Alphabétiquement     [«   »]
τάσδε 2
τασσομένους 1
ταῦτά 6
ταῦτα 162
ταὐτὰ 3
ταύτας 6
ταύτῃ 16
Fréquences     [«    »]
159 ἐπὶ
147 τῇ
132 τοῖσι
162 ταῦτα
187 τοὺς
191 τῷ
218 ὡς
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Hérodote, Histoires, Livre I

ταῦτα


Livre, Chapitre
[1, 111]   ἐπορᾶν δὲ ἐκκείμενον τέταγμαι ἐγώ"  ~ταῦτα   ἀκούσας βουκόλος καὶ ἀναλαβὼν
[1, 90]   ποιέειν σε δίκαια ἑκόντες προήσουσι"  ~ταῦτα   ἀκούων Κῦρος ὑπερήδετο, ὥς
[1, 3]   ~Δευτέρῃ δὲ λέγουσι γενεῇ μετὰ  ταῦτα   Ἀλέξανδρον τὸν Πριάμου, ἀκηκοότα ταῦτα,
[1, 38]   οὐδὲν ἄχαρι παριδών, τοι ποιέω  ταῦτα,   ἀλλά μοι ὄψις ὀνείρου ἐν
[1, 37]   τὸ θηρίον ἐκ τῆς χώρης"  ~ταῦτα   ἀμείψατο? ἀποχρεωμένων δὲ τούτοισι τῶν
[1, 12]   τὴν αὐτὴν θύρην. καὶ μετὰ  ταῦτα   ἀναπαυομένου Κανδαύλεω ὑπεκδύς τε καὶ
[1, 137]   ἐγένετο, πᾶσαν ἀνάγκην φασὶ ἀναζητεόμενα  ταῦτα   ἀνευρεθῆναι ἤτοι ὑποβολιμαῖα ἐόντα
[1, 186]   τὰς δὲ νύκτας τὰ ξύλα  ταῦτα   ἀπαιρέεσκον τοῦδε εἵνεκα, ἵνα μὴ
[1, 82]   ἑσσουμένους τοὺς σφετέρους ἀπαμύνοιεν. συνθέμενοι  ταῦτα   ἀπαλλάσσοντο, λογάδες δὲ ἑκατέρων ὑπολειφθέντες
[1, 51]   ἡμιτάλαντον. ~ἐπιτελέσας δὲ Κροῖσος  ταῦτα   ἀπέπεμπε ἐς Δελφούς, καὶ τάδε
[1, 86]   δοκέοντας εἶναι. τὸν μὲν Κροῖσον  ταῦτα   ἀπηγέεσθαι, τῆς δὲ πυρῆς ἤδη
[1, 209]   ἐμῇ ἀρχῇ ἑάλωκε. ὡς δὲ  ταῦτα   ἀτρεκέως οἶδα, ἐγὼ σημανέω? ἐμεῦ
[1, 161]   Μαγνησίην τε ὡσαύτως. μετὰ δὲ  ταῦτα   αὐτίκα νούσῳ τελευτᾷ. ~ἀποθανόντος δὲ
[1, 10]   ἐς τὸ οἴκημα. καὶ μετὰ  ταῦτα   αὐτίκα παρῆν καὶ γυνή.
