HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

Liste des contextes (ordre alphabétique)


π  =  624 formes différentes pour 2068 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[520]   δὲ δι' ἄγνοιαν (τὸ μὲν  πάγκαλόν   τι οἴει εἶναι, τὴν ῥητορικήν,
[456]   ὅτι ἔμαθεν πυκτεύειν τε καὶ  παγκρατιάζειν   καὶ ἐν ὅπλοις μάχεσθαι, ~ὥστε
[482]   ὅπερ Γοργίου κατηγόρει ~πρὸς σὲ  παθεῖν.   ἔφη γάρ που Γοργίαν ἐρωτώμενον
[521]   ~ὁντινοῦν ἂν ὅτι τύχοι, τοῦτο  παθεῖν.   τόδε μέντοι εὖ οἶδ' ὅτι,
[521]   πιστεύειν μηδ' ἂν ἓν τούτων  παθεῖν,   ὡς οἰκῶν ~ἐκποδὼν καὶ οὐκ
[525]   μέγιστα καὶ ὀδυνηρότατα καὶ φοβερώτατα  πάθη   πάσχοντας τὸν ~ἀεὶ χρόνον, ἀτεχνῶς
[525]   μέλλει ἐλθοῦσα ἀνατλῆναι τὰ προσήκοντα  πάθη.   ~(προσήκει δὲ παντὶ τῷ ἐν
[481]   ~(ἐνδείξασθαι τῷ ἑτέρῳ τὸ ἑαυτοῦ  πάθημα.   λέγω δ' ἐννοήσας ὅτι ἐγώ
[483]   ~ἀνδρὸς τοῦτό γ' ἐστὶν τὸ  πάθημα,   τὸ ἀδικεῖσθαι, ἀλλ' ἀνδραπόδου τινὸς
[524]   τε τῆς φύσεως καὶ τὰ  παθήματα   διὰ ~τὴν ἐπιτήδευσιν ἑκάστου
[524]   καὶ τὰ θεραπεύματα καὶ τὰ  παθήματα   ἔνδηλα (πάντα. ~οἷον εἴ τινος
[522]   καὶ ἐγὼ οἶδα ὅτι πάθος  πάθοιμι   ἂν εἰσελθὼν εἰς δικαστήριον. ~οὔτε
[461]   οὐ δεινὰ ἂν αὖ ἐγὼ  πάθοιμι,   ~εἰ μὴ ἐξέσται (μοι ἀπιέναι
[461]   ἂν βούλωμαι; ~(Σωκράτης) ~δεινὰ μεντἂν  πάθοις,   βέλτιστε, εἰ Ἀθήναζε ἀφικόμενος,
[520]   αὕτη τῶν εὐεργεσιῶν τὸν εὖ  παθόντα   ~ἐπιθυμεῖν ποιεῖ ἀντ' εὖ ποιεῖν,
[519]   ἄλλην χάριν οὐκ ἀποδιδόντες, ~(εὖ  παθόντες   ὑπ' αὐτῶν. καὶ τούτου τοῦ
[482]   καὶ ~νῦν ταῦτα δημηγορεῖς ταὐτὸν  παθόντος   Πώλου πάθος ὅπερ Γοργίου κατηγόρει
[481]   τις ἡμῶν ἴδιόν τι ἔπασχεν  πάθος   οἱ ἄλλοι, οὐκ ἂν
[482]   ταῦτα δημηγορεῖς ταὐτὸν παθόντος Πώλου  πάθος   ὅπερ Γοργίου κατηγόρει ~πρὸς σὲ
[513]   πέπονθα δὲ τὸ τῶν ~πολλῶν  πάθος·   οὐ πάνυ σοι πείθομαι. ~(Σωκράτης)
[522]   μέντοι καὶ ἐγὼ οἶδα ὅτι  πάθος   πάθοιμι ἂν εἰσελθὼν εἰς δικαστήριον.
[495]   κακῶς πράττουσιν οὐ τοὐναντίον ἡγῇ  ~πάθος   πεπονθέναι; ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'
[481]   μή τι ἦν τοῖς ἀνθρώποις  πάθος,   τοῖς μὲν ἄλλο τι, τοῖς
[476]   ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~τοιοῦτον ἄρα  πάθος   τῷ τυπτομένῳ ἐστὶν οἷον ἂν
[497]   μὲν οὖν. ~(Σωκράτης) τί δέ;  παῖδα   ἀνόητον χαίροντα ἤδη εἶδες; ~(Καλλίκλης)
[471]   τὸν γνήσιον τοῦ Περδίκκου ὑόν,  παῖδα   ὡς ἑπτέτη, οὗ ~ἀρχὴ
[485]   ἡλικίᾳ, ~ὅταν δὲ σαφῶς διαλεγομένου  παιδαρίου   ἀκούσω, πικρόν τί μοι δοκεῖ
[511]   ~νυνδὴ ἔλεγον, καὶ αὐτὸν καὶ  παῖδας   καὶ χρήματα καὶ γυναῖκας, ἀποβιβάσασ'
[473]   λωβηθεὶς καὶ τοὺς αὑτοῦ ~ἐπιδὼν  παῖδάς   τε καὶ γυναῖκα τὸ ἔσχατον
[470]   γε ἐρῶ· οὐ γὰρ οἶδα  παιδείας   ὅπως ἔχει καὶ δικαιοσύνης. ~(Πῶλος)
[485]   ἀμφοτέρων μετασχεῖν. φιλοσοφίας μὲν ὅσον  ~παιδείας   χάριν καλὸν μετέχειν, καὶ οὐκ
[521]   ~κατηγοροῖ τις λέγων ὅτι  παῖδες,   πολλὰ ὑμᾶς καὶ κακὰ ὅδε
[464]   ἀνδράσιν οὕτως ~ἀνοήτοις ὥσπερ οἱ  παῖδες,   πότερος ἐπαί̈ ει περὶ τῶν
[522]   ταῦτα πάντα ἐγὼ ἐποίουν,  παῖδες,   ὑγιεινῶς, πόσον τι οἴει ~ἂν
[519]   ἀκούεις τοιαῦτα λεγόντων τῶν φασκόντων  παιδεύειν   ἀνθρώπους εἰς ~ἀρετήν; ~(Καλλίκλης) ~ἔγωγε·
[520]   τούτῳ τῷ πράγματι ~αὐτοὶ  παιδεύουσιν,   ὡς πονηρόν ἐστιν εἰς σφᾶς,
[470]   ~(Σωκράτης) ~πολλὴν ἄρα ἐγὼ τῷ  παιδὶ   χάριν ἕξω, ἴσην δὲ καὶ
[499]   πανοῦργος εἶ καί μοι (ὥσπερ  παιδὶ   χρῇ, τοτὲ μὲν ~τὰ αὐτὰ
[481]   ~ὅτι ἂν φῇ σου τὰ  παιδικὰ   καὶ ὅπως ἂν φῇ ἔχειν,
[482]   ἀλλὰ τὴν φιλοσοφίαν, τὰ ἐμὰ  παιδικά,   παῦσον ~ταῦτα λέγουσαν. λέγει γάρ,
[482]   μή τις παύσει τὰ (σὰ  παιδικὰ   τούτων τῶν λόγων, οὐδὲ σὺ
[481]   ἕτερα ~πέπονθας. τοῖς γὰρ τῶν  παιδικῶν   βουλεύμασίν τε καὶ λόγοις οὐχ
[482]   καί μοί ἐστιν τῶν ~ἑτέρων  παιδικῶν   πολὺ ἧττον ἔμπληκτος· μὲν
[521]   ἔλεγον· ~κρινοῦμαι γὰρ ὡς ἐν  παιδίοις   ἰατρὸς ἂν κρίνοιτο κατηγοροῦντος ὀψοποιοῦ.
