HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

Liste des contextes (ordre alphabétique)


μ  =  236 formes différentes pour 1201 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[467]   ποιεῖν αὐτοὺς βούλονται· ἀλλά  μ'   ἔλεγχε. ~(Πῶλος) ~οὐκ ἄρτι ὡμολόγεις
[521]   σὺ λέγεις, πονηρός τίς  μ'   ~ἔσται εἰσάγων οὐδεὶς γὰρ
[470]   οὐ γιγνώσκεις ὅτι εὐδαιμονεῖ; ~(Σωκράτης)  μὰ   Δί' οὐ δῆτα. ~(Πῶλος) ~δῆλον
[516]   οὐ σύ γε φῄς. ~(Σωκράτης)  ~μὰ   Δί' οὐδέ γε σὺ ἐξ
[511]   τίς σοι δοκεῖ εἶναι; ~(Καλλίκλης)  μὰ   Δί' οὐκ ἔμοιγε. ~(Σωκράτης) ~καὶ
[498]   εἰσιν οἱ κακοί; ~(Καλλίκλης) ἀλλὰ  μὰ   Δί' οὐκ οἶδ' ὅτι λέγεις.
[456]   τε καὶ ἀποκτεινύναι. οὐδέ γε  μὰ   Δία ἐάν τις εἰς παλαίστραν
[483]   δικαίου ταῦτα πράττουσιν, καὶ ναὶ  μὰ   Δία κατὰ νόμον γε τὸν
[511]   τοῖς δικαστηρίοις διασῴζουσαν; ~(Καλλίκλης) ναὶ  μὰ   Δία ὀρθῶς γέ σοι συμβουλεύων.
[503]   ~ἔφρασας τίς ἐστιν; ~(Καλλίκλης) ~ἀλλὰ  μὰ   Δία οὐκ ἔχω ἔγωγέ σοι
[527]   ~προπηλακίσαι, ἐὰν βούληται, καὶ ναὶ  μὰ   Δία σύ γε θαρρῶν πατάξαι
[473]   ἐξηλέγχθην ὑπὸ σοῦ. ~(Πῶλος) ναὶ  μὰ   Δία. ~(Σωκράτης) ὡς σύ γε
[489]   ἄλλους τινάς; ~(Καλλίκλης) ἀλλὰ ναὶ  μὰ   Δία τούτους λέγω, καὶ σφόδρα
[513]   τῷ Ἀθηναίων δήμῳ καὶ ~ναὶ  μὰ   Δία τῷ Πυριλάμπους γε πρός.
[463]   ~εἰδότι ἐγὼ λέγω. ~(Γοργίας)  ~μὰ   τὸν Δία, Σώκρατες, ἀλλ'
[489]   ~(Καλλίκλης) εἰρωνεύῃ, Σώκρατες. ~(Σωκράτης)  ~μὰ   τὸν Ζῆθον, Καλλίκλεις,
[482]   εἰ τοῦτο ἐάσεις ἀνέλεγκτον,  μὰ   τὸν κύνα τὸν Αἰγυπτίων θεόν,
[461]   ταῦτα οὖν ὅπῃ ποτὲ ἔχει,  μὰ   τὸν (κύνα, ~Γοργία, οὐκ
[466]   φημὶ μὲν οὖν ἔγωγε. ~(Σωκράτης)  ~μὰ   τὸν οὐ σύ γε, ἐπεὶ
[484]   καταπατήσας τὰ ἡμέτερα γράμματα καὶ  μαγγανεύματα   καὶ ἐπῳδὰς ~καὶ νόμους τοὺς
[500]   μὲν περὶ τὰς ἡδονὰς ~τὴν  μαγειρικὴν   ἐμπειρίαν ἀλλὰ οὐ τέχνην, τῶν
[491]   εἰσιν οὐ σκυτοτόμους ~λέγω οὐδὲ  μαγείρους,   ἀλλ' (οἳ ἂν εἰς τὰ
[491]   σκυτέας τε καὶ κναφέας καὶ  μαγείρους   λέγων καὶ ~ἰατροὺς οὐδὲν παύῃ,
[482]   δίκαια τὴν ῥητορικὴν (βουλόμενος  μαθεῖν,   εἰ ~διδάξοι αὐτὸν (Γοργίας)
[488]   τοι τότε οἷός ~τ'  μαθεῖν   σου τί ποτε λέγοις. πότερον
[509]   τέχνην παρασκευάσασθαι, ~ὡς, ἐὰν μὴ  μάθῃ   αὐτὰ καὶ ἀσκήσῃ, ἀδικήσει; τί
[475]   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ τὸ τῶν  μαθημάτων   κάλλος ὡσαύτως; ~(Πῶλος) ~πάνυ γε·
[459]   ἀφικέσθαι παρὰ σὲ τὸν μέλλοντα  μαθήσεσθαι   τὴν ~ῥητορικήν; εἰ δὲ μή,
[460]   εἰδώς, καὶ ταῦτα παρ' ἐμοῦ  ~μαθήσεται.   ~(Σωκράτης) ~ἔχε δή· καλῶς γὰρ
[454]   εἶναι μεμαθηκέναι καὶ πεπιστευκέναι, καὶ  μάθησις   ~καὶ πίστις, ἄλλο τι;
[455]   τυγχάνει τις τῶν ἔνδον ὄντων  ~μαθητής   σου βουλόμενος γενέσθαι, ὡς ἐγώ
[519]   διδάσκαλοι εἶναι πολλάκις κατηγοροῦσιν τῶν  μαθητῶν   ὡς ἀδικοῦσι σφᾶς ~(αὑτούς) τούς
[463]   μόριον. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν ἂν  μάθοις   ἀποκριναμένου; ἔστιν γὰρ ῥητορικὴ
[460]   ἤτοι πρότερόν γε ὕστερον  μαθόντα   παρὰ σοῦ. ~(Γοργίας) πάνυ γε.
[459]   ῥᾳστώνη, Σώκρατες, γίγνεται, μὴ  μαθόντα   τὰς ἄλλας τέχνας ~ἀλλὰ μίαν
[457]   διαλέγεσθαι ~διορισάμενοι πρὸς ἀλλήλους καὶ  μαθόντες   καὶ διδάξαντες ἑαυτούς, (οὕτω ~διαλύεσθαι
[520]   διαφέρειν τούτους ἐκείνων; ταὐτόν,  μακάρι'   ἐστὶν ~σοφιστὴς καὶ ῥήτωρ,
[495]   τοῦτο, οὔτε σύ. ἀλλ'  μακάριε,   ἄθρει ~μὴ οὐ τοῦτο
[469]   τὴν αὐτοῦ δόξαν. ~(Σωκράτης) ~ὦ  μακάριε,   ἐμοῦ δὴ λέγοντος τῷ λόγῳ
[512]   σῴζειν ~ἕνεκα πεποίηνται. ἀλλ'  μακάριε,   ὅρα μὴ ἄλλο τι τὸ
[471]   ὡς ἐγὼ λέγω. ~(Σωκράτης) ~ὦ  μακάριε,   ῥητορικῶς γάρ με ἐπιχειρεῖς ἐλέγχειν,
[472]   σὺ ἡγῇ οἷόν τε εἶναι  ~μακάριον   ἄνδρα ἀδικοῦντά τε καὶ ἄδικον
[507]   πράττῃ, τὸν δ' εὖ πράττοντα  μακάριόν   τε καὶ εὐδαίμονα ~εἶναι, τὸν
[507]   ~δικαιοσύνη παρέσται καὶ σωφροσύνη (τῷ  μακαρίῳ   μέλλοντι ἔσεσθαι, οὕτω ~πράττειν, οὐκ
[526]   βίῳ, ἠγάσθη τε καὶ ἐς  μακάρων   νήσους ἀπέπεμψε. ~ταὐτὰ δὲ ταῦτα
[523]   καὶ ~(ὁσίως, ἐπειδὰν τελευτήσῃ, εἰς  μακάρων   νήσους ἀπιόντα οἰκεῖν ἐν πάσῃ
[524]   τὼ ὁδώ, μὲν εἰς  μακάρων   νήσους, δ' εἰς Τάρταρον.
