Alphabétiquement     [«   »]
Ἐρυθρῆς 1
ἔρχεται 1
ἔρχομαι 2
ἐς 393
ἔς 7
ἐσαγαγὼν 1
ἐσάγεσκον 1
Fréquences     [«    »]
378 τὴν
350 τὸ
367 τὸν
393 ἐς
412 τε
1123 δὲ
1170 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Hérodote, Histoires, Livre I

ἐς


Livre, Chapitre
[1, 46]   ἐς Δελφοὺς ἰέναι, τοὺς δὲ  ἐς   Ἄβας τὰς Φωκέων, τοὺς δὲ
[1, 69]   Λακεδαιμόνιοι ἐς Σάρδις χρυσὸν ὠνέοντο,  ἐς   ἄγαλμα βουλόμενοι χρήσασθαι τοῦτο τὸ
[1, 153]   ἀνδρὶ Λυδῷ κομίζειν, ἀπήλαυνε αὐτὸς  ἐς   Ἀγβάτανα, Κροῖσόν τε ἅμα ἀγόμενος
[1, 37]   ἦν ἔς τε πολέμους καὶ  ἐς   ἄγρας φοιτέοντας εὐδοκιμέειν? νῦν δὲ
[1, 41]   σε τοῦ ἐμοῦ χρηίζω γενέσθαι  ἐς   ἄγρην ὁρμωμένου, μή τινες κατ?
[1, 59]   τοὺς ἐχθρούς, οἵ μιν ἐλαύνοντα  ἐς   ἀγρὸν ἠθέλησαν ἀπολέσαι δῆθεν, ἐδέετό
[1, 42]   μὲν ἔγωγε ἂν οὐκ ἤια  ἐς   ἄεθλον τοιόνδε? οὔτε γὰρ συμφορῇ
[1, 2]   γενέσθαι? καταπλώσαντας γὰρ μακρῇ νηί  ἐς   Αἶάν τε τὴν Κολχίδα καὶ
[1, 5]   σφέας χρησαμένους λέγουσι ἀγαγεῖν αὐτήν  ἐς   Αἴγυπτον, ἀλλ? ὡς ἐν τῷ
[1, 2]   ἐπ? Αἰγύπτου. ~Οὕτω μὲν Ἰοῦν  ἐς   Αἴγυπτον ἀπικέσθαι λέγουσι Πέρσαι, οὐκ
[1, 30]   θεωρίης ἐκδημήσας Σόλων εἵνεκεν  ἐς   Αἴγυπτον ἀπίκετο παρὰ Ἄμασιν καὶ
[1, 10]   βαρβάροισι καὶ ἄνδρα ὀφθῆναι γυμνόν  ἐς   αἰσχύνην μεγάλην φέρει. ~τότε μὲν
[1, 215]   πάντα χρέωνται? ὅσα μὲν γὰρ  ἐς   αἰχμὰς καὶ ἄρδις καὶ σαγάρις,
[1, 179]   ἔσχατα οἰκήματα μουνόκωλα ἔδειμαν, τετραμμένα  ἐς   ἄλληλα? τὸ μέσον δὲ τῶν
[1, 21]   τε πάντας καὶ κώμῳ χρᾶσθαι  ἐς   ἀλλήλους. ~ταῦτα δὲ ἐποίεέ τε
[1, 214]   μὲν γὰρ λέγεται αὐτοὺς διαστάντας  ἐς   ἀλλήλους τοξεύειν, μετὰ δὲ ὥς
[1, 193]   τετραμμένη τὸν χειμερινόν, ἐσέχει δὲ  ἐς   ἄλλον ποταμὸν ἐκ τοῦ Εὐφρήτεω,
[1, 64]   παντὸς ἐξορύξας τοὺς νεκροὺς μετεφόρεε  ἐς   ἄλλον χῶρον τῆς Δήλου. καὶ
[1, 116]   οὐκ εὖ βουλεύεσθαι ἔφη ἐπιθυμέοντα  ἐς   ἀνάγκας μεγάλας ἀπικνέεσθαι, ἅμα τε
[1, 99]   καὶ οἰκίης οὐ φλαυροτέρης οὐδὲ  ἐς   ἀνδραγαθίην λειπόμενοι, λυπεοίατο καὶ ἐπιβουλεύοιεν,
[1, 202]   ἐς ὄρχησίν τε ἀνίστασθαι καὶ  ἐς   ἀοιδὴν ἀπικνέεσθαι. τούτων μὲν αὕτη
[1, 86]   ἐς ἑωυτὸν λέγων οὐκ  ἐς   ἅπαν τὸ ἀνθρώπινον καὶ μάλιστα
[1, 193]   καὶ τὰ εἰρημένα καρπῶν ἐχόμενα  ἐς   ἀπιστίην πολλὴν ἀπῖκται. χρέωνται δὲ
[1, 24]   ταχίστην? ἀπειληθέντα δὴ τὸν Ἀρίονα  ἐς   ἀπορίην παραιτήσασθαι, ἐπειδή σφι οὕτω
[1, 79]   ἄγγελος Κροίσῳ ἐληλύθεε. ἐνθαῦτα Κροῖσος  ἐς   ἀπορίην πολλὴν ἀπιγμένος, ὥς οἱ
[1, 204]   ἀνατέλλοντα πεδίον ἐκδέκεται πλῆθος ἄπειρον  ἐς   ἄποψιν. τοῦ ὦν δὴ πεδίου
[1, 1]   ἄλλῃ ἐσαπικνέεσθαι καὶ δὴ καὶ  ἐς   Ἄργος. τὸ δὲ Ἄργος τοῦτον
[1, 60]   ταύτην τὴν γυναῖκα σκευάσαντες πανοπλίῃ,  ἐς   ἅρμα ἐσβιβάσαντες καὶ προδέξαντες σχῆμα
[1, 120]   γε τῶν ὀνειράτων ἐχόμενα τελέως  ἐς   ἀσθενὲς ἔρχεται" ἀμείβεται Ἀστυάγης
[1, 123]   ἰδιώτεω οὐκ ἐνώρα τιμωρίην ἐσομένην  ἐς   Ἀστυάγεα, Κῦρον δὲ ὁρέων ἐπιτρεφόμενον
[1, 119]   τοῦτον ἐκπέμπεν ἰέναι τε κελεύων  ἐς   Ἀστυάγεος καὶ ποιέειν τι
[1, 85]   εὐεστοῖ Κροῖσος τὸ πᾶν  ἐς   αὐτὸν ἐπεποιήκεε, ἄλλα τε ἐπιφραζόμενος,
[1, 129]   καὶ κατεκερτόμεε, καὶ ἄλλα λέγων  ἐς   αὐτὸν θυμαλγέα ἔπεα, καὶ δὴ
[1, 180]   αὗται χάλκεαι φέρουσαι καὶ αὐταὶ)  ἐς   αὐτὸν τὸν ποταμόν. ~τοῦτο μὲν
[1, 114]   ἦν δεκαέτης παῖς, πρῆγμα  ἐς   αὑτὸν τοιόνδε γενόμενον ἐξέφηνέ μιν.
[1, 181]   οὗ ὀκτὼ πύργων. ἀνάβασις δὲ  ἐς   αὐτοὺς ἔξωθεν κύκλῳ περὶ πάντας
[1, 185]   κομίζωνται ἀπὸ τῆσδε τῆς θαλάσσης  ἐς   Βαβυλῶνα, καταπλέοντες τὸν Εὐφρήτην ποταμὸν
[1, 159]   καὶ Ἀριστόδικος ἦν. ~ἀπικομένων δὲ  ἐς   Βραγχίδας ἐχρηστηριάζετο ἐκ πάντων Ἀριστόδικος
[1, 46]   Τροφώνιον, οἳ δὲ τῆς Μιλησίης  ἐς   Βραγχίδας. ταῦτα μέν νυν τὰ
[1, 125]   εἶναι? ἐποίεε δὴ ταῦτα. γράψας  ἐς   βυβλίον τὰ ἐβούλετο, ἁλίην τῶν
[1, 32]   ἐθέλει, πολλὰ δὲ καὶ παθεῖν.  ἐς   γὰρ ἑβδομήκοντα ἔτεα οὖρον τῆς
[1, 73]   νομάδων εἴλῃ ἀνδρῶν στασιάσασα ὑπεξῆλθε  ἐς   γῆν τὴν Μηδικήν? ἐτυράννευε δὲ
[1, 173]   δὲ ἀπωσθέντες ἀπίκοντο τῆς Ἀσίης  ἐς   γῆν τὴν Μιλυάδα? τὴν γὰρ
[1, 141]   θαλάσσῃ αὐλέειν, δοκέοντα σφέας ἐξελεύσεσθαι  ἐς   γῆν? ὡς δὲ ψευσθῆναι τῆς
[1, 210]   δὲ βασιληίη αὐτοῦ περιχωρέοι  ἐς   Δαρεῖον. ἀμείβεται δὴ ὦν
[1, 187]   τάφος ἦν ἀκίνητος μέχρι οὗ  ἐς   Δαρεῖον περιῆλθε βασιληίη? Δαρείῳ
[1, 14]   πρῶτος βαρβάρων τῶν ἡμεῖς ἴδμεν  ἐς   Δελφοὺς ἀνέθηκε ἀναθήματα μετὰ Μίδην
[1, 52]   καὶ τὰς ζώνας. ~ταῦτα μὲν  ἐς   Δελφοὺς ἀπέπεμψε, τῷ δὲ Ἀμφιάρεῳ,
[1, 90]   Κροῖσος, πέμπων τῶν Λυδῶν  ἐς   Δελφοὺς ἐνετέλλετο τιθέντας τὰς πέδας
[1, 67]   ἑσσοῦντο ὑπὸ Τεγεητέων, πέμψαντες θεοπρόπους  ἐς   Δελφοὺς ἐπειρώτων τίνα ἂν θεῶν
[1, 167]   καὶ ἄνθρωποι. οἱ δὲ Ἀγυλλαῖοι  ἐς   Δελφοὺς ἔπεμπον βουλόμενοι ἀκέσασθαι τὴν
[1, 65]   τῶν Σπαρτιητέων δοκίμου ἀνδρὸς ἐλθόντος  ἐς   Δελφοὺς ἐπὶ τὸ χρηστήριον, ὡς
[1, 19]   οἱ γινομένης τῆς νούσου πέμπει  ἐς   Δελφοὺς θεοπρόπους, εἴτε δὴ συμβουλεύσαντός
[1, 174]   ὀφθαλμοὺς θραυομένης τῆς πέτρης, ἔπεμπον  ἐς   Δελφοὺς θεοπρόπους ἐπειρησομένους τὸ ἀντίξοον.
