HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ς  =  1288 formes différentes pour 5247 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[522]   εἰς δικαστήριον. ~οὔτε γὰρ ἡδονὰς  ἃς   ἐκπεπόρικα ἕξω αὐτοῖς λέγειν, ἃς
[499]   λέγεις, οἷον κατὰ τὸ σῶμα  ἃς   νυνδὴ ἐλέγομεν ἐν τῷ ἐσθίειν
[454]   ὅσον ἐστίν· καὶ ~τὰς ἄλλας  ἃς   νυνδὴ ἐλέγομεν τέχνας ἁπάσας ἕξομεν
[450]   τοιαύτας (μοι δοκεῖς ~λέγειν, περὶ  ἃς   οὐ φῂς τὴν ῥητορικὴν εἶναι·
[522]   ἃς ἐκπεπόρικα ἕξω αὐτοῖς λέγειν,  ἃς   οὗτοι εὐεργεσίας καὶ ~ὠφελίας νομίζουσιν,
[486]   εἴποις, καὶ εἰς τὸ δικαστήριον  ἀναβάς,   κατηγόρου τυχὼν ~πάνυ φαύλου καὶ
[484]   ἐπειδὰν αὖ εἰς τὰς ~ὑμετέρας  διατριβὰς   ἔλθωσιν καὶ τοὺς λόγους, καταγέλαστοί
[456]   οὐ τούτου ἕνεκα δεῖ τοὺς  ~(παιδοτρίβας   καὶ τοὺς ἐν τοῖς ὅπλοις
[511]   τὴν τέχνην καὶ ταῦτα ~διαπραξάμενος  ἐκβὰς   παρὰ τὴν θάλατταν καὶ τὴν
[473]   ~πολλὰς καὶ μεγάλας καὶ παντοδαπὰς  λώβας   αὐτός τε λωβηθεὶς καὶ τοὺς
[524]   καὶ ~ἐπειδὰν ἀποθάνῃ νεκρὸς  μέγας,   καὶ εἰ παχύς, παχὺς καὶ
[511]   ~νυνδὴ ἔλεγον, καὶ αὐτὸν καὶ  παῖδας   καὶ χρήματα καὶ γυναῖκας, ἀποβιβάσασ'
[473]   λωβηθεὶς καὶ τοὺς αὑτοῦ ~ἐπιδὼν  παῖδάς   τε καὶ γυναῖκα τὸ ἔσχατον
[513]   τὰς τὴν σελήνην ~καθαιρούσας, τὰς  Θετταλίδας·   σὺν τοῖς φιλτάτοις αἵρεσις
[484]   ἡμέτερα γράμματα καὶ μαγγανεύματα καὶ  ἐπῳδὰς   ~καὶ νόμους τοὺς παρὰ φύσιν
[472]   δ' ἄλλους πάντας τούτους χαίρειν  ἐᾷς.   ἔστιν μὲν οὖν ~οὗτός τις
[525]   μαρτυρεῖ δὲ τούτοις καὶ Ὅμηρος·  βασιλέας   γὰρ καὶ ~δυνάστας ἐκεῖνος πεποίηκεν
[491]   τοὺς θεούς, ἀτεχνῶς γε ἀεὶ  σκυτέας   τε καὶ κναφέας καὶ μαγείρους
[491]   γε ἀεὶ σκυτέας τε καὶ  κναφέας   καὶ μαγείρους λέγων καὶ ~ἰατροὺς
[481]   τὸν καλὸν τοῦτον τοιαῦτα ἕτερα  ~πέπονθας.   τοῖς γὰρ τῶν παιδικῶν βουλεύμασίν
[483]   πατὴρ αὐτοῦ ἐπὶ  ~Σκύθας;   (ἄλλα μυρία ἄν τις
[518]   αὐτῶν, προσαπολοῦσιν αὐτῶν καὶ τὰς  ἀρχαίας   ~σάρκας· οἱ (δ' αὖ δι'
[524]   κομήτης τούτου καὶ νεκρός.  μαστιγίας   ~αὖ εἴ τις ἦν καὶ
[482]   ἐκ (ταύτης γὰρ αὖ τῆς  ὁμολογίας   ~αὐτὸς ὑπὸ σοῦ συμποδισθεὶς ἐν
[461]   ἔπειτα ἐκ ταύτης ἴσως τῆς  ὁμολογίας   ἐναντίον τι ~συνέβη ἐν τοῖς
[449]   αὐτοῦ τούτου ποίησαι, τῆς ~βραχυλογίας,  μακρολογίας   δὲ εἰς αὖθις. ~(Γοργίας) ~ἀλλὰ
[449]   ἐπίδειξιν αὐτοῦ τούτου ποίησαι, τῆς  ~βραχυλογίας,   μακρολογίας δὲ εἰς αὖθις. ~(Γοργίας)
[449]   ῥήτορα ἄρα χρή σε καλεῖν;  ~(Γοργίας)   ~ἀγαθόν γε, Σώκρατες, εἰ
[458]   οὐδὲν κωλύει, εἴπερ ἐθέλει (Γοργίας)  ~(Γοργίας)   ~αἰσχρὸν δὴ τὸ λοιπόν,
[482]   μαθεῖν, εἰ ~διδάξοι αὐτὸν  (Γοργίας)   αἰσχυνθῆναι αὐτὸν καὶ φάναι διδάξειν
[451]   τοῦ σκολιοῦ, τὸ ~πλουτεῖν ἀδόλως.  ~(Γοργίας)   ἀκήκοα γάρ· ἀλλὰ πρὸς τί
[450]   μοι ~δοκεῖς λέγειν τὴν ῥητορικήν.  ~(Γοργίας)   ἀληθῆ λέγεις. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' οὔτοι
[454]   αὖ ὅτι οὐ ταὐτόν ἐστιν.  ~(Γοργίας)   ἀληθῆ λέγεις. ~(Σωκράτης) ~(ἀλλὰ μὴν
[454]   ῥητορικὴ μόνη πειθοῦς ἐστιν δημιουργός.  ~(Γοργίας)   ἀληθῆ λέγεις. ~(Σωκράτης) ~ἐπειδὴ τοίνυν
[459]   εἰδόσι ~τοῦ ἰατροῦ πιθανώτερος ἔσται.  ~(Γοργίας)   ἀληθῆ λέγεις. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν εἴπερ
[464]   τε καὶ τῶν γυμναστικῶν τις.  ~(Γοργίας)   ἀληθῆ λέγεις. ~(Σωκράτης) ~τὸ τοιοῦτον
[448]   ὅτι ἄν τίς σε ἐρωτᾷ;  ~(Γοργίας)   ~ἀληθῆ, (Χαιρεφῶν) καὶ γὰρ
[460]   τίς ~ποθ' δύναμίς ἐστιν.  ~(Γοργίας)   ~ἀλλ' ἐγὼ μὲν οἶμαι,
[455]   ἔλεγεν; πειρῶ οὖν ~αὐτοῖς ἀποκρίνεσθαι.  ~(Γοργίας)   ~ἀλλ' ἐγώ σοι πειράσομαι,
[506]   ἐῶμεν ἤδη χαίρειν καὶ ~ἀπίωμεν.  ~(Γοργίας)   ~ἀλλ' ἐμοὶ μὲν οὐ δοκεῖ,
[449]   ~βραχυλογίας, μακρολογίας δὲ εἰς αὖθις.  ~(Γοργίας)   ~ἀλλὰ ποιήσω, καὶ οὐδενὸς φήσεις
[448]   οὐ πάνυ μοι φαίνεται ἀποκρίνεσθαι.  ~(Γοργίας)   ἀλλὰ σύ, εἰ βούλει, ἐροῦ
[497]   ὀλίγου ἄξια ἀνερωτᾷ καὶ ~ἐξελέγχει.  ~(Γοργίας)   ~ἀλλὰ τί σοὶ διαφέρει; πάντως
[463]   ὅδε νέος ἐστὶ καὶ ὀξύς.  ~(Γοργίας)   ~ἀλλὰ τοῦτον μὲν ἔα, ἐμοὶ
[458]   χαίρειν καὶ διαλύωμεν τὸν λόγον.  ~(Γοργίας)   ~ἀλλὰ φημὶ μὲν ἔγωγε,
[450]   δυνατοὺς εἶναι φρονεῖν καὶ λέγειν;  ~(Γοργίας)   ἀνάγκη. ~(Σωκράτης) ~καὶ ἰατρικὴ
[460]   βουλήσεται γε δίκαιος ἀδικεῖν.  ~(Γοργίας)   ἀνάγκη. ~(Σωκράτης) ~τὸν δὲ ῥητορικὸν
[462]   μοι ἀπόκριναι, Σώκρατες· ἐπειδὴ  (Γοργίας)   ἀπορεῖν σοι ~δοκεῖ περὶ τῆς
[458]   ἐμὸν οὐδὲν κωλύει, εἴπερ ἐθέλει  (Γοργίας)   ~(Γοργίας) ~αἰσχρὸν δὴ τὸ λοιπόν,
[454]   ἐξ ἧς ~τὸ εἰδέναι;  ~(Γοργίας)   δῆλον δήπου, Σώκρατες, ὅτι
[459]   ἀνεπιστήμων ὧν ἰατρὸς ἐπιστήμων.  ~(Γοργίας)   δῆλον ὅτι. ~(Σωκράτης) ~ὁ οὐκ
[454]   καλῶ. ~(Σωκράτης) τί δέ; πεπιστευκέναι;  ~(Γοργίας)   (ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~πότερον οὖν ταὐτὸν
[464]   οἴει τινὰ εἶναι ἑκατέρου εὐεξίαν;  ~(Γοργίας)   ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~τί δέ; δοκοῦσαν
[456]   καταφαίνεται τὸ μέγεθος οὕτω σκοποῦντι.  ~(Γοργίας)   ~εἰ πάντα γε εἰδείης,
[449]   κατὰ ~βραχὺ τὸ ἐρωτώμενον ἀποκρίνεσθαι.  ~(Γοργίας)   ~εἰσὶ μέν, Σώκρατες, ἔνιαι
