Alphabétiquement     [«   »]
τῷ 191
τῶ 1
τῷδε 6
τῶν 336
τῶνδε 7
τὠπὸ 1
τὠρχαῖον 1
Fréquences     [«    »]
333 μὲν
321
327 οἱ
336 τῶν
350 τὸ
367 τὸν
378 τὴν
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Hérodote, Histoires, Livre I

τῶν


Livre, Chapitre
[1, 146]   τι γεγόνασι, μωρίη πολλὴ λέγειν?  τῶν   Ἄβαντες μὲν ἐξ Εὐβοίες εἰσὶ
[1, 67]   διζήμενοι, ἐς οὗ δὴ Λίχης  τῶν   ἀγαθοεργῶν καλεομένων Σπαρτιητέων ἀνεῦρε, οἱ
[1, 110]   βουκόλος, πρὸς βορέω τε ἀνέμου  τῶν   Ἀγβατάνων καὶ πρὸς τοῦ πόντου
[1, 17]   ἀπίκοιτο, οἰκήματα μὲν τὰ ἐπὶ  τῶν   ἀγρῶν οὔτε κατέβαλλε οὔτε ἐνεπίμπρη
[1, 134]   ἀλλήλων, συναπάντων μὲν Μῆδοι καὶ  τῶν   ἄγχιστα οἰκεόντων σφίσι, οὗτοι δὲ
[1, 2]   Πέρσαι, οὐκ ὡς Ἕλληνες, καὶ  τῶν   ἀδικημάτων πρῶτον τοῦτο ἄρξαι? μετὰ
[1, 59]   ἔργα. δὲ δῆμος  τῶν   Ἀθηναίων ἐξαπατηθεὶς ἔδωκέ οἱ τῶν
[1, 64]   ἐπὶ τὰ ἑωυτοῦ. ~πειθομένων δὲ  τῶν   Ἀθηναίων, οὕτω δὴ Πεισίστρατος τὸ
[1, 142]   δὲ τρεῖς ὑπόλοιποι Ἰάδες πόλιες,  τῶν   αἱ δύο μὲν νήσους οἰκέαται,
[1, 108]   ὄψιν, ἐδόκεε δέ οἱ ἐκ  τῶν   αἰδοίων τῆς θυγατρὸς ταύτης φῦναι
[1, 8]   ταῦτα νομίζων, ἦν γάρ οἱ  τῶν   αἰχμοφόρων Γύγης Δασκύλου ἀρεσκόμενος
[1, 61]   νεηνιέων καὶ λεγομένων ἐναγέων εἶναι  τῶν   Ἀλκμεωνιδέων, οὐ βουλόμενός οἱ γενέσθαι
[1, 133]   ἐν ταύτῃ δὲ πλέω δαῖτα  τῶν   ἀλλέων δικαιεῦσι προτίθεσθαι? ἐν τῇ
[1, 94]   ἀστραγάλων καὶ τῆς σφαίρης καὶ  τῶν   ἀλλέων πασέων παιγνιέων τὰ εἴδεα,
[1, 66]   ἤκουσαν οἱ Λακεδαιμόνιοι, Ἀρκάδων μὲν  τῶν   ἄλλων ἀπείχοντο, οἳ δὲ πέδας
[1, 192]   ἐν τῷ πεδίῳ κῶμαι μεγάλαι,  τῶν   ἄλλων ἐοῦσαι ἀτελέες, τοῖσι κυσὶ
[1, 98]   πόλισμα ποιήσασθαι καὶ τοῦτο περιστέλλοντας  τῶν   ἄλλων ἧσσον ἐπιμέλεσθαι. πειθομένων δὲ
[1, 147]   περιέχονται τοῦ οὐνόματος μᾶλλόν τι  τῶν   ἄλλων Ἰώνων, ἔστωσαν δὴ καὶ
[1, 146]   τι μᾶλλον οὗτοι Ἴωνες εἰσὶ  τῶν   ἄλλων Ἰώνων κάλλιόν τι
[1, 143]   Πέρσαι ναυβάται. ἀπεσχίσθησαν δὲ ἀπὸ  τῶν   ἄλλων Ἰώνων οὗτοι κατ? ἄλλο
[1, 153]   τόν τε Κροίσου καὶ τὸν  τῶν   ἄλλων Λυδῶν Πακτύῃ ἀνδρὶ Λυδῷ
[1, 84]   στρατιῆς ὡς οὐ προεχώρεε, ἐνθαῦτα  τῶν   ἄλλων πεπαυμένων ἀνὴρ Μάρδος ἐπειρᾶτο
[1, 137]   τὸν βασιλέα μηδένα φονεύειν, μήτε  τῶν   ἄλλων Περσέων μηδένα τῶν ἑωυτοῦ
[1, 92]   ἦν περιεόντα, τὰ δ? ἐξαπόλωλε  τῶν   ἀναθημάτων? τὰ δ? ἐν Βραγχίδῃσι
[1, 34]   χρέωνται ἐς πόλεμον ἄνθρωποι, ἐκ  τῶν   ἀνδρεώνων ἐκκομίσας ἐς τοὺς θαλάμους
[1, 68]   ἐλινύειν ἄλλους ἄλλῃ. ~τούτων ὦν  τῶν   ἀνδρῶν Λίχης ἀνεῦρε ἐν Τεγέῃ
[1, 207]   ἐκεῖνο πρῶτον μάθε, ὡς κύκλος  τῶν   ἀνθρωπηίων ἐστὶ πρηγμάτων, περιφερόμενος δὲ
[1, 45]   δὲ τοῦ καθήραντος, ἐπείτε ἡσυχίη  τῶν   ἀνθρώπων ἐγένετο περὶ τὸ σῆμα,
[1, 203]   ἐνυφανθέντα ἀρχήν. μῖξιν δὲ τούτων  τῶν   ἀνθρώπων εἶναι ἐμφανέα κατὰ περ
[1, 32]   μηνῶν τούτων χίλιαι πεντήκοντα. τουτέων  τῶν   ἁπασέων ἡμερέων τῶν ἐς τὰ
[1, 82]   ἐπελθούσης. οἱ μὲν δὴ δύο  τῶν   Ἀργείων ὡς νενικηκότες ἔθεον ἐς
[1, 75]   κατὰ τὴν διώρυχα ἐκτραπόμενος ἐκ  τῶν   ἀρχαίων ῥεέθρων, καὶ αὖτις παραμειβόμενος
[1, 192]   Πέρσαι σατραπηίην καλέουσι, ἐστὶ ἁπασέων  τῶν   ἀρχέων πολλόν τι κρατίστη, ὅκου
[1, 193]   ὑπῆρχε ἐόντα. ~ἡ δὲ γῆ  τῶν   Ἀσσυρίων ὕεται μὲν ὀλίγῳ, καὶ
[1, 94]   τότε καὶ τῶν κύβων καὶ  τῶν   ἀστραγάλων καὶ τῆς σφαίρης καὶ
[1, 110]   ἄγγελον ἔπεμπε ἐπὶ τῶν βουκόλων  τῶν   Ἀστυάγεος τὸν ἠπίστατο νομάς τε
[1, 165]   αὐτῶν ἐπὶ τὴν Κύρνον, ὑπερημίσεας  τῶν   ἀστῶν ἔλαβε πόθος τε καὶ
[1, 67]   ἀνεῦρε, οἱ δὲ ἀγαθοεργοὶ εἰσὶ  τῶν   ἀστῶν, ἐξιόντες ἐκ τῶν ἱππέων
[1, 158]   πλήθεος, Ἀριστόδικος Ἡρακλείδεω ἀνὴρ  τῶν   ἀστῶν ἐὼν δόκιμος ἔσχε μὴ
