Alphabétiquement     [«   »]
Δαρείῳ 1
Δασκύλου 1
δατέονται 1
δὲ 1123
δέ 75
δεδεμένον 1
δεδήλωται 1
Fréquences     [«    »]
393 ἐς
412 τε
378 τὴν
1123 δὲ
1170 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Hérodote, Histoires, Livre I

δὲ


Livre, Chapitre
[1, 67]   ἀγαθοεργῶν καλεομένων Σπαρτιητέων ἀνεῦρε, οἱ  δὲ   ἀγαθοεργοὶ εἰσὶ τῶν ἀστῶν, ἐξιόντες
[1, 53]   νηῷ τοῦ Ἰσμηνίου Ἀπόλλωνος. ~τοῖσι  δὲ   ἄγειν μέλλουσι τῶν Λυδῶν ταῦτα
[1, 76]   ἐόντας αἰτίους ἀναστάτους ἐποίησε. Κῦρος  δὲ   ἀγείρας τὸν ἑωυτοῦ στρατὸν καὶ
[1, 116]   τοῖσι δορυφόροισι λαμβάνειν αὐτόν.  δὲ   ἀγόμενος ἐς τὰς ἀνάγκας οὕτω
[1, 167]   καὶ ὑποζύγια καὶ ἄνθρωποι. οἱ  δὲ   Ἀγυλλαῖοι ἐς Δελφοὺς ἔπεμπον βουλόμενοι
[1, 167]   καὶ τούτους ἐξαγαγόντες κατέλευσαν. μετὰ  δὲ   Ἀγυλλαίοισι πάντα τὰ παριόντα τὸν
[1, 9]   ἐμὴ ἐς κοῖτον. κεῖται  δὲ   ἀγχοῦ τῆς ἐσόδου θρόνος? ἐπὶ
[1, 35]   παῖς, ὀνομάζομαι δὲ Ἄδρηστος, φονεύσας  δὲ   ἀδελφεὸν ἐμεωυτοῦ ἀέκων πάρειμι ἐξεληλαμένος
[1, 92]   ἦν Ἀλυάττεω μὲν παῖς, Κροίσου  δὲ   ἀδελφεὸς οὐκ ὁμομήτριος? Κροῖσος μὲν
[1, 43]   καθαρθεὶς τὸν φόνον, καλεόμενος  δὲ   Ἄδρηστος, ἀκοντίζων τὸν ὗν τοῦ
[1, 35]   τοῦ Μίδεω εἰμὶ παῖς, ὀνομάζομαι  δὲ   Ἄδρηστος, φονεύσας δὲ ἀδελφεὸν ἐμεωυτοῦ
[1, 149]   αἱ Ἰάδες πόλιες εἰσί, αἵδε  δὲ   αἱ Αἰολίδες, Κύμη Φρικωνὶς
[1, 142]   Λέβεδος Τέως Κλαζομεναὶ Φώκαια? αὗται  δὲ   αἱ πόλιες τῇσι πρότερον λεχθείσῃσι
[1, 145]   γε πρώτη πρὸς Σικυῶνος, μετὰ  δὲ   Αἴγειρα καὶ Αἰγαί, ἐν τῇ
[1, 97]   δὲ οὐδενὶ ἄλλῳ ἐπετράποντο. ~πλεῦνος  δὲ   αἰεὶ γινομένου τοῦ ἐπιφοιτέοντος, οἷα
[1, 87]   δακρύοντα ἐπικαλέεσθαι τὸν θεόν, ἐκ  δὲ   αἰθρίης τε καὶ νηνεμίης συνδραμεῖν
[1, 129]   ἐξήγαγε τῶν Μήδων ἀπέβαλε. ~ἐόντι  δὲ   αἰχμαλώτῳ τῷ Ἀστυάγεϊ προσστὰς
[1, 39]   κοῖαι μὲν εἰσὶ χεῖρες, κοίη  δὲ   αἰχμὴ σιδηρέη τὴν σὺ φοβέαι;
[1, 69]   ταῦτα δι? ἀγγέλων ἐπεκηρυκεύετο, Λακεδαιμόνιοι  δὲ   ἀκηκοότες καὶ αὐτοὶ τὸ θεοπρόπιον
[1, 68]   τοὺς ἀνέμους εὕρισκε ἐόντας, τὸν  δὲ   ἄκμονα καὶ τὴν σφῦραν τόν
[1, 141]   καὶ Κροίσῳ ἦσαν κατήκοοι.  δὲ   ἀκούσας αὐτῶν τὰ προΐσχοντο ἔλεξέ
[1, 206]   σὺ τὠυτὸ τοῦτο ποίεε. ταῦτα  δὲ   ἀκούσας Κῦρος συνεκάλεσε Περσέων
[1, 91]   Σάρδις καὶ ἀπήγγειλαν Κροίσῳ.  δὲ   ἀκούσας συνέγνω ἑωυτοῦ εἶναι τὴν
[1, 131]   Ἀσσύριοι τὴν Ἀφροδίτην Μύλιττα, Ἀράβιοι  δὲ   Ἀλιλάτ, Πέρσαι δὲ Μίτραν. ~θυσίη
[1, 7]   Μυρσίλον ὀνομάζουσι, τύραννος Σαρδίων, ἀπόγονος  δὲ   Ἀλκαίου τοῦ Ἡρακλέος. Ἄγρων μὲν
[1, 92]   τῶν πατρωίων χρημάτων ἀπαρχήν? τὰ  δὲ   ἄλλα ἀναθήματα ἐξ ἀνδρὸς ἐγένετο
[1, 100]   κατὰ τὰς δίκας ἐποίεε, τάδε  δὲ   ἄλλα ἐκεκοσμέατὸ οἱ? εἴ τινα
[1, 50]   τρίτον ἡμιτάλαντον ἕκαστον ἕλκοντα, τὰ  δὲ   ἄλλα ἡμιπλίνθια λευκοῦ χρυσοῦ, σταθμὸν
[1, 164]   λίθος γραφὴ ἦν, τὰ  δὲ   ἄλλα πάντα ἐσθέντες καὶ αὐτοὶ
[1, 170]   γὰρ μέσον εἶναι Ἰωνίης) τὰς  δὲ   ἄλλας πόλιας οἰκεομένας μηδὲν ἧσσον
[1, 110]   τε καὶ ἴδῃσι συνηρεφής,  δὲ   ἄλλη Μηδικὴ χωρῇ ἐστὶ πᾶσα
[1, 179]   τε καὶ ὑπέρθυρα ὡσαύτως. ἔστι  δὲ   ἄλλη πόλις ἀπέχουσα ὀκτὼ ἡμερέων
[1, 94]   οὐ παύεσθαι, ἄκεα δίζησθαι, ἄλλον  δὲ   ἄλλο ἐπιμηχανᾶσθαι αὐτῶν. ἐξευρεθῆναι δὴ
[1, 93]   μὲν ἐστὶ λίθων μεγάλων, τὸ  δὲ   ἄλλο σῆμα χῶμα γῆς. ἐξεργάσαντο
[1, 125]   μὲν πάντες ἀροτῆρες εἰσί, οἱ  δὲ   ἄλλοι νομάδες, Δάοι Μάρδοι Δροπικοὶ
[1, 99]   περὶ τὰ ἑωυτοῦ οἰκία, τὸν  δὲ   ἄλλον δῆμον πέριξ ἐκέλευε τὸ
[1, 134]   μακρῷ τὰ πάντα ἀρίστους, τοὺς  δὲ   ἄλλους κατὰ λόγον τῆς ἀρετῆς
[1, 26]   ἀνθρώπων σιδήρου κόλλησιν ἐξεῦρε. ~τελευτήσαντος  δὲ   Ἀλυάττεω ἐξεδέξατο τὴν βασιληίην Κροῖσος
[1, 6]   ἦν Λυδὸς μὲν γένος, παῖς  δὲ   Ἀλυάττεω, τύραννος δὲ ἐθνέων τῶν
[1, 16]   καὶ ἐβασίλευσε ἔτεα δυώδεκα, Σαδυάττεω  δὲ   Ἀλυάττης. οὗτος δὲ Κυαξάρῃ τε
[1, 71]   τὸν κρητῆρα οὕτω ἔσχε. ~Κροῖσος  δὲ   ἁμαρτὼν τοῦ χρησμοῦ ἐποιέετο στρατηίην
[1, 120]   καὶ μὴ ἀπέθανε πρότερον.  δὲ   ἀμείβεται αὐτοὺς τοῖσιδε. ἔστι τε
[1, 109]   ἐν νόῳ ἐστὶ ποιέειν;  δὲ   ἀμείβεται οὐ τῇ ἐνετέλλετο Ἀστυάγης,
[1, 108]   τρόπῳ ὅτεῳ αὐτὸς βούλεαι"  δὲ   ἀμείβεται βασιλεῦ, οὔτε ἄλλοτε
[1, 88]   χρήματα τὰ σὰ διαφορέει" Κροῖσος  δὲ   ἀμείβετο οὔτε πόλιν τὴν ἐμὴν
[1, 35]   ἀνδρῶν γυναικῶν ἐφόνευσας;  δὲ   ἀμείβετο βασιλεῦ, Γορδίεω μὲν
[1, 115]   ἐμοὶ ἀεικείῃ τοιῇδε περισπεῖν;  δὲ   ἀμείβετο ὧδε. δέσποτα, ἐγὼ
[1, 119]   τὸ ἂν βασιλεὺς ἔρδῃ. τούτοισι  δὲ   ἀμειψάμενος καὶ ἀναλαβὼν τὰ λοιπὰ
[1, 199]   καὶ μεγάθεος, ταχὺ ἀπαλλάσσονται, ὅσαι  δὲ   ἄμορφοι αὐτέων εἰσί, χρόνον πολλὸν
[1, 108]   θυγατρὸς ταύτης φῦναι ἄμπελον, τὴν  δὲ   ἄμπελον ἐπισχεῖν τὴν Ἀσίην πᾶσαν.