[462]   ἐρωτώμενος, ὥσπερ ἐγώ τε καὶ  (Γοργίας)   ἔλεγχέ τε καὶ ἐλέγχου. ~φῂς
[454]   δοκεῖ σοι ~(δίκαιον εἶναι ἐπανερέσθαι;  ~(Γοργίας)   ἔμοιγε. ~(Σωκράτης) ~ἀπόκριναι δή,
[461]   νῦν εἴ τι ἐγὼ καὶ  ~(Γοργίας)   ἐν τοῖς λόγοις σφαλλόμεθα, σὺ
[449]   σε φῶμεν δυνατὸν εἶναι ποιεῖν;  ~(Γοργίας)   ~ἐπαγγέλλομαί γε δὴ ταῦτα οὐ
[448]   Πῶλε, ἐρομένου (Χαιρεφῶν) τος τίνος  (Γοργίας)   ἐπιστήμων τέχνης, ~ἐγκωμιάζεις μὲν αὐτοῦ
[448]   ~(Χαιρεφῶν) ~ἐρωτῶ δή. εἰ ἐτύγχανε  (Γοργίας)   ἐπιστήμων ὢν τῆς τέχνης ἧσπερ
[463]   τοῦτό ἐστιν ῥητορικὴ ἣν  Γοργίας   (ἐπιτηδεύει, οὐκ οἶδα ~καὶ γὰρ
[460]   ῥητορικῇ; ἐρρήθη ταῦτα οὔ;  ~(Γοργίας)   ἐρρήθη. ~(Σωκράτης) ~νῦν (δέ γε
[454]   πεπεισμένοι εἰσὶν καὶ οἱ πεπιστευκότες.  ~(Γοργίας)   ἔστι ταῦτα. ~(Σωκράτης) ~βούλει οὖν
[451]   τε καὶ κυρουμένων· γάρ;  ~(Γοργίας)   ἔστι ταῦτα. ~(Σωκράτης) ~λέγε δὴ
[464]   ψυχήν, (ἔχει δὲ οὐδὲν μᾶλλον.  ~(Γοργίας)   ἔστι ταῦτα. ~(Σωκράτης) ~φέρε δή
[448]   ἀρίστων οἱ ἄριστοι· ὧν καὶ  (Γοργίας)   ἐστὶν ὅδε, καὶ μετέχει τῆς
[462]   δήπου καὶ σὺ ἐπίστασθαι ἅπερ  (Γοργίας)   οὔ; ~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης)
[447]   ἑορτῆς· πολλὰ γὰρ καὶ καλὰ  (Γοργίας)   ἡμῖν ὀλίγον πρότερον ~ἐπεδείξατο. ~(Σωκράτης)
[461]   νῦν λέγεις; ~οἴει ὅτι  Γοργίας   ᾐσχύνθη σοι μὴ προσομολογῆσαι τὸν
[452]   ἐστιν (τοῦτο τὸ ἀγαθόν; ἀποκρινάσθω  ~(Γοργίας)   ἴθι οὖν νομίσας, Γοργία,
[459]   ἰατροῦ πιθανώτερος ἔσται ~ῥήτωρ.  ~(Γοργίας)   καὶ γὰρ ἔλεγον, ἔν γε
[454]   ὑπόθεσιν ~ὅπως ἂν βούλῃ περαίνῃς.  ~(Γοργίας)   ~καὶ ὀρθῶς γέ μοι δοκεῖς
[456]   περὶ τοῦ διὰ μέσου τείχους.  ~(Γοργίας)   ~καὶ ὅταν γέ τις αἵρεσις
[449]   με καλεῖν. ~(Σωκράτης) ἀλλὰ βούλομαι.  ~(Γοργίας)   κάλει δή. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ
[447]    ~Γοργίας.   ~Καλλίκλης Σωκράτης Χαιρεφῶν Γοργίας Πῶλος.
[454]   τόδε ἐπισκεψώμεθα. καλεῖς τι μεμαθηκέναι;  ~(Γοργίας)   καλῶ. ~(Σωκράτης) τί δέ; πεπιστευκέναι;
[447]   ἥκειν οἴκαδε· παρ' ἐμοὶ γὰρ  (Γοργίας)   καταλύει ~καὶ ἐπιδείξεται ὑμῖν. ~(Σωκράτης)
[463]   ἤδη ~εἰδότι ἐγὼ λέγω.  ~(Γοργίας)   ~μὰ τὸν Δία, Σώκρατες,
[450]   τούς γε περὶ τὰ νοσήματα;  ~(Γοργίας)   μάλιστα. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ
[452]   καὶ αὐτὸς εἴ σοι ἔχοι  ~(Γοργίας)   μεῖζον ἀγαθὸν ἐπιδεῖξαι τῆς αὑτοῦ
[448]   γε βούλῃ, (Χαιρεφῶν) ἐμοῦ.  (Γοργίας)   μὲν γὰρ καὶ ἀπειρηκέναι μοι
[497]   ~(Καλλίκλης) οὐκ οἶδα ὅτι λέγεις.  ~(Γοργίας)   ~μηδαμῶς, Καλλίκλεις, ἀλλ' ἀποκρίνου
[460]   δικαίου καὶ ἀδίκου· γάρ;  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ τοίνυν σου
[453]   ζωγράφοι γράφοντες ἄλλα πολλὰ ζῷα;  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~εἰ δέ γε
[460]   καὶ τὰ μουσικὰ μουσικός;  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~καὶ τὰ
[449]   περὶ τὴν τῶν μελῶν ποίησιν;  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~νὴ τὴν Ἥραν,
[459]   ἰατρός γε ὤν· γάρ;  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~ὁ δὲ μὴ
[455]   τὸ δίκαιόν τε καὶ ἄδικον.  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐδ' ἄρα διδασκαλικὸς
[460]   ἐκ τοῦ λόγου δίκαιον εἶναι.  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐδέποτε ἄρα βουλήσεται
[454]   καὶ περὶ ὅτι· οὔ;  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἄρα ῥητορικὴ
[460]   δὲ δίκαιος δίκαιά που πράττει.  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν ἀνάγκη τὸν
[449]   τῶν ἱματίων ἐργασίαν· γάρ;  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ
[460]   τεκτονικὰ μεμαθηκὼς τεκτονικός, οὔ;  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ
[458]   τις βούληται παρὰ σοῦ μανθάνειν;  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν περὶ πάντων
[449]   μὴν λέγειν γε ποιεῖ δυνατούς.  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν περὶ ὧνπερ
[450]   εἰσὶν ἡμῖν τέχναι. γάρ;  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~πασῶν δὴ οἶμαι
[453]   γε. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν καὶ πείθει;  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~πειθοῦς ἄρα δημιουργός
[454]   φαίης ἄν, ὡς ἐγὼ οἶμαι.  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) ~τί δέ; ἐπιστήμη
[450]   ὡς ἔοικεν, περὶ λόγους ἐστίν.  ~(Γοργίας)   ναί. ~(Σωκράτης) τούς γε περὶ
[452]   ἐρεῖ. καὶ μὴν ἀμφισβητεῖ γε  (Γοργίας)   ὅδε τὴν παρ' αὑτῷ ~τέχνην
[454]   ~καὶ πίστις, ἄλλο τι;  ~(Γοργίας)   οἴομαι μὲν ἔγωγε, Σώκρατες,
[452]   καὶ σὲ ~δημιουργὸν εἶναι αὐτοῦ.  ~(Γοργίας)   ~ὅπερ ἐστίν, Σώκρατες, τῇ
[451]   οὔτε τὴν ~γεωμετρίαν ῥητορικὴν λέγειν.  ~(Γοργίας)   ὀρθῶς γὰρ οἴει, Σώκρατες,
[451]   πῶς πρὸς ἄλληλα τάχους ἔχει.  ~(Γοργίας)   ὀρθῶς γε λέγων σύ,
[450]   ἂν περὶ λόγους;  ~(Γοργίας)   ~ὅτι, Σώκρατες, τῶν μὲν
[452]   ὅτι Σώκρατες, ἐξαπατᾷ σε  Γοργίας·   οὐ γάρ ἐστιν τούτου
[449]   τοὺς λόγους ῥητορική ἐστιν.  ~(Γοργίας)   οὐ δῆτα. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ μὴν
