω, ἀλλ' οἶδα σαφῶς καὶ  ἐγὼ   καὶ σύ, ὅτι τὸ μὲν
[466]   ~ἀμφότερα. φημὶ γάρ, Πῶλε,  ἐγὼ   καὶ τοὺς ῥήτορας καὶ τοὺς
[463]   ταύτης μόριον καὶ ~τὴν ῥητορικὴν  ἐγὼ   καλῶ καὶ τήν γε κομμωτικὴν
[463]   ποτε οὗτος ἡγεῖται ~ὃ δ'  ἐγὼ   καλῶ τὴν ῥητορικήν, πράγματός τινός
[504]   δέ, ἂν μέν σοι δοκῶ  ἐγὼ   καλῶς λέγειν, φάθι, ~εἰ δὲ
[512]   βέλτιον εἰ μὴ ἔστιν  ἐγὼ   λέγω, ἀλλ' αὐτὸ τοῦτ' ἐστὶν
[463]   ἀποκρίνασθαι ὡς ἤδη ~εἰδότι  ἐγὼ   λέγω. ~(Γοργίας) ~μὰ τὸν Δία,
[484]   δέ μοι καὶ ~Πίνδαρος ἅπερ  ἐγὼ   λέγω ἐνδείκνυσθαι ἐν τῷ ᾄσματι
[518]   καὶ ὁμολογεῖς ὡς εἰδὼς ὅτι  ~ἐγὼ   λέγω· ἥκεις δὲ ὀλίγον ὕστερον
[522]   εἰπεῖν, ~ὅτι δικαίως (πάντα ταῦτα  ἐγὼ   λέγω, καὶ πράττω τὸ ὑμέτερον
[508]   πρόσθεν λόγοις οὕτω φανέντα, ὡς  ἐγὼ   λέγω, κατέχεται καὶ δέδεται, ~καὶ
[471]   ἐπεὶ δοκεῖ γέ σοι ὡς  ἐγὼ   λέγω. ~(Σωκράτης) ~ὦ μακάριε, ῥητορικῶς
[469]   σοι δοκεῖ ἔχειν περὶ ὧν  ἐγὼ   λέγω τῶν ἀνθρώπων; ~(Σωκράτης) πῶς
[470]   εὐδαιμονία ἐστίν; ~(Σωκράτης) ~ὥς γε  ἐγὼ   λέγω, Πῶλε· τὸν μὲν
[510]   τῶν νέων, τίνα ἂν τρόπον  ἐγὼ   μέγα ~δυναίμην καὶ μηδείς με
[481]   ἐρῶντε δύο ὄντε δυοῖν ἑκάτερος,  ἐγὼ   ~μὲν Ἀλκιβιάδου τε τοῦ Κλεινίου
[503]   τῷ πρόσθεν χρόνῳ χείρους ~ὄντες;  ἐγὼ   μὲν γὰρ οὐκ οἶδα τίς
[455]   καὶ λέγομεν περὶ τῆς (ῥητορικῆς·  ἐγὼ   μὲν γάρ τοι ~οὐδ' αὐτός
[506]   ἀποδέδοται αὐτῶν· ἆρα ἔστιν ταῦτα;  ~ἐγὼ   μὲν γάρ φημι. ~(τάξει ἆρα
[460]   δύναμίς ἐστιν. ~(Γοργίας) ~ἀλλ'  ἐγὼ   μὲν οἶμαι, Σώκρατες, ἐὰν
[507]   ~ἡ ἄρα σώφρων ψυχὴ ἀγαθή.  ἐγὼ   μὲν οὐκ ἔχω παρὰ ταῦτα
[509]   λέγων μὴ οὐ καταγέλαστος εἶναι.  ἐγὼ   μὲν ~οὖν αὖ τίθημι (ταῦτα
[523]   ἵνα δικαία κρίσις ᾖ.  ~ἐγὼ   μὲν οὖν ταῦτα ἐγνωκὼς πρότερος
[507]   ἀκόλαστος, ὃν σὺ ἐπῄνεις.  ~ἐγὼ   μὲν οὖν ταῦτα οὕτω τίθεμαι
[526]   ~χρύσεον σκῆπτρον ἔχοντα, θεμιστεύοντα νέκυσσιν.  ~ἐγὼ   μὲν οὖν, Καλλίκλεις, ὑπό
[470]   Σώκρατες, ἀπόκριναι (ταὐτὸ) τοῦτο. ~(Σωκράτης)  ~ἐγὼ   μὲν τοίνυν φημί, Πῶλε,
[489]   πάνυ μὲν οὖν. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ'  ἐγὼ   μέν, δαιμόνιε, καὶ αὐτὸς