[485]   καὶ παίζοντας. ὅταν μὲν γὰρ  ~παιδίον   ἴδω, ἔτι προσήκει διαλέγεσθαι
[485]   ἐλευθέριον καὶ πρέπον τῇ τοῦ  παιδίου   ἡλικίᾳ, ~ὅταν δὲ σαφῶς διαλεγομένου
[504]   ἐλέγομεν, οἱ περὶ τὸ σῶμα,  παιδοτρίβαι   ~τε καὶ ἰατροί, κοσμοῦσί που
[460]   πρότερον ὅτι οὐ δεῖ τοῖς  (παιδοτρίβαις   ἐγκαλεῖν ~οὐδ' ἐκβάλλειν ἐκ τῶν
[456]   οὐ τούτου ἕνεκα δεῖ τοὺς  ~(παιδοτρίβας   καὶ τοὺς ἐν τοῖς ὅπλοις
[452]   τὰ σώματα. μετὰ δὲ τὸν  παιδοτρίβην   εἴποι ἂν χρηματιστής, ~ὡς
[520]   εὐεργετηθείς, οἷον ~ταχὺς γενόμενος διὰ  παιδοτρίβην,   ἴσως ἂν ἀποστερήσειε τὴν χάριν,
[452]   τὸν ἰατρόν, δοῦλον δὲ τὸν  παιδοτρίβην·   δὲ χρηματιστὴς οὗτος ἄλλῳ
[452]   δ' αὖ μετὰ τοῦτον  ~παιδοτρίβης   εἴποι ὅτι θαυμάζοιμί τἄν,
[520]   χάριν, εἰ προοῖτο ~αὐτῷ  παιδοτρίβης   καὶ μὴ συνθέμενος αὐτῷ μισθὸν
[452]   σκολιὸν ~ποιήσας, ἰατρός τε καὶ  παιδοτρίβης   καὶ χρηματιστής, καὶ εἴποι πρῶτον
[452]   καὶ τί τὸ σὸν ἔργον;  ~παιδοτρίβης,   φαίη ἄν, τὸ δὲ ἔργον
[480]   γονέων ἑταίρων  ~παίδων   πατρίδος ἀδικούσης οὐ χρήσιμος
[502]   τινα πρὸς δῆμον τοιοῦτον οἷον  παίδων   τε ~ὁμοῦ καὶ γυναικῶν καὶ
[481]   (Χαιρεφῶν) σπουδάζει ταῦτα (Σωκράτης)  παίζει;   ~(Χαιρεφῶν) ~ἐμοὶ μὲν δοκεῖ,
[500]   αὐτὸς οἴου δεῖν πρὸς ἐμὲ  παίζειν   ~μηδ' ὅτι ἂν τύχῃς παρὰ
[485]   προσήκει διαλέγεσθαι οὕτω, ψελλιζόμενον καὶ  παῖζον,   χαίρω ~τε καὶ χαρίεν μοι
[481]   σε θῶμεν νυνὶ ~σπουδάζοντα  παίζοντα;   εἰ μὲν γὰρ σπουδάζεις τε
[485]   (ἀνδρὸς ~ἀκούσῃ τις ψελλιζομένου  παίζοντα   ὁρᾷ, καταγέλαστον φαίνεται καὶ ἄνανδρον
[485]   ὥσπερ πρὸς τοὺς ψελλιζομένους καὶ  παίζοντας.   ὅταν μὲν γὰρ ~παιδίον ἴδω,
[500]   παρ' ἐμοῦ ~οὕτως ἀποδέχου ὡς  παίζοντος·   ὁρᾷς γὰρ ὅτι περὶ τούτου
[499]   Σώκρατες, καθομολογῶν, ἐνθυμούμενος ὅτι, κἂν  ~παίζων   τίς σοι ἐνδῷ ὁτιοῦν, τούτου
[471]   λόγος, με καὶ ἂν  παῖς   ἐξελέγξειε, καὶ ἐγὼ ὑπὸ σοῦ
[470]   Σώκρατες· ἀλλ' οὐχὶ κἂν  παῖς   σε ἐλέγξειεν ὅτι οὐκ ~ἀληθῆ
[479]   ἰατροῖς μηδὲ ἰατρεύεσθαι, φοβούμενος ὡσπερανεὶ  ~παῖς   τὸ κάεσθαι καὶ τὸ τέμνεσθαι,
[464]   εἰδέναι, ~ὥστ' εἰ δέοι ἐν  παισὶ   διαγωνίζεσθαι ὀψοποιόν τε καὶ ἰατρόν,
[502]   ~αὑτῶν ὀλιγωροῦντες τοῦ κοινοῦ, ὥσπερ  παισὶ   προσομιλοῦσι τοῖς δήμοις, ~χαρίζεσθαι αὐτοῖς
[458]   ἐννοεῖν καὶ τὸ τῶν παρόντων.  πάλαι   γάρ τοι, πρὶν καὶ ὑμᾶς
[456]   ~ταῦτα καὶ θαυμάζων, Γοργία,  πάλαι   ἐρωτῶ τίς ποτε δύναμίς
[491]   ἐρεῖς; ~(Καλλίκλης) ~ἀλλ' ἔγωγε καὶ  πάλαι   λέγω. πρῶτον μὲν τοὺς κρείττους
[489]   εἶναι τὸ βελτίους; οὐ  ~πάλαι   σοι λέγω ὅτι ταὐτόν φημι
[499]   ταῦτα ἀνάγκη, Καλλίκλεις; ~(Καλλίκλης)  ~πάλαι   τοί σου ἀκροῶμαι, Σώκρατες,
[489]   μέν, δαιμόνιε, καὶ αὐτὸς  πάλαι   τοπάζω τοιοῦτόν τί σε λέγειν
[510]   οἷόν τε μάλιστα, ὅνπερ οἱ  παλαιοί   τε καὶ σοφοὶ λέγουσιν,
[470]   Σώκρατες, οὐδέν γέ σε δεῖ  παλαιοῖς   (πράγμασιν ἐλέγχειν· τὰ ~γὰρ ἐχθὲς
[499]   ἔοικεν ἀνάγκη μοι κατὰ τὸν  παλαιὸν   λόγον τὸ παρὸν εὖ ποιεῖν
[519]   ὕπουλός ἐστιν (δι' ἐκείνους τοὺς  παλαιούς,   ~οὐκ αἰσθάνονται. ἄνευ γὰρ σωφροσύνης
[456]   μὰ Δία ἐάν τις εἰς  παλαίστραν   ~φοιτήσας εὖ ἔχων τὸ σῶμα
[519]   ὁρῶ γιγνόμενον καὶ ἀκούω τῶν  παλαιῶν   ἀνδρῶν πέρι. ~αἰσθάνομαι γάρ, ὅταν
[503]   οὐδένα. ~(Σωκράτης) ~τί δέ; τῶν  παλαιῶν   ἔχεις τινὰ εἰπεῖν δι' ὅντινα
[470]   θαυμάσιε, (τὸ μέγα δύνασθαι)  πάλιν   αὖ σοι φαίνεται, ἐὰν μὲν
[520]   ~ἐπιμελεῖσθαι ὅπως ὡς βελτίστη ἔσται,  πάλιν   αὐτῆς κατηγοροῦσιν, ὅταν τύχωσιν, ~ὡς
[482]   δοκεῖν ὀρθῶς, τότε· νῦν δὲ  πάλιν   αὐτὸς ταὐτὸν τοῦτο ~ἔπαθεν. καὶ
[516]   γε σὺ ἐξ ὧν ὡμολόγεις.  πάλιν   δὲ λέγε μοι περὶ Κίμωνος·
[453]   ἀλλὰ πάντων μάλιστα πείθει. ~(Σωκράτης)  ~πάλιν   δὴ ἐπὶ τῶν αὐτῶν τεχνῶν
[489]   ~ἰσχυρότεροί εἰσιν σύ. ἀλλὰ  πάλιν   ἐξ ἀρχῆς εἰπὲ τί ποτε
[511]   ἐκ ~τοῦ Πόντου, (ἐὰν  πάμπολυ,   ταύτης τῆς μεγάλης εὐεργεσίας, σώσασα
[483]   κατὰ φύσιν. φύσει μὲν γὰρ  πᾶν   ~αἴσχιόν ἐστιν ὅπερ καὶ κάκιον,
[451]   αὕτη ἐστὶν τῶν λόγῳ τὸ  πᾶν   κυρουμένων· καὶ εἰ ἐπανέροιτο·
[450]   τῶν τεχνῶν αἳ διὰ λόγου  πᾶν   περαίνουσι, καὶ ἔργου ὡς ἔπος
[479]   ἀδίκῳ (καὶ ἀνοσίῳ, ὅθεν καὶ  πᾶν   ποιοῦσιν ὥστε δίκην μὴ διδόναι
[515]   διὰ Περικλέα βελτίους ~γεγονέναι,  πᾶν   τοὐναντίον διαφθαρῆναι ὑπ' ἐκείνου. ταυτὶ
[510]   μέγα δυνήσεται; ἀλλ' οἶμαι ἔγωγε,  πᾶν   τοὐναντίον οὑτωσὶ ~παρασκευὴ ἔσται
[499]   ~ἰοῦ ἰοῦ, Καλλίκλεις, ὡς  πανοῦργος   εἶ καί μοι (ὥσπερ παιδὶ
[456]   μέγεθος οὕτω σκοποῦντι. ~(Γοργίας) ~εἰ  πάντα   γε εἰδείης, Σώκρατες, ὅτι
[451]   ῥητορικὴ οὖσα τῶν λόγῳ τὰ  πάντα   ~διαπραττομένων τε καὶ κυρουμένων·
[522]   εἴποι ~τὴν ἀλήθειαν, ὅτι ταῦτα  πάντα   ἐγὼ ἐποίουν, παῖδες, ὑγιεινῶς,
[507]   ὃν βλέποντα δεῖ ~ζῆν, καὶ  πάντα   εἰς τοῦτο τὰ αὑτοῦ συντείνοντα
[490]   ἐστίν, τῷ μὲν ~ἄρχειν  πάντα   ἐκεῖνον δεῖ νέμειν, ἐν τῷ
[523]   καὶ ~καταλιπόντα ἐπὶ τῆς γῆς  πάντα   ἐκεῖνον τὸν κόσμον, ἵνα δικαία
[523]   σῶμα προκεκαλυμμένοι. ταῦτα δὴ αὐτοῖς  ~πάντα   ἐπίπροσθεν γίγνεται, καὶ τὰ αὑτῶν
[524]   ψυχὴν εἶναι, Καλλίκλεις· ἔνδηλα  πάντα   ἐστὶν ἐν τῇ ~ψυχῇ, ἐπειδὰν
[508]   πρόσθεν ~ἐκεῖνα, Καλλίκλεις, συμβαίνει  πάντα,   ἐφ' οἷς σύ με ἤρου
[487]   τῶν μεγίστων. σὺ δὲ ταῦτα  πάντα   ἔχεις οἱ ἄλλοι οὐκ
[487]   ἄρα δεῖ ἔχειν σὺ  πάντα   ἔχεις, ἐπιστήμην τε καὶ ~εὔνοιαν
[524]   ἔνδηλα ταῦτα ~καὶ τελευτήσαντος  πάντα   τὰ πολλὰ ἐπί τινα
[469]   αἱ τριήρεις καὶ τὰ πλοῖα  πάντα   καὶ τὰ δημόσια καὶ τὰ
[476]   ὡς οὐχὶ τά γε δίκαια  πάντα   καλά ἐστιν, καθ' ὅσον δίκαια;
[451]   καὶ αὕτη λόγῳ κυροῦται τὰ  πάντα,   οἱ ~δὲ λόγοι οἱ τῆς
[524]   θεραπεύματα καὶ τὰ παθήματα ἔνδηλα  (πάντα.   ~οἷον εἴ τινος μέγα ἦν
[474]   ~τί δὲ τόδε; τὰ καλὰ  πάντα,   οἷον καὶ σώματα καὶ χρώματα
[506]   ἐσμεν καὶ ἡμεῖς καὶ τἆλλα  πάντα   ὅσ' ἀγαθά ἐστιν, ἀρετῆς ~τινος
[474]   ἔχω. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ τἆλλα  πάντα   οὕτω καὶ σχήματα καὶ χρώματα
[469]   καὶ ἀποκτεινύντι καὶ ἐκβάλλοντι καὶ  πάντα   πράττοντι κατὰ τὴν αὐτοῦ δόξαν.