[1, 63]   οἳ δὲ πρὸς ὕπνον. οἱ  δὲ   ἀμφὶ Πεισίστρατον ἐσπεσόντες τοὺς Ἀθηναίους
[1, 52]   μὲν ἐς Δελφοὺς ἀπέπεμψε, τῷ  δὲ   Ἀμφιάρεῳ, πυθόμενος αὐτοῦ τήν τε
[1, 185]   κύκλῳ περὶ αὐτὴν ἤλασε. ἐποίεε  δὲ   ἀμφότερα ταῦτα, τόν τε ποταμὸν
[1, 37]   ἐς ἄγρας φοιτέοντας εὐδοκιμέειν? νῦν  δὲ   ἀμφοτέρων με τούτων ἀποκληίσας ἔχεις,
[1, 70]   μιν ἐς τὸ Ἥραιον. τάχα  δὲ   ἂν καὶ οἱ ἀποδόμενοι λέγοιεν
[1, 32]   ἔχει ἑτέρου δὲ ἐπιδέεται?  δὲ   ἂν τὰ πλεῖστα ἔχῃ, αὕτη
[1, 196]   τὸ ἐλάχιστον ὑπισταμένῳ προσέκειτο. τὸ  δὲ   ἂν χρυσίον ἐγίνετο ἀπὸ τῶν
[1, 138]   μὲν καὶ ἄλλων εἵνεκα, μάλιστα  δὲ   ἀναγκαίην φασὶ εἶναι τὸν ὀφείλοντα
[1, 103]   καὶ τοὺς ἱππέας? πρὸ τοῦ  δὲ   ἀναμὶξ ἦν πάντα ὁμοίως ἀναπεφυρμένα.
[1, 125]   ἁλίην τῶν Περσέων ἐποιήσατο, μετὰ  δὲ   ἀναπτύξας τὸ βυβλίον καὶ ἐπιλεγόμενος
[1, 70]   τὸν κρητῆρα ἐν Σάμῳ, ἰδιώτας  δὲ   ἄνδρας πριαμένους ἀναθεῖναί μιν ἐς
[1, 123]   φάτις αὕτη κεχώρηκε. Κύρῳ  δὲ   ἀνδρευμένῳ καὶ ἐόντι τῶν ἡλίκων
[1, 54]   οἱ ἐξευρόντα φίλους προσθέσθαι. ~ἐπείτε  δὲ   ἀνενειχθέντα τὰ θεοπρόπια ἐπύθετο
[1, 171]   εἰσὶ οἱ ποιησάμενοι πρῶτοι? τέως  δὲ   ἄνευ ὀχάνων ἐφόρεον τὰς ἀσπίδας
[1, 67]   τοῦ Ἀγαμέμνονος ὀστέα ἐπαγαγομένους. ὡς  δὲ   ἀνευρεῖν οὐκ οἷοί τε ἐγίνοντο
[1, 115]   παῖδες τὰ ἐπιτασσόμενα ἐπετέλεον, οὗτος  δὲ   ἀνηκούστεέ τε καὶ λόγον εἶχε
[1, 91]   Πυθίη ὑπεκρίνατο τοῖσι Λυδοῖσι, οἳ  δὲ   ἀνήνεικαν ἐς Σάρδις καὶ ἀπήγγειλαν
[1, 173]   γενναῖα τὰ τέκνα νενόμισται? ἢν  δὲ   ἀνὴρ ἀστὸς καὶ πρῶτος
[1, 203]   μέγιστον καὶ μεγάθεϊ ὑψηλότατον. ἔθνεα  δὲ   ἀνθρώπων πολλὰ καὶ παντοῖα ἐν
[1, 94]   τὰ θήλεα τέκνα καταπορνεύουσι, πρῶτοι  δὲ   ἀνθρώπων τῶν ἡμεῖς ἴδμεν νόμισμα
[1, 54]   δύο στατῆρσι ἕκαστον χρυσοῦ. Δελφοὶ  δὲ   ἀντὶ τούτων ἔδοσαν Κροίσῳ καὶ
[1, 177]   Ἀσίης Ἅρπαγος ἀνάστατα ἐποίεε, τὰ  δὲ   ἄνω αὐτῆς αὐτὸς Κῦρος, πᾶν
[1, 116]   ἔφαινε τὸν ἐόντα λόγον? ἀρχόμενος  δὲ   ἀπ? ἀρχῆς διεξήιε τῇ ἀληθείῃ
[1, 194]   περ δὴ οἱ ὄλυνθοι. ~τὸ  δὲ   ἁπάντων θῶμα μέγιστόν μοι ἐστὶ
[1, 133]   τι μιν λόγος αἱρέει. ~ἡμέρην  δὲ   ἁπασέων μάλιστα ἐκείνην τιμᾶν νομίζουσι
[1, 199]   αἳ μὲν γὰρ προσέρχονται, αἳ  δὲ   ἀπέρχονται. σχοινοτενέες δὲ διέξοδοι πάντα
[1, 154]   Ἴωνας ἄλλον πέμπειν στρατηγόν. ~ὡς  δὲ   ἀπήλασε Κῦρος ἐκ τῶν
[1, 75]   ἐς τὴν Περσέων μοῖραν. ὡς  δὲ   ἀπίκετο ἐπὶ τὸν Ἅλυν ποταμὸν
[1, 53]   στρατὸν ἀνδρῶν προσθέοιτο φίλον, ὡς  δὲ   ἀπικόμενοι ἐς τὰ ἀπεπέμφθησαν, οἱ
[1, 36]   ἔπασχον δὲ πρὸς αὐτοῦ. τέλος  δὲ   ἀπικόμενοι παρὰ τὸν Κροῖσον τῶν
[1, 68]   ἐπενείκαντὲς οἱ αἰτίην ἐδίωξαν.  δὲ   ἀπικόμενος ἐς Τεγέην καὶ φράζων
[1, 152]   τῇ ἂν οὗτοι ἐξηγέωνται. ~ὡς  δὲ   ἀπίκοντο ἐς τὴν Σπάρτην τῶν
[1, 68]   ὀρύσσων ἐπέτυχον σορῷ ἑπταπήχεϊ? ὑπὸ  δὲ   ἀπιστίης μὴ μὲν γενέσθαι μηδαμὰ
[1, 126]   κατακλίνας ἐς λειμῶνα εὐώχεε. ἐπείτε  δὲ   ἀπὸ δείπνου ἦσαν, εἴρετο σφέας
[1, 202]   τὸ θέρος ὀρύσσοντες παντοίας? καρποὺς  δὲ   ἀπὸ δενδρέων ἐξευρημένους σφι ἐς
[1, 64]   συνόδοισι, τῶν μὲν αὐτόθεν τῶν  δὲ   ἀπὸ Στρυμόνος ποταμοῦ συνιόντων, ὁμήρους
[1, 104]   τὴν Μηδικὴν χώρην ἀπίκοντο. ~ἔστι  δὲ   ἀπὸ τῆς λίμνης τῆς Μαιήτιδος
[1, 180]   ἐς τὸν ποταμὸν ἐλήλαται? τὸ  δὲ   ἀπὸ τούτου αἱ ἐπικαμπαὶ παρὰ
[1, 4]   μούνας εἶναι παρ? ἀλλήλων, τὸ  δὲ   ἀπὸ τούτου Ἕλληνας δὴ μεγάλως
[1, 143]   αὐτοὶ οἱ Πέρσαι ναυβάται. ἀπεσχίσθησαν  δὲ   ἀπὸ τῶν ἄλλων Ἰώνων οὗτοι
[1, 111]   μεταπέμψαιτο αὐτῆς τὸν ἄνδρα. ἐπείτε  δὲ   ἀπονοστήσας ἐπέστη, οἷα ἐξ ἀέλπτου
[1, 190]   εἶχον τῆς πολιορκίης οὐδένα, Κῦρος  δὲ   ἀπορίῃσι ἐνείχετο, ἅτε χρόνου τε
[1, 120]   πᾶν ἂν σοὶ προεφράζομεν. νῦν  δὲ   ἀποσκήψαντος τοῦ ἐνυπνίου ἐς φαῦλον,
[1, 152]   οἳ μὲν δὴ ἀπαλλάσσοντο, Λακεδαιμόνιοι  δὲ   ἀπωσάμενοι τῶν Ἰώνων τοὺς ἀγγέλους
[1, 173]   καὶ τοὺς στασιώτας αὐτοῦ, οἳ  δὲ   ἀπωσθέντες ἀπίκοντο τῆς Ἀσίης ἐς
[1, 86]   εἶναι τῶν ζωόντων ὄλβιον. ὡς  δὲ   ἄρα μιν προσστῆναι τοῦτο, ἀνενεικάμενόν
[1, 27]   αὐτῶν καὶ φαῦλα ἐπιφέρων. ~ὡς  δὲ   ἄρα οἱ ἐν τῇ Ἀσίῃ
[1, 24]   δὲ ἔχειν τῶν πορθμέων. ὡς  δὲ   ἄρα παρεῖναι αὐτούς, κληθέντας ἱστορέεσθαι
[1, 202]   τοῦτο τὸ ἔθνος εἶναι. ~ὁ  δὲ   Ἀράξης λέγεται καὶ μέζων καὶ
[1, 202]   αὕτη λέγεται δίαιτᾳ εἶναι.  δὲ   Ἀράξης ποταμὸς ῥέει μὲν ἐκ
[1, 31]   τῶν νεηνιέων τὴν ῥώμην, αἱ  δὲ   Ἀργεῖαι τὴν μητέρα αὐτῶν, οἵων
[1, 82]   αἱ λοιπαὶ τῶν νήσων. βοηθησάντων  δὲ   Ἀργείων τῇ σφετέρῃ ἀποταμνομένῃ, ἐνθαῦτα
[1, 1]   δὴ καὶ ἐς Ἄργος. τὸ  δὲ   Ἄργος τοῦτον τὸν χρόνον προεῖχε
[1, 51]   ἐσιόντι ἐς τὸν νηόν,  δὲ   ἀργύρεος ἐπ? ἀριστερά. μετεκινήθησαν δὲ
[1, 51]   καὶ ἔτι δυώδεκα μνέας,  δὲ   ἀργύρεος ἐπὶ τοῦ προνηίου τῆς
[1, 199]   καλέουσι τὴν Ἀφροδίτην Ἀσσύριοι. τὸ  δὲ   ἀργύριον μέγαθος ἐστὶ ὅσον ὦν?