[509]   τε ἄλλως λέγοντα ὡς  ἐγὼ   νῦν λέγω καλῶς λέγειν· ἐπεὶ
[522]   γε. ~(Σωκράτης) ~τοιοῦτον μέντοι καὶ  ἐγὼ   οἶδα ὅτι πάθος πάθοιμι ἂν
[454]   καὶ ἀληθής; φαίης ἄν, ὡς  ἐγὼ   οἶμαι. ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~τί
[474]   ~καὶ πείρασαι τοῦ ἐλέγχου οἷον  ἐγὼ   οἶμαι δεῖν εἶναι. ἐγὼ γὰρ
[523]   σὺ μὲν ἡγήσῃ μῦθον, ὡς  ἐγὼ   οἶμαι, ἐγὼ δὲ ~λόγον· ὡς
[514]   δοῦλος ἐλεύθερος; ~κἂν  ἐγὼ   οἶμαι περὶ σοῦ ἕτερα τοιαῦτα
[518]   οὖν ἠγανάκτεις, εἴ σοι ἔλεγον  ἐγὼ   ~ὅτι Ἄνθρωπε, ἐπαί̈ εις οὐδὲν
[466]   ὥς γέ φησιν πῶλος. ~(Πῶλος)  ἐγὼ   οὔ φημι; φημὶ μὲν οὖν
[463]   τὸν Δία, Σώκρατες, ἀλλ'  ἐγὼ   οὐδὲ αὐτὸς συνίημι ὅτι λέγεις.
[458]   γάρ τοι σοῦ ~ὀρθῶς λέγοντος  ἐγὼ   οὐκ ὀρθῶς ὑπολαμβάνω. ῥητορικὸν φῂς
[458]   ~καταφανὲς γενέσθαι, ἀλλὰ πρὸς σέ.  ~(ἐγὼ   οὖν, εἰ μὲν καὶ σὺ
[475]   ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι οὔτ' ἂν  ἐγὼ   οὔτ' ἂν σὺ οὔτ' ἄλλος
[474]   πολλοῦ γε δεῖ, ἀλλ' οὔτ'  ἐγὼ   οὔτε σὺ οὔτ' ἄλλος οὐδείς.
[508]   λέγεται οὔ, ὡς ἄρα  ἐγὼ   οὐχ οἷός τ' εἰμὶ βοηθῆσαι
[461]   ~ἀποκρίνεσθαι, οὐ δεινὰ ἂν αὖ  ἐγὼ   πάθοιμι, ~εἰ μὴ ἐξέσται (μοι
[463]   εἶναι τὴν ~ῥητορικήν. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ'  ἐγὼ   πειράσομαι φράσαι γέ μοι
[522]   ~καὶ διψῆν ἀναγκάζων, οὐχ ὥσπερ  ἐγὼ   πολλὰ καὶ ἡδέα καὶ παντοδαπὰ
[473]   σκόπει δὲ καὶ σύ. εἶπον  ἐγώ   ~που ἐν τοῖς ἔμπροσθεν τὸ
[500]   ~(Σωκράτης) ~ἀναμνησθῶμεν δὴ ὧν αὖ  ἐγὼ   πρὸς Πῶλον καὶ Γοργίαν ἐτύγχανον
[506]   φαίνηται ~λέγων ἀμφισβητῶν ἐμοί,  ἐγὼ   πρῶτος συγχωρήσομαι. λέγω μέντοι ταῦτα,
[469]   τὸ τυραννεῖν γε λέγεις ὅπερ  ἐγώ.   ~(Πῶλος) ~ἀλλ' ἔγωγε τοῦτο λέγω
[476]   καὶ ὁμολογῶν καὶ μαρτυρῶν, καὶ  ἐγὼ   σὲ ~μόνον ἐπιψηφίζων τοὺς ἄλλους
[486]   σοι εἶναι οὕτως ἔχειν ὡς  ἐγὼ   σὲ οἶμαι ἔχειν καὶ τοὺς
[472]   βούλῃ τῶν ἐνθάδε ~ἐκλέξασθαι. ἀλλ'  ἐγώ   σοι εἷς ὢν οὐχ ὁμολογῶ·
[486]   ~ἐγώ σοι ἐρῶ· νῦν οἶμαι  ἐγὼ   σοὶ ἐντετυχηκὼς τοιούτῳ ἑρμαίῳ ἐντετυχηκέναι.