[525]   ἐξωμόρξατο εἰς τὴν ψυχήν, καὶ  πάντα   σκολιὰ ὑπὸ ~ψεύδους καὶ ἀλαζονείας
[481]   ἂν εἴη τῶν ἀνθρώπων καὶ  ~πάντα   τὰ ἐναντία πράττομεν, ὡς ἔοικεν,
[514]   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν οὕτω  πάντα,   τά τε ἄλλα κἂν εἰ
[500]   ἀγαθόν, ~καὶ ἐκείνου ἕνεκα δεῖν  πάντα   τἆλλα πράττεσθαι (ἀλλ' οὐκ ~ἐκεῖνο
[484]   φύσιν ~ἱκανὴν γένηται ἔχων ἀνήρ,  πάντα   ταῦτα ἀποσεισάμενος καὶ διαρρήξας καὶ
[522]   ἀληθὲς ἕξω εἰπεῖν, ~ὅτι δικαίως  (πάντα   ταῦτα ἐγὼ λέγω, καὶ πράττω
[484]   βοῦς καὶ τἆλλα κτήματα εἶναι  πάντα   τοῦ βελτίονός τε καὶ κρείττονος
[465]   γὰρ τούτων ἔμπειρος ὁμοῦ ἂν  ~πάντα   χρήματα ἐφύρετο ἐν τῷ αὐτῷ,
[474]   καὶ τὰ κατὰ τὴν μουσικὴν  πάντα   ὡσαύτως; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~καὶ
[522]   ἀποθνῄσκειν οὐδεὶς φοβεῖται, ὅστις μὴ  παντάπασιν   ἀλόγιστός ~τε καὶ ἄνανδρός ἐστιν,
[484]   ἀνθρωπείων, καὶ συλλήβδην τῶν ἠθῶν  παντάπασιν   ἄπειροι ~γίγνονται. ἐπειδὰν οὖν ἔλθωσιν
[501]   οὔτε τὴν ~αἰτίαν, ἀλόγως τε  παντάπασιν   ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδὲν διαριθμησαμένη,
[509]   ἀδικεῖν, ἀλλ' ἄκοντας τοὺς ἀδικοῦντας  πάντας   ἀδικεῖν; ~(Καλλίκλης) ~ἔστω σοι τοῦτο,
[526]   παρακαλῶ δὲ καὶ τοὺς ἄλλους  πάντας   ἀνθρώπους, καθ' ὅσον ~δύναμαι, καὶ
[449]   οὔ. ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἄρα περὶ  πάντας   γε τοὺς λόγους ῥητορική
[503]   οἰκοδόμους, τοὺς ναυπηγούς, τοὺς ἄλλους  πάντας   ~δημιουργούς, ὅντινα βούλει αὐτῶν, ὡς
[505]   μέντοι ποιήσομεν, οἶμαι ~ἔγωγε χρῆναι  πάντας   ἡμᾶς φιλονίκως ἔχειν πρὸς τὸ
[472]   ὢν μόνος, τοὺς δ' ἄλλους  πάντας   τούτους χαίρειν ἐᾷς. ἔστιν μὲν
[469]   ὅτι Σώκρατες, οὕτω μὲν  πάντες   ἂν μέγα ~δύναιντο, ἐπεὶ κἂν
[503]   τι; ὥσπερ καὶ οἱ ἄλλοι  πάντες   δημιουργοὶ (βλέποντες) ~πρὸς τὸ αὑτῶν
[475]   ἀλλὰ σοὶ μὲν οἱ ἄλλοι  πάντες   ὁμολογοῦσιν πλὴν ἐμοῦ, ~ἐμοὶ δὲ
[474]   γ' ἂν καὶ οἱ ἄλλοι  πάντες.   ~(Πῶλος) πολλοῦ γε δεῖ, ἀλλ'
[472]   ὧν σὺ λέγεις ὀλίγου σοι  πάντες   συμφήσουσιν ταὐτὰ Ἀθηναῖοι καὶ οἱ
[517]   σὺ ἐν τοῖς λόγοις· ἐν  παντὶ   γὰρ τῷ χρόνῳ ὃν διαλεγόμεθα
[452]   ἐκκλησιαστὰς καὶ ἐν ἄλλῳ συλλόγῳ  ~παντί,   ὅστις ἂν πολιτικὸς σύλλογος γίγνηται.
[480]   δὲ ἄλλον ἀδικῇ ἐχθρός,  παντὶ   τρόπῳ παρασκευαστέον, ~καὶ (πράττοντα καὶ
[525]   τὰ προσήκοντα πάθη. ~(προσήκει δὲ  παντὶ   τῷ ἐν τιμωρίᾳ ὄντι, ὑπ'
[517]   τοῖς ἄλλοις θεραπευτὴν εἶναι σώματος,  παντὶ   τῷ μὴ εἰδότι ὅτι ~ἔστιν
[522]   ἐγὼ πολλὰ καὶ ἡδέα καὶ  παντοδαπὰ   ηὐώχουν ~ὑμᾶς· τί ἂν οἴει
[473]   ἄλλας ~πολλὰς καὶ μεγάλας καὶ  παντοδαπὰς   λώβας αὐτός τε λωβηθεὶς καὶ
[490]   σιτία καὶ ποτά, ὦμεν δὲ  παντοδαποί,   οἱ μὲν ~ἰσχυροί, οἱ δ'
[489]   ~ἐὰν συρφετὸς συλλεγῇ δούλων καὶ  παντοδαπῶν   ἀνθρώπων μηδενὸς ἀξίων πλὴν ~ἴσως
[500]   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν  παντὸς   ἀνδρός ἐστιν ἐκλέξασθαι ποῖα ἀγαθὰ
[457]   ἐστιν ῥήτωρ καὶ περὶ  παντὸς   λέγειν, ὥστε ~πιθανώτερος εἶναι ἐν
[527]   μᾶλλον τὸ ἀδικεῖσθαι, καὶ  ~παντὸς   μᾶλλον ἀνδρὶ μελετητέον οὐ τὸ
[506]   καὶ ψυχῆς αὖ καὶ ~ζῴου  παντός,   οὐ τῷ εἰκῇ κάλλιστα παραγίγνεται,
[484]   πόρρω τῆς ἡλικίας φιλοσοφῇ, ἀνάγκη  ~πάντων   ἄπειρον γεγονέναι (ἐστὶν ὧν χρὴ
[490]   ἔλαττον ἑκτέον· ἐὰν δὲ τύχῃ  πάντων   ἀσθενέστατος ὤν, πάντων ~ἐλάχιστον τῷ
[484]   λέγει ὅτι ~νόμος  πάντων   βασιλεὺς ~θνατῶν τε καὶ ἀθανάτων·
[487]   τέλος ἤδη ἕξει τῆς ἀληθείας.  πάντων   δὲ καλλίστη ἐστὶν σκέψις,
[508]   ἔσχατον, ἀποκτεῖναι· καὶ οὕτω ~διακεῖσθαι  πάντων   δὴ αἴσχιστόν ἐστιν, ὡς
[467]   τι οὖν οὕτω καὶ περὶ  πάντων;   ἐάν τίς τι πράττῃ ἕνεκά
[490]   δὲ τύχῃ πάντων ἀσθενέστατος ὤν,  πάντων   ~ἐλάχιστον τῷ βελτίστῳ, Καλλίκλεις;
[477]   τῆς ψυχῆς πονηρία αἴσχιστόν ἐστι  πάντων,   ἐπειδὴ οὐκ ἀλγηδόνι γε, ὡς
[522]   ~τὴν ψυχὴν εἰς Ἅιδου ἀφικέσθαι  πάντων   ἔσχατον κακῶν ἐστιν. εἰ δὲ
[471]   τῶν ἐν Μακεδονίᾳ, ἀθλιώτατός ~ἐστιν  πάντων   Μακεδόνων, ἀλλ' οὐκ εὐδαιμονέστατος, καὶ
[453]   ~οὐ δῆτα, Σώκρατες, ἀλλὰ  πάντων   μάλιστα πείθει. ~(Σωκράτης) ~πάλιν δὴ
[479]   δὲ ἀδικοῦντα μὴ διδόναι ~δίκην  πάντων   μέγιστόν τε καὶ πρῶτον κακῶν
[476]   ὁμολογεῖς, ἄρτι ἔλεγον, περὶ  πάντων,   οἷον ἂν ποιῇ τὸ ~ποιοῦν,
[511]   ~πολλάκις καὶ τῶν ἄλλων ὀλίγου  πάντων   τῶν ἐν τῇ πόλει· ἀλλὰ
[526]   τοῦτον, ~ὃν ἐγώ φημι ἀντὶ  πάντων   τῶν ἐνθάδε ἀγώνων εἶναι, καὶ
[523]   ~θεωροῦντα ἐξαίφνης ἀποθανόντος ἑκάστου, ἔρημον  πάντων   τῶν συγγενῶν καὶ ~καταλιπόντα ἐπὶ
[459]   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν περὶ  πάντων   ὥστ' ἐν ὄχλῳ πιθανὸν εἶναι,
[496]   ἐν μέρει ἀπαλλάττεται ἑκατέρου; ~(Καλλίκλης)  πάντως   δήπου. ~(Σωκράτης) ~ἐὰν εὕρωμεν ἄρα
[460]   τὰ δίκαια μεμαθηκὼς δίκαιος; ~(Γοργίας)  πάντως   δήπου. ~(Σωκράτης) ~ὁ δὲ δίκαιος
[472]   ἀδικῶν τε καὶ ἄδικος  πάντως   μὲν ἄθλιος, ~ἀθλιώτερος μέντοι ἐὰν
[497]   ~(Γοργίας) ~ἀλλὰ τί σοὶ διαφέρει;  πάντως   οὐ σὴ αὕτη τιμή,
[527]   καὶ ἐπὶ κόρρης ἀτίμως καὶ  πάντως   προπηλακιεῖ. ~τάχα δ' οὖν ταῦτα
[495]   τοῦτο τὸ ἀγαθόν, τὸ  πάντως   χαίρειν· ταῦτά τε γὰρ τὰ
[502]   δούλων καὶ ἐλευθέρων, ἣν οὐ  πάνυ   ~ἀγάμεθα· κολακικὴν γὰρ αὐτήν φαμεν
[457]   νῦν ἐμοὶ δοκεῖς σὺ οὐ  πάνυ   ἀκόλουθα ~λέγειν οὐδὲ σύμφωνα οἷς
[449]   οἷόν τε διὰ ~βραχυτάτων. ~(Γοργίας)  ~πάνυ   γὰρ οἶμαι, Σώκρατες, ἐπιεικῶς
[506]   δὲ οὗ παρόντος ~ἀγαθοί ἐσμεν;  ~πάνυ   γε. ~ἀλλὰ μὴν ἀγαθοί γέ
