Alphabétiquement     [«   »]
Τήιοι 1
Τηίων 1
Τῆμνος 1
τὴν 378
τήν 4
τήνδε 1
τηνικαῦτα 6
Fréquences     [«    »]
350 τὸ
367 τὸν
336 τῶν
378 τὴν
393 ἐς
412 τε
1123 δὲ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Hérodote, Histoires, Livre I

τὴν


Livre, Chapitre
[1, 197]   νόμος κατέστηκε? τοὺς κάμνοντας ἐς  τὴν   ἀγορὴν ἐκφορέουσι? οὐ γὰρ δὴ
[1, 21]   ἰδιωτικός, τοῦτον πάντα συγκομίσας ἐς  τὴν   ἀγορὴν προεῖπε Μιλησίοισι, ἐπεὰν αὐτὸς
[1, 59]   τε καὶ ἡμιόνους ἤλασε ἐς  τὴν   ἀγορὴν τὸ ζεῦγος ὡς ἐκπεφευγὼς
[1, 40]   μετίημί τε σὲ ἰέναι ἐπὶ  τὴν   ἄγρην" ~εἴπας δὲ ταῦτα
[1, 8]   δὲ κιθῶνι ἐκδυομένῳ συνεκδύεται καὶ  τὴν   αἰδῶ γυνή. πάλαι δὲ τὰ
[1, 144]   προσεπασσάλευσε τὸν τρίποδα. διὰ ταύτην  τὴν   αἰτίην αἱ πέντε πόλιες, Λίνδος
[1, 38]   τὸν γὰρ δὴ ἕτερον διεφθαρμένον  τὴν   ἀκοὴν οὐκ εἶναί μοι λογίζομαι"
[1, 59]   δὲ οὗτοι ἅμα Πεισιστράτῳ ἔσχον  τὴν   ἀκρόπολιν. ἔνθα δὴ Πεισίστρατος
[1, 176]   τοὺς οἰκέτας, καὶ ἔπειτα ὑπῆψαν  τὴν   ἀκρόπολιν πᾶσαν ταύτην καίεσθαι. ταῦτα
[1, 176]   ἐς τὸ ἄστυ συνήλισαν ἐς  τὴν   ἀκρόπολιν τάς τε γυναῖκας καὶ
[1, 166]   τοὺς ἐμβόλους. καταπλώσαντες δὲ ἐς  τὴν   Ἀλαλίην ἀνέλαβον τὰ τέκνα καὶ
[1, 117]   ~Ἀστυάγης δὲ τοῦ μὲν βουκόλου  τὴν   ἀληθείην ἐκφήναντος λόγον ἤδη καὶ
[1, 46]   τι φρονέοιεν, ὡς εἰ φρονέοντα  τὴν   ἀληθείην εὑρεθείη, ἐπείρηται σφέα δεύτερα
[1, 34]   εὕδοντι ἐπέστη ὄνειρος, ὅς οἱ  τὴν   ἀληθείην ἔφαινε τῶν μελλόντων γενέσθαι
[1, 71]   σκυτίνας μὲν ἀναξυρίδας σκυτίνην δὲ  τὴν   ἄλλην ἐσθῆτα φορέουσι, σιτέονται δὲ
[1, 166]   τέκνα καὶ τὰς γυναῖκας καὶ  τὴν   ἄλλην κτῆσιν ὅσην οἷαι τε
[1, 103]   ἐγένετό σφι μαχομένοισι, καὶ  τὴν   Ἅλυος ποταμοῦ ἄνω Ἀσίην πᾶσαν
[1, 31]   αὐτοὶ ὑπὸ τὴν ζεύγλην εἷλκον  τὴν   ἅμαξαν, ἐπὶ τῆς ἁμάξης δέ
[1, 167]   ἐς Δελφοὺς ἔπεμπον βουλόμενοι ἀκέσασθαι  τὴν   ἁμαρτάδα. δὲ Πυθίη σφέας
[1, 91]   δὲ ἀκούσας συνέγνω ἑωυτοῦ εἶναι  τὴν   ἁμαρτάδα καὶ οὐ τοῦ θεοῦ.
[1, 196]   εὐειδεστάτας τῶν παρθένων ἀνίστη ἂν  τὴν   ἀμορφεστάτην, εἴ τις αὐτέων
[1, 49]   τῷ, Κροίσῳ ἐχρήσθη? κατὰ δὲ  τὴν   Ἀμφιάρεω τοῦ μαντηίου ὑπόκρισιν, οὐκ
[1, 181]   μὴ γυνὴ μούνη τῶν ἐπιχωρίων,  τὴν   ἂν θεὸς ἕληται ἐκ
[1, 67]   τὸν κατὰ Κροῖσον χρόνον καὶ  τὴν   Ἀναξανδρίδεώ τε καὶ Ἀρίστωνος βασιληίην
[1, 5]   ἦν μεγάλα, πρότερον ἦν σμικρά.  τὴν   ἀνθρωπηίην ὦν ἐπιστάμενος εὐδαιμονίην οὐδαμὰ
[1, 60]   αὐτὴν τὴν θεὸν προσεύχοντό τε  τὴν   ἄνθρωπον καὶ ἐδέκοντο Πεισίστρατον. ~ἀπολαβὼν
[1, 189]   οὐ βρεχούσας διαβήσεσθαι. μετὰ δὲ  τὴν   ἀπειλὴν μετεὶς τὴν ἐπὶ Βαβυλῶνα
[1, 185]   δὲ κώμῃ οὔνομα ἐστί, ἐς  τὴν   ἀπικνέεται Εὐφρήτης, Ἀρδέρικκα. καὶ
[1, 16]   τῆς Ἀσίης ἐξήλασε, Σμύρνην τε  τὴν   ἀπὸ Κολοφῶνος κτισθεῖσαν εἷλε, ἐς
[1, 146]   δὲ οὐ γυναῖκας ἠγάγοντο ἐς  τὴν   ἀποικίην ἀλλὰ Καείρας ἔσχον, τῶν
[1, 3]   προϊσχομένων ταῦτα, προφέρειν σφι Μηδείης  τὴν   ἁρπαγήν, ὡς οὐ δόντες αὐτοὶ
[1, 13]   μή, ἀποδοῦναι ὀπίσω ἐς Ἡρακλείδας  τὴν   ἀρχήν. ἀνεῖλέ τε δὴ τὸ
[1, 207]   ἔνι? ἑσσωθεὶς μὲν προσαπολλύεις πᾶσαν  τὴν   ἀρχήν. δῆλα γὰρ δὴ ὅτι
[1, 7]   παρὰ τούτων Ἡρακλεῖδαι ἐπιτραφθέντες ἔσχον  τὴν   ἀρχήν ἐκ θεοπροπίου, ἐκ δούλης
[1, 7]   πεντακόσια, παῖς παρὰ πατρὸς ἐκδεκόμενος  τὴν   ἀρχήν, μέχρι Κανδαύλεω τοῦ Μύρσου.
[1, 106]   καταμεθύσαντες κατεφόνευσαν, καὶ οὕτω ἀνεσώσαντο  τὴν   ἀρχὴν Μῆδοι καὶ ἐπεκράτεον τῶν
[1, 58]   ἐόν ἀσθενές, ἀπό σμικροῦ τεο  τὴν   ἀρχὴν ὁρμώμενον αὔξηται ἐς πλῆθος
[1, 102]   τρία καὶ πεντήκοντα ἔτεα, παρεδέξατο  τὴν   ἀρχήν, παραδεξάμενος δὲ οὐκ ἀπεχρᾶτο
[1, 5]   Ἰλίου ἅλωσιν εὑρίσκουσι σφίσι ἐοῦσαν  τὴν   ἀρχὴν τῆς ἔχθρης τῆς ἐς
[1, 98]   καταλέξασθαι. δὲ ὡς ἔσχε  τὴν   ἀρχήν, τοὺς Μήδους ἠνάγκασε ἓν
[1, 102]   ἔθνεα καὶ ἀμφότερα ἰσχυρά, κατεστρέφετο  τὴν   Ἀσίην ἀπ? ἄλλου ἐπ? ἄλλο
[1, 4]   προτέρους γὰρ ἄρξαι στρατεύεσθαι ἐς  τὴν   Ἀσίην σφέας ἐς τὴν
[1, 15]   τῶν νομάδων ἐξαναστάντες ἀπίκοντο ἐς  τὴν   Ἀσίην καὶ Σάρδις πλὴν τῆς
[1, 103]   παῖς? οἳ ἐσέβαλον μὲν ἐς  τὴν   Ἀσίην Κιμμερίους ἐκβαλόντες ἐκ τῆς
[1, 104]   ἀρχῆς κατελύθησαν. οἱ δὲ Σκύθαι  τὴν   Ἀσίην πᾶσαν ἐπέσχον. ~ἐνθεῦτεν δὲ
[1, 108]   ἄμπελον, τὴν δὲ ἄμπελον ἐπισχεῖν  τὴν   Ἀσίην πᾶσαν. ἰδὼν δὲ τοῦτο
[1, 107]   ἑωυτοῦ πόλιν, ἐπικατακλύσαι δὲ καὶ  τὴν   Ἀσίην πᾶσαν. ὑπερθέμενος δὲ τῶν
[1, 209]   πτέρυγας καὶ τουτέων τῇ μὲν  τὴν   Ἀσίην τῇ δὲ τὴν Εὐρώπην
[1, 209]   πτέρυγας καὶ τουτέων τῇ μὲν  τὴν   Ἀσίην τῇ δὲ τὴν Εὐρώπην
[1, 4]   συναγεῖραι καὶ ἔπειτα ἐλθόντας ἐς  τὴν   Ἀσίην τὴν Πριάμου δύναμιν κατελεῖν.
