Alphabétiquement     [«   »]
τοσοῦτον 3
τοσούτῳ 2
τότε 26
τοῦ 317
τοῦδε 11
τοὔνομα 3
τοὺς 187
Fréquences     [«    »]
257 ἐν
268 τὰ
239 τῆς
317 τοῦ
321
327 οἱ
333 μὲν
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Hérodote, Histoires, Livre I

τοῦ


Livre, Chapitre
[1, 31]   καὶ τῇ φήμῃ, στᾶσα ἀντίον  τοῦ   ἀγάλματος εὔχετο Κλεόβι τε καὶ
[1, 67]   Πυθίη σφι ἔχρησε τὰ Ὀρέστεω  τοῦ   Ἀγαμέμνονος ὀστέα ἐπαγαγομένους. ὡς δὲ
[1, 31]   οἱ δέ σφι βόες ἐκ  τοῦ   ἀγροῦ οὐ παρεγίνοντο ἐν ὥρῃ?
[1, 173]   Πανδίονος, ἐξελασθεὶς καὶ οὗτος ὑπὸ  τοῦ   ἀδελφεοῦ Αἰγέος, ἀπίκετο ἐς τοὺς
[1, 159]   αὐτοῦ ταῦτα λέγεται φωνὴν ἐκ  τοῦ   ἀδύτου γενέσθαι φέρουσαν μὲν πρὸς
[1, 146]   δὲ αὐτῶν ἀπὸ τοῦ πρυτανηίου  τοῦ   Ἀθηναίων ὁρμηθέντες καὶ νομίζοντες γενναιότατοι
[1, 189]   Βαβυλῶνα ἐγίνετο ἐπὶ Γύνδῃ ποταμῷ,  τοῦ   αἱ μὲν πηγαὶ ἐν Ματιηνοῖσι
[1, 7]   γὰρ Νίνου τοῦ Βήλου  τοῦ   Ἀλκαίου πρῶτος Ἡρακλειδέων βασιλεὺς ἐγένετο
[1, 59]   καὶ τῶν μὲν προεστεῶτος Μεγακλέος  τοῦ   Ἀλκμέωνος, τῶν δὲ ἐκ τοῦ
[1, 92]   ἔς τε Δελφοὺς καὶ ἐς  τοῦ   Ἀμφιάρεω ἀνέθηκε οἰκήιά τε ἐόντα
[1, 90]   ἐμεῦ, Κροῖσε, καὶ ἄλλου παντὸς  τοῦ   ἂν ἑκάστοτε δέῃ" ὡς δὲ
[1, 133]   νήφουσι προτιθεῖ στέγαρχος, ἐν  τοῦ   ἂν ἐόντες βουλεύωνται, καὶ ἢν
[1, 14]   ὑπὸ Δελφῶν καλέεται Γυγάδας ἐπὶ  τοῦ   ἀναθέντος ἐπωνυμίην. ~ἐσέβαλε μέν νυν
[1, 205]   τὸ ἔθνος διαφυγεῖν. ~ἦν δὲ  τοῦ   ἀνδρὸς ἀποθανόντος γυνὴ τῶν Μασσαγετέων
[1, 112]   δακρύσασα καὶ λαβομένη τῶν γουνάτων  τοῦ   ἀνδρὸς ἐχρήιζε μηδεμιῇ τέχνῃ ἐκθεῖναί
[1, 10]   μαθοῦσὰ δὲ τὸ ποιηθέν ἐκ  τοῦ   ἀνδρὸς οὔτε ἀνέβωσε αἰσχυνθεῖσα οὔτε
[1, 207]   ἀρχῆς τῆς Τομύριος. χωρίς τε  τοῦ   ἀπηγημένου αἰσχρὸν καὶ οὐκ ἀνασχετὸν
[1, 140]   λέγεται καὶ οὐ σαφηνέως περὶ  τοῦ   ἀποθανόντος, ὡς οὐ πρότερον θάπτεται
[1, 211]   Δαρεῖον, Κῦρος δὲ προελθὼν ἀπὸ  τοῦ   Ἀράξεω ἡμέρης ὁδὸν ἐποίεε κατὰ
[1, 201]   τε καὶ ἡλίου ἀνατολάς, πέρην  τοῦ   Ἀράξεω ποταμοῦ, ἀντίον δὲ Ἰσσηδόνων
[1, 216]   οἳ δὲ ἄφθονοί σφι ἐκ  τοῦ   Ἀράξεω ποταμοῦ παραγίνονται? γαλακτοπόται δ?
[1, 202]   τὸ δὲ ἓν τῶν στομάτων  τοῦ   Ἀράξεω ῥέει διὰ καθαροῦ ἐς
[1, 14]   πλεῖστα ἐν Δελφοῖσι, πάρεξ δὲ  τοῦ   ἀργύρου χρυσὸν ἄπλετον ἀνέθηκε ἄλλον
[1, 24]   γὰρ ἡδονὴν εἰ μέλλοιεν ἀκούσεσθαι  τοῦ   ἀρίστου ἀνθρώπων ἀοιδοῦ, ἀναχωρῆσαι ἐκ
[1, 113]   αὐτοῦ καταλιπών, ἐλθὼν δὲ ἐς  τοῦ   Ἁρπάγου ἀποδεικνύναι ἔφη ἕτοιμος εἶναι
[1, 186]   ἐπίμπλατο τοῦτο, ἐν τούτω ἀπεξηρασμένου  τοῦ   ἀρχαίου ῥεέθρου τοῦτο μὲν τὰ
[1, 80]   δὲ συνελθόντων τοῦτο τὸ πρὸ  τοῦ   ἄστεος ἐστὶ τοῦ Σαρδιηνοῦ, ἐὸν
[1, 62]   συνηλίζοντο, Ἀθηναίων δὲ οἱ ἐκ  τοῦ   ἄστεος, ἕως μὲν Πεισίστρατος τὰ
[1, 63]   στρατιήν. Ἀθηναῖοι δὲ οἱ ἐκ  τοῦ   ἄστεος πρὸς ἄριστον τετραμμένοι ἦσαν
[1, 62]   σφι στρατοπεδευομένοισι οἵ τε ἐκ  τοῦ   ἄστεος στασιῶται ἀπίκοντο ἄλλοι τε
[1, 187]   ὕπερ τῶν μάλιστα λεωφόρων πυλέων  τοῦ   ἄστεος τάφον ἑωυτῇ κατεσκευάσατο μετέωρον
[1, 178]   μέν νυν μέγαθος τοσοῦτον ἐστὶ  τοῦ   ἄστεος τοῦ Βαβυλωνίου, ἐκεκόσμητο δὲ
[1, 122]   ἐπίστασθαι μὲν γὰρ ὡς βουκόλου  τοῦ   Ἀστυάγεος εἴη παῖς, ἀπὸ δὲ
[1, 116]   ἦγον ἔσω οἱ θεράποντες κελεύσαντος  τοῦ   Ἀστυάγεος, ἐπεὶ δὲ ὑπελέλειπτο
[1, 114]   τοὔνομα) ἀλλὰ πρὸς τοῦ βουκόλου  τοῦ   Ἀστυάγεος παιδός. δὲ Ἀρτεμβάρης
[1, 123]   τούτου τάδε οἱ κατέργαστο? ἐόντος  τοῦ   Ἀστυάγεος πικροῦ ἐς τοὺς Μήδους,
[1, 160]   γινόμενος, ὅτε Χίων οὐδεὶς ἐκ  τοῦ   Ἀταρνέος τούτου οὔτε οὐλὰς κριθέων
[1, 7]   τῆς χώρης ἦσαν ἀπόγονοὶ Λυδοῦ  τοῦ   Ἄτυος, ἀπ? ὅτευ δῆμος
[1, 186]   λίμνῃ, μνημόσυνον τόδε ἄλλο ἀπὸ  τοῦ   αὐτοῦ ἔργου ἐλίπετο? ἐτάμνετο λίθους
[1, 11]   δὲ ὑπολαβοῦσα ἔφη ἐκ  τοῦ   αὐτοῦ μὲν χωρίου ὁρμή