[514]   ἡντινοῦν. φῶμεν οὕτως ἔχειν; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε, εἴ σοι ἥδιον. ~(Σωκράτης)
[516]   παρέλαβε; δοκεῖ οὔ; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε, ἵνα σοι χαρίσωμαι. ~(Σωκράτης)
[475]   τῶν μαθημάτων κάλλος ὡσαύτως; ~(Πῶλος)  ~πάνυ   γε· καὶ καλῶς γε νῦν
[507]   ἄφρων τε καὶ ἀκόλαστος.  ~πάνυ   γε. ~καὶ μὴν γε
[495]   λόγῳ ὡς σοῦ σπουδάζοντος; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε σφόδρα. ~(Σωκράτης) ~ἴθι δή
[491]   ὅτι οὐ τοῦτο λέγω. ~(Καλλίκλης)  ~πάνυ   γε σφόδρα, Σώκρατες. ἐπεὶ
[499]   τὸν ἄφρονα καὶ δειλόν; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ἀγαθὸν δὲ αὖ
[467]   ~πλούτου γὰρ ἕνεκα πλέουσιν. ~(Πῶλος)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~ἄλλο τι οὖν
[510]   ἐν τῇ πόλει διαπεπράξεται. ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν καὶ
[513]   εἴτε ψυχή, ~θεραπεύομεν; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν οὕτως
[500]   οὐ τἀγαθὰ τῶν ~ἡδέων. ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν παντὸς
[453]   ζῴων γράφων καὶ ποῦ; ~(Γοργίας)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~ἆρα διὰ τοῦτο,
[480]   κακὸν ἕξοντα. οὐ γάρ; ~(Πῶλος)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~ἐὰν δέ γε
[472]   οὕτω σου νομίζοντος διανοώμεθα; ~(Πῶλος)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ δέ φημι
[502]   γὰρ αὐτήν φαμεν εἶναι. ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~εἶεν· τί δὲ
[468]   ταῦτα ποιεῖν μή; ~(Πῶλος)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~ἕνεκ' ἄρα τοῦ
[496]   καὶ τάχος καὶ βραδυτῆτα; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~ἦ καὶ τἀγαθὰ
[490]   κρείττων ἔσται εἰς ταῦτα; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~ἦ οὖν τούτων
[450]   τῶν σωμάτων ~καὶ καχεξίαν; ~(Γοργίας)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~καὶ μὴν καὶ
[475]   ὠφελίᾳ ἀμφοτέροις. ~(Πῶλος)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~καὶ ὅταν δὲ
[520]   ὠφελεῖν. οὐχ οὕτως ἔχει; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~καὶ προέσθαι γε
[498]   δὲ οἳ ἂν ἀνιῶνται; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~οἳ μέν γε
[521]   δι' ὅτι ταῦτα προσδοκῶ; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~οἶμαι μετ' ὀλίγων
[459]   τοῦ εἰδότος πιθανώτερος γίγνεται; ~(Γοργίας)  πάνυ   (γε. ~(Σωκράτης) οὐκ ἰατρός γε
[514]   ἔδει ἂν οὔ; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν δεύτερον αὖ
[513]   ἦν τότε ~ὡριζόμεθα; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν μὲν
[476]   ἂν τὸ κᾶον κάῃ; ~(Πῶλος)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν καὶ εἰ
[476]   ἂν τὸ τύπτον ποιῇ; ~(Πῶλος)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν καὶ εἰ
[499]   δὲ (τἀναντία τούτων ~κακαί; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν καὶ λῦπαι
[453]   καὶ ἀριθμητικὸς ἄνθρωπος; ~(Γοργίας)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν καὶ πείθει;
[460]   ἐπιστήμη ἕκαστον ἀπεργάζεται; ~(Γοργίας)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν κατὰ τοῦτον
[516]   ἀγαθὸς ὢν τὰ ~πολιτικά; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν οἵ γε
[514]   ὀρθῶς ~λέγεσθαι (ἢ οὔ; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν οὕτω πάντα,
[488]   τὰ τῶν κρειττόνων ἐστίν. ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τὰ τῶν
[505]   αὐτῇ ἄμεινον τῇ ψυχῇ; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν τὸ εἴργειν
[470]   δὲ ζημιοῦσθαι οὐ κακόν; ~(Πῶλος)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν, θαυμάσιε,
[454]   εἰδέναι, ~τὸ δ' ἐπιστήμην; ~(Γοργίας)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~ποτέραν οὖν
[494]   εἴπερ ἡδέως, καὶ εὐδαιμόνως; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~πότερον εἰ τὴν
[473]   τοῦ ἀδικεῖσθαι κάκιον εἶναι. ~(Πῶλος)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) σὺ δὲ τὸ
[499]   αἱρετέον ἐστὶν καὶ πρακτέον; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) τὰς δὲ πονηρὰς
[504]   σώματά φαμεν τὰ ἡμέτερα; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~τί δ'
[460]   ὕστερον μαθόντα παρὰ σοῦ. ~(Γοργίας)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~τί οὖν;
[510]   τέχνην, ~ὅπως μὴ ἀδικήσωμεν. ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~τίς οὖν ποτ'
[522]   ἔχεσθαι ὅτι (χρὴ εἰπεῖν; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~τοιοῦτον μέντοι καὶ
[470]   χρήματα, ἐνίοτε δὲ οὔ; ~(Πῶλος)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~τοῦτο μὲν δή,
[476]   δίκαιά που καλὰ ὡμολόγηται; ~(Πῶλος)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) τούτων ἄρα
[502]   ἔφαμεν νυνδὴ κολακείαν εἶναι; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ~φέρε δή, εἴ
[499]   κακαὶ δὲ αἱ βλαβεραί; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   γε. ~(Σωκράτης) ὠφέλιμοι δέ γε
[448]   δικαίως; οὐχ ὅπερ ἐκεῖνον; ~(Πῶλος)  πάνυ   γε. ~(Χαιρεφῶν) ἰατρὸν ἄρα φάσκοντες
[526]   τις ~ἐπιτρέπῃ· εἷς δὲ καὶ  πάνυ   ἐλλόγιμος γέγονεν καὶ εἰς τοὺς
[485]   ὑπάρχει τούτῳ τῷ ἀνθρώπῳ, κἂν  ~πάνυ   εὐφυὴς ᾖ, ἀνάνδρῳ γενέσθαι φεύγοντι
[484]   τῶν ~ἀνθρώπων. ἐὰν γὰρ καὶ  πάνυ   εὐφυὴς καὶ πόρρω τῆς
[521]   ἂν εἰσαχθεὶς εἰς δικαστήριον ὑπὸ  πάνυ   ἴσως μοχθηροῦ ~ἀνθρώπου καὶ φαύλου.