[1, 59]   τῶν Ἀθηναίων ἐξαπατηθεὶς ἔδωκέ οἱ  τῶν   ἀστῶν καταλέξας ἄνδρας τούτους οἳ
[1, 138]   ψεῦδος λέγειν. ὃς ἂν δὲ  τῶν   ἀστῶν λέπρην λεύκην ἔχῃ,
[1, 45]   τὸ σῆμα, συγγινωσκόμενος ἀνθρώπων εἶναι  τῶν   αὐτὸς ᾔδεε βαρυσυμφορώτατος, ἐπικατασφάζει τῷ
[1, 191]   τὴν λίμνην, τά περ  τῶν   Βαβυλωνίων βασίλεια ἐποίησε κατά τε
[1, 196]   ὅσοι μὲν δὴ ἔσκον εὐδαίμονες  τῶν   Βαβυλωνίων ἐπίγαμοι, ὑπερβάλλοντες ἀλλήλους ἐξωνέοντο
[1, 93]   τῶν τε Αἰγυπτίων ἔργων καὶ  τῶν   Βαβυλωνίων? ἔστι αὐτόθι Ἀλυάττεω τοῦ
[1, 77]   ἐτυράννευε δὲ τὸν χρόνον τοῦτον  τῶν   Βαβυλωνίων Λαβύνητος) ἐπαγγείλας δὲ καὶ
[1, 191]   ἑαλωκότων τοὺς τὸ μέσον οἰκέοντας  τῶν   Βαβυλωνίων οὐ μανθάνειν ἑαλωκότας, ἀλλὰ
[1, 192]   πρῶτον ἀραίρητο. τὴν δὲ δύναμιν  τῶν   Βαβυλωνίων πολλοῖσι μὲν καὶ ἄλλοισι
[1, 110]   καὶ αὐτίκα ἄγγελον ἔπεμπε ἐπὶ  τῶν   βουκόλων τῶν Ἀστυάγεος τὸν ἠπίστατο
[1, 110]   τῶν ὀρέων, ἔνθα τὰς νομὰς  τῶν   βοῶν εἶχε οὗτος δὴ
[1, 51]   ὕδωρ, Λακεδαιμονίων ἐστί, οὐ μέντοι  τῶν   γε περιρραντηρίων οὐδέτερον. ἄλλα τε
[1, 155]   τάδε. Κροῖσε, τί ἔσται τέλος  τῶν   γινομένων τούτων ἐμοί; οὐ παύσονται
[1, 112]   εὐειδὲς ἐόν, δακρύσασα καὶ λαβομένη  τῶν   γουνάτων τοῦ ἀνδρὸς ἐχρήιζε μηδεμιῇ
[1, 187]   καὶ χρημάτων κειμένων καὶ αὐτῶν  τῶν   γραμμάτων ἐπικαλεομένων, μὴ οὐ λαβεῖν
[1, 1]   αὐτάς. τὰς μὲν δὴ πλεῦνας  τῶν   γυναικῶν ἀποφυγεῖν, τὴν δὲ Ἰοῦν
[1, 199]   πάντα τρόπον ὁδῶν ἔχουσι διὰ  τῶν   γυναικῶν, δι? ὧν οἱ ξεῖνοι
[1, 4]   τῆς Ἀσίης λέγουσι Πέρσαι ἁρπαζομενέων  τῶν   γυναικῶν λόγον οὐδένα ποιήσασθαι, Ἕλληνας
[1, 64]   χρημάτων συνόδοισι, τῶν μὲν αὐτόθεν  τῶν   δὲ ἀπὸ Στρυμόνος ποταμοῦ συνιόντων,
[1, 167]   τὴν Κύρνον ἔπλεον ἐς Ρήγιον.  ~τῶν   δὲ διαφθαρεισέων νεῶν τοὺς ἄνδρας
[1, 59]   μὲν προεστεῶτος Μεγακλέος τοῦ Ἀλκμέωνος,  τῶν   δὲ ἐκ τοῦ πεδίου Λυκούργου
[1, 206]   τὸ πρῆγμα, συμβουλευόμενος ὁκότερα ποιέῃ.  τῶν   δὲ κατὰ τὠυτὸ αἱ γνῶμαι
[1, 53]   σύμμαχον" οἳ μὲν ταῦτα ἐπειρώτων,  τῶν   δὲ μαντηίων ἀμφοτέρων ἐς τὠυτὸ
[1, 176]   ἐπεξελθόντες ἀπέθανον πάντες Ξάνθιοι μαχόμενοι.  τῶν   δὲ νῦν Λυκίων φαμένων Ξανθίων
[1, 167]   Καρχηδόνιοι καὶ οἱ Τυρσηνοὶ διέλαχον,  τῶν   δὲ Τυρσηνῶν οἱ Ἀγυλλαῖοι) ἔλαχόν
[1, 132]   αὐλῷ, οὐ στέμμασι, οὐκὶ οὐλῇσι?  τῶν   δὲ ὡς ἑκάστῳ θύειν θέλῃ,
[1, 213]   ἦν κακοῦ, δεηθεὶς Κύρου ἐκ  τῶν   δεσμῶν λυθῆναι ἔτυχε, ὡς δὲ
[1, 62]   στασιῶται ἀπίκοντο ἄλλοι τε ἐκ  τῶν   δήμων προσέρρεον, τοῖσι τυραννὶς
[1, 205]   στρατῷ, καὶ πύργους ἐπὶ πλοίων  τῶν   διαπορθμευόντων τὸν ποταμὸν οἰκοδομεόμενος. ~ἔχοντι
[1, 193]   ἐς διώρυχας? καὶ μεγίστη  τῶν   διωρύχων ἐστὶ νηυσιπέρητος, πρὸς ἥλιον
[1, 89]   ἀρέσκει τὰ ἐγὼ λέγω? κάτισον  τῶν   δορυφόρων ἐπὶ πάσῃσι τῇσι πύλῃσι
[1, 37]   τοῦ Κροίσου παῖς ἀκηκοὼς  τῶν   ἐδέοντο οἱ Μυσοί. οὐ φαμένου
[1, 29]   τινα τῶν νόμων ἀναγκασθῇ, λῦσαι  τῶν   ἔθετο. αὐτοὶ γὰρ οὐκ οἷοί
[1, 171]   τὸ Καρικὸν ἦν ἔθνος λογιμώτατον  τῶν   ἐθνέων ἁπάντων κατὰ τοῦτον ἅμα
[1, 58]   ἀρχὴν ὁρμώμενον αὔξηται ἐς πλῆθος  τῶν   ἐθνέων, Πελασγῶν μάλιστα προσκεχωρηκότων αὐτῷ
[1, 143]   γένεος, πολλῷ δὴ ἦν ἀσθενέστατον  τῶν   ἐθνέων τὸ Ἰωνικὸν καὶ λόγου
[1, 59]   μεγάλως αὐξηθῆναι. ~τούτων δὴ ὦν  τῶν   ἐθνέων τὸ μὲν Ἀττικὸν κατεχόμενόν
[1, 2]   ποταμόν, ἐνθεῦτεν, διαπρηξαμένους καὶ τἄλλα  τῶν   εἵνεκεν ἀπίκατο, ἁρπάσαι τοῦ βασιλέος
[1, 59]   ὃς στασιαζόντων τῶν παράλων καὶ  τῶν   ἐκ τοῦ πεδίου Ἀθηναίων, καὶ
[1, 90]   με χαριεῖ μάλιστα τὸν θεὸν  τῶν   Ἑλλήνων, τὸν ἐγὼ ἐτίμησα θεῶν
[1, 109]   αὐτοῦ φονέα γενέσθαι καὶ μὴ  τῶν   ἐμῶν" ~ταῦτα εἶπε καὶ αὐτίκα
[1, 168]   ἐξελασθεὶς τιμὰς νῦν ὑπὸ Τηίων  τῶν   ἐν Ἀβδήροισι ὡς ἥρως ἔχει.