[523]   καὶ οἱ ἐπιμεληταὶ οἱ ἐκ  μακάρων   ~νήσων ἰόντες ἔλεγον πρὸς τὸν
[471]   ἅτε μέγιστα ἠδικηκὼς τῶν ἐν  Μακεδονίᾳ,   ἀθλιώτατός ~ἐστιν πάντων Μακεδόνων, ἀλλ'
[470]   τοῦτον τὸν Περδίκκου ὁρᾷς ἄρχοντα  Μακεδονίας;   ~(Σωκράτης) ~εἰ δὲ μή, ἀλλ'
[471]   ἐν Μακεδονίᾳ, ἀθλιώτατός ~ἐστιν πάντων  Μακεδόνων,   ἀλλ' οὐκ εὐδαιμονέστατος, καὶ ἴσως
[471]   (ἀρξάμενος δέξαιτ' ἂν ἄλλος ὁστισοῦν  Μακεδόνων   ~γενέσθαι μᾶλλον Ἀρχέλαος. ~(Σωκράτης)
[461]   ἀτυχήσαις. ~ἀλλὰ ἀντίθες τοι· σοῦ  μακρὰ   λέγοντος καὶ μὴ ἐθέλοντος τὸ
[461]   τί τοῦτο λέγεις; ~(Σωκράτης) ~τὴν  μακρολογίαν,   Πῶλε, ἢν καθέρξῃς,
[449]   αὐτοῦ τούτου ποίησαι, τῆς ~βραχυλογίας,  μακρολογίας   δὲ εἰς αὖθις. ~(Γοργίας) ~ἀλλὰ
[465]   γυμναστικῆς ἀμελεῖν. ἵν' οὖν μὴ  μακρολογῶ,   ἐθέλω σοι εἰπεῖν ὥσπερ οἱ
[465]   πεποίηκα, ὅτι σε οὐκ ἐῶν  μακροὺς   λόγους λέγειν αὐτὸς συχνὸν λόγον
[449]   ἔνιαι τῶν ἀποκρίσεων ἀναγκαῖαι διὰ  μακρῶν   τοὺς λόγους ~ποιεῖσθαι· οὐ μὴν
[448]   εἴη καλλίστη; ~(Σωκράτης) ~καὶ  μάλα.   ἀλλ' οὐδεὶς ἐρωτᾷ ποία τις
[447]   ἥκομεν καὶ ὑστεροῦμεν; ~(Καλλίκλης) ~καὶ  μάλα   γε ἀστείας ἑορτῆς· πολλὰ γὰρ
[469]   ἀνθρώπων ὧν σὺ ὁρᾷς αὐτίκα  μάλα   δεῖν τεθνάναι, τεθνήξει ~οὗτος ὃν
[523]   πέρανον. ~(Σωκράτης) ~Ἄκουε δή, φασί,  μάλα   καλοῦ λόγου, ὃν σὺ μὲν
[469]   καταγῆναι δεῖν, ~κατεαγὼς ἔσται αὐτίκα  μάλα,   κἂν θοἰμάτιον διεσχίσθαι, διεσχισμένον ἔσται
[496]   κακόν. ὁμολογοῦμεν ταῦτα; καὶ εὖ  ~μάλα   σκεψάμενος ἀποκρίνου. ~(Καλλίκλης) ἀλλ' ὑπερφυῶς
[491]   ἐπιτελεῖν, καὶ μὴ ἀποκάμνωσι διὰ  μαλακίαν   τῆς ψυχῆς. ~(Σωκράτης) ~ὁρᾷς,
[469]   ἐν ἀγορᾷ ~πληθούσῃ λαβὼν ὑπὸ  μάλης   ἐγχειρίδιον λέγοιμι πρὸς σὲ ὅτι
[453]   ἵνα οὕτω προί̈ ὡς  μάλιστ'   ἂν ἡμῖν καταφανὲς ποιοῖ ~περὶ
[520]   μὴ συνθέμενος αὐτῷ μισθὸν ὅτι  μάλιστα   ἅμα μεταδιδοὺς ~τοῦ τάχους λαμβάνοι
[480]   (ὑπολάβοι ἐπὶ τοὐναντίον κατηγορεῖν δεῖν  μάλιστα   μὲν ἑαυτοῦ, ~ἔπειτα δὲ καὶ
[526]   ἀνδρὸς ἰδιώτου ἄλλου τινός,  ~μάλιστα   μέν, ἔγωγέ φημι, Καλλίκλεις,
[507]   ποδῶν ἕκαστος ἡμῶν, καὶ ~παρασκευαστέον  μάλιστα   μὲν μηδὲν δεῖσθαι τοῦ κολάζεσθαι,
[481]   ἠδικηκὼς ~ᾖ, ὅπως μὴ ἀποθανεῖται,  μάλιστα   μὲν μηδέποτε, ἀλλ' ἀθάνατος ἔσται
[510]   δεσπότῃ, καὶ παρασκευάζειν ~ὅπως ὅτι  μάλιστα   ὅμοιος ἔσται ἐκείνῳ. οὐχ οὕτως;
[510]   ἑκάστῳ εἶναι ~ὡς οἷόν τε  μάλιστα,   ὅνπερ οἱ παλαιοί τε καὶ
[453]   δῆτα, Σώκρατες, ἀλλὰ πάντων  μάλιστα   πείθει. ~(Σωκράτης) ~πάλιν δὴ ἐπὶ
[477]   ὡμολογημένων ἐν τῷ ἔμπροσθεν. ~(Πῶλος)  μάλιστα.   ~(Σωκράτης) ~αἴσχιστον δὲ ἀδικία καὶ
[496]   τὸ πίνειν χαίρειν λέγεις; ~(Καλλίκλης)  μάλιστα.   ~(Σωκράτης) διψῶντά γε. ~(Καλλίκλης) φημί.
[468]   οὗ ἕνεκα ταῦτα ποιοῦμεν; ~(Πῶλος)  μάλιστα.   ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἄρα σφάττειν βουλόμεθα
[450]   γε περὶ τὰ νοσήματα; ~(Γοργίας)  μάλιστα.   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ γυμναστικὴ
[480]   τῶν νῦν ὡμολογημένων αὐτὸν ἑαυτὸν  μάλιστα   φυλάττειν ὅπως ~μὴ ἀδικήσει, ὡς
[448]   τι οὐ ποιεῖ. ~(Γοργίας) τί  μάλιστα,   Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~τὸ ἐρωτώμενον
[498]   οἱ κακοί; καὶ ἔτι  ~μᾶλλον   ἀγαθοὶ (οἱ ἀγαθοὶ καὶ οἱ
[499]   ἀγαθὸς τῷ ἀγαθῷ καὶ  μᾶλλον   ~(ἀγαθὸς κακός; οὐ ταῦτα
[475]   ἄλλος οὐδεὶς ἀνθρώπων ~δέξαιτ' ἂν  μᾶλλον   ἀδικεῖν ἀδικεῖσθαι· κάκιον γὰρ
[469]   ἀδικεῖν ἀδικεῖσθαι, ~ἑλοίμην ἂν  μᾶλλον   ἀδικεῖσθαι ἀδικεῖν. ~(Πῶλος) σὺ
[474]   οὐδένα. ἐπεὶ σὺ δέξαι' ἂν  μᾶλλον   ~ἀδικεῖσθαι ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης) καὶ
[527]   τὸ ἀδικεῖσθαι, καὶ ~παντὸς  μᾶλλον   ἀνδρὶ μελετητέον οὐ τὸ δοκεῖν
[464]   τὴν ψυχήν, (ἔχει δὲ οὐδὲν  μᾶλλον.   ~(Γοργίας) ἔστι ταῦτα. ~(Σωκράτης) ~φέρε
[501]   αἱ ἐπιτηδεύσεις αἱ τοῦτο ποιοῦσαι;  μᾶλλον   δέ, εἰ ~βούλει, ἐμοῦ ἐρωτῶντος,
[498]   ἀνδρεῖοι παραπλησίως, (ὡς σὺ φῄς,  μᾶλλον   δὲ οἱ δειλοὶ τῶν ~ἀνδρείων;
[449]   τίνα Γοργίαν καλεῖν χρὴ ἡμᾶς.  μᾶλλον   δέ, Γοργία, αὐτὸς ἡμῖν
[498]   ~οἱ ἀνδρεῖοι; ~(Καλλίκλης) ἀμφότεροι ἔμοιγε  (μᾶλλον)   εἰ δὲ μή, παραπλησίως γε.
[459]   ὥστε φαίνεσθαι τοῖς οὐκ εἰδόσι  μᾶλλον   εἰδέναι τῶν εἰδότων. ~(Γοργίας) ~οὐκοῦν
[498]   καὶ τοὺς ἀνδρείους, καὶ  μᾶλλον   ἔτι τοὺς δειλούς; ~(Καλλίκλης) ἔγωγε.