[1, 11]   ἀλλ? ἤτοι κεῖνόν γε τὸν  ταῦτα   βουλεύσαντα δεῖ ἀπόλλυσθαι, σε
[1, 56]   γένεος τοὺς δὲ τοῦ Ἰωνικοῦ.  ταῦτα   γὰρ ἦν τὰ προκεκριμένα, ἐόντα
[1, 125]   ταῦτα καιριώτατα εἶναι? ἐποίεε δὴ  ταῦτα.   γράψας ἐς βυβλίον τὰ ἐβούλετο,
[1, 95]   τὸν ἐόντα λέγειν λόγον, κατὰ  ταῦτα   γράψω, ἐπιστάμενος περὶ Κύρου καὶ
[1, 87]   οἱ πατέρες τοὺς παῖδας. ἀλλὰ  ταῦτα   δαίμοσί κου φίλον ἦν οὕτω
[1, 206]   ὑμετέρην, σὺ τὠυτὸ τοῦτο ποίεε.  ταῦτα   δὲ ἀκούσας Κῦρος συνεκάλεσε
[1, 22]   καὶ κώμῳ χρᾶσθαι ἐς ἀλλήλους.  ~ταῦτα   δὲ ἐποίεέ τε καὶ προηγόρευε
[1, 32]   οὐκ ὁμοίως δυνατὸς ἐκείνῳ ἐνεῖκαι,  ταῦτα   δὲ εὐτυχίη οἱ ἀπερύκει,
[1, 147]   ἔπειτα ταῦτα ποιήσαντες αὐτῇσι συνοίκεον.  ~ταῦτα   δὲ ἦν γινόμενα ἐν Μιλήτῳ.
[1, 99]   ἅπασι εἶναι τοῦτό γε αἰσχρόν.  ταῦτα   δὲ περὶ ἑωυτὸν ἐσέμνυνε τῶνδε
[1, 176]   τὴν ἀκρόπολιν πᾶσαν ταύτην καίεσθαι.  ταῦτα   δὲ ποιήσαντες καὶ συνομόσαντες ὅρκους
[1, 31]   διακομίσαντες ἀπίκοντο ἐς τὸ ἱρόν.  ταῦτα   δέ σφι ποιήσασι καὶ ὀφθεῖσι
[1, 119]   τε καὶ ποδῶν, τἄλλα πάντα?  ταῦτα   δὲ χωρὶς ἔκειτο ἐπὶ κανέῳ
[1, 158]   χρηστήριον ἐγένετο ἐκδιδόναι Πακτύην Πέρσῃσι.  ταῦτα   δὲ ὡς ἀπενειχθέντα ἤκουσαν οἱ
[1, 69]   πολλὴ τῆς Πελοποννήσου ἦν κατεστραμμένη.  ~ταῦτα   δὴ ὦν πάντα πυνθανόμενος
[1, 108]   αὐτοῦ γόνος βασιλεύσειν ἀντὶ ἐκείνου.  ταῦτα   δὴ ὦν φυλασσόμενος Ἀστυάγης,
[1, 69]   καὶ ἀπάτης" Κροῖσος μὲν δὴ  ταῦτα   δι? ἀγγέλων ἐπεκηρυκεύετο, Λακεδαιμόνιοι δὲ
[1, 60]   ἑωυτῆς ἀκρόπολιν. οἳ μὲν δὴ  ταῦτα   διαφοιτέοντες ἔλεγον? αὐτίκα δὲ ἔς
[1, 100]   εἶναι μὴ ὁρῶσι. ~ἐπείτε δὲ  ταῦτα   διεκόσμησε καὶ ἐκράτυνε ἑωυτὸν τῇ
[1, 145]   οἳ μοῦνοι τούτων μεσόγαιοι οἰκέουσι.  ταῦτα   δυώδεκα μέρεα νῦν Ἀχαιῶν ἐστὶ
[1, 5]   ὡς οὕτω ἄλλως κως  ταῦτα   ἐγένετο, τὸν δὲ οἶδα αὐτὸς
[1, 79]   τὴν δύναμιν. ὡς δέ οἱ  ταῦτα   ἔδοξε, καὶ ἐποίεε κατὰ τάχος?