[1, 140]   τῶν τε ἄλλων ἀνθρώπων καὶ  τῶν   ἐν Αἰγύπτῳ ἱρέων. οἳ μὲν
[1, 86]   καὶ ἐπιλεξάμενον ὡς οὐδὲν εἴη  τῶν   ἐν ἀνθρώποισι ἀσφαλέως ἔχον, κελεύειν
[1, 25]   κολλητόν, θέης ἄξιον διὰ πάντων  τῶν   ἐν Δελφοῖσι ἀναθημάτων, Γλαύκου τοῦ
[1, 185]   τρὶς ἐς τῶν τινα κωμέων  τῶν   ἐν τῇ Ἀσσυρίῃ ἀπικνέεται ῥέων?
[1, 27]   Λυδούς ἐν θαλάσσῃ, ἵνα ὓπερ  τῶν   ἐν τῇ ἠπείρῳ οἰκημένων Ἑλλήνων
[1, 151]   αἱ ἠπειρώτιδες Αἰολίδες πόλιες, ἔξω  τῶν   ἐν τῇ Ἴδῃ οἰκημενέων? κεχωρίδαται
[1, 1]   τοῦτον τὸν χρόνον προεῖχε ἅπασι  τῶν   ἐν τῇ νῦν Ἑλλάδι καλεομένῃ
[1, 184]   κου καὶ ἄλλοι ἐγένοντο βασιλέες,  τῶν   ἐν τοῖσι Ἀσσυρίοισι λόγοισι μνήμην
[1, 192]   τι πλῆθος ἐτρέφετο ὥστε τέσσερες  τῶν   ἐν τῷ πεδίῳ κῶμαι μεγάλαι,
[1, 18]   τὰ μέν νυν ἓξ ἔτεα  τῶν   ἕνδεκα Σαδυάττης Ἄρδυος ἔτι
[1, 28]   ἐπιγινομένου καὶ κατεστραμμένων σχεδὸν πάντων  τῶν   ἐντὸς Ἅλυος ποταμοῦ οἰκημένων? πλὴν
[1, 6]   δὲ Ἀλυάττεω, τύραννος δὲ ἐθνέων  τῶν   ἐντός Ἅλυος ποταμοῦ, ὃς ῥέων
[1, 145]   μέρεα, κατά περ νῦν Ἀχαιῶν  τῶν   ἐξελασάντων Ἴωνας δυώδεκα ἐστὶ μέρεα,
[1, 53]   ὑμῖν τε ἄξια δῶρα ἔδωκε  τῶν   ἐξευρημάτων, καὶ νῦν ὑμέας ἐπειρωτᾷ
[1, 78]   αὐτίκα δὲ ἔπεμπε θεοπρόπους ἐς  τῶν   ἐξηγητέων Τελμησσέων. ἀπικομένοισι δὲ τοῖσι
[1, 181]   ἀνθρώπων ὅτι μὴ γυνὴ μούνη  τῶν   ἐπιχωρίων, τὴν ἂν θεὸς
[1, 86]   περιέσχατα. καὶ τὸν Κῦρον ἀκούσαντα  τῶν   ἑρμηνέων τὰ Κροῖσος εἶπε, μεταγνόντα
[1, 192]   καὶ μυρίαι? ἀνέβαινε γὰρ ἕκαστος  τῶν   ἐρσένων τούτων εἴκοσι ἵππους. κυνῶν
[1, 32]   πεντήκοντα. τουτέων τῶν ἁπασέων ἡμερέων  τῶν   ἐς τὰ ἑβδομήκοντα ἔτεα, ἐουσέων
[1, 32]   εἰ δὲ δὴ ἐθελήσει τοὔτερον  τῶν   ἐτέων μηνὶ μακρότερον γίνεσθαι, ἵνα
[1, 18]   ἦν συνάψας? τὰ δὲ πέντε  τῶν   ἐτέων τὰ ἑπόμενα τοῖσι ἓξ
[1, 196]   δὲ ἂν χρυσίον ἐγίνετο ἀπὸ  τῶν   εὐειδέων παρθένων καὶ οὕτω αἱ
[1, 117]   κελευόμενα ἐτελεύτησε τὸ παιδίον, πέμψας  τῶν   εὐνούχων τοὺς πιστοτάτους καὶ εἶδον
[1, 173]   ἐν Κρήτῃ περὶ τῆς βασιληίης  τῶν   Εὐρώπης παίδων Σαρπηδόνος τε καὶ
[1, 146]   τὴν ἀποικίην ἀλλὰ Καείρας ἔσχον,  τῶν   ἐφόνευσαν τοὺς γονέας. διὰ τοῦτὸν
[1, 134]   τῶν ὁμούρων, οἳ δὲ μάλα  τῶν   ἐχομένων, κατὰ τὸν αὐτὸν δὴ
[1, 107]   ἤδη ἀνδρὸς ὡραίην Μήδων μὲν  τῶν   ἑωυτοῦ ἀξίων οὐδενὶ διδοῖ γυναῖκα,
[1, 113]   νέκυν. πέμψας δὲ Ἅρπαγος  τῶν   ἑωυτοῦ δορυφόρων τοὺς πιστοτάτους εἶδέ
[1, 108]   τε Μήδων καὶ πάντων ἐπίτροπον  τῶν   ἑωυτοῦ, ἔλεγὲ οἱ τοιάδε. Ἅρπαγε,
[1, 97]   ἔτι? οὐ γὰρ οἱ λυσιτελέειν  τῶν   ἑωυτοῦ ἐξημεληκότα τοῖσι πέλας δι?
[1, 137]   μήτε τῶν ἄλλων Περσέων μηδένα  τῶν   ἑωυτοῦ οἰκετέων ἐπὶ μιῇ αἰτίῃ
[1, 86]   θεῷ εἰρημένον, τὸ μηδένα εἶναι  τῶν   ζωόντων ὄλβιον. ὡς δὲ ἄρα
[1, 165]   καὶ οἶκτος τῆς πόλιος καὶ  τῶν   ἠθέων τῆς χώρης, ψευδόρκιοι δὲ
[1, 123]   Κύρῳ δὲ ἀνδρευμένῳ καὶ ἐόντι  τῶν   ἡλίκων ἀνδρηιοτάτῳ καὶ προσφιλεστάτῳ προσέκειτο
[1, 34]   δὴ κωφός, δὲ ἕτερος  τῶν   ἡλίκων μακρῷ τὰ πάντα πρῶτος?
[1, 193]   χωρέων αὕτη πασέων μακρῷ ἀρίστη  τῶν   ἡμεῖς ἴδμεν Δήμητρος καρπὸν ἐκφέρειν
[1, 14]   δὲ Γύγης πρῶτος βαρβάρων  τῶν   ἡμεῖς ἴδμεν ἐς Δελφοὺς ἀνέθηκε
[1, 94]   τέκνα καταπορνεύουσι, πρῶτοι δὲ ἀνθρώπων  τῶν   ἡμεῖς ἴδμεν νόμισμα χρυσοῦ καὶ
[1, 142]   ἐτύγχανον ἱδρυσάμενοι πόλιας πάντων ἀνθρώπων  τῶν   ἡμεῖς ἴδμεν? οὔτε γὰρ τὰ
[1, 23]   δεύτερον, καὶ διθύραμβον πρῶτον ἀνθρώπων  τῶν   ἡμεῖς ἴδμεν ποιήσαντά τε καὶ
[1, 178]   δὲ ὡς οὐδὲν ἄλλο πόλισμα  τῶν   ἡμεῖς ἴδμεν. τάφρος μὲν πρῶτά
[1, 6]   οὗτος Κροῖσος βαρβάρων πρῶτος  τῶν   ἡμεῖς ἴδμεν τοὺς μὲν κατεστρέψατο
[1, 48]   τοὺς θεοπρόπους, φυλάξας τὴν κυρίην  τῶν   ἡμερέων ἐμηχανᾶτο τοιάδε? ἐπινοήσας τὰ
[1, 94]   λιμὸν ἐξευρόντας, τὴν μὲν ἑτέρην  τῶν   ἡμερέων παίζειν πᾶσαν, ἵνα δὴ
[1, 71]   ὅσα ἀγαθὰ ἀποβαλέεις? γευσάμενοι γὰρ  τῶν   ἡμετέρων ἀγαθῶν περιέξονται οὐδὲ ἀπωστοὶ
[1, 50]   ἐν Δελφοῖσι νηός, κατέπεσε ἀπὸ  τῶν   ἡμιπλινθίων ἐπὶ γὰρ τούτοισι ἵδρυτο)
[1, 78]   ἤδη ἡλωκότι, οὐδὲν κω εἰδότες  τῶν   ἦν περὶ Σάρδις τε καὶ
[1, 216]   νόος δὲ οὗτος τῆς θυσίης?  τῶν   θεῶν τῷ ταχίστῳ πάντων τῶν
[1, 216]   τῶν θεῶν τῷ ταχίστῳ πάντων  τῶν   θνητῶν τὸ τάχιστον δατέονται.