[469]   σὺ ἄρα βούλοιο ἂν ἀδικεῖσθαι  μᾶλλον   ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης) ~βουλοίμην μὲν
[456]   ἂν αὑτὸν ἑλέσθαι ῥητορικὸς  μᾶλλον   ἄλλος ὁστισοῦν· οὐ ~γὰρ
[471]   ἂν ἄλλος ὁστισοῦν Μακεδόνων ~γενέσθαι  μᾶλλον   Ἀρχέλαος. ~(Σωκράτης) ~καὶ κατ'
[482]   ~ὁμολογεῖν μοι ἀλλ' ἐναντία λέγειν  μᾶλλον   ἕνα ὄντα ἐμὲ ἐμαυτῷ
[468]   δοκεῖ σοι ἐν τῇ πόλει  ~μᾶλλον   μή, οὐδὲ ζηλοῖς ὅταν
[527]   ὡς εὐλαβητέον ἐστὶν τὸ ἀδικεῖν  μᾶλλον   τὸ ἀδικεῖσθαι, καὶ ~παντὸς
[498]   ἀμφότεροι. ~(Σωκράτης) ἆρα ὁμοίως; ~(Καλλίκλης)  μᾶλλον   ἴσως οἱ δειλοί. ~(Σωκράτης) ἀπιόντων
[498]   γε. ~(Σωκράτης) ~οἳ μέν γε  μᾶλλον   μᾶλλον, οἳ δ' ἧττον ἧττον,
[448]   εἴρηκεν ὅτι τὴν καλουμένην ῥητορικὴν  μᾶλλον   ~μεμελέτηκεν διαλέγεσθαι. ~(Πῶλος) τί
[493]   πολλὰ τοιαῦτα μυθολογῶ, οὐδέν τι  μᾶλλον   μεταθήσῃ; ~(Καλλίκλης) τοῦτ' ἀληθέστερον εἴρηκας,
[475]   ἀδικεῖν τοῦ ~ἀδικεῖσθαι, καὶ ἀλγοῦσι  μᾶλλον   οἱ ἀδικοῦντες οἱ ἀδικούμενοι;
[498]   ~(Σωκράτης) ~οἳ μέν γε μᾶλλον  μᾶλλον,   οἳ δ' ἧττον ἧττον, οἳ
[517]   γε νῦν διακονικώτεροι γεγονέναι καὶ  μᾶλλον   οἷοί τε ἐκπορίζειν τῇ ~πόλει
[500]   οἱ λόγοι, οὗ τί ~ἂν  μᾶλλον   σπουδάσειέ τις καὶ σμικρὸν νοῦν
[475]   ~(Σωκράτης) ~δέξαιο ἂν οὖν σὺ  μᾶλλον   τὸ κάκιον καὶ τὸ αἴσχιον
[499]   κακὸν ὁμοίως, ἴσως δὲ καὶ  μᾶλλον   τὸν ~κακόν; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης)
[487]   ~ἐνδεεστέρω δὲ παρρησίας καὶ αἰσχυντηροτέρω  μᾶλλον   τοῦ δέοντος· πῶς γὰρ οὔ;
[459]   οὐκ εἰδὼς ἐν οὐκ εἰδόσιν  (μᾶλλον   τοῦ εἰδότος; ἀνάγκη εἰδέναι,
[457]   ἂν βούληται· ἀλλ' ~οὐδέν τι  μᾶλλον   τούτου ἕνεκα δεῖ οὔτε τοὺς
[498]   τῶν πολεμίων πότεροί σοι ἐδόκουν  μᾶλλον   χαίρειν, οἱ δειλοὶ ~οἱ
[498]   ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) ~πότεροι δὲ  μᾶλλον   χαίρουσι καὶ λυποῦνται, οἱ φρόνιμοι
[498]   δειλοί. ~(Σωκράτης) ἀπιόντων δ' οὐ  μᾶλλον   χαίρουσιν; ~(Καλλίκλης) ἴσως. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[502]   Σώκρατες, ὅτι πρὸς τὴν (ἡδονὴν  μᾶλλον   ὥρμηται καὶ ~τὸ χαρίζεσθαι τοῖς
[458]   ~ἐάν τις βούληται παρὰ σοῦ  μανθάνειν;   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν περὶ
[514]   τῷ πίθῳ τὴν κεραμείαν ἐπιχειρεῖν  μανθάνειν,   ~καὶ αὐτούς τε δημοσιεύειν ἐπιχειρεῖν
[518]   ψυχήν, τοτὲ μέν μοι δοκεῖς  μανθάνειν   ὅτι λέγω, καὶ ὁμολογεῖς ὡς
[447]   σοι ~ὅτι σκυτοτόμος· οὐ  μανθάνεις   ὡς λέγω; ~(Χαιρεφῶν) ~μανθάνω καὶ
[490]   σιτίων γε οὐδὲ ποτῶν. ~(Σωκράτης)  ~μανθάνω,   ἀλλ' ἴσως ἱματίων, καὶ δεῖ
[496]   πεινῶντα ἐσθίειν ἡδὺ (λέγω. ~(Σωκράτης)  μανθάνω·   ἀλλ' οὖν τό γε πεινῆν
[447]   οὐ μανθάνεις ὡς λέγω; ~(Χαιρεφῶν)  ~μανθάνω   καὶ ἐρήσομαι. εἰπέ μοι,
[450]   ἐγώ φημι. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν  μανθάνω   οἵαν αὐτὴν βούλει καλεῖν; τάχα
[474]   αἴσχιον. ~(Πῶλος) ἥκιστά γε. ~(Σωκράτης)  ~μανθάνω·   οὐ (ταὐτὸν ἡγῇ σύ, ὡς
[516]   φυγῇ προσεζημίωσαν; ~Μιλτιάδην δὲ τὸν  Μαραθῶνι   εἰς τὸ βάραθρον (ἐμβαλεῖν ἐψηφίσαντο,
[474]   ἂν λέγω ἕνα μὲν ~παρασχέσθαι  μάρτυρα   ἐπίσταμαι, αὐτὸν πρὸς ὃν ἄν
[472]   μὴ σὲ αὐτὸν ἕνα ὄντα  μάρτυρα   ~παράσχωμαι ὁμολογοῦντα περὶ ὧν λέγω,
[472]   ξένοι, ~ἐὰν βούλῃ κατ' ἐμοῦ  μάρτυρας   παρασχέσθαι ὡς οὐκ ἀληθῆ λέγω·
[471]   τῶν λόγων ὧν ἂν λέγωσι  μάρτυρας   πολλοὺς παρέχωνται καὶ ~εὐδοκίμους,
[525]   μέγιστα καὶ ἀνοσιώτατα ~ἁμαρτήματα ἁμαρτάνουσι.  μαρτυρεῖ   δὲ τούτοις καὶ Ὅμηρος· βασιλέας
[523]   κρίσις ᾖ, ἔρχονται αὐτοῖς πολλοὶ  μάρτυρες,   ~μαρτυρήσοντες ὡς δικαίως βεβιώκασιν· (οἱ
[523]   ᾖ, ἔρχονται αὐτοῖς πολλοὶ μάρτυρες,  ~μαρτυρήσοντες   ὡς δικαίως βεβιώκασιν· (οἱ οὖν
[472]   παρασχέσθαι ὡς οὐκ ἀληθῆ λέγω·  μαρτυρήσουσί   σοι, ~ἐὰν μὲν βούλῃ, Νικίας
[472]   σοί, ἐὰν μὴ ἐγώ σοι  ~μαρτυρῶ   εἷς ὢν μόνος, τοὺς δ'
[476]   ὢν (μόνος καὶ ὁμολογῶν καὶ  μαρτυρῶν,   καὶ ἐγὼ σὲ ~μόνον ἐπιψηφίζων
[524]   κομήτης τούτου καὶ νεκρός.  μαστιγίας   ~αὖ εἴ τις ἦν καὶ
[524]   ἐν τῷ σώματι ὑπὸ  μαστίγων   ~ἄλλων τραυμάτων ζῶν, καὶ
[456]   τοὺς ἐν τοῖς ὅπλοις διδάσκοντας  μάχεσθαι   μισεῖν τε καὶ ~ἐκβάλλειν ἐκ
[456]   καὶ παγκρατιάζειν καὶ ἐν ὅπλοις  μάχεσθαι,   ~ὥστε κρείττων εἶναι καὶ φίλων
[447]   Γοργίας Πῶλος. ~(Καλλίκλης) ~πολέμου καὶ  μάχης   φασὶ χρῆναι, Σώκρατες, οὕτω
[510]   ἐγὼ μέγα ~δυναίμην καὶ μηδείς  με   ἀδικοῖ; αὕτη, ὡς ἔοικεν, αὐτῷ
[521]   ὅτι χρήσεται αὐτοῖς, ἀλλ' ὥσπερ  με   ~ἀδίκως ἀφείλετο, οὕτως καὶ (λαβὼν
[489]   χρώμενος πολλὰ νυνδὴ εἰρωνεύου πρός  με·   ~ἀλλ' ἴθι εἰπέ, τίνας λέγεις
[486]   Καλλίκλεις, οὐκ ἂν οἴει  με   ἅσμενον ~εὑρεῖν τούτων τινὰ τῶν
[486]   ὅτι ἱκανῶς ἔχω καὶ οὐδέν  με   δεῖ ἄλλης ~βασάνου; ~(Καλλίκλης) πρὸς
[462]   Γοργίου ἕνεκα λέγειν, μὴ οἴηταί  ~με   διακωμῳδεῖν τὸ ἑαυτοῦ ἐπιτήδευμα. ἐγὼ
[506]   δοκῶ μὴ (καλῶς λέγειν. καί  με   ἐὰν ἐξελέγχῃς, οὐκ ~ἀχθεσθήσομαί σοι
[467]   κολακείαν, ἐμὲ ἐξελέγξας; εἰ δέ  με   ἐάσεις ἀνέλεγκτον, οἱ ῥήτορες οἱ
[472]   κατ' ἐμοῦ παρασχόμενος ἐπιχειρεῖς ἐκβάλλειν  με   ἐκ ~τῆς οὐσίας καὶ τοῦ
[470]   ἴσην δὲ καὶ σοί, ἐάν  με   ἐλέγξῃς καὶ ~ἀπαλλάξῃς φλυαρίας. ἀλλὰ
[451]   τὸ κῦρος ἐχουσῶν. καὶ εἴ  με   ἐπανέροιτο· ~τῶν περὶ τί; εἴποιμ'
[471]   ~(Σωκράτης) ~ὦ μακάριε, ῥητορικῶς γάρ  με   ἐπιχειρεῖς ἐλέγχειν, ὥσπερ οἱ ἐν
[473]   φυλὴ ~ἐπρυτάνευε καὶ ἔδει  με   ἐπιψηφίζειν, ~(γέλωτα παρεῖχον καὶ οὐκ
[451]   ἐστιν. ὥσπερ ἂν εἴ τίς  με   ἔροιτο ὧν νυνδὴ ἔλεγον περὶ