[1, 193]   μὲν τὸ παράπαν ἀποδιδοῖ, ἐπειδὰν  δὲ   ἄριστα αὐτὴ ἑωυτῆς ἐνείκῃ, ἐπὶ
[1, 117]   θυγατρὸς γεγονότα τῆς ἐμῆς;  δὲ   Ἅρπαγος ὡς εἶδε τὸν βουκόλον
[1, 164]   Φωκαιεῦσι τρόπῳ τοιῶδε ἐξεποιήθη.  δὲ   Ἅρπαγος ὡς ἐπήλασε τὴν στρατιήν,
[1, 119]   ἡσθείη τι τῇ θοίνῃ. φαμένου  δὲ   Ἁρπάγου καὶ κάρτα ἡσθῆναι, παρέφερον
[1, 4]   ἀδίκων νομίζειν ἔργον εἶναι, τὸ  δὲ   ἁρπασθεισέων σπουδήν ποιήσασθαι τιμωρέειν ἀνοήτων,
[1, 192]   ἑκάστης ἡμέρης ἀρτάβη μεστή.  δὲ   ἀρτάβη, μέτρον ἐὸν Περσικόν, χωρέει
[1, 114]   βουκόλου τοῦ Ἀστυάγεος παιδός.  δὲ   Ἀρτεμβάρης ὀργῇ ὡς εἶχε ἐλθὼν
[1, 200]   ἅτε μᾶζαν μαξάμενος ἔχει,  δὲ   ἄρτου τρόπον ὀπτήσας. ~ὡς δὲ
[1, 210]   ἐποίησας ἐλευθέρους Πέρσας εἶναι, ἀντὶ  δὲ   ἄρχεσθαι ὑπ? ἄλλων ἄρχειν ἁπάντων.
[1, 178]   ὑποχείρια ἐποιήσατο, Ἀσσυρίοισι ἐπετίθετο. τῆς  δὲ   Ἀσσυρίης ἐστὶ μὲν κου καὶ
[1, 131]   Ἀσσυρίων μαθόντες καὶ Ἀραβίων. καλέουσι  δὲ   Ἀσσύριοι τὴν Ἀφροδίτην Μύλιττα, Ἀράβιοι
[1, 180]   αἱμασιὴ πλίνθων ὀπτέων παρατείνει. τὸ  δὲ   ἄστυ αὐτό, ἐὸν πλῆρες οἰκιέων
[1, 107]   τοῖσι Σκύθαι ἦρξαν, τελευτᾷ. ~ἐκδέκεται  δὲ   Ἀστυάγης Κυαξάρεω παῖς τὴν βασιληίην.
[1, 160]   ἐπὶ τῷ Ἀταρνέι μισθῷ? τοῦ  δὲ   Ἀταρνέος τούτου ἐστὶ χῶρος τῆς
[1, 93]   ἂν συνοικήσωσι τοῦτο ποιέουσαι? ἐκδιδοῦσι  δὲ   αὐταὶ ἑωυτάς. μὲν δὴ
[1, 182]   Διὸς τοῦ Θηβαιέος γυνή, ἀμφότεραι  δὲ   αὗται λέγονται ἀνδρῶν οὐδαμῶν ἐς
[1, 196]   ἓν χωρίον ἐσάγεσκον ἁλέας, πέριξ  δὲ   αὐτὰς ἵστατο ὅμιλος ἀνδρῶν, ἀνιστὰς
[1, 136]   ἔτι πλεῦνας παλλακὰς κτῶνται. ~ἀνδραγαθίη  δὲ   αὕτη ἀποδέδεκται, μετὰ τὸ μάχεσθαι
[1, 93]   λέγουσι Λυδοὶ ἀείναον εἶναι? καλέεται  δὲ   αὕτη Γυγαίη. τοῦτο μὲν δὴ
[1, 202]   παραπλησίας συχνάς φασι εἶναι, ἐν  δὲ   αὐτῇσι ἀνθρώπους οἳ σιτέονται μὲν
[1, 79]   τε καὶ αὐτὸν Κροῖσον. ~Κῦρος  δὲ   αὐτίκα ἀπελαύνοντος Κροίσου μετὰ τὴν
[1, 159]   κελεύεις τὸν ἱκέτην ἐκδιδόναι; τὸν  δὲ   αὖτις ἀμείψασθαι τοῖσιδε ναὶ κελεύω,
[1, 56]   ἐν Πίνδῳ Μακεδνὸν καλεόμενον? ἐνθεῦτεν  δὲ   αὖτις ἐς τὴν Δρυοπίδα μετέβη
[1, 179]   τῆς τάφου τὰ χείλεα, δευτέρα  δὲ   αὐτὸ τὸ τεῖχος τὸν αὐτὸν
[1, 94]   δὲ καὶ κάπηλοι ἐγένοντο. φασὶ  δὲ   αὐτοὶ Λυδοὶ καὶ τὰς παιγνίας
[1, 138]   ταῦτα οὐδὲ λέγειν ἔξεστι. αἴσχιστον  δὲ   αὐτοῖσι τὸ ψεύδεσθαι νενόμισται, δεύτερα
[1, 196]   περὶ τὸ σῶμα ἐστί? νόμοι  δὲ   αὐτοῖσι ὧδε κατεστᾶσι, μὲν
[1, 127]   μὴ τοῦ λόγου μετέσχον, οἳ  δὲ   αὐτομόλεον πρὸς τοὺς Πέρσας, οἱ
[1, 88]   λέγειν τι βούλοιτο.  δὲ   αὐτὸν εἰρώτα λέγων οὗτος
[1, 88]   ~ὅ μὲν ταῦτα ἔλεγε, Κῦρος  δὲ   αὐτὸν λύσας κατεῖσέ τε ἐγγὺς
[1, 80]   πάντα τὸν ἐμποδὼν γινόμενον, Κροῖσον  δὲ   αὐτὸν μὴ κτείνειν, μηδὲ ἢν
[1, 119]   ἐντός τε ἑωυτοῦ γίνεται. εἴρετο  δὲ   αὐτὸν Ἀστυάγης εἰ γινώσκοι
[1, 86]   τὴν ἑωυτοῦ μεγάλην ἀρχήν. λαβόντες  δὲ   αὐτὸν οἱ Πέρσαι ἤγαγον παρὰ
[1, 73]   διδασκομένων παίδων ἕνα κατακόψαι, σκευάσαντες  δὲ   αὐτὸν ὥσπερ ἐώθεσαν καὶ τὰ
[1, 96]   ἐποίεε τὠυτὸ τοῖσι Μήδοισι. ~ἐόντων  δὲ   αὐτονόμων πάντων ἀνὰ τὴν ἤπειρον,
[1, 132]   ὦν πάντα τὰ κρέα. διαθέντος  δὲ   αὐτοῦ Μάγος ἀνὴρ παρεστεὼς ἐπαείδει
[1, 143]   τῷ οὔνομα ἔθεντο Πανιώνιον, ἐβουλεύσαντο  δὲ   αὐτοῦ μεταδοῦναι μηδαμοῖσι ἄλλοισι Ἰώνων
[1, 80]   μέγα τε καὶ ψιλὸν διὰ  δὲ   αὐτοῦ ποταμοὶ ῥέοντες καὶ ἄλλοι
[1, 159]   γένεα ἐν τῷ νηῷ. ποιέοντος  δὲ   αὐτοῦ ταῦτα λέγεται φωνὴν ἐκ
[1, 103]   ἐπῆλθε Σκυθέων στρατὸς μέγας, ἦγε  δὲ   αὐτοὺς βασιλεὺς Σκυθέων Μαδύης
[1, 73]   συνήνεικε ἑλεῖν σφεας μηδέν? νοστήσαντας  δὲ   αὐτοὺς κεινῇσι χερσὶ Κυαξάρης
[1, 80]   ἀνέβησε ἱππάδα στολὴν ἐνεσταλμένους, σκευάσας  δὲ   αὐτοὺς προσέταξε τῆς ἄλλης στρατιῆς
[1, 146]   τε ἔθνεα πολλὰ ἀναμεμίχαται? οἱ  δὲ   αὐτῶν ἀπὸ τοῦ πρυτανηίου τοῦ
[1, 114]   τοῦ βουκόλου ἐπίκλησιν παῖδα.  δὲ   αὐτῶν διέταξε τοὺς μὲν οἰκίας
[1, 165]   τὸν μύδρον τοῦτον ἀναφανῆναι. στελλομένων  δὲ   αὐτῶν ἐπὶ τὴν Κύρνον, ὑπερημίσεας
[1, 167]   Φωκαιέων τοιούτῳ μόρῳ διεχρήσαντο, οἱ  δὲ   αὐτῶν ἐς τὸ Ρήγιον καταφυγόντες
[1, 86]   πάλιν ἐπειρώτων τὰ λεγόμενα. λιπαρεόντων  δὲ   αὐτῶν καὶ ὄχλον παρεχόντων, ἔλεγε
[1, 26]   μέζονας παρευρίσκειν, μέζονα ἐπαιτιώμενος, τοῖσι  δὲ   αὐτῶν καὶ φαῦλα ἐπιφέρων. ~ὡς
[1, 64]   ἐν τῇ μάχη ἐπεπτώκεσαν, οἳ  δὲ   αὐτῶν μετ? Ἀλκμεωνιδέων ἔφευγον ἐκ
[1, 143]   τοῦ φόβου, ὅρκιον ποιησάμενοι, τοῖσι  δὲ   αὐτῶν νησιώτῃσι ἦν δεινὸν οὐδέν?
[1, 165]   αἳ μὲν ἐμπόριον γένωνται,  δὲ   αὐτῶν νῆσος ἀποκληισθῇ τούτου εἵνεκα,
[1, 78]   προάστειον πᾶν ὀφίων ἐνεπλήσθη? φανέντων  δὲ   αὐτῶν οἱ ἵπποι μετιέντες τὰς
[1, 200]   τοῖσι Βαβυλωνίοισι οὗτοι κατεστᾶσι? εἰσὶ  δὲ   αὐτῶν πατριαὶ τρεῖς αἳ οὐδὲν
[1, 165]   ὀπίσω ἐς τὴν Φωκαίην. οἳ  δὲ   αὐτῶν τὸ ὅρκιον ἐφύλασσον, ἀερθέντες
[1, 94]   τῷ οὔνομα εἶναι Τυρσηνόν. λαχόντας  δὲ   αὐτῶν τοὺς ἑτέρους ἐξιέναι ἐκ
[1, 72]   ἐς τὸν Εὔξεινον πόντον. ἔστι  δὲ   αὐχὴν οὗτος τῆς χώρης ταύτης
[1, 163]   τεῖχος περιβαλέσθαι τὴν πόλιν, ἐδίδου  δὲ   ἀφειδέως? καὶ γὰρ καὶ
[1, 216]   κτηνέων ζώουσι καὶ ἰχθύων? οἳ  δὲ   ἄφθονοί σφι ἐκ τοῦ Ἀράξεω
[1, 190]   ἤλαυνε ἐπὶ τὴν Βαβυλῶνα. οἱ  δὲ   Βαβυλώνιοι ἐκστρατευσάμενοι ἔμενον αὐτόν. ἐπεὶ
[1, 184]   καὶ ἴδια ἀναθήματα πολλά. ~τῆς  δὲ   Βαβυλῶνος ταύτης πολλοὶ μέν κου
[1, 192]   ἀναβαίνοντες τὰς θηλέας ὀκτακόσιοι, αἱ  δὲ   βαινόμεναι ἑξακισχίλιαι καὶ μυρίαι? ἀνέβαινε
[1, 0]   θωμαστά, τὰ μὲν Ἕλλησι τὰ  δὲ   βαρβάροισι ἀποδεχθέντα, ἀκλεᾶ γένηται, τά
[1, 73]   ἐόντα Κροίσου μὲν γαμβρὸν Μήδων  δὲ   βασιλέα, Κῦρος Καμβύσεω καταστρεψάμενος
[1, 206]   καιρὸν ἔσται ταῦτα τελεόμενα? παυσάμενος  δὲ   βασίλευε τῶν σεωυτοῦ, καὶ ἡμέας
[1, 13]   μιν βασιλέα εἶναι Λυδῶν, τόν  δὲ   βασιλεύειν, ἤν δὲ μή, ἀποδοῦναι
[1, 16]   πλὴν τῆς ἀκροπόλιος εἷλον. ~Ἄρδυος  δὲ   βασιλεύσαντος ἑνὸς δέοντα πεντήκοντα ἔτεα
[1, 210]   τελευτήσειν αὐτοῦ ταύτῃ μέλλοι,  δὲ   βασιληίη αὐτοῦ περιχωρέοι ἐς Δαρεῖον.