[1, 9]   τῆς ἐσόδου θρόνος? ἐπὶ τοῦτον  τῶν   ἱματίων κατὰ ἕν ἕκαστον ἐκδύνουσα
[1, 67]   εἰσὶ τῶν ἀστῶν, ἐξιόντες ἐκ  τῶν   ἱππέων αἰεὶ οἱ πρεσβύτατοι, πέντε
[1, 67]   ἐνιαυτόν, τὸν ἂν ἐξίωσι ἐκ  τῶν   ἱππέων, Σπαρτιητέων τῷ κοινῷ διαπεμπομένους
[1, 80]   ἔμαθον τὸ γινόμενον, ἀποθορόντες ἀπὸ  τῶν   ἵππων πεζοὶ τοῖσι Πέρσῃσι συνέβαλλον.
[1, 215]   χρυσῷ κοσμέονται. ὣς δ? αὕτως  τῶν   ἵππων τὰ μὲν περὶ τὰ
[1, 164]   καὶ τὰ ἀγάλματα τὰ ἐν  τῶν   ἱρῶν καὶ τὰ ἄλλα ἀναθήματα,
[1, 141]   καὶ περιβαλεῖν τε πλῆθος πολλὸν  τῶν   ἰχθύων καὶ ἐξειρύσαι, ἰδόντα δὲ
[1, 150]   ὁμολογίῃ ἐχρήσαντο τὰ ἔπιπλα ἀποδόντων  τῶν   Ἰώνων ἐκλιπεῖν Σμύρνην Αἰολέας. ποιησάντων
[1, 152]   δὲ ἀπίκοντο ἐς τὴν Σπάρτην  τῶν   Ἰώνων καὶ Αἰολέων οἱ ἄγγελοι
[1, 143]   τέσσερες γίνονται. ~τούτων δὴ ὦν  τῶν   Ἰώνων οἱ Μιλήσιοι μὲν ἦσαν
[1, 152]   δὴ ἀπαλλάσσοντο, Λακεδαιμόνιοι δὲ ἀπωσάμενοι  τῶν   Ἰώνων τοὺς ἀγγέλους ὅμως ἀπέστειλαν
[1, 158]   Πακτύεω ἐπειρησόμενοι ἤισαν ἄλλοι θεοπρόποι,  τῶν   καὶ Ἀριστόδικος ἦν. ~ἀπικομένων δὲ
[1, 134]   εἶναι. ἐπὶ δὲ Μήδων ἀρχὸν  τῶν   καὶ ἦρχε τὰ ἔθνεα ἀλλήλων,
[1, 115]   με ἐκ τῆς κώμης παῖδες,  τῶν   καὶ ὅδε ἦν, παίζοντες σφέων
[1, 193]   οἱ πλεῦνες αὐτῶν καρποφόροι, ἐκ  τῶν   καὶ σιτία καὶ οἶνον καὶ
[1, 142]   τιμωρέειν. ~οἱ δὲ Ἴωνες οὗτοι,  τῶν   καὶ τὸ Πανιώνιον ἐστί, τοῦ
[1, 172]   δόρασι τὸν ἠέρα, μέχρι οὔρων  τῶν   Καλυνδικῶν εἵποντο, καὶ ἔφασαν ἐκβάλλειν
[1, 80]   μάχην, ἐνθαῦτα ὡς ὤσφροντο τάχιστα  τῶν   καμήλων οἱ ἵπποι καὶ εἶδον
[1, 97]   ἐδίδοσαν σφίσι λόγον, λέγοντες περὶ  τῶν   κατηκόντων. ὡς δ? ἐγὼ δοκέω,
[1, 92]   τε βόες αἱ χρύσεαι καὶ  τῶν   κιόνων αἱ πολλαί, ἐν δὲ
[1, 174]   καὶ δὴ πολλῇ, χειρὶ ἐργαζομένων  τῶν   Κνιδίων, μᾶλλον γάρ τι καὶ
[1, 150]   ὑπεδέξαντο. μετὰ δὲ οἱ φυγάδες  τῶν   Κολοφωνίων φυλάξαντες τοὺς Σμυρναίους ὁρτὴν
[1, 119]   μὲν ὤπτησε τὰ δὲ ἥψησε  τῶν   κρεῶν, εὔτυκα δὲ ποιησάμενος εἶχε
[1, 119]   ἀμειψάμενος καὶ ἀναλαβὼν τὰ λοιπὰ  τῶν   κρεῶν ἤιε ἐς τὰ οἰκία,
[1, 73]   Κυαξάρης καὶ οἱ παρεόντες δαιτυμόνες  τῶν   κρεῶν τούτων ἐπάσαντο, καὶ οἱ
[1, 193]   αὐτόθι τῶν τε πυρῶν καὶ  τῶν   κριθέων τὸ πλάτος γίνεται τεσσέρων
[1, 94]   ἐξευρεθῆναι δὴ ὦν τότε καὶ  τῶν   κύβων καὶ τῶν ἀστραγάλων καὶ
[1, 82]   ἐς τὸ Ἄργος, δὲ  τῶν   Λακεδαιμονίων Ὀθρυάδης σκυλεύσας τοὺς Ἀργείων
[1, 70]   ὡς ἐπείτε ὑστέρησαν οἱ ἄγοντες  τῶν   Λακεδαιμονίων τὸν κρητῆρα, ἐπυνθάνοντο δὲ
[1, 189]   οἱ τῶν τις ἱρῶν ἵππων  τῶν   λευκῶν ὑπὸ ὕβριος ἐσβὰς ἐς
[1, 120]   ἄρχει. παρὰ σμικρὰ γὰρ καὶ  τῶν   λογίων ἡμῖν ἔνια κεχώρηκε, καὶ
[1, 64]   τὴν νῆσον Δῆλον καθήρας ἐκ  τῶν   λογίων καθήρας δὲ ὧδε? ἐπ?
[1, 88]   καὶ ἰδόμενος τοὺς Πέρσας τὸ  τῶν   Λυδῶν ἄστυ κεραΐζοντας εἶπε
[1, 90]   ταῦτα ἤκουσε Κροῖσος, πέμπων  τῶν   Λυδῶν ἐς Δελφοὺς ἐνετέλλετο τιθέντας
[1, 69]   γενόμενον ἥσθησάν τε τῇ ἀπίξι  τῶν   Λυδῶν καὶ ἐποιήσαντο ὅρκια ξεινίης
[1, 83]   ἀγγελίη, ὡς ἡλώκοι τὸ τεῖχος  τῶν   Λυδῶν καὶ ἔχοιτο Κροῖσος ζωγρηθείς.