[1, 188]   τοῦ ἑωυτοῦ τοὔνομα Λαβυνήτου καὶ  τὴν   Ἀσσυρίων ἀρχήν. στρατεύεται δὲ δὴ
[1, 68]   χαλκέα ἐμισθοῦτο παρ? οὐκ ἐκδιδόντος  τὴν   αὐλήν? χρόνῳ δὲ ὡς ἀνέγνωσε,
[1, 138]   χώρης, καὶ τὰς λευκὰς περιστεράς,  τὴν   αὐτὴν αἰτίην ἐπιφέροντες. ἐς ποταμὸν
[1, 12]   ἐκείνη, ἐγχειρίδιον δοῦσα, κατακρύπτει ὑπὸ  τὴν   αὐτὴν θύρην. καὶ μετὰ ταῦτα
[1, 111]   καὶ ἀναλαβὼν τὸ παιδίον ἤιε  τὴν   αὐτὴν ὀπίσω ὁδὸν καὶ ἀπικνέεται
[1, 142]   καὶ αὐχμώδεος. γλῶσσαν δὲ οὐ  τὴν   αὐτὴν οὗτοι νενομίκασι, ἀλλὰ τρόπους
[1, 185]   Εὐφρήτην ποταμὸν τρίς τε ἐς  τὴν   αὐτὴν ταύτην κώμην παραγίνονται καὶ
[1, 199]   θεὸν Μύλιττα" Μύλιττα δὲ καλέουσι  τὴν   Ἀφροδίτην Ἀσσύριοι. τὸ δὲ ἀργύριον
[1, 131]   καὶ Ἀραβίων. καλέουσι δὲ Ἀσσύριοι  τὴν   Ἀφροδίτην Μύλιττα, Ἀράβιοι δὲ Ἀλιλάτ,
[1, 189]   δὲ Κῦρος πορευόμενος ἐπὶ  τὴν   Βαβυλῶνα ἐγίνετο ἐπὶ Γύνδῃ ποταμῷ,
[1, 191]   κῃ, κατὰ τοῦτο ἐσήισαν ἐς  τὴν   Βαβυλῶνα. εἰ μέν νυν προεπύθοντο
[1, 185]   οἱ πλόοι ἔωσι σκολιοὶ ἐς  τὴν   Βαβυλῶνα, ἔκ τε τῶν πλόων
[1, 194]   κατὰ τὸν ποταμὸν πορευόμενα ἐς  τὴν   Βαβυλῶνα, ἐόντα κυκλοτερέα, πάντα σκύτινα.
[1, 194]   ἐπεὰν ὦν ἀπίκωνται πλέοντες ἐς  τὴν   Βαβυλῶνα καὶ διαθέωνται τὸν φόρτον,
[1, 190]   ὑπέλαμπε, οὕτω δὴ ἤλαυνε ἐπὶ  τὴν   Βαβυλῶνα. οἱ δὲ Βαβυλώνιοι ἐκστρατευσάμενοι
[1, 193]   ὅτι τοῖσι μὴ ἀπιγμένοισι ἐς  τὴν   Βαβυλωνίην χώρην καὶ τὰ εἰρημένα
[1, 193]   πεπαίνῃ τε σφι ψὴν  τὴν   βάλανον ἐσδύνων καὶ μὴ ἀπορρέῃ
[1, 12]   ἔσχε καὶ τὴν γυναῖκα καὶ  τὴν   βασιληίην Γύγης τοῦ καὶ Ἀρχίλοχος
[1, 208]   ἑωυτοῦ παιδὶ Καμβύσῃ, τῷ περ  τὴν   βασιληίην ἐδίδου, καὶ πολλὰ ἐντειλάμενὸς
[1, 11]   Κανδαύλεα ἀποκτείνας ἐμέ τε καὶ  τὴν   βασιληίην ἔχε τὴν Λυδῶν,
[1, 13]   ἰάμβῳ τριμέτρῳ ἐπεμνήσθη. ~ἔσχε δὲ  τὴν   βασιληίην καὶ ἐκρατύνθη ἐκ τοῦ
[1, 129]   δεῖν πάντως περιθεῖναι ἄλλῳ τεῷ  τὴν   βασιληίην καὶ μὴ αὐτὸν ἔχειν,
[1, 107]   ~ἐκδέκεται δὲ Ἀστυάγης Κυαξάρεω παῖς  τὴν   βασιληίην. καὶ οἱ ἐγένετο θυγάτηρ
[1, 26]   ἐξεῦρε. ~τελευτήσαντος δὲ Ἀλυάττεω ἐξεδέξατο  τὴν   βασιληίην Κροῖσος Ἀλυάττεω, ἐτέων
[1, 162]   τραπέζῃ ἔδαισε, τῷ Κύρῳ  τὴν   βασιληίην συγκατεργασάμενος. οὗτος ὡνὴρ τότε
[1, 4]   τὸ Ἑλληνικὸν σφίσι εἶναι πολέμιον.  τὴν   γὰρ Ἀσίην καὶ τὰ ἐνοικέοντα
[1, 151]   μὲν πόλιες τὴν Λέσβον νέμονται  τὴν   γὰρ ἕκτην ἐν τῇ Λέσβῳ
[1, 173]   Λύκιοι ἐκ Κρήτης τὠρχαῖον γεγόνασι  τὴν   γὰρ Κρήτην εἶχον τὸ παλαιὸν
[1, 110]   κατὰ δὲ τὴν Μηδικὴν Σπακώ?  τὴν   γὰρ κύνα καλέουσι σπάκα Μῆδοι.
[1, 173]   Ἀσίης ἐς γῆν τὴν Μιλυάδα?  τὴν   γὰρ νῦν Λύκιοι νέμονται, αὕτη
[1, 123]   ἐδόκεε? ἀπορράψας δὲ τοῦ λαγοῦ  τὴν   γαστέρα, καὶ δίκτυα δοὺς ἅτε
[1, 123]   λαγὸν μηχανησάμενος, καὶ ἀνασχίσας τούτου  τὴν   γαστέρα καὶ οὐδὲν ἀποτίλας, ὡς
[1, 79]   ἀπελαύνοντος Κροίσου μετὰ τὴν μάχην  τὴν   γενομένην ἐν τῇ Πτερίῃ, μαθὼν
[1, 186]   τοῦ ποταμοῦ καὶ τὰ περὶ  τὴν   γέφυραν ἐκεκόσμητο, τὸν Εὐφρήτην ποταμὸν
[1, 17]   εἵνεκα, ὅκως ἔχοιεν ἐνθεῦτεν ὁρμώμενοι  τὴν   γῆν σπείρειν τε καὶ ἐργάζεσθαι
[1, 179]   ὀρύσσοντες ἅμα τὴν τάφρον ἐπλίνθευον  τὴν   γῆν τὴν ἐκ τοῦ ὀρύγματος
[1, 57]   μεταβολῇ τῇ ἐς Ἕλληνας καὶ  τὴν   γλῶσσαν μετέμαθε. καὶ γὰρ δὴ
[1, 73]   ποιεόμενος αὐτούς, παῖδάς σφι παρέδωκε  τὴν   γλῶσσάν τε ἐκμαθεῖν καὶ τὴν
[1, 207]   χώρην. ~παρεὼν δὲ καὶ μεμφόμενος  τὴν   γνώμην ταύτην Κροῖσος Λυδὸς
[1, 121]   Μιτραδάτην τε τὸν βουκόλον καὶ  τὴν   γυναῖκα αὐτοῦ" ~ταῦτα εἶπας
[1, 60]   οἱ ἐν τῷ ἄστεϊ πειθόμενοι  τὴν   γυναῖκα εἶναι αὐτὴν τὴν θεὸν
[1, 59]   εἰ δὲ τυγχάνει ἔχων, δευτέρα  τὴν   γυναῖκα ἐκπέμπειν, καὶ εἴ τίς
[1, 12]   καὶ ἀποκτείνας αὐτὸν ἔσχε καὶ  τὴν   γυναῖκα καὶ τὴν βασιληίην Γύγης
[1, 60]   δακτύλους καὶ ἄλλως εὐειδής? ταύτην  τὴν   γυναῖκα σκευάσαντες πανοπλίῃ, ἐς ἅρμα
[1, 108]   τῆς θυγατρὸς ταύτης φῦναι ἄμπελον,  τὴν   δὲ ἄμπελον ἐπισχεῖν τὴν Ἀσίην
[1, 192]   μὲν οὕτω τότε πρῶτον ἀραίρητο.  τὴν   δὲ δύναμιν τῶν Βαβυλωνίων πολλοῖσι
[1, 94]   κληρῶσαι τὴν μὲν ἐπὶ μόνῃ  τὴν   δὲ ἐπὶ ἐξόδῳ ἐκ τῆς
[1, 94]   ἵνα δὴ μὴ ζητέοιεν σιτία,  τὴν   δὲ ἑτέρην σιτέεσθαι παυομένους τῶν
[1, 4]   ἔθνεα βάρβαρα οἰκηιεῦνται οἱ Πέρσαι,  τὴν   δὲ Εὐρώπην καὶ τὸ Ἑλληνικόν
[1, 1]   δὴ πλεῦνας τῶν γυναικῶν ἀποφυγεῖν,  τὴν   δὲ Ἰοῦν σὺν ἄλλῃσι ἁρπασθῆναι.