[1, 178]   ὕψος δὲ διηκοσίων πηχέων?  δὲ   βασιλήιος πῆχυς τοῦ μετρίου ἐστὶ
[1, 194]   ποταμὸν φέρεσθαι, φορτίων πλήσαντες? μάλιστα  δὲ   βίκους φοινικηίους κατάγουσι οἴνου πλέους.
[1, 164]   καὶ ἔπειτα ὑποκρινέεσθαι? ἐν  δὲ   βουλεύονται αὐτοί, ἀπαγαγεῖν ἐκεῖνον ἐκέλευον
[1, 90]   τῷ θεῷ τοῦτο ὀνειδίσαι. Κῦρος  δὲ   γελάσας εἶπε καὶ τούτου τεύξεαι
[1, 182]   αἰεί ἐστι χρηστήριον αὐτόθι? ἐπεὰν  δὲ   γένηται τότε ὦν συγκατακληίεται τὰς
[1, 165]   τῶν ἠθέων τῆς χώρης, ψευδόρκιοι  δὲ   γενόμενοι ἀπέπλεον ὀπίσω ἐς τὴν
[1, 73]   τὴν τέχνην τῶν τόξων. χρόνου  δὲ   γενομένου, καὶ αἰεὶ φοιτεόντων τῶν
[1, 198]   γυνὴ τὠυτὸ τοῦτο ποιέει, ὄρθρου  δὲ   γενομένου λοῦνται καὶ ἀμφότεροι? ἄγγεος
[1, 216]   πρόκειται ἄλλος μὲν οὐδείς? ἐπεὰν  δὲ   γέρων γένηται κάρτα, οἱ προσήκοντές
[1, 93]   μὲν ἀναθημάτων τοσαῦτα εἰρήσθω. ~θώματα  δὲ   γῆ ἡ) Λυδίη ἐς συγγραφὴν
[1, 193]   τῆς Βαβυλῶνος ὑπῆρχε ἐόντα. ~ἡ  δὲ   γῆ τῶν Ἀσσυρίων ὕεται μὲν
[1, 57]   Πελοπόννησον ἐλθὸν Δωρικὸν ἐκλήθη. ~ἥντινα  δὲ   γλῶσσαν ἵεσαν οἱ Πελασγοί, οὐκ
[1, 172]   ἐκ Κρήτης φασὶ εἶναι. προσκεχωρήκασι  δὲ   γλῶσσαν μὲν πρὸς τὸ Καρικὸν
[1, 61]   ἐβουλεύετο ἅμα τοῖσι παισί. Ἱππίεω  δὲ   γνώμῃ νικήσαντος ἀνακτᾶσθαι ὀπίσω τὴν
[1, 124]   βυβλίον ἐνεὸν λαβὼν ἐπελέγετο, τὰ  δὲ   γράμματα ἔλεγε τάδε. παῖ
[1, 11]   καὶ ποιήσαντα οὐ νομιζόμενα"  δὲ   Γύγης τέως μὲν ἀπεθώμαζε τὰ
[1, 111]   τόκου τῆς γυναικὸς ἀρρωδέων,  δὲ   γυνὴ τι οὐκ ἐωθὼς
[1, 199]   μιχθῇ ἔξω τοῦ ἱροῦ? ἐμβαλόντα  δὲ   δεῖ εἰπεῖν τοσόνδε? ἐπικαλέω τοι
[1, 159]   ἐξαιτέονται, προεῖναι Κυμαίους κελεύοντες. ἡμεῖς  δὲ   δειμαίνοντες τὴν Περσέων δύναμιν τὸν
[1, 24]   μὲν ἀποπλέειν ἐς Κόρινθον, τὸν  δὲ   δελφῖνα λέγουσι ὑπολαβόντα ἐξενεῖκαι ἐπὶ
[1, 47]   οὐ λέγεται πρὸς οὐδαμῶν? ἐν  δὲ   Δελφοῖσι ὡς ἐσῆλθον τάχιστα ἐς
[1, 82]   τῇ τάξι εἶχε ἑωυτόν. ἡμέρῃ  δὲ   δευτέρῃ παρῆσαν πυνθανόμενοι ἀμφότεροι. τέως
[1, 98]   οἱ προμαχεῶνες εἰσὶ λευκοί, τοῦ  δὲ   δευτέρου μέλανες, τρίτου δὲ κύκλου
[1, 199]   ταῦτα καὶ Ἀράβιοι ποιεῦσι. ~ὁ  δὲ   δὴ αἴσχιστος τῶν νόμων ἐστὶ
[1, 84]   καὶ ἐς θυμὸν ἐβάλετο? τότε  δὲ   δὴ αὐτός τε ἀναβεβήκεε καὶ
[1, 188]   καὶ τὴν Ἀσσυρίων ἀρχήν. στρατεύεται  δὲ   δὴ βασιλεὺς μέγας καὶ
[1, 185]   τὸ πεδίον πᾶν πελαγίζειν. ~ἡ  δὲ   δὴ δεύτερον γενομένη ταύτης βασίλεια,
[1, 32]   ἐμβολίμου μηνὸς μὴ γινομένου? εἰ  δὲ   δὴ ἐθελήσει τοὔτερον τῶν ἐτέων
[1, 184]   ἐπεκόσμησαν καὶ τὰ ἱρά, ἐν  δὲ   δὴ καὶ γυναῖκες δύο.
[1, 185]   τε ἀραιρημένα ἄστεα αὐτοῖσι, ἐν  δὲ   δὴ καὶ τὴν Νίνον, προεφυλάξατο
[1, 192]   δηλώσω ὅση τις ἐστί, ἐν  δὲ   δὴ καὶ τῷδε. βασιλέι τῷ
[1, 116]   ἐπὶ χρόνον ἄφθογγος ἦν? μόγις  δὲ   δή κοτε ἀνενειχθεὶς εἶπε, θέλων
[1, 188]   τοιαύτη τις λέγεται γενέσθαι. ~ὁ  δὲ   δὴ Κῦρος ἐπὶ ταύτης τῆς
[1, 140]   εἰ μὴ ὅσα θύουσι? οἱ  δὲ   δὴ Μάγοι αὐτοχειρίῃ πάντα πλὴν
[1, 96]   δικαστήν μιν ἑωυτῶν αἱρέοντο.  δὲ   δή, οἷα μνώμενος ἀρχήν, ἰθύς
[1, 95]   δὴ ὑπὸ Πέρσῃσι ἐδεδούλωντο. ~ἐπιδίζηται  δὲ   δὴ τὸ ἐνθεῦτεν ἡμῖν
[1, 59]   ἄλλα ἀποδεξάμενος μεγάλα ἔργα.  δὲ   δῆμος τῶν Ἀθηναίων ἐξαπατηθεὶς
[1, 189]   πηγαὶ ἐν Ματιηνοῖσι ὄρεσι, ῥέει  δὲ   διὰ Δαρδανέων, ἐκδιδοῖ δὲ ἐς
[1, 132]   Πέρσῃσι καὶ αὐτὸς γίνεται. ἐπεὰν  δὲ   διαμιστύλας κατὰ μέλεα τὸ ἱρήιον
[1, 167]   Κύρνον ἔπλεον ἐς Ρήγιον. ~τῶν  δὲ   διαφθαρεισέων νεῶν τοὺς ἄνδρας οἱ
[1, 199]   προσέρχονται, αἳ δὲ ἀπέρχονται. σχοινοτενέες  δὲ   διέξοδοι πάντα τρόπον ὁδῶν ἔχουσι
[1, 178]   βασιληίων ἐὸν τὸ εὖρος, ὕψος  δὲ   διηκοσίων πηχέων? δὲ βασιλήιος
[1, 62]   ἔρριπται δ? βόλος, τὸ  δὲ   δίκτυον ἐκπεπέτασται, θύννοι δ? οἰμήσουσι
[1, 194]   πᾶσαν ἀπ? ὦν ἐκήρυξαν, τὰς  δὲ   διφθέρας ἐπισάξαντες ἐπὶ τοὺς ὄνους
[1, 81]   μὲν δὴ κατεστήκεε πολιορκίη. Κροῖσος  δὲ   δοκέων οἱ χρόνον ἐπὶ μακρὸν
[1, 92]   Πανταλέων δὲ ἐξ Ἰάδος. ἐπείτε  δὲ   δόντος τοῦ πατρὸς ἐκράτησε τῆς
[1, 114]   τοὺς μὲν οἰκίας οἰκοδομέειν, τοὺς  δὲ   δορυφόρους εἶναι, τὸν δέ κου
[1, 129]   δούλους ἀντὶ δεσποτέων γεγονέναι, Πέρσας  δὲ   δούλους ἐόντας τὸ πρὶν Μήδων
[1, 192]   οὕτω τότε πρῶτον ἀραίρητο. τὴν  δὲ   δύναμιν τῶν Βαβυλωνίων πολλοῖσι μὲν
[1, 180]   Βαβυλὼν τρόπῳ τοιῷδε, ἔστι  δὲ   δύο φάρσεα τῆς πόλιος. τὸ
[1, 32]   μὲν δὴ μέγα πλούσιος ἀνόλβιος  δὲ   δυοῖσι προέχει τοῦ εὐτυχέος μοῦνον,
[1, 143]   αὐτῶν ἐπαισχύνεσθαι τῷ οὐνόματι? αἱ  δὲ   δυώδεκα πόλιες αὗται τῷ τε
[1, 19]   πρὸς Ἐρυθραίους πόλεμον συνδιήνεικαν. ~τῷ  δὲ   δυωδεκάτῳ ἔτεϊ ληίου ἐμπιπραμένου ὑπὸ
[1, 56]   οἴκεε γῆν τὴν Φθιῶτιν, ἐπὶ  δὲ   Δώρου τοῦ Ἕλληνος τὴν ὑπὸ
[1, 190]   Βαβυλώνιοι ἐκστρατευσάμενοι ἔμενον αὐτόν. ἐπεὶ  δὲ   ἐγένετο ἐλαύνων ἀγχοῦ τῆς πόλιος,
[1, 121]   ἴθι χαίρων ἐς Πέρσας, πομποὺς  δὲ   ἐγὼ ἅμα πέμψω. ἐλθὼν δὲ
[1, 6]   γένος, παῖς δὲ Ἀλυάττεω, τύραννος  δὲ   ἐθνέων τῶν ἐντός Ἅλυος ποταμοῦ,
[1, 201]   Μασσαγέτας ὑπ? ἑωυτῷ ποιήσασθαι. τὸ  δὲ   ἔθνος τοῦτο καὶ μέγα λέγεται
[1, 196]   τοῦ δήμου ἔσκον ἐπίγαμοι, οὗτοι  δὲ   εἴδεος μὲν οὐδὲν ἐδέοντο χρηστοῦ,
[1, 166]   τεσσεράκοντά σφι νέες διεφθάρησαν, αἱ  δὲ   εἴκοσι αἱ περιεοῦσαι ἦσαν ἄχρηστοι?