[1, 34]   γυναῖκα, ἐωθότα δὲ στρατηγέειν μιν  τῶν   Λυδῶν οὐδαμῇ ἔτι ἐπὶ τοιοῦτο
[1, 53]   Ἀπόλλωνος. ~τοῖσι δὲ ἄγειν μέλλουσι  τῶν   Λυδῶν ταῦτα τὰ δῶρα ἐς
[1, 79]   πρὶν τὸ δεύτερον ἁλισθῆναι  τῶν   Λυδῶν τὴν δύναμιν. ὡς δέ
[1, 120]   πέρι βουλεύων ἐκάλεε τοὺς αὐτοὺς  τῶν   Μάγων οἳ τὸ ἐνύπνιὸν οἱ
[1, 108]   γάρ οἱ τῆς ὄψιος οἱ  τῶν   Μάγων ὀνειροπόλοι ἐσήμαινον ὅτι μέλλοι
[1, 107]   τὴν Ἀσίην πᾶσαν. ὑπερθέμενος δὲ  τῶν   Μάγων τοῖσι ὀνειροπόλοισι τὸ ἐνύπνιον,
[1, 128]   χαιρήσει" τοσαῦτα εἶπας πρῶτον μὲν  τῶν   Μάγων τοὺς ὀνειροπόλους, οἵ μιν
[1, 187]   ἀπάτην τοιήνδε τινὰ ἐμηχανήσατο? ὕπερ  τῶν   μάλιστα λεωφόρων πυλέων τοῦ ἄστεος
[1, 8]   τὰ καλὰ ἀνθρώποισι ἐξεύρηται, ἐκ  τῶν   μανθάνειν δεῖ? ἐν τοῖσι ἓν
[1, 46]   τὴν διάνοιαν ταύτην αὐτίκα ἀπεπειρᾶτο  τῶν   μαντείων τῶν τε ἐν Ἕλλησι
[1, 46]   ἄλλους χρησομένους. διέπεμπε δὲ πειρώμενος  τῶν   μαντηίων τι φρονέοιεν, ὡς
[1, 205]   δὲ τοῦ ἀνδρὸς ἀποθανόντος γυνὴ  τῶν   Μασσαγετέων βασίλεια. Τόμυρίς οἱ ἦν
[1, 209]   ἐπελθούσης εἶδε ὄψιν εὕδων ἐν  τῶν   Μασσαγετέων τῇ χωρῇ τοιήνδε? ἐδόκεε
[1, 211]   λειφθέντος δὲ τοῦ ἀχρηίου, ἐπελθοῦσα  τῶν   Μασσαγετέων τριτημορὶς τοῦ στρατοῦ τούς
[1, 34]   ὅς οἱ τὴν ἀληθείην ἔφαινε  τῶν   μελλόντων γενέσθαι κακῶν κατὰ τὸν
[1, 80]   δέ οἱ πάντες διετετάχατο, παραίνεσε  τῶν   μὲν ἄλλων Λυδῶν μὴ φειδομένους
[1, 64]   τε πολλοῖσι καὶ χρημάτων συνόδοισι,  τῶν   μὲν αὐτόθεν τῶν δὲ ἀπὸ
[1, 48]   ἕκαστα ἀναπτύσσων ἐπώρα τῶν συγγραμμάτων,  τῶν   μὲν δὴ οὐδὲν προσίετό μιν?
[1, 26]   Αἰολέων, ἄλλοισι ἄλλας αἰτίας ἐπιφέρων,  τῶν   μὲν ἐδύνατο μέζονας παρευρίσκειν, μέζονα
[1, 59]   ἐκ τοῦ πεδίου Ἀθηναίων, καὶ  τῶν   μὲν προεστεῶτος Μεγακλέος τοῦ Ἀλκμέωνος,
[1, 128]   Ἀστυάγης ἐζωγρήθη καὶ τοὺς ἐξήγαγε  τῶν   Μήδων ἀπέβαλε. ~ἐόντι δὲ αἰχμαλώτῳ
[1, 96]   ἐρασθεὶς τυραννίδος ἐποίεε τοιάδε. κατοικημένων  τῶν   Μήδων κατὰ κώμας, ἐν τῇ
[1, 128]   τοὺς ὑπολειφθέντας ἐν τῷ ἄστεϊ  τῶν   Μήδων, νέους τε καὶ πρεσβύτας
[1, 98]   ἐπιμέλεσθαι. πειθομένων δὲ καὶ ταῦτα  τῶν   Μήδων οἰκοδομέει τείχεα μεγάλα τε
[1, 192]   Βαβυλωνίη χωρῇ, τοὺς δὲ ὀκτὼ  τῶν   μηνῶν λοιπὴ πᾶσα Ἀσίη.
[1, 32]   τριήκοντα πέντε, ἡμέραι δὲ ἐκ  τῶν   μηνῶν τούτων χίλιαι πεντήκοντα. τουτέων
[1, 173]   ἄλλοισι συμφέρονται ἀνθρώπων? καλέουσι ἀπὸ  τῶν   μητέρων ἑωυτοὺς καὶ οὐκὶ ἀπὸ
[1, 94]   μὲν τῇ μένειν αὐτοῦ λαγχανούσῃ  τῶν   μοιρέων ἑωυτὸν τὸν βασιλέα προστάσσειν,
[1, 36]   δὲ ἀπικόμενοι παρὰ τὸν Κροῖσον  τῶν   Μυσῶν ἄγγελοι ἔλεγον τάδε.
[1, 37]   ~ταῦτα ἀμείψατο? ἀποχρεωμένων δὲ τούτοισι  τῶν   Μυσῶν, ἐπεσέρχεται τοῦ Κροίσου
[1, 36]   ἐκ τοῦ ὄρεος τούτου τὰ  τῶν   Μυσῶν ἔργα διαφθείρεσκε. πολλάκις δὲ
[1, 160]   ὡς ἔμαθον ταῦτα πρησσόμενα ἐκ  τῶν   Μυτιληναίων, πέμψαντες πλοῖον ἐς Λέσβον
[1, 31]   Ἀργεῖοι μὲν γὰρ περιστάντες ἐμακάριζον  τῶν   νεηνιέων τὴν ῥώμην, αἱ δὲ
[1, 82]   Κυθηρίη νῆσος καὶ αἱ λοιπαὶ  τῶν   νήσων. βοηθησάντων δὲ Ἀργείων τῇ
[1, 171]   τε καὶ Ἴωνες ἐξανέστησαν ἐκ  τῶν   νήσων, καὶ οὕτω ἐς τὴν
[1, 171]   ἀπιγμένοι ἐς τὴν ἤπειρον ἐκ  τῶν   νήσων. τὸ γὰρ παλαιὸν ἐόντες
[1, 73]   γενόμενον γαμβρὸν Κροίσῳ ὧδε. Σκυθέων  τῶν   νομάδων εἴλῃ ἀνδρῶν στασιάσασα ὑπεξῆλθε
[1, 15]   Κιμμέριοι ἐξ ἠθέων ὑπὸ Σκυθέων  τῶν   νομάδων ἐξαναστάντες ἀπίκοντο ἐς τὴν
[1, 29]   ἐκπλώσας, ἵνα δὴ μή τινα  τῶν   νόμων ἀναγκασθῇ, λῦσαι τῶν ἔθετο.
[1, 199]   ποιεῦσι. ~ὁ δὲ δὴ αἴσχιστος  τῶν   νόμων ἐστὶ τοῖσι Βαβυλωνίοισι ὅδε?
