HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

Liste des contextes (ordre alphabétique)


υ  =  97 formes différentes pour 192 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[525]   ~ὑπὸ ἐξουσίας καὶ τρυφῆς καὶ  ὕβρεως   καὶ ἀκρατίας τῶν πράξεων ἀσυμμετρίας
[496]   οὔ; ~(Σωκράτης) οὐ δήπου καὶ  ὑγιαίνει   γε ἅμα τοὺς αὐτούς; ~(Καλλίκλης)
[495]   νόσου; οὐ γὰρ ἅμα δήπου  ὑγιαίνει   τε καὶ νοσεῖ ἄνθρωπος,
[451]   ἐν καταριθμοῦνται ᾄδοντες ὅτι  ὑγιαίνειν   μὲν ἄριστόν ἐστιν, τὸ δὲ
[467]   καὶ ἀλγεῖν, ἐκεῖνο, τὸ  ὑγιαίνειν,   οὗ ἕνεκα πίνουσιν; ~(Πῶλος) δῆλον
[467]   πίνουσιν; ~(Πῶλος) δῆλον ὅτι τὸ  (ὑγιαίνειν.   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ οἱ πλέοντές
[449]   τοὺς κάμνοντας, ὡς ἂν διαιτώμενοι  ~ὑγιαίνοιεν;   ~(Γοργίας) οὔ. ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἄρα
[505]   ὅσον βούλεται ~διψῶντα πιεῖν,  ὑγιαίνοντα   μὲν ἐῶσιν οἱ ἰατροὶ ὡς
[479]   ἐστι μὴ ὑγιοῦς σώματος μὴ  ὑγιεῖ   ψυχῇ συνοικεῖν, ἀλλὰ ~σαθρᾷ καὶ
[504]   ἐξ οὗ ἐν αὐτῷ  ὑγίεια   γίγνεται καὶ ἄλλη ἀρετὴ
[479]   ὡς ἔοικεν, οἷόν ἐστιν  ὑγίεια   καὶ ἀρετὴ σώματος. κινδυνεύουσι γὰρ
[452]   φαίη ἂν ἴσως, Σώκρατες,  ὑγίεια;   ~τί δ' ἐστὶν μεῖζον ἀγαθὸν
[514]   πῶς ἔχει τὸ σῶμα πρὸς  ~ὑγίειαν;   ἤδη τις ἄλλος διὰ
[504]   καὶ τοῦ κόσμου γιγνομένῳ; ~(Καλλίκλης)  Ὑγίειαν   καὶ ἰσχὺν ἴσως λέγεις. ~(Σωκράτης)
[467]   ἀγαθὸν μὲν σοφίαν τε καὶ  ὑγίειαν   καὶ πλοῦτον καὶ τἆλλα τὰ
[499]   ἄρα τούτων αἱ μὲν  ὑγίειαν   ποιοῦσαι ἐν τῷ σώματι,
[496]   ἀπαλλάττηται; ἆρα τότε καὶ τῆς  ὑγιείας   ἀπαλλάττεται ~τῶν ὀφθαλμῶν καὶ τελευτῶν
[452]   δ' ἐστὶν μεῖζον ἀγαθὸν (ἀνθρώποις  ὑγιείας;   εἰ δ' αὖ μετὰ τοῦτον
[495]   περὶ αὐτῶν ἔχειν ὥσπερ ~περὶ  ὑγιείας   ἔχει καὶ νόσου; οὐ γὰρ
[495]   ἄνθρωπος, ~οὐδὲ ἅμα ἀπαλλάττεται  ὑγιείας   τε καὶ νόσου. ~(Καλλίκλης) πῶς
[504]   τοῦ σώματος τάξεσιν ~ὄνομα εἶναι  ὑγιεινόν,   ἐξ οὗ ἐν αὐτῷ
[459]   ῥητορικὸς ὡς περὶ τὸ  ὑγιεινὸν   καὶ περὶ τὰ ἄλλα ~ὧν
[518]   ὕστερον χρόνῳ, ἅτε ἄνευ τοῦ  ὑγιεινοῦ   γεγονυῖα, τούτους ~αἰτιάσονται καὶ ψέξουσιν
[459]   νυνδὴ ὅτι καὶ περὶ τοῦ  ὑγιεινοῦ   τοῦ ἰατροῦ πιθανώτερος ἔσται