[1, 106]   τήν τε Νίνον εἷλον ὡς  δὲ   εἷλον ἐν ἑτέροισι λόγοισι δηλώσω)
[1, 170]   ἓν βουλευτήριον Ἴωνας ἐκτῆσθαι, τὸ  δὲ   εἶναι ἐν Τέῳ Τέων γὰρ
[1, 109]   ἐς φόνον τοιοῦτον ὑπηρετήσω. πολλῶν  δὲ   εἵνεκα οὐ φονεύσω μιν, καὶ
[1, 136]   τῇσι γυναιξὶ δίαιταν ἔχει. τοῦδε  δὲ   εἵνεκα τοῦτο οὕτω ποιέεται, ἵνα
[1, 89]   ἐνορῴη ἐν τοῖσι ποιευμένοισι.  δὲ   εἶπε ἐπείτε με θεοὶ ἔδωκαν
[1, 88]   ταῦτα πολλῇ σπουδῇ ἐργάζεται;  δὲ   εἶπε πόλιν τε τὴν σὴν
[1, 30]   κρίνεις Τέλλον εἶναι ὀλβιώτατον;  δὲ   εἶπε Τέλλῳ τοῦτο μὲν τῆς
[1, 111]   οὕτω προθύμως Ἅρπαγος μετεπέμψατο.  δὲ   εἶπε γύναι, εἶδόν τε
[1, 87]   ἀντὶ φίλου ἐμοὶ καταστῆναι;  δὲ   εἶπε βασιλεῦ, ἐγὼ ταῦτα
[1, 90]   βούλεαί τοι γενέσθαι παραυτίκα"  δὲ   εἶπε δέσποτα, ἐάσας με
[1, 32]   ἀνδρῶν ἀξίους ἡμέας ἐποίησας;  δὲ   εἶπε Κροῖσε, ἐπιστάμενόν με
[1, 45]   Λυδοὶ φέροντες τὸν νεκρόν, ὄπισθε  δὲ   εἵπετό οἱ φονεύς. στὰς
[1, 120]   ἐνύπνιὸν οἱ ταύτῃ ἔκριναν. ἀπικομένους  δὲ   εἴρετο Ἁστυάγης τῇ ἔκρινάν
[1, 90]   ποιεῦντας νόμος ἐστί οἱ" Κῦρος  δὲ   εἴρετο τι οἱ τοῦτο
[1, 215]   φορέουσι καὶ δίαιταν ἔχουσι, ἱππόται  δὲ   εἰσὶ καὶ ἄνιπποι ἀμφοτέρων γὰρ
[1, 61]   ἔκρυπτε ταῦτα γυνή, μετὰ  δὲ   εἴτε ἱστορεύσῃ εἴτε καὶ οὒ
[1, 123]   γαστέρα καὶ οὐδὲν ἀποτίλας, ὡς  δὲ   εἶχε οὕτω ἐσέθηκε βυβλίον, γράψας
[1, 68]   Λακεδαιμονίοσσι πᾶν τὸ πρῆγμα. οἳ  δὲ   ἐκ λόγου πλαστοῦ ἐπενείκαντὲς οἱ
[1, 134]   προσπίπτων προσκυνέει τὸν ἕτερον. τιμῶσι  δὲ   ἐκ πάντων τοὺς ἄγχιστα ἑωυτῶν
[1, 82]   σκυλεύσαντα τοὺς ἐκείνων νεκρούς? τέλος  δὲ   ἐκ τῆς ἔριδος συμπεσόντες ἐμάχοντο,
[1, 50]   τι ἔχοι ἕκαστος. ὡς  δὲ   ἐκ τῆς θυσίης ἐγένετο, καταχεάμενος
[1, 174]   τὸ δὴ Τριόπιον καλέεται, ἀργμένης  δὲ   ἐκ τῆς Χερσονήσου τῆς Βυβασσίης,
[1, 59]   προεστεῶτος Μεγακλέος τοῦ Ἀλκμέωνος, τῶν  δὲ   ἐκ τοῦ πεδίου Λυκούργου Ἀριστολαΐδεω,
[1, 32]   ἐμβόλιμοι γίνονται τριήκοντα πέντε, ἡμέραι  δὲ   ἐκ τῶν μηνῶν τούτων χίλιαι
[1, 173]   δὴ αὐτῶν Σαρπηδὼν ἦρχε, οἳ  δὲ   ἐκαλέοντο τό πέρ τε ἠνείκαντο
[1, 134]   λόγον τῆς ἀρετῆς ἀντέχεσθαι, τοὺς  δὲ   ἑκαστάτω οἰκέοντας ἀπὸ ἑωυτῶν κακίστους
[1, 135]   Ἑλλήνων μαθόντες παισὶ μίσγονται. γαμέουσι  δὲ   ἕκαστος αὐτῶν πολλὰς μὲν κουριδίας
[1, 195]   μεμυρισμένοι πᾶν τὸ σῶμα. σφρηγῖδα  δὲ   ἕκαστος ἔχει καὶ σκῆπτρον χειροποίητον?
[1, 82]   ἀπαμύνοιεν. συνθέμενοι ταῦτα ἀπαλλάσσοντο, λογάδες  δὲ   ἑκατέρων ὑπολειφθέντες συνέβαλον. μαχομένων δὲ
[1, 121]   δὲ ἐγὼ ἅμα πέμψω. ἐλθὼν  δὲ   ἐκεῖ πατέρα τε καὶ μητέρα
[1, 37]   τις τῇ νεογάμῳ γυναικί; κοίῳ  δὲ   ἐκείνη δόξει ἀνδρὶ συνοικέειν; ἐμὲ
[1, 17]   καὶ ἐργάζεσθαι οἱ Μιλήσιοι, αὐτὸς  δὲ   ἐκείνων ἐργαζομένων ἔχοι τι καὶ
[1, 24]   τι λέγοιεν περὶ Ἀρίονος. φαμένων  δὲ   ἐκείνων ὡς εἴη τε σῶς
[1, 119]   χεῖρας καὶ τοὺς πόδας, Ἅρπαγον  δὲ   ἐκέλευον προσστάντες ἀποκαλύπτειν τε καὶ
[1, 110]   τῷ κακίστῳ σε διαχρήσεσθαι. ἐπορᾶν  δὲ   ἐκκείμενον τέταγμαι ἐγώ" ~ταῦτα ἀκούσας
[1, 111]   πᾶς Ἁρπάγου κλαυθμῷ κατείχετο, ἐγὼ  δὲ   ἐκπλαγεὶς ἤια ἔσω. ὡς δὲ
[1, 25]   ἔτεα ἑπτὰ καὶ πεντήκοντα. ἀνέθηκε  δὲ   ἐκφυγὼν τὴν νοῦσον δεύτερος οὗτος
[1, 122]   λόγον τῶν πομπῶν πυθέσθαι. τραφῆναι  δὲ   ἔλεγε ὑπὸ τῆς τοῦ βουκόλου
[1, 69]   τε τὰ λέγειν χρῆν. οἳ  δὲ   ἐλθόντες ἔλεγον ἔπεμψε ἡμέας Κροῖσος
[1, 58]   τοῦτον ἔχουσι ἐν φυλακῇ. ~τὸ  δὲ   Ἑλληνικὸν γλώσσῃ μὲν ἐπείτε ἐγένετο
[1, 56]   ἀρχαῖον τὸ μὲν Πελασγικὸν τὸ  δὲ   Ἑλληνικὸν ἔθνος. καὶ τὸ μὲν
[1, 53]   μεγάλην ἀρχὴν μιν καταλύσειν? τοὺς  δὲ   Ἑλλήνων δυνατωτάτους συνεβούλευόν οἱ ἐξευρόντα
[1, 208]   τὴν προτέρην γνώμην, τὴν Κροίσου  δὲ   ἑλόμενος, προηγόρευε Τομύρι ἐξαναχωρέειν ὡς
[1, 27]   ἐν νόῳ ἔχοντες στρατεύεσθαι" Κροῖσον  δὲ   ἐλπίσαντα λέγειν ἐκεῖνον ἀληθέα εἰπεῖν
[1, 213]   τῶν δεσμῶν λυθῆναι ἔτυχε, ὡς  δὲ   ἐλύθη τε τάχιστα καὶ τῶν
[1, 119]   ἤιε ἐς τὰ οἰκία, ἐνθεῦτεν  δὲ   ἔμελλε, ὡς ἐγὼ δοκέω, ἁλίσας
[1, 126]   πόνον δουλοπρεπέα ἔχουσι, μὴ βουλομένοισι  δὲ   ἐμέο πείθεσθαι εἰσὶ ὑμῖν πόνοι
[1, 202]   ἐλάσσων εἶναι τοῦ Ἴστρου? νήσους  δὲ   ἐν αὐτῷ Λέσβῳ μεγάθεα παραπλησίας
[1, 124]   παραλαβὼν τὸν λαγὸν ἀνέσχισε? εὑρὼν  δὲ   ἐν αὐτῷ τὸ βυβλίον ἐνεὸν
[1, 173]   τὸ παλαιὸν πᾶσαν βάρβαροι) διενειχθέντων  δὲ   ἐν Κρήτῃ περὶ τῆς βασιληίης
[1, 26]   τούτοισι ἐπεχείρησε Κροῖσος, μετὰ  δὲ   ἐν μέρεϊ ἑκάστοισι Ἰώνων τε
[1, 171]   διαχρεωμένους τῷ περ νῦν. ἀποδείκνῦσι  δὲ   ἐν Μυλάσοισι Διὸς Καρίου ἱρὸν
[1, 66]   ἱρὸν εἱσάμενοι σέβονται μεγάλως. οἷα  δὲ   ἐν τε χώρῃ ἀγαθῇ καὶ