[1, 68]   μὲν γενέσθαι μηδαμὰ μέζονας ἀνθρώπους  τῶν   νῦν ἄνοιξα αὐτὴν καὶ εἶδον
[1, 155]   ἐοῦσαν καὶ τῶν πρότερον καὶ  τῶν   νῦν ἑστεώτων. τὰ μὲν γὰρ
[1, 57]   δὴ οὔτε οἱ Κρηστωνιῆται οὐδαμοῖσι  τῶν   νῦν σφέας περιοικεόντων εἰσὶ ὁμόγλωσσοι
[1, 51]   μεγάθεϊ μεγάλους, χρύσεον καὶ ἀργύρεον,  τῶν   μὲν χρύσεος ἔκειτο ἐπὶ
[1, 123]   ἄλλως μὲν οὐδαμῶς εἶχε ἅτε  τῶν   ὁδῶν φυλασσομενέων, δὲ ἐπιτεχνᾶται
[1, 82]   Ὀθρυάδην, αἰσχυνόμενον ἀπονοστέειν ἐς Σπάρτην  τῶν   οἱ συλλοχιτέων διεφθαρμένων, αὐτοῦ μιν
[1, 11]   ὡς δὲ ἡμέρη τάχιστα ἐγεγόνεε,  τῶν   οἰκετέων τοὺς μάλιστα ὥρα πιστοὺς
[1, 123]   καὶ δίκτυα δοὺς ἅτε θηρευτῇ  τῶν   οἰκετέων τῷ πιστοτάτῳ, ἀπέστελλε ἐς
[1, 179]   ἐς ἄλληλα? τὸ μέσον δὲ  τῶν   οἰκημάτων ἔλιπον τεθρίππῳ περιέλασιν. πύλαι
[1, 165]   τὸ ὅρκιον ἐφύλασσον, ἀερθέντες ἐκ  τῶν   Οἰνουσσέων ἔπλεον. ~ἐπείτε δὲ ἐς
[1, 134]   οἰκεόντων σφίσι, οὗτοι δὲ καὶ  τῶν   ὁμούρων, οἳ δὲ μάλα τῶν
[1, 120]   ἔνια κεχώρηκε, καὶ τά γε  τῶν   ὀνειράτων ἐχόμενα τελέως ἐς ἀσθενὲς
[1, 131]   Διὶ μὲν ἐπὶ τὰ ὑψηλότατα  τῶν   ὀρέων ἀναβαίνοντες θυσίας ἔρδειν, τὸν
[1, 110]   Μῆδοι. αἱ δὲ ὑπώρεαί εἰσὶ  τῶν   ὀρέων, ἔνθα τὰς νομὰς τῶν
[1, 110]   λαβόντα θεῖναι ἐς τὸ ἐρημότατον  τῶν   ὀρέων, ὅκως ἂν τάχιστα διαφθαρείη?
[1, 113]   παιδός, φέρων ἐς τὸ ἐρημότατον  τῶν   ὀρέων τίθει. ὡς δὲ τρίτη
[1, 111]   καὶ θεῖναι ἔνθα θηριωδέστατον εἴη  τῶν   ὀρέων, φὰς Ἀστυάγεα εἶναι τὸν
[1, 34]   δὲ τῷ Κροίσῳ δύο παῖδες,  τῶν   οὕτερος μὲν διέφθαρτο, ἦν γὰρ
[1, 94]   τὴν δὲ ἑτέρην σιτέεσθαι παυομένους  τῶν   παιγνιέων. τοιούτῳ τρόπῳ διάγειν ἐπ?
[1, 93]   ἐξεργάσαντο, καὶ ἐφαίνετο μετρεόμενον τὸ  τῶν   παιδισκέων ἔργον ἐὸν μέγιστον. τοῦ
[1, 155]   ὡς εἴ τις πατέρα ἀποκτείνας  τῶν   παίδων αὐτοῦ φείσατο? ὡς δὲ
[1, 209]   Ἀρσάμεος ἐόντι ἀνδρὶ Ἀχαιμενίδῃ ἦν  τῶν   παίδων Δαρεῖος πρεσβύτατος, ἐὼν τότε
[1, 114]   ἄλλους παῖδας διαλαβεῖν, πειθομένων δὲ  τῶν   παίδων Κῦρος τὸν παῖδα
[1, 114]   ἔργον προστάσσων. εἷς δὴ τούτων  τῶν   παίδων συμπαίζων, ἐὼν Ἀρτεμβάρεος παῖς
[1, 160]   καρποῦ τοῦ ἐνθεῦτεν, ἀπείχετο τε  τῶν   πάντων ἱρῶν τὰ πάντα ἐκ
[1, 73]   ἀνάξια σφέων αὐτῶν πεπονθότες, ἐβούλευσαν  τῶν   παρὰ σφίσι διδασκομένων παίδων ἕνα
[1, 59]   τὸν Πεισίστρατον τοῦτον, ὃς στασιαζόντων  τῶν   παράλων καὶ τῶν ἐκ τοῦ
[1, 64]   Στρυμόνος ποταμοῦ συνιόντων, ὁμήρους τε  τῶν   παραμεινάντων Ἀθηναίων καὶ μὴ αὐτίκα
[1, 196]   κῆρυξ πωλέων τὰς εὐειδεστάτας  τῶν   παρθένων ἀνίστη ἂν τὴν ἀμορφεστάτην,
[1, 173]   μητέρων ἑωυτοὺς καὶ οὐκὶ ἀπὸ  τῶν   πατέρων? εἰρομένου δὲ ἑτέρου τὸν
[1, 92]   ἀνέθηκε οἰκήιά τε ἐόντα καὶ  τῶν   πατρωίων χρημάτων ἀπαρχήν? τὰ δὲ
[1, 98]   κυάνεοι, πέμπτου δὲ σανδαράκινοι. οὕτω  τῶν   πέντε κύκλων οἱ προμαχεῶνες ἠνθισμένοι
[1, 206]   καὶ ἡμέας ἀνέχευ ὁρέων ἄρχοντας  τῶν   περ ἄρχομεν. οὔκων ἐθελήσεις ὑποθήκῃσι
[1, 106]   τὴν ἀρχὴν Μῆδοι καὶ ἐπεκράτεον  τῶν   περ καὶ πρότερον, καὶ τήν
[1, 175]   τρὶς σφι τοῦτο ἐγένετο. οὗτοι  τῶν   περὶ Καρίην ἀνδρῶν μοῦνοί τε
[1, 191]   λέγεται ὑπὸ τῶν ταύτῃ οἰκημένων,  τῶν   περὶ τὰ ἔσχατα τῆς πόλιος
[1, 173]   καὶ νυν ἔτι καλέονται ὑπὸ  τῶν   περιοίκων οἱ Λύκιοι Τερμίλαι? ὡς
[1, 156]   τὸ παρεὸν ὑπεκδράμωσι, ἀποστάντες ἀπὸ  τῶν   Περσέων ἀπόλωνται. Κῦρος δὲ ἡσθεὶς
[1, 125]   ἐς βυβλίον τὰ ἐβούλετο, ἁλίην  τῶν   Περσέων ἐποιήσατο, μετὰ δὲ ἀναπτύξας
[1, 46]   Κύρου τοῦ Καμβύσεω καὶ τὰ  τῶν   Περσέων πρήγματα αὐξανόμενα πένθεος μὲν
[1, 148]   τὠυτὸ γράμμα τελευτῶσι, κατά περ  τῶν   Περσέων τὰ οὐνόματα. ~αὗται μὲν
[1, 139]   ἐς τοῦτο διζήμενος εὑρήσεις τελευτῶντα  τῶν   Περσέων τὰ οὐνόματα, οὐ τὰ
[1, 108]   ὑπερθέμενος τοῖσι ὀνειροπόλοισι, μετεπέμψατο ἐκ  τῶν   Περσέων τὴν θυγατέρα ἐπίτεκα ἐοῦσαν,
[1, 165]   καταπλεύσαντες ἐς τὴν Φωκαίην κατεφόνευσαν  τῶν   Περσέων τὴν φυλακήν, ἐφρούρεε
[1, 80]   ἐς τὸ τεῖχος ἐπολιορκέοντο ὑπὸ  τῶν   Περσέων. ~τοῖσι μὲν δὴ κατεστήκεε
[1, 214]   Τόμυρις ἐδίζητο ἐν τοῖσι τεθνεῶσι  τῶν   Περσέων τὸν Κύρου νέκυν, ὡς
[1, 126]   ἐξημερῶσαι ἐν ἡμέρῃ. ἐπιτελεσάντων δὲ  τῶν   Περσέων τὸν προκείμενον ἄεθλον, δεύτερα
[1, 57]   τὴν νῦν Θεσσαλιῶτιν καλεομένην) καὶ  τῶν   Πλακίην τε καὶ Σκυλάκην Πελασγῶν
[1, 105]   τῆς Συρίης ἐν Ἀσκάλωνι πόλι,  τῶν   πλεόνων Σκυθέων παρεξελθόντων ἀσινέων, ὀλίγοι
[1, 185]   ἐς τὴν Βαβυλῶνα, ἔκ τε  τῶν   πλόων ἐκδέκηται περίοδος τῆς λίμνης
[1, 192]   οἱ αὐτοῦ ἦσαν ἰδίῃ, πάρεξ  τῶν   πολεμιστηρίων, οἱ μὲν ἀναβαίνοντες τὰς
[1, 30]   Ἐλευσῖνι, βοηθήσας καὶ τροπὴν ποιήσας  τῶν   πολεμίων ἀπέθανε κάλλιστα, καί μιν
[1, 96]   ἔπαινον εἶχε οὐκ ὀλίγον πρὸς  τῶν   πολιητέων, οὕτω ὥστε πυνθανόμενοι οἱ
[1, 61]   τυραννίδα, ἐνθαῦτα ἤγειρον δωτίνας ἐκ  τῶν   πολίων αἵτινές σφι προαιδέοντό κού
[1, 6]   ἐὸν πρεσβύτερον, οὐ καταστροφὴ ἐγένετο  τῶν   πολίων ἀλλ? ἐξ ἐπιδρομῆς ἁρπαγή.