[455]   χρόνῳ διδάξαι οὕτω μεγάλα πράγματα.  ~(Γοργίας)   οὐ δῆτα. ~(Σωκράτης) ~φέρε δή,
[453]   διδάσκει πείθει οὔ;  ~(Γοργίας)   ~οὐ δῆτα, Σώκρατες, ἀλλὰ
[460]   ἄρα βουλήσεται ῥητορικὸς ἀδικεῖν.  ~(Γοργίας)   οὐ φαίνεταί γε. ~(Σωκράτης) ~μέμνησαι
[449]   κάμνοντας, ὡς ἂν διαιτώμενοι ~ὑγιαίνοιεν;  ~(Γοργίας)   οὔ. ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἄρα περὶ
[454]   ἐπιστήμη ἐστὶν ψευδὴς καὶ ἀληθής;  ~(Γοργίας)   οὐδαμῶς. ~(Σωκράτης) ~δῆλον ἄρ' αὖ
[453]   ἀκούουσιν ἐν τῇ ψυχῇ ~ποιεῖν;  ~(Γοργίας)   ~οὐδαμῶς, Σώκρατες, ἀλλά μοι
[527]   σύ τε καὶ πῶλος καὶ  (Γοργίας)   οὐκ ~ἔχετε ἀποδεῖξαι ὡς δεῖ
[459]   εἰδόσι μᾶλλον εἰδέναι τῶν εἰδότων.  ~(Γοργίας)   ~οὐκοῦν πολλὴ ῥᾳστώνη, Σώκρατες,
[460]   τὰ δίκαια μεμαθηκὼς δίκαιος;  ~(Γοργίας)   πάντως δήπου. ~(Σωκράτης) ~ὁ δὲ
[449]   ὡς οἷόν τε διὰ ~βραχυτάτων.  ~(Γοργίας)   ~πάνυ γὰρ οἶμαι, Σώκρατες,
[453]   τῶν ζῴων γράφων καὶ ποῦ;  ~(Γοργίας)   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ἆρα διὰ
[450]   τε τῶν σωμάτων ~καὶ καχεξίαν;  ~(Γοργίας)   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~καὶ μὴν
[459]   ἔσται, τοῦ εἰδότος πιθανώτερος γίγνεται;  ~(Γοργίας)   πάνυ (γε. ~(Σωκράτης) οὐκ ἰατρός
[453]   ἀριθμοῦ, καὶ ἀριθμητικὸς ἄνθρωπος;  ~(Γοργίας)   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν καὶ
[460]   οἷον ἐπιστήμη ἕκαστον ἀπεργάζεται;  ~(Γοργίας)   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν κατὰ
[454]   τοῦ εἰδέναι, ~τὸ δ' ἐπιστήμην;  ~(Γοργίας)   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ποτέραν οὖν
[460]   ὕστερον μαθόντα παρὰ σοῦ.  ~(Γοργίας)   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~τί οὖν;
[450]   τὴν ῥητορικὴν εἶναι· οὔ;  ~(Γοργίας)   ~πάνυ μὲν οὖν καλῶς ὑπολαμβάνεις,
[459]   εἶναι, οὐ διδάσκοντα ἀλλὰ ~(πείθοντα;  ~(Γοργίας)   πάνυ μὲν οὖν. ~(Σωκράτης) ~ἔλεγές
[448]   ἄρα ῥᾳδίως ἀποκρινῇ, Γοργία.  ~(Γοργίας)   πάρεστι τούτου πεῖραν, (Χαιρεφῶν)
[449]   τί τῶν ὄντων ~ἐστὶν ἐπιστήμη;  ~(Γοργίας)   περὶ λόγους. ~(Σωκράτης) ~ποίους τούτους,
[447]   ~Γοργίας. ~Καλλίκλης Σωκράτης Χαιρεφῶν  Γοργίας   Πῶλος. ~(Καλλίκλης) ~πολέμου καὶ μάχης
[449]   περὶ ὧνπερ λέγειν, καὶ φρονεῖν;  ~(Γοργίας)   πῶς γὰρ οὔ; ~(Σωκράτης) ἆρ'
[453]   ἔγραφε, καλῶς ἄν σοι ἀπεκέκριτο;  ~(Γοργίας)   πῶς γὰρ οὔ; ~(Σωκράτης) ~ἴθι
[464]   που καλεῖς τι καὶ ψυχήν;  ~(Γοργίας)   πῶς γὰρ οὔ; ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[451]   εἰσὶν οἷς ~ῥητορικὴ χρῆται;  ~(Γοργίας)   τὰ μέγιστα τῶν ἀνθρωπείων πραγμάτων,
[454]   γε καὶ σοὶ δοκεῖ οὕτως.  ~(Γοργίας)   ~ταύτης τοίνυν τῆς πειθοῦς λέγω,
[487]   σύ· τὼ δὲ ~ξένω τώδε,  Γοργίας   τε καὶ Πῶλος, σοφὼ μὲν
[449]   ~καλεῖν ὡς τίνος ἐπιστήμονα τέχνης.  ~(Γοργίας)   τῆς ῥητορικῆς, Σώκρατες. ~(Σωκράτης)
[448]   ~ὑπέσχετο (Χαιρεφῶν) τι οὐ ποιεῖ.  ~(Γοργίας)   τί μάλιστα, Σώκρατες; ~(Σωκράτης)
[453]   ἕνα· ἀξιῶ δὲ καὶ σέ.  ~(Γοργίας)   τί οὖν δή, Σώκρατες;
[463]   ἐστι μόριον οὐδενὸς τῶν καλῶν.  ~(Γοργίας)   ~τίνος, Σώκρατες; εἰπέ· μηδὲν
[452]   τί οὖν δὴ τοῦτο λέγεις;  ~(Γοργίας)   ~τὸ πείθειν ἔγωγ' οἷόν τ'
[459]   τοῦτο συμβαίνει ἄλλο τι;  ~(Γοργίας)   τοῦτο ἐνταῦθά γε συμβαίνει. ~(Σωκράτης)
[460]   δὲ δίκαιον βούλεσθαι δίκαια ~πράττειν;  ~(Γοργίας)   φαίνεταί γε. ~(Σωκράτης) ~οὐδέποτε ἄρα
[460]   ἄν ποτε ἀδικήσας. οὔ;  ~(Γοργίας)   φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~καὶ ἐν τοῖς
[453]   δημιουργός ἐστιν καὶ ἀριθμητική;  ~(Γοργίας)   φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν ἐάν τις
[450]   οὗ ἑκάστη ἐστὶν τέχνη.  ~(Γοργίας)   φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~τί οὖν δή
[447]   καὶ ἰάσομαι. φίλος γάρ μοι  (Γοργίας)   ὥστ' ~ἐπιδείξεται ἡμῖν, εἰ μὲν
[450]   τῶν μὲν ἄλλων τεχνῶν περὶ  χειρουργίας   τε καὶ τοιαύτας ~πράξεις ὡς
[502]   αὕτη καὶ θαυμαστή, τῆς  τραγῳδίας   ποίησις, ἐφ' ἐσπούδακεν; ~πότερόν
[470]   γε ἐρῶ· οὐ γὰρ οἶδα  παιδείας   ὅπως ἔχει καὶ δικαιοσύνης. ~(Πῶλος)
[485]   ἀμφοτέρων μετασχεῖν. φιλοσοφίας μὲν ὅσον  ~παιδείας   χάριν καλὸν μετέχειν, καὶ οὐκ
[496]   δὲ πίνειν πλήρωσίς τε τῆς  ἐνδείας   καὶ ἡδονή; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης)
[526]   ~εἰσιδὼν ὁσίως βεβιωκυῖαν καὶ μετ'  ἀληθείας,   ἀνδρὸς ἰδιώτου ἄλλου τινός,
[487]   ὁμολογία τέλος ἤδη ἕξει τῆς  ἀληθείας.   πάντων δὲ καλλίστη ἐστὶν
[525]   οὐδὲν εὐθὺ διὰ τὸ ἄνευ  ἀληθείας   τεθράφθαι· καὶ ~ὑπὸ ἐξουσίας καὶ
[522]   μήτε εἰργασμένος. αὕτη γὰρ τῆς  βοηθείας   ἑαυτῷ πολλάκις ~ἡμῖν ὡμολόγηται κρατίστη
[496]   ἀπαλλάττηται; ἆρα τότε καὶ τῆς  ὑγιείας   ἀπαλλάττεται ~τῶν ὀφθαλμῶν καὶ τελευτῶν
[452]   δ' ἐστὶν μεῖζον ἀγαθὸν (ἀνθρώποις  ὑγιείας;   εἰ δ' αὖ μετὰ τοῦτον
[495]   περὶ αὐτῶν ἔχειν ὥσπερ ~περὶ  ὑγιείας   ἔχει καὶ νόσου; οὐ γὰρ
[495]   ἄνθρωπος, ~οὐδὲ ἅμα ἀπαλλάττεται  ὑγιείας   τε καὶ νόσου. ~(Καλλίκλης) πῶς
[466]   σοι εἶναι ῥητορική; ~(Σωκράτης)  ~κολακείας   μὲν οὖν ἔγωγε εἶπον μόριον.
