HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ς  =  256 formes différentes pour 1482 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[482]   εἰ μή τις παύσει τὰ  (σὰ   παιδικὰ τούτων τῶν λόγων, οὐδὲ
[493]   τὰ δ' ἀγγεῖα τετρημένα καὶ  σαθρά,   ~ἀναγκάζοιτο δ' ἀεὶ καὶ νύκτα
[479]   μὴ ὑγιεῖ ψυχῇ συνοικεῖν, ἀλλὰ  ~σαθρᾷ   καὶ ἀδίκῳ (καὶ ἀνοσίῳ, ὅθεν
[518]   ὀψοποιίαν συγγεγραφὼς τὴν Σικελικὴν καὶ  Σάραμβος   κάπηλος, ὅτι οὗτοι ~θαυμάσιοι
[518]   προσαπολοῦσιν αὐτῶν καὶ τὰς ἀρχαίας  ~σάρκας·   οἱ (δ' αὖ δι' ἀπειρίαν
[518]   καὶ τῆς ἀποβολῆς τῶν ἀρχαίων  σαρκῶν,   ἀλλ' οἳ ἂν αὐτοῖς τύχωσι
[523]   τὸν θάνατον· νῦν ~γὰρ προί̈  σασι.   τοῦτο μὲν οὖν καὶ δὴ
[462]   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ σὺ κελεύεις  σαυτὸν   ἐρωτᾶν ἑκάστοτε ὅτι ἄν τις
[505]   τὸν λόγον, λέγων κατὰ  σαυτὸν   ~ἀποκρινόμενος σαυτῷ; ~(Σωκράτης) ~ἵνα
[466]   αὐτὸς ~ταῦτα λέγεις καὶ γνώμην  σαυτοῦ   ἀποφαίνῃ, ἐμὲ ἐρωτᾷς. ~(Πῶλος)
[512]   ἐκείνου. ~καίτοι ἐξ ὧν τὰ  σαυτοῦ   ἐπαινεῖς, τίνι δικαίῳ λόγῳ τοῦ
[454]   τὰ λεγόμενα, ἀλλὰ σὺ τὰ  σαυτοῦ   κατὰ τὴν ὑπόθεσιν ~ὅπως ἂν
[486]   οὐκ ἂν ἔχοις ὅτι (χρήσαιο  σαυτῷ,   ἀλλ' ἰλιγγιῴης ἂν καὶ ~χασμῷο
[526]   ὅτι οὐχ οἷός ~τ' ἔσῃ  σαυτῷ   βοηθῆσαι, ὅταν δίκη σοι
[495]   ἐξετάζοις, εἴπερ παρὰ τὰ δοκοῦντα  σαυτῷ   ἐρεῖς. ~(Καλλίκλης) καὶ γὰρ σύ,
[505]   λέγων κατὰ σαυτὸν ~ἀποκρινόμενος  σαυτῷ;   ~(Σωκράτης) ~ἵνα μοι τὸ τοῦ
[463]   Γοργία· οὐδὲν γάρ πω  σαφὲς   λέγω, πῶλος δὲ ὅδε νέος
[451]   τοῦτο λέγεις (καὶ οὐδέν πω  σαφές.   ~οἴομαι γάρ σε ἀκηκοέναι ἐν
[450]   βούλει καλεῖν; τάχα δὲ εἴσομαι  σαφέστερον.   ἀλλ' ~ἀπόκριναι· εἰσὶν ἡμῖν τέχναι.
[464]   ~φέρε δή σοι, ἐὰν δύνωμαι,  σαφέστερον   ἐπιδείξω λέγω. δυοῖν ὄντοιν
[500]   δῆτα. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' ἐγώ σοι  σαφέστερον   ἐρῶ. ἐπειδὴ ὡμολογήκαμεν ἐγώ τε
[455]   ἐγώ σοι πειράσομαι, Σώκρατες,  σαφῶς   ἀποκαλύψαι τὴν τῆς ῥητορικῆς ~δύναμιν
[492]   Καλλίκλεις, ἐπεξέρχῃ τῷ λόγῳ παρρησιαζόμενος·  σαφῶς   γὰρ ~σὺ νῦν λέγεις
[485]   τοῦ παιδίου ἡλικίᾳ, ~ὅταν δὲ  σαφῶς   διαλεγομένου παιδαρίου ἀκούσω, πικρόν τί
[488]   τοῦ κρείττονος; τοῦτό μοι αὐτὸ  σαφῶς   διόρισον, ταὐτὸν ἕτερόν ἐστιν
[489]   τὸ ~κρεῖττον, καὶ ἀνερωτῶ γλιχόμενος  σαφῶς   εἰδέναι ὅτι λέγεις. οὐ γὰρ
[515]   τάδε οὐκέτι ἀκούω, ἀλλ' οἶδα  σαφῶς   καὶ ἐγὼ καὶ σύ, ὅτι
[488]   ἰσχυρότερον; ~(Καλλίκλης) ἀλλ' ἐγώ σοι  σαφῶς   λέγω, ὅτι ταὐτόν ἐστιν. ~(Σωκράτης)
[453]   ~περὶ ὧντινων πραγμάτων ἐστὶν πειθώ,  σαφῶς   μὲν εὖ ἴσθ' ὅτι οὐκ
[457]   ἕτερον ὀρθῶς λέγειν μὴ  σαφῶς,   χαλεπαίνουσί τε καὶ κατὰ φθόνον
[451]   οὐδέν πω σαφές. ~οἴομαι γάρ  σε   ἀκηκοέναι ἐν τοῖς συμποσίοις ᾀδόντων
[467]   Πῶλε, ἵνα προσείπω σε (κατὰ  σέ·   ἀλλ' εἰ μὲν ἔχεις ~ἐμὲ
[455]   ~αἰσθάνομαι, οἳ ἴσως αἰσχύνοιντ' ἄν  σε   ἀνερέσθαι. ὑπ' (ἐμοῦ οὖν ~ἀνερωτώμενος
[454]   καὶ ὀλίγον ὕστερον τοιοῦτόν τί  σε   ἀνέρωμαι, δοκεῖ ~μὲν δῆλον
[526]   ὅσον ~δύναμαι, καὶ δὴ καὶ  σὲ   ἀντιπαρακαλῶ ἐπὶ τοῦτον τὸν βίον
[472]   ἀληθοῦς. ἐγὼ δὲ ἂν μὴ  σὲ   αὐτὸν ἕνα ὄντα μάρτυρα ~παράσχωμαι
[450]   οὔτοι τούτων γε οὐδεμίαν οἶμαί  σε   βούλεσθαι ῥητορικὴν καλεῖν, οὐχ ὅτι
[452]   ~ἰατρὸς ὅτι Σώκρατες, ἐξαπατᾷ  σε   Γοργίας· οὐ γάρ ἐστιν
[453]   τούτων ἕνα· ἀξιῶ δὲ καὶ  σέ.   ~(Γοργίας) τί οὖν δή,
[482]   ~ἀναγκασθῆναι ἐναντία αὐτὸν αὑτῷ εἰπεῖν,  σὲ   δὲ αὐτὸ τοῦτο ἀγαπᾶν καί
[470]   μήν, Σώκρατες, οὐδέν γέ  σε   δεῖ παλαιοῖς (πράγμασιν ἐλέγχειν· τὰ
[448]   ἀποκρίνεσθαι, ἀλλὰ πολὺ ἂν ἥδιον  σέ.   ~δῆλος γάρ μοι πῶλος καὶ
[452]   ἀγαθὸν εἶναι τοῖς ἀνθρώποις καὶ  σὲ   ~δημιουργὸν εἶναι αὐτοῦ. ~(Γοργίας) ~ὅπερ
[458]   ὧνπερ καὶ ἐγώ, ~ἡδέως ἄν  σε   διερωτῴην· εἰ δὲ μή, ἐῴην
[457]   τοῦ ~καταφανὲς γενέσθαι, ἀλλὰ πρὸς  σέ.   ~(ἐγὼ οὖν, εἰ μὲν καὶ
[470]   ἀδίκως, κάκιον. ~(Πῶλος) ~χαλεπόν γέ  σε   ἐλέγξαι, Σώκρατες· ἀλλ' οὐχὶ
[470]   Σώκρατες· ἀλλ' οὐχὶ κἂν παῖς  σε   ἐλέγξειεν ὅτι οὐκ ~ἀληθῆ λέγεις;
[457]   ~(Σωκράτης) ~οἶμαι, Γοργία, καὶ  σὲ   ἔμπειρον εἶναι πολλῶν λόγων καὶ
[470]   καὶ πρώην γεγονότα ταῦτα ἱκανά  σε   ἐξελέγξαι ἐστὶν καὶ ἀποδεῖξαι ὡς