[465]   ὄντων τῶν τε ἰατρικῶν καὶ  ~ὑγιεινῶν   καὶ ὀψοποιικῶν. μὲν οὖν
[522]   πάντα ἐγὼ ἐποίουν, παῖδες,  ὑγιεινῶς,   πόσον τι οἴει ~ἂν ἀναβοῆσαι
[493]   εἶεν καὶ τῷ μὲν (ἑτέρῳ  ὑγιεῖς   καὶ ~πλήρεις, μὲν οἴνου,
[524]   ~βασιλέως δυνάστου κατεῖδεν οὐδὲν  ὑγιὲς   ὂν τῆς ψυχῆς, ~ἀλλὰ διαμεμαστιγωμένην
[526]   ὅπως ἀποφανοῦμαι τῷ κριτῇ ὡς  ὑγιεστάτην   τὴν ψυχήν· χαίρειν οὖν ~ἐάσας
[478]   λυσιτελεῖ ὑπομεῖναι τὴν ἀλγηδόνα καὶ  ~ὑγιῆ   εἶναι. ~(Πῶλος) πῶς γὰρ οὔ;
[480]   ἀδίκημα, ἵνα δῷ δίκην καὶ  ~ὑγιὴς   γένηται, ἀναγκάζειν τε αὑτὸν καὶ
[479]   ~ἀγνοεῖν ὅσῳ ἀθλιώτερόν ἐστι μὴ  ὑγιοῦς   σώματος μὴ ὑγιεῖ ψυχῇ συνοικεῖν,
[493]   φοροῖεν εἰς τὸν τετρημένον πίθον  ὕδωρ   ἑτέρῳ τοιούτῳ τετρημένῳ ~κοσκίνῳ. τὸ
[512]   ἀποκαλέσαις ἂν μηχανοποιόν, καὶ ~τῷ  ὑεῖ   αὐτοῦ οὔτ' ἂν δοῦναι θυγατέρα
[523]   πρότερος ὑμεῖς ἐποιησάμην δικαστὰς  ὑεῖς   ἐμαυτοῦ, ~δύο μὲν ἐκ τῆς
[461]   τοι ἐξεπίτηδες κτώμεθα ἑταίρους καὶ  ὑεῖς,   ἵνα ἐπειδὰν ~αὐτοὶ πρεσβύτεροι γενόμενοι
[508]   κατηγορητέον εἴη καὶ αὑτοῦ καὶ  ὑέος   καὶ ἑταίρου, ἐάν τι ἀδικῇ,
[492]   ἐξ ἀρχῆς ὑπῆρξεν βασιλέων  ~ὑέσιν   εἶναι αὐτοὺς τῇ φύσει
[487]   χρῶμαι; ἐγώ σοι ἐρῶ. οἶδα  ὑμᾶς   ἐγώ, Καλλίκλεις, τέτταρας ~ὄντας
[458]   πάλαι γάρ τοι, πρὶν καὶ  ὑμᾶς   ἐλθεῖν, ~ἐγὼ τοῖς παροῦσι πολλὰ
[521]   λέγων ὅτι παῖδες, πολλὰ  ὑμᾶς   καὶ κακὰ ὅδε εἴργασται ἀνὴρ
[522]   καὶ ἡδέα καὶ παντοδαπὰ ηὐώχουν  ~ὑμᾶς·   τί ἂν οἴει ἐν τούτῳ
[512]   σεμνύνων (τὸ πρᾶγμα, καταχώσειεν ἂν  ὑμᾶς   τοῖς ~λόγοις, λέγων καὶ παρακαλῶν
[523]   οὖν ταῦτα ἐγνωκὼς πρότερος  ὑμεῖς   ἐποιησάμην δικαστὰς ὑεῖς ἐμαυτοῦ, ~δύο
[500]   πολιτευόμενον ~τοῦτον τὸν τρόπον ὃν  ὑμεῖς   νῦν πολιτεύεσθε, (ἐπὶ) τόνδε
[461]   ~αὐτοὶ πρεσβύτεροι γενόμενοι σφαλλώμεθα, παρόντες  ὑμεῖς   οἱ νεώτεροι ~ἐπανορθῶτε ἡμῶν τὸν
[527]   δὲ ὁρᾷς ὅτι τρεῖς ὄντες  ὑμεῖς,   ~οἵπερ σοφώτατοί ἐστε τῶν νῦν
[512]   βούλοιτο λέγειν, ~Καλλίκλεις, ἅπερ  ὑμεῖς,   σεμνύνων (τὸ πρᾶγμα, καταχώσειεν ἂν
[484]   πολιτικοί, ἐπειδὰν αὖ εἰς τὰς  ~ὑμετέρας   διατριβὰς ἔλθωσιν καὶ τοὺς λόγους,
[522]   ἐγὼ λέγω, καὶ πράττω τὸ  ὑμέτερον   δὴ τοῦτο, ~ἄνδρες δικασταί,
[510]   καὶ μέγα (δύνασθαι, ὡς  ὑμέτερος   ~λόγος, ἐν τῇ πόλει διαπεπράξεται.