[463]   πέπυσται ὁποῖόν φημι ἐγὼ τῆς  κολακείας   μόριον ~εἶναι τὴν ῥητορικήν, ἀλλ'
[463]   πυθέσθαι, ἐρώτα ὁποῖον μόριον τῆς  ~κολακείας   φημὶ εἶναι τὴν ῥητορικήν. ~(Πῶλος)
[519]   ἔλθῃ καταβολὴ αὕτη τῆς  ἀσθενείας,   τοὺς τότε παρόντας αἰτιάσονται ~συμβούλους,
[525]   πάντα σκολιὰ ὑπὸ ~ψεύδους καὶ  ἀλαζονείας   καὶ οὐδὲν εὐθὺ διὰ τὸ
[464]   δὲ οὔσης τῆς τοῦ σώματος  ~θεραπείας   δύο μόρια λέγω, τὴν μὲν
[463]   οὔ, ψυχῆς δὲ ~στοχαστικῆς καὶ  ἀνδρείας   καὶ φύσει δεινῆς προσομιλεῖν τοῖς
[524]   ~κρίσις περὶ τῆς  πορείας   τοῖς ἀνθρώποις. ~ταῦτ' ἔστιν,
[510]   καὶ τυραννεῖν, τῆς ὑπαρχούσης  πολιτείας   ἑταῖρον εἶναι. ~(Καλλίκλης) ~ὁρᾷς,
[447]   ὑστεροῦμεν; ~(Καλλίκλης) ~καὶ μάλα γε  ἀστείας   ἑορτῆς· πολλὰ γὰρ καὶ καλὰ
[465]   τὴν ῥητορικὴν εἶναι, ἀκήκοας· ~ἀντίστροφον  (ὀψοποιίας   ἐν ψυχῇ, ὡς ἐκεῖνο ἐν
[477]   κολάζεται; ~(Πῶλος) εἰκός γε. ~(Σωκράτης)  κακίας   ἄρα ψυχῆς ἀπαλλάττεται δίκην
[508]   σωφροσύνης κτήσει εὐδαίμονες οἱ εὐδαίμονες,  κακίας   δὲ ~οἱ ἄθλιοι, εἰ
[525]   οὐλῶν μεστὴν ὑπὸ (ἐπιορκιῶν καὶ  ἀδικίας,   ~ἑκάστη πρᾶξις αὐτοῦ
[525]   οὐ γὰρ οἷόν τε ἄλλως  ἀδικίας   ἀπαλλάττεσθαι. ~(οἳ δ' ἂν τὰ
[478]   ~(Σωκράτης) ~τίς δὲ πονηρίας καὶ  ἀδικίας;   εἰ μὴ οὕτως εὐπορεῖς, ὧδε
[478]   νόσου, δίκη δὲ ~ἀκολασίας καὶ  ἀδικίας.   ~(Πῶλος) φαίνεται. ~(Σωκράτης) τί οὖν
[480]   ἄρα τὸ ἀπολογεῖσθαι ὑπὲρ τῆς  ἀδικίας   τῆς αὑτοῦ γονέων
[480]   μὴ ἐγχρονισθὲν τὸ νόσημα τῆς  ἀδικίας   ὕπουλον τὴν ψυχὴν ~ποιήσει καὶ
[480]   γιγνομένων ~ἀπαλλάττωνται τοῦ μεγίστου κακοῦ,  ἀδικίας.   φῶμεν οὕτως μὴ φῶμεν,
[484]   εὐφυὴς καὶ πόρρω τῆς  ἡλικίας   φιλοσοφῇ, ἀνάγκη ~πάντων ἄπειρον γεγονέναι
[472]   μαρτυρήσουσί σοι, ~ἐὰν μὲν βούλῃ,  Νικίας   Νικηράτου καὶ οἱ ἀδελφοὶ
[522]   λέγειν, ἃς οὗτοι εὐεργεσίας καὶ  ~ὠφελίας   νομίζουσιν, ἐγὼ δὲ οὔτε τοὺς
[509]   ~βοηθήσειεν αὑτῷ, (ὥστε ἀμφοτέρας τὰς  ὠφελίας   ταύτας ἔχειν, τήν τε ἀπὸ
[464]   οὕτως ὀνομάσαι οὐκ ἔχω σοι,  μιᾶς   δὲ οὔσης τῆς τοῦ σώματος
[480]   δὲ δεσμοῦ, δεῖν, ἐὰν δὲ  ζημίας,   ~ἀποτίνοντα, ἐὰν δὲ φυγῆς, φεύγοντα,
[496]   ~(Σωκράτης) ~τί δὲ ὅταν τῆς  ὀφθαλμίας   ἀπαλλάττηται; ἆρα τότε καὶ τῆς
[520]   συμβουλὰς συμβουλεύειν λαμβάνοντα ~ἀργύριον, οἷον  οἰκοδομίας   πέρι τῶν ἄλλων τεχνῶν,
[451]   οἱ ~δὲ λόγοι οἱ τῆς  ἀστρονομίας,   εἰ φαίη, περὶ τί εἰσιν,
[494]   ~(Καλλίκλης) ~λέγω, καὶ τὰς ἄλλας  ἐπιθυμίας   ἁπάσας ἔχοντα καὶ δυνάμενον πληροῦντα
[503]   ἔλεγες ἀρετήν, ἀληθής, τὸ τὰς  ~ἐπιθυμίας   ἀποπιμπλάναι καὶ τὰς αὑτοῦ καὶ
[505]   ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ τὰς  ἐπιθυμίας   ἀποπιμπλάναι, οἷον πεινῶντα φαγεῖν ὅσον
[507]   μέλλοντι ἔσεσθαι, οὕτω ~πράττειν, οὐκ  ἐπιθυμίας   ἐῶντα ἀκολάστους εἶναι καὶ ταύτας
[517]   ἐπεθύμει. ἀλλὰ γὰρ μεταβιβάζειν τὰς  ἐπιθυμίας   καὶ μὴ ἐπιτρέπειν, ~πείθοντες καὶ
[491]   τὸν ὀρθῶς βιωσόμενον τὰς μὲν  ἐπιθυμίας   τὰς ~ἑαυτοῦ ἐᾶν ὡς μεγίστας
[492]   καί ~μοι λέγε· τὰς μὲν  ἐπιθυμίας   φῂς οὐ κολαστέον, εἰ μέλλει
[498]   τὰς ἡδονάς, κακὰ δὲ τὰς  ἀνίας;   ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τοῖς
[478]   δή. ~(Σωκράτης) ~χρηματιστικὴ μὲν ἄρα  πενίας   ἀπαλλάττει, (ἰατρικὴ δὲ νόσου, δίκη
[477]   φαίνεται. ~(Σωκράτης) τίς οὖν τέχνη  πενίας   ἀπαλλάττει; οὐ χρηματιστική; ~(Πῶλος) ναί.
[470]   τοῦτον τὸν Περδίκκου ὁρᾷς ἄρχοντα  Μακεδονίας;   ~(Σωκράτης) ~εἰ δὲ μή, ἀλλ'
[504]   τυχοῦσα οἰκία χρηστὴ ἂν εἴη,  ἀταξίας   δὲ μοχθηρά; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης)
[504]   ~(Σωκράτης) ~τί δ' ψυχή;  ἀταξίας   τυχοῦσα ἔσται χρηστή, τάξεώς
[514]   ἦν τῇ ~ἀληθείᾳ, εἰς τοσοῦτον  ἀνοίας   ἐλθεῖν ἀνθρώπους, ὥστε, πρὶν ἰδιωτεύοντας
[454]   τοῦτο ἐπανεροίμεθ' ἂν τὸν λέγοντα·  ποίας   δὴ ~πειθοῦς καὶ τῆς περὶ
[453]   ~οὐκοῦν ἐάν τις ἐρωτᾷ ἡμᾶς  ποίας   πειθοῦς καὶ περὶ τί, ἀποκρινούμεθά
[470]   ἐάν με ἐλέγξῃς καὶ ~ἀπαλλάξῃς  φλυαρίας.   ἀλλὰ μὴ κάμῃς φίλον ἄνδρα
[490]   καὶ ποτὰ καὶ ἰατροὺς καὶ  φλυαρίας·   (ἐγὼ δὲ οὐ ταῦτα ~λέγω.
[486]   ληρήματα χρὴ φάναι εἶναι εἴτε  φλυαρίας,   ἐξ ὧν κενοῖσιν ~ἐγκατοικήσεις δόμοις·
[452]   ἀγαθὸν καὶ αἴτιον ἅμα μὲν  ~ἐλευθερίας   αὐτοῖς τοῖς ἀνθρώποις, ἅμα δὲ
[505]   ~οὐ γὰρ οἶμαι λυσιτελεῖ μετὰ  μοχθηρίας   σώματος ζῆν ἀνθρώπῳ· ἀνάγκη γὰρ
[478]   δικαιοτέρους ποιεῖ καὶ ἰατρικὴ γίγνεται  πονηρίας   δίκη. ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης)
[478]   ~(Πῶλος) ἀνάγκη. ~(Σωκράτης) ~τίς δὲ  πονηρίας   καὶ ἀδικίας; εἰ μὴ οὕτως
[477]   ψυχῆς, τριῶν ὄντων, τριττὰς εἴρηκας  ~πονηρίας,   πενίαν, νόσον, ἀδικίαν; ~(Πῶλος) ναί.