[1, 74]   τὴν ἡμέρην ἐξαπίνης νύκτα γενέσθαι.  τὴν   δὲ μεταλλαγὴν ταύτην τῇ ἡμέρης
[1, 92]   ἀντιπρήσσοντα ἐπὶ κνάφου ἕλκων διέφθειρε,  τὴν   δὲ οὐσίην αὐτοῦ ἔτι πρότερον
[1, 126]   ἡμέρην πάντα σφι κακὰ ἔχειν,  τὴν   δὲ τότε παρεοῦσαν πάντα ἀγαθά.
[1, 164]   αὐτοὶ εἰσβάντες ἔπλεον ἐπὶ Χίου.  τὴν   δὲ Φωκαίην ἐρημωθεῖσαν ἀνδρῶν ἔσχον
[1, 186]   γίνοιτο, ξύλα τετράγωνα, ἐπ? ὧν  τὴν   διάβασιν ἐποιεῦντο οἱ Βαβυλώνιοι? τὰς
[1, 46]   αὐξανομένην τὴν δύναμιν. μετὰ ὦν  τὴν   διάνοιαν ταύτην αὐτίκα ἀπεπειρᾶτο τῶν
[1, 47]   τοῖσι Λυδοῖσι τάδε ἀπέπεμπε ἐς  τὴν   διάπειραν τῶν χρηστηρίων, ἀπ? ἧς
[1, 115]   εἶχε οὐδένα, ἐς ἔλαβὲ  τὴν   δίκην. εἰ ὦν δὴ τοῦδε
[1, 45]   ξεῖνε παρὰ σεῦ πᾶσαν  τὴν   δίκην, ἐπειδὴ σεωυτοῦ καταδικάζεις θάνατον.
[1, 75]   κατὰ νώτου λάβοι, ταύτῃ κατὰ  τὴν   διώρυχα ἐκτραπόμενος ἐκ τῶν ἀρχαίων
[1, 95]   ἐγένοντο ἄνδρες ἀγαθοί, καὶ ἀπωσάμενοι  τὴν   δουλοσύνην ἐλευθερώθησαν. μετὰ δὲ τούτους
[1, 169]   ~οὗτοὶ μέν νυν Ἰώνων μοῦνοι  τὴν   δουλοσύνην οὐκ ἀνεχόμενοι ἐξέλιπον τὰς
[1, 56]   καλεόμενον? ἐνθεῦτεν δὲ αὖτις ἐς  τὴν   Δρυοπίδα μετέβη καὶ ἐκ τῆς
[1, 46]   τοὺς Πέρσας, καταλαβεῖν αὐτῶν αὐξανομένην  τὴν   δύναμιν. μετὰ ὦν τὴν διάνοιαν
[1, 79]   τὸ δεύτερον ἁλισθῆναι τῶν Λυδῶν  τὴν   δύναμιν. ὡς δέ οἱ ταῦτα
[1, 75]   μητροπάτορα καταστρεψάμενος ἔσχε δι? αἰτίην  τὴν   ἐγὼ ἐν τοῖσι ὀπίσω λόγοισι
[1, 107]   θυγάτηρ τῇ οὔνομα ἔθετο Μανδάνην?  τὴν   ἐδόκεε Ἀστυάγης ἐν τῷ ὕπνῳ
[1, 179]   τὴν τάφρον ἐπλίνθευον τὴν γῆν  τὴν   ἐκ τοῦ ὀρύγματος ἐκφερομένην, ἑλκύσαντες
[1, 91]   ἐφόνευσε τὸν δεσπότεα καὶ ἔσχε  τὴν   ἐκείνου τιμὴν οὐδέν οἱ προσήκουσαν.
[1, 207]   τοσοῦτον ὅσον εἰ διαβὰς ἐς  τὴν   ἐκείνων, νικῶν Μασσαγέτας, ἕποιο φεύγουσι.
[1, 144]   καὶ Κνίδος ἐξεκλήισαν τῆς μετοχῆς  τὴν   ἕκτην πόλιν Ἁλικαρνησσόν. τούτοισι μέν
[1, 27]   εἴ τι εἴη νεώτερον περὶ  τὴν   Ἑλλάδα, εἰπόντα τάδε καταπαῦσαι τὴν
[1, 2]   δὲ τὸν Κόλχων βασιλέα ἐς  τὴν   Ἑλλάδα κήρυκα αἰτέειν τε δίκας
[1, 110]   ἦν τῇ συνοίκεε Κυνὼ κατὰ  τὴν   Ἑλλήνων γλῶσσαν, κατὰ δὲ τὴν
[1, 8]   οὐκ ὑγιέα, κελεύων με δέσποιναν  τὴν   ἐμὴν θεήσασθαι γυμνήν; ἅμα δὲ
[1, 9]   λέγω λόγον τόνδε, μήτε γυναῖκα  τὴν   ἐμήν, μὴ τὶ τοι ἐξ
[1, 88]   Κροῖσος δὲ ἀμείβετο οὔτε πόλιν  τὴν   ἐμὴν οὔτε χρήματα τὰ ἐμὰ
[1, 87]   σε ἀνθρώπων ἀνέγνωσε ἐπὶ γῆν  τὴν   ἐμὴν στρατευσάμενον πολέμιον ἀντὶ φίλου
[1, 76]   τὸ ἰσχυρότατον, κατὰ Σινώπην πόλιν  τὴν   ἐν Εὐξείνῳ πόντῳ μάλιστά κῃ
[1, 94]   πλὴν πεσσῶν τούτων γὰρ ὦν  τὴν   ἐξεύρεσιν οὐκ οἰκηιοῦνται Λυδοί. ποιέειν
[1, 132]   οἵην δὴ ἐκεῖνοι λέγουσι εἶναι  τὴν   ἐπαοιδήν? ἄνευ γὰρ δὴ Μάγου
[1, 111]   ὀπίσω ὁδὸν καὶ ἀπικνέεται ἐς  τὴν   ἔπαυλιν. τῷ δ? ἄρα καὶ
[1, 189]   μετὰ δὲ τὴν ἀπειλὴν μετεὶς  τὴν   ἐπὶ Βαβυλῶνα στράτευσιν διαίρεε τὴν
[1, 109]   οἱ παρεδόθη τὸ παιδίον κεκοσμημένον  τὴν   ἐπὶ θανάτῳ ἤιε κλαίων ἐς
[1, 12]   ἐπιχείρησις ἔσται" ~ὡς δὲ ἤρτυσαν  τὴν   ἐπιβουλήν, νυκτὸς γενομένης οὐ γὰρ
[1, 173]   οὕτω δὴ κατὰ τοῦ Λύκου  τὴν   ἐπωνυμίην Λύκιοι ἀνὰ χρόνον ἐκλήθησαν.