[466]   φίλε· ἔπειτα δύο ἅμα  με   ἐρωτᾷς; ~(Πῶλος) πῶς δύο; ~(Σωκράτης)
[522]   οἷς πορίζεται· ἐάν ~τέ τίς  με   νεωτέρους φῇ διαφθείρειν ἀπορεῖν
[488]   ταὐτὰ πράττοντα ἅπερ ὡμολόγησα, πάνυ  με   ἡγοῦ βλᾶκα ~εἶναι καὶ (μηκέτι
[519]   ἑταῖρε; ὡς ἀληθῶς δημηγορεῖν  με   ~ἠνάγκασας, Καλλίκλεις, οὐκ ἐθέλων
[508]   συμβαίνει πάντα, ἐφ' οἷς σύ  με   ἤρου εἰ σπουδάζων λέγοιμι, ~λέγοντα
[471]   οὗτός ~ἐστιν λόγος,  με   καὶ ἂν παῖς ἐξελέγξειε, καὶ
[499]   ἔχειν, τοτὲ δὲ ἑτέρως, ἐξαπατῶν  με.   καίτοι οὐκ ᾤμην γε ~κατ'
[449]   εἶναι, ὡς ἔφη Ὅμηρος, βούλει  με   καλεῖν. ~(Σωκράτης) ἀλλὰ βούλομαι. ~(Γοργίας)
[474]   ἐπιψηφίζειν. ~μὴ οὖν μηδὲ νῦν  με   κέλευε ἐπιψηφίζειν τοὺς παρόντας, ἀλλ'
[488]   κτησαίμην ἂν αὐτό, καὶ ἐάν  με   λάβῃς νῦν μέν σοι ὁμολογήσαντα,
[489]   καὶ τὸ κρεῖττον; οἴει  με   λέγειν, ~ἐὰν συρφετὸς συλλεγῇ δούλων
[488]   σὺ οὖν, ὥσπερ ~ἤρξω νουθετεῖν  με,   μὴ ἀποστῇς, ἀλλ' ἱκανῶς μοι
[497]   ἵνα εἰδῇς ὡς σοφὸς (ὤν  με   νουθετεῖς. οὐχ ἅμα διψῶν τε
[488]   βλᾶκα ~εἶναι καὶ (μηκέτι ποτέ  με   νουθετήσῃς ὕστερον, ὡς μηδενὸς ἄξιον
[521]   πολλάκις εἴρηκας, ὅτι ἀποκτενεῖ  με   βουλόμενος, ἵνα μὴ αὖ
[462]   ~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ἐροῦ νῦν  με,   ὀψοποιία ἥτις μοι δοκεῖ τέχνη
[521]   ἔστιν. ~(Σωκράτης) ~ἐπὶ ποτέραν οὖν  με   παρακαλεῖς τὴν θεραπείαν τῆς πόλεως,
[489]   ἰσχυροτέρους; καὶ θαυμάσιε πρᾳότερόν  με   προδίδασκε, ἵνα μὴ ~ἀποφοιτήσω παρὰ
[448]   ἐπηγγελλόμην, καὶ λέγω ὅτι ~οὐδείς  μέ   πω ἠρώτηκε καινὸν οὐδὲν πολλῶν
[473]   δὲ ἐμαρτύρου. ὅμως δὲ ~ὑπόμνησόν  με   σμικρόν. ἐὰν ἀδίκως ἐπιβουλεύων τυραννίδι,
[472]   ὢν οὐχ ὁμολογῶ· οὐ γάρ  με   σὺ ἀναγκάζεις, ἀλλὰ ~ψευδομάρτυρας πολλοὺς
[457]   φοβοῦμαι οὖν ~διελέγχειν σε, μή  με   ὑπολάβῃς οὐ πρὸς τὸ πρᾶγμα
[522]   οἶδα ὅτι ῥᾳδίως ἴδοις ἄν  με   φέροντα (τὸν θάνατον. ~αὐτὸ μὲν
[466]   λόγον, ἐὰν δὲ ἔχω, ἔα  με   χρῆσθαι· δίκαιον γάρ. καὶ νῦν
[521]   ὡς διακονήσοντα. ~(Σωκράτης) ~κολακεύσοντα ἄρα  με,   γενναιότατε, παρακαλεῖς. ~(Καλλίκλης) ~εἴ
[476]   ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~καὶ εἰ  μέγα   γε βαθὺ τὸ τμῆμα
[456]   δυνάμεις ~συλλαβοῦσα ὑφ' αὑτῇ ἔχει.  (μέγα   δέ σοι τεκμήριον ἐρῶ· πολλάκις
[510]   νέων, τίνα ἂν τρόπον ἐγὼ  μέγα   ~δυναίμην καὶ μηδείς με ἀδικοῖ;
[469]   Σώκρατες, οὕτω μὲν πάντες ἂν  μέγα   ~δύναιντο, ἐπεὶ κἂν ἐμπρησθείη οἰκία
[467]   ~πῶς ἂν οὖν οἱ ῥήτορες  μέγα   δύναιντο οἱ τύραννοι ἐν
[468]   πόλει ταύτῃ, εἴπερ ἐστὶ τὸ  ~μέγα   δύνασθαι ἀγαθόν τι κατὰ τὴν
[470]   τοῦτο, ὡς ~ἔοικεν, ἐστὶν τὸ  μέγα   δύνασθαι· εἰ δὲ μή, κακὸν
[513]   τινὰ τοιαύτην, ἥτις (σε ποιήσει  μέγα   δύνασθαι ἐν τῇ πόλει τῇδε
[513]   ~μέλλεις τούτῳ προσφιλὴς εἶναι καὶ  μέγα   δύνασθαι ἐν τῇ πόλει· τοῦθ'
[466]   οὐ σύ γε, ἐπεὶ τὸ  μέγα   δύνασθαι ἔφης ἀγαθὸν εἶναι τῷ
[468]   πόλει δοκεῖ ~αὐτῷ μὴ  μέγα   δύνασθαι μηδὲ ποιεῖν βούλεται.
[470]   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν, θαυμάσιε, (τὸ  μέγα   δύνασθαι) πάλιν αὖ σοι φαίνεται,
[466]   ~ἔχων; καὶ τοῦτο καλεῖς σὺ  μέγα   δύνασθαι; ~(Πῶλος) οὐκ ἔγωγε. ~(Σωκράτης)
[466]   ~(Πῶλος) οὐκοῦν τοῦτο ἔστιν τὸ  μέγα   δύνασθαι; ~(Σωκράτης) οὔχ, ὥς γέ
[469]   οὐκ ἄρα τοῦτ' ἔστιν τὸ  μέγα   δύνασθαι, τὸ ποιεῖν δοκεῖ
[510]   τὸ μὲν μὴ ἀδικεῖσθαι καὶ  μέγα   (δύνασθαι, ὡς ὑμέτερος ~λόγος,
[468]   ~ἔστιν οὖν ὅπως τοιοῦτος  (μέγα   δύναται ἐν τῇ πόλει ταύτῃ,
[508]   ἐν ~θεοῖς καὶ ἐν ἀνθρώποις  μέγα   δύναται, σὺ δὲ πλεονεξίαν οἴει
[510]   ὄντι ἀδίκῳ ~καὶ παρὰ τούτῳ  μέγα   δυνήσεται; ἀλλ' οἶμαι ἔγωγε, πᾶν
[469]   θοἰμάτιον διεσχίσθαι, διεσχισμένον ἔσται ~οὕτω  (μέγα   ἐγὼ δύναμαι ἐν τῇδε τῇ
[510]   καὶ ὑποκεῖσθαι τῷ ἄρχοντι. οὗτος  ~μέγα   (ἐν ταύτῃ τῇ πόλει δυνήσεται,
[524]   ἔνδηλα (πάντα. ~οἷον εἴ τινος  μέγα   ἦν τὸ σῶμα φύσει
[485]   (τεττάρων ~ψιθυρίζοντα, ἐλεύθερον δὲ καὶ  μέγα   καὶ ἱκανὸν μηδέποτε φθέγξασθαι. ἐγὼ
[522]   ἀναβοῆσαι τοὺς τοιούτους δικαστάς; οὐ  μέγα;   ~(Καλλίκλης) ἴσως· οἴεσθαί γε χρή.
[494]   καὶ τὸ ἀπιὸν εἶναι, καὶ  μεγάλ'   ἄττα τὰ ~τρήματα εἶναι ταῖς
[497]   εἶ, Καλλίκλεις, ὅτι τὰ  μεγάλα   μεμύησαι πρὶν τὰ σμικρά· ἐγὼ
[455]   ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ διδάξαι οὕτω  μεγάλα   πράγματα. ~(Γοργίας) οὐ δῆτα. ~(Σωκράτης)
[488]   καὶ τότε ~ἐνδείκνυσθαι, ὡς αἱ  μεγάλαι   πόλεις ἐπὶ τὰς σμικρὰς κατὰ
[525]   πονηρὸς ἦν ~ἰδιώτης, οὐδεὶς πεποίηκεν  μεγάλαις   τιμωρίαις συνεχόμενον ὡς ἀνίατον οὐ
[473]   ἐκκάηται, καὶ ἄλλας ~πολλὰς καὶ  μεγάλας   καὶ παντοδαπὰς λώβας αὐτός τε
[477]   ~(Σωκράτης) ~ὑπερφυεῖ τινι ἄρα ὡς  μεγάλῃ   βλάβῃ καὶ κακῷ θαυμασίῳ ὑπερβάλλουσα
[526]   καὶ πολλοῦ ἐπαίνου ~ἄξιον ἐν  μεγάλῃ   ἐξουσίᾳ τοῦ ἀδικεῖν γενόμενον δικαίως
[481]   γε μὴ μέλλοντι ~ἀδικεῖν οὐ  μεγάλη   τίς μοι δοκεῖ χρεία
[480]   ἀληθῆ, Πῶλε, τίς  μεγάλη   χρεία ἐστὶν τῆς ῥητορικῆς; δεῖ
[518]   εὐωχοῦντες ὧν ἐπεθύμουν. καί φασι  μεγάλην   τὴν πόλιν πεποιηκέναι ~αὐτούς· ~ὅτι
[511]   Πόντου, (ἐὰν πάμπολυ, ταύτης τῆς  μεγάλης   εὐεργεσίας, σώσασα ~νυνδὴ ἔλεγον,
[512]   ὅτι οὐκ, εἰ μέν τις  μεγάλοις   καὶ ἀνιάτοις νοσήμασιν ~κατὰ τὸ
[524]   ὅτου ~ἐστίν, ἀλλὰ πολλάκις τοῦ  μεγάλου   βασιλέως ἐπιλαβόμενος ἄλλου ὁτουοῦν
[478]   γάρ; ~(Πῶλος) (ναί. ~(Σωκράτης)  ~μεγάλου   γὰρ κακοῦ ἀπαλλάττεται, ὥστε λυσιτελεῖ
[470]   Σώκρατες, ὅτι οὐδὲ τὸν  μέγαν   βασιλέα γιγνώσκειν φήσεις εὐδαίμονα ~ὄντα.