[510]   καλῶς λέγῃς; τοῦτό ~μοι δοκεῖς  πάνυ   καλῶς εἰρηκέναι. ~(Σωκράτης) ~σκόπει δὴ
[452]   ἂν χρηματιστής, ~ὡς ἐγᾦμαι  πάνυ   καταφρονῶν ἁπάντων· (σκόπει δῆτα,
[488]   μὴ ταὐτὰ πράττοντα ἅπερ ὡμολόγησα,  πάνυ   με ἡγοῦ βλᾶκα ~εἶναι καὶ
[474]   οὐδείς. ~(Σωκράτης) οὔκουν ἀποκρινῇ; ~(Πῶλος)  ~πάνυ   μὲν οὖν· καὶ γὰρ ἐπιθυμῶ
[450]   ῥητορικὴν εἶναι· οὔ; ~(Γοργίας)  ~πάνυ   μὲν οὖν καλῶς ὑπολαμβάνεις,
[489]   σοφώτατε Καλλίκλεις· οὕτω λέγεις; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   μὲν οὖν. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' ἐγὼ
[473]   ἐὰν μὴ διδῶσι δίκην. ~(Πῶλος)  πάνυ   μὲν οὖν. ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ δέ
[459]   οὐ διδάσκοντα ἀλλὰ ~(πείθοντα; ~(Γοργίας)  πάνυ   μὲν οὖν. ~(Σωκράτης) ~ἔλεγές τοι
[462]   βούληται, ὡς ~ἐπιστάμενος ἀποκρίνεσθαι; ~(Πῶλος)  πάνυ   μὲν οὖν. ~(Σωκράτης) ~καὶ νῦν
[477]   δειλίαν καὶ τὰ τοιαῦτα; ~(Πῶλος)  πάνυ   μὲν οὖν. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν χρημάτων
[497]   οὐ τούτους ἀγαθοὺς καλεῖς; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   μὲν οὖν. ~(Σωκράτης) τί δέ;
[494]   ~τρήματα εἶναι ταῖς ἐκροαῖς; ~(Καλλίκλης)  πάνυ   μὲν οὖν. ~(Σωκράτης) ~χαραδριοῦ τινα
[448]   Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~τὸ ἐρωτώμενον οὐ  πάνυ   μοι φαίνεται ἀποκρίνεσθαι. ~(Γοργίας) ἀλλὰ
[450]   οὐδενὸς προσδέονται βραχέος  πάνυ,   οἷον ἀριθμητικὴ καὶ λογιστικὴ
[472]   τυγχάνει περὶ ὧν ἀμφισβητοῦμεν οὐ  πάνυ   σμικρὰ ὄντα, ~ἀλλὰ σχεδόν τι
[513]   τὸ τῶν ~πολλῶν πάθος· οὐ  πάνυ   σοι πείθομαι. ~(Σωκράτης) ~ὁ δήμου
[518]   εἰσὶν σωμάτων ~θεραπευταί, ἔλεγές μοι  πάνυ   σπουδάζων, Θεαρίων ἀρτοκόπος καὶ
[486]   τὸ δικαστήριον ἀναβάς, κατηγόρου τυχὼν  ~πάνυ   φαύλου καὶ μοχθηροῦ, ἀποθάνοις ἄν,
[472]   ~ἐγὼ αὖ οἶμαι. παραβαλόντες οὖν  παρ'   ἀλλήλους σκεψώμεθα εἴ τι διοίσουσιν
[452]   ὂν παρὰ Γοργίᾳ  παρ'   ἄλλῳ ὁτῳοῦν. ~φαῖμεν ἂν οὖν
[461]   ἐὰν μὴ ἔλθῃ ταῦτα εἰδὼς  ~παρ'   αὐτόν, αὐτὸς διδάξειν, ἔπειτα ἐκ
[482]   ἐρωτώμενον ὑπὸ σοῦ, ἐὰν ἀφίκηται  παρ'   ~αὐτὸν μὴ ἐπιστάμενος τὰ δίκαια
[447]   (ἡμῖν διαλεχθῆναι; ~βούλομαι γὰρ πυθέσθαι  παρ'   αὐτοῦ τίς δύναμις τῆς
[452]   ἀμφισβητεῖ γε (Γοργίας) ὅδε τὴν  παρ'   αὑτῷ ~τέχνην μείζονος ἀγαθοῦ αἰτίαν
[447]   πάρεσμεν. ~(Καλλίκλης) ~οὐκοῦν ὅταν βούλησθε  παρ'   ἐμὲ ἥκειν οἴκαδε· παρ' ἐμοὶ
[506]   σὺ ἐμοί, ἀλλὰ μέγιστος εὐεργέτης  παρ'   ἐμοὶ ~ἀναγεγράψῃ. ~(Καλλίκλης) λέγε, ὠγαθέ,
[447]   βούλησθε παρ' ἐμὲ ἥκειν οἴκαδε·  παρ'   ἐμοὶ γὰρ (Γοργίας) καταλύει ~καὶ
[470]   φημί, Πῶλε, εἴ σοι  παρ'   ἐμοῦ ἥδιόν ἐστιν ἀκούειν, ὅταν
[460]   τύχῃ μὴ εἰδώς, καὶ ταῦτα  παρ'   ἐμοῦ ~μαθήσεται. ~(Σωκράτης) ~ἔχε δή·
[470]   ἔοικε, καὶ παρὰ σοῦ καὶ  παρ'   ἐμοῦ ὁμολογεῖται. ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης)
[462]   δέ, Πῶλε; ἤδη πέπυσαι  παρ'   ἐμοῦ ὅτι φημὶ (αὐτὴν εἶναι,
[500]   δοκοῦντα ἀποκρίνου, μήτ' (αὖ τὰ  παρ'   ἐμοῦ ~οὕτως ἀποδέχου ὡς παίζοντος·
[482]   ~ταῦτα λέγων. νόμιζε τοίνυν καὶ  παρ'   ἐμοῦ χρῆναι ἕτερα τοιαῦτα ἀκούειν,
[452]   τι μεῖζον ἀγαθὸν ὂν  παρὰ   Γοργίᾳ παρ' ἄλλῳ ὁτῳοῦν.
[485]   πάσχω καὶ πρὸς τοὺς ~φιλοσοφοῦντας.  παρὰ   νέῳ μὲν γὰρ μειρακίῳ ὁρῶν
[459]   καὶ ~δεῖ προεπιστάμενον ταῦτα ἀφικέσθαι  παρὰ   σὲ τὸν μέλλοντα μαθήσεσθαι τὴν
[489]   ἐάν μοι ὁμολογήσῃς, βεβαιώσωμαι ἤδη  ~παρὰ   σοῦ, ἅτε ἱκανοῦ ἀνδρὸς διαγνῶναι
[460]   πρότερόν γε ὕστερον μαθόντα  παρὰ   σοῦ. ~(Γοργίας) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)
[499]   ~καὶ τοῦτο δέχεσθαι τὸ διδόμενον  παρὰ   σοῦ. ἔστιν δὲ δή, ὡς
[470]   μὲν δή, ὡς ἔοικε, καὶ  παρὰ   σοῦ καὶ παρ' ἐμοῦ ὁμολογεῖται.
[489]   με προδίδασκε, ἵνα μὴ ~ἀποφοιτήσω  παρὰ   σοῦ. ~(Καλλίκλης) εἰρωνεύῃ, Σώκρατες.