[1, 211]   ἐπὶ τὸν Ἀράξεα, λειφθέντος δὲ  τοῦ   ἀχρηίου, ἐπελθοῦσα τῶν Μασσαγετέων τριτημορὶς
[1, 178]   μέγαθος τοσοῦτον ἐστὶ τοῦ ἄστεος  τοῦ   Βαβυλωνίου, ἐκεκόσμητο δὲ ὡς οὐδὲν
[1, 60]   ἐπεί γε ἀπεκρίθη ἐκ παλαιτέρου  τοῦ   βαρβάρου ἔθνεος τὸ Ἑλληνικὸν ἐὸν
[1, 1]   τε πολλάς καὶ δὴ καὶ  τοῦ   βασιλέος θυγατέρα? τὸ δέ οἱ
[1, 2]   Φοινίκης ἐς Τύρον προσσχόντας ἁρπάσαι  τοῦ   βασιλέος τὴν θυγατέρα Εὐρώπην. εἴησαν
[1, 2]   τἄλλα τῶν εἵνεκεν ἀπίκατο, ἁρπάσαι  τοῦ   βασιλέος τὴν θυγατέρα Μηδείην. πέμψαντά
[1, 94]   δὲ Λυδῶν μετονομασθῆναι αὐτοὺς ἐπὶ  τοῦ   βασιλέος τοῦ παιδός, ὅς σφεας
[1, 35]   Φρὺξ μὲν γενεῇ, γένεος δὲ  τοῦ   βασιληίου. παρελθὼν δὲ οὗτος ἐς
[1, 7]   Ἄγρων μὲν γὰρ Νίνου  τοῦ   Βήλου τοῦ Ἀλκαίου πρῶτος Ἡρακλειδέων
[1, 31]   ὀφθεῖσι ὑπὸ τῆς πανηγύριος τελευτὴ  τοῦ   βίου ἀρίστη ἐπεγένετο, διέδεξέ τε
[1, 30]   καὶ πάντα παραμείναντα? τοῦτο δὲ  τοῦ   βίου εὖ ἥκοντι, ὡς τὰ
[1, 30]   ὡς τὰ παρ? ἡμῖν, τελευτὴ  τοῦ   βίου λαμπροτάτη ἐπεγένετο? γενομένης γὰρ
[1, 214]   δὴ κατὰ τὴν Κύρου τελευτὴν  τοῦ   βίου, πολλῶν λόγων λεγομένων, ὅδε
[1, 122]   τραφῆναι δὲ ἔλεγε ὑπὸ τῆς  τοῦ   βουκόλου γυναικός, ἤιέ τε ταύτην
[1, 114]   βασιλέα εἶναι τοῦτον δὴ τὸν  τοῦ   βουκόλου ἐπίκλησιν παῖδα. δὲ
[1, 111]   κως κατὰ δαίμονα τίκτει οἰχομένου  τοῦ   βουκόλου ἐς πόλιν. ἦσαν δὲ
[1, 113]   ὀνομασθέντα παραλαβοῦσα ἔτρεφε γυνὴ  τοῦ   βουκόλου, οὔνομα ἄλλο κού τι
[1, 113]   τε διὰ τούτων καὶ ἔθαψε  τοῦ   βουκόλου τὸ παιδίον, καὶ τὸ
[1, 118]   κατά περ ἤκουσε αὐτὸς πρὸς  τοῦ   βουκόλου τὸ πρῆγμα, πάλιν ἀπηγέετο
[1, 114]   ἦν τοῦτο τοὔνομα) ἀλλὰ πρὸς  τοῦ   βουκόλου τοῦ Ἀστυάγεος παιδός.
[1, 93]   τῶν παιδισκέων ἔργον ἐὸν μέγιστον.  τοῦ   γὰρ δὴ Λυδῶν δήμου αἱ
[1, 124]   καταιρέειν πειρήσονται. ὡς ὦν ἑτοίμου  τοῦ   γε ἐνθάδε ἐόντος, ποίεε ταῦτα
[1, 14]   θρόνος οὗτος ἔνθα περ οἱ  τοῦ   Γύγεω κρητῆρες. δὲ χρυσός
[1, 15]   παρήσομεν τοσαῦτα ἐπιμνησθέντες, Ἄρδυος δὲ  τοῦ   Γύγεω μετὰ Γύγην βασιλεύσαντος μνήμην
[1, 13]   συνέβησαν ἐς τὠυτὸ οἳ τε  τοῦ   Γύγεω στασιῶται καί οἱ λοιποὶ
[1, 189]   ἑκατὸν παρ? ἑκάτερον τὸ χεῖλος  τοῦ   Γύνδεω τετραμμένας πάντα τρόπον, διατάξας
[1, 103]   τοξοφόρους καὶ τοὺς ἱππέας? πρὸ  τοῦ   δὲ ἀναμὶξ ἦν πάντα ὁμοίως
[1, 160]   Χῖοι ἐπὶ τῷ Ἀταρνέι μισθῷ?  τοῦ   δὲ Ἀταρνέος τούτου ἐστὶ χῶρος
[1, 98]   κύκλου οἱ προμαχεῶνες εἰσὶ λευκοί,  τοῦ   δὲ δευτέρου μέλανες, τρίτου δὲ
[1, 186]   τῆς πόλιος ἐούσης δύο φαρσέων,  τοῦ   δὲ ποταμοῦ μέσον ἔχοντος, ἐπὶ
[1, 129]   τὸ κράτος, ἀδικώτατον δέ, ὅτι  τοῦ   δείπνου εἵνεκεν Μήδους κατεδούλωσε. εἰ
[1, 119]   ἐπείτε δὲ τῆς ὥρης γινομένης  τοῦ   δείπνου παρῆσαν οἵ τε ἄλλοι
[1, 73]   τοῦτον Μήδων Κυαξάρης Φραόρτεω  τοῦ   Δηιόκεω, ὃς τοὺς Σκύθας τούτους
[1, 103]   τελευτήσαντος ἐξεδέξατο Κυαξάρης Φραόρτεω  τοῦ   Δηιόκεω παῖς. οὗτος λέγεται πολλὸν
[1, 97]   ἐγὼ δοκέω, μάλιστα ἔλεγον οἱ  τοῦ   Δηιόκεω φίλοι οὐ γὰρ δὴ
[1, 14]   δὲ λόγῳ χρεωμένῳ οὐ Κορινθίων  τοῦ   δημοσίου ἐστὶ θησαυρός, ἀλλὰ
[1, 196]   ἐκακώθησαν καὶ οἰκοφθορήθησαν, πᾶς τις  τοῦ   δήμου βίου σπανίζων καταπορνεύει τὰ
[1, 196]   ἐξωνέοντο τὰς καλλιστευούσας? ὅσοι δὲ  τοῦ   δήμου ἔσκον ἐπίγαμοι, οὗτοι δὲ
[1, 59]   ἠθέλησαν ἀπολέσαι δῆθεν, ἐδέετό τε  τοῦ   δήμου φυλακῆς τινος πρὸς αὐτοῦ
[1, 183]   κάτω νηός, ἔνθα ἄγαλμα μέγα  τοῦ   Διὸς ἔνι κατήμενον χρύσεον, καὶ
[1, 182]   δὴ ἐκεῖθι κοιμᾶται ἐν τῷ  τοῦ   Διὸς τοῦ Θηβαιέος γυνή, ἀμφότεραι
[1, 56]   καὶ Ἀθηναίους προέχοντας τοὺς μὲν  τοῦ   Δωρικοῦ γένεος τοὺς δὲ τοῦ
[1, 8]   δοκέω πείθεσθαι μοι λέγοντι περὶ  τοῦ   εἴδεος τῆς γυναικός ὦτα γὰρ
[1, 93]   τε καὶ ἄλλη χώρη, πάρεξ  τοῦ   ἐκ τοῦ Τμώλου καταφερομένου ψήγματος.