[1, 142]   κατὰ ταὐτὰ διαλεγόμεναι σφίσι, αἵδε  δὲ   ἐν τῇ Λυδίῃ, Ἔφεσος Κολοφὼν
[1, 24]   μισθώσασθαι πλοῖον ἀνδρῶν Κορινθίων. τοὺς  δὲ   ἐν τῷ πελάγεϊ ἐπιβουλεύειν τὸν
[1, 183]   ἄγωσι τῷ θεῷ τούτῳ. ἦν  δὲ   ἐν τῷ τεμένεϊ τούτῳ ἔτι
[1, 111]   τοῦ βουκόλου ἐς πόλιν. ἦσαν  δὲ   ἐν φροντίδι ἀμφότεροι ἀλλήλων πέρι,
[1, 202]   νομίζοντας χρᾶσθαι φωκέων δέρμασι. τὸ  δὲ   ἓν τῶν στομάτων τοῦ Ἀράξεω
[1, 82]   τούτου ἀπὸ τούτου κομᾶν. τὸν  δὲ   ἕνα λέγουσι τὸν περιλειφθέντα τῶν
[1, 32]   τὸ μὲν γὰρ ἔχει, ἄλλου  δὲ   ἐνδεές ἐστι? ὃς δ? ἂν
[1, 24]   πρύμνης ἐς μέσην νέα. τὸν  δὲ   ἐνδύντα τε πᾶσαν τὴν σκευὴν
[1, 91]   τε ἐγίνετο παραγαγεῖν μοίρας. ὅσον  δὲ   ἐνέδωκαν αὗται, ἤνυσέ τε καὶ
[1, 179]   οἰκημάτων ἔλιπον τεθρίππῳ περιέλασιν. πύλαι  δὲ   ἐνεστᾶσι πέριξ τοῦ τείχεος ἑκατόν,
[1, 68]   ἔλεγε τά περ ὀπώπεε,  δὲ   ἐννώσας τὰ λεγόμενα συνεβάλλετο τὸν
[1, 8]   ἠράσθη τῆς ἑωυτοῦ γυναικός, ἐρασθεὶς  δὲ   ἐνόμιζέ οἱ εἶναι γυναῖκα πολλὸν
[1, 173]   περιοίκων οἱ Λύκιοι Τερμίλαι? ὡς  δὲ   ἐξ Ἀθηνέων Λύκος Πανδίονος,
[1, 191]   σφέας ὡς ἐν κύρτῃ. νῦν  δὲ   ἐξ ἀπροσδοκήτου σφι παρέστησαν οἱ
[1, 180]   τῷ οὔνομα ἐστὶ Εὐφρήτης? ῥέει  δὲ   ἐξ Ἀρμενίων, ἐὼν μέγας καὶ
[1, 186]   δὴ ἐκ βάθεος περιεβάλετο, τοιήνδε  δὲ   ἐξ αὐτῶν παρενθήκην ἐποιήσατο. τῆς
[1, 116]   τίς εἴη παραδούς.  δὲ   ἐξ ἑωυτοῦ τε ἔφη γεγονέναι
[1, 92]   Καείρης ἦν γυναικὸς Ἀλυάττῃ, Πανταλέων  δὲ   ἐξ Ἰάδος. ἐπείτε δὲ δόντος
[1, 160]   ἐκκομίζουσι Πακτύην ἐς Χίον. ἐνθεῦτεν  δὲ   ἐξ ἱροῦ Ἀθηναίης πολιούχου ἀποσπασθεὶς
[1, 144]   πενταπόλιος νῦν χώρης Δωριέες, πρότερον  δὲ   ἑξαπόλιος τῆς αὐτῆς ταύτης καλεομένης,
[1, 30]   ἐς Σάρδις παρὰ Κροῖσον. ἀπικόμενος  δὲ   ἐξεινίζετο ἐν τοῖσι βασιληίοισι ὑπὸ
[1, 60]   κάρτα ἐρριζωμένην ἔχων ἀπέβαλε. οἳ  δὲ   ἐξελάσαντες Πεισίστρατον αὖτις ἐκ νέης
[1, 76]   οἰκέοντας πάντας ἠντιοῦτο Κροίσῳ. πρὶν  δὲ   ἐξελαύνειν ὁρμῆσαι τὸν στρατόν, πέμψας
[1, 68]   τύπον καὶ τὸν ἀντίτυπον, τὸν  δὲ   ἐξελαυνόμενον σίδηρον τὸ πῆμα ἐπὶ
[1, 81]   προερέοντες συλλέγεσθαι ἐς Σάρδις, τούτους  δὲ   ἐξέπεμπε τὴν ταχίστην δέεσθαι βοηθέειν
[1, 190]   κατειλήθησαν ἐς τὸ ἄστυ. οἷα  δὲ   ἐξεπιστάμενοι ἔτι πρότερον τὸν Κῦρον
[1, 202]   τριηκοσίας διέλαβε Κῦρος, στόμασι  δὲ   ἐξερεύγεται τεσσεράκοντα, τῶν τὰ πάντα
[1, 194]   ἔσω ἕλκει τὸ πλῆκτρον  δὲ   ἔξω ὠθέει. ποιέεται δὲ καὶ
[1, 171]   τούτοισι μὲν δὴ μέτεστι, ὅσοι  δὲ   ἐόντες ἄλλου ἔθνεος ὁμόγλωσσοι τοῖσι
[1, 143]   κατ? ἄλλο μὲν οὐδέν, ἀσθενέος  δὲ   ἐόντος τοῦ παντὸς τότε Ἑλληνικοῦ
[1, 186]   σιδήρῳ τε καὶ μολύβδῳ. ἐπιτείνεσκε  δὲ   ἐπ? αὐτήν, ὅκως μὲν ἡμέρη
[1, 5]   πολλὰ σμικρὰ αὐτῶν γέγονε? τὰ  δὲ   ἐπ? ἐμεῦ ἦν μεγάλα, πρότερον
[1, 142]   Ἐρυθραῖοι κατὰ τὠυτὸ διαλέγονται, Σάμιοι  δὲ   ἐπ? ἑωυτῶν μοῦνοι. οὗτοι χαρακτῆρες
[1, 105]   τὸ προσωτέρω μὴ πορεύεσθαι. οἳ  δὲ   ἐπείτε ἀναχωρέοντες ὀπίσω ἐγένοντο τῆς
[1, 76]   ὀπίσω πορευόμενοι διέβησαν αὐτόν; ~Κροῖσος  δὲ   ἐπείτε διαβὰς σὺν τῷ στρατῷ
[1, 114]   τρηχέως κάρτα περιέσπε μαστιγέων.  δὲ   ἐπείτε μετείθη τάχιστα, ὡς γε
[1, 78]   ἦν ἔδοξε τέρας εἶναι? αὐτίκα  δὲ   ἔπεμπε θεοπρόπους ἐς τῶν ἐξηγητέων
[1, 209]   καὶ στρατὸς αὐτοῦ. ~ἐπείτε  δὲ   ἐπεραιώθη τὸν Ἀράξεα, νυκτὸς ἐπελθούσης
[1, 130]   ὀπίσω κατεστράφθησαν μάχῃ νικηθέντες. τότε  δὲ   ἐπὶ Ἀστυάγεος οἱ Πέρσαι τε
[1, 46]   ἐπικατασφάζει τῷ τύμβῳ ἑωυτόν. ~Κροῖσος  δὲ   ἐπὶ δύο ἔτεα ἐν πένθεϊ
[1, 94]   τὴν μὲν ἐπὶ μόνῃ τὴν  δὲ   ἐπὶ ἐξόδῳ ἐκ τῆς χώρης,
[1, 154]   τε Ταβάλου καὶ Κύρου, καταβὰς  δὲ   ἐπὶ θάλασσαν, ἅτε τὸν χρυσὸν
[1, 196]   μετ? ἐκείνην ἔσκε εὐειδεστάτη? ἐπωλέοντο  δὲ   ἐπὶ συνοικήσι. ὅσοι μὲν δὴ
[1, 154]   ἔπειθε σὺν ἑωυτῷ στρατεύεσθαι. ἐλάσας  δὲ   ἐπὶ τὰς Σάρδις ἐπολιόρκεε Τάβαλον
[1, 165]   δὲ τηνικαῦτα ἤδη τετελευτήκεε. στελλόμενοι  δὲ   ἐπὶ τὴν Κύρνον, πρῶτα καταπλεύσαντες
[1, 191]   τῷ ἀχρηίῳ τοῦ στρατοῦ. ἀπικόμενος  δὲ   ἐπὶ τὴν λίμνην, τά περ
[1, 140]   ὡς καὶ ἀρχὴν ἐνομίσθη, ἄνειμι  δὲ   ἐπὶ τὸν πρότερον λόγον. ~Ἴωνες
[1, 202]   περ Ἕλληνας τῷ οἴνῳ πλεῦνος  δὲ   ἐπιβαλλομένου τοῦ καρποῦ μᾶλλον μεθύσκεσθαι,
[1, 28]   οἰκημένοισι Ἴωσι ξεινίην συνεθήκατο. ~χρόνου  δὲ   ἐπιγινομένου καὶ κατεστραμμένων σχεδὸν πάντων
[1, 32]   ἀλλὰ ἄλλο μὲν ἔχει ἑτέρου  δὲ   ἐπιδέεται? δὲ ἂν τὰ
[1, 216]   γυναῖκα μὲν γαμέει ἕκαστος, ταύτῃσι  δὲ   ἐπίκοινα χρέωνται? τὸ γὰρ Σκύθας
[1, 89]   καὶ ἄγουσι τὰ σά" ~Κύρῳ  δὲ   ἐπιμελὲς ἐγένετο τὰ Κροῖσος εἶπε?