[478]   διδόναι μεγίστου κακοῦ ἀπαλλαγὴ ἦν,  πονηρίας;   ~(Πῶλος) ἦν γάρ. ~(Σωκράτης) ~σωφρονίζει
[525]   ὕβρεως καὶ ἀκρατίας τῶν πράξεων  ἀσυμμετρίας   τε ~καὶ αἰσχρότητος γέμουσαν τὴν
[508]   δὲ πλεονεξίαν οἴει δεῖν ἀσκεῖν·  ~γεωμετρίας   γὰρ ἀμελεῖς. εἶεν· ἐξελεγκτέος
[472]   μὴ διδῷ δίκην μηδὲ τυγχάνῃ  τιμωρίας   ἀδικῶν, ἧττον δὲ ~ἄθλιος ἐὰν
[472]   ἂν τυγχάνῃ δίκης τε καὶ  τιμωρίας;   ~(Πῶλος) ἥκιστά γε, ἐπεὶ οὕτω
[523]   ἐμαυτοῦ, ~δύο μὲν ἐκ τῆς  Ἀσίας,   Μίνω τε καὶ Ῥαδάμανθυν, ~(ἕνα
[524]   δικαστήν, οἱ μὲν ἐκ τῆς  Ἀσίας   (παρὰ τὸν Ῥαδάμανθυν, ~ὁ Ῥαδάμανθυς
[524]   καὶ τοὺς μὲν ~ἐκ τῆς  Ἀσίας   Ῥαδάμανθυς κρινεῖ, τοὺς δὲ ἐκ
[462]   ~(Σωκράτης) χάριτός τινος καὶ ἡδονῆς  ἀπεργασίας.   ~(Πῶλος) ~οὐκοῦν καλόν σοι δοκεῖ
[462]   ~φημὶ δή, χάριτος καὶ ἡδονῆς  (ἀπεργασίας,   Πῶλε. ~(Πῶλος) ταὐτὸν ἄρ'
[478]   (ἰατρικὴ δὲ νόσου, δίκη δὲ  ~ἀκολασίας   καὶ ἀδικίας. ~(Πῶλος) φαίνεται. ~(Σωκράτης)
[522]   ἕξω αὐτοῖς λέγειν, ἃς οὗτοι  εὐεργεσίας   καὶ ~ὠφελίας νομίζουσιν, ἐγὼ δὲ
[511]   (ἐὰν πάμπολυ, ταύτης τῆς μεγάλης  εὐεργεσίας,   σώσασα ~νυνδὴ ἔλεγον, καὶ
[487]   (φίλω ἐστὸν ἐμώ, ~ἐνδεεστέρω δὲ  παρρησίας   καὶ αἰσχυντηροτέρω μᾶλλον τοῦ δέοντος·
[527]   (τῶν μεγίστων εἰς τοσοῦτον ἥκομεν  ἀπαιδευσίας   ~ὥσπερ οὖν ἡγεμόνι τῷ λόγῳ
[472]   ἐπιχειρεῖς ἐκβάλλειν με ἐκ ~τῆς  οὐσίας   καὶ τοῦ ἀληθοῦς. ἐγὼ δὲ
[457]   διδάξαντες ἑαυτούς, (οὕτω ~διαλύεσθαι τὰς  συνουσίας,   ἀλλ' ἐὰν περί του ἀμφισβητήσωσιν
[461]   (κύνα, ~Γοργία, οὐκ ὀλίγης  συνουσίας   ἐστὶν ὥστε ἱκανῶς διασκέψασθαι. ~(Πῶλος)
[525]   ἄνευ ἀληθείας τεθράφθαι· καὶ ~ὑπὸ  ἐξουσίας   καὶ τρυφῆς καὶ ὕβρεως καὶ
[525]   καὶ τρυφῆς καὶ ὕβρεως καὶ  ἀκρατίας   τῶν πράξεων ἀσυμμετρίας τε ~καὶ
[525]   οἱ τούτους ὁρῶντες διὰ ~τὰς  ἁμαρτίας   τὰ μέγιστα καὶ ὀδυνηρότατα καὶ
[487]   ποτε αὐτὸ ~συνεχώρησας σὺ οὔτε  σοφίας   ἐνδείᾳ οὔτ' αἰσχύνης περιουσίᾳ, οὐδ'
[487]   Καλλίκλεις, τέτταρας ~ὄντας κοινωνοὺς γεγονότας  σοφίας,   σέ τε καὶ Τείσανδρον τὸν
[486]   τοὺς ~ἄλλους τοὺς πόρρω ἀεὶ  φιλοσοφίας   ἐλαύνοντας; νῦν γὰρ εἴ τις
[485]   τὸ ὀρθότατόν ἐστιν ἀμφοτέρων μετασχεῖν.  φιλοσοφίας   μὲν ὅσον ~παιδείας χάριν καλὸν
[481]   Ἀλκιβιάδου τε τοῦ Κλεινίου καὶ  φιλοσοφίας,   σὺ δὲ δυοῖν, τοῦ τε
[497]   ἀνιώμενον δέ γε χαίρειν δυνατὸν  ὡμολόγηκας.   ~(Καλλίκλης) φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἄρα
[521]   ~(Σωκράτης) ~μὴ εἴπῃς πολλάκις  εἴρηκας,   ὅτι ἀποκτενεῖ με βουλόμενος,
[477]   καὶ ψυχῆς, τριῶν ὄντων, τριττὰς  εἴρηκας   ~πονηρίας, πενίαν, νόσον, ἀδικίαν; ~(Πῶλος)
[493]   μᾶλλον μεταθήσῃ; ~(Καλλίκλης) τοῦτ' ἀληθέστερον  εἴρηκας,   Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~φέρε δή,
[511]   καὶ παῖδας καὶ χρήματα καὶ  γυναῖκας,   ἀποβιβάσασ' εἰς ~τὸν λιμένα δύο
[518]   ταύτας μὲν δουλοπρεπεῖς τε καὶ  διακονικὰς   καὶ ἀνελευθέρους ~εἶναι περὶ σώματος
[474]   οὐ (ταὐτὸν ἡγῇ σύ, ὡς  ἔοικας,   καλόν τε καὶ ἀγαθὸν καὶ
[450]   ποτε τὰς ἄλλας τέχνας οὐ  ῥητορικὰς   καλεῖς, οὔσας περὶ λόγους, εἴπερ
[471]   ὡς ἀποδώσων τὴν ἀρχὴν ἣν  Περδίκκας   ~αὐτὸν ἀφείλετο, ξενίσας καὶ καταμεθύσας
[518]   προσαπολοῦσιν αὐτῶν καὶ τὰς ἀρχαίας  ~σάρκας·   οἱ (δ' αὖ δι' ἀπειρίαν
[473]   ἐκκάηται, καὶ ἄλλας ~πολλὰς καὶ  μεγάλας   καὶ παντοδαπὰς λώβας αὐτός τε
[473]   ~τυραννεύσας. τί τοῦτο, Πῶλε;  γελᾷς;   ἄλλο αὖ τοῦτο εἶδος ἐλέγχου
[459]   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ περὶ τὰς  ἄλλας   ἁπάσας τέχνας ὡσαύτως ἔχει
[454]   περιττὸν ὅσον ἐστίν· καὶ ~τὰς  ἄλλας   ἃς νυνδὴ ἐλέγομεν τέχνας ἁπάσας
[494]   πίνειν; ~(Καλλίκλης) ~λέγω, καὶ τὰς  ἄλλας   ἐπιθυμίας ἁπάσας ἔχοντα καὶ δυνάμενον
[518]   εἰς ἀρετὴν (σώματος, τὰς δ'  ἄλλας   πάσας ταύτας ~ἀγνοεῖν· διὸ δὴ
[473]   καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐκκάηται, καὶ  ἄλλας   ~πολλὰς καὶ μεγάλας καὶ παντοδαπὰς
[520]   ἄρα, ὡς ἔοικε, τὰς μὲν  ἄλλας   συμβουλὰς συμβουλεύειν λαμβάνοντα ~ἀργύριον, οἷον
[459]   Σώκρατες, γίγνεται, μὴ μαθόντα τὰς  ἄλλας   τέχνας ~ἀλλὰ μίαν ταύτην, μηδὲν
[450]   ~τί οὖν δή ποτε τὰς  ἄλλας   τέχνας οὐ ῥητορικὰς καλεῖς, οὔσας
[518]   ~εἶναι περὶ σώματος πραγματείαν, τὰς  ἄλλας   τέχνας, τὴν δὲ γυμναστικὴν καὶ
[473]   τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐκκάηται, καὶ ἄλλας  ~πολλὰς   καὶ μεγάλας καὶ παντοδαπὰς λώβας
[501]   τοῦτο, περὶ δὲ δύο καὶ  πολλὰς   οὐκ ἔστιν; ~(Καλλίκλης) οὔκ, ἀλλὰ
[501]   καὶ περὶ δύο καὶ περὶ  πολλάς.   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ ἁθρόαις ἅμα
[512]   σῴζειν· πόλεις γὰρ ἔστιν ὅτε  ὅλας   ~σῴζει. μή σοι δοκεῖ κατὰ
[524]   καὶ ἴχνη εἶχε τῶν πληγῶν  οὐλὰς   ἐν τῷ σώματι ὑπὸ
[520]   ὡς ἔοικε, τὰς μὲν ἄλλας  συμβουλὰς   συμβουλεύειν λαμβάνοντα ~ἀργύριον, οἷον οἰκοδομίας
[511]   μελετᾶν τὰς τέχνας ταύτας αἳ  ἡμᾶς   ἀεὶ ~ἐκ τῶν (κινδύνων σῴζουσιν,
[514]   πότερον ἔδει ἂν ἡμᾶς σκέψασθαι  ἡμᾶς   αὐτοὺς καὶ ~(ἐξετάσαι πρῶτον μὲν
[447]   (Χαιρεφῶν) ὅδε, ἐν ἀγορᾷ ἀναγκάσας  ἡμᾶς   ~διατρῖψαι. ~(Χαιρεφῶν) ~οὐδὲν πρᾶγμα,
[449]   ~καὶ τίνα Γοργίαν καλεῖν χρὴ  ἡμᾶς.   μᾶλλον δέ, Γοργία, αὐτὸς