[447]   γὰρ (Γοργίας) καταλύει ~καὶ ἐπιδείξεται  ὑμῖν.   ~(Σωκράτης) ~εὖ λέγεις, Καλλίκλεις.
[487]   καὶ οἶδα ὅτι ἐνίκα ~ἐν  ὑμῖν   τοιάδε τις δόξα, μὴ προθυμεῖσθαι
[521]   καὶ ~αὐτούς, καὶ τοὺς νεωτάτους  ὑμῶν   διαφθείρει τέμνων τε καὶ κάων,
[487]   Ναυσικύδην τὸν Χολαργέα· καί ποτε  ὑμῶν   ἐγὼ ~ἐπήκουσα βουλευομένων μέχρι ὅποι
[506]   δοκῇ ἔχειν· ἐὰν δέ τῳ  ὑμῶν   μὴ ~τὰ ὄντα δοκῶ ὁμολογεῖν
[506]   λέγω, ἀλλὰ ζητῶ κοινῇ μεθ'  ὑμῶν,   ὥστε, ἂν τὶ φαίνηται ~λέγων
[471]   καταμεθύσας αὐτόν τε καὶ τὸν  ὑὸν   αὐτοῦ ~Ἀλέξανδρον, ἀνεψιὸν αὑτοῦ, σχεδὸν
[527]   τὸν δικαστήν, ~(τὸν τῆς Αἰγίνης  ὑόν,   ἐπειδάν σου ἐπιλαβόμενος ~ἄγῃ, χασμήσῃ
[471]   ἀδελφόν, τὸν γνήσιον τοῦ Περδίκκου  ὑόν,   παῖδα ὡς ἑπτέτη, οὗ
[525]   παντὶ τῷ ἐν τιμωρίᾳ ὄντι,  ὑπ'   ἄλλου ὀρθῶς τιμωρουμένῳ, βελτίονι
[519]   τὴν πόλιν πεποιηκότες ἄρα ἀδίκως  ὑπ'   αὐτῆς ἀπόλλυνται, ὡς τούτων
[519]   ἂν εἷς ποτε ~ἀδίκως ἀπόλοιτο  ὑπ'   αὐτῆς τῆς πόλεως ἧς προστατεῖ.
[516]   ~ἐπειδὴ δὲ καλοὶ κἀγαθοὶ ἐγεγόνεσαν  (ὑπ'   αὐτοῦ, ἐπὶ ~τελευτῇ τοῦ βίου
[512]   ὅτι οὐκ ~ἀπέθανεν, καὶ οὐδὲν  ὑπ'   αὐτοῦ ὠφέληται· εἰ δέ τις
[519]   χάριν οὐκ ἀποδιδόντες, ~(εὖ παθόντες  ὑπ'   αὐτῶν. καὶ τούτου τοῦ λόγου
[518]   τὰ σώματα τῶν ~ἀνθρώπων, ἐπαινούμενοι  ὑπ'   αὐτῶν, προσαπολοῦσιν αὐτῶν καὶ τὰς
[516]   ὡμολογοῦμεν, δικαιοτέρους γεγονέναι ἀντὶ ~ἀδικωτέρων  ὑπ'   ἐκείνου, εἴπερ (ἐκεῖνος ἐπεμελεῖτο αὐτῶν
[515]   ~γεγονέναι, πᾶν τοὐναντίον διαφθαρῆναι  ὑπ'   ἐκείνου. ταυτὶ γὰρ ἔγωγε ἀκούω,
[455]   (ἐμοῦ οὖν ~ἀνερωτώμενος νόμισον καὶ  ὑπ'   ἐκείνων ἀνερωτᾶσθαι· τί ἡμῖν,
[452]   νομίσας, Γοργία, ἐρωτᾶσθαι καὶ  ὑπ'   ἐκείνων καὶ ὑπ' ἐμοῦ, ~ἀπόκριναι
[452]   ἐρωτᾶσθαι καὶ ὑπ' ἐκείνων καὶ  ὑπ'   ἐμοῦ, ~ἀπόκριναι τί ἐστιν τοῦτο
[479]   διδόντος; οὐ ταῦτ' ἦν τὰ  ὑπ'   ἐμοῦ λεγόμενα; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης)
[455]   ἴσως αἰσχύνοιντ' ἄν σε ἀνερέσθαι.  ὑπ'   (ἐμοῦ οὖν ~ἀνερωτώμενος νόμισον καὶ
[487]   βεβασανισμένον τοῦτ' ἤδη ἔσται ἱκανῶς  ὑπ'   ἐμοῦ τε καὶ σοῦ, καὶ