[1, 46]   διαπέμψας ἄλλους ἄλλῃ, τοὺς μὲν  ἐς   Δελφοὺς ἰέναι, τοὺς δὲ ἐς
[1, 51]   δὲ Κροῖσος ταῦτα ἀπέπεμπε  ἐς   Δελφούς, καὶ τάδε ἄλλα ἅμα
[1, 25]   δεύτερος οὗτος τῆς οἰκίης ταύτης  ἐς   Δελφοὺς κρητῆρά τε ἀργύρεον μέγαν
[1, 19]   τοῖσι δὲ Πυθίη ἀπικομένοισι  ἐς   Δελφοὺς οὐκ ἔφη χρήσειν πρὶν
[1, 14]   Γύγης δὲ τυραννεύσας ἀπέπεμψε ἀναθήματα  ἐς   Δελφοὺς οὐκ ὀλίγα, ἀλλ? ὅσα
[1, 85]   τε ἐπιφραζόμενος, καὶ δὴ καὶ  ἐς   Δελφοὺς περὶ αὐτοῦ ἐπεπόμφεε χρησομένους.
[1, 31]   δὲ σφέων εἰκόνας ποιησάμενοι ἀνέθεσαν  ἐς   Δελφοὺς ὡς ἀριστῶν γενομένων" ~Σόλων
[1, 119]   ὅτι τε ἁμαρτὰς οἱ  ἐς   δέον ἐγεγόνεε καὶ ὅτι ἐπὶ
[1, 186]   οὕτω τὸ ὀρυχθὲν ἕλος γενόμενον  ἐς   δέον ἐδόκεε γεγονέναι καὶ τοῖσι
[1, 111]   ἰδεῖν ὄφελον μήτε κοτὲ γενέσθαι  ἐς   δεσπότας τοὺς ἡμετέρους. οἶκος μὲν
[1, 1]   χωρῇ. ἀπικομένους δὲ τούς Φοίνικας  ἐς   δὴ τὸ Ἄργος τοῦτο διατίθεσθαι
[1, 170]   μηδὲν ἧσσον νομίζεσθαι κατά περ  ἐς   δῆμοι εἶεν? οὗτοι μὲν δή
[1, 193]   κατά περ Αἰγυπτίη, κατατέτμηται  ἐς   διώρυχας? καὶ μεγίστη τῶν
[1, 46]   Ἄβας τὰς Φωκέων, τοὺς δὲ  ἐς   Δωδώνην? οἳ δὲ τινὲς ἐπέμποντο
[1, 209]   Δαρεῖος πρεσβύτατος, ἐὼν τότε ἡλικίην  ἐς   εἴκοσί κου μάλιστα ἔτεα, καὶ
[1, 202]   τῶν τὰ πάντα πλὴν ἑνὸς  ἐς   ἕλεά τε καὶ τενάγεα ἐκδιδοῖ?
[1, 209]   ὥς μοι καταστήσεις τὸν παῖδα  ἐς   ἔλεγχον" ~Κῦρος μὲν δοκέων οἱ
[1, 57]   Πελασγικὸν ἅμα τῇ μεταβολῇ τῇ  ἐς   Ἕλληνας καὶ τὴν γλῶσσαν μετέμαθε.
[1, 181]   Διὸς Βήλου ἱρὸν χαλκόπυλον, καὶ  ἐς   ἐμὲ ἔτι τοῦτο ἐόν, δύο
[1, 52]   χρύσεον? τὰ ἔτι καὶ ἀμφότερα  ἐς   ἐμὲ ἦν κείμενα ἐν Θήβῃσι
[1, 92]   μεγάλη. ταῦτα μὲν καὶ ἔτι  ἐς   ἐμὲ ἦν περιεόντα, τὰ δ?
[1, 93]   δὲ πέντε ἐόντες ἔτι καὶ  ἐς   ἐμὲ ἦσαν ἐπὶ τοῦ σήματος
[1, 66]   ἐν τῇσι ἐδεδέατο ἔτι καὶ  ἐς   ἐμὲ ἦσαν σόαι ἐν Τεγέῃ
[1, 196]   ὡραῖαι, ταύτας ὅκως συναγάγοιεν πάσας,  ἐς   ἓν χωρίον ἐσάγεσκον ἁλέας, πέριξ
[1, 61]   χώρης τὸ παράπαν, ἀπικόμενος δὲ  ἐς   Ἐρέτριαν ἐβουλεύετο ἅμα τοῖσι παισί.
[1, 117]   κατὰ τάδε ἐντειλάμενος, θεῖναὶ μιν  ἐς   ἔρημον ὄρος καὶ παραμένοντα φυλάσσειν
[1, 189]   δὲ διὰ Δαρδανέων, ἐκδιδοῖ δὲ  ἐς   ἕτερον ποταμὸν Τίγρην, δὲ
[1, 65]   ξείνοισι ἀπρόσμικτοι? μετέβαλον δὲ ὧδε  ἐς   εὐνομίην. Λυκούργου τῶν Σπαρτιητέων δοκίμου
[1, 116]   χαρακτὴρ τοῦ προσώπου προσφέρεσθαι ἐδόκεε  ἐς   ἑωυτὸν καὶ ὑπόκρισις ἐλευθερωτέρη
[1, 86]   ἐκεῖνος εἶπε, οὐδέν τι μᾶλλον  ἐς   ἑωυτὸν λέγων οὐκ ἐς
[1, 97]   τὸ ἐόν, γνοὺς Δηιόκης  ἐς   ἑωυτὸν πᾶν ἀνακείμενον οὔτε κατίζειν
[1, 157]   ἐκ τῆς ὁδοῦ ἐντειλάμενος ἀπήλαυνε  ἐς   ἤθεα τὰ Περσέων, Πακτύης δὲ
[1, 13]   ἤν δὲ μή, ἀποδοῦναι ὀπίσω  ἐς   Ἡρακλείδας τὴν ἀρχήν. ἀνεῖλέ τε
[1, 80]   ἱροῦ μητρὸς Δινδυμήνης ῥέων ἐκδιδοῖ  ἐς   θάλασσαν κατὰ Φωκαίην πόλιν) ἐνθαῦτα
[1, 157]   δὲ Κυμαῖοι ἔγνωσαν συμβουλῆς περὶ  ἐς   θεὸν ἀνοῖσαι τὸν ἐν Βραγχίδῃσι?