[486]   τοῦτο ἐρωτᾷς, Σώκρατες; ~(Σωκράτης)  ~ἐγώ   σοι ἐρῶ· νῦν οἶμαι ἐγὼ
[487]   εἶ εὔνους. ~(τίνι τεκμηρίῳ χρῶμαι;  ἐγώ   σοι ἐρῶ. οἶδα ὑμᾶς ἐγώ,
[472]   δὲ οὐδὲ σοί, ἐὰν μὴ  ἐγώ   σοι ~μαρτυρῶ εἷς ὢν μόνος,
[511]   αὕτη σοι δοκεῖ σμικρὰ εἶναι,  ἐγώ   σοι ~(μείζω ταύτης ἐρῶ, τὴν
[491]   φύσιν καλὸν καὶ δίκαιον,  ἐγώ   σοι ~νῦν παρρησιαζόμενος λέγω, ὅτι
[517]   καὶ ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα καὶ  ἐγώ   ~σοι ὁμολογῶ δεινοτέρους εἶναι ἐκείνους
[455]   οὖν ~αὐτοῖς ἀποκρίνεσθαι. ~(Γοργίας) ~ἀλλ'  ἐγώ   σοι πειράσομαι, Σώκρατες, σαφῶς
[500]   ~(Καλλίκλης) οὐ δῆτα. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ'  ἐγώ   σοι σαφέστερον ἐρῶ. ἐπειδὴ ὡμολογήκαμεν
[488]   καὶ τὸ ἰσχυρότερον; ~(Καλλίκλης) ἀλλ'  ἐγώ   σοι σαφῶς λέγω, ὅτι ταὐτόν
[466]   διηγήσεως. ~ἐὰν μὲν οὖν καὶ  (ἐγὼ   σοῦ ἀποκρινομένου μὴ ἔχω ὅτι
[492]   δὲ οὐκ ἐθέλουσιν. δέομαι οὖν  ~ἐγώ   σου μηδενὶ τρόπῳ ἀνεῖναι, ἵνα
[491]   σύ τ' ἐμοῦ κατηγορεῖς καὶ  ἐγὼ   σοῦ; σὺ ~μὲν γὰρ ἐμὲ
[453]   ~ἡγῇ εἶναι, καὶ εἴ τι  ἐγὼ   συνίημι, λέγεις ὅτι πειθοῦς δημιουργός
[492]   τὴν ἀρετήν; ~(Καλλίκλης) φημὶ ταῦτα  ἐγώ.   ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἄρα ὀρθῶς λέγονται
[482]   ἀκούειν, καὶ μὴ ~θαύμαζε ὅτι  ἐγὼ   ταῦτα λέγω, ἀλλὰ τὴν φιλοσοφίαν,
[509]   αὐτὸς ~λόγος ἐστιν ἀεί, ὅτι  ἐγὼ   ταῦτα οὐκ οἶδα ὅπως ἔχει,
[462]   ~ἐρωτῶν τε καὶ ἐρωτώμενος, ὥσπερ  ἐγώ   τε καὶ (Γοργίας) ἔλεγχέ τε
[509]   ὁμολογεῖν ἐν τοῖς ~ἔμπροσθεν λόγοις  ἐγώ   τε καὶ πῶλος οὔ,
[500]   σοι σαφέστερον ἐρῶ. ἐπειδὴ ὡμολογήκαμεν  ἐγώ   τε καὶ σὺ εἶναι μέν
[517]   ἐκπορίζειν. πρᾶγμα οὖν γελοῖον ~ποιοῦμεν  ἐγώ   τε καὶ σὺ ἐν τοῖς
[481]   πάθημα. λέγω δ' ἐννοήσας ὅτι  ἐγώ   τε καὶ ~σὺ νῦν τυγχάνομεν
[514]   ἰατροὶ ὄντες, ἐπεσκεψάμεθα δήπου ἂν  ἐγώ   τε ~σὲ καὶ σὺ ἐμέ,
[453]   Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ ἐρῶ νῦν.  ἐγὼ   τὴν ἀπὸ τῆς ῥητορικῆς πειθώ,