[1, 94]   ὅς σφεας ἀνήγαγε, ἐπὶ τούτου  τὴν   ἐπωνυμίην ποιευμένους ὀνομασθῆναι Τυρσηνούς. Λυδοὶ
[1, 68]   νῦν οὕτω τυγχάνεις θῶμα ποιεύμενος  τὴν   ἐργασίην τοῦ σιδήρου. ἐγὼ γὰρ
[1, 189]   παρὰ Ὦπιν πόλιν ῥέων ἐς  τὴν   Ἐρυθρὴν θάλασσαν ἐκδιδοῖ, τοῦτον δὴ
[1, 180]   ταχύς? ἐξιεῖ δὲ οὗτος ἐς  τὴν   Ἐρυθρὴν θάλασσαν. τὸ ὦν δὴ
[1, 67]   θήκην τοῦ Ὀρέστεω ἔπεμπον αὖτις  τὴν   ἐς θεὸν ἐπειρησομένους τὸν χῶρον
[1, 203]   παραμίσγοντας ὕδωρ ζῷα ἑωυτοῖσι ἐς  τὴν   ἐσθῆτα ἐγγράφειν? τὰ δὲ ζῷα
[1, 142]   τὴν ἠῶ οὔτε τὰ πρὸς  τὴν   ἑσπέρην, τὰ μὲν ὑπὸ τοῦ
[1, 203]   ἡμερέων. καὶ τὰ μὲν πρὸς  τὴν   ἑσπέρην φέροντα τῆς θαλάσσης ταύτης
[1, 196]   ἑκάστην κῆρυξ πωλέεσκε, πρῶτα μὲν  τὴν   εὐειδεστάτην ἐκ πασέων? μετὰ δέ,
[1, 9]   ἀπὸ τοῦ θρόνου στείχῃ ἐπὶ  τὴν   εὐνήν κατὰ νώτου τε αὐτῆς
[1, 209]   μὲν τὴν Ἀσίην τῇ δὲ  τὴν   Εὐρώπην ἐπισκιάζειν. οὔκων ἐστὶ μηχανὴ
[1, 209]   μὲν τὴν Ἀσίην τῇ δὲ  τὴν   Εὐρώπην ἐπισκιάζειν. Ὑστάσπεϊ δὲ τῷ
[1, 4]   τὴν Ἀσίην σφέας ἐς  τὴν   Εὐρώπην. τὸ μέν νυν ἁρπάζειν
[1, 31]   ἄριστον ἐστί. μετὰ ταύτην δὲ  τὴν   εὐχὴν ὡς ἔθυσάν τε καὶ
[1, 61]   ὀργῇ δὲ ὡς εἶχε καταλλάσσετο  τὴν   ἔχθρην τοῖσι στασιώτῃσι. μαθὼν δὲ
[1, 60]   τιμήσασα ἀνθρώπων μάλιστα κατάγει ἐς  τὴν   ἑωυτῆς ἀκρόπολιν. οἳ μὲν δὴ
[1, 214]   Κῦρος οὐκ ἐσήκουσε, συλλέξασα πᾶσαν  τὴν   ἑωυτῆς δύναμιν συνέβαλε Κύρῳ. ταύτην
[1, 123]   ἐν Πέρσῃσι βουλόμενος Ἅρπαγος δηλῶσαι  τὴν   ἑωυτοῦ γνώμην ἄλλως μὲν οὐδαμῶς
[1, 90]   Κροῖσος δέ οἱ ἐπαλιλλόγησε πᾶσαν  τὴν   ἑωυτοῦ διάνοιαν καὶ τῶν χρηστηρίων
[1, 91]   μέλλοντα βουλεύεσθαι ἐπειρέσθαι πέμψαντα κότερα  τὴν   ἑωυτοῦ τὴν Κύρου λέγοι
[1, 196]   καὶ ἐμπήρους ἐξεδίδοσαν. ἐκδοῦναι δὲ  τὴν   ἑωυτοῦ θυγατέρα ὅτεῳ βούλοιτο ἕκαστος
[1, 86]   κατὰ τὸ χρηστήριόν τε καταπαύσαντα  τὴν   ἑωυτοῦ μεγάλην ἀρχήν. λαβόντες δὲ
[1, 82]   τοῦ στρατοῦ ἀπαλλάσσεσθαι ἑκάτερον ἐς  τὴν   ἑωυτοῦ μηδὲ παραμένειν ἀγωνιζομένων, τῶνδε
[1, 73]   καὶ γῆς ἱμέρῳ προσκτήσασθαι πρὸς  τὴν   ἑωυτοῦ μοῖραν βουλόμενος, καὶ μάλιστα
[1, 122]   κατ? ὁδὸν δὲ πυθέσθαι πᾶσαν  τὴν   ἑωυτοῦ πάθην? ἐπίστασθαι μὲν γὰρ
[1, 107]   οὐρῆσαι τοσοῦτον ὥστε πλῆσαι μὲν  τὴν   ἑωυτοῦ πόλιν, ἐπικατακλύσαι δὲ καὶ
[1, 77]   ἁλίσας τε δὴ τούτους καὶ  τὴν   ἑωυτοῦ συλλέξας στρατιὴν ἐνένωτο τὸν
[1, 68]   ἀπικόμενος ἐς Τεγέην καὶ φράζων  τὴν   ἑωυτοῦ συμφορὴν πρὸς τὸν χαλκέα
[1, 31]   οἱ νεηνίαι ὑποδύντες αὐτοὶ ὑπὸ  τὴν   ζεύγλην εἷλκον τὴν ἅμαξαν, ἐπὶ
[1, 144]   τούτοισι μέν νυν οὗτοι ταύτην  τὴν   ζημίην ἐπέθηκαν. ~δυώδεκα δὲ μοι
[1, 74]   συνήνεικε ὥστε τῆς μάχης συνεστεώσης  τὴν   ἡμέρην ἐξαπίνης νύκτα γενέσθαι. τὴν
[1, 206]   τριῶν ἡμερέων ὁδὸν διάβαινε ἐς  τὴν   ἡμετέρην? εἰ δ? ἡμέας βούλεαι
[1, 196]   μὲν σοφώτατος ὅδε κατὰ γνώμην  τὴν   ἡμετέρην, τῷ καὶ Ἰλλυριῶν Ἐνετοὺς
[1, 171]   τῶν νήσων, καὶ οὕτω ἐς  τὴν   ἤπειρον ἀπίκοντο. κατὰ μὲν δὴ
[1, 171]   τούτων Κᾶρες μὲν ἀπιγμένοι ἐς  τὴν   ἤπειρον ἐκ τῶν νήσων. τὸ
[1, 174]   γὰρ Κνιδίη χώρη ἐς  τὴν   ἤπειρον τελευτᾷ, ταύτῃ ἰσθμός
[1, 96]   ~ἐόντων δὲ αὐτονόμων πάντων ἀνὰ  τὴν   ἤπειρον, ὧδε αὖτις ἐς τυραννίδα
[1, 142]   τὰ κάτω οὔτε τὰ πρὸς  τὴν   ἠῶ οὔτε τὰ πρὸς τὴν
[1, 1]   σφι σχεδόν πάντων, ἐλθεῖν ἐπὶ  τὴν   θάλασσαν γυναῖκας ἄλλας τε πολλάς
[1, 24]   τοῦ νόμου ῥῖψαί μιν ἐς  τὴν   θάλασσαν ἑωυτὸν ὡς εἶχε σὺν
[1, 1]   καλεομένης θαλάσσης ἀπικομένους ἐπὶ τήνδε  τὴν   θάλασσαν, καὶ οἰκήσαντας τοῦτον τὸν
[1, 24]   γῇ τύχῃ, ἐκπηδᾶν ἐς  τὴν   θάλασσαν τὴν ταχίστην? ἀπειληθέντα δὴ
[1, 31]   τέκνοισι, οἵ μιν ἐτίμησαν μεγάλως,  τὴν   θεὸν δοῦναι τὸ ἀνθρώπῳ τυχεῖν
[1, 199]   δεῖ εἰπεῖν τοσόνδε? ἐπικαλέω τοι  τὴν   θεὸν Μύλιττα" Μύλιττα δὲ καλέουσι
[1, 60]   πειθόμενοι τὴν γυναῖκα εἶναι αὐτὴν  τὴν   θεὸν προσεύχοντό τε τὴν ἄνθρωπον
[1, 189]   μὲν τὸ ἔργον, ὅμως μέντοι  τὴν   θερείην πᾶσαν αὐτοῦ ταύτῃ διέτριψαν
[1, 67]   ἀνευρεῖν οὐκ οἷοί τε ἐγίνοντο  τὴν   θήκην τοῦ Ὀρέστεω ἔπεμπον αὖτις
[1, 37]   σὺ μέτες ἰέναι ἐπὶ  τὴν   θήρην, λόγῳ ἀνάπεισον ὅκως
[1, 74]   ἐποίησαν? Ἀλυάττεα γὰρ ἔγνωσαν δοῦναι  τὴν   θυγατέρα Ἀρύηνιν Ἀστυάγεϊ τῷ Κυαξάρεω
[1, 108]   ὀνειροπόλοισι, μετεπέμψατο ἐκ τῶν Περσέων  τὴν   θυγατέρα ἐπίτεκα ἐοῦσαν, ἀπικομένην δὲ
[1, 2]   Τύρον προσσχόντας ἁρπάσαι τοῦ βασιλέος  τὴν   θυγατέρα Εὐρώπην. εἴησαν δ? ἄν
[1, 60]   ἐπεκηρυκεύετο Πεισιστράτῳ, εἰ βούλοιτό οἱ  τὴν   θυγατέρα ἔχειν γυναῖκα ἐπὶ τῇ
[1, 2]   εἵνεκεν ἀπίκατο, ἁρπάσαι τοῦ βασιλέος  τὴν   θυγατέρα Μηδείην. πέμψαντά δὲ τὸν
[1, 61]   Μεγακλέα γενομένην γαμέει τοῦ Μεγακλέος  τὴν   θυγατέρα. οἷα δὲ παίδων τέ
[1, 109]   δ? ἐθελήσει τούτου τελευτήσαντος ἐς  τὴν   θυγατέρα ταύτην ἀναβῆναι τυραννίς,
[1, 2]   δίκας τῆς ἁρπαγῆς καὶ ἀπαιτέειν  τὴν   θυγατέρα. τοὺς δὲ ὑποκρίνασθαι ὡς
[1, 163]   Ἀδρίην καὶ τὴν Τυρσηνίην καὶ  τὴν   Ἰβηρίην καὶ τὸν Ταρτησσὸν οὗτοι
[1, 80]   φοβέεται, καὶ οὐκ ἀνέχεται οὔτε  τὴν   ἰδέην αὐτοῦ ὁρέων οὔτε τὴν
[1, 5]   Πέρσαι λέγουσι γενέσθαι, καὶ διὰ  τὴν   Ἰλίου ἅλωσιν εὑρίσκουσι σφίσι ἐοῦσαν
[1, 1]   τὸ καὶ Ἕλληνές λέγουσι, Ἰοῦν  τὴν   Ἰνάχου? ταύτας στάσας κατά πρύμνην
[1, 80]   Λυδοὺς ἐς μάχην τασσομένους, καταρρωδήσας  τὴν   ἵππον ἐποίησε Ἁρπάγου ὑποθεμένου ἀνδρὸς
[1, 162]   στρατηγὸς ἀποδεχθεὶς ὡς ἀπίκετο ἐς  τὴν   Ἰωνίην, αἵρεε τὰς πόλιας χώμασι?