[1, 103]   ἐκβαλόντες ἐκ τῆς Εὐρώπης, τούτοισι  δὲ   ἐπισπόμενοι φεύγουσι οὕτω ἐς τὴν
[1, 44]   τοῦ ξείνου πεπονθὼς εἴη ἐκάλεε  δὲ   ἐπίστιόν τε καὶ ἑταιρήιον, τὸν
[1, 88]   συννοίῃ ἐχόμενος ἥσυχος ἦν? μετὰ  δὲ   ἐπιστραφείς τε καὶ ἰδόμενος τοὺς
[1, 123]   ἅτε τῶν ὁδῶν φυλασσομενέων,  δὲ   ἐπιτεχνᾶται τοιόνδε? λαγὸν μηχανησάμενος, καὶ
[1, 22]   κώμῳ χρᾶσθαι ἐς ἀλλήλους. ~ταῦτα  δὲ   ἐποίεέ τε καὶ προηγόρευε Θρασύβουλος
[1, 50]   τριπάλαιστα, ὕψος δὲ παλαιστιαῖα. ἀριθμὸν  δὲ   ἑπτακαίδεκα καὶ ἑκατόν, καὶ τούτων
[1, 62]   Μαραθῶνα, λόγον οὐδένα εἶχον? ἐπείτε  δὲ   ἐπύθοντο ἐκ τοῦ Μαραθῶνος αὐτὸν
[1, 16]   ἀπήλλαξε, ἀλλὰ προσπταίσας μεγάλως? ἄλλα  δὲ   ἔργα ἀπεδέξατο ἐὼν ἐν τῇ
[1, 185]   τῆς λίμνης μακρή. κατὰ τοῦτο  δὲ   ἐργάζετο τῆς χώρης τῇ αἵ
[1, 93]   τοῦ Τμώλου καταφερομένου ψήγματος. ἓν  δὲ   ἔργον πολλὸν μέγιστον παρέχεται χωρὶς
[1, 80]   συρρηγνῦσι ἐς τὸν μέγιστον, καλεόμενον  δὲ   Ἕρμον, ὃς ἐξ ὄρεος ἱροῦ
[1, 46]   μὲν ἐς Δελφοὺς ἰέναι, τοὺς  δὲ   ἐς Ἄβας τὰς Φωκέων, τοὺς
[1, 193]   ἥλιον τετραμμένη τὸν χειμερινόν, ἐσέχει  δὲ   ἐς ἄλλον ποταμὸν ἐκ τοῦ
[1, 181]   μέχρι οὗ ὀκτὼ πύργων. ἀνάβασις  δὲ   ἐς αὐτοὺς ἔξωθεν κύκλῳ περὶ
[1, 159]   τῶν καὶ Ἀριστόδικος ἦν. ~ἀπικομένων  δὲ   ἐς Βραγχίδας ἐχρηστηριάζετο ἐκ πάντων
[1, 46]   ἐς Ἄβας τὰς Φωκέων, τοὺς  δὲ   ἐς Δωδώνην? οἳ δὲ τινὲς
[1, 61]   τῆς χώρης τὸ παράπαν, ἀπικόμενος  δὲ   ἐς Ἐρέτριαν ἐβουλεύετο ἅμα τοῖσι
[1, 189]   ῥέει δὲ διὰ Δαρδανέων, ἐκδιδοῖ  δὲ   ἐς ἕτερον ποταμὸν Τίγρην,
[1, 114]   παθών, μᾶλλόν τι περιημέκτεε, κατελθὼν  δὲ   ἐς πόλιν πρὸς τὸν πατέρα
[1, 108]   ἀνδρὶ τῷδε ἄχαρι οὐδέν, φυλασσόμεθα  δὲ   ἐς σὲ καὶ ἐς τὸν
[1, 108]   τὸν Μανδάνη ἔτεκε παῖδα, φέρων  δὲ   ἐς σεωυτοῦ ἀπόκτεινον, μετὰ δὲ
[1, 43]   τῷ Κροίσῳ τὸ γεγονός, ἀπικόμενος  δὲ   ἐς τὰς Σάρδις τὴν τε
[1, 166]   ἀπεστράφατο γὰρ τοὺς ἐμβόλους. καταπλώσαντες  δὲ   ἐς τὴν Ἀλαλίην ἀνέλαβον τὰ
[1, 166]   ἐκ τῶν Οἰνουσσέων ἔπλεον. ~ἐπείτε  δὲ   ἐς τὴν Κύρνον ἀπίκοντο, οἴκεον
[1, 17]   γυναικηίου τε καὶ ἀνδρηίου. ὡς  δὲ   ἐς τὴν Μιλησίην ἀπίκοιτο, οἰκήματα
[1, 1]   Ἰοῦν σὺν ἄλλῃσι ἁρπασθῆναι. ἐσβαλομένους  δὲ   ἐς τὴν νέα οἴχεσθαι ἀποπλέοντας
[1, 80]   πολλῶν ἐτράποντο οἱ Λυδοί, κατειληθέντες  δὲ   ἐς τὸ τεῖχος ἐπολιορκέοντο ὑπὸ
[1, 43]   τε νεηνίῃσι καὶ κυσί. ἀπικόμενοι  δὲ   ἐς τὸν Ὄλυμπον τὸ ὄρος
[1, 163]   στρογγύλῃσι νηυσὶ ἀλλὰ πεντηκοντέροισι. ἀπικόμενοι  δὲ   ἐς τὸν Ταρτησσὸν προσφιλέες ἐγένοντο
[1, 187]   ἐπιπολῆς αὐτέων τῶν πυλέων, ἐνεκόλαψε  δὲ   ἐς τὸν τάφον γράμματα λέγοντα
[1, 113]   προβοσκῶν φύλακον αὐτοῦ καταλιπών, ἐλθὼν  δὲ   ἐς τοῦ Ἁρπάγου ἀποδεικνύναι ἔφη
[1, 46]   πένθεος μὲν Κροῖσον ἀπέπαυσε, ἐνέβησε  δὲ   ἐς φροντίδα, εἴ κως δύναιτο,
[1, 60]   δὴ ταῦτα διαφοιτέοντες ἔλεγον? αὐτίκα  δὲ   ἔς τε τοὺς δήμους φάτις
[1, 215]   μοι πιθανώτατος εἴρηται. ~Μασσαγέται  δὲ   ἐσθῆτά τε ὁμοίην τῇ Σκυθικῇ
[1, 147]   ἦν γινόμενα ἐν Μιλήτῳ. βασιλέας  δὲ   ἐστήσαντο οἳ μὲν αὐτῶν Λυκίους
[1, 92]   πρώτην καταστροφὴν ἔσχε οὕτω. ~Κροίσῳ  δὲ   ἐστὶ ἄλλα ἀναθήματα ἐν τῇ
[1, 32]   εὐτυχίη οἱ ἀπερύκει, ἄπηρος  δὲ   ἐστί, ἄνουσος, ἀπαθὴς κακῶν, εὔπαις,
[1, 181]   τὸ τεῖχος θώρηξ ἐστί, ἕτερον  δὲ   ἔσωθεν τεῖχος περιθέει, οὐ πολλῷ
[1, 44]   τοῦ παιδὸς ἐλάνθανε βόσκων, τὸν  δὲ   ἑταιρήιον, ὡς φύλακα συμπέμψας αὐτὸν
[1, 94]   δὴ μὴ ζητέοιεν σιτία, τὴν  δὲ   ἑτέρην σιτέεσθαι παυομένους τῶν παιγνιέων.