[1, 67]   τοῦ Ὀρέστεω ἔπεμπον αὖτις τὴν  ἐς   θεὸν ἐπειρησομένους τὸν χῶρον ἐν
[1, 84]   κατακυλισθεῖσαν καὶ ἀνελόμενον, ἐφράσθη καὶ  ἐς   θυμὸν ἐβάλετο? τότε δὲ δὴ
[1, 199]   δεῖ πᾶσαν γυναῖκα ἐπιχωρίην ἱζομένην  ἐς   ἱρὸν Ἀφροδίτης ἅπαξ ἐν τῇ
[1, 24]   διατρίβοντα παρὰ Περιάνδρῳ ἐπιθυμῆσαι πλῶσαι  ἐς   Ἰταλίην τε καὶ Σικελίην, ἐργασάμενον
[1, 206]   γὰρ ἂν εἰδείης εἴ τοι  ἐς   καιρὸν ἔσται ταῦτα τελεόμενα? παυσάμενος
[1, 71]   ἁμαρτὼν τοῦ χρησμοῦ ἐποιέετο στρατηίην  ἐς   Καππαδοκίην, ἐλπίσας καταιρήσειν Κῦρόν τε
[1, 16]   τὴν ἀπὸ Κολοφῶνος κτισθεῖσαν εἷλε,  ἐς   Κλαζομενάς τε ἐσέβαλε. ἀπὸ μέν
[1, 9]   καὶ γυνὴ ἐμὴ  ἐς   κοῖτον. κεῖται δὲ ἀγχοῦ τῆς
[1, 104]   Μαιήτιδος ἐπὶ Φᾶσιν ποταμὸν καὶ  ἐς   Κόλχους τριήκοντα ἡμερέων εὐζώνῳ ὁδός,
[1, 24]   δὲ χρήματα μεγάλα θελῆσαι ὀπίσω  ἐς   Κόρινθον ἀπικέσθαι. ὁρμᾶσθαι μέν νυν
[1, 24]   Ταίναρον. ἀποβάντα δέ αὐτὸν χωρέειν  ἐς   Κόρινθον σὺν τῇ σκευῇ, καὶ
[1, 24]   πάσῃ. καὶ τοὺς μὲν ἀποπλέειν  ἐς   Κόρινθον, τὸν δὲ δελφῖνα λέγουσι
[1, 157]   ἑωυτὸν ἰόντα δείσας οἴχετο φεύγων  ἐς   Κύμην. Μαζάρης δὲ Μῆδος
[1, 165]   πρὸς ταῦτα οἱ Φωκαίες ἐστέλλοντο  ἐς   Κύρνον? ἐν γὰρ τῇ Κύρνῳ
[1, 82]   ἔπεμπε συμμαχίας καὶ δὴ καὶ  ἐς   Λακεδαίμονα. τοῖσι δὲ καὶ αὐτοῖσι
[1, 126]   τῇ ὑστεραίῃ τοὺς Πέρσας κατακλίνας  ἐς   λειμῶνα εὐώχεε. ἐπείτε δὲ ἀπὸ
[1, 160]   ἐκ τῶν Μυτιληναίων, πέμψαντες πλοῖον  ἐς   Λέσβον ἐκκομίζουσι Πακτύην ἐς Χίον.
[1, 116]   τῇ ἀληθείῃ χρεώμενος, καὶ κατέβαινε  ἐς   λιτάς τε καὶ συγγνώμην ἑωυτῷ
[1, 86]   πᾶσι τυράννοισι προετίμησα μεγάλων χρημάτων  ἐς   λόγους ἐλθεῖν" ὡς δέ σφι
[1, 82]   τῇ σφετέρῃ ἀποταμνομένῃ, ἐνθαῦτα συνέβησαν  ἐς   λόγους συνελθόντες ὥστε τριηκοσίους ἑκατέρων
[1, 79]   κατεδόκεε, ὅμως τοὺς Λυδοὺς ἐξῆγε  ἐς   μάχην. ἦν δὲ τοῦτον τὸν
[1, 80]   Κῦρος ὡς εἶδε τοὺς Λυδοὺς  ἐς   μάχην τασσομένους, καταρρωδήσας τὴν ἵππον
[1, 24]   ἀοιδοῦ, ἀναχωρῆσαι ἐκ τῆς πρύμνης  ἐς   μέσην νέα. τὸν δὲ ἐνδύντα
[1, 191]   Εὐφρήτεω ποταμοῦ ὑπονενοστηκότος ἀνδρὶ ὡς  ἐς   μέσον μηρὸν μάλιστά κῃ, κατὰ
[1, 206]   τοὺς πρώτους, συναγείρας δὲ τούτους  ἐς   μέσον σφι προετίθεε τὸ πρῆγμα,
[1, 21]   ταῦτα ἐξαγγέλθη, αὐτίκα ἔπεμπε κήρυκα  ἐς   Μίλητον βουλόμενος σπονδὰς ποιήσασθαι Θρασυβούλῳ
[1, 15]   οὗτος δὲ Πριηνέας τε εἷλε  ἐς   Μίλητόν τε ἐσέβαλε, ἐπὶ τούτου
[1, 160]   ἑωυτοῖσι ἔχοντες πολιορκέεσθαι, ἐκπέμπουσι αὐτὸν  ἐς   Μυτιλήνην. οἱ δὲ Μυτιληναῖοι ἐπιπέμποντος
[1, 64]   φυγόντων παῖδας λαβὼν καὶ καταστήσας  ἐς   Νάξον καὶ γὰρ ταύτην
[1, 93]   πορνεύονται πᾶσαι, συλλέγουσαι σφίσι φερνάς,  ἐς   ἂν συνοικήσωσι τοῦτο ποιέουσαι?
[1, 191]   χρόνον καὶ ἐν εὐπαθείῃσι εἶναι,  ἐς   δὴ καὶ τὸ κάρτα
[1, 94]   βίου τε καὶ γῆς ζήτησιν,  ἐς   ἔθνεα πολλὰ παραμειψαμένους ἀπικέσθαι
[1, 115]   τε καὶ λόγον εἶχε οὐδένα,  ἐς   ἔλαβὲ τὴν δίκην. εἰ
[1, 202]   ἐπιβαλλομένου τοῦ καρποῦ μᾶλλον μεθύσκεσθαι,  ἐς   ἐς ὄρχησίν τε ἀνίστασθαι
[1, 130]   ἄλλο ποιήσας εἶχε παρ? ἑωυτῷ,  ἐς   ἐτελεύτησε. Οὕτω δὴ Κῦρος
[1, 102]   ἄλλου ἐπ? ἄλλο ἰὼν ἔθνος,  ἐς   στρατευσάμενος ἐπὶ τοὺς Ἀσσυρίους
[1, 158]   τοὺς θεοπρόπους οὐ λέγειν ἀληθέως,  ἐς   τὸ δεύτερον περὶ Πακτύεω
[1, 98]   ἀνδρὸς καὶ προβαλλόμενος καὶ αἰνεόμενος,  ἐς   τοῦτον καταινέουσι βασιλέα σφίσι
[1, 196]   ἐλάχιστον χρυσίον λαβὼν συνοικέειν αὐτῇ,  ἐς   τῷ τὸ ἐλάχιστον ὑπισταμένῳ
[1, 200]   πρὸς ἥλιον, ποιεῦσι τάδε? ἐσβάλλουσι  ἐς   ὅλμον καὶ λεήναντες ὑπέροισι σῶσι
[1, 94]   ἔθνεα πολλὰ παραμειψαμένους ἀπικέσθαι  ἐς   Ὀμβρικούς, ἔνθα σφέας ἐνιδρύσασθαι πόλιας
[1, 42]   συμφορῇ τοιῇδε κεχρημένον οἰκός ἐστι  ἐς   ὁμήλικας εὖ πρήσσοντας ἰέναι, οὔτε
[1, 182]   δὲ αὗται λέγονται ἀνδρῶν οὐδαμῶν  ἐς   ὁμιλίην φοιτᾶν? καὶ κατά περ
[1, 202]   καρποῦ μᾶλλον μεθύσκεσθαι, ἐς  ἐς   ὄρχησίν τε ἀνίστασθαι καὶ ἐς
[1, 67]   ἐξευρέσιος οὐδὲν ἔλασσον, πάντα διζήμενοι,  ἐς   οὗ δὴ Λίχης τῶν ἀγαθοεργῶν
[1, 136]   πενταέτης γένηται, οὐκ ἀπικνέεται  ἐς   ὄψιν τῷ πατρί, ἀλλὰ παρὰ
[1, 141]   τε περιεβάλοντο ἕκαστοι καὶ συνελέγοντο  ἐς   Πανιώνιον οἱ ἄλλοι, πλὴν Μιλησίων?
[1, 56]   καὶ ἐκ τῆς Δρυοπίδος οὕτω  ἐς   Πελοπόννησον ἐλθὸν Δωρικὸν ἐκλήθη. ~ἥντινα
[1, 81]   οἱ μὲν γὰρ πρότεροι διεπέμποντο  ἐς   πέμπτον μῆνα προερέοντες συλλέγεσθαι ἐς
[1, 77]   κήρυκας κατὰ τὰς συμμαχίας προερέοντας  ἐς   πέμπτον μῆνα συλλέγεσθαι ἐς Σάρδις?