[1, 6]   γὰρ Κιμμερίων στράτευμα τὸ ἐπὶ  τὴν   Ἰωνίην ἀπικόμενον, Κροίσου ἐὸν πρεσβύτερον,
[1, 174]   οἱ Κνίδιοι ἐν ὅσῳ Ἅρπαγος  τὴν   Ἰωνίην κατεστρέφετο, βουλόμενοι νῆσον τὴν
[1, 194]   νομέας μὲν τοῦ πλοίου καὶ  τὴν   καλάμην πᾶσαν ἀπ? ὦν ἐκήρυξαν,
[1, 73]   ~ἐστρατεύετο δὲ Κροῖσος ἐπὶ  τὴν   Καππαδοκίην τῶνδε εἵνεκα, καὶ γῆς
[1, 202]   Ἀράξεω ῥέει διὰ καθαροῦ ἐς  τὴν   Κασπίην θάλασσαν. δὲ Κασπίη
[1, 145]   καὶ Βοῦρα καὶ Ἑλίκη, ἐς  τὴν   κατέφυγον Ἴωνες ὑπὸ Ἀχαιῶν μάχῃ
[1, 61]   καὶ πάντα σφι ἐξήρτυτο ἐς  τὴν   κάτοδον? καὶ γὰρ Ἀργεῖοι μισθωτοὶ
[1, 104]   γε Σκύθαι ταύτῃ ἐσέβαλον, ἀλλὰ  τὴν   κατύπερθε ὁδὸν πολλῷ μακροτέρην ἐκτραπόμενοι,
[1, 176]   Ἅρπαγος, παραπλησίως δὲ καὶ  τὴν   Καῦνον ἔσχε? καὶ γὰρ οἱ
[1, 214]   ὡς δὲ εὗρε, ἐναπῆκε αὐτοῦ  τὴν   κεφαλὴν ἐς τὸν ἀσκόν, λυμαινομένη
[1, 119]   κάρτα ἡσθῆναι, παρέφερον τοῖσι προσέκειτο  τὴν   κεφαλὴν τοῦ παιδὸς κατακεκαλυμμένην καὶ
[1, 24]   πᾶσαν τὴν σκευὴν καὶ λαβόντα  τὴν   κιθάρην, στάντα ἐν τοῖσι ἑδωλίοισι
[1, 10]   ἐγένετο ἰούσης τῆς γυναικός ἐς  τὴν   κοίτην, ὑπεκδὺς ἐχώρεε ἔξω, καὶ
[1, 2]   μακρῇ νηί ἐς Αἶάν τε  τὴν   Κολχίδα καὶ ἐπὶ Φᾶσιν ποταμόν,
[1, 95]   τόν τε Κῦρον ὅστις ἐὼν  τὴν   Κροίσου ἀρχὴν κατεῖλε, καὶ τοὺς
[1, 208]   δὲ μετεὶς τὴν προτέρην γνώμην,  τὴν   Κροίσου δὲ ἑλόμενος, προηγόρευε Τομύρι
[1, 80]   τῆς ἄλλης στρατιῆς προϊέναι πρὸς  τὴν   Κροίσου ἵππον, τῇ δὲ καμήλῳ
[1, 91]   τοῦ θεοῦ. κατὰ μὲν δὴ  τὴν   Κροίσου τε ἀρχὴν καὶ Ἰωνίης
[1, 157]   δὲ μετὰ τοῦτο ἔπεμπε ἐς  τὴν   Κύμην ἀγγέλους ἐκδιδόναι κελεύων Πακτύην.
[1, 48]   τὰ χρηστήρια τοὺς θεοπρόπους, φυλάξας  τὴν   κυρίην τῶν ἡμερέων ἐμηχανᾶτο τοιάδε?
[1, 166]   Οἰνουσσέων ἔπλεον. ~ἐπείτε δὲ ἐς  τὴν   Κύρνον ἀπίκοντο, οἴκεον κοινῇ μετὰ
[1, 166]   σφι ἄγειν, καὶ ἔπειτα ἀπέντες  τὴν   Κύρνον ἔπλεον ἐς Ρήγιον. ~τῶν
[1, 165]   ἤδη τετελευτήκεε. στελλόμενοι δὲ ἐπὶ  τὴν   Κύρνον, πρῶτα καταπλεύσαντες ἐς τὴν
[1, 165]   ἀναφανῆναι. στελλομένων δὲ αὐτῶν ἐπὶ  τὴν   Κύρνον, ὑπερημίσεας τῶν ἀστῶν ἔλαβε
[1, 54]   χρηστηρίοισι, πάγχυ τε ἐλπίσας καταλύσειν  τὴν   Κύρου βασιληίην, πέμψας αὖτις ἐς
[1, 90]   στρατεύεσθαι ἐπὶ Πέρσας ὡς καταπαύσοντα  τὴν   Κύρου δύναμιν, ἀπ? ἧς οἱ
[1, 91]   πέμψαντα κότερα τὴν ἑωυτοῦ  τὴν   Κύρου λέγοι ἀρχήν. οὐ συλλαβὼν
[1, 87]   λέγεται ὑπὸ Λυδῶν Κροῖσον μαθόντα  τὴν   Κύρου μετάγνωσιν, ὡς ὥρα πάντα
[1, 214]   κορέσω" τὰ μὲν δὴ κατὰ  τὴν   Κύρου τελευτὴν τοῦ βίου, πολλῶν
[1, 93]   δὲ ἔχεται τοῦ σήματος μεγάλη,  τὴν   λέγουσι Λυδοὶ ἀείναον εἶναι? καλέεται
[1, 151]   νήσους ἔχουσαι πέντε μὲν πόλιες  τὴν   Λέσβον νέμονται τὴν γὰρ ἕκτην
[1, 191]   γὰρ ποταμὸν διώρυχι ἐσαγαγὼν ἐς  τὴν   λίμνην ἐοῦσαν ἕλος, τὸ ἀρχαῖον
[1, 191]   τε τὸν ποταμὸν καὶ κατὰ  τὴν   λίμνην, ἐποίεε καὶ Κῦρος
[1, 191]   τοῦ στρατοῦ. ἀπικόμενος δὲ ἐπὶ  τὴν   λίμνην, τά περ τῶν
[1, 79]   ἐλάσας γὰρ τὸν στρατὸν ἐς  τὴν   Λυδίην αὐτὸς ἄγγελος Κροίσῳ ἐληλύθεε.