[458]   τ' εἶναι, ~ἐάν τις βούληται  παρὰ   σοῦ μανθάνειν; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης)
[455]   ἔχει τὰ τῆς σῆς τέχνης  παρὰ   σοῦ πυνθάνεσθαι. καὶ ἐμὲ νῦν
[500]   παίζειν ~μηδ' ὅτι ἂν τύχῃς  παρὰ   τὰ δοκοῦντα ἀποκρίνου, μήτ' (αὖ
[495]   ἱκανῶς ~τὰ ὄντα ἐξετάζοις, εἴπερ  παρὰ   τὰ δοκοῦντα σαυτῷ ἐρεῖς. ~(Καλλίκλης)
[507]   ἀγαθή. ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχω  παρὰ   ταῦτα ἄλλα φάναι, φίλε
[517]   μὴ εἰδότι ὅτι ~ἔστιν τις  παρὰ   ταύτας ἁπάσας τέχνη γυμναστική τε
[511]   τέχνην καὶ ταῦτα ~διαπραξάμενος ἐκβὰς  παρὰ   τὴν θάλατταν καὶ τὴν ναῦν
[456]   μετὰ τῶν ἄλλων ἰατρῶν εἰσελθὼν  παρά   τινα τῶν ~καμνόντων οὐχὶ ἐθέλοντα
[478]   ὧδε σκόπει· ποῖ ἄγομεν καὶ  ~παρὰ   τίνας τοὺς κάμνοντας τὰ σώματα;
[481]   μὴ δῷ δίκην μηδὲ ἔλθῃ  παρὰ   τὸν δικαστήν· ~ἐὰν δὲ ἔλθῃ,
[524]   ἄνθρωπος. ἐπειδὰν οὖν ~ἀφίκωνται  παρὰ   τὸν δικαστήν, οἱ μὲν ἐκ
[526]   νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον, ~ἀλλὰ ἐλθὼν  παρὰ   τὸν δικαστήν, ~(τὸν τῆς Αἰγίνης
[480]   ~ὅπου ὡς τάχιστα δώσει δίκην,  παρὰ   τὸν δικαστὴν ὥσπερ παρὰ τὸν
[475]   οὖν, Πῶλε, ἔλεγχος  παρὰ   τὸν ἔλεγχον παραβαλλόμενος ὅτι οὐδὲν
[480]   δίκην, παρὰ τὸν δικαστὴν ὥσπερ  παρὰ   τὸν ἰατρόν, ~(σπεύδοντα ὅπως μὴ
[524]   οἱ μὲν ἐκ τῆς Ἀσίας  (παρὰ   τὸν Ῥαδάμανθυν, ~ὁ Ῥαδάμανθυς ἐκείνους
[514]   οὐκ ἐπιστάμεθα, τὴν ~οἰκοδομικήν, καὶ  παρὰ   τοῦ ἐμάθομεν; ἔδει ἂν
[523]   Ποσειδῶν καὶ Πλούτων, ἐπειδὴ  παρὰ   τοῦ ~πατρὸς παρέλαβον. ἦν οὖν
[478]   ἀδικοῦντας καὶ τοὺς ἀκολασταίνοντας; ~(Πῶλος)  παρὰ   τοὺς δικαστὰς λέγεις; ~(Σωκράτης) οὐκοῦν
[478]   τοὺς κάμνοντας τὰ σώματα; ~(Πῶλος)  παρὰ   τοὺς ἰατρούς, Σώκρατες. ~(Σωκράτης)
[510]   τῷ ἄρχοντι ὄντι ἀδίκῳ ~καὶ  παρὰ   τούτῳ μέγα δυνήσεται; ἀλλ' οἶμαι
[467]   οἷον οἱ τὰ φάρμακα ~πίνοντες  παρὰ   τῶν ἰατρῶν πότερόν σοι δοκοῦσιν
[484]   καὶ ἐπῳδὰς ~καὶ νόμους τοὺς  παρὰ   φύσιν ἅπαντας, ἐπαναστὰς ἀνεφάνη δεσπότης
[492]   ταῦτ' ἐστὶν τὰ καλλωπίσματα, τὰ  παρὰ   φύσιν ~συνθήματα ἀνθρώπων, φλυαρία καὶ
[475]   ἔλεγχος παρὰ τὸν ἔλεγχον  παραβαλλόμενος   ὅτι οὐδὲν ~ἔοικεν, ἀλλὰ σοὶ
[472]   ἄλλος, ὃν ~ἐγὼ αὖ οἶμαι.  παραβαλόντες   οὖν παρ' ἀλλήλους σκεψώμεθα εἴ
[506]   ὅσ' ἀγαθά ἐστιν, ἀρετῆς ~τινος  παραγενομένης;   ~ἔμοιγε δοκεῖ ἀναγκαῖον εἶναι,
[458]   καὶ αὐτὸς πολλοῖς ἤδη λόγοις  ~παραγενόμενος   οὐκ οἶδ' εἰ πώποτε ἥσθην
[506]   ~ἡδὺ δέ ἐστιν τοῦτο οὗ  (παραγενομένου   ἡδόμεθα, ἀγαθὸν δὲ οὗ παρόντος
[506]   παντός, οὐ τῷ εἰκῇ κάλλιστα  παραγίγνεται,   ἀλλὰ τάξει καὶ ὀρθότητι καὶ
[493]   ἴσως Σικελός ~τις Ἰταλικός,  παράγων   τῷ ὀνόματι διὰ τὸ πιθανόν
[525]   πάσχοντας τὸν ~ἀεὶ χρόνον, ἀτεχνῶς  παραδείγματα   ἀνηρτημένους ἐκεῖ ἐν Ἅιδου ἐν
[525]   ἀνίατοι ~γένωνται, ἐκ τούτων τὰ  παραδείγματα   γίγνεται, καὶ οὗτοι αὐτοὶ μὲν
[525]   βελτίονι ~γίγνεσθαι καὶ ὀνίνασθαι  παραδείγματι   τοῖς ἄλλοις γίγνεσθαι, ἵνα ἄλλοι
[525]   τοὺς πολλοὺς εἶναι τούτων τῶν  ~παραδειγμάτων   ἐκ τυράννων καὶ βασιλέων καὶ
[474]   ἔλεγον, ἐμοὶ ἐν τῷ μέρει  παράδος,   ~καὶ πείρασαι τοῦ ἐλέγχου οἷον
[513]   δέ σοι οἴει ὁντινοῦν ἀνθρώπων  παραδώσειν   ~τέχνην τινὰ τοιαύτην, ἥτις (σε
[521]   οὐκ ἐθέλων ποιεῖν σὺ  παραινεῖς,   τὰ κομψὰ ταῦτα, οὐχ ἕξω
[514]   ἐπιχειρεῖν τοῖς ~δημοσίοις ἔργοις καὶ  παρακαλεῖν   ἀλλήλους ἐπ' αὐτά. φῶμεν ταῦτα
[514]   δημοσιεύειν ἐπιχειρεῖν καὶ ἄλλους τοιούτους  παρακαλεῖν;   οὐκ ~ἀνόητόν σοι δοκεῖ ἂν
[500]   ζῆν, πότερον ἐπὶ ὃν σὺ  παρακαλεῖς   ἐμέ, τὰ τοῦ ἀνδρὸς δὴ
[527]   ἐκείνῳ, σὺ πιστεύων ἐμὲ  παρακαλεῖς·   ἔστι γὰρ οὐδενὸς ~ἄξιος
[515]   τῆς ~πόλεως πράγματα, ἐμὲ δὲ  παρακαλεῖς   καὶ ὀνειδίζεις ὅτι οὐ πράττω,
[521]   ~κολακεύσοντα ἄρα με, γενναιότατε,  παρακαλεῖς.   ~(Καλλίκλης) ~εἴ σοι Μυσόν γε
[521]   ~(Σωκράτης) ~ἐπὶ ποτέραν οὖν με  παρακαλεῖς   τὴν θεραπείαν τῆς πόλεως, διόρισόν
[526]   ζῆν καὶ ἐπειδὰν ἀποθνῄσκω ~(ἀποθνῄσκειν.  παρακαλῶ   δὲ καὶ τοὺς ἄλλους πάντας
[527]   οὖν ἑπώμεθα, καὶ τοὺς ἄλλους  ~παρακαλῶμεν,   μὴ ἐκείνῳ, σὺ πιστεύων
[512]   ὑμᾶς τοῖς ~λόγοις, λέγων καὶ  παρακαλῶν   ἐπὶ τὸ δεῖν γίγνεσθαι μηχανοποιούς,
[516]   ὁστισοῦν ὁτουοῦν ζῴου, ὃς ἂν  παραλαβὼν   ἡμερώτερα ~ἀποδείξῃ ἀγριώτερα παρέλαβε;
[516]   κακὸς ἂν ἐδόκει εἶναι, ~εἰ  παραλαβὼν   μὴ λακτίζοντας ἑαυτὸν μηδὲ κυρίττοντας
[459]   εἶναι οὐκ ὄντα; τὸ  παράπαν   ~οὐχ οἷός τε ἔσῃ αὐτὸν
[450]   δὲ πολλαὶ πλείους, καὶ τὸ  παράπαν   ~πᾶσα πρᾶξις καὶ τὸ
[520]   ῥήτωρ, ἐγγύς τι καὶ  παραπλήσιον,   ὥσπερ ἐγὼ ἔλεγον πρὸς ~Πῶλον·
[498]   ἄφρονες κακοί; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης)  ~παραπλησίως   ἄρα χαίρουσιν καὶ λυποῦνται οἱ
[498]   ἔμοιγε (μᾶλλον) εἰ δὲ μή,  παραπλησίως   γε. ~(Σωκράτης) οὐδὲν διαφέρει. χαίρουσιν
[498]   ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν  παραπλησίως   εἰσὶν ἀγαθοὶ καὶ κακοὶ οἱ
[498]   ἧττον ἧττον, οἳ δὲ παραπλησίως  παραπλησίως;   ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν φῂς