[1, 208]   ταῦτα ἐντειλάμενος καὶ ἀποστείλας τούτους  ἐς   Πέρσας, αὐτὸς διέβαινε τὸν ποταμὸν
[1, 209]   νυν τὴν ταχίστην πορεύεο ὀπίσω  ἐς   Πέρσας καὶ ποίεε ὅκως, ἐπεὰν
[1, 121]   περίεις? νῦν ὦν ἴθι χαίρων  ἐς   Πέρσας, πομποὺς δὲ ἐγὼ ἅμα
[1, 120]   παῖδα τοῦτον ἐξ ὀφθαλμῶν ἀπόπεμψαι  ἐς   Πέρσας τε καὶ τοὺς γειναμένους"
[1, 211]   καὶ διαβὰς τὸν Ἀράξεα ἤιε  ἐς   Πέρσας φυλάξων Κύρῳ τὸν παῖδα
[1, 58]   τεο τὴν ἀρχὴν ὁρμώμενον αὔξηται  ἐς   πλῆθος τῶν ἐθνέων, Πελασγῶν μάλιστα
[1, 34]   τά τοιαῦτα πάντα τοῖσι χρέωνται  ἐς   πόλεμον ἄνθρωποι, ἐκ τῶν ἀνδρεώνων
[1, 65]   μὴ παραβαίνειν? μετὰ δὲ τὰ  ἐς   πόλεμον ἔχοντα, ἐνωμοτίας καὶ τριηκάδας
[1, 111]   εἶπε γύναι, εἶδόν τε  ἐς   πόλιν ἐλθὼν καὶ ἤκουσα τὸ
[1, 111]   δαίμονα τίκτει οἰχομένου τοῦ βουκόλου  ἐς   πόλιν. ἦσαν δὲ ἐν φροντίδι
[1, 113]   τῷ παιδίῳ ἐκκειμένῳ ἐγένετο, ἤιε  ἐς   πόλιν βουκόλος, τῶν τινα
[1, 138]   ἀστῶν λέπρην λεύκην ἔχῃ,  ἐς   πόλιν οὗτος οὐ κατέρχεται οὐδὲ
[1, 114]   μᾶλλόν τι περιημέκτεε, κατελθὼν δὲ  ἐς   πόλιν πρὸς τὸν πατέρα ἀποικτίζετο
[1, 174]   τῆς χώρης τῆς σφετέρης τετραμμένης  ἐς   πόντον, τὸ δὴ Τριόπιον καλέεται,
[1, 172]   τε καὶ φιλότητα εἰλαδὸν συγγίνεσθαι  ἐς   πόσιν, καὶ ἀνδράσι καὶ γυναιξὶ
[1, 138]   περιστεράς, τὴν αὐτὴν αἰτίην ἐπιφέροντες.  ἐς   ποταμὸν δὲ οὔτε ἐνουρέουσι οὔτε
[1, 54]   τὴν Κύρου βασιληίην, πέμψας αὖτις  ἐς   Πυθὼ Δελφοὺς δωρέεται, πυθόμενος αὐτῶν
[1, 166]   ἔπειτα ἀπέντες τὴν Κύρνον ἔπλεον  ἐς   Ρήγιον. ~τῶν δὲ διαφθαρεισέων νεῶν
[1, 29]   καὶ προσεπικτωμένου Κροίσου Λυδοῖσι, ~ἀπικνέονται  ἐς   Σάρδις ἀκμαζούσας πλούτῳ ἄλλοι τε
[1, 70]   οὗτος κρητὴρ οὐκ ἀπίκετο  ἐς   Σάρδις δι? αἰτίας διφασίας λεγομένας
[1, 19]   μετὰ δὲ τῆς στρατιῆς ἀπικομένης  ἐς   Σάρδις ἐνόσησε Ἀλυάττης. μακροτέρης
[1, 91]   τοῖσι Λυδοῖσι, οἳ δὲ ἀνήνεικαν  ἐς   Σάρδις καὶ ἀπήγγειλαν Κροίσῳ.
[1, 27]   Βίαντα λέγουσι τὸν Πριηνέα ἀπικόμενον  ἐς   Σάρδις, οἳ δὲ Πιττακὸν τὸν
[1, 30]   παρὰ Ἄμασιν καὶ δὴ καὶ  ἐς   Σάρδις παρὰ Κροῖσον. ἀπικόμενος δὲ
[1, 141]   κατεστράφατο ὑπὸ Περσέων, ἔπεμπον ἀγγέλους  ἐς   Σάρδις παρὰ Κῦρον, ἐθέλοντες ἐπὶ
[1, 152]   δὲ οὗτοι ἐς Φώκαιαν ἔπεμπον  ἐς   Σάρδις σφέων αὐτῶν τὸν δοκιμώτατον,
[1, 73]   κομίζεσθαι παρὰ Ἀλυάττεα τὸν Σαδυάττεω  ἐς   Σάρδις. ταῦτα καὶ ἐγένετο. καὶ
[1, 27]   βασιλεῦ, νησιῶται ἵππον συνωνέονται μυρίην,  ἐς   Σάρδις τε καὶ ἐπὶ σὲ
[1, 77]   προερέοντας ἐς πέμπτον μῆνα συλλέγεσθαι  ἐς   Σάρδις? τὸν δὲ παρεόντα καὶ
[1, 81]   ἐς πέμπτον μῆνα προερέοντες συλλέγεσθαι  ἐς   Σάρδις, τούτους δὲ ἐξέπεμπε τὴν
[1, 69]   γεγονυῖαι. πέμψαντες γὰρ οἱ Λακεδαιμόνιοι  ἐς   Σάρδις χρυσὸν ὠνέοντο, ἐς ἄγαλμα
[1, 170]   κοινῷ στόλῳ Ἴωνας ἀερθέντας πλέειν  ἐς   Σαρδὼ καὶ ἔπειτα πόλιν μίαν
[1, 108]   τῷδε ἄχαρι οὐδέν, φυλασσόμεθα δὲ  ἐς   σὲ καὶ ἐς τὸν μετέπειτα
[1, 41]   ὀφείλεις γὰρ ἐμοῦ προποιήσαντος χρηστὰ  ἐς   σὲ χρηστοῖσί με ἀμείβεσθαι) φύλακα
[1, 108]   Μανδάνη ἔτεκε παῖδα, φέρων δὲ  ἐς   σεωυτοῦ ἀπόκτεινον, μετὰ δὲ θάψον
[1, 15]   ἦρξε ἔς τε Μίλητον καὶ  ἐς   Σμύρνην, καὶ Κολοφῶνος τὸ ἄστυ
[1, 94]   ἐξιέναι ἐκ τῆς χώρης καταβῆναι  ἐς   Σμύρνην καὶ μηχανήσασθαι πλοῖα, ἐς
[1, 69]   πάντα πυνθανόμενος Κροῖσος ἔπεμπε  ἐς   Σπάρτην ἀγγέλους δῶρά τε φέροντας
[1, 141]   ἔδοξε κοινῷ λόγῳ πέμπειν ἀγγέλους  ἐς   Σπάρτην δεησομένους Ἴωσι τιμωρέειν. ~οἱ
[1, 68]   συμβαλόμενος δὲ ταῦτα καὶ ἀπελθὼν  ἐς   Σπάρτην ἔφραζε Λακεδαιμονίοσσι πᾶν τὸ
[1, 68]   τὰ ὀστέα συλλέξας οἴχετο φέρων  ἐς   Σπάρτην. καὶ ἀπὸ τούτου τοῦ
[1, 82]   τῶν τριηκοσίων Ὀθρυάδην, αἰσχυνόμενον ἀπονοστέειν  ἐς   Σπάρτην τῶν οἱ συλλοχιτέων διεφθαρμένων,
[1, 70]   καὶ οἱ ἀποδόμενοι λέγοιεν ἀπικόμενοι  ἐς   Σπάρτην ὡς ἀπαιρεθείησαν ὑπὸ Σαμίων.