[1, 94]   Μάνεω βασιλέος σιτοδείην ἰσχυρὴν ἀνὰ  τὴν   Λυδίην πᾶσαν γενέσθαι, καὶ τοὺς
[1, 92]   ἀντιστασιώτης κατεστήκεε, συσπεύδων Πανταλέοντι γενέσθαι  τὴν   Λυδῶν ἀρχήν. δὲ Πανταλέων
[1, 11]   τε καὶ τὴν βασιληίην ἔχε  τὴν   Λυδῶν, αὐτόν σε αὐτίκα
[1, 107]   αὐτὰ ἕκαστα μαθών. μετὰ δὲ  τὴν   Μανδάνην ταύτην ἐοῦσαν ἤδη ἀνδρὸς
[1, 205]   οὐκ αὐτήν μιν μνώμενον ἀλλὰ  τὴν   Μασαγετέων βασιληίην, ἀπείπατο τὴν πρόσοδον.
[1, 80]   ὡς δὲ καὶ συνήισαν ἐς  τὴν   μάχην, ἐνθαῦτα ὡς ὤσφροντο τάχιστα
[1, 214]   ἑωυτῆς δύναμιν συνέβαλε Κύρῳ. ταύτην  τὴν   μάχην, ὅσαι δὴ βαρβάρων ἀνδρῶν
[1, 79]   δὲ αὐτίκα ἀπελαύνοντος Κροίσου μετὰ  τὴν   μάχην τὴν γενομένην ἐν τῇ
[1, 202]   οὐ συμμίσγουσα τῇ ἑτέρῃ θαλάσσῃ.  τὴν   μὲν γὰρ Ἕλληνὲς ναυτίλλονται πᾶσα
[1, 126]   πολλὸν εἶναι αὐτῶν τὸ μέσον?  τὴν   μὲν γὰρ προτέρην ἡμέρην πάντα
[1, 176]   τηνικαῦτα ἐκδημέουσι καὶ οὕτω περιεγένοντο.  τὴν   μὲν δὴ Ξάνθον οὕτω ἔσχε
[1, 14]   οὐδένα ἐποιεῦντο, πρὶν δὴ ἐπετελέσθη.  ~τὴν   μὲν δὴ τυραννίδα οὕτω ἔσχον
[1, 94]   μοίρας διελόντα Λυδῶν πάντων κληρῶσαι  τὴν   μὲν ἐπὶ μόνῃ τὴν δὲ
[1, 94]   ὧδε πρὸς τὸν λιμὸν ἐξευρόντας,  τὴν   μὲν ἑτέρην τῶν ἡμερέων παίζειν
[1, 104]   Κολχίδος οὐ πολλὸν ὑπερβῆναι ἐς  τὴν   Μηδικήν, ἀλλ? ἓν τὸ διὰ
[1, 96]   ἐούσης ἀνομίης πολλῆς ἀνὰ πᾶσαν  τὴν   Μηδικὴν ἐποίεε, ἐπιστάμενος ὅτι τῷ
[1, 135]   ἀνδρῶν μάλιστα. καὶ γὰρ δὴ  τὴν   Μηδικὴν ἐσθῆτα νομίσαντες τῆς ἑωυτῶν
[1, 73]   ἀνδρῶν στασιάσασα ὑπεξῆλθε ἐς γῆν  τὴν   Μηδικήν? ἐτυράννευε δὲ τὸν χρόνον
[1, 110]   τὴν Ἑλλήνων γλῶσσαν, κατὰ δὲ  τὴν   Μηδικὴν Σπακώ? τὴν γὰρ κύνα
[1, 103]   δὲ ἐπισπόμενοι φεύγουσι οὕτω ἐς  τὴν   Μηδικὴν χώρην ἀπίκοντο. ~ἔστι δὲ
[1, 185]   τὰ ἐγὼ ἀπηγήσομαι, τοῦτο δὲ  τὴν   Μήδων ὁρῶσα ἀρχὴν μεγάλην τε
[1, 31]   Ἥρῃ τοῖσι Ἀργείοισι ἔδεε πάντως  τὴν   μητέρα αὐτῶν ζεύγεϊ κομισθῆναι ἐς
[1, 31]   τὴν ῥώμην, αἱ δὲ Ἀργεῖαι  τὴν   μητέρα αὐτῶν, οἵων τέκνων ἐκύρησε?
[1, 17]   καὶ ἀνδρηίου. ὡς δὲ ἐς  τὴν   Μιλησίην ἀπίκοιτο, οἰκήματα μὲν τὰ
[1, 18]   καὶ ἐσβάλλων τηνικαῦτα ἐς  τὴν   Μιλησίην τὴν στρατιήν? Σαδυάττης οὗτος
[1, 21]   μὲν δὴ ἀπόστολος ἐς  τὴν   Μίλητον ἦν, Θρασύβουλος δὲ σαφέως
[1, 17]   τοῦ πατρός. ἐπελαύνων γὰρ ἐπολιόρκεε  τὴν   Μίλητον τρόπῳ τοιῷδε? ὅκως μὲν
[1, 173]   ἀπίκοντο τῆς Ἀσίης ἐς γῆν  τὴν   Μιλυάδα? τὴν γὰρ νῦν Λύκιοι
[1, 27]   δέ οἱ πάντων ἑτοίμων ἐς  τὴν   ναυπηγίην, οἳ μὲν Βίαντα λέγουσι
[1, 27]   τὴν Ἑλλάδα, εἰπόντα τάδε καταπαῦσαι  τὴν   ναυπηγίην? βασιλεῦ, νησιῶται ἵππον
[1, 1]   ἄλλῃσι ἁρπασθῆναι. ἐσβαλομένους δὲ ἐς  τὴν   νέα οἴχεσθαι ἀποπλέοντας ἐπ? Αἰγύπτου.
[1, 64]   Λυγδάμι) πρὸς τε ἔτι τούτοισι  τὴν   νῆσον Δῆλον καθήρας ἐκ τῶν
[1, 167]   κτίσαι ἥρων ἐόντα, ἀλλ? οὐ  τὴν   νῆσον. ~Φωκαίης μέν νυν πέρι
[1, 103]   συμβαλὼν ἐνίκησε τοὺς Ἀσσυρίους, περικατημένῳ  τὴν   Νίνον ἐπῆλθε Σκυθέων στρατὸς μέγας,
[1, 185]   αὐτοῖσι, ἐν δὲ δὴ καὶ  τὴν   Νίνον, προεφυλάξατο ὅσα ἐδύνατο μάλιστα.
[1, 103]   ἑωυτῷ ἀρχομένους πάντας ἐστρατεύετο ἐπὶ  τὴν   Νίνον, τιμωρέων τε τῷ πατρὶ
[1, 25]   καὶ πεντήκοντα. ἀνέθηκε δὲ ἐκφυγὼν  τὴν   νοῦσον δεύτερος οὗτος τῆς οἰκίης
[1, 57]   καλεομένοισι οἴκεον δὲ τηνικαῦτα γῆν  τὴν   νῦν Θεσσαλιῶτιν καλεομένην) καὶ τῶν
[1, 80]   τὴν ἰδέην αὐτοῦ ὁρέων οὔτε  τὴν   ὀδμὴν ὀσφραινόμενος. αὐτοῦ δὴ ὦν
[1, 192]   ἀρχὴ τῆς χώρης ταύτης,  τὴν   οἱ Πέρσαι σατραπηίην καλέουσι, ἐστὶ
[1, 61]   τῷ εἰρημένῳ Πεισίστρατος κατὰ  τὴν   ὁμολογίην τὴν πρὸς Μεγακλέα γενομένην
[1, 74]   ἐπεὰν τοὺς βραχίονας ἐπιτάμωνται ἐς  τὴν   ὁμοχροίην, τὸ αἷμα ἀναλείχουσι ἀλλήλων.
[1, 183]   ἑκάστου οἱ Χαλδαῖοι τότε ἐπεὰν  τὴν   ὁρτὴν ἄγωσι τῷ θεῷ τούτῳ.
[1, 56]   Δώρου τοῦ Ἕλληνος τὴν ὑπὸ  τὴν   Ὄσσαν τε καὶ τὸν Ὄλυμπον
[1, 107]   ἀξίων οὐδενὶ διδοῖ γυναῖκα, δεδοικὼς  τὴν   ὄψιν? δὲ Πέρσῃ διδοῖ
[1, 120]   Ἁστυάγης τῇ ἔκρινάν οἱ  τὴν   ὄψιν. οἳ δὲ κατὰ ταὐτὰ
[1, 38]   αἰχμῆς σιδηρέης ἀπολέεσθαι. πρὸς ὧν  τὴν   ὄψιν ταύτην τόν τε γάμον
[1, 52]   αὐτοῦ τήν τε ἀρετὴν καὶ  τὴν   πάθην, ἀνέθηκε σάκος τε χρύσεον
[1, 196]   ἐξῆν, οὐδὲ ἄνευ ἐγγυητέω ἀπάγεσθαι  τὴν   παρθένον πριάμενον, ἀλλ? ἐγγυητὰς χρῆν
[1, 157]   ἐκ τούτου δὲ κελευσμοσύνης Λυδοὶ  τὴν   πᾶσαν δίαιταν τῆς ζόης μετέβαλον.