[471]   τῶν λόγων, Πῶλε, ἔγωγέ  σε   ἐπῄνεσα ὅτι μοι δοκεῖς εὖ
[485]   ἐγὼ δέ, ~Σώκρατες, πρὸς  σὲ   ἐπιεικῶς ἔχω φιλικῶς· κινδυνεύω οὖν
[485]   ἀμελεῖς, ~Σώκρατες, ὧν δεῖ  σε   ἐπιμελεῖσθαι, ~καὶ φύσιν ψυχῆς ὧδε
[453]   τοῦ ἕνεκα δὴ αὐτὸς ὑποπτεύων  σὲ   ἐρήσομαι, ἀλλ' οὐκ αὐτὸς λέγω;
[454]   δὲ ἐνθένδε. εἰ γάρ τίς  σε   ἔροιτο· ἆρ' ἔστιν τις,
[447]   ~ἐπαγγέλλῃ ἀποκρίνεσθαι ὅτι ἄν τίς  σε   ἐρωτᾷ; ~(Γοργίας) ~ἀληθῆ, (Χαιρεφῶν)
[494]   μόνον κνησιῷ ἔτι τί  σε   ἐρωτῶ; ὅρα, Καλλίκλεις, τί
[466]   ἐμὲ ἐρωτᾷς. ~(Πῶλος) ἀλλ' ἔγωγε  σὲ   ἐρωτῶ. ~(Σωκράτης) ~εἶεν, φίλε·
[453]   σε· ὥσπερ ἂν εἰ ~ἐτύγχανόν  σε   ἐρωτῶν τίς ἐστιν τῶν ζωγράφων
[473]   ταὐτὰ ἐμοὶ λέγειν· φίλον γάρ  σε   ~ἡγοῦμαι. νῦν μὲν οὖν
[453]   ~γράφων, ἆρ' οὐκ ἂν δικαίως  σε   ἠρόμην τὰ ποῖα τῶν
[474]   ὥσπερ ἂν εἰ ἐξ ἀρχῆς  σε   ἠρώτων· πότερον δοκεῖ σοι,
[481]   εἰπέ μοι, Σώκρατες, (πότερόν  σε   θῶμεν νυνὶ ~σπουδάζοντα παίζοντα;
[527]   ἐγὼ ἐνθάδε σὺ ἐκεῖ, καί  σε   ἴσως ~τυπτήσει τις καὶ ἐπὶ
[493]   ἑλέσθαι. ἀλλὰ πότερον ~(πείθω τί  σε   καὶ μετατίθεσθαι εὐδαιμονεστέρους εἶναι τοὺς
[514]   ἐπεσκεψάμεθα δήπου ἂν ἐγώ τε  ~σὲ   καὶ σὺ ἐμέ, φέρε πρὸς
[474]   δὴ οἶμαι καὶ ἐμὲ καὶ  σὲ   καὶ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους τὸ
[449]   Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ῥήτορα ἄρα χρή  σε   καλεῖν; ~(Γοργίας) ~ἀγαθόν γε,
[467]   λῷστε Πῶλε, ἵνα προσείπω  σε   (κατὰ σέ· ἀλλ' εἰ μὲν
[453]   ~ἀλλ' ὑποπτεύω γε ἣν οἶμαί  σε   λέγειν καὶ περὶ ὧν· οὐδὲν
[485]   ἐμοὶ τοιαῦτ' ~ἄττα ἐπέρχεται πρὸς  σὲ   λέγειν, οἷάπερ ἐκεῖνος πρὸς τὸν
[454]   ~καὶ ἐγώ τοι ὑπώπτευον ταύτην  σε   λέγειν τὴν πειθὼ καὶ περὶ
[489]   αὐτὸς πάλαι τοπάζω τοιοῦτόν τί  σε   λέγειν τὸ ~κρεῖττον, καὶ ἀνερωτῶ
[465]   Πῶλε τοῦτο γὰρ ~πρὸς  σὲ   λέγω ὅτι τοῦ ἡδέος στοχάζεται
[457]   τῆς ῥητορικῆς· φοβοῦμαι οὖν ~διελέγχειν  σε,   μή με ὑπολάβῃς οὐ πρὸς
[476]   ὁμολογῶν καὶ μαρτυρῶν, καὶ ἐγὼ  σὲ   ~μόνον ἐπιψηφίζων τοὺς ἄλλους ἐῶ
[486]   εἶναι οὕτως ἔχειν ὡς ἐγὼ  σὲ   οἶμαι ἔχειν καὶ τοὺς ~ἄλλους
[508]   ταῦτα σοφὸς ὤν, ἀλλὰ λέληθέν  σε   ὅτι ἰσότης γεωμετρικὴ
[469]   ὑπὸ μάλης ἐγχειρίδιον λέγοιμι πρὸς  σὲ   ὅτι Πῶλε, ἐμοὶ ~δύναμίς
[465]   μὲν οὖν ~ἄτοπον πεποίηκα, ὅτι  σε   οὐκ ἐῶν μακροὺς λόγους λέγειν
[450]   Γοργία, λέγεις; ἀλλ' οὐκ οἶμαί  σε   οὔτε τὴν ἀριθμητικὴν οὔτε τὴν
[482]   πάθος ὅπερ Γοργίου κατηγόρει ~πρὸς  σὲ   παθεῖν. ἔφη γάρ που Γοργίαν
[473]   ~(Σωκράτης) ~πειράσομαι δέ γε καὶ  σὲ   ποιῆσαι, ἑταῖρε, ταὐτὰ ἐμοὶ
[513]   παραδώσειν ~τέχνην τινὰ τοιαύτην, ἥτις  (σε   ποιήσει μέγα δύνασθαι ἐν τῇ
[513]   σε τούτοις ὁμοιότατον ~ἀπεργάσεται, οὗτός  σε   ποιήσει, ὡς ἐπιθυμεῖς πολιτικὸς εἶναι,
[517]   ἀλλήλων ὅτι ~λέγομεν. ἐγὼ γοῦν  σε   πολλάκις οἶμαι ὡμολογηκέναι καὶ ἐγνωκέναι
[494]   Καλλίκλεις, τί ~ἀποκρινῇ, ἐάν τίς  σε   τὰ ἐχόμενα τούτοις ἐφεξῆς ἅπαντα
[462]   Πῶλε, ὥς γε πρὸς  σὲ   τἀληθῆ εἰρῆσθαι. ~(Πῶλος) ἀλλὰ τί
[515]   ~ἐλεύθερος; λέγε μοι, (ἐάν τίς  σε   ταῦτα ἐξετάζῃ, Καλλίκλεις, τί
[494]   τὸν τοῦ κοσμίου; πείθω τί  σε   ταῦτα λέγων ~συγχωρῆσαι τὸν κόσμιον
[487]   τέτταρας ~ὄντας κοινωνοὺς γεγονότας σοφίας,  σέ   τε καὶ Τείσανδρον τὸν Ἀφιδναῖον
[453]   ὧν· οὐδὲν μέντοι ἧττον ἐρήσομαί  ~σε   τίνα ποτὲ λέγεις τὴν πειθὼ
[506]   χρῆναί πω (ἀπιέναι, ἀλλὰ διεξελθεῖν  ~σε   τὸν λόγον· φαίνεται δέ μοι
[459]   ~δεῖ προεπιστάμενον ταῦτα ἀφικέσθαι παρὰ  σὲ   τὸν μέλλοντα μαθήσεσθαι τὴν ~ῥητορικήν;
[513]   Πυριλάμπους γε πρός. ὅστις οὖν  σε   τούτοις ὁμοιότατον ~ἀπεργάσεται, οὗτός σε
[449]   δή. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ ἄλλους  σε   φῶμεν δυνατὸν εἶναι ποιεῖν; ~(Γοργίας)
[449]   Γοργία, αὐτὸς ἡμῖν εἰπὲ τίνα  σε   χρὴ ~καλεῖν ὡς τίνος ἐπιστήμονα
[513]   ~καὶ νῦν δὲ ἄρα δεῖ  σὲ   ὡς ὁμοιότατον γίγνεσθαι τῷ δήμῳ
[453]   εἴ σοι δοκῶ δικαίως ἀνερωτᾶν  σε·   ὥσπερ ἂν εἰ ~ἐτύγχανόν σε
[487]   ταὐτὰ ἐμοὶ ~συμβουλεύοντος ἅπερ τοῖς  σεαυτοῦ   ἑταιροτάτοις, ἱκανόν μοι τεκμήριόν ἐστιν
[513]   πεισόμεθα ὅπερ φασὶ τὰς τὴν  σελήνην   ~καθαιρούσας, τὰς Θετταλίδας· σὺν τοῖς
[451]   ἄστρων φορὰν καὶ ἡλίου καὶ  σελήνης,   πῶς πρὸς ἄλληλα τάχους ἔχει.