[1, 93]   ~θώματα δὲ γῆ ἡ) Λυδίη  ἐς   συγγραφὴν οὐ μάλα ἔχει, οἷά
[1, 53]   προσθέοιτο φίλον, ὡς δὲ ἀπικόμενοι  ἐς   τὰ ἀπεπέμφθησαν, οἱ Λυδοὶ ἀνέθεσαν
[1, 46]   μέν νυν τὰ Ἑλληνικὰ μαντήια  ἐς   τὰ ἀπέπεμψε μαντευσόμενος Κροῖσος? Λιβύης
[1, 75]   καὶ αὖτις παραμειβόμενος τὸ στρατόπεδον  ἐς   τὰ ἀρχαῖα ἐσβάλλοι? ὥστε ἐπείτε
[1, 186]   γέφυραν ἐκεκόσμητο, τὸν Εὐφρήτην ποταμὸν  ἐς   τὰ ἀρχαῖα ῥέεθρα ἐκ τῆς
[1, 199]   τίς οἱ ξείνων ἀργύριον ἐμβαλὼν  ἐς   τὰ γούνατα μιχθῇ ἔξω τοῦ
[1, 32]   τουτέων τῶν ἁπασέων ἡμερέων τῶν  ἐς   τὰ ἑβδομήκοντα ἔτεα, ἐουσέων πεντήκοντα
[1, 92]   τότε τρόπῳ τῷ εἰρημένῳ ἀνέθηκε  ἐς   τὰ εἴρηται. καὶ περὶ μὲν
[1, 94]   ἐς Σμύρνην καὶ μηχανήσασθαι πλοῖα,  ἐς   τὰ ἐσθεμένους τὰ πάντα ὅσα
[1, 53]   τῶν Λυδῶν ταῦτα τὰ δῶρα  ἐς   τὰ ἱρὰ ἐνετέλλετο Κροῖσος
[1, 35]   τοῦ βασιληίου. παρελθὼν δὲ οὗτος  ἐς   τὰ Κροίσου οἰκία κατὰ νόμους
[1, 20]   τῷ τότε Μιλήτου τυραννεύοντι ξεῖνον  ἐς   τὰ μάλιστα, πυθόμενον τὸ χρηστήριον
[1, 59]   μὲν γυναῖκα μὴ ἄγεσθαι τεκνοποιὸν  ἐς   τὰ οἰκία, εἰ δὲ τυγχάνει
[1, 119]   τὰ λοιπὰ τῶν κρεῶν ἤιε  ἐς   τὰ οἰκία, ἐνθεῦτεν δὲ ἔμελλε,
[1, 119]   χρηστῇσι ἐπὶ δεῖπνον ἐκέκλητο, ἤιε  ἐς   τὰ οἰκία. ἐσελθὼν δὲ τὴν
[1, 199]   ἵζηται γυνή, οὐ πρότερον ἀπαλλάσσεται  ἐς   τὰ οἰκία τίς οἱ
[1, 199]   μιχθῇ, ἀποσιωσαμένη τῇ θεῷ ἀπαλλάσσεται  ἐς   τὰ οἰκία, καὶ τὠπὸ τούτου
[1, 109]   τὴν ἐπὶ θανάτῳ ἤιε κλαίων  ἐς   τὰ οἰκία? παρελθὼν δὲ ἔφραζε
[1, 168]   τὸ τεῖχος Ἅρπαγος, ἐσβάντες πάντες  ἐς   τὰ πλοῖα οἴχοντο πλέοντες ἐπὶ
[1, 116]   λαμβάνειν αὐτόν. δὲ ἀγόμενος  ἐς   τὰς ἀνάγκας οὕτω δὴ ἔφαινε
[1, 193]   Αἰγύπτῳ αὐτοῦ τοῦ ποταμοῦ ἀναβαίνοντος  ἐς   τὰς ἀρούρας, ἀλλὰ χερσί τε
[1, 202]   ὅθεν περ Γύνδης τὸν  ἐς   τὰς διώρυχας τὰς ἑξήκοντά τε
[1, 141]   δὲ ὡς ἤκουσαν τούτων ἀνενειχθέντων  ἐς   τὰς πόλιας, τείχεά τε περιεβάλοντο
[1, 35]   τοῦ παιδὸς τὸν γάμον, ἀπικνέεται  ἐς   τὰς Σάρδις ἀνὴρ συμφορῇ ἐχόμενος
[1, 77]   ἐπειρᾶτο ἐπιὼν Κῦρος, ἀπήλαυνε  ἐς   τὰς Σάρδις ἐν νόῳ ἔχων
[1, 77]   μὲν ταῦτα φρονέων, ὡς ἀπίκετο  ἐς   τὰς Σάρδις, ἔπεμπε κήρυκας κατὰ
[1, 78]   γὰρ ὀπίσω σφέας ἀναπλῶσαι  ἐς   τὰς Σάρδις ἥλω Κροῖσος.
[1, 70]   Λακεδαιμόνιοι λέγουσι ὡς ἐπείτε ἀγόμενος  ἐς   τὰς Σάρδις κρητὴρ ἐγίνετο
[1, 43]   Κροίσῳ τὸ γεγονός, ἀπικόμενος δὲ  ἐς   τὰς Σάρδις τὴν τε μάχην
[1, 48]   τῆς Πυθίης συγγραψάμενοι οἴχοντο ἀπιόντες  ἐς   τὰς Σάρδις. ὡς δὲ καὶ
[1, 22]   τοῦ Λυδοῦ τὰς ἐντολὰς ἀπῆλθε  ἐς   τὰς Σάρδις, ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι,
[1, 81]   ἐκ τοῦ τείχεος ἄλλους ἀγγέλους  ἐς   τὰς συμμαχίας. οἱ μὲν γὰρ
[1, 208]   ὑπέσχετο πρῶτα? Κῦρος δὲ Κροῖσον  ἐς   τὰς χεῖρας ἐσθεὶς τῷ ἑωυτοῦ
[1, 57]   τὸν ἠνείκαντο γλώσσης χαρακτῆρα μεταβαίνοντες  ἐς   ταῦτα τὰ χωρία, τοῦτον ἔχουσι
[1, 68]   αἰτίην ἐδίωξαν. δὲ ἀπικόμενος  ἐς   Τεγέην καὶ φράζων τὴν ἑωυτοῦ
[1, 197]   σφι νόμος κατέστηκε? τοὺς κάμνοντας  ἐς   τὴν ἀγορὴν ἐκφορέουσι? οὐ γὰρ
[1, 21]   καὶ ἰδιωτικός, τοῦτον πάντα συγκομίσας  ἐς   τὴν ἀγορὴν προεῖπε Μιλησίοισι, ἐπεὰν
[1, 59]   ἑωυτόν τε καὶ ἡμιόνους ἤλασε  ἐς   τὴν ἀγορὴν τὸ ζεῦγος ὡς
[1, 176]   κατειληθέντες ἐς τὸ ἄστυ συνήλισαν  ἐς   τὴν ἀκρόπολιν τάς τε γυναῖκας
[1, 166]   γὰρ τοὺς ἐμβόλους. καταπλώσαντες δὲ  ἐς   τὴν Ἀλαλίην ἀνέλαβον τὰ τέκνα
[1, 185]   τῇ δὲ κώμῃ οὔνομα ἐστί,  ἐς   τὴν ἀπικνέεται Εὐφρήτης, Ἀρδέρικκα.
[1, 146]   οὗτοι δὲ οὐ γυναῖκας ἠγάγοντο  ἐς   τὴν ἀποικίην ἀλλὰ Καείρας ἔσχον,
[1, 4]   γενέσθαι? προτέρους γὰρ ἄρξαι στρατεύεσθαι  ἐς   τὴν Ἀσίην σφέας ἐς
[1, 15]   Σκυθέων τῶν νομάδων ἐξαναστάντες ἀπίκοντο  ἐς   τὴν Ἀσίην καὶ Σάρδις πλὴν
[1, 103]   Προτοθύεω παῖς? οἳ ἐσέβαλον μὲν  ἐς   τὴν Ἀσίην Κιμμερίους ἐκβαλόντες ἐκ
[1, 4]   μέγαν συναγεῖραι καὶ ἔπειτα ἐλθόντας  ἐς   τὴν Ἀσίην τὴν Πριάμου δύναμιν
[1, 185]   τὸν Εὐφρήτην ποταμὸν τρίς τε  ἐς   τὴν αὐτὴν ταύτην κώμην παραγίνονται
[1, 191]   μάλιστά κῃ, κατὰ τοῦτο ἐσήισαν  ἐς   τὴν Βαβυλῶνα. εἰ μέν νυν
[1, 185]   καὶ οἱ πλόοι ἔωσι σκολιοὶ  ἐς   τὴν Βαβυλῶνα, ἔκ τε τῶν
[1, 194]   τὰ κατὰ τὸν ποταμὸν πορευόμενα  ἐς   τὴν Βαβυλῶνα, ἐόντα κυκλοτερέα, πάντα
[1, 194]   πλεῦνες. ἐπεὰν ὦν ἀπίκωνται πλέοντες  ἐς   τὴν Βαβυλῶνα καὶ διαθέωνται τὸν
[1, 193]   εἰδὼς ὅτι τοῖσι μὴ ἀπιγμένοισι  ἐς   τὴν Βαβυλωνίην χώρην καὶ τὰ
[1, 47]   δὲ τοῖσι Λυδοῖσι τάδε ἀπέπεμπε  ἐς   τὴν διάπειραν τῶν χρηστηρίων, ἀπ?
[1, 56]   Μακεδνὸν καλεόμενον? ἐνθεῦτεν δὲ αὖτις  ἐς   τὴν Δρυοπίδα μετέβη καὶ ἐκ
[1, 207]   νικᾷς τοσοῦτον ὅσον εἰ διαβὰς  ἐς   τὴν ἐκείνων, νικῶν Μασσαγέτας, ἕποιο
[1, 2]   πέμψαντά δὲ τὸν Κόλχων βασιλέα  ἐς   τὴν Ἑλλάδα κήρυκα αἰτέειν τε
[1, 111]   αὐτὴν ὀπίσω ὁδὸν καὶ ἀπικνέεται  ἐς   τὴν ἔπαυλιν. τῷ δ? ἄρα
[1, 189]   δὲ παρὰ Ὦπιν πόλιν ῥέων  ἐς   τὴν Ἐρυθρὴν θάλασσαν ἐκδιδοῖ, τοῦτον
[1, 180]   καὶ ταχύς? ἐξιεῖ δὲ οὗτος  ἐς   τὴν Ἐρυθρὴν θάλασσαν. τὸ ὦν
[1, 203]   καὶ παραμίσγοντας ὕδωρ ζῷα ἑωυτοῖσι  ἐς   τὴν ἐσθῆτα ἐγγράφειν? τὰ δὲ
[1, 4]   ἐς τὴν Ἀσίην σφέας  ἐς   τὴν Εὐρώπην. τὸ μέν νυν
[1, 60]   Ἀηθναίη τιμήσασα ἀνθρώπων μάλιστα κατάγει  ἐς   τὴν ἑωυτῆς ἀκρόπολιν. οἳ μὲν
[1, 82]   πλῆθος τοῦ στρατοῦ ἀπαλλάσσεσθαι ἑκάτερον  ἐς   τὴν ἑωυτοῦ μηδὲ παραμένειν ἀγωνιζομένων,
[1, 206]   ποταμοῦ τριῶν ἡμερέων ὁδὸν διάβαινε  ἐς   τὴν ἡμετέρην? εἰ δ? ἡμέας
[1, 171]   ἐκ τῶν νήσων, καὶ οὕτω  ἐς   τὴν ἤπειρον ἀπίκοντο. κατὰ μὲν
[1, 171]   δὲ τούτων Κᾶρες μὲν ἀπιγμένοι  ἐς   τὴν ἤπειρον ἐκ τῶν νήσων.