[514]   καὶ εἰ μὴ ηὑρίσκομεν δι'  ἡμᾶς   ~μηδένα (βελτίω γεγονότα τὸ σῶμα,
[453]   νυνδή· ἀριθμητικὴ οὐ διδάσκει  ~ἡμᾶς   ὅσα ἐστὶν τὰ τοῦ ἀριθμοῦ,
[512]   σεμνύνεσθαι τὸν κυβερνήτην, καίπερ σῴζοντα  ἡμᾶς,   ~οὐδέ γε, θαυμάσιε, τὸν
[453]   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν ἐάν τις ἐρωτᾷ  ἡμᾶς   ποίας πειθοῦς καὶ περὶ τί,
[514]   ~μέγιστα οἰκοδομήματα, πότερον ἔδει ἂν  ἡμᾶς   σκέψασθαι ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ ~(ἐξετάσαι
[505]   ποιήσομεν, οἶμαι ~ἔγωγε χρῆναι πάντας  ἡμᾶς   φιλονίκως ἔχειν πρὸς τὸ εἰδέναι
[526]   ψυχήν· χαίρειν οὖν ~ἐάσας τὰς  τιμὰς   τὰς τῶν πολλῶν ἀνθρώπων, τὴν
[462]   εἶναι; ~(Σωκράτης) ~βούλει οὖν, ἐπειδὴ  τιμᾷς   τὸ χαρίζεσθαι, σμικρόν τί μοι
[487]   χρῶμαι; ἐγώ σοι ἐρῶ. οἶδα  ὑμᾶς   ἐγώ, Καλλίκλεις, τέτταρας ~ὄντας
[458]   πάλαι γάρ τοι, πρὶν καὶ  ὑμᾶς   ἐλθεῖν, ~ἐγὼ τοῖς παροῦσι πολλὰ
[521]   λέγων ὅτι παῖδες, πολλὰ  ὑμᾶς   καὶ κακὰ ὅδε εἴργασται ἀνὴρ
[522]   καὶ ἡδέα καὶ παντοδαπὰ ηὐώχουν  ~ὑμᾶς·   τί ἂν οἴει ἐν τούτῳ
[512]   σεμνύνων (τὸ πρᾶγμα, καταχώσειεν ἂν  ὑμᾶς   τοῖς ~λόγοις, λέγων καὶ παρακαλῶν
[511]   ἀποβιβάσασ' εἰς ~τὸν λιμένα δύο  δραχμὰς   ἐπράξατο, καὶ αὐτὸς ἔχων
[456]   συμβουλεύοντες καὶ οἱ νικῶντες τὰς  γνώμας   περὶ τούτων. ~(Σωκράτης) ~ταῦτα καὶ
[522]   ἀλλ' ἐπείπερ γε καὶ τἆλλα  ἐπέρανας,   καὶ τοῦτο πέρανον. ~(Σωκράτης) ~Ἄκουε
[526]   γέγονεν καὶ εἰς τοὺς ἄλλους  Ἕλληνας,   ~Ἀριστείδης Λυσιμάχου· οἱ δὲ
[518]   καὶ ~ἰατρικὴν κατὰ τὸ δίκαιον  δεσποίνας   εἶναι τούτων. ταὐτὰ οὖν ταῦτα
[458]   χρὴ καὶ τὸ τούτων, μή  τινας   αὐτῶν κατέχομεν ~βουλομένους τι καὶ
[489]   τοὺς φρονιμωτέρους λέγεις ἄλλους  τινάς;   ~(Καλλίκλης) ἀλλὰ ναὶ μὰ Δία
[489]   πρός με· ~ἀλλ' ἴθι εἰπέ,  τίνας   λέγεις τοὺς βελτίους εἶναι; ~(Καλλίκλης)
[491]   ~βελτίους. ἀλλ' ὠγαθέ, εἰπὼν ἀπαλλάγηθι  τίνας   ποτὲ λέγεις τοὺς βελτίους τε
[455]   σου βουλόμενος γενέσθαι, ὡς ἐγώ  τινας   σχεδὸν καὶ συχνοὺς ~αἰσθάνομαι, οἳ
[478]   σκόπει· ποῖ ἄγομεν καὶ ~παρὰ  τίνας   τοὺς κάμνοντας τὰ σώματα; ~(Πῶλος)
[511]   συμπλεόντων οὐκ ἐάσας καταποντωθῆναι καὶ  οὕστινας   ἔβλαψεν, ~εἰδὼς ὅτι οὐδὲν (αὐτοὺς
[511]   οἶμαι ἐπίσταται ὅτι ἄδηλόν ἐστιν  οὕστινάς   τε ὠφέληκεν ~τῶν συμπλεόντων οὐκ
[522]   εἰσελθὼν εἰς δικαστήριον. ~οὔτε γὰρ  ἡδονὰς   ἃς ἐκπεπόρικα ἕξω αὐτοῖς λέγειν,
[499]   ἐν τῷ ἐσθίειν ~καὶ πίνειν  ἡδονάς,   ἄρα τούτων αἱ μὲν
[499]   ~οὐκοῦν τὰς μὲν χρηστὰς καὶ  ἡδονὰς   καὶ λύπας καὶ αἱρετέον ἐστὶν
[507]   καὶ πράγματα καὶ ἀνθρώπους καὶ  ~ἡδονὰς   καὶ λύπας φεύγειν καὶ διώκειν,
[498]   τὰ δὲ ἀγαθὰ εἶναι τὰς  ἡδονάς,   κακὰ δὲ τὰς ἀνίας; ~(Καλλίκλης)
[499]   οὐχ ἡγεῖσθαι τὰς μὲν βελτίους  ἡδονάς,   τὰς ~δὲ χείρους. ~(Σωκράτης) ~ἰοῦ
[501]   δὴ καὶ ~πορίζεται τὰς  ἡδονάς.   ταῦτ' οὖν πρῶτον σκόπει εἰ
[500]   ἐτίθην τῶν μὲν περὶ τὰς  ἡδονὰς   ~τὴν μαγειρικὴν ἐμπειρίαν ἀλλὰ οὐ
[473]   ~(Σωκράτης) ~ἴσως. σὺ δέ γε  εὐδαίμονας   αὖ τοὺς ἀδικοῦντας, ἐὰν μὴ
[494]   ~ἄθλιος; τούτους τολμήσεις λέγειν  εὐδαίμονας   εἶναι, ἐὰν ἀφθόνως ἔχωσιν ὧν
[495]   τοὺς ~χαίροντας, ὅπως ἂν χαίρωσιν,  ~(εὐδαίμονας   εἶναι, καὶ μὴ διορίζηται τῶν
[497]   ~τί δέ; ἀγαθοὺς ἄνδρας καλεῖς  ἄφρονας   καὶ δειλούς; οὐ γὰρ ἄρτι
[498]   λυπεῖσθαι τοὺς φρονίμους καὶ τοὺς  ~ἄφρονας   καὶ τοὺς δειλοὺς καὶ τοὺς
[491]   εἶ· τοὺς ἠλιθίους λέγεις τοὺς  σώφρονας.   ~(Σωκράτης) ~πῶς γὰρ (οὔ) οὐδεὶς
[459]   γίγνεται, μὴ μαθόντα τὰς ἄλλας  τέχνας   ~ἀλλὰ μίαν ταύτην, μηδὲν ἐλαττοῦσθαι
[454]   ~τὰς ἄλλας ἃς νυνδὴ ἐλέγομεν  τέχνας   ἁπάσας ἕξομεν ἀποδεῖξαι πειθοῦς ~δημιουργοὺς
[450]   οὖν δή ποτε τὰς ἄλλας  τέχνας   οὐ ῥητορικὰς καλεῖς, οὔσας περὶ
[511]   χρόνον ζῆν, καὶ μελετᾶν τὰς  τέχνας   ταύτας αἳ ἡμᾶς ἀεὶ ~ἐκ
[518]   περὶ σώματος πραγματείαν, τὰς ἄλλας  τέχνας,   τὴν δὲ γυμναστικὴν καὶ ~ἰατρικὴν
[464]   ὄντοιν τοῖν ~πραγμάτοιν δύο λέγω  τέχνας·   τὴν μὲν ἐπὶ τῇ ψυχῇ
[459]   καὶ περὶ τὰς ἄλλας ἁπάσας  τέχνας   ὡσαύτως ἔχει ῥήτωρ καὶ
[474]   καὶ χρώματα καὶ σχήματα καὶ  φωνὰς   ~καὶ ἐπιτηδεύματα, εἰς οὐδὲν ἀποβλέπων
[474]   ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~οὐ καὶ τὰς  φωνὰς   καὶ τὰ κατὰ τὴν μουσικὴν
[467]   ῥητορικὴν ~ἀλλὰ μὴ κολακείαν, ἐμὲ  ἐξελέγξας;   εἰ δέ με ἐάσεις ἀνέλεγκτον,
[484]   ἀνήρ, πάντα ταῦτα ἀποσεισάμενος καὶ  διαρρήξας   καὶ ~διαφυγών, καταπατήσας τὰ ἡμέτερα
[471]   ἀλλ' εἰς φρέαρ ἐμβαλὼν καὶ  ἀποπνίξας   ~πρὸς τὴν μητέρα αὐτοῦ Κλεοπάτραν
[465]   ἐγώ φημι τὴν ῥητορικὴν εἶναι,  ἀκήκοας·   ~ἀντίστροφον (ὀψοποιίας ἐν ψυχῇ, ὡς
[503]   νεωστὶ τετελευτηκότα, οὗ καὶ σὺ  ἀκήκοας;   ~(Σωκράτης) ~εἰ ἔστιν γε,
[461]   τοῖς (λόγοις τοῦτο ὃ> δὴ  ἀγαπᾷς,   αὐτὸς ἀγαγὼν ἐπὶ τοιαῦτα ~ἐρωτήματα
[473]   ἄλλας ~πολλὰς καὶ μεγάλας καὶ  παντοδαπὰς   λώβας αὐτός τε λωβηθεὶς καὶ
[494]   αὐτά, τὰς ~ἐσχάτας λυποῖτο  λύπας·   ἆρα τοιούτου ἑκατέρου ὄντος τοῦ
[499]   μὲν χρηστὰς καὶ ἡδονὰς καὶ  λύπας   καὶ αἱρετέον ἐστὶν καὶ πρακτέον;
[507]   καὶ ἀνθρώπους καὶ ~ἡδονὰς καὶ  λύπας   φεύγειν καὶ διώκειν, καὶ ὑπομένοντα