[1, 3]   ταῦτα Ἀλέξανδρον τὸν Πριάμου, ἀκηκοότα  ταῦτα,   ἐθελῆσαί οἱ ἐκ τῆς Ἑλλάδος
[1, 102]   ἐποίησε. μετὰ δὲ ἔχων δύο  ταῦτα   ἔθνεα καὶ ἀμφότερα ἰσχυρά, κατεστρέφετο
[1, 122]   βουκόλον καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ"  ~ταῦτα   εἶπας Ἀστυάγης ἀποπέμπει τὸν
[1, 110]   γενέσθαι καὶ μὴ τῶν ἐμῶν"  ~ταῦτα   εἶπε καὶ αὐτίκα ἄγγελον ἔπεμπε
[1, 159]   Ἀριστόδικον δὲ οὐκ ἀπορήσαντα πρὸς  ταῦτα   εἰπεῖν ὦναξ, αὐτὸς μὲν οὕτω
[1, 153]   σιναμωρέειν, ὡς αὐτῶν οὐ περιοψομένων.  ~ταῦτα   εἰπόντος τοῦ κήρυκος, λέγεται Κῦρον
[1, 157]   παρ? ἑωυτόν. ~ὃ μὲν δὴ  ταῦτα   ἐκ τῆς ὁδοῦ ἐντειλάμενος ἀπήλαυνε
[1, 88]   ἦν οὕτω γενέσθαι" ~ὅ μὲν  ταῦτα   ἔλεγε, Κῦρος δὲ αὐτὸν λύσας
[1, 112]   τε ὅδε ἐστί" ~ἅμα δὲ  ταῦτα   ἔλεγε βουκόλος καὶ ἐκκαλύψας
[1, 2]   ἴσα σφι γενέσθαι, μετὰ δὲ  ταῦτα   Ἕλληνας αἰτίους τῆς δευτέρης ἀδικίης
[1, 2]   πρῶτον τοῦτο ἄρξαι? μετὰ δὲ  ταῦτα   Ἑλλήνων τινάς οὐ γὰρ ἔχουσι
[1, 208]   ἐπὶ Μασσαγέτας μὴ ὀρθωθῇ,  ταῦτα   ἐντειλάμενος καὶ ἀποστείλας τούτους ἐς
[1, 21]   γενέσθαι. Ἀλυάττης δέ, ὡς οἱ  ταῦτα   ἐξαγγέλθη, αὐτίκα ἔπεμπε κήρυκα ἐς
[1, 43]   οὗτος ἀμείψατο Κροῖσον, ἤισαν μετὰ  ταῦτα   ἐξηρτυμένοι λογάσι τε νεηνίῃσι καὶ
[1, 183]   Χαλδαῖοι, ταλάντων ὀκτακοσίων χρυσίου πεποίηται  ταῦτα.   ἔξω δὲ τοῦ νηοῦ βωμός
[1, 96]   καὶ δίκαιος ἦν, ποιέων τε  ταῦτα   ἔπαινον εἶχε οὐκ ὀλίγον πρὸς
[1, 159]   ἀτρεκέως ὁκότερα ποιέωμεν" μὲν  ταῦτα   ἐπειρώτα, δ? αὖτις τὸν
[1, 30]   μὲν ἐλπίζων εἶναι ἀνθρώπων ὀλβιώτατος  ταῦτα   ἐπειρώτα? Σόλων δὲ οὐδὲν ὑποθωπεύσας
[1, 53]   ἀνδρῶν προσθέοιτο σύμμαχον" οἳ μὲν  ταῦτα   ἐπειρώτων, τῶν δὲ μαντηίων ἀμφοτέρων
[1, 111]   ὀρέων, φὰς Ἀστυάγεα εἶναι τὸν  ταῦτα   ἐπιθέμενόν μοι, πόλλ? ἀπειλήσας εἰ
[1, 78]   παραπλησίως Κῦρος ἐλάσῃ ἐπὶ Σάρδις.  ~ταῦτα   ἐπιλεγομένῳ Κροίσῳ τὸ προάστειον πᾶν
[1, 153]   ἐστὶ τὸ παράπαν ἀγορή. μετὰ  ταῦτα   ἐπιτρέψας τὰς μὲν Σάρδις Ταβάλῳ
[1, 87]   δὲ εἶπε βασιλεῦ, ἐγὼ  ταῦτα   ἔπρηξα τῇ σῇ μὲν εὐδαιμονίῃ,
[1, 153]   ἔσται ἔλλεσχα ἀλλὰ τὰ οἰκήια"  ταῦτα   ἐς τοὺς πάντας Ἕλληνας ἀπέρριψε
[1, 116]   μεγάλας ἀπικνέεσθαι, ἅμα τε λέγων  ταῦτα   ἐσήμαινε τοῖσι δορυφόροισι λαμβάνειν αὐτόν.