[502]   ~(Σωκράτης) ~τί δὲ δὴ  σεμνὴ   αὕτη καὶ θαυμαστή, τῆς
[511]   καὶ τοῦ νεῖν ἐπιστήμη  σεμνή   τίς σοι δοκεῖ εἶναι; ~(Καλλίκλης)
[512]   ~διὰ ταῦτα οὐ νόμος ἐστὶ  σεμνύνεσθαι   τὸν κυβερνήτην, καίπερ σῴζοντα ἡμᾶς,
[511]   ἐστὶν καὶ κοσμία, καὶ οὐ  σεμνύνεται   ἐσχηματισμένη ~ὡς ὑπερήφανόν τι διαπραττομένη,
[512]   λέγειν, ~Καλλίκλεις, ἅπερ ὑμεῖς,  σεμνύνων   (τὸ πρᾶγμα, καταχώσειεν ἂν ὑμᾶς
[513]   ἐνὼν ἐν τῇ ψυχῇ τῇ  σῇ   ἀντιστατεῖ μοι· ἀλλ' ἐὰν ~πολλάκις
[497]   τί σοὶ διαφέρει; πάντως οὐ  σὴ   αὕτη τιμή, Καλλίκλεις·
[515]   πεποιηκέναι ἄνθρωπον τῇ συνουσίᾳ τῇ  σῇ;   ὀκνεῖς ἀποκρίνασθαι, ~εἴπερ ἔστιν τι
[487]   οὖν ἐμὴ καὶ  ~σὴ   ὁμολογία τέλος ἤδη ἕξει τῆς
[486]   ἀχθεσθῇς· εὐνοίᾳ γὰρ ἐρῶ ~τῇ  σῇ   οὐκ αἰσχρὸν δοκεῖ σοι εἶναι
[493]   τὸ μὲν σῶμά ἐστιν ἡμῖν  σῆμα,   τῆς ~δὲ ψυχῆς τοῦτο ἐν
[511]   γε ἔχοντι, ὡς λόγος  σημαίνει.   οἴει δεῖν τοῦτο παρασκευάζεσθαι
[527]   καὶ τελευτήσας, ὡς ~ὁ λόγος  σημαίνει.   καὶ ἔασόν τινά σου καταφρονῆσαι
[527]   τῷ νῦν παραφανέντι, ὃς ἡμῖν  σημαίνει   ~ὅτι οὗτος τρόπος ἄριστος
[520]   ποιεῖν, ὥστε καλὸν δοκεῖ τὸ  σημεῖον   εἶναι, εἰ εὖ ποιήσας ~ταύτην
[468]   δύνασθαι ἀγαθόν τι κατὰ τὴν  σὴν   ὁμολογίαν; ~(Πῶλος) οὐκ ἔστιν. ~(Σωκράτης)
[452]   ἀγαθοῦ αἰτίαν εἶναι τὴν  σήν,   φαῖμεν ἂν ἡμεῖς. δῆλον οὖν
[452]   οὖν λέγεις; τὸ τῆς  σῆς   τέχνης ~ἔργον μέγιστόν ἐστιν ἀγαθόν;
[455]   ~ῥητορικούς, εὖ ἔχει τὰ τῆς  σῆς   τέχνης παρὰ σοῦ πυνθάνεσθαι. καὶ
[450]   τέχνης περαίνοιτο ἂν καὶ διὰ  σιγῆς,   οἷον ~γραφικὴ καὶ ἀνδριαντοποιία καὶ
[509]   (εἰ ἀγροικότερόν τι εἰπεῖν ἔστιν,  σιδηροῖς   καὶ ἀδαμαντίνοις ~λόγοις, ὡς γοῦν
[518]   ~τὴν ὀψοποιίαν συγγεγραφὼς τὴν  Σικελικὴν   καὶ Σάραμβος κάπηλος, ὅτι
[493]   τις μυθολογῶν κομψὸς ἀνήρ, ἴσως  Σικελός   ~τις Ἰταλικός, παράγων τῷ
[525]   ἀεὶ χρόνον τιμωρουμένους, ~Τάνταλον καὶ  Σίσυφον   καὶ Τιτυόν· Θερσίτην δέ, καὶ
[517]   μὲν πεινῇ τὰ σώματα ~ἡμῶν,  σιτία,   ἐὰν δὲ διψῇ, ποτά, ἐὰν
[490]   ἡμῖν ἐν κοινῷ πολλὰ  σιτία   καὶ ποτά, ὦμεν δὲ παντοδαποί,
[490]   οὐχ οὕτως, ὠγαθέ; ~(Καλλίκλης) ~περὶ  σιτία,   λέγεις, καὶ ποτὰ καὶ ἰατροὺς
[504]   γε κάμνοντι καὶ μοχθηρῶς διακειμένῳ  ~σιτία   πολλὰ διδόναι καὶ τὰ ἥδιστα
[464]   ὑποδέδυκεν, καὶ προσποιεῖται τὰ βέλτιστα  σιτία   τῷ σώματι εἰδέναι, ~ὥστ' εἰ
[490]   πλέον δεῖν ἔχειν; ~(Καλλίκλης) οὐ  σιτίων   γε οὐδὲ ποτῶν. ~(Σωκράτης) ~μανθάνω,
[518]   ὅτι χρηστὸν καὶ πονηρὸν τῶν  ~σιτίων   ποτῶν ἐστιν εἰς ἀρετὴν
[464]   ἐπαί̈ ει περὶ τῶν χρηστῶν  σιτίων   καὶ ~(πονηρῶν, ἰατρὸς
[490]   ~(Σωκράτης) ~ἦ οὖν τούτων τῶν  σιτίων   πλέον ἡμῶν ἑκτέον αὐτῷ, ὅτι
[517]   δημιουργόν του αὐτῶν (τούτων,  σιτοποιὸν   ὀψοποιὸν ~ὑφάντην
[472]   ἐὰν δὲ βούλῃ, Ἀριστοκράτης (ὁ  ~Σκελλίου,   οὗ αὖ ἐστιν ἐν Πυθίου
[508]   εἰ οὗτος ἀληθής ἐστιν,  σκεπτέον   τί τὰ συμβαίνοντα. τὰ πρόσθεν
[512]   ~εἷς ἐκφύγοι, τὸ ἐπὶ τούτῳ  σκεπτέον   τίν' ἂν τρόπον τοῦτον ὃν
[506]   γε ἀρετὴ ἑκάστου, καὶ  σκεύους   καὶ σώματος καὶ ψυχῆς αὖ
[510]   μηδὲν ἀδικεῖσθαι ὡς ὀλίγιστα;  ~σκέψαι   εἰ σοὶ δοκεῖ ἥπερ ἐμοί.
[501]   ἔρχεται, οὔτε τι τὴν φύσιν  σκεψαμένη   τῆς ἡδονῆς οὔτε τὴν ~αἰτίαν,
[496]   ὁμολογοῦμεν ταῦτα; καὶ εὖ ~μάλα  σκεψάμενος   ἀποκρίνου. ~(Καλλίκλης) ἀλλ' ὑπερφυῶς ὡς
[514]   οἰκοδομήματα, πότερον ἔδει ἂν ἡμᾶς  σκέψασθαι   ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ ~(ἐξετάσαι πρῶτον
[500]   ἔστιν τούτω διττὼ τὼ βίω,  σκέψασθαι   τί τε διαφέρετον ἀλλήλοιν καὶ
[487]   πάντων δὲ καλλίστη ἐστὶν  σκέψις,   ~Καλλίκλεις, περὶ τούτων ὧν
[475]   οὔ; ~(Σωκράτης) ~πρῶτον (μὲν δὴ  σκεψώμεθα,   ἆρα λύπῃ ὑπερβάλλει τὸ ἀδικεῖν
[459]   ᾖ· νῦν δὲ τόδε πρότερον  σκεψώμεθα,   ἆρα ~(τυγχάνει περὶ τὸ δίκαιον
[470]   μή, κακὸν καὶ σμικρὸν δύνασθαι.  ~(σκεψώμεθα   δὲ καὶ τόδε· ἄλλο τι
[472]   οἶμαι. παραβαλόντες οὖν παρ' ἀλλήλους  σκεψώμεθα   εἴ τι διοίσουσιν ~ἀλλήλων. καὶ
[501]   μή, μὴ ~φάθι. (πρῶτον δὲ  σκεψώμεθα   τὴν αὐλητικήν. οὐ δοκεῖ σοι
[508]   ὁμολογῆσαι. ~τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων  σκεψώμεθα   τί ποτ' ἐστὶν σὺ
[476]   περὶ οὗ τὸ δεύτερον ἠμφεσβητήσαμεν  σκεψώμεθα,   τὸ ἀδικοῦντα διδόναι δίκην ~ἆρα
[526]   ~Ὁμήρου ἰδεῖν αὐτὸν ~χρύσεον  σκῆπτρον   ἔχοντα, θεμιστεύοντα νέκυσσιν. ~ἐγὼ μὲν
[526]   ~ἐπισκοπῶν κάθηται, μόνος ἔχων χρυσοῦν  (σκῆπτρον,   ὥς φησιν Ὀδυσσεὺς ~Ὁμήρου
[525]   εἰς τὴν ψυχήν, καὶ πάντα  σκολιὰ   ὑπὸ ~ψεύδους καὶ ἀλαζονείας καὶ
[451]   συμποσίοις ᾀδόντων ἀνθρώπων τοῦτο τὸ  ~σκολιόν,   ἐν καταριθμοῦνται ᾄδοντες ὅτι
[452]   τούτων ὧν ἐπῄνεσεν τὸ  σκολιὸν   ~ποιήσας, ἰατρός τε καὶ παιδοτρίβης
[451]   ὥς φησιν ποιητὴς τοῦ  σκολιοῦ,   τὸ ~πλουτεῖν ἀδόλως. ~(Γοργίας) ἀκήκοα
[493]   τοῦ αὐτοῦ γυμνασίου τῇ νῦν.  σκόπει   γὰρ εἰ ~τοιόνδε λέγεις περὶ
[453]   καταφανὲς ποιοῖ ~περὶ ὅτου λέγεται.  σκόπει   γὰρ εἴ σοι δοκῶ δικαίως
[521]   ἰατρὸς ἂν κρίνοιτο κατηγοροῦντος ὀψοποιοῦ.  ~σκόπει   γάρ, τί ἂν ἀπολογοῖτο
[473]   οὖν διαφερόμεθα ταῦτ' ἐστιν·  σκόπει   δὲ καὶ σύ. εἶπον ἐγώ
[476]   μοι δοκεῖ, Σώκρατες. ~(Σωκράτης)  ~σκόπει   δὴ καὶ τόδε· ἆρα εἴ
[510]   δοκεῖς πάνυ καλῶς εἰρηκέναι. ~(Σωκράτης)  ~σκόπει   δὴ καὶ τόδε ἐάν σοι
[452]   ~ὡς ἐγᾦμαι πάνυ καταφρονῶν ἁπάντων·  (σκόπει   δῆτα, Σώκρατες, ἐάν ~σοι
[501]   τὰς ἡδονάς. ταῦτ' οὖν πρῶτον  σκόπει   εἰ δοκεῖ σοι ἱκανῶς λέγεσθαι,
[477]   μεγίστου ἀπαλλάττεται (κακοῦ; ὧδε δὲ  σκόπει·   ἐν χρημάτων ~κατασκευῇ ἀνθρώπου κακίαν
[496]   ὅτου βούλει τοῦ σώματος ἀπολαβὼν  (σκόπει.   νοσεῖ ~που ἄνθρωπος ὀφθαλμούς,
[502]   ᾄδων τοὺς θεατάς. ἀλλὰ δὴ  σκόπει·   ~οὐχὶ τε κιθαρῳδικὴ δοκεῖ
[478]   εἰ μὴ οὕτως εὐπορεῖς, ὧδε  σκόπει·   ποῖ ἄγομεν καὶ ~παρὰ τίνας
[458]   ἴσως πόρρω ἀποτενοῦμεν, ~(ἢν διαλεγώμεθα.  σκοπεῖν   οὖν χρὴ καὶ τὸ τούτων,
[507]   εἶναι. οὗτος ἔμοιγε δοκεῖ  σκοπὸς   εἶναι πρὸς ὃν βλέποντα δεῖ
[501]   χείρων τῶν ἡδονῶν, οὔτε  σκοπούμεναι   ~οὔτε μέλον αὐταῖς ἄλλο
[514]   ἐστιν· ~καὶ εἰ μὲν ηὑρίσκομεν  σκοπούμενοι   διδασκάλους τε ἡμῶν ἀγαθοὺς καὶ
[503]   ~(Σωκράτης) ~ἴδωμεν δὴ οὑτωσὶ ἀτρέμα  σκοπούμενοι   εἴ τις τούτων τοιοῦτος γέγονεν·
[501]   ἁθρόαις ἅμα χαρίζεσθαι ἔστι, μηδὲν  σκοπούμενον   τὸ βέλτιστον; ~(Καλλίκλης) οἶμαι ἔγωγε.