[511]   ~οὐκοῦν τὸ μέγιστον αὐτῷ κακὸν  ὑπάρξει   μοχθηρῷ ὄντι τὴν ψυχὴν καὶ
[485]   ἀνήρ. γὰρ νυνδὴ ἔλεγον,  ὑπάρχει   τούτῳ τῷ ἀνθρώπῳ, κἂν ~πάνυ
[522]   ~εἰ ἐκεῖνό γε ἓν αὐτῷ  ὑπάρχοι,   Καλλίκλεις, σὺ πολλάκις
[456]   καὶ τοὺς ἀδικοῦντας, ἀμυνομένους, μὴ  ὑπάρχοντας·   ~(οἱ δὲ μεταστρέψαντες χρῶνται τῇ
[510]   καὶ τυραννεῖν, τῆς  ὑπαρχούσης   πολιτείας ἑταῖρον εἶναι. ~(Καλλίκλης) ~ὁρᾷς,
[464]   μορίων, προσποιεῖται (εἶναι τοῦτο ὅπερ  ὑπέδυ,   ~καὶ τοῦ μὲν βελτίστου οὐδὲν
[460]   τοίνυν σου τότε ταῦτα λέγοντος  ὑπέλαβον   ὡς οὐδέποτ' ἂν εἴη
[486]   καὶ πιθανὸν ἂν λάβοις, ~οὔθ'  ὑπὲρ   ἄλλου νεανικὸν βούλευμα βουλεύσαιο. ~καίτοι,
[515]   οὔ; ἀποκρίνου. ὡμολογήκαμεν· ἐγὼ  ὑπὲρ   σοῦ ἀποκρινοῦμαι. εἰ ~τοίνυν τοῦτο
[457]   οἷα καὶ τοὺς παρόντας ~ἄχθεσθαι  ὑπὲρ   σφῶν αὐτῶν, ὅτι τοιούτων ἀνθρώπων
[480]   ~ἐπὶ μὲν ἄρα τὸ ἀπολογεῖσθαι  ὑπὲρ   τῆς ἀδικίας τῆς αὑτοῦ
[475]   (μὲν δὴ σκεψώμεθα, ἆρα λύπῃ  ὑπερβάλλει   τὸ ἀδικεῖν τοῦ ~ἀδικεῖσθαι, καὶ
[475]   ἀμφοτέροις μὲν οὐκ ἂν ἔτι  ὑπερβάλλοι.   ~(Πῶλος) οὐ φαίνεται. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν
[475]   ἤτοι λυπηρότερόν ἐστιν καὶ λύπῃ  ~ὑπερβάλλον   αἴσχιον ἂν εἴη κακῷ
[475]   ᾖ, ἤτοι λύπῃ κακῷ  ~ὑπερβάλλον   αἴσχιον ἔσται· οὐκ ἀνάγκη;
[477]   ἀνιαρότατόν ἐστι καὶ ἀνίᾳ  ὑπερβάλλον   αἴσχιστον τούτων ἐστὶν ~βλάβῃ
[475]   τῷ ἑτέρῳ τούτοιν ἀμφοτέροις  ~ὑπερβάλλον   κάλλιόν ἐστιν, ἤτοι ἡδονῇ
[477]   που τό γε μεγίστῃ βλάβῃ  ὑπερβάλλον   μέγιστον ἂν κακὸν εἴη τῶν
[475]   ~(Πῶλος) ἔοικεν. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν κακῷ  ὑπερβάλλον   τὸ ἀδικεῖν κάκιον ἂν εἴη
[477]   μεγάλῃ βλάβῃ καὶ κακῷ θαυμασίῳ  ὑπερβάλλουσα   ~(τἆλλα τῆς ψυχῆς πονηρία
[475]   ~(Σωκράτης) οὐκ ἄρα λύπῃ γε  ὑπερέχει.   ~(Πῶλος) οὐ δῆτα. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[511]   καὶ οὐ σεμνύνεται ἐσχηματισμένη ~ὡς  ὑπερήφανόν   τι διαπραττομένη, ἀλλὰ ταὐτὰ διαπραξαμένη
[484]   φησίν, ~ἄγει δικαιῶν τὸ βιαιότατον  ~ὑπερτάτᾳ   χειρί· τεκμαίρομαι ~ἔργοισιν Ἡρακλέος, ἐπεὶ