[524]   καὶ ~ἐπειδὰν ἀποθάνῃ νεκρὸς  μέγας,   καὶ εἰ παχύς, παχὺς καὶ
[479]   ~δεύτερον ἄρα ἐστὶν τῶν κακῶν  μεγέθει   τὸ ἀδικεῖν· τὸ δὲ ἀδικοῦντα
[456]   γάρ τις ἔμοιγε καταφαίνεται τὸ  μέγεθος   οὕτω σκοποῦντι. ~(Γοργίας) ~εἰ πάντα
[509]   τἆλλα ~οὕτως· ὡς ἑκάστου κακοῦ  μέγεθος   πέφυκεν, οὕτω καὶ κάλλος τοῦ
[479]   τὸν Ἀρχέλαον ~εὐδαιμονίζων τὸν τὰ  μέγιστα   ἀδικοῦντα (δίκην οὐδεμίαν διδόντα, ἐγὼ
[478]   τυγχάνει ὢν ὃς ἂν τὰ  μέγιστα   ἀδικῶν καὶ χρώμενος μεγίστῃ ἀδικίᾳ
[490]   ~καὶ βέλτιστον. τὸν σκυτοτόμον ἴσως  μέγιστα   δεῖ ὑποδήματα καὶ πλεῖστα ~ὑποδεδεμένον
[471]   ὡς ἄθλιος ~γέγονεν, ἐπεὶ τὰ  μέγιστα   ἠδίκηκεν· (ὅς γε πρῶτον μὲν
[471]   καὶ ~ἀποθανεῖν. τοιγάρτοι νῦν, ἅτε  μέγιστα   ἠδικηκὼς τῶν ἐν Μακεδονίᾳ, ἀθλιώτατός
[525]   οὗτοι γὰρ διὰ τὴν ἐξουσίαν  μέγιστα   καὶ ἀνοσιώτατα ~ἁμαρτήματα ἁμαρτάνουσι. μαρτυρεῖ
[525]   ὁρῶντες διὰ ~τὰς ἁμαρτίας τὰ  μέγιστα   καὶ ὀδυνηρότατα καὶ φοβερώτατα πάθη
[514]   νεωρίων ἱερῶν ἐπὶ τὰ  ~μέγιστα   οἰκοδομήματα, πότερον ἔδει ἂν ἡμᾶς
[451]   ~ῥητορικὴ χρῆται; ~(Γοργίας) τὰ  μέγιστα   τῶν ἀνθρωπείων πραγμάτων, Σώκρατες,
[492]   μὴ κολάζειν, ~(ταύταις δὲ ὡς  μεγίσταις   οὔσαις ἱκανὸν εἶναι ὑπηρετεῖν δι'
[491]   ἐπιθυμίας τὰς ~ἑαυτοῦ ἐᾶν ὡς  μεγίστας   εἶναι καὶ μὴ κολάζειν, ~(ταύταις
[492]   εἶναι, ἐῶντα ~δὲ αὐτὰς ὡς  μεγίστας   πλήρωσιν αὐταῖς ἁμόθεν γέ ποθεν
[478]   τὰ μέγιστα ἀδικῶν καὶ χρώμενος  μεγίστῃ   ἀδικίᾳ ~διαπράξηται ~ὥστε μήτε νουθετεῖσθαι
[477]   ~ἀλλὰ μήν που τό γε  μεγίστῃ   βλάβῃ ὑπερβάλλον μέγιστον ἂν κακὸν
[509]   οὐ ταύτην, ἥτις ἀποτρέψει τὴν  ~μεγίστην   ἡμῶν βλάβην; ἀλλὰ πολλὴ ἀνάγκη
[477]   ἀεὶ τὸ αἴσχιστον ἤτοι λύπην  μεγίστην   παρέχον βλάβην ἀμφότερα
[479]   ὥσπερ ἂν εἴ τις ~τοῖς  μεγίστοις   νοσήμασιν συνισχόμενος διαπράξαιτο μὴ διδόναι
[452]   ἐστιν τοῦτο φῂς σὺ  μέγιστον   ἀγαθὸν εἶναι τοῖς ἀνθρώποις καὶ
[452]   ἐστίν, Σώκρατες, τῇ ἀληθείᾳ  μέγιστον   ἀγαθὸν καὶ αἴτιον ἅμα μὲν
[452]   τούτου τέχνη περὶ ~τὸ  μέγιστον   ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλ'
[477]   τό γε μεγίστῃ βλάβῃ ὑπερβάλλον  μέγιστον   ἂν κακὸν εἴη τῶν ~ὄντων.
[452]   ~χρηματιστής. τί οὖν; κρίνεις σὺ  μέγιστον   ἀνθρώποις ἀγαθὸν εἶναι πλοῦτον; ~φήσομεν.
[511]   ~(Καλλίκλης) φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τὸ  μέγιστον   αὐτῷ κακὸν ὑπάρξει μοχθηρῷ ὄντι
[466]   ~(Πῶλος) ~πῶς οὐ νομίζεσθαι; οὐ  μέγιστον   δύνανται ἐν ταῖς πόλεσιν; ~(Σωκράτης)
[452]   τὸ τῆς σῆς τέχνης ~ἔργον  μέγιστόν   ἐστιν ἀγαθόν; πῶς γὰρ οὔ,
[490]   ἱματίων, καὶ δεῖ τὸν ὑφαντικώτατον  μέγιστον   ἱμάτιον ἔχειν ~καὶ πλεῖστα καὶ
[479]   δοκεῖ. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν συμβαίνει  μέγιστον   κακὸν ἀδικία καὶ τὸ
[469]   ἀδικεῖν. ~(Πῶλος) γὰρ τοῦτο  μέγιστον;   οὐ τὸ ἀδικεῖσθαι μεῖζον; ~(Σωκράτης)
[479]   ἀδικοῦντα μὴ διδόναι ~δίκην πάντων  μέγιστόν   τε καὶ πρῶτον κακῶν πέφυκεν.
[509]   εἰ δὲ οὕτως ἔχει καὶ  μέγιστον   τῶν κακῶν ~ἐστιν ἀδικία
[476]   τὸ ἀδικοῦντα διδόναι δίκην ~ἆρα  μέγιστον   τῶν κακῶν ἐστιν, ὡς σὺ
[478]   κακίαν ἐν ψυχῇ, ἐπειδὴ τοῦτο  ~(μέγιστον   τῶν κακῶν ἐφάνη. ~(Πῶλος) δῆλον
[469]   Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~οὕτως, ὡς  μέγιστον   τῶν κακῶν τυγχάνει ὂν τὸ
[477]   καὶ ἄλλη ψυχῆς πονηρία  μέγιστον   τῶν ὄντων ~κακόν ἐστιν; ~(Πῶλος)
[506]   σοι ὥσπερ σὺ ἐμοί, ἀλλὰ  μέγιστος   εὐεργέτης παρ' ἐμοὶ ~ἀναγεγράψῃ. ~(Καλλίκλης)
[477]   ναί. ~(Σωκράτης) ~ἆρα οὖν τοῦ  μεγίστου   ἀπαλλάττεται (κακοῦ; ὧδε δὲ σκόπει·
[458]   ἐστιν ~αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι κακοῦ τοῦ  μεγίστου   ἄλλον ἀπαλλάξαι. οὐδὲν γὰρ
[480]   τῶν ἀδικημάτων γιγνομένων ~ἀπαλλάττωνται τοῦ  μεγίστου   κακοῦ, ἀδικίας. φῶμεν οὕτως
[478]   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τὸ δίκην διδόναι  μεγίστου   κακοῦ ἀπαλλαγὴ ἦν, πονηρίας; ~(Πῶλος)
[479]   μὴ διδόναι ~μηδ' ἀπαλλάττεσθαι τοῦ  μεγίστου   κακοῦ, καὶ χρήματα παρασκευαζόμενοι καὶ
[509]   ἀδικοῦντι καὶ ἔτι τούτου μεῖζον  μεγίστου   ὄντος, εἰ οἷόν τε, τὸ
[527]   ~αὐτῶν, καὶ ταῦτα περὶ (τῶν  μεγίστων   εἰς τοσοῦτον ἥκομεν ἀπαιδευσίας ~ὥσπερ
[508]   οἰκείων, οὐδ' ἐκσῶσαι ἐκ τῶν  μεγίστων   κινδύνων, εἰμὶ δὲ ~ἐπὶ τῷ
[486]   βοηθεῖν μηδ' ἐκσῶσαι ἐκ τῶν  ~μεγίστων   κινδύνων μήτε ἑαυτὸν μήτε ἄλλον
[487]   ἀνθρώπων, καὶ ~ταῦτα περὶ τῶν  μεγίστων.   σὺ δὲ ταῦτα πάντα ἔχεις
[506]   λέγω, ἀλλὰ ζητῶ κοινῇ  μεθ'   ὑμῶν, ὥστε, ἂν τὶ φαίνηται
[452]   Σώκρατες, ὑγίεια; ~τί δ' ἐστὶν  μεῖζον   ἀγαθὸν (ἀνθρώποις ὑγιείας; εἰ δ'
[452]   αὐτὸς εἴ σοι ἔχοι ~(Γοργίας)  μεῖζον   ἀγαθὸν ἐπιδεῖξαι τῆς αὑτοῦ τέχνης
[458]   γὰρ αὐτὸ ἀγαθὸν ἡγοῦμαι, ὅσῳπερ  μεῖζον   ἀγαθόν ἐστιν ~αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι κακοῦ
[452]   ἐάν ~σοι πλούτου φανῇ τι  μεῖζον   ἀγαθὸν ὂν παρὰ Γοργίᾳ
[458]   ἀηδέστερον μεντἂν ἐλεγχθέντων ~ἐλεγξάντων·  μεῖζον   γὰρ αὐτὸ ἀγαθὸν ἡγοῦμαι, ὅσῳπερ
