Livre, Chapitre
[1, 45]	οὐ σύ μοι τοῦδε τοῦ	κακοῦ	αἴτιος, εἰ μὴ ὅσον ἀέκων
[1, 213]	ἀνῆκε καὶ ἔμαθε ἵνα ἦν	κακοῦ,	δεηθεὶς Κύρου ἐκ τῶν δεσμῶν
[1, 115]	δὴ τοῦδε εἵνεκα ἄξιός τευ	κακοῦ	εἰμί, ὅδε τοὶ πάρειμι" ~ταῦτα
[1, 85]	Πέρσην, ὑπὸ δέους τε καὶ	κακοῦ	ἔρρηξε φωνήν, εἶπε δὲ ὤνθρώπε,
[1, 22]	λεὼν τετρῦσθαι ἐς τὸ ἔσχατον	κακοῦ,	ἤκουε τοῦ κήρυκος νοστήσαντος ἐκ
[1, 87]	ῥύσασθαι αὐτὸν ἐκ τοῦ παρεόντος	κακοῦ.	τὸν μὲν δακρύοντα ἐπικαλέεσθαι τὸν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 3/03/2005