[1, 56]   τὴν Φθιῶτιν, ἐπὶ δὲ Δώρου  τοῦ   Ἕλληνος τὴν ὑπὸ τὴν Ὄσσαν
[1, 212]   τοιούτῳ φαρμάκῳ δολώσας ἐκράτησας παιδὸς  τοῦ   ἐμοῦ, ἀλλ? οὐ μάχῃ κατὰ
[1, 36]   σφι τάδε. παιδὸς μὲν πέρι  τοῦ   ἐμοῦ μὴ μνησθῆτε ἔτι? οὐ
[1, 41]   με ἀμείβεσθαι) φύλακα παιδός σε  τοῦ   ἐμοῦ χρηίζω γενέσθαι ἐς ἄγρην
[1, 205]   ἐπὶ τὸν Ἀράξεα ἐποιέετο ἐκ  τοῦ   ἐμφανέος ἐπὶ τοὺς Μασσαγέτας στρατηίην,
[1, 183]   ἐν τῷ νηῷ. ~ἔστι δὲ  τοῦ   ἐν Βαβύλῶνι ἱροῦ καὶ ἄλλος
[1, 13]   τὴν βασιληίην καὶ ἐκρατύνθη ἐκ  τοῦ   ἐν Δελφοῖσι χρηστηρίου. ὡς γὰρ
[1, 46]   τῶν τε ἐν Ἕλλησι καὶ  τοῦ   ἐν Λιβύῃ, διαπέμψας ἄλλους ἄλλῃ,
[1, 160]   οὐδενὶ οὔτε πέμματα ἐπέσσετο καρποῦ  τοῦ   ἐνθεῦτεν, ἀπείχετο τε τῶν πάντων
[1, 120]   σοὶ προεφράζομεν. νῦν δὲ ἀποσκήψαντος  τοῦ   ἐνυπνίου ἐς φαῦλον, αὐτοί τε
[1, 40]   με νικᾷς γνώμην ἀποφαίνων περὶ  τοῦ   ἐνυπνίου. ὡς ὦν νενικημένος ὑπὸ
[1, 32]   τι μέγα πλούσιος μᾶλλον  τοῦ   ἐπ? ἡμέρην ἔχοντος ὀλβιώτερος ἐστί,
[1, 13]   τὸν πέμπτον ἀπόγονον Γύγεω. τούτου  τοῦ   ἔπεος Λυδοί τε καί οἱ
[1, 202]   ὀσφραινομένους δὲ καταγιζομένου τοῦ καρποῦ  τοῦ   ἐπιβαλλομένου μεθύσκεσθαι τῇ ὀσμῇ κατά
[1, 51]   τις Δελφῶν Λακεδαιμονίοισι βουλόμενος χαρίζεσθαι,  τοῦ   ἐπιστάμενος τὸ οὔνομα οὐκ ἐπιμνήσομαι.
[1, 97]   ἐπετράποντο. ~πλεῦνος δὲ αἰεὶ γινομένου  τοῦ   ἐπιφοιτέοντος, οἷα πυνθανομένων τὰς δίκας
[1, 68]   χαλκεὺς ἀποθωμάζοντα εἶπε παυσάμενος  τοῦ   ἔργου κου ἄν,
[1, 196]   χρᾶσθαι. κατὰ κώμας ἑκάστας ἅπαξ  τοῦ   ἔτεος ἑκάστου ἐποιέετο τάδε? ὡς
[1, 98]   τὸ τεῖχος ὥστε ἕτερος  τοῦ   ἑτέρου κύκλος τοῖσι προμαχεῶσι μούνοισι
[1, 113]   κοσμήσας δὲ τῷ κόσμῳ παντὶ  τοῦ   ἑτέρου παιδός, φέρων ἐς τὸ
[1, 181]   περιθέει, οὐ πολλῷ τεῳ ἀσθενέστερον  τοῦ   ἑτέρου τείχεος, στεινότερον δέ. ἐν
[1, 186]   βασιλέων ὅκως τις ἐθέλοι ἐκ  τοῦ   ἑτέρου φάρσεος ἐς τοὔτερον διαβῆναι,
[1, 72]   δεξιῇ ἔχει ῥέων, ἐκ δὲ  τοῦ   ἑτέρου Φρύγας? παραμειβόμενος δὲ τούτους
[1, 110]   Ἀγβατάνων καὶ πρὸς τοῦ πόντου  τοῦ   Εὐξείνου? ταύτῃ μὲν γὰρ
[1, 32]   πλούσιος ἀνόλβιος δὲ δυοῖσι προέχει  τοῦ   εὐτυχέος μοῦνον, οὗτος δὲ τοῦ
[1, 193]   δὲ ἐς ἄλλον ποταμὸν ἐκ  τοῦ   Εὐφρήτεω, ἐς τὸν Τίγρην, παρ?