[1, 34]   ἦν γὰρ δὴ κωφός,  δὲ   ἕτερος τῶν ἡλίκων μακρῷ τὰ
[1, 173]   οὐκὶ ἀπὸ τῶν πατέρων? εἰρομένου  δὲ   ἑτέρου τὸν πλησίον τίς εἴη,
[1, 65]   πρὸς Τεγεήτας μούνους προσέπταιον. τὸ  δὲ   ἔτι πρότερον τούτων καί κακονομώτατοι
[1, 214]   Περσέων τὸν Κύρου νέκυν, ὡς  δὲ   εὗρε, ἐναπῆκε αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν
[1, 56]   δυνατωτάτους ἐόντας προσκτήσαιτο φίλους, ἱστορέων  δὲ   εὕρισκε Λακεδαιμονίους καὶ Ἀθηναίους προέχοντας
[1, 125]   σοφωτάτῳ Πέρσας ἀναπείσει ἀπίστασθαι, φροντίζων  δὲ   εὑρίσκεται ταῦτα καιριώτατα εἶναι? ἐποίεε
[1, 93]   ἓξ καὶ δύο πλέθρα, τὸ  δὲ   εὖρος ἐστὶ πλέθρα τρία καὶ
[1, 4]   βάρβαρα οἰκηιεῦνται οἱ Πέρσαι, τὴν  δὲ   Εὐρώπην καὶ τὸ Ἑλληνικόν ἥγηνται
[1, 126]   παρεόντα σφι εἴη αἱρετώτερα. οἳ  δὲ   ἔφασαν πολλὸν εἶναι αὐτῶν τὸ
[1, 92]   τῷ Ἀπόλλωνι τῷ Ἰσμηνίῳ, ἐν  δὲ   Ἐφέσῳ αἵ τε βόες αἱ
[1, 129]   ποιέεται τὸ Κύρου ἔργον. Ἅρπαγος  δὲ   ἔφη, αὐτὸς γὰρ γράψαι, τὸ
[1, 109]   κλαίων ἐς τὰ οἰκία? παρελθὼν  δὲ   ἔφραζε τῇ ἑωυτοῦ γυναικὶ τὸν
[1, 108]   τὴν θυγατέρα ἐπίτεκα ἐοῦσαν, ἀπικομένην  δὲ   ἐφύλασσε βουλόμενος τὸ γενόμενον ἐξ
[1, 24]   φυλακῇ ἔχειν οὐδαμῇ μετιέντα, ἀνακῶς  δὲ   ἔχειν τῶν πορθμέων. ὡς δὲ
[1, 93]   πλέθρα τρία καὶ δέκα. λίμνη  δὲ   ἔχεται τοῦ σήματος μεγάλη, τὴν
[1, 71]   διαχρέωνται ἀλλὰ ὑδροποτέουσι, οὐ σῦκα  δὲ   ἔχουσι τρώγειν, οὐκ ἄλλο ἀγαθὸν
[1, 102]   πρώτους Μήδων ὑπηκόους ἐποίησε. μετὰ  δὲ   ἔχων δύο ταῦτα ἔθνεα καὶ
[1, 133]   μέν νυν οὕτω φυλάσσεται, μεθυσκόμενοι  δὲ   ἐώθασι βουλεύεσθαι τὰ σπουδαιέστατα τῶν
[1, 184]   τὸ πεδίον ἐόντα ἀξιοθέητα? πρότερον  δὲ   ἐώθεε ποταμὸς ἀνὰ τὸ
[1, 113]   παραδιδοῖ τῇ ἑωυτοῦ γυναικί, τὸν  δὲ   ἑωυτοῦ ἐόντα νεκρὸν λαβὼν ἔθηκε
[1, 110]   τῷ οὔνομα ἦν Μιτραδάτης, συνοίκεε  δὲ   ἑωυτοῦ συνδούλῃ, οὔνομα δὲ τῇ
[1, 203]   ἐς τὴν ἐσθῆτα ἐγγράφειν? τὰ  δὲ   ζῷα οὐκ ἐκπλύνεσθαι, ἀλλὰ συγκαταγηράσκειν
[1, 1]   τοῦτο διατίθεσθαι τὸν φόρτον. πέμπτῃ  δὲ   ἕκτῃ ἡμέρῃ ἀπ? ἧς
[1, 136]   καὶ τοξεύειν καὶ ἀληθίζεσθαι. πρὶν  δὲ   πενταέτης γένηται, οὐκ ἀπικνέεται
[1, 134]   ἀλλήλους φιλέουσι τοῖσι στόμασι? ἢν  δὲ   οὕτερος ὑποδεέστερος ὀλίγῳ, τὰς
[1, 46]   κατῆστο τοῦ παιδὸς ἐστερημένος. μετὰ  δὲ   Ἀστυάγεος τοῦ Κυαξάρεω ἡγεμονίη
[1, 198]   περὶ θυμίημα καταγιζόμενον ἵζει, ἑτέρωθι  δὲ   γυνὴ τὠυτὸ τοῦτο ποιέει,
[1, 11]   ἐκεῖνος ἐμέ ἐπεδέξατο γυμνήν, ὑπνωμένῳ  δὲ   ἐπιχείρησις ἔσται" ~ὡς δὲ
[1, 204]   πλέον τι εἶναι ἀνθρώπου, δευτέρα  δὲ   εὐτυχίη κατὰ τοὺς
[1, 32]   ὁμοίως δυνατὸς ἐκείνῳ ἐνεῖκαι, ταῦτα  δὲ   εὐτυχίη οἱ ἀπερύκει, ἄπηρος
[1, 19]   ἐπειρέσθαι περὶ τῆς νούσου. τοῖσι  δὲ   Πυθίη ἀπικομένοισι ἐς Δελφοὺς
[1, 22]   ὡς αὐτὸς κατεδόκεε. μετὰ  δὲ   τε διαλλαγή σφι ἐγένετο
[1, 7]   ἀλλ? ἐξ ἐπιδρομῆς ἁρπαγή. ~Ἡ  δὲ   ἡγεμονίη οὕτω περιῆλθε, ἐοῦσα Ἡρακλειδέων,
[1, 105]   τὴν Ἀσίην πᾶσαν ἐπέσχον. ~ἐνθεῦτεν  δὲ   ἤισαν ἐπ? Αἴγυπτον. καὶ ἐπείτε
[1, 149]   ἔτυχον κτίσαντες ἀμείνω Ἰώνων, ὡρέων  δὲ   ἥκουσαν οὐκ ὁμοίως. ~σμύρνην δὲ
[1, 216]   τῆς ἁμάξης μίσγεται ἀδεῶς. οὖρος  δὲ   ἡλικίης σφι πρόκειται ἄλλος μὲν
[1, 131]   τοῦ οὐρανοῦ Δία καλέοντες? θύουσι  δὲ   ἡλίῳ τε καὶ σελήνῃ καὶ
[1, 84]   συμφορὴν ποιησάμενοι μεγάλην ἐπέπαυντο. ~Σάρδιες  δὲ   ἥλωσαν ὧδε. ἐπειδὴ τεσσερεσκαιδεκάτη ἐγένετο
[1, 11]   οὐδέν δηλώσασα ἡσυχίην εἶχε. ὡς  δὲ   ἡμέρη τάχιστα ἐγεγόνεε, τῶν οἰκετέων
[1, 30]   βασιληίοισι ὑπὸ τοῦ Κροίσου? μετὰ  δὲ   ἡμέρῃ τρίτῃ τετάρτῃ κελεύσαντος
[1, 206]   ζευγνὺς τὸν ποταμὸν ἄπες, σὺ  δὲ   ἡμέων ἀναχωρησάντων ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ
[1, 147]   ταῦτα ποιήσαντες αὐτῇσι συνοίκεον. ~ταῦτα  δὲ   ἦν γινόμενα ἐν Μιλήτῳ. βασιλέας
[1, 23]   πόλεμον Ἀλυάττῃ ὧδε ἔσχε. ~Περίανδρος  δὲ   ἦν Κυψέλου παῖς οὗτος
[1, 12]   δὲ ἐπιχείρησις ἔσται" ~ὡς  δὲ   ἤρτυσαν τὴν ἐπιβουλήν, νυκτὸς γενομένης
[1, 102]   καὶ ἦρχον πρότερον πάντων, τότε  δὲ   ἦσαν μεμουνωμένοι μὲν συμμάχων ἅτε
[1, 156]   ἀπὸ τῶν Περσέων ἀπόλωνται. Κῦρος  δὲ   ἡσθεὶς τῇ ὑποθήκῃ καὶ ὑπεὶς
[1, 107]   οἰκίης μὲν ἐόντα ἀγαθῆς τρόπου  δὲ   ἡσυχίου, πολλῷ ἔνερθε ἄγων αὐτὸν
[1, 119]   διελὼν τὰ μὲν ὤπτησε τὰ  δὲ   ἥψησε τῶν κρεῶν, εὔτυκα δὲ
[1, 108]   δὲ ἐς σεωυτοῦ ἀπόκτεινον, μετὰ  δὲ   θάψον τρόπῳ ὅτεῳ αὐτὸς βούλεαι"
[1, 11]   μὲν ἀπεθώμαζε τὰ λεγόμενα, μετὰ  δὲ   ἱκέτευε μὴ μιν ἀναγκαίῃ ἐνδέειν
[1, 192]   ἐρσένων τούτων εἴκοσι ἵππους. κυνῶν  δὲ   Ἰνδικῶν τοσοῦτο δή τι πλῆθος
[1, 1]   πλεῦνας τῶν γυναικῶν ἀποφυγεῖν, τὴν  δὲ   Ἰοῦν σὺν ἄλλῃσι ἁρπασθῆναι. ἐσβαλομένους
[1, 201]   πέρην τοῦ Ἀράξεω ποταμοῦ, ἀντίον  δὲ   Ἰσσηδόνων ἀνδρῶν. εἰσὶ δὲ οἵτινες
[1, 56]   καὶ τὸν Ὄλυμπον χώρην, καλεομένην  δὲ   Ἱστιαιῶτιν? ἐκ δὲ τῆς Ἱστιαιώτιδος
[1, 153]   ἐπεῖχέ τε στρατηλατέειν αὐτός, ἐπὶ  δὲ   Ἴωνας ἄλλον πέμπειν στρατηγόν. ~ὡς
[1, 142]   Σπάρτην δεησομένους Ἴωσι τιμωρέειν. ~οἱ  δὲ   Ἴωνες οὗτοι, τῶν καὶ τὸ
[1, 170]   σφέας αὐτοὺς ἔδοσαν Κύρῳ. ~κεκακωμένων  δὲ   Ἰώνων καὶ συλλεγομένων οὐδὲν ἧσσον
[1, 141]   ἐπὶ τὸν πρότερον λόγον. ~Ἴωνες  δὲ   καὶ Αἰολέες, ὡς οἱ Λυδοὶ
[1, 174]   ταύτην τὴν χώρην οἰκέουσι? οἰκέουσι  δὲ   καὶ ἄλλοι καὶ Λακεδαιμονίων ἄποικοι
[1, 183]   νηοῦ βωμός ἐστι χρύσεος, ἔστι  δὲ   καὶ ἄλλος βωμὸς μέγας, ἐπ?
[1, 169]   τῆς ἑωυτοῦ ἕκαστος μαχόμενοι, ἑσσωθέντες  δὲ   καὶ ἁλόντες ἔμενον κατὰ χώρην
[1, 82]   τῆς ἔριδος συμπεσόντες ἐμάχοντο, πεσόντων  δὲ   καὶ ἀμφοτέρων πολλῶν ἐνίκων Λακεδαιμόνιοι.
[1, 32]   πλεῖστα ἔχῃ, αὕτη ἀρίστη. ὣς  δὲ   καὶ ἀνθρώπου σῶμα ἓν οὐδὲν
[1, 180]   αἱ λαῦραι, τοσαῦται ἀριθμόν? ἦσαν  δὲ   καὶ αὗται χάλκεαι φέρουσαι καὶ
[1, 82]   δὴ καὶ ἐς Λακεδαίμονα. τοῖσι  δὲ   καὶ αὐτοῖσι τοῖσι Σπαρτιήτῃσι κατ?
[1, 77]   περ πρὸς Λακεδαιμονίους) μεταπεμψάμενος  δὲ   καὶ Βαβυλωνίους καὶ γὰρ πρὸς
[1, 119]   ὅτευ θηρίου κρέα βεβρώκοι.  δὲ   καὶ γινώσκειν ἔφη καὶ ἀρεστὸν
[1, 187]   Δαρεῖον περιῆλθε βασιληίη? Δαρείῳ  δὲ   καὶ δεινὸν ἐδόκεε εἶναι τῇσι
[1, 34]   ἐπὶ τοιοῦτο πρῆγμα ἐξέπεμπε? ἀκόντια  δὲ   καὶ δοράτια καὶ τά τοιαῦτα
[1, 155]   τῶν παίδων αὐτοῦ φείσατο? ὡς  δὲ   καὶ ἐγὼ Λυδῶν τὸν μὲν
[1, 196]   τὸ χρυσίον ἔκειτο νόμος. ἐξῆν  δὲ   καὶ ἐξ ἄλλης ἐλθόντα κώμης
[1, 82]   ἀποταμόμενοι ἔσχον οἱ Λακεδαιμόνιοι. ἦν  δὲ   καὶ μέχρι Μαλέων
[1, 183]   ἱρὸν