[1, 174]   τῇ γὰρ Κνιδίη χώρη  ἐς   τὴν ἤπειρον τελευτᾷ, ταύτῃ
[1, 24]   δὲ τοῦ νόμου ῥῖψαί μιν  ἐς   τὴν θάλασσαν ἑωυτὸν ὡς εἶχε
[1, 24]   ἐν γῇ τύχῃ, ἐκπηδᾶν  ἐς   τὴν θάλασσαν τὴν ταχίστην? ἀπειληθέντα
[1, 109]   εἰ δ? ἐθελήσει τούτου τελευτήσαντος  ἐς   τὴν θυγατέρα ταύτην ἀναβῆναι
[1, 162]   Κύρου στρατηγὸς ἀποδεχθεὶς ὡς ἀπίκετο  ἐς   τὴν Ἰωνίην, αἵρεε τὰς πόλιας
[1, 202]   τοῦ Ἀράξεω ῥέει διὰ καθαροῦ  ἐς   τὴν Κασπίην θάλασσαν. δὲ
[1, 145]   ἔσχε, καὶ Βοῦρα καὶ Ἑλίκη,  ἐς   τὴν κατέφυγον Ἴωνες ὑπὸ Ἀχαιῶν
[1, 61]   διέφυ καὶ πάντα σφι ἐξήρτυτο  ἐς   τὴν κάτοδον? καὶ γὰρ Ἀργεῖοι
[1, 10]   νώτου ἐγένετο ἰούσης τῆς γυναικός  ἐς   τὴν κοίτην, ὑπεκδὺς ἐχώρεε ἔξω,
[1, 157]   Μαζάρης δὲ μετὰ τοῦτο ἔπεμπε  ἐς   τὴν Κύμην ἀγγέλους ἐκδιδόναι κελεύων
[1, 166]   τῶν Οἰνουσσέων ἔπλεον. ~ἐπείτε δὲ  ἐς   τὴν Κύρνον ἀπίκοντο, οἴκεον κοινῇ
[1, 191]   τὸν γὰρ ποταμὸν διώρυχι ἐσαγαγὼν  ἐς   τὴν λίμνην ἐοῦσαν ἕλος, τὸ
[1, 79]   τάχος? ἐλάσας γὰρ τὸν στρατὸν  ἐς   τὴν Λυδίην αὐτὸς ἄγγελος Κροίσῳ
[1, 80]   Λυδός. ὡς δὲ καὶ συνήισαν  ἐς   τὴν μάχην, ἐνθαῦτα ὡς ὤσφροντο
[1, 104]   τῆς Κολχίδος οὐ πολλὸν ὑπερβῆναι  ἐς   τὴν Μηδικήν, ἀλλ? ἓν τὸ
[1, 103]   τούτοισι δὲ ἐπισπόμενοι φεύγουσι οὕτω  ἐς   τὴν Μηδικὴν χώρην ἀπίκοντο. ~ἔστι
[1, 17]   τε καὶ ἀνδρηίου. ὡς δὲ  ἐς   τὴν Μιλησίην ἀπίκοιτο, οἰκήματα μὲν
[1, 18]   ἦρχε, καὶ ἐσβάλλων τηνικαῦτα  ἐς   τὴν Μιλησίην τὴν στρατιήν? Σαδυάττης
[1, 21]   οἰκοδομέῃ. μὲν δὴ ἀπόστολος  ἐς   τὴν Μίλητον ἦν, Θρασύβουλος δὲ
[1, 27]   ἐόντων δέ οἱ πάντων ἑτοίμων  ἐς   τὴν ναυπηγίην, οἳ μὲν Βίαντα
[1, 1]   σὺν ἄλλῃσι ἁρπασθῆναι. ἐσβαλομένους δὲ  ἐς   τὴν νέα οἴχεσθαι ἀποπλέοντας ἐπ?
[1, 74]   τούτοισι, ἐπεὰν τοὺς βραχίονας ἐπιτάμωνται  ἐς   τὴν ὁμοχροίην, τὸ αἷμα ἀναλείχουσι
[1, 75]   ἑωυτοῦ τὸν χρησμὸν εἶναι, ἐστρατεύετο  ἐς   τὴν Περσέων μοῖραν. ὡς δὲ
[1, 191]   ἂν περιιδόντες τοὺς Πέρσας ἐσελθεῖν  ἐς   τὴν πόλιν διέφθειραν ἂν κάκιστα?
[1, 191]   ἐξ ἐμβολῆς τοῦ ποταμοῦ, τῇ  ἐς   τὴν πόλιν ἐσβάλλει, καὶ ὄπισθε
[1, 191]   ῥέεθρον ἴδωνται γενόμενον, ἐσιέναι ταύτῃ  ἐς   τὴν πόλιν. οὕτω τε δὴ
[1, 76]   τῷ στρατῷ ἀπίκετο τῆς Καππαδοκίης  ἐς   τὴν Πτερίην καλεομένην δὲ
[1, 105]   ὁρᾶν παρ? ἑωυτοῖσι τοὺς ἀπικνεομένους  ἐς   τὴν Σκυθικὴν χώρην ὡς διακέαται
[1, 152]   οὗτοι ἐξηγέωνται. ~ὡς δὲ ἀπίκοντο  ἐς   τὴν Σπάρτην τῶν Ἰώνων καὶ
[1, 148]   ζέφυρον ἄνεμον κατήκουσα Σάμῳ καταντίον,  ἐς   τὴν συλλεγόμενοι ἀπὸ τῶν πολίων
[1, 206]   δ? ἡμέας βούλεαι ἐσδέξασθαι μᾶλλον  ἐς   τὴν ὑμετέρην, σὺ τὠυτὸ τοῦτο
[1, 126]   προκείμενον ἄεθλον, δεύτερα σφι προεῖπε  ἐς   τὴν ὑστεραίην παρεῖναι λελουμένους. ἐν
[1, 165]   ἐπὶ τὴν Κύρνον, πρῶτα καταπλεύσαντες  ἐς   τὴν Φωκαίην κατεφόνευσαν τῶν Περσέων
[1, 165]   ψευδόρκιοι δὲ γενόμενοι ἀπέπλεον ὀπίσω  ἐς   τὴν Φωκαίην. οἳ δὲ αὐτῶν
[1, 207]   γὰρ ἐθελήσομεν ἐσδέξασθαι τοὺς πολεμίους  ἐς   τὴν χώρην, ὅδε τοι ἐν
[1, 206]   τε καὶ τὸν στρατὸν αὐτῆς  ἐς   τὴν χώρην. ~παρεὼν δὲ καὶ
[1, 120]   πάντα διατάξας ἦρχε. καὶ νῦν  ἐς   τί ὑμῖν ταῦτα φαίνεται φέρειν;
[1, 113]   ἑωυτοῦ ἐόντα νεκρὸν λαβὼν ἔθηκε  ἐς   τὸ ἄγγος ἐν τῷ ἔφερε
[1, 82]   τῶν Ἀργείων ὡς νενικηκότες ἔθεον  ἐς   τὸ Ἄργος, δὲ τῶν
[1, 60]   οἳ τὰ ἐντεταλμένα ἠγόρευον ἀπικόμενοι  ἐς   τὸ ἄστυ, λέγοντες τοιάδε?
[1, 190]   καὶ ἑσσωθέντες τῇ μάχῃ κατειλήθησαν  ἐς   τὸ ἄστυ. οἷα δὲ ἐξεπιστάμενοι
[1, 60]   ἔμελλε εὐπρεπέστατον φανέεσθαι ἔχουσα, ἤλαυνον  ἐς   τὸ ἄστυ, προδρόμους κήρυκας προπέμψαντες?
[1, 176]   ἀπεδείκνυντο, ἑσσωθέντες δὲ καὶ κατειληθέντες  ἐς   τὸ ἄστυ συνήλισαν ἐς τὴν
[1, 7]   ἡγεμονίη οὕτω περιῆλθε, ἐοῦσα Ἡρακλειδέων,  ἐς   τὸ γένος τὸ Κροίσου, καλεομένους
[1, 32]   δὴ αἱ ὧραι συμβαίνωσι παραγινόμεναι  ἐς   τὸ δέον, μῆνες μὲν παρὰ
[1, 179]   ἀναδιδοῖ πολλούς, ἔνθεν ἄσφαλτος  ἐς   τὸ ἐν Βαβυλῶνι τεῖχος ἐκομίσθη.