[1, 191]   αὐτῷ τούτῳ κατὰ τὸ ῥέεθρον  τοῦ   Εὐφρήτεω ποταμοῦ ὑπονενοστηκότος ἀνδρὶ ὡς
[1, 45]   οὗτος δὴ φονεὺς μὲν  τοῦ   ἑωυτοῦ ἀδελφεοῦ γενόμενος φονεὺς δὲ
[1, 137]   τόν γε ἀληθέως τοκέα ὑπὸ  τοῦ,   ἑωυτοῦ παιδὸς ἀποθνήσκειν. ~ἅσσα δέ
[1, 119]   κρεῶν, Ἁρπάγῳ δὲ τοῦ παιδὸς  τοῦ   ἑωυτοῦ, πλὴν κεφαλῆς τε καὶ
[1, 188]   ἐστρατεύετο, ἔχοντά τε τοῦ πατρὸς  τοῦ   ἑωυτοῦ τοὔνομα Λαβυνήτου καὶ τὴν
[1, 93]   Ἀλυάττεω τοῦ Κροίσου πατρὸς σῆμα,  τοῦ   κρηπὶς μὲν ἐστὶ λίθων
[1, 14]   ἐστὶ θησαυρός, ἀλλὰ Κυψέλου  τοῦ   Ἠετίωνος. οὗτος δὲ Γύγης
[1, 7]   τύραννος Σαρδίων, ἀπόγονος δὲ Ἀλκαίου  τοῦ   Ἡρακλέος. Ἄγρων μὲν γὰρ
[1, 182]   Πατάροισι τῆς Λυκίης πρόμαντις  τοῦ   θεοῦ, ἐπεὰν γένηται? οὐ γὰρ
[1, 91]   εἶναι τὴν ἁμαρτάδα καὶ οὐ  τοῦ   θεοῦ. κατὰ μὲν δὴ τὴν
[1, 69]   λέγων τάδε. Λακεδαιμόνιοι, χρήσαντος  τοῦ   θεοῦ τὸν Ἕλληνα φίλον προσθέσθαι,
[1, 181]   οἱ Χαλδαῖοι ἐόντες ἱρέες τούτου  τοῦ   θεοῦ. ~φασὶ δὲ οἱ αὐτοὶ
[1, 142]   ὑγροῦ πιεζόμενα, τὰ δὲ ὑπὸ  τοῦ   θερμοῦ τε καὶ αὐχμώδεος. γλῶσσαν
[1, 182]   κοιμᾶται ἐν τῷ τοῦ Διὸς  τοῦ   Θηβαιέος γυνή, ἀμφότεραι δὲ αὗται
[1, 9]   τοι θεήσασθαι. ἐπεὰν δέ ἀπὸ  τοῦ   θρόνου στείχῃ ἐπὶ τὴν εὐνήν
[1, 59]   ἐπυνθάνετο Κροῖσος ὑπὸ Πεισιστράτου  τοῦ   Ἱπποκράτεος τοῦτον τὸν χρόνον τυραννεύοντος
[1, 147]   μὲν αὐτῶν Λυκίους ἀπὸ Γλαύκου  τοῦ   Ἱππολόχου γεγονότας, οἳ δὲ Καύκωνας
[1, 64]   δὲ ὧδε? ἐπ? ὅσον ἔποψις  τοῦ   ἱροῦ εἶχε, ἐκ τούτου τοῦ
[1, 199]   ἐς τὰ γούνατα μιχθῇ ἔξω  τοῦ   ἱροῦ? ἐμβαλόντα δὲ δεῖ εἰπεῖν
[1, 144]   τούτους χρῆν τοὺς λαμβάνοντας ἐκ  τοῦ   ἱροῦ μὴ ἐκφέρειν ἀλλ? αὐτοῦ
[1, 181]   ἐὸν τετράγωνον. ἐν μέσῳ δὲ  τοῦ   ἱροῦ πύργος στερεὸς οἰκοδόμηται, σταδίου
[1, 52]   καὶ Θηβέων ἐν τῳ νηῷ  τοῦ   Ἰσμηνίου Ἀπόλλωνος. ~τοῖσι δὲ ἄγειν
[1, 202]   καὶ μέζων καὶ ἐλάσσων εἶναι  τοῦ   Ἴστρου? νήσους δὲ ἐν αὐτῷ
[1, 56]   τοῦ Δωρικοῦ γένεος τοὺς δὲ  τοῦ   Ἰωνικοῦ. ταῦτα γὰρ ἦν τὰ
[1, 211]   ταῦτα Κύρου τε καὶ Περσέων  τοῦ   καθαροῦ στρατοῦ ἀπελάσαντος ὀπίσω ἐπὶ
[1, 45]   ἑωυτοῦ ἀδελφεοῦ γενόμενος φονεὺς δὲ  τοῦ   καθήραντος, ἐπείτε ἡσυχίη τῶν ἀνθρώπων
[1, 12]   γυναῖκα καὶ τὴν βασιληίην Γύγης  τοῦ   καὶ Ἀρχίλοχος Πάριος κατὰ
[1, 85]   τάδε ἐγίνετο. ἦν οἱ παῖς,  τοῦ   καὶ πρότερον ἐπεμνήσθην, τὰ μὲν
[1, 45]   δὲ οὐ σύ μοι τοῦδε  τοῦ   κακοῦ αἴτιος, εἰ μὴ ὅσον
[1, 46]   Κυαξάρεω ἡγεμονίη καταιρεθεῖσα ὑπὸ Κύρου  τοῦ   Καμβύσεω καὶ τὰ τῶν Περσέων
[1, 122]   Κῦρον. νοστήσαντα δέ μιν ἐς  τοῦ   Καμβύσεω τὰ οἰκία ἐδέξαντο οἱ
[1, 202]   τῷ οἴνῳ πλεῦνος δὲ ἐπιβαλλομένου  τοῦ   καρποῦ μᾶλλον μεθύσκεσθαι, ἐς
[1, 202]   τὸ πῦρ, ὀσφραινομένους δὲ καταγιζομένου  τοῦ   καρποῦ τοῦ ἐπιβαλλομένου μεθύσκεσθαι τῇ
[1, 153]   αὐτῶν οὐ περιοψομένων. ~ταῦτα εἰπόντος  τοῦ   κήρυκος, λέγεται Κῦρον ἐπειρέσθαι τοὺς
[1, 22]   ἐς τὸ ἔσχατον κακοῦ, ἤκουε  τοῦ   κήρυκος νοστήσαντος ἐκ τῆς Μιλήτου
[1, 83]   οἳ δὲ ὅμως, ἐπείτε ἐπύθοντο  τοῦ   κήρυκος, ὁρμέατο βοηθέειν. καί σφι
[1, 91]   ὅκως ἂν κατὰ τοὺς παῖδας  τοῦ   Κροίσου γένοιτο τὸ Σαρδίων πάθος
[1, 30]   ἐξεινίζετο ἐν τοῖσι βασιληίοισι ὑπὸ  τοῦ   Κροίσου? μετὰ δὲ ἡμέρῃ τρίτῃ
[1, 43]   τοῦ μὲν ἁμαρτάνει, τυγχάνει δὲ  τοῦ   Κροίσου παιδός. μὲν δὴ
[1, 37]   τούτοισι τῶν Μυσῶν, ἐπεσέρχεται  τοῦ   Κροίσου παῖς ἀκηκοὼς τῶν ἐδέοντο
[1, 93]   τῶν Βαβυλωνίων? ἔστι αὐτόθι Ἀλυάττεω  τοῦ   Κροίσου πατρὸς σῆμα, τοῦ
[1, 37]   οἱ Μυσοί. οὐ φαμένου δὲ  τοῦ   Κροίσου τόν γε παῖδά σφι
[1, 46]   ἐστερημένος. μετὰ δὲ Ἀστυάγεος  τοῦ   Κυαξάρεω ἡγεμονίη καταιρεθεῖσα ὑπὸ Κύρου
[1, 114]   δὴ ἐποίησε τὸ προσταχθὲν ἐκ  τοῦ   Κύρου, ἐκέλευε αὐτὸν τοὺς ἄλλους