[1, 148]   καταντίον, ἐς τὴν συλλεγόμενοι ἀπὸ  τῶν   πολίων Ἴωνες ἄγεσκον ὁρτὴν τῇ
[1, 122]   κεῖθεν ὁδοῦ τὸν πάντα λόγον  τῶν   πομπῶν πυθέσθαι. τραφῆναι δὲ ἔλεγε
[1, 24]   οὐδαμῇ μετιέντα, ἀνακῶς δὲ ἔχειν  τῶν   πορθμέων. ὡς δὲ ἄρα παρεῖναι
[1, 141]   οὐκ ἐπείθοντο, τότε δὲ κατεργασμένων  τῶν   πρηγμάτων ἦσαν ἕτοιμοι πείθεσθαι Κύρῳ.
[1, 190]   ἐγγινομένου συχνοῦ ἀνωτέρω τε οὐδὲν  τῶν   πρηγμάτων προκοπτομένων. ~εἴτε δὴ ὦν
[1, 133]   δὲ ἐώθασι βουλεύεσθαι τὰ σπουδαιέστατα  τῶν   πρηγμάτων? τὸ δ? ἂν ἅδῃ
[1, 8]   τῷ Γύγῃ καὶ τὰ σπουδαιέστερα  τῶν   πρηγμάτων ὑπερετίθετο Κανδαύλης καὶ
[1, 11]   δὲ οὐδὲν δοκέων αὐτήν  τῶν   πρηχθέντων ἐπίστασθαι ἦλθε καλεόμενος? ἐώθεε
[1, 207]   ἀπαθέες. τούτοισι ὦν τοῖσι ἀνδράσι  τῶν   προβάτων ἀφειδέως πολλὰ κατακόψαντας καὶ
[1, 183]   ἐπ? οὗ θύεται τὰ τέλεα  τῶν   προβάτων? ἐπὶ γὰρ τοῦ χρυσέου
[1, 133]   δὲ πένητες αὐτῶν τὰ λεπτὰ  τῶν   προβάτων προτιθέαται. σίτοισι δὲ ὀλίγοισι
[1, 103]   λέγεται πολλὸν ἔτι γενέσθαι ἀλκιμώτερος  τῶν   προγόνων, καὶ πρῶτός τε ἐλόχισε
[1, 144]   καλεομένης, φυλάσσονται ὦν) μηδαμοὺς ἐσδέξασθαι  τῶν   προσοίκων Δωριέων ἐς τὸ Τριοπικὸν
[1, 166]   Κύρνον ἀπίκοντο, οἴκεον κοινῇ μετὰ  τῶν   πρότερον ἀπικομένων ἐπ? ἔτεα πέντε,
[1, 186]   δὲ ποταμοῦ μέσον ἔχοντος, ἐπὶ  τῶν   πρότερον βασιλέων ὅκως τις ἐθέλοι
[1, 155]   ἀρχαίην ἐξαναστήσῃς ἀναμάρτητον ἐοῦσαν καὶ  τῶν   πρότερον καὶ τῶν νῦν ἑστεώτων.
[1, 123]   συμμίσγων ἑνὶ ἑκάστῳ Ἅρπαγος  τῶν   πρώτων Μήδων ἀνέπειθε ὡς χρὴ
[1, 76]   τοὺς κλήρους? καὶ εἷλε μὲν  τῶν   Πτερίων τὴν πόλιν καὶ ἠνδραποδίσατο,
[1, 187]   ἑωυτῇ κατεσκευάσατο μετέωρον ἐπιπολῆς αὐτέων  τῶν   πυλέων, ἐνεκόλαψε δὲ ἐς τὸν
[1, 186]   καὶ τὰς καταβάσιας τὰς ἐκ  τῶν   πυλίδων ἐς τὸν ποταμὸν φερούσας
[1, 154]   χρυσὸν ἔχων πάντα τὸν ἐκ  τῶν   Σαρδίων, ἐπικούρους τε ἐμισθοῦτο καὶ
[1, 154]   δὲ ἀπήλασε Κῦρος ἐκ  τῶν   Σαρδίων, τοὺς Λυδοὺς ἀπέστησε
[1, 206]   ταῦτα τελεόμενα? παυσάμενος δὲ βασίλευε  τῶν   σεωυτοῦ, καὶ ἡμέας ἀνέχευ ὁρέων
[1, 193]   οὐδὲν ἐλαίῳ ἀλλ? ἐκ  τῶν   σησάμων ποιεῦντες. εἰσὶ δέ σφι
[1, 73]   δὲ γενομένου, καὶ αἰεὶ φοιτεόντων  τῶν   Σκυθέων ἐπ? ἄγρην καὶ αἰεί
[1, 105]   τῆς Συρίης ἐόντες. τοῖσι δὲ  τῶν   Σκυθέων συλήσασι τὸ ἱρὸν τὸ
[1, 65]   δὲ ὧδε ἐς εὐνομίην. Λυκούργου  τῶν   Σπαρτιητέων δοκίμου ἀνδρὸς ἐλθόντος ἐς
[1, 202]   φωκέων δέρμασι. τὸ δὲ ἓν  τῶν   στομάτων τοῦ Ἀράξεω ῥέει διὰ
[1, 82]   τῶνδε εἵνεκεν ἵνα μὴ παρεόντων  τῶν   στρατοπέδων ὁρῶντες οἱ ἕτεροι ἑσσουμένους
[1, 48]   Κροῖσος ἕκαστα ἀναπτύσσων ἐπώρα  τῶν   συγγραμμάτων, τῶν μὲν δὴ οὐδὲν
[1, 98]   τι ἐπετηδεύθη. κύκλων δ? ἐόντων  τῶν   συναπάντων ἑπτά, ἐν δὴ τῷ
[1, 76]   κῃ κειμένη) ἐνθαῦτα ἐστρατοπεδεύετο φθείρων  τῶν   Συρίων τοὺς κλήρους? καὶ εἷλε
[1, 1]   τῆς νεὸς ὠνέεσθαι τῶν φορτίων  τῶν   σφι ἦν θυμός μάλιστα? καὶ
[1, 209]   τῇ παροιχομένῃ νυκτὶ εὕδων εἶδον  τῶν   σῶν παίδων τὸν πρεσβύτατον ἔχοντα
[1, 202]   Κῦρος, στόμασι δὲ ἐξερεύγεται τεσσεράκοντα,  τῶν   τὰ πάντα πλὴν ἑνὸς ἐς
[1, 163]   Ταρτησσὸν προσφιλέες ἐγένοντο τῷ βασιλέι  τῶν   Ταρτησσίων, τῷ οὔνομα μὲν ἦν,
[1, 194]   ἁπάντων θῶμα μέγιστόν μοι ἐστὶ  τῶν   ταύτῃ μετά γε αὐτὴν τὴν
[1, 191]   τῆς πόλιος, ὡς λέγεται ὑπὸ  τῶν   ταύτῃ οἰκημένων, τῶν περὶ τὰ
[1, 93]   ἔργον πολλὸν μέγιστον παρέχεται χωρὶς  τῶν   τε Αἰγυπτίων ἔργων καὶ τῶν
[1, 172]   νόμοισι δὲ χρέωνται κεχωρισμένοισι πολλὸν  τῶν   τε ἄλλων ἀνθρώπων καὶ Καρῶν.