[509]   τῷ ἀδικοῦντι καὶ ἔτι τούτου  μεῖζον   μεγίστου ὄντος, εἰ οἷόν τε,
[509]   τοῦ ἀδικεῖν τε καὶ ἀδικεῖσθαι,  μεῖζον   μέν φαμεν κακὸν τὸ ~ἀδικεῖν,
[469]   τοῦτο μέγιστον; οὐ τὸ ἀδικεῖσθαι  μεῖζον;   ~(Σωκράτης) ἥκιστά γε. ~(Πῶλος) σὺ
[476]   ἐστιν, ὡς σὺ ᾤου,  μεῖζον   τὸ μὴ διδόναι, ὡς αὖ
[452]   ὅδε τὴν παρ' αὑτῷ ~τέχνην  μείζονος   ἀγαθοῦ αἰτίαν εἶναι τὴν
[484]   γνώσῃ δέ, ἂν ἐπὶ τὰ  μείζω   ἔλθῃς ἐάσας ἤδη ~φιλοσοφίαν. φιλοσοφία
[511]   δοκεῖ σμικρὰ εἶναι, ἐγώ σοι  ~(μείζω   ταύτης ἐρῶ, τὴν κυβερνητικήν,
[499]   τούτου ἅσμενος ἔχῃ ὥσπερ τὰ  μειράκια.   ὡς δὴ σὺ οἴει ~ἐμὲ
[485]   καλὸν μετέχειν, καὶ οὐκ αἰσχρὸν  μειρακίῳ   ὄντι φιλοσοφεῖν· ~ἐπειδὰν δὲ ἤδη
[485]   ~φιλοσοφοῦντας. παρὰ νέῳ μὲν γὰρ  μειρακίῳ   ὁρῶν φιλοσοφίαν ἄγαμαι, καὶ ~πρέπειν
[486]   ~καὶ φύσιν ψυχῆς ὧδε γενναίαν  μειρακιώδει   (τινὶ διατρέπεις μορφώματι, καὶ ~οὔτ'
[485]   ~τὸν λοιπὸν βίον βιῶναι μετὰ  μειρακίων   ἐν γωνίᾳ τριῶν (τεττάρων
[505]   κολαζόμενος. ~(Καλλίκλης) ~οὐδέ γέ μοι  μέλει   οὐδὲν ὧν σὺ λέγεις, καὶ
[511]   ὡς πλεῖστον χρόνον ζῆν, καὶ  μελετᾶν   τὰς τέχνας ταύτας αἳ ἡμᾶς
[511]   καὶ ἣν σὺ κελεύεις ἐμὲ  μελετᾶν   τὴν ~ῥητορικὴν τὴν ἐν τοῖς
[500]   τοῦ ἀγαθοῦ, ἑκατέρου δὲ αὐτοῖν  ~μελέτην   τινὰ εἶναι καὶ παρασκευὴν τῆς
[527]   ἀδικεῖσθαι, καὶ ~παντὸς μᾶλλον ἀνδρὶ  μελετητέον   οὐ τὸ δοκεῖν εἶναι ἀγαθὸν
[524]   ~κατεαγότα εἴ του ἦν  μέλη   διεστραμμένα ζῶντος, καὶ (τεθνεῶτος
[502]   ~τί δὲ πατὴρ αὐτοῦ  Μέλης;   πρὸς τὸ βέλτιστον βλέπων
[501]   ἡγῇ τι φροντίζειν Κινησίαν τὸν  Μέλητος,   ὅπως ἐρεῖ τι τοιοῦτον ~ὅθεν
[493]   μὲν οἴνου, δὲ  μέλιτος,   δὲ γάλακτος, καὶ ἄλλοι
[525]   ἀπέπεμψεν ~εὐθὺ τῆς φρουρᾶς, οἷ  μέλλει   ἐλθοῦσα ἀνατλῆναι τὰ προσήκοντα πάθη.
[507]   ἐπιθετέον δίκην καὶ κολαστέον, ~εἰ  μέλλει   εὐδαίμων εἶναι. οὗτος ἔμοιγε δοκεῖ
[490]   σῶμα οὐ πλεονεκτητέον, εἰ μὴ  μέλλει   ζημιοῦσθαι, ἀλλὰ τῶν μὲν ~πλέον,
[506]   ἔχουσα κοσμία; ~πῶς γὰρ οὐ  μέλλει;   ~ἡ δέ (γε κοσμία σώφρων;
[492]   ἐπιθυμίας φῂς οὐ κολαστέον, εἰ  μέλλει   τις οἷον δεῖ εἶναι, ἐῶντα
[502]   ἀκούοντες βελτίους γίγνοιντο, ~ἢ ὅτι  μέλλει   (χαριεῖσθαι τῷ ὄχλῳ τῶν θεατῶν;
[513]   ἀλλ' αὐτοφυῶς ὅμοιον ~τούτοις, εἰ  μέλλεις   τι γνήσιον ἀπεργάζεσθαι εἰς φιλίαν
[513]   τῷ δήμῳ τῷ Ἀθηναίων, εἰ  ~μέλλεις   τούτῳ προσφιλὴς εἶναι καὶ μέγα
[512]   τίν' ἂν τρόπον τοῦτον ὃν  μέλλοι   χρόνον ~βιῶναι ὡς ἄριστα βιοίη,
[523]   ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ δικάζοντες  μέλλοιεν   τελευτᾶν· ~κακῶς οὖν αἱ δίκαι
[487]   τἀληθῆ. ~ἐννοῶ γὰρ (ὅτι τὸν  μέλλοντα   βασανιεῖν ἱκανῶς ψυχῆς πέρι ~ὀρθῶς
[484]   ὧν χρὴ ἔμπειρον εἶναι τὸν  μέλλοντα   ~καλὸν κἀγαθὸν καὶ εὐδόκιμον ἔσεσθαι
[459]   ταῦτα ἀφικέσθαι παρὰ σὲ τὸν  μέλλοντα   μαθήσεσθαι τὴν ~ῥητορικήν; εἰ δὲ
[508]   (αἴσχιον τοσούτῳ κάκιον· ~καὶ τὸν  μέλλοντα   ὀρθῶς ῥητορικὸν ἔσεσθαι δίκαιον ἄρα
[481]   εἶναι, ἐπεὶ τῷ γε μὴ  μέλλοντι   ~ἀδικεῖν οὐ μεγάλη τίς μοι
[507]   παρέσται καὶ σωφροσύνη (τῷ μακαρίῳ  μέλλοντι   ἔσεσθαι, οὕτω ~πράττειν, οὐκ ἐπιθυμίας
[514]   κἀγαθὴ διάνοια τῶν  μελλόντων   χρήματα πολλὰ ~λαμβάνειν
[523]   γὰρ ὄντα σοι λέξω  μέλλω   λέγειν. ὥσπερ γὰρ Ὅμηρος λέγει,
[501]   τῶν ἡδονῶν, οὔτε σκοπούμεναι ~οὔτε  μέλον   αὐταῖς ἄλλο χαρίζεσθαι (μόνον,
[502]   τῆς ποιήσεως πάσης τό τε  μέλος   καὶ τὸν ῥυθμὸν καὶ τὸ
[449]   μουσικὴ περὶ τὴν τῶν  μελῶν   ποίησιν; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~νὴ
[454]   καὶ τόδε ἐπισκεψώμεθα. καλεῖς τι  μεμαθηκέναι;   ~(Γοργίας) καλῶ. ~(Σωκράτης) τί δέ;
[454]   οὖν ταὐτὸν δοκεῖ σοι εἶναι  μεμαθηκέναι   καὶ πεπιστευκέναι, καὶ μάθησις ~καὶ
[454]   ~(ἀλλὰ μὴν οἵ τέ γε  μεμαθηκότες   πεπεισμένοι εἰσὶν καὶ οἱ πεπιστευκότες.
[460]   λόγον καὶ τὰ δίκαια  μεμαθηκὼς   δίκαιος; ~(Γοργίας) πάντως δήπου. ~(Σωκράτης)
[460]   κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον,  μεμαθηκὼς   ~ἕκαστα τοιοῦτός ἐστιν οἷον
[460]   ~τί οὖν; τὰ τεκτονικὰ  μεμαθηκὼς   τεκτονικός, οὔ; ~(Γοργίας) ναί.
[448]   ὅτι τὴν καλουμένην ῥητορικὴν μᾶλλον  ~μεμελέτηκεν   διαλέγεσθαι. ~(Πῶλος) τί δή,
[459]   ἄδικον, πειθὼ δὲ περὶ αὐτῶν  μεμηχανημένος   ὥστε δοκεῖν ~εἰδέναι οὐκ εἰδὼς
[488]   τὸ ~δίκαιον εἶναι, ὀρθῶς  μέμνημαι;   ~(Καλλίκλης) ἀλλὰ ταῦτα ἔλεγον καὶ
[460]   ~(Γοργίας) οὐ φαίνεταί γε. ~(Σωκράτης)  ~μέμνησαι   οὖν λέγων ὀλίγῳ πρότερον ὅτι
[495]   οὔ; ~(Σωκράτης) ~φέρε δὴ ὅπως  μεμνησόμεθα   ταῦτα, ὅτι Καλλικλῆς ἔφη Ἀχαρνεὺς
[497]   Καλλίκλεις, ὅτι τὰ μεγάλα  μεμύησαι   πρὶν τὰ σμικρά· ἐγὼ δ'
[519]   εἶναι ἀγαθὸν ~φάσκοντα πεποιηκέναι τινὰ  μέμφεσθαι   τούτῳ ὅτι ὑφ' ἑαυτοῦ ἀγαθὸς
[520]   τε καὶ σοφισταῖς οὐκ ἐγχωρεῖν  μέμφεσθαι   τούτῳ τῷ πράγματι ~αὐτοὶ
[491]   φῂς ἀεὶ ταὐτὰ λέγειν, καὶ  μέμφῃ   μοι· ἐγὼ δὲ σοῦ τοὐναντίον,
[470]   ἔχεις οὖν εἰπεῖν δι' ὅτι  μέμφῃ   τὴν τοιαύτην δύναμιν; ~(Πῶλος) ἔγωγε.