[487]   οἶδα ὑμᾶς ἐγώ, Καλλίκλεις,  τέτταρας   ~ὄντας κοινωνοὺς γεγονότας σοφίας, σέ
[485]   αἷς ἔφη ποιητὴς τοὺς  ἄνδρας   ἀριπρεπεῖς γίγνεσθαι, καταδεδυκότι δὲ ~τὸν
[526]   κωλύει καὶ ἐν τούτοις ἀγαθοὺς  ἄνδρας   ἐγγίγνεσθαι, καὶ σφόδρα γε ἄξιον
[497]   ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~τί δέ; ἀγαθοὺς  ἄνδρας   καλεῖς ἄφρονας καὶ δειλούς; οὐ
[517]   ἔμπροσθεν, καὶ προείλου τούτους τοὺς  ἄνδρας·   οὗτοι δὲ ~ἀνεφάνησαν ἐξ ἴσου
[486]   ~ἐγκατοικήσεις δόμοις· ζηλῶν οὐκ ἐλέγχοντας  ἄνδρας   τὰ μικρὰ (ταῦτα, ἀλλ' ~οἷς
[484]   τοῦτ' ἐπείγεται, ~νέμων τὸ πλεῖστον  ἡμέρας   τούτῳ μέρος, ~ἵν' αὐτὸς αὑτοῦ
[484]   πολιτικοί, ἐπειδὰν αὖ εἰς τὰς  ~ὑμετέρας   διατριβὰς ἔλθωσιν καὶ τοὺς λόγους,
[509]   παρασκευασάμενος ἄνθρωπος ~βοηθήσειεν αὑτῷ, (ὥστε  ἀμφοτέρας   τὰς ὠφελίας ταύτας ἔχειν, τήν
[523]   οὖν, δ' ὅς, ψυχὰς  πονηρὰς   ἔχοντες ἠμφιεσμένοι εἰσὶ σώματά τε
[499]   πάνυ γε. ~(Σωκράτης) τὰς δὲ  πονηρὰς   οὔ; ~(Καλλίκλης) δῆλον δή. ~(Σωκράτης)
[488]   αἱ μεγάλαι πόλεις ἐπὶ τὰς  σμικρὰς   κατὰ τὸ φύσει δίκαιον ~ἔρχονται,
[489]   ~(Καλλίκλης) τοὺς ἀμείνους ἔγωγε. ~(Σωκράτης)  ~ὁρᾷς   ἄρα ὅτι σὺ αὐτὸς ὀνόματα
[470]   ~Ἀρχέλαον δήπου τοῦτον τὸν Περδίκκου  ὁρᾷς   ἄρχοντα Μακεδονίας; ~(Σωκράτης) ~εἰ δὲ
[469]   τουτωνὶ τῶν ἀνθρώπων ὧν σὺ  ὁρᾷς   αὐτίκα μάλα δεῖν τεθνάναι, τεθνήξει
[500]   ἐμοῦ ~οὕτως ἀποδέχου ὡς παίζοντος·  ὁρᾷς   γὰρ ὅτι περὶ τούτου ἡμῖν
[461]   χαίρειν. ὕστερον δὲ ἡμῶν ἐπισκοπουμένων  ὁρᾷς   δὴ καὶ ~αὐτὸς ὅτι αὖ
[456]   νυνδὴ σὺ ἔλεγες, Σώκρατες,  ὁρᾷς   ὅτι οἱ ῥήτορές ~εἰσιν οἱ
[527]   καὶ ἀληθέστερα εὑρεῖν· νῦν δὲ  ὁρᾷς   ὅτι τρεῖς ὄντες ὑμεῖς, ~οἵπερ
[475]   τυγχάνει ὄν. ~(Πῶλος) φαίνεται. ~(Σωκράτης)  ~ὁρᾷς   οὖν, Πῶλε, ἔλεγχος
[491]   διὰ μαλακίαν τῆς ψυχῆς. ~(Σωκράτης)  ~ὁρᾷς,   βέλτιστε Καλλίκλεις, ὡς οὐ
[510]   ὑπαρχούσης πολιτείας ἑταῖρον εἶναι. ~(Καλλίκλης)  ~ὁρᾷς,   Σώκρατες, ὡς ἐγὼ ἕτοιμός
[485]   μέσα τῆς πόλεως καὶ τὰς  ~ἀγοράς,   ἐν αἷς ἔφη ποιητὴς
[477]   ~κατασκευῇ ἀνθρώπου κακίαν ἄλλην τινὰ  ἐνορᾷς   πενίαν; ~(Πῶλος) οὔκ, ἀλλὰ
[479]   καὶ τοὺς ἄλλους τυράννους καὶ  ~ῥήτορας   καὶ δυνάστας; ~(Πῶλος) ἔοικε. ~(Σωκράτης)
[466]   Πῶλε, ἐγὼ καὶ τοὺς  ῥήτορας   καὶ τοὺς τυράννους ~δύνασθαι μὲν
[467]   ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν ἀποδείξεις τοὺς  ῥήτορας   νοῦν ἔχοντας καὶ (τέχνην τὴν
[525]   ἀτίμως ταύτην ἀπέπεμψεν ~εὐθὺ τῆς  φρουρᾶς,   οἷ μέλλει ἐλθοῦσα ἀνατλῆναι τὰ
[472]   ξένοι, ~ἐὰν βούλῃ κατ' ἐμοῦ  μάρτυρας   παρασχέσθαι ὡς οὐκ ἀληθῆ λέγω·
[471]   τῶν λόγων ὧν ἂν λέγωσι  μάρτυρας   πολλοὺς παρέχωνται καὶ ~εὐδοκίμους,
[472]   γάρ με σὺ ἀναγκάζεις, ἀλλὰ  ~ψευδομάρτυρας   πολλοὺς κατ' ἐμοῦ παρασχόμενος ἐπιχειρεῖς
[511]   παῖδας καὶ χρήματα καὶ γυναῖκας,  ἀποβιβάσασ'   εἰς ~τὸν λιμένα δύο δραχμὰς
[484]   ἂν ἐπὶ τὰ μείζω ἔλθῃς  ἐάσας   ἤδη ~φιλοσοφίαν. φιλοσοφία γάρ τοί
[511]   τε ὠφέληκεν ~τῶν συμπλεόντων οὐκ  ἐάσας   καταποντωθῆναι καὶ οὕστινας ἔβλαψεν, ~εἰδὼς
[526]   ὑγιεστάτην τὴν ψυχήν· χαίρειν οὖν  ~ἐάσας   τὰς τιμὰς τὰς τῶν πολλῶν
[447]   αἴτιος (Χαιρεφῶν) ὅδε, ἐν ἀγορᾷ  ἀναγκάσας   ἡμᾶς ~διατρῖψαι. ~(Χαιρεφῶν) ~οὐδὲν πρᾶγμα,
[519]   ἑταῖρε; ὡς ἀληθῶς δημηγορεῖν με  ~ἠνάγκασας,   Καλλίκλεις, οὐκ ἐθέλων ἀποκρίνεσθαι.
[493]   εἴη πίθος, ~διὰ τὴν ἀπληστίαν  ἀπεικάσας.   τοὐναντίον δὴ οὗτος σοί,
[461]   ῥητορικῇ κἂν ἀδίκως χρῷτο, οὕτω  ~θαυμάσας   καὶ ἡγησάμενος οὐ συνᾴδειν τὰ
[518]   ἀρετὴν (σώματος, τὰς δ' ἄλλας  πάσας   ταύτας ~ἀγνοεῖν· διὸ δὴ καὶ
[454]   ἄλλας ἃς νυνδὴ ἐλέγομεν τέχνας  ἁπάσας   ἕξομεν ἀποδεῖξαι πειθοῦς ~δημιουργοὺς οὔσας
[494]   ~λέγω, καὶ τὰς ἄλλας ἐπιθυμίας  ἁπάσας   ἔχοντα καὶ δυνάμενον πληροῦντα ~χαίροντα
[504]   ἂν λέγῃ, καὶ τὰς πράξεις  ἁπάσας,   καὶ δῶρον ~ἐάν τι διδῷ,
[456]   Σώκρατες, ὅτι ὡς ἔπος εἰπεῖν  ἁπάσας   τὰς δυνάμεις ~συλλαβοῦσα ὑφ' αὑτῇ
[459]   ~οὐκοῦν καὶ περὶ τὰς ἄλλας  ἁπάσας   τέχνας ὡσαύτως ἔχει ῥήτωρ
[517]   ὅτι ~ἔστιν τις παρὰ ταύτας  ἁπάσας   τέχνη γυμναστική τε καὶ ἰατρική,
[503]   τί οὐχὶ καὶ ἐμοὶ αὐτὸν  ~ἔφρασας   τίς ἐστιν; ~(Καλλίκλης) ~ἀλλὰ μὰ
[522]   Καλλίκλεις, σὺ πολλάκις  ὡμολόγησας·   εἰ ~βεβοηθηκὼς εἴη αὑτῷ, μήτε
[452]   ὧν ἐπῄνεσεν τὸ σκολιὸν  ~ποιήσας,   ἰατρός τε καὶ παιδοτρίβης καὶ
[520]   τὸ σημεῖον εἶναι, εἰ εὖ  ποιήσας   ~ταύτην τὴν εὐεργεσίαν ἀντ' εὖ
[471]   καὶ ἠφάνισεν ἀμφοτέρους. καὶ ταῦτα  ἀδικήσας   ἔλαθεν ~ἑαυτὸν ἀθλιώτατος γενόμενος καὶ
[460]   ῥητορικός, οὐκ ἄν ποτε  ἀδικήσας.   οὔ; ~(Γοργίας) φαίνεται. ~(Σωκράτης)
[487]   τούτων ὧν σὺ δή μοι  ἐπετίμησας,   ~ποῖόν τινα χρὴ εἶναι τὸν
[481]   τὸ ἑαυτοῦ πάθημα. λέγω δ'  ἐννοήσας   ὅτι ἐγώ τε καὶ ~σὺ
[461]   ἢν καθέρξῃς, τὸ πρῶτον  ἐπεχείρησας   χρῆσθαι. ~(Πῶλος) τί δέ; οὐκ
[487]   οὐ γὰρ ἄν ποτε αὐτὸ  ~συνεχώρησας   σὺ οὔτε σοφίας ἐνδείᾳ οὔτ'
[484]   ἀποσεισάμενος καὶ διαρρήξας καὶ ~διαφυγών,  καταπατήσας   τὰ ἡμέτερα γράμματα καὶ μαγγανεύματα
[456]   Δία ἐάν τις εἰς παλαίστραν  ~φοιτήσας   εὖ ἔχων τὸ σῶμα καὶ
[524]   τὸν Ῥαδάμανθυν, ~ὁ Ῥαδάμανθυς ἐκείνους  ἐπιστήσας   θεᾶται ἑκάστου τὴν ψυχήν, οὐκ