[1, 161]   Πακτύην ἐξέδοσαν. Μαζάρης δὲ μετὰ  ταῦτα   ἐστρατεύετο ἐπὶ τοὺς συμπολιορκήσαντας Τάβαλον,
[1, 156]   δὴ ταῦτά οἱ ὑπετίθετο, αἱρετώτερα  ταῦτα   εὑρίσκων Λυδοῖσι ἀνδραποδισθέντας πρηθῆναι
[1, 56]   κοτὲ τῆς ἀρχῆς. μετὰ δὲ  ταῦτα   ἐφρόντιζε ἱστορέων τοὺς ἂν Ἑλλήνων
[1, 138]   ἐς τὸν ἥλιον ἁμαρτόντα τι  ταῦτα   ἔχειν. ξεῖνον δὲ πάντα τὸν
[1, 153]   ἄνθρωποι Λακεδαιμόνιοι καὶ κόσοι πλῆθος  ταῦτα   ἑωυτῷ προαγορεύουσι? πυνθανόμενον δέ μιν
[1, 61]   τὰ μέν νυν πρῶτα ἔκρυπτε  ταῦτα   γυνή, μετὰ δὲ εἴτε
[1, 67]   ἐπιτάρροθος ἔσσῃ" ὡς δὲ καὶ  ταῦτα   ἤκουσαν οἱ Λακεδαιμόνιοι, ἀπεῖχον τῆς
[1, 90]   ἂν ἑκάστοτε δέῃ" ὡς δὲ  ταῦτα   ἤκουσε Κροῖσος, πέμπων τῶν
[1, 50]   μαντήιον ἀψευδὲς ἐκτῆσθαι. ~μετὰ δὲ  ταῦτα   θυσίῃσι μεγάλῃσι τὸν ἐν Δελφοῖσι
[1, 68]   ἀνθρώπου σίδηρος ἀνεύρηται. συμβαλόμενος δὲ  ταῦτα   καὶ ἀπελθὼν ἐς Σπάρτην ἔφραζε
[1, 198]   πρὶν ἂν λούσωνται. ταὐτὰ δὲ  ταῦτα   καὶ Ἀράβιοι ποιεῦσι. ~ὁ δὲ
[1, 73]   Ἀλυάττεα τὸν Σαδυάττεω ἐς Σάρδις.  ταῦτα   καὶ ἐγένετο. καὶ γὰρ Κυαξάρης
[1, 194]   τάχεος τοῦ ποταμοῦ? διὰ γὰρ  ταῦτα   καὶ οὐκ ἐκ ξύλων ποιεῦνται
[1, 124]   τοῦ γε ἐνθάδε ἐόντος, ποίεε  ταῦτα   καὶ ποίεε κατὰ τάχος" ~ἀκούσας
[1, 125]   ἀναπείσει ἀπίστασθαι, φροντίζων δὲ εὑρίσκεται  ταῦτα   καιριώτατα εἶναι? ἐποίεε δὴ ταῦτα.