[1, 110]   τὸ παιδίον τοῦτο λαβόντα θεῖναι  ἐς   τὸ ἐρημότατον τῶν ὀρέων, ὅκως
[1, 113]   παντὶ τοῦ ἑτέρου παιδός, φέρων  ἐς   τὸ ἐρημότατον τῶν ὀρέων τίθει.
[1, 22]   Μιλήτῳ καὶ τὸν λεὼν τετρῦσθαι  ἐς   τὸ ἔσχατον κακοῦ, ἤκουε τοῦ
[1, 70]   δὲ ἄνδρας πριαμένους ἀναθεῖναί μιν  ἐς   τὸ Ἥραιον. τάχα δὲ ἂν
[1, 31]   τὴν μητέρα αὐτῶν ζεύγεϊ κομισθῆναι  ἐς   τὸ ἱρόν, οἱ δέ σφι
[1, 31]   πέντε καὶ τεσσεράκοντα διακομίσαντες ἀπίκοντο  ἐς   τὸ ἱρόν. ταῦτα δέ σφι
[1, 65]   ἐπὶ τὸ χρηστήριον, ὡς ἐσήιε  ἐς   τὸ μέγαρον, εὐθὺς Πυθίη
[1, 47]   δὲ Δελφοῖσι ὡς ἐσῆλθον τάχιστα  ἐς   τὸ μέγαρον οἱ Λυδοὶ χρησόμενοι
[1, 32]   ἡμετέρη εὐδαιμονίη οὕτω τοι ἀπέρριπται  ἐς   τὸ μηδὲν ὥστε οὐδὲ ἰδιωτέων
[1, 176]   χρόνῳ ἐξαιρέθησαν. Λύκιοι δέ, ὡς  ἐς   τὸ Ξάνθιον πεδίον ἤλασε
[1, 9]   ὑπὸ σεῦ. ἐγὼ γάρ σε  ἐς   τὸ οἴκημα ἐν τῷ κοιμώμεθα
[1, 10]   κοίτης εἶναι, ἤγαγε τὸν Γύγεα  ἐς   τὸ οἴκημα. καὶ μετὰ ταῦτα
[1, 170]   Ἰώνων καὶ συλλεγομένων οὐδὲν ἧσσον  ἐς   τὸ Πανιώνιον, πυνθάνομαι γνώμην Βίαντα
[1, 80]   καὶ αὐτοὶ ἦσαν ἱππεύεσθαι ἀγαθοί.  ~ἐς   τὸ πεδίον δὲ συνελθόντων τοῦτο
[1, 5]   τοὺς Ἕλληνας, τοῦτον σημήνας προβήσομαι  ἐς   τὸ πρόσω τοῦ λόγου, ὁμοίως
[1, 167]   μόρῳ διεχρήσαντο, οἱ δὲ αὐτῶν  ἐς   τὸ Ρήγιον καταφυγόντες ἐνθεῦτεν ὁρμώμενοι
[1, 166]   πλοῖα, ἐόντα ἀριθμὸν ἑξήκοντα, ἀντίαζον  ἐς   τὸ Σαρδόνιον καλεόμενον πέλαγος. συμμισγόντων
[1, 212]   οὕτω ὥστε κατιόντος τοῦ οἴνου  ἐς   τὸ σῶμα ἐπαναπλέειν ὑμῖν ἔπεα
[1, 80]   ἐτράποντο οἱ Λυδοί, κατειληθέντες δὲ  ἐς   τὸ τεῖχος ἐπολιορκέοντο ὑπὸ τῶν
[1, 26]   ἐξάψαντες ἐκ τοῦ νηοῦ σχοινίον  ἐς   τὸ τεῖχος. ἔστι δὲ μεταξὺ
[1, 144]   μηδαμοὺς ἐσδέξασθαι τῶν προσοίκων Δωριέων  ἐς   τὸ Τριοπικὸν ἱρόν, ἀλλὰ καὶ
[1, 216]   συμφορὴν ποιεύμενοι ὅτι οὐκ ἵκετο  ἐς   τὸ τυθῆναι. σπείρουσι δὲ οὐδέν,
[1, 185]   ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ, βάθος μὲν  ἐς   τὸ ὕδωρ αἰεὶ ὀρύσσουσα, εὖρος
[1, 186]   τοῦ ποταμοῦ τὸ ῥέεθρον πᾶν  ἐς   τὸ ὤρυσσε χωρίον, ἐν
[1, 159]   τὴν Περσέων δύναμιν τὸν ἱκέτην  ἐς   τόδε οὐ τετολμήκαμεν ἐκδιδόναι, πρὶν
[1, 54]   τῷ βουλομένῳ αὐτῶν γίνεσθαι Δελφὸν  ἐς   τὸν αἰεὶ χρόνον. ~δωρησάμενος δὲ
[1, 214]   εὗρε, ἐναπῆκε αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν  ἐς   τὸν ἀσκόν, λυμαινομένη δὲ τῷ
[1, 192]   ἄρχει? δυώδεκα ὦν μηνῶν ἐόντων  ἐς   τὸν ἐνιαυτὸν τοὺς τέσσερας μῆνας
[1, 6]   Παφλαγόνων ἐξιεῖ πρὸς βορέην ἄνεμον  ἐς   τὸν Εὔξεινον καλεόμενον πόντον. οὗτος
[1, 72]   ἐκ θαλάσσης τῆς ἀντίον Κύπρου  ἐς   τὸν Εὔξεινον πόντον. ἔστι δὲ
[1, 179]   τὸ οὔνομα? ἐσβάλλει δὲ οὗτος  ἐς   τὸν Εὐφρήτην ποταμὸν τὸ ῥέεθρον.
[1, 138]   ἄλλοισι Πέρσῃσι? φασὶ δέ μιν  ἐς   τὸν ἥλιον ἁμαρτόντα τι ταῦτα
[1, 12]   αὐτὸν ἀπολωλέναι Κανδαύλεα) εἵπετο  ἐς   τὸν θάλαμον τῇ γυναικί, καί
[1, 80]   καὶ ἄλλοι καὶ Ὕλλος συρρηγνῦσι  ἐς   τὸν μέγιστον, καλεόμενον δὲ Ἕρμον,
[1, 108]   φυλασσόμεθα δὲ ἐς σὲ καὶ  ἐς   τὸν μετέπειτα χρόνον μηδὲν ἐξαμαρτεῖν.
[1, 182]   τὸν θεὸν αὐτὸν φοιτᾶν τε  ἐς   τὸν νηὸν καὶ ἀμπαύεσθαι ἐπὶ
[1, 51]   χρύσεος ἔκειτο ἐπὶ δεξιὰ ἐσιόντι  ἐς   τὸν νηόν, δὲ ἀργύρεος
[1, 43]   νεηνίῃσι καὶ κυσί. ἀπικόμενοι δὲ  ἐς   τὸν Ὄλυμπον τὸ ὄρος ἐζήτεον
[1, 118]   τε γὰρ πεποιημένῳ" ἔφη λέγων  ἐς   τὸν παῖδα τοῦτον ἔκαμνον μεγάλως,
[1, 120]   σήν. κείνως μὲν γὰρ ἀλλοτριοῦται  ἐς   τὸν παῖδα τοῦτον περιιοῦσα ἐόντα
[1, 13]   Πυθίη, ὡς Ἡρακλείδῃσι τίσις ἥξει  ἐς   τὸν πέμπτον ἀπόγονον Γύγεω. τούτου
[1, 189]   τῶν λευκῶν ὑπὸ ὕβριος ἐσβὰς  ἐς   τὸν ποταμὸν διαβαίνειν ἐπειρᾶτο,
[1, 180]   δὴ τεῖχος ἑκάτερον τοὺς ἀγκῶνας  ἐς   τὸν ποταμὸν ἐλήλαται? τὸ δὲ
[1, 191]   κατακληίσαντες γὰρ ἂν πάσας τὰς  ἐς   τὸν ποταμὸν πυλίδας ἐχούσας καὶ
[1, 186]   καταβάσιας τὰς ἐκ τῶν πυλίδων  ἐς   τὸν ποταμὸν φερούσας ἀνοικοδόμησε πλίνθοισι
[1, 14]   καὶ Μίδης τὸν βασιλήιον θρόνον  ἐς   τὸν προκατίζων ἐδίκαζε, ἐόντα ἀξιοθέητον?
[1, 153]   ἐν μέση τῇ πόλι ἀποδεδεγμένος  ἐς   τὸν συλλεγόμενοι ἀλλήλους ὀμνύντες ἐξαπατῶσι?
[1, 163]   νηυσὶ ἀλλὰ πεντηκοντέροισι. ἀπικόμενοι δὲ  ἐς   τὸν Ταρτησσὸν προσφιλέες ἐγένοντο τῷ
[1, 187]   αὐτέων τῶν πυλέων, ἐνεκόλαψε δὲ  ἐς   τὸν τάφον γράμματα λέγοντα τάδε.