[456]   ἔμοιγε καταφαίνεται τὸ μέγεθος οὕτω  σκοποῦντι.   ~(Γοργίας) ~εἰ πάντα γε εἰδείης,
[526]   τούτων τῶν λόγων πέπεισμαι, ~καὶ  σκοπῶ   ὅπως ἀποφανοῦμαι τῷ κριτῇ ὡς
[476]   διδόναι, ὡς αὖ ἐγὼ ᾤμην.  ~σκοπώμεθα   δὲ τῇδε· τὸ διδόναι δίκην
[483]   πατὴρ αὐτοῦ ἐπὶ  ~Σκύθας;   (ἄλλα μυρία ἄν τις
[491]   τοὺς θεούς, ἀτεχνῶς γε ἀεὶ  σκυτέας   τε καὶ κναφέας καὶ μαγείρους
[517]   ~ὑφάντην σκυτοτόμον  σκυτοδεψόν,   οὐδὲν θαυμαστόν ἐστιν ὄντα τοιοῦτον
[517]   ὀψοποιὸν ~ὑφάντην  σκυτοτόμον   σκυτοδεψόν, οὐδὲν θαυμαστόν ἐστιν
[490]   εἰς ταῦτα ~καὶ βέλτιστον. τὸν  σκυτοτόμον   ἴσως μέγιστα δεῖ ὑποδήματα καὶ
[447]   ἀπεκρίνατο ἂν δήπου σοι ~ὅτι  σκυτοτόμος·   οὐ μανθάνεις ὡς λέγω;
[491]   τοὺς κρείττους οἵ εἰσιν οὐ  σκυτοτόμους   ~λέγω οὐδὲ μαγείρους, ἀλλ' (οἳ
[497]   τὰ μεγάλα μεμύησαι πρὶν τὰ  σμικρά·   ἐγὼ δ' οὐκ ~ᾤμην θεμιτὸν
[511]   εἰ δ' αὕτη σοι δοκεῖ  σμικρὰ   εἶναι, ἐγώ σοι ~(μείζω ταύτης
[497]   τοιοῦτός ἐστιν (Σωκράτης) Γοργία·  σμικρὰ   καὶ ὀλίγου ἄξια ἀνερωτᾷ καὶ
[472]   περὶ ὧν ἀμφισβητοῦμεν οὐ πάνυ  σμικρὰ   ὄντα, ~ἀλλὰ σχεδόν τι ταῦτα
[497]   ~(Καλλίκλης) ~Ἐρώτα δὴ σὺ τὰ  σμικρά   τε καὶ στενὰ ταῦτα, ἐπείπερ
[488]   αἱ μεγάλαι πόλεις ἐπὶ τὰς  σμικρὰς   κατὰ τὸ φύσει δίκαιον ~ἔρχονται,
[470]   εἰ δὲ μή, κακὸν καὶ  σμικρὸν   δύνασθαι. ~(σκεψώμεθα δὲ καὶ τόδε·
[473]   ἐμαρτύρου. ὅμως δὲ ~ὑπόμνησόν με  σμικρόν.   ἐὰν ἀδίκως ἐπιβουλεύων τυραννίδι, εἶπες;
[500]   ~ἂν μᾶλλον σπουδάσειέ τις καὶ  σμικρὸν   νοῦν ἔχων ἄνθρωπος, τοῦτο,
[462]   οὖν, ἐπειδὴ τιμᾷς τὸ χαρίζεσθαι,  σμικρόν   τί μοι χαρίσασθαι; ~(Πῶλος) ἔγωγε.
[466]   ~δύνασθαι μὲν ἐν ταῖς πόλεσιν  σμικρότατον,   ὥσπερ νυνδὴ ἔλεγον· οὐδὲν ~(γὰρ
[516]   ὁμολογήσω; ~(Σωκράτης) εἰ δοκῶ γε  σοι   ἀληθῆ λέγειν. ~(Καλλίκλης) ἔστω δὴ
[519]   εἰπὲ πρὸς Φιλίου, οὐ δοκεῖ  σοι   ἄλογον εἶναι ἀγαθὸν ~φάσκοντα πεποιηκέναι
[453]   Ζεῦξις ἔγραφε, καλῶς ἄν  σοι   ἀπεκέκριτο; ~(Γοργίας) πῶς γὰρ οὔ;
[465]   οὐδὲ χρῆσθαι τῇ ἀποκρίσει ἥν  σοι   ἀπεκρινάμην οὐδὲν ~οἷός τ' ἦσθα,
[463]   κακὰ αἰσχρὰ καλῶ ἐπειδὴ δεῖ  σοι   ἀποκρίνασθαι ὡς ἤδη ~εἰδότι
[519]   εἴης λέγειν, εἰ μή τίς  σοι   ἀποκρίνοιτο; ~(Σωκράτης) ~ἔοικά γε· νῦν
[452]   τοῦτο λέγεις; ~(Σωκράτης) ~ὅτι εἴ  σοι   αὐτίκα παρασταῖεν οἱ δημιουργοὶ τούτων
[448]   ~(Σωκράτης) ~οὔκ, εἰ αὐτῷ γε  σοὶ   βουλομένῳ ἐστὶν ἀποκρίνεσθαι, ἀλλὰ πολὺ
[479]   βούλει ~συλλογισώμεθα αὐτά; ~(Πῶλος) εἰ  σοί   γε δοκεῖ. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν
[448]   ~(Πῶλος) τί δὲ τοῦτο, ἐὰν  σοί   γε ἱκανῶς; ~(Χαιρεφῶν) οὐδέν· ἀλλ'
[505]   ὧν σὺ λέγεις, καὶ ταῦτά  σοι   Γοργίου χάριν ἀπεκρινάμην. ~(Σωκράτης) εἶεν·
[469]   τῇ πόλει, εἰ οὖν ἀπιστοῦντί  σοι   δείξαιμι ~τὸ ἐγχειρίδιον, ἴσως ἂν
[517]   σώματα εἰς ἐπιθυμίαν· καὶ ἐξεπίτηδές  σοι   διὰ τῶν αὐτῶν εἰκόνων ~λέγω,
[497]   καὶ ~ἐξελέγχει. ~(Γοργίας) ~ἀλλὰ τί  σοὶ   διαφέρει; πάντως οὐ σὴ αὕτη
[454]   ἐστιν τέχνη; οὐ δοκεῖ  σοι   ~(δίκαιον εἶναι ἐπανερέσθαι; ~(Γοργίας) ἔμοιγε.