[499]   ~ὅτι ἡδοναί τινές εἰσιν αἱ  μὲν   ἀγαθαί, αἱ δὲ κακαί·
[499]   τινὰ ἀρετὴν τοῦ σώματος, αὗται  μὲν   ἀγαθαί, αἱ δὲ (τἀναντία τούτων
[475]   καὶ ἀδικεῖσθαι; οὐκ ἔλεγες τὸ  μὲν   ~ἀδικεῖσθαι κάκιον εἶναι, τὸ δὲ
[519]   ἀγαθοὺς καὶ δικαίους γενομένους, ἐξαιρεθέντας  μὲν   ~ἀδικίαν ὑπὸ τοῦ διδασκάλου, σχόντας
[472]   τε καὶ ἄδικος πάντως  μὲν   ἄθλιος, ~ἀθλιώτερος μέντοι ἐὰν μὴ
[512]   σῶμα συνεχόμενος μὴ ἀπεπνίγη, οὗτος  μὲν   ἄθλιός ἐστιν ὅτι οὐκ ~ἀπέθανεν,
[499]   ναί. ~(Σωκράτης) ἆρ' οὖν ἀγαθαὶ  μὲν   αἱ ὠφέλιμοι, κακαὶ δὲ αἱ
[481]   δύο ὄντε δυοῖν ἑκάτερος, ἐγὼ  ~μὲν   Ἀλκιβιάδου τε τοῦ Κλεινίου καὶ
[451]   τῷ δήμῳ (συγγραφόμενοι, ὅτι τὰ  μὲν   ἄλλα ~καθάπερ ἀριθμητικὴ
[520]   ταῦτ' ἄρα, ὡς ἔοικε, τὰς  μὲν   ἄλλας συμβουλὰς συμβουλεύειν λαμβάνοντα ~ἀργύριον,
[481]   ἦν τοῖς ἀνθρώποις πάθος, τοῖς  μὲν   ἄλλο τι, τοῖς δὲ ἄλλο
[450]   ~(Γοργίας) ~ὅτι, Σώκρατες, τῶν  μὲν   ἄλλων τεχνῶν περὶ χειρουργίας τε
[470]   τόδε· ἄλλο τι ὁμολογοῦμεν ἐνίοτε  μὲν   ἄμεινον εἶναι ταῦτα ~ποιεῖν
[501]   εἰ ~βούλει, ἐμοῦ ἐρωτῶντος,  μὲν   ἄν σοι δοκῇ τούτων εἶναι,
[511]   σὺ ἐμοῦ ~ἄκουε, ὅτι ἀποκτενεῖ  μέν,   ἂν βούληται, ἀλλὰ πονηρὸς ὢν
[469]   μᾶλλον ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης) ~βουλοίμην  μὲν   ἂν ἔγωγε οὐδέτερα· εἰ δ'
[458]   δὲ τίνων εἰμί; τῶν ἡδέως  μὲν   ἂν ἐλεγχθέντων εἴ τι μὴ
[506]   Γοργία, καὶ αὐτὸς ἡδέως  μὲν   ἂν Καλλικλεῖ τούτῳ ἔτι διελεγόμην,
[505]   οὐχ αὐτὸς τρόπος; ἕως  μὲν   ἂν πονηρὰ ᾖ, ἀνόητός τε
[507]   εἶναι οὕτω. ~καὶ μὴν περὶ  μὲν   ἀνθρώπους τὰ προσήκοντα πράττων δίκαι'
[503]   βελτίω ποιοῦσι τὸν ἄνθρωπον, (ταύτας  μὲν   ~ἀποτελεῖν, αἳ δὲ χείρω, μή,
[478]   δίκη. ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~εὐδαιμονέστατος  μὲν   ἄρα μὴ ἔχων κακίαν
[478]   ~(Πῶλος) δῆλον δή. ~(Σωκράτης) ~χρηματιστικὴ  μὲν   ἄρα πενίας ἀπαλλάττει, (ἰατρικὴ δὲ
[480]   φῶμεν, Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~ἐπὶ  μὲν   ἄρα τὸ ἀπολογεῖσθαι ὑπὲρ τῆς
[451]   καταριθμοῦνται ᾄδοντες ὅτι ὑγιαίνειν  μὲν   ἄριστόν ἐστιν, τὸ δὲ ~δεύτερον
[518]   ~θαυμάσιοι γεγόνασιν σωμάτων θεραπευταί,  μὲν   ἄρτους θαυμαστοὺς ~(παρασκευάζων, δὲ
[490]   ὅτι βελτίων ἐστίν, τῷ  μὲν   ~ἄρχειν πάντα ἐκεῖνον δεῖ νέμειν,
[515]   βέλτιστε ἀνδρῶν, ἐπειδὴ σὺ  μὲν   αὐτὸς ἄρτι ἄρχῃ πράττειν τὰ
[448]   τίνος (Γοργίας) ἐπιστήμων τέχνης, ~ἐγκωμιάζεις  μὲν   αὐτοῦ τὴν τέχνην ὥσπερ τινὸς
[499]   ὁντινοῦν ἀνθρώπων οὐχ ἡγεῖσθαι τὰς  μὲν   βελτίους ἡδονάς, τὰς ~δὲ χείρους.
[464]   τοῦτο ὅπερ ὑπέδυ, ~καὶ τοῦ  μὲν   βελτίστου οὐδὲν φροντίζει, τῷ δὲ
[472]   ἀληθῆ λέγω· μαρτυρήσουσί σοι, ~ἐὰν  μὲν   βούλῃ, Νικίας Νικηράτου καὶ
[497]   τὰ κακὰ τοῖς ἀνιαροῖς. ~τῶν  μὲν   γὰρ ἅμα παύεται, τῶν δὲ
[480]   χρεία ἐστὶν τῆς ῥητορικῆς; δεῖ  ~μὲν   γὰρ δὴ ἐκ τῶν νῦν
[451]   καὶ σύ, Γοργία. τυγχάνει  μὲν   γὰρ δὴ ῥητορικὴ οὖσα
[510]   σοὶ δοκεῖ ἥπερ ἐμοί. ἐμοὶ  μὲν   γὰρ δοκεῖ ἥδε· αὐτὸν
[491]   κατηγορεῖς καὶ ἐγὼ σοῦ; σὺ  ~μὲν   γὰρ ἐμὲ φῂς ἀεὶ ταὐτὰ
[457]   ~ἐκβάλλειν ἐκ τῶν πόλεων. ἐκεῖνος  μὲν   γὰρ ἐπὶ (δικαίου χρείᾳ παρέδωκεν,
[520]   ~ἐνεχώρει, εἴπερ ἀληθῆ ἔλεγον. ἄλλην  μὲν   γὰρ εὐεργεσίαν τις εὐεργετηθείς, οἷον
[480]   ἀδικῆται ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ τοῦτο  μὲν   γὰρ ~εὐλαβητέον ἐὰν δὲ ἄλλον
[448]   βούλῃ, (Χαιρεφῶν) ἐμοῦ. (Γοργίας)  μὲν   γὰρ καὶ ἀπειρηκέναι μοι ~δοκεῖ·
[523]   ἔφη, παύσω τοῦτο γιγνόμενον. ~νῦν  μὲν   γὰρ κακῶς αἱ δίκαι δικάζονται.