[1, 86]   νόῳ ἔχων εἴτε δὴ ἀκροθίνια  ταῦτα   καταγιεῖν θεῶν ὅτεῳ δή, εἴτε
[1, 90]   ἐστρατεύσατο ἐπὶ Πέρσας? λέγων δὲ  ταῦτα   κατέβαινε αὖτις παραιτεόμενος ἐπεῖναί οἱ
[1, 106]   τῆς Βαβυλωνίης μοίρης. μετὰ δὲ  ταῦτα   Κυαξάρης μέν, βασιλεύσας τεσσεράκοντα ἔτεα
[1, 158]   ἐὼν δόκιμος ἔσχε μὴ ποιῆσαι  ταῦτα   Κυμαίους, ἀπιστέων τε τῷ χρησμῷ
[1, 211]   τὰς Κροίσου ὑποθήκας. μετὰ δὲ  ταῦτα   Κύρου τε καὶ Περσέων τοῦ
[1, 159]   τῷ νηῷ. ποιέοντος δὲ αὐτοῦ  ταῦτα   λέγεται φωνὴν ἐκ τοῦ ἀδύτου
[1, 116]   κακοῦ εἰμί, ὅδε τοὶ πάρειμι"  ~ταῦτα   λέγοντος τοῦ παιδὸς τὸν Ἀστυάγεα
[1, 183]   τὰ δὲ λέγεται ὑπὸ Χαλδαίων,  ταῦτα   λέγω. τούτῳ τῷ ἀνδριάντι Δαρεῖος
[1, 71]   ποιέουσι Πέρσῃσι στρατεύεσθαι ἐπὶ Λυδούς"  ταῦτα   λέγων οὐκ ἔπειθε τὸν Κροῖσον.
[1, 33]   ὄλβον θεὸς προρρίζους ἀνέτρεψε"  ~ταῦτα   λέγων τῷ Κροίσῳ οὔ κως
[1, 140]   δ? οὔ, ἀλλὰ πάντα ὁμοίως.  ~ταῦτα   μὲν ἀτρεκέως ἔχω περὶ αὐτῶν
[1, 186]   Μῆδοι ἐκμανθάνοιεν αὐτῆς τὰ πρήγματα.  ~ταῦτα   μὲν δὴ ἐκ βάθεος περιεβάλετο,
[1, 2]   εἴησαν δ? ἄν οὗτοι Κρῆτες.  ταῦτα   μὲν δὴ ἴσα πρὸς ἴσα
[1, 99]   δὲ κατακεχρυσωμένους ἔχων τοὺς προμαχεῶνας.  ~ταῦτα   μὲν δὴ Δηιόκης ἑωυτῷ
[1, 52]   Κροῖσος καὶ τὰς ζώνας.  ~ταῦτα   μὲν ἐς Δελφοὺς ἀπέπεμψε, τῷ
[1, 91]   ἅπασι δεσποίνῃ τῇ ἑωυτοῦ συνοίκεε"  ταῦτα   μὲν Πυθίη ὑπεκρίνατο τοῖσι
[1, 92]   ἐν Δελφοῖσι ἀσπὶς χρυσέη μεγάλη.  ταῦτα   μὲν καὶ ἔτι ἐς ἐμὲ
[1, 100]   ἐκεῖνος διακρίνων τὰς ἐσφερομένας ἐκπέμπεσκε.  ταῦτα   μὲν κατὰ τὰς δίκας ἐποίεε,
[1, 24]   οὐκ ἔχειν ἔτι ἐλεγχομένους ἀρνέεσθαι.  ταῦτα   μέν νυν Κορίνθιοί τε καὶ
[1, 133]   ἔξεστι, οὐκὶ οὐρῆσαι ἀντίον ἄλλου.  ταῦτα   μέν νυν οὕτω φυλάσσεται, μεθυσκόμενοι
[1, 5]   ὡς ἂν μὴ κατάδηλος γένηται.  ταῦτα   μέν νυν Πέρσαι τε καὶ
[1, 46]   δὲ τῆς Μιλησίης ἐς Βραγχίδας.  ταῦτα   μέν νυν τὰ Ἑλληνικὰ μαντήια
[1, 80]   κτείνειν, μηδὲ ἢν συλλαμβανόμενος ἀμύνηται.  ταῦτα   μὲν παραίνεσε, τὰς δὲ καμήλους