[514]   ἄλλους τοιούτους παρακαλεῖν; οὐκ ~ἀνόητόν  σοι   δοκεῖ ἂν εἶναι οὕτω πράττειν;
[470]   ἀκούω γε. ~(Πῶλος) ~εὐδαίμων οὖν  σοι   δοκεῖ εἶναι ἄθλιος; ~(Σωκράτης)
[511]   τοῦ νεῖν ἐπιστήμη σεμνή τίς  σοι   δοκεῖ εἶναι; ~(Καλλίκλης) μὰ Δί'
[462]   ὥσπερ νυνδὴ ἔλεγον, ἀναθέμενος ὅτι  σοι   δοκεῖ, ἐν τῷ μέρει ~ἐρωτῶν
[469]   ἐλεεῖν. ~(Πῶλος) ~τί δέ; οὕτω  σοι   δοκεῖ ἔχειν περὶ ὧν ἐγὼ
[462]   ἔγωγέ τινα. ~(Πῶλος) ἐμπειρία ἄρα  σοι   δοκεῖ ῥητορικὴ εἶναι; ~(Σωκράτης)
[462]   τἀληθῆ εἰρῆσθαι. ~(Πῶλος) ἀλλὰ τί  σοι   δοκεῖ ῥητορικὴ εἶναι; ~(Σωκράτης)
[462]   ἡδονῆς ἀπεργασίας. ~(Πῶλος) ~οὐκοῦν καλόν  σοι   δοκεῖ ῥητορικὴ εἶναι, χαρίζεσθαι
[510]   ὡς ὀλίγιστα; ~σκέψαι εἰ  σοὶ   δοκεῖ ἥπερ ἐμοί. ἐμοὶ μὲν
[512]   ἔστιν ὅτε ὅλας ~σῴζει. μή  σοι   δοκεῖ κατὰ τὸν δικανικὸν εἶναι;
[527]   ~τάχα δ' οὖν ταῦτα μῦθός  σοι   δοκεῖ λέγεσθαι ὥσπερ γραὸς καὶ
[461]   ἐθέλω τῶν ὡμολογημένων εἴ τί  σοι   δοκεῖ μὴ καλῶς ὡμολογῆσθαι, ~ἀναθέσθαι
[454]   Γοργία, ἐπειδή γε καὶ  σοὶ   δοκεῖ οὕτως. ~(Γοργίας) ~ταύτης τοίνυν
[502]   ἐάντε χαίρωσιν ἐάντε μή; ποτέρως  σοι   δοκεῖ ~παρεσκευάσθαι τῶν τραγῳδιῶν
[453]   περὶ τῆς ῥητορικῆς εἰπέ· πότερόν  σοι   δοκεῖ πειθὼ ποιεῖν ῥητορικὴ
[462]   Σώκρατες· ἐπειδὴ (Γοργίας) ἀπορεῖν  σοι   ~δοκεῖ περὶ τῆς ῥητορικῆς, σὺ
[511]   τῆς ἐπιστήμης. εἰ δ' αὕτη  σοι   δοκεῖ σμικρὰ εἶναι, ἐγώ σοι
[502]   ἐπιχείρημα καὶ σπουδή, ὡς  σοὶ   δοκεῖ, χαρίζεσθαι τοῖς ~θεαταῖς μόνον,
[501]   ἐμοῦ ἐρωτῶντος, μὲν ἄν  σοι   δοκῇ τούτων εἶναι, φάθι,
[469]   οἰκία τούτῳ τῷ τρόπῳ ἥντινά  σοι   δοκοῖ, καὶ τά γε ~Ἀθηναίων
[509]   τοῦτο ἀπεκρίνω, ~ὦ Καλλίκλεις, πότερόν  σοι   δοκοῦμεν ὀρθῶς ἀναγκασθῆναι ὁμολογεῖν ἐν
[515]   ὀλίγῳ πρότερον ἔλεγες, εἰ ἔτι  σοι   ~δοκοῦσιν ἀγαθοὶ πολῖται γεγονέναι, (Περικλῆς
[467]   ὅτι λέγεις. ~(Σωκράτης) ~πότερον οὖν  σοι   δοκοῦσιν οἱ ἄνθρωποι τοῦτο βούλεσθαι
[502]   ποτε ἡμῖν αὕτη ἐστίν; ~πότερόν  σοι   δοκοῦσιν πρὸς τὸ βέλτιστον ἀεὶ
[467]   ~πίνοντες παρὰ τῶν ἰατρῶν πότερόν  σοι   δοκοῦσιν τοῦτο βούλεσθαι ὅπερ ~ποιοῦσιν,
[453]   ὅτου λέγεται. σκόπει γὰρ εἴ  σοι   δοκῶ δικαίως ἀνερωτᾶν σε· ὥσπερ
[504]   ἐρῶ· σὺ δέ, ἂν μέν  σοι   δοκῶ ἐγὼ καλῶς λέγειν, φάθι,
[510]   ~σκόπει δὴ καὶ τόδε ἐάν  σοι   δοκῶ εὖ λέγειν. φίλος μοι
[468]   τὰ κακά. γάρ; ἀληθῆ  σοι   δοκῶ ~λέγειν, Πῶλε,
[506]   γε ἀκούων ~ἐπιλαμβάνου, ἐάν τί  σοι   δοκῶ μὴ (καλῶς λέγειν. καί
[464]   ἔστι ταῦτα. ~(Σωκράτης) ~φέρε δή  σοι,   ἐὰν δύνωμαι, σαφέστερον ἐπιδείξω
[470]   χάριν ἕξω, ἴσην δὲ καὶ  σοί,   ἐάν με ἐλέγξῃς καὶ ~ἀπαλλάξῃς
[472]   ὡς οὐκ ἀληθῆ λέγω· μαρτυρήσουσί  σοι,   ~ἐὰν μὲν βούλῃ, Νικίας
[472]   λόγος ᾖ· οἶμαι δὲ οὐδὲ  σοί,   ἐὰν μὴ ἐγώ σοι ~μαρτυρῶ
[522]   κακῶν ἐστιν. εἰ δὲ βούλει,  σοὶ   ~ἐγώ, ὡς τοῦτο οὕτως ἔχει,
[498]   οὖν; ἀπιόντων τῶν πολεμίων πότεροί  σοι   ἐδόκουν μᾶλλον χαίρειν, οἱ δειλοὶ
[500]   ἔλεγον, διομολόγησαί μοι, εἰ ἄρα  σοι   ἔδοξα τότε ~ἀληθῆ λέγειν. ἔλεγον
[493]   Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~φέρε δή, ἄλλην  σοι   εἰκόνα λέγω ἐκ τοῦ αὐτοῦ
[466]   ~τί οὖν φῄς; κολακεία δοκεῖ  σοι   εἶναι ῥητορική; ~(Σωκράτης) ~κολακείας
[469]   αὐτῷ, δικαίως ἀποκτεινύς, ἄθλιος δοκεῖ  σοι   ~εἶναι καὶ ἐλεινός; ~(Σωκράτης) ~οὐκ
[454]   ~(Σωκράτης) ~πότερον οὖν ταὐτὸν δοκεῖ  σοι   εἶναι μεμαθηκέναι καὶ πεπιστευκέναι, καὶ
[486]   ~τῇ σῇ οὐκ αἰσχρὸν δοκεῖ  σοι   εἶναι οὕτως ἔχειν ὡς ἐγὼ
[503]   μὰ Δία οὐκ ἔχω ἔγωγέ  σοι   εἰπεῖν τῶν γε νῦν ῥητόρων
[465]   ἵν' οὖν μὴ μακρολογῶ, ἐθέλω  σοι   εἰπεῖν ὥσπερ οἱ ~γεωμέτραι ἤδη
[521]   γε ἄτοπον εἰ ἀποθάνοιμι. βούλει  σοι   εἴπω δι' ὅτι ταῦτα προσδοκῶ;
[472]   τῶν ἐνθάδε ~ἐκλέξασθαι. ἀλλ' ἐγώ  σοι   εἷς ὢν οὐχ ὁμολογῶ· οὐ
[518]   ἴσως ἂν οὖν ἠγανάκτεις, εἴ  σοι   ἔλεγον ἐγὼ ~ὅτι Ἄνθρωπε, ἐπαί̈
[468]   ἐξεῖναί σοι ποιεῖν ὅτι δοκεῖ  σοι   ἐν τῇ πόλει ~μᾶλλον
[493]   δηλοῖ μὴν ἐγὼ βούλομαί  σοι   ἐνδειξάμενος, ἐάν πως οἷός τε
[499]   ἐνθυμούμενος ὅτι, κἂν ~παίζων τίς  σοι   ἐνδῷ ὁτιοῦν, τούτου ἅσμενος ἔχῃ
[486]   σοι ἐρῶ· νῦν οἶμαι ἐγὼ  σοὶ   ἐντετυχηκὼς τοιούτῳ ἑρμαίῳ ἐντετυχηκέναι. ~(Καλλίκλης)
[486]   ἐρωτᾷς, Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~ἐγώ  σοι   ἐρῶ· νῦν οἶμαι ἐγὼ σοὶ
[487]   εὔνους. ~(τίνι τεκμηρίῳ χρῶμαι; ἐγώ  σοι   ἐρῶ. οἶδα ὑμᾶς ἐγώ,
[487]   ὃν ὀλίγον πρότερον ἔλεγες ὁμολογεῖ  σοι.   ~ἔχει δὴ οὑτωσὶ δῆλον ὅτι
[452]   Σώκρατες, καὶ αὐτὸς εἴ  σοι   ἔχοι ~(Γοργίας) μεῖζον ἀγαθὸν ἐπιδεῖξαι
[526]   σαυτῷ βοηθῆσαι, ὅταν δίκη  σοι   καὶ κρίσις ἣν
[504]   Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' εἴ  σοι   ἥδιόν ἐστιν, ἐγὼ ἐρῶ· σὺ
[514]   ἔχειν; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε, εἴ  σοι   ἥδιον. ~(Σωκράτης) ~εἰ οὖν παρεκαλοῦμεν
[501]   οὖν πρῶτον σκόπει εἰ δοκεῖ  σοι   ἱκανῶς λέγεσθαι, καὶ ~εἶναί τινες
[501]   ~οὐκ ἔγωγε, ἀλλὰ συγχωρῶ, ἵνα  σοι   καὶ περανθῇ λόγος καὶ
[516]   δι' ἀγριότητα. οὐ δοκεῖ  σοι   (κακὸς ~εἶναι ἐπιμελητὴς ὁστισοῦν ὁτουοῦν
[510]   ὅμοιος τῷ ὁμοίῳ. ~οὐ καὶ  σοί;   ~(Καλλίκλης) ἔμοιγε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν ὅπου