[1, 111]   τῆς Ἀστυάγεος θυγατρὸς καὶ Καμβύσεω  τοῦ   Κύρου, καί μιν Ἀστυάγης ἐντέλλεται
[1, 191]   ἔμαθον οἱ Βαβυλώνιοι τὸ ἐκ  τοῦ   Κύρου ποιεύμενον, οἳ δ? ἂν
[1, 157]   Μῆδος ἐλάσας ἐπὶ τὰς Σάρδις  τοῦ   Κύρου στρατοῦ μοῖραν ὅσην δή
[1, 123]   τά οἱ ἐδόκεε? ἀπορράψας δὲ  τοῦ   λαγοῦ τὴν γαστέρα, καὶ δίκτυα
[1, 84]   ἔτεκε, Τελμησσέων δικασάντων ὡς περιενειχθέντος  τοῦ   λέοντος τὸ τεῖχος ἔσονται Σάρδιες
[1, 127]   τινὲς αὐτῶν ἐμάχοντο, ὅσοι μὴ  τοῦ   λόγου μετέσχον, οἳ δὲ αὐτομόλεον
[1, 5]   σημήνας προβήσομαι ἐς τὸ πρόσω  τοῦ   λόγου, ὁμοίως σμικρὰ καὶ μεγάλα
[1, 11]   ἂν μὴ πάντα πειθόμενος Κανδαύλῃ  τοῦ   λοιποῦ ἴδῃς τὰ μὴ σε
[1, 189]   δή μιν ἀσθενέα ποιήσειν ὥστε  τοῦ   λοιποῦ καὶ γυναῖκας μιν εὐπετέως
[1, 79]   Ἀσίῃ οὔτε ἀνδρηιότερον οὔτε ἀλκιμώτερον  τοῦ   Λυδίου. δὲ μάχη σφέων
[1, 22]   κῆρυξ καὶ εἶπας πρὸς Θρασύβουλον  τοῦ   Λυδοῦ τὰς ἐντολὰς ἀπῆλθε ἐς
[1, 173]   παρὰ Σαρπηδόνα, οὕτω δὴ κατὰ  τοῦ   Λύκου τὴν ἐπωνυμίην Λύκιοι ἀνὰ
[1, 60]   τοῦ Μεγακλέος στασιῶται καὶ οἱ  τοῦ   Λυκούργου ἐξελαύνουσί μιν. οὕτω μὲν
[1, 160]   Μυτιλήνην. οἱ δὲ Μυτιληναῖοι ἐπιπέμποντος  τοῦ   Μαζάρεος ἀγγελίας ἐκδιδόναι τὸν Πακτύην
[1, 14]   ἄπλετον ἀνέθηκε ἄλλον τε καὶ  τοῦ   μάλιστα μνήμην ἄξιον ἔχειν ἐστί,
[1, 94]   περὶ αὐτῶν λέγοντες. ἐπὶ Ἄτυος  τοῦ   Μάνεω βασιλέος σιτοδείην ἰσχυρὴν ἀνὰ
[1, 55]   τρίτον? ἐπείτε γὰρ δὴ παρέλαβε  τοῦ   μαντείου ἀληθείην, ἐνεφορέετο αὐτοῦ. ἐπειρώτα
[1, 49]   ἐχρήσθη? κατὰ δὲ τὴν Ἀμφιάρεω  τοῦ   μαντηίου ὑπόκρισιν, οὐκ ἔχω εἰπεῖν
[1, 62]   εἶχον? ἐπείτε δὲ ἐπύθοντο ἐκ  τοῦ   Μαραθῶνος αὐτὸν πορεύεσθαι ἐπὶ τὸ
[1, 60]   χρόνον τὠυτὸ φρονήσαντες οἵ τε  τοῦ   Μεγακλέος στασιῶται καὶ οἱ τοῦ
[1, 61]   τὴν πρὸς Μεγακλέα γενομένην γαμέει  τοῦ   Μεγακλέος τὴν θυγατέρα. οἷα δὲ
[1, 204]   τοῦ ὦν δὴ πεδίου τούτου  τοῦ   μεγάλου οὐκ ἐλαχίστην μοῖραν μετέχουσι
[1, 183]   μὴ γαλαθηνὰ μούνᾳ, ἐπὶ δὲ  τοῦ   μέζονος βωμοῦ καὶ καταγίζουσι λιβανωτοῦ
[1, 147]   δὲ Καύκωνας Πυλίους ἀπὸ Κόδρου  τοῦ   Μελάνθου, οἳ δὲ καὶ συναμφοτέρους.
[1, 43]   δὲ Ἄδρηστος, ἀκοντίζων τὸν ὗν  τοῦ   μὲν ἁμαρτάνει, τυγχάνει δὲ τοῦ
[1, 109]   ἐμοὶ κινδύνων μέγιστος; ἀλλὰ  τοῦ   μὲν ἀσφαλέος εἵνεκα ἐμοὶ δεῖ
[1, 117]   κελεύων ἔχειν αὐτόν. ~Ἀστυάγης δὲ  τοῦ   μὲν βουκόλου τὴν ἀληθείην ἐκφήναντος
[1, 98]   κύκλον μάλιστά κῃ τὸ μέγαθος.  τοῦ   μὲν δὴ πρώτου κύκλου οἱ
[1, 122]   δέ σφι ἔλεγε, φὰς πρὸ  τοῦ   μὲν οὐκ εἰδέναι ἀλλ? ἡμαρτηκέναι
[1, 142]   τῶν καὶ τὸ Πανιώνιον ἐστί,  τοῦ   μὲν οὐρανοῦ καὶ τῶν ὡρέων
[1, 178]   πηχέων? δὲ βασιλήιος πῆχυς  τοῦ   μετρίου ἐστὶ πήχεος μέζων τρισὶ
[1, 86]   εἴ τίς μιν δαιμόνων ῥύσεται  τοῦ   μὴ ζῶντα κατακαυθῆναι. τὸν μὲν
[1, 128]   τε καὶ ἔφευγον. ~διαλυθέντος δὲ  τοῦ   Μηδικοῦ. στρατεύματος αἰσχρῶς, ὡς ἐπύθετο
[1, 91]   ἦν Μηδὶς καὶ Ἀστυάγεος θυγάτηρ  τοῦ   Μήδων βασιλέος, δὲ Πέρσης
[1, 35]   ἀμείβετο βασιλεῦ, Γορδίεω μὲν  τοῦ   Μίδεω εἰμὶ παῖς, ὀνομάζομαι δὲ
[1, 45]   παῖδα? Ἄδρηστος δὲ Γορδίεω  τοῦ   Μίδεω, οὗτος δὴ φονεὺς
[1, 188]   ἄγεται τοῦ παρὰ Σοῦσα ῥέοντος,  τοῦ   μούνου πίνει βασιλεὺς καὶ ἄλλου
[1, 7]   ἐκδεκόμενος τὴν ἀρχήν, μέχρι Κανδαύλεω  τοῦ   Μύρσου. ~οὗτος δὴ ὦν
[1, 171]   Μυλάσοισι Διὸς Καρίου ἱρὸν ἀρχαῖον,  τοῦ   Μυσοῖσι μὲν καὶ Λυδοῖσι μέτεστι
[1, 45]   φονεύς. στὰς δὲ οὗτος πρὸ  τοῦ   νεκροῦ παρεδίδου ἑωυτὸν Κροίσῳ προτείνων
[1, 183]   χρυσίου πεποίηται ταῦτα. ἔξω δὲ  τοῦ   νηοῦ βωμός ἐστι χρύσεος, ἔστι
[1, 26]   πόλιος, τότε ἐπολιορκέετο, καὶ  τοῦ   νηοῦ ἑπτὰ στάδιοι. πρώτοισι μὲν
[1, 159]   ποιέειν; τοὺς ἱκέτας μου ἐκ  τοῦ   νηοῦ κεραΐζεις; Ἀριστόδικον δὲ οὐκ
[1, 26]   πόλιν τῇ Ἀρτέμιδι, ἐξάψαντες ἐκ  τοῦ   νηοῦ σχοινίον ἐς τὸ τεῖχος.