[498]   δ' ἧττον ἧττον, οἳ δὲ  παραπλησίως   παραπλησίως; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[498]   ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν φῂς  παραπλησίως   χαίρειν καὶ λυπεῖσθαι τοὺς φρονίμους
[498]   οἱ δειλοὶ ~καὶ οἱ ἀνδρεῖοι  παραπλησίως,   (ὡς σὺ φῄς, μᾶλλον δὲ
[510]   καὶ ἄχθεσθαι τῷ δεσπότῃ, καὶ  παρασκευάζειν   ~ὅπως ὅτι μάλιστα ὅμοιος ἔσται
[503]   τὸ δ' ἕτερον καλόν, τὸ  παρασκευάζειν   ὅπως ὡς βέλτισται ~ἔσονται τῶν
[515]   τοῦτο δεῖ τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα  παρασκευάζειν   τῇ ἑαυτοῦ πόλει, νῦν μοι
[511]   σημαίνει. οἴει δεῖν τοῦτο  παρασκευάζεσθαι   ~ἄνθρωπον, ὡς πλεῖστον χρόνον ζῆν,
[479]   τοῦ μεγίστου κακοῦ, καὶ χρήματα  παρασκευαζόμενοι   καὶ ~φίλους καὶ ὅπως ἂν
[500]   μέχρι ἡδονῆς, αὐτὸ ~τοῦτο μόνον  παρασκευάζουσαι,   ἀγνοοῦσαι δὲ τὸ βέλτιον καὶ
[518]   θεραπευταί, μὲν ἄρτους θαυμαστοὺς  ~(παρασκευάζων,   δὲ ὄψον, δὲ
[500]   αὖ, εἰ μνημονεύεις, (ὅτι εἶεν  παρασκευαὶ   αἱ μὲν μέχρι ἡδονῆς, αὐτὸ
[513]   ὅτι δύ' ἔφαμεν εἶναι τὰς  παρασκευὰς   ἐπὶ τὸ ἕκαστον ~θεραπεύειν, καὶ
[509]   τὸ ἀδικεῖσθαι. τί οὖν ἂν  παρασκευασάμενος   ἄνθρωπος ~βοηθήσειεν αὑτῷ, (ὥστε ἀμφοτέρας
[509]   δεῖ δύναμίν τινα καὶ τέχνην  παρασκευάσασθαι,   ~ὡς, ἐὰν μὴ μάθῃ αὐτὰ
[509]   οὐκ ἀδικήσεται, ἐὰν δύναμιν  ~παρασκευάσηται   τοῦ μὴ ἀδικεῖσθαι, οὐκ ἀδικήσεται;
[518]   διακόνους μοι λέγεις καὶ ~ἐπιθυμιῶν  παρασκευαστὰς   ἀνθρώπους, οὐκ ἐπαί̈ οντας καλὸν
[510]   ἐπὶ τοῦτο ἄρα, ὡς ἔοικεν,  παρασκευαστέον   ἐστὶ δύναμίν τινα καὶ τέχνην,
[480]   ἀδικῇ ἐχθρός, παντὶ τρόπῳ  παρασκευαστέον,   ~καὶ (πράττοντα καὶ λέγοντα, ὅπως
[507]   ἔχει ποδῶν ἕκαστος ἡμῶν, καὶ  ~παρασκευαστέον   μάλιστα μὲν μηδὲν δεῖσθαι τοῦ
[510]   ἔγωγε, πᾶν τοὐναντίον οὑτωσὶ  ~παρασκευὴ   ἔσται αὐτῷ ἐπὶ τὸ οἵῳ
[500]   αὐτοῖν ~μελέτην τινὰ εἶναι καὶ  παρασκευὴν   τῆς κτήσεως, τὴν μὲν τοῦ
[510]   οὖν ποτ' ἐστὶν τέχνη τῆς  παρασκευῆς   τοῦ μηδὲν ἀδικεῖσθαι ὡς
[452]   ~(Σωκράτης) ~ὅτι εἴ σοι αὐτίκα  παρασταῖεν   οἱ δημιουργοὶ τούτων ὧν ἐπῄνεσεν
[456]   πιεῖν τεμεῖν καῦσαι  παρασχεῖν   τῷ ~ἰατρῷ, οὐ δυναμένου τοῦ
[474]   ὧν ἂν λέγω ἕνα μὲν  ~παρασχέσθαι   μάρτυρα ἐπίσταμαι, αὐτὸν πρὸς ὃν
[472]   ~ἐὰν βούλῃ κατ' ἐμοῦ μάρτυρας  παρασχέσθαι   ὡς οὐκ ἀληθῆ λέγω· μαρτυρήσουσί
[472]   ἀλλὰ ~ψευδομάρτυρας πολλοὺς κατ' ἐμοῦ  παρασχόμενος   ἐπιχειρεῖς ἐκβάλλειν με ἐκ ~τῆς
[472]   σὲ αὐτὸν ἕνα ὄντα μάρτυρα  ~παράσχωμαι   ὁμολογοῦντα περὶ ὧν λέγω, οὐδὲν
[527]   τῷ λόγῳ χρησώμεθα τῷ νῦν  παραφανέντι,   ὃς ἡμῖν σημαίνει ~ὅτι οὗτος
[456]   τῶν πόλεων. ἐκεῖνοι μὲν γὰρ  παρέδοσαν   ἐπὶ τῷ δικαίως χρῆσθαι ~τούτοις
[457]   μὲν γὰρ ἐπὶ (δικαίου χρείᾳ  παρέδωκεν,   ~δ' ἐναντίως χρῆται. τὸν
[474]   καὶ ἔδει με ἐπιψηφίζειν, ~(γέλωτα  παρεῖχον   καὶ οὐκ ἠπιστάμην ἐπιψηφίζειν. ~μὴ
[514]   σοι ἥδιον. ~(Σωκράτης) ~εἰ οὖν  παρεκαλοῦμεν   ἀλλήλους, Καλλίκλεις, δημοσίᾳ πράξοντες
[514]   ἄλλα κἂν εἰ ἐπιχειρήσαντες δημοσιεύειν  ~παρεκαλοῦμεν   ἀλλήλους ὡς ἱκανοὶ ἰατροὶ ὄντες,
[487]   τὴν ἀκρίβειαν φιλοσοφεῖν, ἀλλὰ ~εὐλαβεῖσθαι  (παρεκελεύεσθε   ἀλλήλοις ὅπως μὴ πέρα τοῦ
[516]   παραλαβὼν ἡμερώτερα ~ἀποδείξῃ ἀγριώτερα  παρέλαβε;   δοκεῖ οὔ; ~(Καλλίκλης) πάνυ
[516]   γε αὐτοὺς ἀπέφηνεν οἵους  παρέλαβεν,   καὶ ταῦτ' εἰς ~αὑτόν, ὃν
[523]   Πλούτων, ἐπειδὴ παρὰ τοῦ ~πατρὸς  παρέλαβον.   ἦν οὖν νόμος ὅδε περὶ
[448]   γε, Γοργία, φαίνεται πῶλος  παρεσκευάσθαι   εἰς λόγους· ἀλλὰ γὰρ
[502]   ἐάντε μή; ποτέρως σοι δοκεῖ  ~παρεσκευάσθαι   τῶν τραγῳδιῶν ποίησις; ~(Καλλίκλης)
[479]   διδόναι, ~ὥσπερ σὺ φῂς Ἀρχέλαον  παρεσκευάσθαι   καὶ τοὺς ἄλλους τυράννους καὶ
[524]   ἑνὶ δὲ λόγῳ, οἷος εἶναι  παρεσκεύαστο   τὸ σῶμα ζῶν, ἔνδηλα ταῦτα
[447]   ~ἐπ' αὐτό γέ τοι τοῦτο  πάρεσμεν.   ~(Καλλίκλης) ~οὐκοῦν ὅταν βούλησθε παρ'
[507]   τὰ τῆς πόλεως, ὅπως ~δικαιοσύνη  παρέσται   καὶ σωφροσύνη (τῷ μακαρίῳ μέλλοντι
[448]   ῥᾳδίως ἀποκρινῇ, Γοργία. ~(Γοργίας)  πάρεστι   τούτου πεῖραν, (Χαιρεφῶν) λαμβάνειν.
[498]   τὰ κακά, αἱ λῦπαι; ~(Καλλίκλης)  πάρεστιν.   ~(Σωκράτης) ~κακῶν δέ γε παρουσίᾳ
[498]   τί δέ; τοῖς ἀνιωμένοις οὐ  πάρεστιν   τὰ κακά, αἱ λῦπαι; ~(Καλλίκλης)
[498]   ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τοῖς χαίρουσιν  πάρεστιν   τἀγαθά, αἱ ἡδοναί, εἴπερ χαίρουσιν;
[506]   ἑκάστῳ ἑκάστου οἰκεῖος ἀγαθὸν  παρέχει   ~ἕκαστον τῶν ὄντων; ~ἔμοιγε δοκεῖ.
[480]   τοὺς ἄλλους μὴ ἀποδειλιᾶν ἀλλὰ  ~παρέχειν   μύσαντα εὖ καὶ ἀνδρείως ὥσπερ
[471]   δὲ τἀναντία λέγων ἕνα τινὰ  παρέχηται   μηδένα. ~οὗτος δὲ
[454]   θῶμεν πειθοῦς, τὸ μὲν πίστιν  παρεχόμενον   ἄνευ τοῦ εἰδέναι, ~τὸ δ'
[477]   τὸ αἴσχιστον ἤτοι λύπην μεγίστην  παρέχον   βλάβην ἀμφότερα ~αἴσχιστόν
[480]   πληγῶν ἄξια ~ἠδικηκὼς (ᾖ, τύπτειν  παρέχοντα,   ἐὰν δὲ δεσμοῦ, δεῖν, ἐὰν
[475]   γενναίως τῷ λόγῳ ὥσπερ ~ἰατρῷ  παρέχων   ἀποκρίνου, καὶ (φάθι
[471]   ὧν ἂν λέγωσι μάρτυρας πολλοὺς  παρέχωνται   καὶ ~εὐδοκίμους, δὲ τἀναντία
[497]   τοὺς καλοὺς οἷς ἂν κάλλος  παρῇ;   ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~τί δέ;
[482]   δὲ σὺ νῦν ~θαυμάζεις,  παρῆσθα   δὲ καὶ αὐτὸς λεγομένοις.