[470]   ἐγὼ λέγω, Πῶλε· τὸν  μὲν   γὰρ καλὸν καὶ ἀγαθὸν ἄνδρα
[482]   παιδικῶν πολὺ ἧττον ἔμπληκτος·  μὲν   γὰρ Κλεινίειος οὗτος ἄλλοτε ~ἄλλων
[485]   πρὸς τοὺς ~φιλοσοφοῦντας. παρὰ νέῳ  μὲν   γὰρ μειρακίῳ ὁρῶν φιλοσοφίαν ἄγαμαι,
[503]   ἁπλοῦν ἔτι τοῦτο ἐρωτᾷς· εἰσὶ  μὲν   γὰρ οἳ κηδόμενοι τῶν πολιτῶν
[503]   πρόσθεν χρόνῳ χείρους ~ὄντες; ἐγὼ  μὲν   γὰρ οὐκ οἶδα τίς ἐστιν
[485]   τοὺς ψελλιζομένους καὶ παίζοντας. ὅταν  μὲν   γὰρ ~παιδίον ἴδω, ἔτι
[483]   λόγον ἐδιώκαθες κατὰ φύσιν. φύσει  μὲν   γὰρ πᾶν ~αἴσχιόν ἐστιν ὅπερ
[456]   ~ἐκβάλλειν ἐκ τῶν πόλεων. ἐκεῖνοι  μὲν   γὰρ παρέδοσαν ἐπὶ τῷ δικαίως
[494]   ~οὐ πείθεις, Σώκρατες. τῷ  μὲν   γὰρ πληρωσαμένῳ ἐκείνῳ οὐκέτ' ἔστιν
[448]   τῶν ἐμπειριῶν ἐμπείρως ~ηὑρημέναι· ἐμπειρία  μὲν   γὰρ ποιεῖ τὸν αἰῶνα ἡμῶν
[457]   καὶ περὶ τῆς ῥητορικῆς. ~δυνατὸς  μὲν   γὰρ πρὸς ἅπαντάς ἐστιν
[481]   νυνὶ ~σπουδάζοντα παίζοντα; εἰ  μὲν   γὰρ σπουδάζεις τε καὶ τυγχάνει
[522]   με φέροντα (τὸν θάνατον. ~αὐτὸ  μὲν   γὰρ τὸ ἀποθνῄσκειν οὐδεὶς φοβεῖται,
[455]   λέγομεν περὶ τῆς (ῥητορικῆς· ἐγὼ  μὲν   γάρ τοι ~οὐδ' αὐτός πω
[506]   αὐτῶν· ἆρα ἔστιν ταῦτα; ~ἐγὼ  μὲν   γάρ φημι. ~(τάξει ἆρα τεταγμένον
[501]   εἴτε βέλτιον εἴτε χεῖρον. ἐμοὶ  ~μὲν   γάρ, Καλλίκλεις, δοκοῦσίν τε
[498]   ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~οἳ  μέν   γε μᾶλλον μᾶλλον, οἳ δ'
[480]   μὴ ὑπολογιζόμενον τὸ ἀλγεινόν, ἐὰν  μέν   γε πληγῶν ἄξια ~ἠδικηκὼς (ᾖ,
[464]   ~θεραπείας δύο μόρια λέγω, τὴν  μὲν   γυμναστικήν, τὴν δὲ ἰατρικήν· τῆς
[464]   τῇ ἰατρικῇ ~τὴν δικαιοσύνην. (ἐπικοινωνοῦσι  μὲν   δὴ ἀλλήλαις, ἅτε περὶ τὸ
[506]   ἀναγκαῖον εἶναι, Καλλίκλεις. ~ἀλλὰ  μὲν   δὴ γε ἀρετὴ ἑκάστου,
[507]   ὅσιον εἶναι. ~ἔστι ταῦτα. ~καὶ  μὲν   δὴ καὶ ἀνδρεῖόν γε ἀνάγκη·
[458]   τοὺς θεούς, (Χαιρεφῶν) καὶ  μὲν   δὴ καὶ αὐτὸς πολλοῖς ἤδη
[492]   νεκροὶ εὐδαιμονέστατοι εἶεν. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ  μὲν   δὴ καὶ ὥς γε σὺ
[471]   φίλε, ἄδικος. ~(Πῶλος) ~ἀλλὰ  μὲν   δὴ πῶς οὐκ ἄδικος;
[475]   πῶς γὰρ οὔ; ~(Σωκράτης) ~πρῶτον  (μὲν   δὴ σκεψώμεθα, ἆρα λύπῃ ὑπερβάλλει
[506]   διιόντος τὰ ἐπίλοιπα. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ  μὲν   δή, Γοργία, καὶ αὐτὸς
[470]   ~(Πῶλος) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~τοῦτο  μὲν   δή, ὡς ἔοικε, καὶ παρὰ
[454]   τί σε ἀνέρωμαι, δοκεῖ  ~μὲν   δῆλον (εἶναι, ἐγὼ δ' ἐπανερωτῶ
[514]   ἐπειδὴ τῶν διδασκάλων ~ἀπηλλάγημεν, οὕτω  μὲν   διακειμένων, νοῦν ἐχόντων ἦν ἂν
[470]   ἐμοῦ ἥδιόν ἐστιν ἀκούειν, ὅταν  μὲν   ~δικαίως τις ταῦτα ποιῇ, ἄμεινον
[523]   ἐν θεοῖς, τῶν ἀνθρώπων τὸν  μὲν   δικαίως τὸν βίον διελθόντα καὶ
[496]   οὐκοῦν τούτου οὗ λέγεις τὸ  μὲν   διψῶντα λυπούμενον δήπου ἐστίν; ~(Καλλίκλης)
[507]   ὡς ἔοικεν, εὐδαίμονα (εἶναι σωφροσύνην  μὲν   διωκτέον ~καὶ ἀσκητέον, ἀκολασίαν δὲ
[447]   (Γοργίας) ὥστ' ~ἐπιδείξεται ἡμῖν, εἰ  μὲν   δοκεῖ, νῦν, ἐὰν δὲ βούλῃ,
[481]   (Σωκράτης) παίζει; ~(Χαιρεφῶν) ~ἐμοὶ  μὲν   δοκεῖ, Καλλίκλεις, ὑπερφυῶς σπουδάζειν·
[464]   καὶ ἐν ψυχῇ, ποιεῖ  μὲν   δοκεῖν εὖ ἔχειν τὸ ~σῶμα
[518]   ~ἀγνοεῖν· διὸ δὴ καὶ ταύτας  μὲν   δουλοπρεπεῖς τε καὶ διακονικὰς καὶ
[463]   καὶ ὀξύς. ~(Γοργίας) ~ἀλλὰ τοῦτον  μὲν   ἔα, ἐμοὶ δ' εἰπὲ πῶς
[480]   ἐπὶ τοὐναντίον κατηγορεῖν δεῖν μάλιστα  μὲν   ἑαυτοῦ, ~ἔπειτα δὲ καὶ τῶν
[504]   ἀδικία δὲ ἀπαλλάττηται, καὶ σωφροσύνη  μὲν   ἐγγίγνηται, ἀκολασία δὲ ~ἀπαλλάττηται, καὶ
[526]   ἰδιώτου ἄλλου τινός, ~μάλιστα  μέν,   ἔγωγέ φημι, Καλλίκλεις, φιλοσόφου
[454]   ἄλλο τι; ~(Γοργίας) οἴομαι  μὲν   ἔγωγε, Σώκρατες, ἄλλο. ~(Σωκράτης)
[458]   τὸν λόγον. ~(Γοργίας) ~ἀλλὰ φημὶ  μὲν   ἔγωγε, Σώκρατες, καὶ αὐτὸς
[514]   ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ ~(ἐξετάσαι πρῶτον  μὲν   εἰ ἐπιστάμεθα τὴν τέχνην
[488]   ταὐτὸν ὄν, ἔστι βελτίω  μὲν   εἶναι, ἥττω δὲ καὶ ἀσθενέστερον,
[488]   δὲ καὶ ἀσθενέστερον, καὶ ~κρείττω  μὲν   εἶναι, μοχθηρότερον δέ·
[463]   καὶ ὀψοποιική· δοκεῖ  μὲν   εἶναι τέχνη, ~ὡς δὲ
[499]   λέγειν τε καὶ ~ἐπισκοπεῖσθαι. ἀγαθὸν  μὲν   εἶναι τὸν φρόνιμον καὶ ἀνδρεῖόν
[494]   μηδ' ἐμὲ ἀπαισχυνθῆναι. καὶ πρῶτον  μὲν   εἰπὲ εἰ καὶ ψωρῶντα καὶ
[524]   ἧς φέρετον τὼ ὁδώ,  μὲν   εἰς μακάρων νήσους, δ'
[487]   ὥσπερ σύ· ἕτεροι δὲ σοφοὶ  μέν   εἰσιν, οὐκ ~ἐθέλουσιν δέ μοι
[523]   ἐποιησάμην δικαστὰς ὑεῖς ἐμαυτοῦ, ~δύο  μὲν   ἐκ τῆς Ἀσίας, Μίνω τε
[524]   ~ἀφίκωνται παρὰ τὸν δικαστήν, οἱ  μὲν   ἐκ τῆς Ἀσίας (παρὰ τὸν
[524]   δ' εἰς Τάρταρον. καὶ τοὺς  μὲν   ~ἐκ τῆς Ἀσίας Ῥαδάμανθυς κρινεῖ,
[459]   ἐλαττοῦσθαι τῶν δημιουργῶν; ~(Σωκράτης) ~εἰ  μὲν   ἐλαττοῦται μὴ ἐλαττοῦται
[452]   μέγιστον ἀγαθὸν καὶ αἴτιον ἅμα  μὲν   ~ἐλευθερίας αὐτοῖς τοῖς ἀνθρώποις, ἅμα
[466]   ῥήτορας καὶ τοὺς τυράννους ~δύνασθαι  μὲν   ἐν ταῖς πόλεσιν σμικρότατον, ὥσπερ
[504]   ἂν αὐτοῦ τοῖς πολίταις (δικαιοσύνη  μὲν   ἐν ταῖς ψυχαῖς ~γίγνηται, ἀδικία
[511]   ταὐτὰ διαπραξαμένη τῇ δικανικῇ, ἐὰν  ~μὲν   ἐξ Αἰγίνης δεῦρο σώσῃ, οἶμαι
[452]   ἐν ταύτῃ τῇ δυνάμει δοῦλον  ~μὲν   ἕξεις τὸν ἰατρόν, δοῦλον δὲ
[464]   ~πραγμάτοιν δύο λέγω τέχνας· τὴν  μὲν   ἐπὶ τῇ ψυχῇ πολιτικὴν καλῶ,
[491]   δεῖ τὸν ὀρθῶς βιωσόμενον τὰς  μὲν   ἐπιθυμίας τὰς ~ἑαυτοῦ ἐᾶν ὡς
[492]   βιωτέον. καί ~μοι λέγε· τὰς  μὲν   ἐπιθυμίας φῂς οὐ κολαστέον, εἰ
[462]   ~οὐδαμῶς γε, ἀλλὰ τῆς αὐτῆς  μὲν   ἐπιτηδεύσεως μόριον. ~(Πῶλος) τίνος λέγεις
[450]   δὴ οἶμαι τῶν τεχνῶν τῶν  μὲν   ἐργασία τὸ πολύ ἐστιν καὶ
[449]   ὥσπερ νῦν διαλεγόμεθα, διατελέσαι τὸ  μὲν   ~ἐρωτῶν, τὸ δ' ἀποκρινόμενος, τὸ
[492]   δ' οἶδεν, εἰ τὸ ζῆν  μέν   ἐστι κατθανεῖν, ~τὸ κατθανεῖν δὲ
[493]   τε καὶ λήθην. ταῦτ' ἐπιεικῶς  μέν   ἐστιν ὑπό τι ~ἄτοπα, δηλοῖ
[517]   περὶ τὴν ψυχήν, καὶ  ~μὲν   ἑτέρα διακονική ἐστιν, δυνατὸν
[513]   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν  μὲν   ἑτέρα, πρὸς ἡδονήν, ἀγεννὴς
[503]   καὶ τοῦτό ἐστι διπλοῦν, τὸ  μὲν   ἕτερόν που τούτου κολακεία ἂν
[493]   πίθοι πολλοὶ εἶεν καὶ τῷ  μὲν   (ἑτέρῳ ὑγιεῖς καὶ ~πλήρεις,
[453]   ὧντινων πραγμάτων ἐστὶν πειθώ, σαφῶς