[1, 216]   ἑψήσαντες δὲ τὰ κρέα κατευωχέονται.  ταῦτα   μὲν τὰ ὀλβιώτατά σφι νενόμισται,
[1, 96]   προθυμότερον δικαιοσύνην ἐπιθέμενος ἤσκεε? καὶ  ταῦτα   μέντοι ἐούσης ἀνομίης πολλῆς ἀνὰ
[1, 65]   τὰ νόμιμα πάντα, καὶ ἐφύλαξε  ταῦτα   μὴ παραβαίνειν? μετὰ δὲ τὰ
[1, 8]   πολλὸν πασέων καλλίστην. ὥστε δὲ  ταῦτα   νομίζων, ἦν γάρ οἱ τῶν
[1, 159]   κελεύων ἐκδιδόναι Πακτύην Πέρσῃσι. πρὸς  ταῦτα   Ἀριστόδικος ἐκ προνοίης ἐποίεε
[1, 121]   τε καὶ τοὺς γειναμένους" ~ἀκούσας  ταῦτα   Ἀστυάγης ἐχάρη τε καὶ
[1, 127]   Ἀστυάγης αὐτὸς βουλήσεται. ἀκούσας δὲ  ταῦτα   Ἀστυάγης Μήδους τε ὥπλισε
[1, 41]   ἐπὶ τὴν ἄγρην" ~εἴπας δὲ  ταῦτα   Κροῖσος μεταπέμπεται τὸν Φρύγα
[1, 155]   ἀκροπόλι. ~πυθόμενος δὲ κατ? ὁδὸν  ταῦτα   Κῦρος εἶπε πρὸς Κροῖσον
[1, 125]   καὶ ποίεε κατὰ τάχος" ~ἀκούσας  ταῦτα   Κῦρος ἐφρόντιζε ὅτεῳ τρόπῳ
[1, 48]   μὲν ὑπέστρωται, χαλκὸν δ? ἐπιέσται.  ~ταῦτα   οἱ Λυδοὶ θεσπισάσης τῆς Πυθίης
[1, 120]   ἐμῷ καὶ ὑμῖν" εἶπαν πρὸς  ταῦτα   οἱ Μάγοι βασιλεῦ, καὶ
[1, 98]   κρατῦναι αὐτὸν δορυφόροισι? ποιεῦσι δὴ  ταῦτα   οἱ Μῆδοι. οἰκοδομέουσί τε γὰρ
[1, 165]   νῆσος ἀποκληισθῇ τούτου εἵνεκα, πρὸς  ταῦτα   οἱ Φωκαίες ἐστέλλοντο ἐς Κύρνον?
[1, 74]   Ἀλυάττεω ἱκέται ἐγένοντο. ~μετὰ δὲ  ταῦτα,   οὐ γὰρ δὴ Ἀλυάττης
[1, 212]   τοῦ στρατοῦ κατυβρίσας. εἰ δὲ  ταῦτα   οὐ ποιήσεις, ἥλιον ἐπόμνυμί τοι
[1, 138]   δέ σφι ποιέειν οὐκ ἔξεστι,  ταῦτα   οὐδὲ λέγειν ἔξεστι. αἴσχιστον δὲ
[1, 37]   ἀνάπεισον ὅκως μοι ἀμείνω ἐστὶ  ταῦτα   οὕτω ποιεόμενα" ~ἀμείβεται Κροῖσος τοῖσιδε.
[1, 42]   ἀμείβεσθαι χρηστοῖσι) ποιέειν εἰμὶ ἕτοιμος  ταῦτα,   παῖδα τε σόν, τὸν διακελεύεαι
[1, 59]   ἐὼν παῖς, τοῦτον ἀπείπασθαι. οὔκων  ταῦτα   παραινέσαντος Χίλωνος πείθεσθαι θέλειν τὸν
[1, 191]   τε δὴ τάξας καὶ κατὰ  ταῦτα   παραινέσας ἀπήλαυνε αὐτὸς σὺν τῷ
[1, 140]   Μάγους μὲν γὰρ ἀτρεκέως οἶδα  ταῦτα   ποιέοντας? ἐμφανέως γὰρ δὴ ποιεῦσι.