[477]   Σώκρατες, ἀπὸ τούτων γε. ~(Σωκράτης)  ~ὑπερφυεῖ   τινι ἄρα ὡς μεγάλῃ βλάβῃ
[467]   ~(Πῶλος) σχέτλιά γε λέγεις καὶ  ὑπερφυῆ,   Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~μὴ κακηγόρει,
[481]   ~ἐμοὶ μὲν δοκεῖ, Καλλίκλεις,  ὑπερφυῶς   σπουδάζειν· οὐδὲν μέντοι οἷον τὸ
[496]   ~μάλα σκεψάμενος ἀποκρίνου. ~(Καλλίκλης) ἀλλ'  ὑπερφυῶς   ὡς ὁμολογῶ. ~(Σωκράτης) ~ἴθι δὴ
[483]   ~κατὰ νόμον λέγῃ, κατὰ φύσιν  ὑπερωτῶν,   ἐὰν δὲ τὰ τῆς φύσεως,
[448]   εἰς λόγους· ἀλλὰ γὰρ  ~ὑπέσχετο   (Χαιρεφῶν) τι οὐ ποιεῖ. ~(Γοργίας)
[448]   Γοργίαν· ὥσπερ τὰ ἔμπροσθέν σοι  ὑπετείνατο   Χαιρεφῶν ~καὶ αὐτῷ καλῶς (καὶ
[492]   ὡς μεγίσταις οὔσαις ἱκανὸν εἶναι  ὑπηρετεῖν   δι' ἀνδρείαν ~καὶ φρόνησιν, καὶ
[492]   ἀνανδρίαν. ἐπεὶ ὅσοις ἐξ ἀρχῆς  ὑπῆρξεν   βασιλέων ~ὑέσιν εἶναι
[449]   εἰς αὖθις ἀποθέσθαι; ἀλλ' ὅπερ  ὑπισχνῇ,   μὴ ψεύσῃ, ἀλλὰ ἐθέλησον κατὰ
[476]   ποιοῦντος; ~(Πῶλος) πῶς γὰρ οὔ;  ὑπό   γε τοῦ κολάζοντος. ~(Σωκράτης)
[486]   μήτε ἑαυτὸν μήτε ἄλλον μηδένα,  ὑπὸ   δὲ (τῶν ἐχθρῶν ~περισυλᾶσθαι πᾶσαν
[464]   στοχασαμένη τέτραχα ἑαυτὴν διανείμασα, ~ὑποδῦσα  ὑπὸ   ἕκαστον τῶν μορίων, προσποιεῖται (εἶναι
[525]   τὸ ἄνευ ἀληθείας τεθράφθαι· καὶ  ~ὑπὸ   ἐξουσίας καὶ τρυφῆς καὶ ὕβρεως
[525]   ~ἀλλὰ διαμεμαστιγωμένην καὶ οὐλῶν μεστὴν  ὑπὸ   (ἐπιορκιῶν καὶ ἀδικίας, ~ἑκάστη
[525]   ~ὠφελούμενοί τε καὶ δίκην διδόντες  ὑπὸ   θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων οὗτοι
[472]   διδῷ δίκην καὶ τυγχάνῃ δίκης  ὑπὸ   θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων. ~(Πῶλος)
[469]   ἐγὼ ἐν ἀγορᾷ ~πληθούσῃ λαβὼν  ὑπὸ   μάλης ἐγχειρίδιον λέγοιμι πρὸς σὲ
[524]   οὐλὰς ἐν τῷ σώματι  ὑπὸ   μαστίγων ~ἄλλων τραυμάτων ζῶν,
[464]   ὥστε δοκεῖ πλείστου ἀξία εἶναι.  ὑπὸ   μὲν οὖν τὴν ἰατρικὴν
[475]   ὅτι. ~(Σωκράτης) ~ἄλλο τι οὖν  ὑπὸ   μὲν τῶν πολλῶν ἀνθρώπων καὶ
[522]   ἐν ὀλίγοις ἐξελεγχόμενος καὶ μόνος  ὑπὸ   μόνου, καὶ εἰ διὰ ταύτην
[521]   οὐκ ἂν εἰσαχθεὶς εἰς δικαστήριον  ὑπὸ   πάνυ ἴσως μοχθηροῦ ~ἀνθρώπου καὶ
[472]   γὰρ ἂν καὶ καταψευδομαρτυρηθείη τις  ὑπὸ   πολλῶν καὶ δοκούντων εἶναί τι.