[516]   ἄλλῳ ἔργῳ οὐδενί· δοκεῖ  σοι;   ~(Καλλίκλης) οὐκ ἔμοιγε. ~(Σωκράτης) ~ἀληθεῖς
[501]   διθυράμβων ποίησις; οὐ τοιαύτη τίς  σοι   ~καταφαίνεται; ἡγῇ τι φροντίζειν
[502]   πρὸς τὸ βέλτιστον βλέπων ἐδόκει  σοι   κιθαρῳδεῖν; ~ἐκεῖνος μὲν οὐδὲ
[489]   τὸ βελτίους; οὐ ~πάλαι  σοι   λέγω ὅτι ταὐτόν φημι εἶναι
[523]   ~λόγον· ὡς ἀληθῆ γὰρ ὄντα  σοι   λέξω μέλλω λέγειν. ὥσπερ
[513]   τῇ πόλει· τοῦθ' ὅρα εἰ  σοὶ   ~λυσιτελεῖ καὶ ἐμοί, ὅπως μή,
[472]   οὐδὲ σοί, ἐὰν μὴ ἐγώ  σοι   ~μαρτυρῶ εἷς ὢν μόνος, τοὺς
[511]   σοι δοκεῖ σμικρὰ εἶναι, ἐγώ  σοι   ~(μείζω ταύτης ἐρῶ, τὴν κυβερνητικήν,
[475]   παραβαλλόμενος ὅτι οὐδὲν ~ἔοικεν, ἀλλὰ  σοὶ   μὲν οἱ ἄλλοι πάντες ὁμολογοῦσιν
[461]   ~οἴει ὅτι Γοργίας ᾐσχύνθη  σοι   μὴ προσομολογῆσαι τὸν ῥητορικὸν ἄνδρα
[464]   μὲν οὕτως ὀνομάσαι οὐκ ἔχω  σοι,   μιᾶς δὲ οὔσης τῆς τοῦ
[521]   γενναιότατε, παρακαλεῖς. ~(Καλλίκλης) ~εἴ  σοι   Μυσόν γε ἥδιον καλεῖν,
[491]   καλὸν καὶ δίκαιον, ἐγώ  σοι   ~νῦν παρρησιαζόμενος λέγω, ὅτι δεῖ
[512]   ὄντα ὁποῖός τις ἔτυχεν, καταγέλαστός  σοι   ψόγος ~γίγνεται καὶ μηχανοποιοῦ
[502]   εἴη· οὐ ῥητορεύειν δοκοῦσί  σοι   οἱ ποιηταὶ ἐν τοῖς ~θεάτροις;
[513]   ἐν τῇ πόλει. εἰ δέ  σοι   οἴει ὁντινοῦν ἀνθρώπων παραδώσειν ~τέχνην
[480]   δοκεῖ, τοῖς μέντοι ἔμπροσθεν ἴσως  σοι   ~ὁμολογεῖται. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν κἀκεῖνα
[488]   ἐάν με λάβῃς νῦν μέν  σοι   ὁμολογήσαντα, ἐν ~δὲ τῷ ὑστέρῳ
[482]   κύνα τὸν Αἰγυπτίων θεόν, ~οὔ  σοι   ὁμολογήσει Καλλικλῆς, Καλλίκλεις, ἀλλὰ
[516]   ἥκιστ' ἂν ἐβούλετο. ~(Καλλίκλης) βούλει  σοι   ὁμολογήσω; ~(Σωκράτης) εἰ δοκῶ γε
[517]   ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα καὶ ἐγώ  ~σοι   ὁμολογῶ δεινοτέρους εἶναι ἐκείνους τούτων
[466]   ~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~λέγω τοίνυν  σοι   ὅτι δύο ταῦτ' ἐστιν τὰ
[526]   ἐνθάδε ἀγώνων εἶναι, καὶ ὀνειδίζω  σοι   ὅτι οὐχ οἷός ~τ' ἔσῃ
[447]   ὑποδημάτων δημιουργός, ἀπεκρίνατο ἂν δήπου  σοι   ~ὅτι σκυτοτόμος· οὐ μανθάνεις
[497]   καὶ τῇδε ἐπίσκεψαι ~οἶμαι γάρ  σοι   οὐδὲ ταύτῃ (ὁμολογεῖσθαι· ἄθρει δέ̓
[479]   (ἀλγεινόν. οὐ δοκεῖ καὶ  σοὶ   οὕτω; ~(Πῶλος) ἔμοιγε. ~(Σωκράτης) ~ἀγνοῶν
[513]   γάρ; ~(Καλλίκλης) ἔστω, εἰ βούλει,  σοὶ   οὕτως. ~(Σωκράτης) ~ἡ δέ γε
[472]   περὶ ὧν σὺ λέγεις ὀλίγου  σοι   πάντες συμφήσουσιν ταὐτὰ Ἀθηναῖοι καὶ
[470]   τοίνυν φημί, Πῶλε, εἴ  σοι   παρ' ἐμοῦ ἥδιόν ἐστιν ἀκούειν,
[502]   ~οὐχὶ τε κιθαρῳδικὴ δοκεῖ  σοι   πᾶσα καὶ τῶν διθυράμβων
[513]   τῶν ~πολλῶν πάθος· οὐ πάνυ  σοι   πείθομαι. ~(Σωκράτης) ~ὁ δήμου γὰρ
[455]   ~αὐτοῖς ἀποκρίνεσθαι. ~(Γοργίας) ~ἀλλ' ἐγώ  σοι   πειράσομαι, Σώκρατες, σαφῶς ἀποκαλύψαι
[452]   (σκόπει δῆτα, Σώκρατες, ἐάν  ~σοι   πλούτου φανῇ τι μεῖζον ἀγαθὸν
[468]   Σώκρατες, οὐκ ἂν δέξαιο ἐξεῖναί  σοι   ποιεῖν ὅτι δοκεῖ σοι ἐν
[466]   τὰ ἐρωτήματα, καὶ ἀποκρινοῦμαί γέ  σοι   πρὸς ~ἀμφότερα. φημὶ γάρ,
[469]   δοκεῖ αὐτῷ· δοκεῖ  σοι;   ~(Πῶλος) οὐ δῆτα οὕτω γε.
[500]   οὐ δῆτα. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' ἐγώ  σοι   σαφέστερον ἐρῶ. ἐπειδὴ ὡμολογήκαμεν ἐγώ
[488]   τὸ ἰσχυρότερον; ~(Καλλίκλης) ἀλλ' ἐγώ  σοι   σαφῶς λέγω, ὅτι ταὐτόν ἐστιν.
[511]   ναὶ μὰ Δία ὀρθῶς γέ  σοι   συμβουλεύων. ~(Σωκράτης) ~τί δέ,
[499]   τε καὶ Πώλῳ. ἆρα καὶ  σοὶ   συνδοκεῖ οὕτω, τέλος εἶναι ἁπασῶν
[482]   τοῦτο οὐκ ἄγαμαι Πῶλον, ὅτι  σοι   συνεχώρησεν τὸ ~ἀδικεῖν αἴσχιον εἶναι
[455]   ἡμῖν, Γοργία, ἔσται, ~ἐάν  σοι   συνῶμεν; περὶ τίνων τῇ πόλει
[456]   ὑφ' αὑτῇ ἔχει. (μέγα δέ  σοι   τεκμήριον ἐρῶ· πολλάκις γὰρ ἤδη
[486]   ἀποθάνοις ἄν, εἰ βούλοιτο θανάτου  σοι   τιμᾶσθαι. ~καίτοι πῶς σοφὸν τοῦτό
[501]   σκεψώμεθα τὴν αὐλητικήν. οὐ δοκεῖ  σοι   τοιαύτη τις εἶναι, ~ὦ Καλλίκλεις,
[519]   οὐκ ~ἔχουσιν; οὐ δοκεῖ  σοι   τοῦτο ἄτοπον εἶναι, ἑταῖρε;
[510]   ἀδικοῦντας πάντας ἀδικεῖν; ~(Καλλίκλης) ~ἔστω  σοι   τοῦτο, Σώκρατες, οὕτως, ἵνα
[471]   ~ὠγαθέ; καὶ μὴν οὐδέν γέ  σοι   τούτων ὁμολογῶ ὧν σὺ φῄς.
[452]   χρηματιζόμενος καὶ οὐχ αὑτῷ, ἀλλὰ  σοὶ   τῷ δυναμένῳ λέγειν καὶ ~πείθειν
[448]   τὸν Γοργίαν· ὥσπερ τὰ ἔμπροσθέν  σοι   ὑπετείνατο Χαιρεφῶν ~καὶ αὐτῷ καλῶς
[470]   (τὸ μέγα δύνασθαι) πάλιν αὖ  σοι   φαίνεται, ἐὰν μὲν ~πράττοντι
[516]   οὔ; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε, ἵνα  σοι   χαρίσωμαι. ~(Σωκράτης) ~καὶ τόδε τοίνυν
[493]   ἀπληστίαν ἀπεικάσας. τοὐναντίον δὴ οὗτος  σοί,   Καλλίκλεις, ~ἐνδείκνυται ὡς τῶν
[474]   ἀρχῆς σε ἠρώτων· πότερον δοκεῖ  σοι,   ~Πῶλε, κάκιον εἶναι, τὸ
[522]   τοῦτο πείσομαι. ~(Καλλίκλης) ~δοκεῖ οὖν  σοι,   Σώκρατες, καλῶς ἔχειν ἄνθρωπος
[471]   γὰρ ἐθέλεις, ἐπεὶ δοκεῖ γέ  σοι   ὡς ἐγὼ λέγω. ~(Σωκράτης) ~ὦ
[466]   δράσεις; ~(Πῶλος) ~ἆρ' οὖν δοκοῦσί  σοι   ὡς κόλακες ἐν ταῖς πόλεσι
[506]   με ἐὰν ἐξελέγχῃς, οὐκ ~ἀχθεσθήσομαί  σοι   ὥσπερ σὺ ἐμοί, ἀλλὰ μέγιστος
[452]   ἄνθρωπε, καὶ τί τὸ  σὸν   ἔργον; ~παιδοτρίβης, φαίη ἄν, τὸ
[459]   διδάξεις ~τὸν ἀφικνούμενον οὐ γὰρ  σὸν   ἔργον ποιήσεις δ' ἐν τοῖς
[515]   ἀποκρίνασθαι, ~εἴπερ ἔστιν τι ἔργον  σὸν   ἔτι ἰδιωτεύοντος, πρὶν δημοσιεύειν ἐπιχειρεῖν;
[472]   δίκης ἀδικῶν, κατὰ τὸν  σὸν   λόγον εὐδαίμων ἔσται; ~(Πῶλος) φημί.