[1, 123]   μιν διελεῖν καὶ μηδένα οἱ  ταῦτα   ποιεῦντι παρεῖναι. ~ταῦτά τε δὴ
[1, 18]   ἔχοι τι καὶ σίνεσθαι ἐσβάλλων.  ~ταῦτα   ποιέων ἐπολέμεε ἔτεα ἕνδεκα, ἐν
[1, 73]   τούτων ἐπάσαντο, καὶ οἱ Σκύθαι  ταῦτα   ποιήσαντες Ἀλυάττεω ἱκέται ἐγένοντο. ~μετὰ
[1, 146]   ἄνδρας καὶ παῖδας καὶ ἔπειτα  ταῦτα   ποιήσαντες αὐτῇσι συνοίκεον. ~ταῦτα δὲ
[1, 130]   μέντοι χρόνῳ μετεμέλησέ τέ σφι  ταῦτα   ποιήσασι καὶ ἀπέστησαν ἀπὸ Δαρείου,
[1, 116]   μοῦνον λαβὼν βασανίσῃ, Ἀρτέμβαρες, ἐγὼ  ταῦτα   ποιήσω ὥστε σὲ καὶ τὸν
[1, 88]   οὗτος πολλὸς ὅμιλος τί  ταῦτα   πολλῇ σπουδῇ ἐργάζεται; δὲ
[1, 152]   κατὰ γὰρ δὴ τάχος ἦν  ταῦτα   πρησσόμενα) εἵλοντο πρὸ πάντων λέγειν
[1, 160]   ἐτελεώθη. Κυμαῖοι γὰρ ὡς ἔμαθον  ταῦτα   πρησσόμενα ἐκ τῶν Μυτιληναίων, πέμψαντες
[1, 127]   Ἀστυάγης δὲ ὡς ἐπύθετο Κῦρον  ταῦτα   πρήσσοντα, πέμψας ἄγγελον ἐκάλεε αὐτόν.
[1, 125]   ἕκαστον ἔχοντα δρέπανον. Κῦρος μὲν  ταῦτα   προηγόρευσε. ἔστι δὲ Πέρσεων συχνὰ
[1, 73]   κάρτα περιέσπε ἀεικείῃ. οἳ δὲ  ταῦτα   πρὸς Κυαξάρεω παθόντες, ὥστε ἀνάξια
[1, 197]   κάμνων ἄλλον εἶδε παθόντα,  ταῦτα   προσιόντες συμβουλεύουσι καὶ παραινέουσι ἅσσα
[1, 119]   δεῖπνον" ~Ἅρπαγος μὲν ὡς ἤκουσε  ταῦτα,   προσκυνήσας καὶ μεγάλα ποιησάμενος ὅτι
[1, 3]   ἁρπαγῆς αἰτέειν. τοὺς δέ προϊσχομένων  ταῦτα,   προφέρειν σφι Μηδείης τὴν ἁρπαγήν,
[1, 150]   ἐκλιπεῖν Σμύρνην Αἰολέας. ποιησάντων δὲ  ταῦτα   Σμυρναίων ἐπιδιείλοντο σφέας αἱ ἕνδεκα
[1, 32]   εὐτυχέα. τὰ πάντα μέν νυν  ταῦτα   συλλαβεῖν ἄνθρωπον ἐόντα ἀδύνατον ἐστί,
[1, 169]   τὰς νήσους ἔχοντες Ἴωνες καταρρωδήσαντες  ταῦτα   σφέας αὐτοὺς ἔδοσαν Κύρῳ. ~κεκακωμένων
[1, 53]   δὲ ἄγειν μέλλουσι τῶν Λυδῶν  ταῦτα   τὰ δῶρα ἐς τὰ ἱρὰ
[1, 74]   ἐθέλουσι συμμένειν. ὅρκια δὲ ποιέεται  ταῦτα   τὰ ἔθνεα τὰ πέρ τε
[1, 98]   τείχεα μεγάλα τε καὶ καρτερὰ  ταῦτα   τὰ νῦν Ἀγβάτανα κέκληται, ἕτερον