[1, 90]   ἐνετέλλετο τιθέντας τὰς πέδας ἐπὶ  τοῦ   νηοῦ τὸν οὐδὸν εἰρωτᾶν εἰ
[1, 24]   νόμον τὸν ὄρθιον, τελευτῶντος δὲ  τοῦ   νόμου ῥῖψαί μιν ἐς τὴν
[1, 44]   Δία καθάρσιον μαρτυρόμενος τὰ ὑπὸ  τοῦ   ξείνου πεπονθὼς εἴη ἐκάλεε δὲ
[1, 174]   θειότερον ἐφαίνοντο τιτρώσκεσθαι οἱ ἐργαζόμενοι  τοῦ   οἰκότος τά τε ἄλλα τοῦ
[1, 212]   ἐμπιπλάμενοι μαίνεσθε οὕτω ὥστε κατιόντος  τοῦ   οἴνου ἐς τὸ σῶμα ἐπαναπλέειν
[1, 36]   τούτων ἐδέοντο, Κροῖσος δὲ μνημονεύων  τοῦ   ὀνείρου τὰ ἔπεα ἔλεγέ σφι
[1, 43]   δὴ βληθεὶς τῇ αἰχμῇ ἐξέπλησε  τοῦ   ὀνείρου τὴν φήμην, ἔθεε δέ
[1, 36]   μέγα? ὁρμώμενος δὲ οὗτος ἐκ  τοῦ   ὄρεος τούτου τὰ τῶν Μυσῶν
[1, 67]   οἷοί τε ἐγίνοντο τὴν θήκην  τοῦ   Ὀρέστεω ἔπεμπον αὖτις τὴν ἐς
[1, 185]   δὲ ὀρυσσόμενον χοῦν ἐκ τούτου  τοῦ   ὀρύγματος ἀναισίμου παρὰ τὰ χείλεα
[1, 179]   ἐπλίνθευον τὴν γῆν τὴν ἐκ  τοῦ   ὀρύγματος ἐκφερομένην, ἑλκύσαντες δὲ πλίνθους
[1, 147]   καὶ συναμφοτέρους. ἀλλὰ γὰρ περιέχονται  τοῦ   οὐνόματος μᾶλλόν τι τῶν ἄλλων
[1, 146]   μοῖρα, τοῖσι Ἰωνίης μέτα οὐδὲ  τοῦ   οὐνόματος οὐδέν, Μινύαι δὲ Ὀρχομένιοί
[1, 131]   θυσίας ἔρδειν, τὸν κύκλον πάντα  τοῦ   οὐρανοῦ Δία καλέοντες? θύουσι δὲ
[1, 113]   Ἁρπάγου ἀποδεικνύναι ἔφη ἕτοιμος εἶναι  τοῦ   παιδίου τὸν νέκυν. πέμψας δὲ
[1, 116]   χρόνος τῆς ἐκθέσιος τῇ ἡλικίῃ  τοῦ   παιδὸς ἐδόκεε συμβαίνειν. ἐκπλαγεὶς δὲ
[1, 129]   δεῖπνον, τὸ μιν ἐκεῖνος σαρξὶ  τοῦ   παιδὸς ἐθοίνησε, τι εἴη
[1, 44]   οἰκίοισι ὑποδεξάμενος τὸν ξεῖνον φονέα  τοῦ   παιδὸς ἐλάνθανε βόσκων, τὸν δὲ
[1, 120]   πλεῖστος γνώμην εἰμί, βασιλέος ὀνομασθέντος  τοῦ   παιδὸς ἐξήκειν τε τὸν ὄνειρον
[1, 46]   ἔτεα ἐν πένθεϊ μεγάλῳ κατῆστο  τοῦ   παιδὸς ἐστερημένος. μετὰ δὲ
[1, 119]   παρέφερον τοῖσι προσέκειτο τὴν κεφαλὴν  τοῦ   παιδὸς κατακεκαλυμμένην καὶ τὰς χεῖρας
[1, 118]   νεήλυδα, τοῦτο δὲ σῶστρα γὰρ  τοῦ   παιδὸς μέλλω θύειν τοῖσι θεῶν
[1, 43]   τὴν τε μάχην καὶ τὸν  τοῦ   παιδὸς μόρον ἐσήμηνέ οἱ. ~ὁ
[1, 94]   μετονομασθῆναι αὐτοὺς ἐπὶ τοῦ βασιλέος  τοῦ   παιδός, ὅς σφεας ἀνήγαγε, ἐπὶ
[1, 44]   ~ὁ δὲ Κροῖσος τῳ θανάτῳ  τοῦ   παιδὸς συντεταραγμένος μᾶλλον τι ἐδεινολογέετο
[1, 119]   Ἅρπαγος καὶ ἀποκαλύπτων ὁρᾷ  τοῦ   παιδὸς τὰ λείμματα, ἰδὼν δὲ
[1, 116]   ὅδε τοὶ πάρειμι" ~ταῦτα λέγοντος  τοῦ   παιδὸς τὸν Ἀστυάγεα ἐσήιε ἀνάγνωσις
[1, 35]   ~ἔχοντι δέ οἱ ἐν χερσὶ  τοῦ   παιδὸς τὸν γάμον, ἀπικνέεται ἐς
[1, 119]   ἐπίπλεαι μηλέων κρεῶν, Ἁρπάγῳ δὲ  τοῦ   παιδὸς τοῦ ἑωυτοῦ, πλὴν κεφαλῆς
[1, 114]   δὲ παιδὸς ὧδε περιυβρίσμεθα, δεικνὺς  τοῦ   παιδὸς τοὺς ὤμους. ~ἀκούσας δὲ
[1, 143]   μὲν οὐδέν, ἀσθενέος δὲ ἐόντος  τοῦ   παντὸς τότε Ἑλληνικοῦ γένεος, πολλῷ
[1, 188]   τοῦ Χοάσπεω ποταμοῦ ἅμα ἄγεται  τοῦ   παρὰ Σοῦσα ῥέοντος, τοῦ μούνου
[1, 87]   παραστῆναι καὶ ῥύσασθαι αὐτὸν ἐκ  τοῦ   παρεόντος κακοῦ. τὸν μὲν δακρύοντα
[1, 92]   ἐξ Ἰάδος. ἐπείτε δὲ δόντος  τοῦ   πατρὸς ἐκράτησε τῆς ἀρχῆς
[1, 17]   Μιλησίοισι, παραδεξάμενος τὸν πόλεμον παρὰ  τοῦ   πατρός. ἐπελαύνων γὰρ ἐπολιόρκεε τὴν
[1, 35]   ἀέκων πάρειμι ἐξεληλαμένος τε ὑπὸ  τοῦ   πατρὸς καὶ ἐστερημένος πάντων" Κροῖσος
[1, 126]   τὰ βουκόλια Κῦρος πάντα  τοῦ   πατρὸς συναλίσας ἐς τὠυτὸ ἔθυσε
[1, 18]   καὶ πρότερον μοι δεδήλωται, παρὰ  τοῦ   πατρὸς τὸν πόλεμον προσεῖχε ἐντεταμένως.