[1, 193]   ἄλλον ποταμὸν ἐκ τοῦ Εὐφρήτεω,  ἐς   τὸν Τίγρην, παρ? ὃν Νίνος
[1, 124]   ἐπορῶσι? οὐ γὰρ ἂν κοτὲ  ἐς   τοσοῦτο τύχης ἀπίκευ? σύ νυν
[1, 92]   νυν ἔς τε Δελφοὺς καὶ  ἐς   τοῦ Ἀμφιάρεω ἀνέθηκε οἰκήιά τε
[1, 113]   φύλακον αὐτοῦ καταλιπών, ἐλθὼν δὲ  ἐς   τοῦ Ἁρπάγου ἀποδεικνύναι ἔφη ἕτοιμος
[1, 122]   τὸν Κῦρον. νοστήσαντα δέ μιν  ἐς   τοῦ Καμβύσεω τὰ οἰκία ἐδέξαντο
[1, 194]   τοὺς ὄνους ἐλαύνοντες ἀπίκωνται ὀπίσω  ἐς   τοὺς Ἀρμενίους, ἄλλα τρόπῳ τῷ
[1, 194]   ἐπισάξαντες ἐπὶ τοὺς ὄνους ἀπελαύνουσι  ἐς   τοὺς Ἀρμενίους. ἀνὰ τὸν ποταμὸν
[1, 158]   λιμένος. ~πέμψαντες ὦν οἱ Κυμαῖοι  ἐς   τοὺς Βραγχίδας θεοπρόπους εἰρώτευν περὶ
[1, 5]   τὴν ἀρχὴν τῆς ἔχθρης τῆς  ἐς   τοὺς Ἕλληνας. περὶ δὲ τῆς
[1, 5]   αὐτὸς πρῶτον ὑπάρξαντα ἀδίκων ἔργων  ἐς   τοὺς Ἕλληνας, τοῦτον σημήνας προβήσομαι
[1, 34]   ἄνθρωποι, ἐκ τῶν ἀνδρεώνων ἐκκομίσας  ἐς   τοὺς θαλάμους συνένησε, μή τί
[1, 76]   ὁρμῆσαι τὸν στρατόν, πέμψας κήρυκας  ἐς   τοὺς Ἴωνας ἐπειρᾶτο σφέας ἀπὸ
[1, 123]   κατέργαστο? ἐόντος τοῦ Ἀστυάγεος πικροῦ  ἐς   τοὺς Μήδους, συμμίσγων ἑνὶ ἑκάστῳ
[1, 153]   ἔλλεσχα ἀλλὰ τὰ οἰκήια" ταῦτα  ἐς   τοὺς πάντας Ἕλληνας ἀπέρριψε
[1, 123]   τῶν οἰκετέων τῷ πιστοτάτῳ, ἀπέστελλε  ἐς   τοὺς Πέρσας, ἐντειλάμενὸς οἱ ἀπὸ
[1, 135]   ἑωυτῶν εἶναι καλλίω φορέουσι, καὶ  ἐς   τοὺς πολέμους τοὺς Αἰγυπτίους θώρηκας?
[1, 173]   ὑπὸ τοῦ ἀδελφεοῦ Αἰγέος, ἀπίκετο  ἐς   τοὺς Τερμίλας παρὰ Σαρπηδόνα, οὕτω
[1, 186]   ἐθέλοι ἐκ τοῦ ἑτέρου φάρσεος  ἐς   τοὔτερον διαβῆναι, χρῆν πλοίῳ διαβαίνειν,
[1, 139]   σὰν καλέουσι, Ἴωνες δὲ σίγμα?  ἐς   τοῦτο διζήμενος εὑρήσεις τελευτῶντα τῶν
[1, 115]   βασιλέα? ἐδόκεον γὰρ σφι εἶναι  ἐς   τοῦτο ἐπιτηδεότατος. οἱ μέν νυν
[1, 190]   τὸν Γύνδην ποταμὸν ἐτίσατο Κῦρος  ἐς   τριηκοσίας καὶ ἑξήκοντα διώρυχάς μιν
[1, 86]   καὶ ἀναστενάξαντα ἐκ πολλῆς ἡσυχίης  ἐς   τρὶς ὀνομάσαι Σόλων" καὶ τὸν
[1, 192]   καὶ τῷδε. βασιλέι τῷ μεγάλῳ  ἐς   τροφὴν αὐτοῦ τε καὶ τῆς
[1, 96]   ἀνὰ τὴν ἤπειρον, ὧδε αὖτις  ἐς   τυραννίδα περιῆλθον. ἀνὴρ ἐν τοῖσι
[1, 2]   τοὔνομα ἀπηγήσασθαι) φασὶ τῆς Φοινίκης  ἐς   Τύρον προσσχόντας ἁρπάσαι τοῦ βασιλέος
[1, 78]   εἶναι? αὐτίκα δὲ ἔπεμπε θεοπρόπους  ἐς   τῶν ἐξηγητέων Τελμησσέων. ἀπικομένοισι δὲ
[1, 185]   ἐποίησε σκολιὸν ὥστε δὴ τρὶς  ἐς   τῶν τινα κωμέων τῶν ἐν
[1, 53]   ἐπειρώτων, τῶν δὲ μαντηίων ἀμφοτέρων  ἐς   τὠυτὸ αἱ γνῶμαι συνέδραμον, προλέγουσαι
[1, 148]   καὶ Ἑλλήνων πάντων ὁμοίως πᾶσαι  ἐς   τὠυτὸ γράμμα τελευτῶσι, κατά περ
[1, 139]   καὶ τῇ μεγαλοπρεπείῃ τελευτῶσι πάντα  ἐς   τὠυτὸ γράμμα, τὸ Δωριέες μὲν
[1, 126]   Κῦρος πάντα τοῦ πατρὸς συναλίσας  ἐς   τὠυτὸ ἔθυσε καὶ παρεσκεύαζε ὡς
[1, 97]   πρότερον ἦν, συνελέχθησαν οἱ Μῆδοι  ἐς   τὠυτὸ καὶ ἐδίδοσαν σφίσι λόγον,
[1, 13]   καὶ ἐν ὅπλοισι ἦσαν, συνέβησαν  ἐς   τὠυτὸ οἳ τε τοῦ Γύγεω
[1, 202]   τινὰς φέροντα, τοὺς ἐπείτε ἂν  ἐς   τὠυτὸ συνέλθωσι κατὰ εἴλας καὶ
[1, 62]   Μαραθῶνος ἤισαν ἐπὶ τὸ ἄστυ,  ἐς   τὠυτὸ συνιόντες ἀπικνέονται ἐπὶ Παλληνίδος
[1, 120]   νῦν δὲ ἀποσκήψαντος τοῦ ἐνυπνίου  ἐς   φαῦλον, αὐτοί τε θαρσέομεν καὶ
[1, 35]   τυγχάνεις ἔκγονος ἐὼν καὶ ἐλήλυθας  ἐς   φίλους, ἔνθα ἀμηχανήσεις χρήματος οὐδενὸς
[1, 109]   ἔγωγε προσθήσομαι τῇ γνώμῃ οὐδὲ  ἐς   φόνον τοιοῦτον ὑπηρετήσω. πολλῶν δὲ
[1, 202]   δὲ ἀπὸ δενδρέων ἐξευρημένους σφι  ἐς   φορβὴν κατατίθεσθαι ὡραίους, καὶ τούτους
[1, 27]   ἐν τῇ Ἀσίῃ Ἕλληνες κατεστράφατο  ἐς   φόρου ἀπαγωγήν, τὸ ἐνθεῦτεν ἐπενόεε
[1, 6]   ἴδμεν τοὺς μὲν κατεστρέψατο Ἑλλήνων  ἐς   φόρου ἀπαγωγήν, τοὺς δὲ φίλους
[1, 47]   οὐ φωνεῦντος ἀκούω. ὀδμή μ?  ἐς   φρένας ἦλθε κραταιρίνοιο χελώνης ἑψομένης
[1, 46]   μὲν Κροῖσον ἀπέπαυσε, ἐνέβησε δὲ  ἐς   φροντίδα, εἴ κως δύναιτο, πρὶν
[1, 152]   καὶ Ἰωνίης. ἀπικόμενοι δὲ οὗτοι  ἐς   Φώκαιαν ἔπεμπον ἐς Σάρδις σφέων
[1, 165]   κατεπόντωσαν καὶ ὤμοσαν μὴ πρὶν  ἐς   Φωκαίην ἥξειν πρὶν τὸν
[1, 68]   ἐπιμιξίης πρὸς τοὺς Τεγεήτας, ἐλθὼν  ἐς   χαλκήιον ἐθηεῖτο σίδηρον ἐξελαυνόμενον, καὶ
[1, 126]   δοκέω θείῃ τύχῃ γεγονὼς τάδε  ἐς   χεῖρας ἄγεσθαι, καὶ ὑμέας ἥγημαι
[1, 160]   πλοῖον ἐς Λέσβον ἐκκομίζουσι Πακτύην  ἐς   Χίον. ἐνθεῦτεν δὲ ἐξ ἱροῦ
[1, 77]   ἐπαγγείλας δὲ καὶ Λακεδαιμονίοισι παρεῖναι  ἐς   χρόνον ῥητόν ἁλίσας τε δὴ
[1, 132]   δὲ ὡς ἑκάστῳ θύειν θέλῃ,  ἐς   χῶρον καθαρὸν ἀγαγὼν τὸ κτῆνος




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 3/03/2005