[450]   διὰ λόγων ~(ἐστίν. διὰ ταῦτ'  ἐγὼ   τὴν ῥητορικὴν τέχνην ἀξιῶ εἶναι
[452]   ἐπιδεῖξαι τῆς αὑτοῦ τέχνης  ἐγὼ   τῆς ἐμῆς· εἴποιμ' ἂν ~αὖ
[463]   γάρ (πω πέπυσται ὁποῖόν φημι  ἐγὼ   τῆς κολακείας μόριον ~εἶναι τὴν
[455]   ~μαθητής σου βουλόμενος γενέσθαι, ὡς  ἐγώ   τινας σχεδὸν καὶ συχνοὺς ~αἰσθάνομαι,
[490]   λέγω. τοῦτο γὰρ οἶμαι  ἐγὼ   τὸ δίκαιον εἶναι φύσει, τὸ
[463]   τοῖς ἀνθρώποις· καλῶ δὲ ~αὐτοῦ  (ἐγὼ   τὸ κεφάλαιον κολακείαν. ταύτης μοι
[454]   τε καὶ ἄδικα. ~(Σωκράτης) ~καὶ  ἐγώ   τοι ὑπώπτευον ταύτην σε λέγειν
[460]   γάρ; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης)  ~ἐγὼ   τοίνυν σου τότε ταῦτα λέγοντος
[458]   τοι, πρὶν καὶ ὑμᾶς ἐλθεῖν,  ~ἐγὼ   τοῖς παροῦσι πολλὰ ἐπεδειξάμην, καὶ
[470]   ~ἀληθῆ λέγεις; ~(Σωκράτης) ~πολλὴν ἄρα  ἐγὼ   τῷ παιδὶ χάριν ἕξω, ἴσην
[515]   ~ὡμολογήκαμεν οὔ; ἀποκρίνου. ὡμολογήκαμεν·  ἐγὼ   ὑπὲρ σοῦ ἀποκρινοῦμαι. εἰ ~τοίνυν
[471]   καὶ ἂν παῖς ἐξελέγξειε, καὶ  ἐγὼ   ὑπὸ σοῦ νῦν, ὡς σὺ
[477]   ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~ἆρα ἥνπερ  ἐγὼ   ὑπολαμβάνω τὴν ὠφελίαν; βελτίων τὴν
[526]   καὶ τὸν ἀγῶνα τοῦτον, ~ὃν  ἐγώ   φημι ἀντὶ πάντων τῶν ἐνθάδε
[525]   ἀφικνουμένοις θεάματα καὶ νουθετήματα. ~(ὧν  ἐγώ   φημι ἕνα καὶ Ἀρχέλαον ἔσεσθαι,
[450]   περὶ λόγους, ὀρθῶς λέγων, ~ὡς  ἐγώ   φημι. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν μανθάνω
[465]   καὶ ὀψοποιικῶν. μὲν οὖν  ἐγώ   φημι τὴν ῥητορικὴν εἶναι, ἀκήκοας·
[517]   εἴργασται. ~(Σωκράτης) ~ὦ δαιμόνιε, οὐδ'  ἐγὼ   ψέγω τούτους ὥς γε διακόνους
[487]   ἐγώ σοι ἐρῶ. οἶδα ὑμᾶς  ἐγώ,   Καλλίκλεις, τέτταρας ~ὄντας κοινωνοὺς
[476]   τὸ μὴ διδόναι, ὡς αὖ  ἐγὼ   ᾤμην. ~σκοπώμεθα δὲ τῇδε· τὸ
[506]   ~δίειμι (μὲν οὖν τῷ λόγῳ  ἐγὼ   ὡς ἄν μοι δοκῇ ἔχειν·
[522]   ἐστιν. εἰ δὲ βούλει, σοὶ  ~ἐγώ,   ὡς τοῦτο οὕτως ἔχει, ἐθέλω
[452]   τοῦτο λέγεις; ~(Γοργίας) ~τὸ πείθειν  ἔγωγ'   οἷόν τ' εἶναι τοῖς λόγοις
[515]   διαφθαρῆναι ὑπ' ἐκείνου. ταυτὶ γὰρ  ἔγωγε   ἀκούω, ~Περικλέα πεποιηκέναι Ἀθηναίους ἀργοὺς