[1, 188]   τὸν παῖδα ἐστρατεύετο, ἔχοντά τε  τοῦ   πατρὸς τοῦ ἑωυτοῦ τοὔνομα Λαβυνήτου
[1, 59]   τῶν παράλων καὶ τῶν ἐκ  τοῦ   πεδίου Ἀθηναίων, καὶ τῶν μὲν
[1, 59]   τοῦ Ἀλκμέωνος, τῶν δὲ ἐκ  τοῦ   πεδίου Λυκούργου Ἀριστολαΐδεω, καταφρονήσας τὴν
[1, 80]   πεζὸν στρατὸν ἐκέλευσε, ὄπισθε δὲ  τοῦ   πεζοῦ ἐπέταξε τὴν πᾶσαν ἵππον.
[1, 58]   καταφαίνεται εἶναι? ἀποσχισθὲν μέντοι ἀπὸ  τοῦ   Πελασγικοῦ ἐόν ἀσθενές, ἀπό σμικροῦ
[1, 158]   ὁρμέατο ἐκδιδόναι? ὁρμημένου δὲ ταύτῃ  τοῦ   πλήθεος, Ἀριστόδικος Ἡρακλείδεω ἀνὴρ
[1, 194]   διαθέωνται τὸν φόρτον, νομέας μὲν  τοῦ   πλοίου καὶ τὴν καλάμην πᾶσαν
[1, 32]   τοῦ εὐτυχέος μοῦνον, οὗτος δὲ  τοῦ   πλουσίου καὶ ἀνόλβου πολλοῖσι?
[1, 110]   ἀνέμου τῶν Ἀγβατάνων καὶ πρὸς  τοῦ   πόντου τοῦ Εὐξείνου? ταύτῃ μὲν
[1, 193]   ἐστὶ τοῦτο? ἀρδόμενον μέντοι ἐκ  τοῦ   ποταμοῦ ἁδρύνεταί τε τὸ λήιον
[1, 180]   αἱ ἐπικαμπαὶ παρὰ χεῖλος ἑκάτερον  τοῦ   ποταμοῦ αἱμασιὴ πλίνθων ὀπτέων παρατείνει.
[1, 193]   κατὰ περ ἐν Αἰγύπτῳ αὐτοῦ  τοῦ   ποταμοῦ ἀναβαίνοντος ἐς τὰς ἀρούρας,
[1, 185]   λίμνῃ, ὀλίγον τι παρατείνουσα ἀπὸ  τοῦ   ποταμοῦ, βάθος μὲν ἐς τὸ
[1, 191]   ῥέεθρον διαβατὸν εἶναι ἐποίησε, ὑπονοστήσαντος  τοῦ   ποταμοῦ. γενομένου δὲ τούτου τοιούτου,
[1, 194]   πλέειν οὐδενὶ τρόπῳ ὑπὸ τάχεος  τοῦ   ποταμοῦ? διὰ γὰρ ταῦτα καὶ
[1, 205]   στρατηίην, γεφύρας τε ζευγνύων ἐπὶ  τοῦ   ποταμοῦ διάβασιν τῷ στρατῷ, καὶ
[1, 191]   ἀναβάντες τὰς παρὰ τὰ χείλεα  τοῦ   ποταμοῦ ἐληλαμένας, ἔλαβον ἂν σφέας
[1, 186]   ὀρυχθὲν λίμνη πλήρης ἐγεγόνεε ὑπὸ  τοῦ   ποταμοῦ καὶ τὰ περὶ τὴν
[1, 186]   ῥεέθρου τοῦτο μὲν τὰ χείλεα  τοῦ   ποταμοῦ κατὰ τὴν πόλιν καὶ
[1, 185]   ὀρύγματος ἀναισίμου παρὰ τὰ χείλεα  τοῦ   ποταμοῦ παραχέουσα. ἐπείτε δέ οἱ
[1, 191]   τὴν στρατιὴν ἅπασαν ἐξ ἐμβολῆς  τοῦ   ποταμοῦ, τῇ ἐς τὴν πόλιν
[1, 186]   καὶ τὸ χωρίον ὀρώρυκτο, ἐκτρέψασα  τοῦ   ποταμοῦ τὸ ῥέεθρον πᾶν ἐς
[1, 185]   χῶμα δὲ παρέχωσε παρ? ἑκάτερον  τοῦ   ποταμοῦ τὸ χεῖλος ἄξιον θώματος
[1, 206]   σὺ δὲ ἡμέων ἀναχωρησάντων ἀπὸ  τοῦ   ποταμοῦ τριῶν ἡμερέων ὁδὸν διάβαινε
[1, 117]   οὕτω ἔσχε βασιλεῦ περὶ  τοῦ   πρήγματος τούτου, καὶ τοιούτῳ μόρῳ
[1, 170]   ἔτι ἐσομένην. αὕτη μὲν Βίαντος  τοῦ   Πριηνέος γνώμη ἐπὶ διεφθαρμένοισι Ἴωσι
[1, 207]   ἤδη ὦν ἔχω γνώμην περὶ  τοῦ   προκειμένου πρήγματος τὰ ἔμπαλιν
[1, 51]   μνέας, δὲ ἀργύρεος ἐπὶ  τοῦ   προνηίου τῆς γωνίης, χωρέων ἀμφορέας
[1, 134]   εἰσὶ οἱ συντυγχάνοντες? ἀντὶ γὰρ  τοῦ   προσαγορεύειν ἀλλήλους φιλέουσι τοῖσι στόμασι?