[490]   φρονούντων κρείττων ἐστὶν κατὰ τὸν  σὸν   ~λόγον, καὶ τοῦτον ἄρχειν δεῖ,
[488]   κρείττους βελτίους πολὺ κατὰ τὸν  σὸν   λόγον. ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[471]   καὶ ἦν εὐδαίμων κατὰ τὸν  σὸν   λόγον. νῦν δὲ θαυμασίως ὡς
[471]   ἐστιν Ἀρχέλαος κατὰ τὸν  σὸν   λόγον; ~(Σωκράτης) εἴπερ γε,
[455]   ἐμὲ νῦν ~νόμισον καὶ τὸ  σὸν   σπεύδειν· ἴσως γὰρ καὶ τυγχάνει
[508]   δὴ αἴσχιστόν ἐστιν, ὡς  σὸς   λόγος. δὲ δὴ ἐμὸς
[477]   οὐκ ἀλγηδόνι γε, ὡς  ~σὸς   λόγος. ~(Πῶλος) φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ
[487]   γενόμενοι λήσετε διαφθαρέντες. ἐπειδὴ οὖν  σου   ἀκούω ταὐτὰ ἐμοὶ ~συμβουλεύοντος ἅπερ
[511]   μὴ κωφός γ' εἰμί, καὶ  σοῦ   ἀκούων καὶ Πώλου ἄρτι ~πολλάκις
[499]   Καλλίκλεις; ~(Καλλίκλης) ~πάλαι τοί  σου   ἀκροῶμαι, Σώκρατες, καθομολογῶν, ἐνθυμούμενος
[462]   (μοι ἀπιέναι καὶ μὴ ἀκούειν  σου;   ~ἀλλ' εἴ τι κήδῃ τοῦ
[466]   ~ἐὰν μὲν οὖν καὶ (ἐγὼ  σοῦ   ἀποκρινομένου μὴ ἔχω ὅτι χρήσωμαι,
[515]   οὔ; ἀποκρίνου. ὡμολογήκαμεν· ἐγὼ ὑπὲρ  σοῦ   ἀποκρινοῦμαι. εἰ ~τοίνυν τοῦτο δεῖ
[471]   ἴσως ἔστιν ὅστις ~Ἀθηναίων ἀπὸ  σοῦ   (ἀρξάμενος δέξαιτ' ἂν ἄλλος ὁστισοῦν
[489]   μοι ὁμολογήσῃς, βεβαιώσωμαι ἤδη ~παρὰ  σοῦ,   ἅτε ἱκανοῦ ἀνδρὸς διαγνῶναι ὡμολογηκότος.
[506]   γὰρ ἔγωγε καὶ ~αὐτὸς ἀκοῦσαί  σου   αὐτοῦ διιόντος τὰ ἐπίλοιπα. ~(Σωκράτης)
[455]   τις τῶν ἔνδον ὄντων ~μαθητής  σου   βουλόμενος γενέσθαι, ὡς ἐγώ τινας
[460]   γε ὕστερον μαθόντα παρὰ  σοῦ.   ~(Γοργίας) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~τί
[519]   ἐγκωμιάσουσιν, τοὺς ~αἰτίους τῶν κακῶν·  σοῦ   δὲ ἴσως ἐπιλήψονται, ἐὰν μὴ
[482]   γάρ που Γοργίαν ἐρωτώμενον ὑπὸ  σοῦ,   ἐὰν ἀφίκηται παρ' ~αὐτὸν μὴ
[481]   καὶ τοῦ Πυριλάμπους. αἰσθάνομαι οὖν  σου   ἑκάστοτε, καίπερ ὄντος δεινοῦ, ~ὅτι
[499]   ᾤμην γε ~κατ' ἀρχὰς ὑπὸ  σοῦ   ἑκόντος εἶναι ἐξαπατηθήσεσθαι, ὡς ὄντος
[454]   ~περαίνεσθαι τὸν λόγον ἐρωτῶ, οὐ  σοῦ   ἕνεκα ἀλλ' ἵνα μὴ ἐθιζώμεθα
[453]   ἀλλ' οὐκ αὐτὸς λέγω; οὐ  σοῦ   ~ἕνεκα ἀλλὰ τοῦ λόγου, ἵνα
[527]   ~(τὸν τῆς Αἰγίνης ὑόν, ἐπειδάν  σου   ἐπιλαβόμενος ~ἄγῃ, χασμήσῃ καὶ ἰλιγγιάσεις
[499]   τοῦτο δέχεσθαι τὸ διδόμενον παρὰ  σοῦ.   ἔστιν δὲ δή, ὡς ἔοικεν,
[514]   ἐλεύθερος; ~κἂν ἐγὼ οἶμαι περὶ  σοῦ   ἕτερα τοιαῦτα ἐσκόπουν· καὶ εἰ
[458]   θαυμάζω ἐν τοῖς λεγομένοις ὑπὸ  σοῦ·   ἴσως γάρ τοι σοῦ ~ὀρθῶς
[487]   ἱκανῶς ὑπ' ἐμοῦ τε καὶ  σοῦ,   καὶ ~οὐκέτι αὐτὸ δεήσει ἐπ'
[470]   δή, ὡς ἔοικε, καὶ παρὰ  σοῦ   καὶ παρ' ἐμοῦ ὁμολογεῖται. ~(Πῶλος)
[489]   προδίδασκε, ἵνα μὴ ~ἀποφοιτήσω παρὰ  σοῦ.   ~(Καλλίκλης) εἰρωνεύῃ, Σώκρατες. ~(Σωκράτης)
[482]   δὲ αὐτὸ τοῦτο ἀγαπᾶν καί  σου   ~καταγελᾶν, ὥς γέ μοι δοκεῖν
[527]   λόγος σημαίνει. καὶ ἔασόν τινά  σου   καταφρονῆσαι ὡς ἀνοήτου καὶ ~προπηλακίσαι,
[486]   ἐλαύνοντας; νῦν γὰρ εἴ τις  σοῦ   λαβόμενος ~ἄλλου ὁτουοῦν τῶν
[491]   ἥκεις ἔχων· ἀνδρειότεροί τινες ὑπὸ  σοῦ   λέγονται οἱ κρείττους καὶ οἱ
[481]   εἶ ~ἐναντιοῦσθαι, ὥστε, εἴ τίς  σου   λέγοντος ἑκάστοτε διὰ τούτους
[481]   τε τῇ ἐκκλησίᾳ, ἐάν τι  σοῦ   λέγοντος ~δῆμος Ἀθηναίων
[508]   νεανικὸν δὴ τοῦτο τὸ τοῦ  σοῦ   λόγου, ἐπὶ κόρρης, ἐάντε χρήματα
[461]   μόνος ἀτυχήσαις. ~ἀλλὰ ἀντίθες τοι·  σοῦ   μακρὰ λέγοντος καὶ μὴ ἐθέλοντος
[458]   εἶναι, ~ἐάν τις βούληται παρὰ  σοῦ   μανθάνειν; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[492]   οὐκ ἐθέλουσιν. δέομαι οὖν ~ἐγώ  σου   μηδενὶ τρόπῳ ἀνεῖναι, ἵνα τῷ
[472]   δέ. ἄλλο τι ὡς οὕτω  σου   νομίζοντος διανοώμεθα; ~(Πῶλος) πάνυ γε.
[471]   παῖς ἐξελέγξειε, καὶ ἐγὼ ὑπὸ  σοῦ   νῦν, ὡς σὺ οἴει, ~ἐξελήλεγμαι
[458]   ὑπὸ σοῦ· ἴσως γάρ τοι  σοῦ   ~ὀρθῶς λέγοντος ἐγὼ οὐκ ὀρθῶς
[489]   οὐδὲ τοὺς σοὺς δούλους βελτίους  σοῦ,   ὅτι ~ἰσχυρότεροί εἰσιν σύ.
[455]   τὰ τῆς σῆς τέχνης παρὰ  σοῦ   πυνθάνεσθαι. καὶ ἐμὲ νῦν ~νόμισον
[473]   εἶναι ἐγώ, καὶ ἐξηλέγχθην ὑπὸ  σοῦ.   ~(Πῶλος) ναὶ μὰ Δία. ~(Σωκράτης)
[495]   ~ἐπιχειρῶμεν ἄρα τῷ λόγῳ ὡς  σοῦ   σπουδάζοντος; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε σφόδρα.