[1, 80]   ὄπισθε δὲ τοῦ πεζοῦ ἐπέταξε  τὴν   πᾶσαν ἵππον. ὡς δέ οἱ
[1, 91]   τὴν Πυθίην λέγεται εἰπεῖν τάδε.  τὴν   πεπρωμένην μοῖραν ἀδύνατα ἐστὶ ἀποφυγεῖν
[1, 71]   ἐλπίσας καταιρήσειν Κῦρόν τε καὶ  τὴν   Περσέων δύναμιν. παρασκευαζομένου δὲ Κροίσου
[1, 159]   Κυμαίους κελεύοντες. ἡμεῖς δὲ δειμαίνοντες  τὴν   Περσέων δύναμιν τὸν ἱκέτην ἐς
[1, 75]   τὸν χρησμὸν εἶναι, ἐστρατεύετο ἐς  τὴν   Περσέων μοῖραν. ὡς δὲ ἀπίκετο
[1, 150]   Διονύσῳ, τὰς πύλας ἀποκληίσαντες ἔσχον  τὴν   πόλιν. βοηθησάντων δὲ πάντων Αἰολέων,
[1, 191]   περιιδόντες τοὺς Πέρσας ἐσελθεῖν ἐς  τὴν   πόλιν διέφθειραν ἂν κάκιστα? κατακληίσαντες
[1, 163]   ἐδίδου σφι χρήματα τεῖχος περιβαλέσθαι  τὴν   πόλιν, ἐδίδου δὲ ἀφειδέως? καὶ
[1, 194]   τῶν ταύτῃ μετά γε αὐτὴν  τὴν   πόλιν, ἔρχομαι φράσων? τὰ πλοῖα
[1, 191]   ἐμβολῆς τοῦ ποταμοῦ, τῇ ἐς  τὴν   πόλιν ἐσβάλλει, καὶ ὄπισθε αὖτις
[1, 76]   καὶ εἷλε μὲν τῶν Πτερίων  τὴν   πόλιν καὶ ἠνδραποδίσατο, εἷλε δὲ
[1, 186]   τὰ χείλεα τοῦ ποταμοῦ κατὰ  τὴν   πόλιν καὶ τὰς καταβάσιας τὰς
[1, 59]   ἐπί τε τοῖσι κατεστεῶσι ἔνεμε  τὴν   πόλιν κοσμέων καλῶς τε καὶ
[1, 165]   ἐφρούρεε παραδεξαμένη παρὰ Ἁρπάγου  τὴν   πόλιν. μετὰ δέ, ὡς τοῦτο
[1, 191]   ἴδωνται γενόμενον, ἐσιέναι ταύτῃ ἐς  τὴν   πόλιν. οὕτω τε δὴ τάξας
[1, 155]   λαβὼν ἄγω, αὐτοῖσι δὲ Λυδοῖσι  τὴν   πόλιν παρέδωκα, καὶ ἔπειτα θωμάζω
[1, 103]   τιμωρέων τε τῷ πατρὶ καὶ  τὴν   πόλιν ταύτην θέλων ἐξελεῖν. καί
[1, 26]   Ἐφέσιοι πολιορκεόμενοι ὑπ? αὐτοῦ ἀνέθεσαν  τὴν   πόλιν τῇ Ἀρτέμιδι, ἐξάψαντες ἐκ
[1, 186]   δὲ κατὰ μέσην κου μάλιστα  τὴν   πόλιν τοῖσι λίθοισι τοὺς ὠρύξατο
[1, 81]   οἱ χρόνον ἐπὶ μακρὸν ἔσεσθαι  τὴν   πολιορκίην ἔπεμπε ἐκ τοῦ τείχεος
[1, 4]   ἔπειτα ἐλθόντας ἐς τὴν Ἀσίην  τὴν   Πριάμου δύναμιν κατελεῖν. ἀπὸ τούτου
[1, 211]   Κύρου στρατιῆς ἐφόνευε ἀλεξομένους καὶ  τὴν   προκειμένην ἰδόντες δαῖτα, ὡς ἐχειρώσαντο
[1, 61]   Πεισίστρατος κατὰ τὴν ὁμολογίην  τὴν   πρὸς Μεγακλέα γενομένην γαμέει τοῦ
[1, 205]   ἀλλὰ τὴν Μασαγετέων βασιληίην, ἀπείπατο  τὴν   πρόσοδον. Κῦρος δὲ μετὰ τοῦτο,
[1, 208]   αὗται συνέστασαν? Κῦρος δὲ μετεὶς  τὴν   προτέρην γνώμην, τὴν Κροίσου δὲ
[1, 168]   καὶ ἐνθαῦτα ἔκτισαν πόλιν Ἄβδηρα,  τὴν   πρότερος τούτων Κλαζομένιος Τιμήσιος κτίσας
[1, 153]   Ἴωνας ἐν οὐδενὶ λόγῳ ποιησάμενος  τὴν   πρώτην εἶναι. τε γὰρ
[1, 91]   Κροίσου τε ἀρχὴν καὶ Ἰωνίης  τὴν   πρώτην καταστροφὴν ἔσχε οὕτω. ~Κροίσῳ
[1, 76]   στρατῷ ἀπίκετο τῆς Καππαδοκίης ἐς  τὴν   Πτερίην καλεομένην δὲ Πτερίη
[1, 91]   Λυδοῖσι καὶ λέγουσι τὰ ἐντεταλμένα  τὴν   Πυθίην λέγεται εἰπεῖν τάδε. τὴν
[1, 65]   τούτοισι λέγουσι καὶ φράσαι αὐτῷ  τὴν   Πυθίην τὸν νῦν κατεστεῶτα κόσμον
[1, 86]   θεοσεβέα τοῦδε εἵνεκεν ἀνεβίβασε ἐπὶ  τὴν   πυρήν, βουλόμενος εἰδέναι εἴ τίς
[1, 87]   ὗσαι ὕδατι λαβροτάτῳ, κατασβεσθῆναί τε  τὴν   πυρήν. οὕτω δὴ μαθόντα τὸν
[1, 193]   μὲν ὀλίγῳ, καὶ τὸ ἐκτρέφον  τὴν   ῥίζαν τοῦ σίτου ἐστὶ τοῦτο?
[1, 31]   γὰρ περιστάντες ἐμακάριζον τῶν νεηνιέων  τὴν   ῥώμην, αἱ δὲ Ἀργεῖαι τὴν
[1, 70]   Σάρδις κρητὴρ ἐγίνετο κατὰ  τὴν   Σαμίην, πυθόμενοι Σάμιοι ἀπελοίατο αὐτὸν
[1, 91]   οἱ? τρία γὰρ ἔτεα ἐπανεβάλετο  τὴν   Σαρδίων ἅλωσιν, καὶ τοῦτο ἐπιστάσθω
[1, 88]   δὲ εἶπε πόλιν τε  τὴν   σὴν διαρπάζει καὶ χρήματα τὰ
[1, 120]   περὶ πολλοῦ ἐστι κατορθοῦσθαι ἀρχὴν  τὴν   σήν. κείνως μὲν γὰρ ἀλλοτριοῦται
[1, 24]   τὸν δὲ ἐνδύντα τε πᾶσαν  τὴν   σκευὴν καὶ λαβόντα τὴν κιθάρην,
[1, 105]   παρ? ἑωυτοῖσι τοὺς ἀπικνεομένους ἐς  τὴν   Σκυθικὴν χώρην ὡς διακέαται τοὺς
[1, 152]   ἐξηγέωνται. ~ὡς δὲ ἀπίκοντο ἐς  τὴν   Σπάρτην τῶν Ἰώνων καὶ Αἰολέων
[1, 63]   φὰς δέκεσθαι τὸ χρησθὲν ἐπῆγε  τὴν   στρατιήν. Ἀθηναῖοι δὲ οἱ ἐκ
[1, 191]   ἦν, ἐποίεε δὴ τοιόνδε. τάξας  τὴν   στρατιὴν ἅπασαν ἐξ ἐμβολῆς τοῦ
[1, 164]   βουλεύονται αὐτοί, ἀπαγαγεῖν ἐκεῖνον ἐκέλευον  τὴν   στρατιὴν ἀπὸ τοῦ τείχεος.