[467]   πόλεσιν, ἐὰν μὴ ~(Σωκράτης) ἐξελεγχθῇ  ὑπὸ   Πώλου ὅτι ποιοῦσιν βούλονται;
[482]   ἔφη γάρ που Γοργίαν ἐρωτώμενον  ὑπὸ   σοῦ, ἐὰν ἀφίκηται παρ' ~αὐτὸν
[499]   οὐκ ᾤμην γε ~κατ' ἀρχὰς  ὑπὸ   σοῦ ἑκόντος εἶναι ἐξαπατηθήσεσθαι, ὡς
[458]   θαυμάζω ἐν τοῖς λεγομένοις  ὑπὸ   σοῦ· ἴσως γάρ τοι σοῦ
[491]   τι ἥκεις ἔχων· ἀνδρειότεροί τινες  ὑπὸ   σοῦ λέγονται οἱ κρείττους καὶ
[471]   ἂν παῖς ἐξελέγξειε, καὶ ἐγὼ  ὑπὸ   σοῦ νῦν, ὡς σὺ οἴει,
[473]   ἔφην εἶναι ἐγώ, καὶ ἐξηλέγχθην  ὑπὸ   σοῦ. ~(Πῶλος) ναὶ μὰ Δία.
[482]   γὰρ αὖ τῆς ὁμολογίας ~αὐτὸς  ὑπὸ   σοῦ συμποδισθεὶς ἐν τοῖς λόγοις
[475]   μὲν τῶν πολλῶν ἀνθρώπων καὶ  ὑπὸ   σοῦ ὡμολογεῖτο ἡμῖν ἐν τῷ
[465]   ἀλλ' ~αὐτὸ αὑτῷ, καὶ μὴ  ὑπὸ   ταύτης κατεθεωρεῖτο καὶ διεκρίνετο
[523]   δικαίως βεβιώκασιν· (οἱ οὖν δικασταὶ  ὑπό   τε τούτων ~ἐκπλήττονται, καὶ ἅμα
[526]   ~ἐγὼ μὲν οὖν, Καλλίκλεις,  ὑπό   τε τούτων τῶν λόγων πέπεισμαι,
[493]   λήθην. ταῦτ' ἐπιεικῶς μέν ἐστιν  ὑπό   τι ~ἄτοπα, δηλοῖ μὴν
[476]   Σώκρατες, πάσχειν. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν  ὑπό   τινος ποιοῦντος; ~(Πῶλος) πῶς γὰρ
[519]   δικαίους γενομένους, ἐξαιρεθέντας μὲν ~ἀδικίαν  ὑπὸ   τοῦ διδασκάλου, σχόντας δὲ δικαιοσύνην,
[480]   ἐὰν μόνον μὴ αὐτὸς ἀδικῆται  ὑπὸ   τοῦ ἐχθροῦ τοῦτο μὲν γὰρ
[492]   οὐκ ἂν ἄθλιοι γεγονότες ~(εἶεν  ὑπὸ   τοῦ καλοῦ τοῦ τῆς δικαιοσύνης
[476]   ἀνάγκη τι εἶναι καὶ πάσχον  ὑπὸ   τούτου τοῦ ~ποιοῦντος; ~(Πῶλος) ἔμοιγε
[473]   βούληται, ζηλωτὸς ὢν καὶ εὐδαιμονιζόμενος  ὑπὸ   τῶν ~(πολιτῶν καὶ τῶν ἄλλων
[525]   τὴν ψυχήν, καὶ πάντα σκολιὰ  ὑπὸ   ~ψεύδους καὶ ἀλαζονείας καὶ οὐδὲν
[491]   δικαίως ~πλεονεκτεῖ; οὔτε ἐμοῦ  ὑποβάλλοντος   ἀνέξῃ οὔτ' αὐτὸς ἐρεῖς; ~(Καλλίκλης)
[490]   μέγιστα δεῖ ὑποδήματα καὶ πλεῖστα  ~ὑποδεδεμένον   περιπατεῖν. ~(Καλλίκλης) ποῖα ὑποδήματα; φλυαρεῖς
[464]   οὖν τὴν ἰατρικὴν ~ὀψοποιικὴ  ὑποδέδυκεν,   καὶ προσποιεῖται τὰ βέλτιστα σιτία
[517]   ἐὰν δὲ ῥιγῷ, ἱμάτια, στρώματα,  ὑποδήματα,   ἄλλ' ~ὧν ἔρχεται σώματα εἰς
[490]   ποίων ἱματίων; ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' εἰς  ὑποδήματα   δῆλον ὅτι δεῖ πλεονεκτεῖν τὸν