[501]   δόξαν ἀντίφῃς; ~(Καλλίκλης) ~οὐκ  ἔγωγε,   ἀλλὰ συγχωρῶ, ἵνα σοι καὶ
[520]   παιδεύειν ἀνθρώπους εἰς ~ἀρετήν; ~(Καλλίκλης)  ~ἔγωγε·   ἀλλὰ τί ἂν λέγοις ἀνθρώπων
[497]   εἶδες ἀνόητον χαίροντα; ~(Καλλίκλης) οἶμαι  ἔγωγε·   ἀλλὰ τί τοῦτο; ~(Σωκράτης) οὐδέν·
[519]   κακῶν ἀλλ' ἴσως συναιτίων. καίτοι  ἔγωγε   ~ἀνόητον πρᾶγμα καὶ νῦν ὁρῶ
[506]   καὶ ἐλέγχειν. οὐδὲ γάρ ~τοι  ἔγωγε   εἰδὼς λέγω λέγω, ἀλλὰ
[466]   ῥητορική; ~(Σωκράτης) ~κολακείας μὲν οὖν  ἔγωγε   εἶπον μόριον. ἀλλ' οὐ μνημονεύεις
[522]   δὲ κολακικῆς ῥητορικῆς ἐνδείᾳ ~τελευτῴην  ἔγωγε,   εὖ οἶδα ὅτι ῥᾳδίως ἴδοις
[506]   τοῖς ἄλλοις δοκεῖν. βούλομαι γὰρ  ἔγωγε   καὶ ~αὐτὸς ἀκοῦσαί σου αὐτοῦ
[493]   ἴσως τέθναμεν· ἤδη γάρ του  ἔγωγε   καὶ ~ἤκουσα τῶν σοφῶν ὡς
[491]   οὔτ' αὐτὸς ἐρεῖς; ~(Καλλίκλης) ~ἀλλ'  ἔγωγε   καὶ πάλαι λέγω. πρῶτον μὲν
[520]   καὶ γυμναστικὴ ἰατρικῆς· μόνοις δ'  ἔγωγε   καὶ ᾤμην τοῖς ~δημηγόροις τε
[482]   αὐτὸς ταὐτὸν τοῦτο ~ἔπαθεν. καὶ  ἔγωγε   κατ' αὐτὸ τοῦτο οὐκ ἄγαμαι
[506]   ἀρετὴ ἑκάστου; ~φαίην ἂν  ἔγωγε.   ~κόσμος τις ἄρα ἐγγενόμενος ἐν
[456]   τεκμήριον ἐρῶ· πολλάκις γὰρ ἤδη  ~ἔγωγε   μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ καὶ μετὰ
[482]   ἐν ἅπαντι τῷ βίῳ. ~καίτοι  ἔγωγε   οἶμαι, βέλτιστε, καὶ τὴν
[485]   ~Σώκρατες, τὸ χρῆμα γίγνεται, καὶ  ἔγωγε   (ὁμοιότατον πάσχω πρὸς τοὺς ~φιλοσοφοῦντας
[498]   οἱ ἄφρονες; ~(Καλλίκλης) οἶμαι  ἔγωγε   οὐ πολύ τι διαφέρειν. ~(Σωκράτης)
[469]   ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης) ~βουλοίμην μὲν ἂν  ἔγωγε   οὐδέτερα· εἰ δ' ἀναγκαῖον εἴη
[510]   τούτῳ μέγα δυνήσεται; ἀλλ' οἶμαι  ἔγωγε,   πᾶν τοὐναντίον οὑτωσὶ ~παρασκευὴ
[503]   τούτων τινὰ ~(γεγονέναι) οὐκ ἔχω  ἔγωγε   πῶς εἴπω. ~(Καλλίκλης) ἀλλ' ἐὰν
[471]   ἀρχὰς τῶν λόγων, Πῶλε,  ἔγωγέ   σε ἐπῄνεσα ὅτι μοι δοκεῖς
[466]   ἐμὲ ἐρωτᾷς. ~(Πῶλος) ἀλλ'  ἔγωγε   σὲ ἐρωτῶ. ~(Σωκράτης) ~εἶεν,
[503]   ~ἀλλὰ μὰ Δία οὐκ ἔχω  ἔγωγέ   σοι εἰπεῖν τῶν γε νῦν