[491]   τ' ἐμοῦ κατηγορεῖς καὶ ἐγὼ  σοῦ;   σὺ ~μὲν γὰρ ἐμὲ φῂς
[482]   αὖ τῆς ὁμολογίας ~αὐτὸς ὑπὸ  σοῦ   συμποδισθεὶς ἐν τοῖς λόγοις ἐπεστομίσθη,
[481]   ὄντος δεινοῦ, ~ὅτι ἂν φῇ  σου   τὰ παιδικὰ καὶ ὅπως ἂν
[488]   τότε οἷός ~τ' μαθεῖν  σου   τί ποτε λέγοις. πότερον τοὺς
[509]   σὺ εἰ μὴ λύσεις  σοῦ   τις νεανικώτερος, ~οὐχ οἷόν τε
[460]   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ τοίνυν  σου   τότε ταῦτα λέγοντος ὑπέλαβον ὡς
[491]   καὶ μέμφῃ μοι· ἐγὼ δὲ  σοῦ   τοὐναντίον, ὅτι ~οὐδέποτε ταὐτὰ λέγεις
[475]   τῶν πολλῶν ἀνθρώπων καὶ ὑπὸ  σοῦ   ὡμολογεῖτο ἡμῖν ἐν τῷ ~ἔμπροσθεν
[489]   ἡγῇ τοῦ ἑνός, οὐδὲ τοὺς  σοὺς   δούλους βελτίους σοῦ, ὅτι ~ἰσχυρότεροί
[487]   ~ἐπήκουσα βουλευομένων μέχρι ὅποι τὴν  σοφίαν   ἀσκητέον εἴη, καὶ οἶδα ὅτι
[467]   ~οὐκοῦν λέγεις εἶναι ἀγαθὸν μὲν  σοφίαν   τε καὶ ὑγίειαν καὶ πλοῦτον
[487]   ποτε αὐτὸ ~συνεχώρησας σὺ οὔτε  σοφίας   ἐνδείᾳ οὔτ' αἰσχύνης περιουσίᾳ, οὐδ'
[487]   Καλλίκλεις, τέτταρας ~ὄντας κοινωνοὺς γεγονότας  σοφίας,   σέ τε καὶ Τείσανδρον τὸν
[497]   ἀγαθοῦ. ~(Καλλίκλης) οὐκ οἶδ' ἅττα  σοφίζῃ,   Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~οἶσθα, ἀλλὰ
[519]   πολιτικοὶ προσποιοῦνται εἶναι καὶ ὅσοι  σοφισταί.   καὶ γὰρ οἱ ~σοφισταί, τἆλλα
[465]   τῷ αὐτῷ καὶ περὶ ταὐτὰ  σοφισταὶ   καὶ ~ῥήτορες, καὶ οὐκ ἔχουσιν
[519]   ὅσοι σοφισταί. καὶ γὰρ οἱ  ~σοφισταί,   τἆλλα σοφοὶ ὄντες, τοῦτο ἄτοπον
[520]   ᾤμην τοῖς ~δημηγόροις τε καὶ  σοφισταῖς   οὐκ ἐγχωρεῖν μέμφεσθαι τούτῳ τῷ
[520]   ἐκείνων; ταὐτόν, μακάρι' ἐστὶν  ~σοφιστὴς   καὶ ῥήτωρ, ἐγγύς τι
[465]   κομμωτικὴ πρὸς ~γυμναστικήν, τοῦτο  σοφιστικὴ   πρὸς νομοθετικήν, καὶ ὅτι
[520]   τῇ δὲ ἀληθείᾳ κάλλιόν ἐστιν  σοφιστικὴ   ῥητορικῆς ὅσῳπερ ~νομοθετικὴ δικαστικῆς καὶ
[463]   τήν γε κομμωτικὴν καὶ τὴν  σοφιστικήν,   τέτταρα ~ταῦτα μόρια ἐπὶ τέτταρσιν
[487]   εἰσιν ~βασανίζειν διὰ τὸ μὴ  σοφοὶ   εἶναι ὥσπερ σύ· ἕτεροι δὲ
[510]   ὅνπερ οἱ παλαιοί τε καὶ  σοφοὶ   λέγουσιν, ὅμοιος τῷ ὁμοίῳ.
[487]   εἶναι ὥσπερ σύ· ἕτεροι δὲ  σοφοὶ   μέν εἰσιν, οὐκ ~ἐθέλουσιν δέ
[519]   καὶ γὰρ οἱ ~σοφισταί, τἆλλα  σοφοὶ   ὄντες, τοῦτο ἄτοπον ἐργάζονται πρᾶγμα·
[507]   ἂν εἴη. φασὶ δ' οἱ  σοφοί,   Καλλίκλεις, ~καὶ οὐρανὸν καὶ
[483]   δὴ καὶ σὺ τοῦτο τὸ  σοφὸν   κατανενοηκὼς κακουργεῖς ἐν τοῖς λόγοις,
[486]   θανάτου σοι τιμᾶσθαι. ~καίτοι πῶς  σοφὸν   τοῦτό ἐστιν, Σώκρατες, ἥτις
[508]   τὸν νοῦν ~τούτοις, καὶ ταῦτα  σοφὸς   ὤν, ἀλλὰ λέληθέν σε ὅτι
[497]   ἔχων ~ληρεῖς) ἵνα εἰδῇς ὡς  σοφὸς   (ὤν με νουθετεῖς. οὐχ ἅμα
[487]   τώδε, Γοργίας τε καὶ Πῶλος,  σοφὼ   μὲν καὶ (φίλω ἐστὸν ἐμώ,
[493]   του ἔγωγε καὶ ~ἤκουσα τῶν  σοφῶν   ὡς νῦν ἡμεῖς τέθναμεν καὶ
[489]   εἶναι νόμιμα; ~(Σωκράτης) εἶεν,  σοφώτατε   Καλλίκλεις· οὕτω λέγεις; ~(Καλλίκλης) πάνυ
[495]   ἕτερον; ~(Καλλίκλης) ἕτερον δήπου,  σοφώτατε   σύ. ~(Σωκράτης) καὶ ἀνδρείαν
[527]   ὅτι τρεῖς ὄντες ὑμεῖς, ~οἵπερ  σοφώτατοί   ἐστε τῶν νῦν Ἑλλήνων, σύ
[487]   ὅπως μὴ πέρα τοῦ δέοντος  ~σοφώτεροι   γενόμενοι λήσετε διαφθαρέντες. ἐπειδὴ οὖν
[493]   ἄλλοι πολλοὶ πολλῶν, ~νάματα δὲ  σπάνια   καὶ χαλεπὰ ἑκάστου τούτων εἴη
[490]   τῶν ~σπερμάτων καὶ ὡς πλείστῳ  σπέρματι   χρῆσθαι εἰς τὴν αὑτοῦ γῆν.
[490]   δὴ ἴσως δεῖ πλεονεκτεῖν τῶν  ~σπερμάτων   καὶ ὡς πλείστῳ σπέρματι χρῆσθαι
[455]   νῦν ~νόμισον καὶ τὸ σὸν  σπεύδειν·   ἴσως γὰρ καὶ τυγχάνει τις
[480]   δικαστὴν ὥσπερ παρὰ τὸν ἰατρόν,  ~(σπεύδοντα   ὅπως μὴ ἐγχρονισθὲν τὸ νόσημα
[481]   ~(Καλλίκλης) ~εἰπέ μοι, (Χαιρεφῶν)  σπουδάζει   ταῦτα (Σωκράτης) παίζει; ~(Χαιρεφῶν)
[481]   μὲν δοκεῖ, Καλλίκλεις, ὑπερφυῶς  σπουδάζειν·   οὐδὲν μέντοι οἷον τὸ αὐτὸν
[481]   παίζοντα; εἰ μὲν γὰρ  σπουδάζεις   τε καὶ τυγχάνει ταῦτα ἀληθῆ
[481]   Σώκρατες, (πότερόν σε θῶμεν νυνὶ  ~σπουδάζοντα   παίζοντα; εἰ μὲν γὰρ
[495]   ἄρα τῷ λόγῳ ὡς σοῦ  σπουδάζοντος;   ~(Καλλίκλης) πάνυ γε σφόδρα. ~(Σωκράτης)
[518]   σωμάτων ~θεραπευταί, ἔλεγές μοι πάνυ  σπουδάζων,   Θεαρίων ἀρτοκόπος καὶ Μίθαικος
[508]   οἷς σύ με ἤρου εἰ  σπουδάζων   λέγοιμι, ~λέγοντα ὅτι κατηγορητέον εἴη
[500]   λόγοι, οὗ τί ~ἂν μᾶλλον  σπουδάσειέ   τις καὶ σμικρὸν νοῦν ἔχων
[510]   ἄν ποτε ὡς πρὸς φίλον  σπουδάσειεν.   ~(Καλλίκλης) καὶ ταῦτ' ἀληθῆ. ~(Σωκράτης)
[502]   αὐτῆς τὸ ἐπιχείρημα καὶ  σπουδή,   ὡς σοὶ δοκεῖ, χαρίζεσθαι τοῖς
[465]   ἀλλ' αὐτὸ τὸ σῶμα ἔκρινε  σταθμώμενον   ταῖς χάρισι ταῖς πρὸς αὑτό,
[493]   τὸ ἀκόλαστον αὐτοῦ καὶ οὐ  στεγανόν,   ὡς τετρημένος εἴη πίθος, ~διὰ
[493]   ὡς τετρημένην, ἅτε οὐ ~δυναμένην  στέγειν   δι' ἀπιστίαν τε καὶ λήθην.
[497]   σὺ τὰ σμικρά τε καὶ  στενὰ   ταῦτα, ἐπείπερ Γοργίᾳ δοκεῖ οὕτως.
[465]   σὲ λέγω ὅτι τοῦ ἡδέος  στοχάζεται   ἄνευ τοῦ βελτίστου· τέχνην δὲ
[502]   ἀεὶ λέγειν οἱ ῥήτορες, τούτου  ~στοχαζόμενοι,   ὅπως οἱ πολῖται ὡς βέλτιστοι
[464]   ~αἰσθομένη οὐ γνοῦσα λέγω ἀλλὰ  στοχασαμένη   τέτραχα ἑαυτὴν διανείμασα, ~ὑποδῦσα ὑπὸ
[463]   τεχνικὸν μὲν οὔ, ψυχῆς δὲ  ~στοχαστικῆς   καὶ ἀνδρείας καὶ φύσει δεινῆς
[455]   (καταλήψεως συμβουλὴ ᾖ, ~ἀλλ' οἱ  στρατηγικοὶ   τότε συμβουλεύσουσιν, οἱ ῥητορικοὶ δὲ
[512]   θαυμάσιε, τὸν μηχανοποιόν, ὃς οὔτε  στρατηγοῦ,   μὴ ὅτι κυβερνήτου, ~οὔτε ἄλλου
[455]   οἱ ἀρχιτέκτονες· οὐδ' αὖ ὅταν  στρατηγῶν   αἱρέσεως ~πέρι τάξεώς τινος
[473]   ληφθῇ τυραννίδι (ἐπιβουλεύων, καὶ ~ληφθεὶς  στρεβλῶται   καὶ ἐκτέμνηται καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς
[511]   δύναμιν. ~(Καλλίκλης) ~οὐκ οἶδ' ὅπῃ  στρέφεις   ἑκάστοτε τοὺς λόγους ἄνω καὶ
[517]   ποτά, ἐὰν δὲ ῥιγῷ, ἱμάτια,  στρώματα,   ὑποδήματα, ἄλλ' ~ὧν ἔρχεται σώματα
[503]   τὸν νεωστὶ τετελευτηκότα, οὗ καὶ  σὺ   ἀκήκοας; ~(Σωκράτης) ~εἰ ἔστιν γε,
[495]   ἐγώ, εἴπερ ποιῶ τοῦτο, οὔτε  σύ.