[499]   κατὰ τὸν παλαιὸν λόγον τὸ  παρὸν   εὖ ποιεῖν ~καὶ τοῦτο δέχεσθαι
[519]   αὕτη τῆς ἀσθενείας, τοὺς τότε  παρόντας   αἰτιάσονται ~συμβούλους, Θεμιστοκλέα δὲ καὶ
[474]   νῦν με κέλευε ἐπιψηφίζειν τοὺς  παρόντας,   ἀλλ' εἰ μὴ ~ἔχεις τούτων
[457]   αὐτῶν τοιαῦτα οἷα καὶ τοὺς  παρόντας   ~ἄχθεσθαι ὑπὲρ σφῶν αὐτῶν, ὅτι
[518]   οἳ ἂν αὐτοῖς τύχωσι ~τότε  παρόντες   καὶ συμβουλεύοντές τι, ὅταν δὴ
[461]   ἐπειδὰν ~αὐτοὶ πρεσβύτεροι γενόμενοι σφαλλώμεθα,  παρόντες   ὑμεῖς οἱ νεώτεροι ~ἐπανορθῶτε ἡμῶν
[506]   (παραγενομένου ἡδόμεθα, ἀγαθὸν δὲ οὗ  παρόντος   ~ἀγαθοί ἐσμεν; ~πάνυ γε. ~ἀλλὰ
[498]   γὰρ οὔ; ~(Σωκράτης) οὐκοῦν ἀγαθῶν  παρόντων   ἀγαθοί εἰσιν οἱ χαίροντες; ~(Καλλίκλης)
[458]   χρῆν ἐννοεῖν καὶ τὸ τῶν  παρόντων.   πάλαι γάρ τοι, πρὶν καὶ
[458]   καὶ ὑμᾶς ἐλθεῖν, ~ἐγὼ τοῖς  παροῦσι   πολλὰ ἐπεδειξάμην, καὶ νῦν ἴσως
[497]   δέ̓ τοὺς ἀγαθοὺς οὐχὶ ~ἀγαθῶν  παρουσίᾳ   ἀγαθοὺς καλεῖς, ὥσπερ τοὺς καλοὺς
[498]   ὅτι τοὺς ἀγαθοὺς ἀγαθῶν φῂς  παρουσίᾳ   εἶναι ἀγαθούς, καὶ κακοὺς δὲ
[498]   πάρεστιν. ~(Σωκράτης) ~κακῶν δέ γε  παρουσίᾳ   φῂς σὺ εἶναι κακοὺς τοὺς
[493]   τὸν κοσμίως καὶ ~τοῖς ἀεὶ  παροῦσιν   ἱκανῶς καὶ ἐξαρκούντως ἔχοντα βίον
[487]   καὶ μὴν ὅτι γε οἷος  παρρησιάζεσθαι   καὶ μὴ ~αἰσχύνεσθαι, αὐτός τε
[521]   ~δίκαιος γὰρ εἶ, ὥσπερ ἤρξω  παρρησιάζεσθαι   πρὸς ἐμέ, διατελεῖν νοεῖς
[491]   δίκαιον, ἐγώ σοι ~νῦν  παρρησιαζόμενος   λέγω, ὅτι δεῖ τὸν ὀρθῶς
[492]   Καλλίκλεις, ἐπεξέρχῃ τῷ λόγῳ  παρρησιαζόμενος·   σαφῶς γὰρ ~σὺ νῦν λέγεις
[487]   ἐπιστήμην τε καὶ ~εὔνοιαν καὶ  παρρησίαν.   ἐγὼ γὰρ πολλοῖς ἐντυγχάνω οἳ
[487]   (φίλω ἐστὸν ἐμώ, ~ἐνδεεστέρω δὲ  παρρησίας   καὶ αἰσχυντηροτέρω μᾶλλον τοῦ δέοντος·
[461]   ἐν τοῖς λόγοις σφαλλόμεθα, σὺ  παρὼν   ἐπανόρθου δίκαιος δ' εἶ ~καὶ
[450]   τοιαύτας ~πράξεις ὡς ἔπος εἰπεῖν  πᾶσά   ἐστιν ἐπιστήμη, τῆς δὲ
[470]   ~τί δέ; ἐν τούτῳ  πᾶσα   εὐδαιμονία ἐστίν; ~(Σωκράτης) ~ὥς γε
[450]   οὐδέν ἐστιν ~τοιοῦτον χειρούργημα, ἀλλὰ  πᾶσα   πρᾶξις καὶ κύρωσις
[450]   πολλαὶ πλείους, καὶ τὸ παράπαν  ~πᾶσα   πρᾶξις καὶ τὸ (κῦρος
[502]   τε κιθαρῳδικὴ δοκεῖ σοι  πᾶσα   καὶ τῶν διθυράμβων ποίησις
[527]   καὶ (κολαζόμενον ~διδόναι δίκην· καὶ  πᾶσαν   κολακείαν καὶ τὴν περὶ ἑαυτὸν
[486]   ὑπὸ δὲ (τῶν ἐχθρῶν ~περισυλᾶσθαι  πᾶσαν   τὴν οὐσίαν, ἀτεχνῶς δὲ ἄτιμον
[518]   ἀρετὴν (σώματος, τὰς δ' ἄλλας  πάσας   ταύτας ~ἀγνοεῖν· διὸ δὴ καὶ
[456]   ῥητορικῇ χρῆσθαι ὥσπερ τῇ ἄλλῃ  πάσῃ   ἀγωνίᾳ. καὶ ~γὰρ (τῇ ἄλλῃ
[522]   χρή. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν οἴει ἐν  πάσῃ   ἀπορίᾳ ἂν αὐτὸν ἔχεσθαι ὅτι
[523]   μακάρων νήσους ἀπιόντα οἰκεῖν ἐν  πάσῃ   ~εὐδαιμονίᾳ ἐκτὸς κακῶν, τὸν δὲ
[527]   δίκαιον ἀεί, καὶ τῇ ἄλλῃ  πάσῃ   πράξει. ἐμοὶ οὖν πειθόμενος ~ἀκολούθησον
[502]   εἴ τις περιέλοι τῆς ποιήσεως  πάσης   τό τε μέλος καὶ τὸν
[526]   δὲ ἐκεῖσε ἀφικόμενος (τὰ προσήκοντα  πάσχει.   ἐνίοτε δ' ἄλλην ~εἰσιδὼν ὁσίως
[477]   ~(Πῶλος) ἀνάγκη. ~(Σωκράτης) ἀγαθὰ ἄρα  πάσχει   δίκην διδούς; ~(Πῶλος) ἔοικεν.
[476]   μὲν ποιεῖ καλά, δὲ  πάσχει,   κολαζόμενος. ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης)
[476]   κολαζόμενος δίκην διδοὺς δίκαια  πάσχει;   ~(Πῶλος) φαίνεται. ~(Σωκράτης) τὰ δὲ
[476]   τὸ ~ποιοῦν, τοιοῦτον τὸ πάσχον  πάσχειν.   ~(Πῶλος) ἀλλ' ὁμολογῶ. ~(Σωκράτης) ~τούτων
[476]   ποιεῖν; ~(Πῶλος) ἀνάγκη, Σώκρατες,  πάσχειν.   ~(Σωκράτης) οὐκοῦν ὑπό τινος ποιοῦντος;
[476]   ὁμολογουμένων, τὸ δίκην διδόναι πότερον  πάσχειν   τί ἐστιν ποιεῖν; ~(Πῶλος)
[525]   ἄλλοι ~ὁρῶντες πάσχοντα ἂν  πάσχῃ   φοβούμενοι βελτίους γίγνωνται. εἰσὶν δὲ
[476]   ἔμοιγε δοκεῖ. ~(Σωκράτης) ~ἆρα τοῦτο  πάσχον   τὸ ποιοῦν ποιεῖ, καὶ
[476]   ποιῇ τὸ ~ποιοῦν, τοιοῦτον τὸ  πάσχον   πάσχειν. ~(Πῶλος) ἀλλ' ὁμολογῶ. ~(Σωκράτης)
[476]   ποιεῖ, ἀνάγκη τι εἶναι καὶ  πάσχον   ὑπὸ τούτου τοῦ ~ποιοῦντος; ~(Πῶλος)
[525]   ἄλλοις γίγνεσθαι, ἵνα ἄλλοι ~ὁρῶντες  πάσχοντα   ἂν πάσχῃ φοβούμενοι βελτίους
[525]   καὶ ὀδυνηρότατα καὶ φοβερώτατα πάθη  πάσχοντας   τὸν ~ἀεὶ χρόνον, ἀτεχνῶς παραδείγματα
[519]   ἀγανακτούντων καὶ σχετλιαζόντων ὡς δεινὰ  πάσχουσι·   πολλὰ καὶ ~ἀγαθὰ τὴν πόλιν
[485]   ἄξιον. ταὐτὸν οὖν ἔγωγε τοῦτο  πάσχω   καὶ πρὸς τοὺς ~φιλοσοφοῦντας. παρὰ
[485]   χρῆμα γίγνεται, καὶ ἔγωγε (ὁμοιότατον  πάσχω   πρὸς τοὺς ~φιλοσοφοῦντας ὥσπερ πρὸς
[505]   ὑπομένει ὠφελούμενος καὶ αὐτὸς τοῦτο  πάσχων   περὶ οὗ λόγος ~ἐστί,
[450]   γάρ; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης)  ~πασῶν   δὴ οἶμαι τῶν τεχνῶν τῶν
[517]   ἥνπερ καὶ προσήκει τούτων ἄρχειν  πασῶν   τῶν τεχνῶν ~καὶ χρῆσθαι τοῖς
[527]   μὰ Δία σύ γε θαρρῶν  πατάξαι   τὴν ~(ἄτιμον ταύτην πληγήν· οὐδὲν
[456]   καὶ πυκτικὸς γενόμενος, ἔπειτα τὸν  πατέρα   τύπτῃ καὶ ~τὴν μητέρα
[483]   τὴν Ἑλλάδα ἐστράτευσεν  πατὴρ   αὐτοῦ ἐπὶ ~Σκύθας; (ἄλλα
[502]   πέρι. ~(Σωκράτης) ~τί δὲ  πατὴρ   αὐτοῦ Μέλης; πρὸς τὸ
[480]   ἑταίρων ~παίδων  πατρίδος   ἀδικούσης οὐ χρήσιμος οὐδὲν
[523]   Πλούτων, ἐπειδὴ παρὰ τοῦ  ~πατρὸς   παρέλαβον. ἦν οὖν νόμος ὅδε
[497]   ἀπέ_