[498]   κακούς· οὐκέτι φῄς; ~(Καλλίκλης)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ἀγαθοὶ ἄρα οἳ ἂν
[490]   λέγεις; φάθι μή. ~(Καλλίκλης)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ἀλλ' οὐ τὸν βελτίω
[497]   ἀνόητον χαίροντα ἤδη εἶδες; ~(Καλλίκλης)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ἄνδρα δὲ οὔπω εἶδες
[495]   τοὐναντίον ἡγῇ ~πάθος πεπονθέναι; ~(Καλλίκλης)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν, εἴπερ ἐναντία
[495]   Καλλίκλεις, ταῦτα ἰσχυρίζῃ; ~(Καλλίκλης)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~ἐπιχειρῶμεν ἄρα τῷ λόγῳ
[462]   σμικρόν τί μοι χαρίσασθαι; ~(Πῶλος)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ἐροῦ νῦν με, ὀψοποιία
[473]   ἀδίκως ἐπιβουλεύων τυραννίδι, εἶπες; ~(Πῶλος)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~εὐδαιμονέστερος μὲν τοίνυν οὐδέποτε
[501]   σκοπούμενον τὸ βέλτιστον; ~(Καλλίκλης) οἶμαι  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~ἔχεις οὖν εἰπεῖν αἵτινές
[476]   ἆρα ~τὸ αὐτὸ καλεῖς; ~(Πῶλος)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~ἔχεις οὖν λέγειν ὡς
[494]   πεινῆν καὶ πεινῶντα ἐσθίειν; ~(Καλλίκλης)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) καὶ διψῆν γε καὶ
[466]   ὃν ἂν δοκῇ αὐτοῖς; ~(Πῶλος)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~λέγω τοίνυν σοι ὅτι
[466]   οὔ φημι; φημὶ μὲν οὖν  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~μὰ τὸν οὐ σύ
[489]   βελτίους εἶναι; ~(Καλλίκλης) τοὺς ἀμείνους  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~ὁρᾷς ἄρα ὅτι σὺ
[495]   ἐπιστήμην που καλεῖς τι; ~(Καλλίκλης)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) οὐ καὶ ἀνδρείαν νυνδὴ
[474]   δι' ἀμφότερα καλὰ προσαγορεύεις; ~(Πῶλος)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~οὐ καὶ τὰς φωνὰς
[466]   τινὸς ἀρχὴν λέγεις; ~(Πῶλος) ἐρωτῶ  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~οὐδὲ νομίζεσθαι ἔμοιγε δοκοῦσιν.