[527]   ἀφικόμενος εὐδαιμονήσεις καὶ ζῶν καὶ  τελευτήσας,   ὡς ~ὁ λόγος σημαίνει. καὶ
[452]   ἀγαθόν; ἀποκρινάσθω ~(Γοργίας) ἴθι οὖν  νομίσας,   Γοργία, ἐρωτᾶσθαι καὶ ὑπ'
[471]   ἀρχὴν ἣν Περδίκκας ~αὐτὸν ἀφείλετο,  ξενίσας   καὶ καταμεθύσας αὐτόν τε καὶ
[473]   ἀθλιώτερος μέντοι διαφεύγων καὶ  ~τυραννεύσας.   τί τοῦτο, Πῶλε; γελᾷς;
[471]   Περδίκκας ~αὐτὸν ἀφείλετο, ξενίσας καὶ  καταμεθύσας   αὐτόν τε καὶ τὸν ὑὸν
[454]   ἁπάσας ἕξομεν ἀποδεῖξαι πειθοῦς ~δημιουργοὺς  οὔσας   καὶ ἧστινος καὶ περὶ ὅτι·
[450]   ἄλλας τέχνας οὐ ῥητορικὰς καλεῖς,  οὔσας   περὶ λόγους, εἴπερ ~ταύτην ῥητορικὴν
[513]   ὅπερ φασὶ τὰς τὴν σελήνην  ~καθαιρούσας,   τὰς Θετταλίδας· σὺν τοῖς φιλτάτοις
[485]   τὰ μέσα τῆς πόλεως καὶ  τὰς   ~ἀγοράς, ἐν αἷς ἔφη
[459]   συμβαίνει. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ περὶ  τὰς   ἄλλας ἁπάσας τέχνας ὡσαύτως ἔχει
[454]   τὸ περιττὸν ὅσον ἐστίν· καὶ  ~τὰς   ἄλλας ἃς νυνδὴ ἐλέγομεν τέχνας
[494]   διψῶντα πίνειν; ~(Καλλίκλης) ~λέγω, καὶ  τὰς   ἄλλας ἐπιθυμίας ἁπάσας ἔχοντα καὶ
[459]   Σώκρατες, γίγνεται, μὴ μαθόντα  τὰς   ἄλλας τέχνας ~ἀλλὰ μίαν ταύτην,
[450]   ~(Σωκράτης) ~τί οὖν δή ποτε  τὰς   ἄλλας τέχνας οὐ ῥητορικὰς καλεῖς,
[518]   ἀνελευθέρους ~εἶναι περὶ σώματος πραγματείαν,  τὰς   ἄλλας τέχνας, τὴν δὲ γυμναστικὴν
[525]   ὀνίνανται οἱ τούτους ὁρῶντες διὰ  ~τὰς   ἁμαρτίας τὰ μέγιστα καὶ ὀδυνηρότατα
[498]   εἶναι τὰς ἡδονάς, κακὰ δὲ  τὰς   ἀνίας; ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[449]   Ἥραν, Γοργία, ἄγαμαί γε  τὰς   ἀποκρίσεις, ὅτι ἀποκρίνῃ ὡς οἷόν
[518]   ὑπ' αὐτῶν, προσαπολοῦσιν αὐτῶν καὶ  τὰς   ἀρχαίας ~σάρκας· οἱ (δ' αὖ
[503]   τὸ τὰς ~ἐπιθυμίας ἀποπιμπλάναι καὶ  τὰς   αὑτοῦ καὶ τὰς τῶν ἄλλων·
[484]   οὔτε ~δόντος τοῦ Γηρυόνου ἠλάσατο  τὰς   βοῦς, (ὡς τούτου ὄντος τοῦ
[456]   οἱ συμβουλεύοντες καὶ οἱ νικῶντες  τὰς   γνώμας περὶ τούτων. ~(Σωκράτης) ~ταῦτα
[518]   ποτῶν ἐστιν εἰς ἀρετὴν (σώματος,  τὰς   δ' ἄλλας πάσας ταύτας ~ἀγνοεῖν·
[499]   πρακτέον; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)  τὰς   δὲ πονηρὰς οὔ; ~(Καλλίκλης) δῆλον
[499]   ἡγεῖσθαι τὰς μὲν βελτίους ἡδονάς,  τὰς   ~δὲ χείρους. ~(Σωκράτης) ~ἰοῦ ἰοῦ,
[456]   ὅτι ὡς ἔπος εἰπεῖν ἁπάσας  τὰς   δυνάμεις ~συλλαβοῦσα ὑφ' αὑτῇ ἔχει.
[491]   ὀρθῶς βιωσόμενον τὰς μὲν ἐπιθυμίας  τὰς   ~ἑαυτοῦ ἐᾶν ὡς μεγίστας εἶναι
[503]   σὺ ἔλεγες ἀρετήν, ἀληθής, τὸ  τὰς   ~ἐπιθυμίας ἀποπιμπλάναι καὶ τὰς αὑτοῦ
[505]   ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ  τὰς   ἐπιθυμίας ἀποπιμπλάναι, οἷον πεινῶντα φαγεῖν
[517]   ὧν ἐπεθύμει. ἀλλὰ γὰρ μεταβιβάζειν  τὰς   ἐπιθυμίας καὶ μὴ ἐπιτρέπειν, ~πείθοντες
[494]   καὶ (ἡμέραν πιμπλάναι αὐτά,  τὰς   ~ἐσχάτας λυποῖτο λύπας· ἆρα τοιούτου
[498]   ~κακῶν; τὰ δὲ ἀγαθὰ εἶναι  τὰς   ἡδονάς, κακὰ δὲ τὰς ἀνίας;
[501]   γίγνεσθαι, δὴ καὶ ~πορίζεται  τὰς   ἡδονάς. ταῦτ' οὖν πρῶτον σκόπει
[500]   καὶ ἐτίθην τῶν μὲν περὶ  τὰς   ἡδονὰς ~τὴν μαγειρικὴν ἐμπειρίαν ἀλλὰ
[513]   φασὶ τὰς τὴν σελήνην ~καθαιρούσας,  τὰς   Θετταλίδας· σὺν τοῖς φιλτάτοις
[520]   ~διὰ ταῦτ' ἄρα, ὡς ἔοικε,  τὰς   μὲν ἄλλας συμβουλὰς συμβουλεύειν λαμβάνοντα
[499]   ἄλλον ὁντινοῦν ἀνθρώπων οὐχ ἡγεῖσθαι  τὰς   μὲν βελτίους ἡδονάς, τὰς ~δὲ
[491]   ὅτι δεῖ τὸν ὀρθῶς βιωσόμενον  τὰς   μὲν ἐπιθυμίας τὰς ~ἑαυτοῦ ἐᾶν
[492]   πῶς βιωτέον. καί ~μοι λέγε·  τὰς   μὲν ἐπιθυμίας φῂς οὐ κολαστέον,
[499]   πῶς γὰρ οὔ; ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν  τὰς   μὲν χρηστὰς καὶ ἡδονὰς καὶ
[513]   οὖν ὅτι δύ' ἔφαμεν εἶναι  τὰς   παρασκευὰς ἐπὶ τὸ ἕκαστον ~θεραπεύειν,
[504]   ψυχαῖς οὓς ἂν λέγῃ, καὶ  τὰς   πράξεις ἁπάσας, καὶ δῶρον ~ἐάν
[488]   ὡς αἱ μεγάλαι πόλεις ἐπὶ  τὰς   σμικρὰς κατὰ τὸ φύσει δίκαιον
[457]   καὶ διδάξαντες ἑαυτούς, (οὕτω ~διαλύεσθαι  τὰς   συνουσίας, ἀλλ' ἐὰν περί του
[511]   πλεῖστον χρόνον ζῆν, καὶ μελετᾶν  τὰς   τέχνας ταύτας αἳ ἡμᾶς ἀεὶ
[513]   δαιμόνιε, πεισόμεθα ὅπερ φασὶ  τὰς   τὴν σελήνην ~καθαιρούσας, τὰς Θετταλίδας·
[526]   τὴν ψυχήν· χαίρειν οὖν ~ἐάσας  τὰς   τιμὰς τὰς τῶν πολλῶν ἀνθρώπων,
[499]   ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν  τὰς   τοιάσδε λέγεις, οἷον κατὰ τὸ
[450]   καὶ ἀνδριαντοποιία καὶ ἄλλαι πολλαί.  τὰς   τοιαύτας (μοι δοκεῖς ~λέγειν, περὶ
[503]   ἀποπιμπλάναι καὶ τὰς αὑτοῦ καὶ  τὰς   τῶν ἄλλων· εἰ δὲ μὴ
[526]   χαίρειν οὖν ~ἐάσας τὰς τιμὰς  τὰς   τῶν πολλῶν ἀνθρώπων, τὴν ἀλήθειαν
[484]   οἱ πολιτικοί, ἐπειδὰν αὖ εἰς  τὰς   ~ὑμετέρας διατριβὰς ἔλθωσιν καὶ τοὺς
[474]   ~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~οὐ καὶ  τὰς   φωνὰς καὶ τὰ κατὰ τὴν
[512]   ἐνέβησαν, οὔτε τὰ σώματα ~οὔτε  τὰς   ψυχάς. λογίζεται οὖν ὅτι οὐκ,
[511]   τὴν κυβερνητικήν, οὐ μόνον  τὰς   ψυχὰς σῴζει ἀλλὰ ~καὶ τὰ
[509]   ἄνθρωπος ~βοηθήσειεν αὑτῷ, (ὥστε ἀμφοτέρας  τὰς   ὠφελίας ταύτας ἔχειν, τήν τε
[502]   ἥδιστον; ἠνία γὰρ ᾄδων τοὺς  θεατάς.   ἀλλὰ δὴ σκόπει· ~οὐχὶ
[484]   χειρί· τεκμαίρομαι ~ἔργοισιν Ἡρακλέος, ἐπεὶ  ἀπριάτας   ~λέγει οὕτω πως τὸ γὰρ
[494]   (ἡμέραν πιμπλάναι αὐτά, τὰς  ~ἐσχάτας   λυποῖτο λύπας· ἆρα τοιούτου