[1, 212]   δὲ πυθομένη τά τε περὶ  τὴν   στρατιὴν γεγονότα καὶ τὰ περὶ
[1, 189]   τὴν ἐπὶ Βαβυλῶνα στράτευσιν διαίρεε  τὴν   στρατιὴν δίχα, διελὼν δὲ κατέτεινε
[1, 164]   δὲ Ἅρπαγος ὡς ἐπήλασε  τὴν   στρατιήν, ἐπολιόρκεε αὐτούς, προισχόμενος ἔπεα
[1, 17]   γῇ καρπὸς ἁδρός, τηνικαῦτα ἐσέβαλλε  τὴν   στρατιήν? ἐστρατεύετο δὲ ὑπὸ συρίγγων
[1, 164]   Ἅρπαγος ἀπὸ τοῦ τείχεος ἀπήγαγε  τὴν,   στρατιήν, οἱ Φωκαιέες ἐν τούτῳ
[1, 18]   ἐσβάλλων τηνικαῦτα ἐς τὴν Μιλησίην  τὴν   στρατιήν? Σαδυάττης οὗτος γὰρ καὶ
[1, 39]   χεῖρες, κοίη δὲ αἰχμὴ σιδηρέη  τὴν   σὺ φοβέαι; εἰ μὲν γὰρ
[1, 148]   ἄνεμον κατήκουσα Σάμῳ καταντίον, ἐς  τὴν   συλλεγόμενοι ἀπὸ τῶν πολίων Ἴωνες
[1, 70]   τε ὦν εἵνεκεν οἱ Λακεδαιμόνιοι  τὴν   συμμαχίην ἐδέξαντο, καὶ ὅτι ἐκ
[1, 68]   ἐόντας, τὸν δὲ ἄκμονα καὶ  τὴν   σφῦραν τόν τε τύπον καὶ
[1, 179]   ὅντινα τρόπον ἔργαστο. ὀρύσσοντες ἅμα  τὴν   τάφρον ἐπλίνθευον τὴν γῆν τὴν
[1, 111]   δὲ ὡς εἶδέ με, ἐκέλευε  τὴν   ταχίστην ἀναλαβόντα τὸ παιδίον οἴχεσθαι
[1, 24]   ἐκπηδᾶν ἐς τὴν θάλασσαν  τὴν   ταχίστην? ἀπειληθέντα δὴ τὸν Ἀρίονα
[1, 81]   ἐς Σάρδις, τούτους δὲ ἐξέπεμπε  τὴν   ταχίστην δέεσθαι βοηθέειν ὡς πολιορκεομένου
[1, 119]   ἐς τὰ οἰκία. ἐσελθὼν δὲ  τὴν   ταχίστην, ἦν γὰρ οἱ παῖς
[1, 73]   ὡς ἄγρην δῆθεν, δόντες δὲ  τὴν   ταχίστην κομίζεσθαι παρὰ Ἀλυάττεα τὸν
[1, 126]   ἐχόντων ὧδε, ἀπίστασθε ἀπ? Ἀστυάγεος  τὴν   ταχίστην" ~Πέρσαι μέν νυν προστάτεω
[1, 209]   ἐκεῖνον ἐπιβουλεύειν ἐμοί? σύ νυν  τὴν   ταχίστην πορεύεο ὀπίσω ἐς Πέρσας
[1, 86]   ἀνθρώποισι ἀσφαλέως ἔχον, κελεύειν σβεννύναι  τὴν   ταχίστην τὸ καιόμενον πῦρ καὶ
[1, 43]   ἀπικόμενος δὲ ἐς τὰς Σάρδις  τὴν   τε μάχην καὶ τὸν τοῦ
[1, 116]   ἑωυτοῦ τε ἔφη γεγονέναι καὶ  τὴν   τεκοῦσαν αὐτὸν εἶναι ἔτι παρ?
[1, 32]   σκοπέειν δὲ χρὴ παντὸς χρήματος  τὴν   τελευτήν, κῇ ἀποβήσεται? πολλοῖσι γὰρ
[1, 33]   ὃς τὰ παρεόντα ἀγαθὰ μετεὶς  τὴν   τελευτὴν παντὸς χρήματος ὁρᾶν ἐκέλευε.
[1, 73]   τὴν γλῶσσάν τε ἐκμαθεῖν καὶ  τὴν   τέχνην τῶν τόξων. χρόνου δὲ
[1, 86]   διδοίη, πρός τε τούτοισι δείσαντα  τὴν   τίσιν καὶ ἐπιλεξάμενον ὡς οὐδὲν
[1, 130]   Μῆδοι δὲ ὑπέκυψαν Πέρσῃσι διὰ  τὴν   τούτου πικρότητα, ἄρξαντες τῆς ἄνω
[1, 124]   φονέα τῖσαι. κατὰ μὲν γὰρ  τὴν   τούτου προθυμίην τέθνηκας, τὸ δὲ
[1, 61]   δὲ γνώμῃ νικήσαντος ἀνακτᾶσθαι ὀπίσω  τὴν   τυραννίδα, ἐνθαῦτα ἤγειρον δωτίνας ἐκ
[1, 64]   τὸ τρίτον σχὼν Ἀθήνας ἐρρίζωσε  τὴν   τυραννίδα ἐπικούροισί τε πολλοῖσι καὶ
[1, 59]   τοῦ πεδίου Λυκούργου Ἀριστολαΐδεω, καταφρονήσας  τὴν   τυραννίδα ἤγειρε τρίτην στάσιν? συλλέξας
[1, 60]   ἔσχε τὸ πρῶτον Ἀθήνας, καὶ  τὴν   τυραννίδα οὔκω κάρτα ἐρριζωμένην ἔχων
[1, 61]   καὶ ἐδέκοντο Πεισίστρατον. ~ἀπολαβὼν δὲ  τὴν   τυραννίδα τρόπῳ τῷ εἰρημένῳ
[1, 163]   καὶ τὸν τε Ἀδρίην καὶ  τὴν   Τυρσηνίην καὶ τὴν Ἰβηρίην καὶ
[1, 206]   ἡμέας βούλεαι ἐσδέξασθαι μᾶλλον ἐς  τὴν   ὑμετέρην, σὺ τὠυτὸ τοῦτο ποίεε.
[1, 56]   ἐπὶ δὲ Δώρου τοῦ Ἕλληνος  τὴν   ὑπὸ τὴν Ὄσσαν τε καὶ
[1, 126]   ἄεθλον, δεύτερα σφι προεῖπε ἐς  τὴν   ὑστεραίην παρεῖναι λελουμένους. ἐν δὲ
[1, 43]   τῇ αἰχμῇ ἐξέπλησε τοῦ ὀνείρου  τὴν   φήμην, ἔθεε δέ τις ἀγγελέων
[1, 56]   γὰρ Δευκαλίωνος βασιλέος οἴκεε γῆν  τὴν   Φθιῶτιν, ἐπὶ δὲ Δώρου τοῦ
[1, 165]   τὴν Φωκαίην κατεφόνευσαν τῶν Περσέων  τὴν   φυλακήν, ἐφρούρεε παραδεξαμένη παρὰ
[1, 165]   τὴν Κύρνον, πρῶτα καταπλεύσαντες ἐς  τὴν   Φωκαίην κατεφόνευσαν τῶν Περσέων τὴν
[1, 165]   δὲ γενόμενοι ἀπέπλεον ὀπίσω ἐς  τὴν   Φωκαίην. οἳ δὲ αὐτῶν τὸ
[1, 202]   κατατίθεσθαι ὡραίους, καὶ τούτους σιτέεσθαι  τὴν   χειμερινήν. ἄλλα δέ σφι ἐξευρῆσθαι
[1, 78]   ἀλλόθροον προσδόκιμον εἶναι Κροίσῳ ἐπὶ  τὴν   χώρην, ἀπικόμενον δὲ τοῦτον καταστρέψεσθαι
[1, 207]   ἐθελήσομεν ἐσδέξασθαι τοὺς πολεμίους ἐς  τὴν   χώρην, ὅδε τοι ἐν αὐτῷ
[1, 174]   οὐδέν, οὔτε ὅσοι Ἑλλήνων ταύτην  τὴν   χώρην οἰκέουσι? οἰκέουσι δὲ καὶ
[1, 206]   καὶ τὸν στρατὸν αὐτῆς ἐς  τὴν   χώρην. ~παρεὼν δὲ καὶ μεμφόμενος
[1, 174]   τὴν Ἰωνίην κατεστρέφετο, βουλόμενοι νῆσον  τὴν   χώρην ποιῆσαι. ἐντὸς δὲ πᾶσά
[1, 100]   καὶ κατήκοοι ἦσαν ἀνὰ πᾶσαν  τὴν   χώρην τῆς ἦρχε. ~Δηιόκης μέν
[1, 97]   παρεόντι χρεώμενοι δυνατοὶ εἰμὲν οἰκέειν  τὴν   χώρην, φέρε στήσωμεν ἡμέων αὐτῶν
[1, 112]   καὶ περιεὼν οὐκ ἀπολέει  τὴν   ψυχήν" ~κάρτα τε ἔδοξε τῷ,




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 3/03/2005