[1, 140]   κρύπτουσι. Μάγοι δὲ κεχωρίδαται πολλὸν  τῶν   τε ἄλλων ἀνθρώπων καὶ τῶν
[1, 46]   ταύτην αὐτίκα ἀπεπειρᾶτο τῶν μαντείων  τῶν   τε ἐν Ἕλλησι καὶ τοῦ
[1, 152]   ὡς μὲν ἐμοὶ δοκέει, κατασκόπους  τῶν   τε Κύρου πρηγμάτων καὶ Ἰωνίης.
[1, 193]   ἐκφέρει. τὰ δὲ φύλλα αὐτόθι  τῶν   τε πυρῶν καὶ τῶν κριθέων
[1, 109]   τελευτᾶν τὸν παῖδα, δεῖ μέντοι  τῶν   τινα Ἀστυάγεος αὐτοῦ φονέα γενέσθαι
[1, 185]   σκολιὸν ὥστε δὴ τρὶς ἐς  τῶν   τινα κωμέων τῶν ἐν τῇ
[1, 84]   Μάρδος ἰδὼν τῇ προτεραίῃ  τῶν   τινα Λυδῶν κατὰ τοῦτο τῆς
[1, 113]   ἤιε ἐς πόλιν βουκόλος,  τῶν   τινα προβοσκῶν φύλακον αὐτοῦ καταλιπών,
[1, 111]   καὶ ἐγὼ ἀναλαβὼν ἔφερον, δοκέων  τῶν   τινος οἰκετέων εἶναι? οὐ γὰρ
[1, 51]   καὶ τοῦτο Κροίσου, ἐπέγραψε δὲ  τῶν   τις Δελφῶν Λακεδαιμονίοισι βουλόμενος χαρίζεσθαι,
[1, 124]   τὰ σὺ βούλεαι, ἤν τε  τῶν   τις δοκίμων ἄλλος Μήδων? πρῶτοι
[1, 187]   τὸν τάφον γράμματα λέγοντα τάδε.  τῶν   τις ἐμεῦ ὕστερον γινομένων Βαβυλῶνος
[1, 189]   Κῦρος ἐόντα νηυσιπέρητον, ἐνθαῦτά οἱ  τῶν   τις ἱρῶν ἵππων τῶν λευκῶν
[1, 71]   δὲ Κροίσου στρατεύεσθαι ἐπὶ Πέρσας,  τῶν   τις Λυδῶν νομιζόμενος καὶ πρόσθε
[1, 85]   δὴ τοῦ τείχεος, ἤιε γὰρ  τῶν   τις Περσέων ἀλλογνώσας Κροῖσον ὡς
[1, 73]   τε ἐκμαθεῖν καὶ τὴν τέχνην  τῶν   τόξων. χρόνου δὲ γενομένου, καὶ
[1, 23]   ἐξενειχθέντα ἐπὶ Ταίναρον, ἐόντα κιθαρῳδὸν  τῶν   τότε ἐόντων οὐδενὸς δεύτερον, καὶ
[1, 82]   δὲ ἕνα λέγουσι τὸν περιλειφθέντα  τῶν   τριηκοσίων Ὀθρυάδην, αἰσχυνόμενον ἀπονοστέειν ἐς
[1, 51]   ἀνέθηκε, χρύσεόν τε καὶ ἀργύρεον,  τῶν   τῷ χρυσέῳ ἐπιγέγραπται Λακεδαιμονίων φαμένων
[1, 57]   τοῖσι νῦν ἔτι ἐοῦσι Πελασγῶν  τῶν   ὑπὲρ Τυρσηνῶν Κρηστῶνα πόλιν οἰκεόντων,
[1, 59]   δὲ στασιώτας καὶ τῷ λόγῳ  τῶν   ὑπερακρίων προστὰς μηχανᾶται τοιάδε. τρωματίσας
[1, 114]   πόλιν πρὸς τὸν πατέρα ἀποικτίζετο  τῶν   ὑπὸ Κύρου ἤντησε, λέγων δὲ
[1, 137]   καὶ μέζω τὰ ἀδικήματα ἐόντα  τῶν   ὑπουργημάτων, οὕτω τῷ θυμῷ χρᾶται.
[1, 209]   Κῦρος ἐν τῷ ὕπνῳ ὁρᾶν  τῶν   Ὑστάσπεος παίδων τὸν πρεσβύτατον ἔχοντα
[1, 1]   κατά πρύμνην τῆς νεὸς ὠνέεσθαι  τῶν   φορτίων τῶν σφι ἦν θυμός
[1, 167]   ἱππικὸν ἐπιστᾶσι. καὶ οὗτοι μὲν  τῶν   Φωκαιέων τοιούτῳ μόρῳ διεχρήσαντο, οἱ
[1, 213]   δὲ ἐλύθη τε τάχιστα καὶ  τῶν   χειρῶν ἐκράτησε, διεργάζεται ἑωυτόν. ~καὶ
[1, 61]   χρήματα, Θηβαῖοι ὑπερεβάλοντο τῇ δόσι  τῶν   χρημάτων. μετὰ δέ, οὐ πολλῷ
[1, 47]   τάδε ἀπέπεμπε ἐς τὴν διάπειραν  τῶν   χρηστηρίων, ἀπ? ἧς ἂν ἡμέρης
[1, 47]   τι μέν νυν τὰ λοιπὰ  τῶν   χρηστηρίων ἐθέσπισε, οὐ λέγεται πρὸς
[1, 47]   Ἀλυάττεω? ἅσσα δ? ἂν ἕκαστα  τῶν   χρηστηρίων θεσπίσῃ, συγγραψαμένους ἀναφέρειν παρ?
[1, 90]   πᾶσαν τὴν ἑωυτοῦ διάνοιαν καὶ  τῶν   χρηστηρίων τὰς ὑποκρίσιας καὶ μάλιστα
[1, 209]   παίδων τὸν πρεσβύτατον ἔχοντα ἐπὶ  τῶν   ὤμων πτέρυγας καὶ τουτέων τῇ
[1, 209]   παίδων τὸν πρεσβύτατον ἔχοντα ἐπὶ  τῶν   ὤμων πτέρυγας καὶ τουτέων τῇ
[1, 142]   ἐστί, τοῦ μὲν οὐρανοῦ καὶ  τῶν   ὡρέων ἐν τῷ καλλίστῳ ἐτύγχανον




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 3/03/2005