[462]   ἥντινα τέχνην φημὶ εἶναι; ~(Πῶλος)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~οὐδεμία ἔμοιγε δοκεῖ,
[466]   σὺ μέγα δύνασθαι; ~(Πῶλος) οὐκ  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν ἀποδείξεις τοὺς ῥήτορας
[477]   ~αἶσχος καὶ τὰ τοιαῦτα; ~(Πῶλος)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) οὐκοῦν καὶ ἐν ψυχῇ
[462]   ἅπερ (Γοργίας) οὔ; ~(Πῶλος)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ σὺ κελεύεις
[498]   κακὰ δὲ τὰς ἀνίας; ~(Καλλίκλης)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τοῖς χαίρουσιν πάρεστιν
[496]   ἡδὺ φῂς εἶναι; ~(Καλλίκλης)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) οὐκοῦν τούτου οὗ λέγεις
[505]   τοῦτό γε καὶ σύ; ~(Καλλίκλης)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~περὶ δὲ ψυχήν,
[454]   ~(Σωκράτης) τί δέ; πεπιστευκέναι; ~(Γοργίας)  (ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~πότερον οὖν ταὐτὸν δοκεῖ
[467]   κακὸν εἶναι· οὔ; ~(Πῶλος)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~πῶς ἂν οὖν οἱ
[498]   μᾶλλον ἔτι τοὺς δειλούς; ~(Καλλίκλης)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~συλλόγισαι δὴ κοινῇ μετ'
[467]   κακὰ δὲ τἀναντία τούτων; ~(Πῶλος)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~τὰ δὲ μήτε ἀγαθὰ
[497]   οἷς ἂν κάλλος παρῇ; ~(Καλλίκλης)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~τί δέ; ἀγαθοὺς ἄνδρας
[464]   τινὰ εἶναι ἑκατέρου εὐεξίαν; ~(Γοργίας)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~τί δέ; δοκοῦσαν μὲν
[470]   μέμφῃ τὴν τοιαύτην δύναμιν; ~(Πῶλος)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) τί δή; λέγε. ~(Πῶλος)
[500]   καὶ σὺ ἐκ τρίτων; ~(Καλλίκλης)  ἔγωγε.   ~(Σωκράτης) ~τῶν ἀγαθῶν ἄρα ἕνεκα
[463]   λέγεις αὐτὴν εἶναι; ~(Σωκράτης) ~αἰσχρὸν  ἔγωγε   τὰ γὰρ κακὰ αἰσχρὰ καλῶ
[504]   καὶ ἰσχὺν ἴσως λέγεις. ~(Σωκράτης)  ~ἔγωγε.   τί δὲ αὖ τῷ ἐν
[497]   νῦν δὲ ~οὐχ ὁμολογεῖς; ~(Καλλίκλης)  ἔγωγε·   τί οὖν δή; ~(Σωκράτης) ~ὅτι
[462]   τί τοῦτο λέγεις; ~(Σωκράτης) ἐμπειρίαν  ἔγωγέ   τινα. ~(Πῶλος) ἐμπειρία ἄρα σοι
[496]   λέγω τὸ πεινῆν. ~(Καλλίκλης) ἀνιαρὸν  ἔγωγε·   τὸ μέντοι πεινῶντα ἐσθίειν ἡδὺ
[491]   ὅτι. ~(Καλλίκλης) ~ἀλλ' εἴρηκά γε  ἔγωγε   τοὺς φρονίμους εἰς τὰ τῆς
[469]   λέγεις ὅπερ ἐγώ. ~(Πῶλος) ~ἀλλ'  ἔγωγε   τοῦτο λέγω ὅπερ ἄρτι, ἐξεῖναι
[485]   ~καὶ πληγῶν ἄξιον. ταὐτὸν οὖν  ἔγωγε   τοῦτο πάσχω καὶ πρὸς τοὺς
[501]   Καλλίκλεις, δοκοῦσίν τε εἶναι, καὶ  ἔγωγέ   φημι τὸ τοιοῦτον κολακείαν ~εἶναι