[1, 116]   καὶ οἱ τε χαρακτὴρ  τοῦ   προσώπου προσφέρεσθαι ἐδόκεε ἐς ἑωυτὸν
[1, 146]   ἀναμεμίχαται? οἱ δὲ αὐτῶν ἀπὸ  τοῦ   πρυτανηίου τοῦ Ἀθηναίων ὁρμηθέντες καὶ
[1, 86]   τοὺς πειρωμένους οὐ δύνασθαι ἔτι  τοῦ   πυρὸς ἐπικρατῆσαι. ~ἐνθαῦτα λέγεται ὑπὸ
[1, 51]   φασὶ δὲ μιν Δελφοὶ Θεοδώρου  τοῦ   Σαμίου ἔργον εἶναι, καὶ ἐγὼ
[1, 80]   τὸ πρὸ τοῦ ἄστεος ἐστὶ  τοῦ   Σαρδιηνοῦ, ἐὸν μέγα τε καὶ
[1, 93]   καὶ ἐς ἐμὲ ἦσαν ἐπὶ  τοῦ   σήματος ἄνω, καί σφι γράμματα
[1, 93]   ἑωυτάς. μὲν δὴ περίοδος  τοῦ   σήματός εἰσὶ στάδιοι ἓξ καὶ
[1, 93]   καὶ δέκα. λίμνη δὲ ἔχεται  τοῦ   σήματος μεγάλη, τὴν λέγουσι Λυδοὶ
[1, 68]   τυγχάνεις θῶμα ποιεύμενος τὴν ἐργασίην  τοῦ   σιδήρου. ἐγὼ γὰρ ἐν τῇδε
[1, 193]   καὶ τὸ ἐκτρέφον τὴν ῥίζαν  τοῦ   σίτου ἐστὶ τοῦτο? ἀρδόμενον μέντοι
[1, 86]   ἐν κακῷ ἐόντι τοσούτῳ, τὸ  τοῦ   Σόλωνος ὥς οἱ εἴη σὺν
[1, 114]   πεπονθέναι, λέγων βασιλεῦ, ὑπὸ  τοῦ   σοῦ δούλου, βουκόλου δὲ παιδὸς
[1, 165]   ἰσχυρὰς κατάρας τῷ ὑπολειπομένῳ ἑωυτῶν  τοῦ   στόλου, πρὸς δὲ ταύτῃσι καὶ
[1, 75]   ῥέειν, ποιῆσαι δὲ ὧδε? ἄνωθεν  τοῦ   στρατοπέδου ἀρξάμενον διώρυχα βαθέαν ὀρύσσειν,
[1, 82]   τὸν χῶρον? τὸ δὲ πλῆθος  τοῦ   στρατοῦ ἀπαλλάσσεσθαι ἑκάτερον ἐς τὴν
[1, 191]   ἀπήλαυνε αὐτὸς σὺν τῷ ἀχρηίῳ  τοῦ   στρατοῦ. ἀπικόμενος δὲ ἐπὶ τὴν
[1, 75]   ποταμὸν ἐξ ἀριστερῆς χειρὸς ῥέοντα  τοῦ   στρατοῦ καὶ ἐκ δεξιῆς ῥέειν,
[1, 212]   τῆς χώρης ἀζήμιος, Μασσαγετέων τριτημορίδι  τοῦ   στρατοῦ κατυβρίσας. εἰ δὲ ταῦτα
[1, 211]   ἀχρηίου, ἐπελθοῦσα τῶν Μασσαγετέων τριτημορὶς  τοῦ   στρατοῦ τούς τε λειφθέντας τῆς
[1, 174]   τοῦ οἰκότος τά τε ἄλλα  τοῦ   σώματος καὶ μάλιστα τὰ περὶ
[1, 174]   μὲν ταῦτα τῆς Πυθίης χρησάσης  τοῦ   τε ὀρύγματος ἐπαύσαντο καὶ Ἁρπάγῳ
[1, 81]   ἔσεσθαι τὴν πολιορκίην ἔπεμπε ἐκ  τοῦ   τείχεος ἄλλους ἀγγέλους ἐς τὰς
[1, 164]   ὦν Ἅρπαγος ἀπὸ  τοῦ   τείχεος ἀπήγαγε τὴν, στρατιήν, οἱ
[1, 84]   ἱππέας προεῖπε τῷ πρώτῳ ἐπιβάντι  τοῦ   τείχεος δῶρα δώσειν. μετὰ δὲ
[1, 179]   περιέλασιν. πύλαι δὲ ἐνεστᾶσι πέριξ  τοῦ   τείχεος ἑκατόν, χάλκεαι πᾶσαι, καὶ
[1, 164]   βούλονται Φωκαιέες προμαχεῶνα ἕνα μοῦνον  τοῦ   τείχεος ἐρεῖψαι καὶ οἴκημα ἓν
[1, 85]   ἤματι πρῶτον ἀνόλβῳ. ἁλισκομένου δὴ  τοῦ   τείχεος, ἤιε γὰρ τῶν τις
[1, 164]   ἐκεῖνον ἐκέλευον τὴν στρατιὴν ἀπὸ  τοῦ   τείχεος. δ? Ἅρπαγος ἔφη
[1, 163]   καὶ γὰρ καὶ περίοδος  τοῦ   τείχεος οὐκ ὀλίγοι στάδιοι εἰσί,
[1, 179]   τὸν αὐτὸν τρόπον. ἐπάνω δὲ  τοῦ   τείχεος παρὰ τὰ ἔσχατα οἰκήματα
[1, 93]   ἄλλη χώρη, πάρεξ τοῦ ἐκ  τοῦ   Τμώλου καταφερομένου ψήγματος. ἓν δὲ
[1, 84]   καὶ ἀπότομον? ἔστι δὲ πρὸς  τοῦ   Τμώλου τετραμμένον τῆς πόλιος.
[1, 111]   ἀμφότεροι ἀλλήλων πέρι, μὲν  τοῦ   τόκου τῆς γυναικὸς ἀρρωδέων,
[1, 144]   μετοχῆς, ἐν γὰρ τῷ ἀγῶνι  τοῦ   Τριοπίου Ἀπόλλωνος ἐτίθεσαν τὸ πάλαι
[1, 188]   ποταμοῦ. τούτου δὲ τοῦ Χοάσπεω  τοῦ   ὕδατος ἀπεψημένου πολλαὶ κάρτα ἅμαξαι
[1, 143]   Μιλήσιοι μὲν ἦσαν ἐν σκέπῃ  τοῦ   φόβου, ὅρκιον ποιησάμενοι, τοῖσι δὲ
[1, 193]   καὶ μὴ ἀπορρέῃ καρπὸς  τοῦ   φοίνικος? ψῆνας γὰρ δὴ φέρουσι
[1, 192]   καὶ τῆς στρατιῆς διαραίρηται, πάρεξ  τοῦ   φόρου, γῆ πᾶσα ὅσης ἄρχει?
[1, 106]   τὸν ἑκάστοισι ἐπέβαλλον, χωρὶς δὲ  τοῦ   φόρου ἥρπαζον περιελαύνοντες τοῦτο
[1, 42]   σόν, τὸν διακελεύεαι φυλάσσειν, ἀπήμονα  τοῦ   φυλάσσοντος εἵνεκεν προσδόκα τοι ἀπονοστήσειν"
[1, 68]   θεοπρόπιον τοῦτον εἶναι, τῇδε συμβαλλόμενος?  τοῦ   χαλκέος δύο ὁρέων φύσας τοὺς
[1, 25]   τῶν ἐν Δελφοῖσι ἀναθημάτων, Γλαύκου  τοῦ   Χίου ποίημα, ὃς μοῦνος δὴ
[1, 188]   καὶ δὴ καὶ ὕδωρ ἀπὸ  τοῦ   Χοάσπεω ποταμοῦ ἅμα ἄγεται τοῦ
[1, 188]   ἄλλου οὐδενὸς ποταμοῦ. τούτου δὲ  τοῦ   Χοάσπεω τοῦ ὕδατος ἀπεψημένου πολλαὶ
[1, 71]   οὕτω ἔσχε. ~Κροῖσος δὲ ἁμαρτὼν  τοῦ   χρησμοῦ ἐποιέετο στρατηίην ἐς Καππαδοκίην,
[1, 24]   τὸν Ἀρίονα λέγουσι, τὸν πολλὸν  τοῦ   χρόνου διατρίβοντα παρὰ Περιάνδρῳ ἐπιθυμῆσαι
[1, 82]   Ἀργεῖοι μέν νυν ἀπὸ τούτου  τοῦ   χρόνου κατακειράμενοι τὰς κεφαλάς, πρότερον
[1, 68]   ἐς Σπάρτην. καὶ ἀπὸ τούτου  τοῦ   χρόνου, ὅκως πειρῴατο ἀλλήλων, πολλῷ
[1, 183]   τέλεα τῶν προβάτων? ἐπὶ γὰρ  τοῦ   χρυσέου βωμοῦ οὐκ ἔξεστι θύειν
[1, 64]   τοῦ ἱροῦ εἶχε, ἐκ τούτου  τοῦ   χώρου παντὸς ἐξορύξας τοὺς νεκροὺς
[1, 142]   τὴν ἑσπέρην, τὰ μὲν ὑπὸ  τοῦ   ψυχροῦ τε καὶ ὑγροῦ πιεζόμενα,
[1, 204]   ἐκδέκεται πλῆθος ἄπειρον ἐς ἄποψιν.  τοῦ   ὦν δὴ πεδίου τούτου τοῦ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 3/03/2005