[1, 194]   ποιέεται δὲ καὶ κάρτα μεγάλα  ταῦτα   τὰ πλοῖα καὶ ἐλάσσω? τὰ
[1, 57]   ἠνείκαντο γλώσσης χαρακτῆρα μεταβαίνοντες ἐς  ταῦτα   τὰ χωρία, τοῦτον ἔχουσι ἐν
[1, 206]   εἴ τοι ἐς καιρὸν ἔσται  ταῦτα   τελεόμενα? παυσάμενος δὲ βασίλευε τῶν
[1, 174]   εἴ κ? ἐβούλετο. Κνίδιοι μὲν  ταῦτα   τῆς Πυθίης χρησάσης τοῦ τε
[1, 67]   τῷ κέοιτο Ὀρέστης. εἰρωτῶσι δὲ  ταῦτα   τοῖσι θεοπρόποισι λέγει Πυθίη
[1, 113]   γυνή, καὶ αὐτίκα ἐποίεε  ταῦτα?   τὸν μὲν ἔφερε θανατώσων παῖδα,
[1, 59]   τὸν Ἱπποκράτεα? γενέσθαι οἱ μετὰ  ταῦτα   τὸν Πεισίστρατον τοῦτον, ὃς στασιαζόντων
[1, 185]   αὐτὴν ἤλασε. ἐποίεε δὲ ἀμφότερα  ταῦτα,   τόν τε ποταμὸν σκολιὸν καὶ
[1, 115]   ἀμείβετο ὧδε. δέσποτα, ἐγὼ  ταῦτα   τοῦτον ἐποίησα σὺν δίκῃ. οἱ
[1, 86]   κατακαυθῆναι. τὸν μὲν δὴ ποιέειν  ταῦτα?   τῷ δὲ Κροίσῳ ἑστεῶτι ἐπὶ
[1, 98]   ἧσσον ἐπιμέλεσθαι. πειθομένων δὲ καὶ  ταῦτα   τῶν Μήδων οἰκοδομέει τείχεα μεγάλα
[1, 78]   καὶ ἐπήλυδα. Τελμησσέες μέν νυν  ταῦτα   ὑπεκρίναντο Κροίσῳ ἤδη ἡλωκότι, οὐδὲν
[1, 207]   καὶ σιτία παντοῖα? ποιήσαντας δὲ  ταῦτα,   ὑπολιπομένους τῆς στρατιῆς τὸ φλαυρότατον,
[1, 120]   καὶ νῦν ἐς τί ὑμῖν  ταῦτα   φαίνεται φέρειν; εἶπαν οἱ Μάγοι
[1, 77]   τοὺς Πέρσας. καὶ μὲν  ταῦτα   φρονέων, ὡς ἀπίκετο ἐς τὰς
[1, 91]   αὐτὸν καταλύσειν. τὸν δὲ πρὸς  ταῦτα   χρῆν εὖ μέλλοντα βουλεύεσθαι ἐπειρέσθαι
[1, 158]   μέλλοιεν χαριεῖσθαι. ἐπειρωτῶσι δέ σφι  ταῦτα   χρηστήριον ἐγένετο ἐκδιδόναι Πακτύην Πέρσῃσι.
[1, 160]   ἐκδόσιος ἔλθητε ἐπὶ τὸ χρηστήριον"  ~ταῦτα   ὡς ἀπενειχθέντα ἤκουσαν οἱ Κυμαῖοι,
[1, 66]   καὶ καλὸν πεδίον σχοίνῳ διαμετρήσασθαι"  ταῦτα   ὡς ἀπενειχθέντα ἤκουσαν οἱ Λακεδαιμόνιοι,
[1, 65]   δὲ Σπαρτιητέων, ἐκ Κρήτης ἀγαγέσθαι  ταῦτα.   ὡς γὰρ ἐπετρόπευσε τάχιστα, μετέστησε




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 3/03/2005