[490]   τὸν σκυτοτόμον ἴσως μέγιστα δεῖ  ὑποδήματα   καὶ πλεῖστα ~ὑποδεδεμένον περιπατεῖν. ~(Καλλίκλης)
[490]   πλεῖστα ~ὑποδεδεμένον περιπατεῖν. ~(Καλλίκλης) ποῖα  ὑποδήματα;   φλυαρεῖς ἔχων. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' εἰ
[447]   ~ὥσπερ ἂν εἰ ἐτύγχανεν ὢν  ὑποδημάτων   δημιουργός, ἀπεκρίνατο ἂν δήπου σοι
[464]   ἀλλὰ στοχασαμένη τέτραχα ἑαυτὴν διανείμασα,  ~ὑποδῦσα   ὑπὸ ἕκαστον τῶν μορίων, προσποιεῖται
[454]   σὺ τὰ σαυτοῦ κατὰ τὴν  ὑπόθεσιν   ~ὅπως ἂν βούλῃ περαίνῃς. ~(Γοργίας)
[510]   καὶ ἐπαινῶν, ἐθέλῃ ἄρχεσθαι καὶ  ὑποκεῖσθαι   τῷ ἄρχοντι. οὗτος ~μέγα (ἐν
[465]   ὥσπερ λέγω, ὀψοποιικὴ κολακεία  ὑπόκειται·   τῇ δὲ ~γυμναστικῇ κατὰ τὸν
[457]   οὖν ~διελέγχειν σε, μή με  ὑπολάβῃς   οὐ πρὸς τὸ πρᾶγμα φιλονικοῦντα
[450]   κῦρος ἔχουσα ῥητορική ἐστιν, καὶ  ~ὑπολάβοι   ἄν τις, εἰ βούλοιτο δυσχεραίνειν
[480]   Πῶλε, εἰ μὴ ~εἴ τις  (ὑπολάβοι   ἐπὶ τοὐναντίον κατηγορεῖν δεῖν μάλιστα
[451]   οἴει, Σώκρατες, καὶ δικαίως  ὑπολαμβάνεις.   ~(Σωκράτης) ~ἴθι νυν καὶ σὺ
[450]   ~(Γοργίας) ~πάνυ μὲν οὖν καλῶς  ὑπολαμβάνεις,   Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~ἕτεραι δέ
[458]   ~ὀρθῶς λέγοντος ἐγὼ οὐκ ὀρθῶς  ὑπολαμβάνω.   ῥητορικὸν φῂς ποιεῖν οἷός τ'
[477]   ναί. ~(Σωκράτης) ~ἆρα ἥνπερ ἐγὼ  ὑπολαμβάνω   τὴν ὠφελίαν; βελτίων τὴν ψυχὴν
[480]   ἀγαθὸν ~καὶ καλὸν διώκοντα, μὴ  ὑπολογιζόμενον   τὸ ἀλγεινόν, ἐὰν μέν γε
[478]   γὰρ κακοῦ ἀπαλλάττεται, ὥστε λυσιτελεῖ  ὑπομεῖναι   τὴν ἀλγηδόνα καὶ ~ὑγιῆ εἶναι.
[505]   ἐρώτα. ~(Σωκράτης) ~οὗτος ἀνὴρ οὐχ  ὑπομένει   ὠφελούμενος καὶ αὐτὸς τοῦτο πάσχων
[507]   λύπας φεύγειν καὶ διώκειν, καὶ  ὑπομένοντα   καρτερεῖν ὅπου δεῖ· ὥστε ~πολλὴ
[473]   ἄρτι δὲ ἐμαρτύρου. ὅμως δὲ  ~ὑπόμνησόν   με σμικρόν. ἐὰν ἀδίκως ἐπιβουλεύων
[454]   ἕνεκα ἀλλ' ἵνα μὴ ἐθιζώμεθα  ὑπονοοῦντες   ~προαρπάζειν ἀλλήλων τὰ λεγόμενα, ἀλλὰ
[453]   οὐκ οἶδα, οὐ μὴν ~ἀλλ'  ὑποπτεύω   γε ἣν οἶμαί σε λέγειν
[453]   ~εἶναι. τοῦ ἕνεκα δὴ αὐτὸς  ὑποπτεύων   σὲ ἐρήσομαι, ἀλλ' οὐκ αὐτὸς
[465]   δὲ πέρι εἰ ἀμφισβητεῖς, ἐθέλω  ~ὑποσχεῖν   λόγον. ~(τῇ μὲν οὖν ἰατρικῇ,
[497]   τιμή, Καλλίκλεις· ἀλλ'  ὑπόσχες   ~Σωκράτει ἐξελέγξαι ὅπως ἂν βούληται.