[526]   ἄλλου τινός, ~μάλιστα μέν,  ἔγωγέ   φημι, Καλλίκλεις, φιλοσόφου τὰ
[505]   οὕτως. εἰ μέντοι ποιήσομεν, οἶμαι  ~ἔγωγε   χρῆναι πάντας ἡμᾶς φιλονίκως ἔχειν
[454]   ἄλλο τι; ~(Γοργίας) οἴομαι μὲν  ἔγωγε,   Σώκρατες, ἄλλο. ~(Σωκράτης) ~καλῶς
[458]   λόγον. ~(Γοργίας) ~ἀλλὰ φημὶ μὲν  ἔγωγε,   Σώκρατες, καὶ αὐτὸς τοιοῦτος
[452]   εἴποι ἂν χρηματιστής, ~ὡς  ἐγᾦμαι   πάνυ καταφρονῶν ἁπάντων· (σκόπει δῆτα,
[514]   ~οἰκοδομικήν, καὶ παρὰ τοῦ ἐμάθομεν;  ἔδει   ἂν οὔ; ~(Καλλίκλης) πάνυ
[514]   ἐπὶ τὰ ~μέγιστα οἰκοδομήματα, πότερον  ἔδει   ἂν ἡμᾶς σκέψασθαι ἡμᾶς αὐτοὺς
[516]   ναί. ~(Σωκράτης) ~τί οὖν; οὐκ  ἔδει   αὐτούς, ὡς ἄρτι ὡμολογοῦμεν, δικαιοτέρους
[473]   ἐπειδὴ φυλὴ ~ἐπρυτάνευε καὶ  ἔδει   με ἐπιψηφίζειν, ~(γέλωτα παρεῖχον καὶ
[465]   οὐδὲν ~οἷός τ' ἦσθα, ἀλλ'  ἐδέου   διηγήσεως. ~ἐὰν μὲν οὖν καὶ
[483]   ~αἴσχιον λέγοντος, σὺ τὸν λόγον  ἐδιώκαθες   κατὰ φύσιν. φύσει μὲν γὰρ
[516]   βοῶν τοιοῦτος ὢν κακὸς ἂν  ἐδόκει   εἶναι, ~εἰ παραλαβὼν μὴ λακτίζοντας
[502]   πρὸς τὸ βέλτιστον βλέπων  ἐδόκει   σοι κιθαρῳδεῖν; ~ἐκεῖνος μὲν
[498]   ἀπιόντων τῶν πολεμίων πότεροί σοι  ἐδόκουν   μᾶλλον χαίρειν, οἱ δειλοὶ
[500]   διομολόγησαί μοι, εἰ ἄρα σοι  ἔδοξα   τότε ~ἀληθῆ λέγειν. ἔλεγον δέ
[468]   ἴδῃς τινὰ ἀποκτείναντα ὃν  ἔδοξεν   αὐτῷ ~ἀφελόμενον χρήματα
[499]   που τῶν ἀγαθῶν ἅπαντα ἡμῖν  ἔδοξεν   πρακτέον εἶναι, εἰ μνημονεύεις, ~ἐμοί
[471]   εἰ ἐβούλετο τὰ δίκαια ποιεῖν,  ἐδούλευεν   ἂν ~Ἀλκέτῃ καὶ ἦν εὐδαίμων
[524]   τὴν αὑτοῦ ἥνπερ καὶ ὅτε  ἔζη   ἄνθρωπος, τό τε σῶμα
[458]   γ' ἐμὸν οὐδὲν κωλύει, εἴπερ  ἐθέλει   (Γοργίας) ~(Γοργίας) ~αἰσχρὸν δὴ τὸ
[505]   διαλέξῃ. ~(Σωκράτης) τίς οὖν ἄλλος  ἐθέλει;   μὴ γάρ τοι ἀτελῆ γε
[461]   ἀδίκως χρῆσθαι τῇ ~ῥητορικῇ καὶ  ἐθέλειν   ἀδικεῖν. ταῦτα οὖν ὅπῃ ποτὲ
[458]   Σώκρατες, γίγνεται ἐμέ γε μὴ  ἐθέλειν,   αὐτὸν ~ἐπαγγειλάμενον ἐρωτᾶν ὅτι τις
[519]   τῶν λόγων, ἐπειδή μοι οὐκ  ἐθέλεις   ~ἀποκρίνεσθαι. ἀλλ' ὠγαθέ, εἰπὲ πρὸς
[471]   σὺ φῄς. ~(Πῶλος) ~οὐ γὰρ  ἐθέλεις,   ἐπεὶ δοκεῖ γέ σοι ὡς
[506]   δὲ σύ, ~Καλλίκλεις, οὐκ  ἐθέλεις   συνδιαπερᾶναι τὸν λόγον, ἀλλ' οὖν
[510]   ὤν, ~ταὐτὰ ψέγων καὶ ἐπαινῶν,  ἐθέλῃ   ἄρχεσθαι καὶ ὑποκεῖσθαι τῷ ἄρχοντι.
[449]   καὶ ἄλλοθι. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν  ἐθελήσαις   ἄν, Γοργία, ὥσπερ νῦν
[447]   λέγεις, Καλλίκλεις. ἀλλ' ἆρα  ἐθελήσειεν   ἂν (ἡμῖν διαλεχθῆναι; ~βούλομαι γὰρ
[474]   οὐδὲ ~διαλέγομαι. ὅρα οὖν εἰ  ἐθελήσεις   ἐν τῷ μέρει διδόναι ἔλεγχον
[449]