[480]   ἐγχρονισθὲν τὸ νόσημα τῆς ἀδικίας  ὕπουλον   τὴν ψυχὴν ~ποιήσει καὶ ἀνίατον·
[519]   ~αὐτούς· ~ὅτι δὲ οἰδεῖ καὶ  ὕπουλός   ἐστιν (δι' ἐκείνους τοὺς παλαιούς,
[454]   ἄδικα. ~(Σωκράτης) ~καὶ ἐγώ τοι  ὑπώπτευον   ταύτην σε λέγειν τὴν πειθὼ
[461]   εἰ δὲ μή, ἐᾶν χαίρειν.  ὕστερον   δὲ ἡμῶν ἐπισκοπουμένων ὁρᾷς δὴ
[460]   λόγους ποιεῖται· ~ἐπειδὴ δὲ ὀλίγον  ὕστερον   ἔλεγες ~ὅτι ῥήτωρ (τῇ
[518]   ~ἐγὼ λέγω· ἥκεις δὲ ὀλίγον  ὕστερον   λέγων ὅτι ἄνθρωποι (καλοὶ κἀγαθοὶ
[460]   ἄδικα ἤτοι πρότερόν γε  ὕστερον   μαθόντα παρὰ σοῦ. ~(Γοργίας) πάνυ
[454]   μὴ θαυμάζῃς ἐὰν καὶ ὀλίγον  ὕστερον   τοιοῦτόν τί σε ἀνέρωμαι,
[471]   οὐ μετεμέλησεν αὐτῷ, ἀλλ' ὀλίγον  ~(ὕστερον   τὸν ἀδελφόν, τὸν γνήσιον τοῦ
[518]   τότε πλησμονὴ ~νόσον φέρουσα συχνῷ  ὕστερον   χρόνῳ, ἅτε ἄνευ τοῦ ὑγιεινοῦ
[488]   καὶ (μηκέτι ποτέ με νουθετήσῃς  ὕστερον,   ὡς μηδενὸς ἄξιον ὄντα. ἐξ
[447]   λεγόμενον, κατόπιν ἑορτῆς ἥκομεν καὶ  ὑστεροῦμεν;   ~(Καλλίκλης) ~καὶ μάλα γε ἀστείας
[503]   τοῦτο, ἀλλ' ~ὅπερ ἐν τῷ  ὑστέρῳ   λόγῳ ἠναγκάσθημεν ἡμεῖς ὁμολογεῖν ὅτι
[488]   σοι ὁμολογήσαντα, ἐν ~δὲ τῷ  ὑστέρῳ   χρόνῳ μὴ ταὐτὰ πράττοντα ἅπερ
[456]   εἰπεῖν ἁπάσας τὰς δυνάμεις ~συλλαβοῦσα  ὑφ'   αὑτῇ ἔχει. (μέγα δέ σοι
[519]   πεποιηκέναι τινὰ μέμφεσθαι τούτῳ ὅτι  ὑφ'   ἑαυτοῦ ἀγαθὸς γεγονώς τε ~καὶ
[517]   (τούτων, σιτοποιὸν ὀψοποιὸν  ~ὑφάντην   σκυτοτόμον σκυτοδεψόν, οὐδὲν
[449]   ὄντων τυγχάνει οὖσα; ὥσπερ  ὑφαντικὴ   ~περὶ τὴν τῶν ἱματίων ἐργασίαν·
[490]   ἴσως ἱματίων, καὶ δεῖ τὸν  ὑφαντικώτατον   μέγιστον ἱμάτιον ἔχειν ~καὶ πλεῖστα
[458]   αὐτὸς τοιοῦτος εἶναι οἷον σὺ  ὑφηγῇ·   ἴσως ~μέντοι χρῆν ἐννοεῖν καὶ
[455]   ~δύναμιν ἅπασαν· αὐτὸς γὰρ καλῶς  ὑφηγήσω.   οἶσθα γὰρ δήπου ὅτι τὰ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/11/2005