HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ρ  =  33 formes différentes pour 497 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[516]   χείρους; ~(Καλλίκλης) ἔστω. ~(Σωκράτης) ~οὐκ  ἄρ'   ἀγαθὸς τὰ πολιτικὰ Περικλῆς ἦν
[454]   ἀληθής; ~(Γοργίας) οὐδαμῶς. ~(Σωκράτης) ~δῆλον  ἄρ'   αὖ ὅτι οὐ ταὐτόν ἐστιν.
[462]   (ἀπεργασίας, Πῶλε. ~(Πῶλος) ταὐτὸν  ἄρ'   ἐστὶν ὀψοποιία καὶ ῥητορική; ~(Σωκράτης)
[479]   ἡμεῖς ἀληθῆ ~ὡμολογήκαμεν, Πῶλε,  ἆρ'   αἰσθάνῃ τὰ συμβαίνοντα ἐκ τοῦ
[472]   ἀδικῶν δὲ δὴ εὐδαίμων ~ἔσται  ἆρ'   ἂν τυγχάνῃ δίκης τε καὶ
[454]   εἰ γάρ τίς σε ἔροιτο·  ἆρ'   ἔστιν τις, Γοργία, ~πίστις
[453]   ὅτι τὰ ζῷα ~γράφων,  ἆρ'   οὐκ ἂν δικαίως σε ἠρόμην
[499]   γάρ; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης)  ἆρ'   οὖν ἀγαθαὶ μὲν αἱ ὠφέλιμοι,
[477]   ἀμφότερα; ~(Πῶλος) ἀνάγκη. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν ἀλγεινότερόν ἐστιν τοῦ πένεσθαι
[463]   καὶ ἀπόκριναι ὁποῖον μόριον. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν ἂν μάθοις ἀποκριναμένου; ἔστιν
[466]   ~Πῶλε; τί τάχα δράσεις; ~(Πῶλος)  ~ἆρ'   οὖν δοκοῦσί σοι ὡς κόλακες
[449]   ἐνθάδε ἀλλὰ καὶ ἄλλοθι. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν ἐθελήσαις ἄν, Γοργία,
[495]   ~πάθος πεπονθέναι; ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν, εἴπερ ἐναντία ἐστὶν ταῦτα
[467]   ἕνεκα πράττει; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν ἔστιν τι τῶν ὄντων
[450]   ~(Γοργίας) πῶς γὰρ οὔ; ~(Σωκράτης)  ἆρ'   οὖν, (ἣν νυνδὴ ἐλέγομεν,
[468]   γάρ; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν καὶ βούλεται, εἴπερ
[510]   διαπεπράξεται. ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν καὶ τὸ μὴ ἀδικεῖν;
[450]   λέγων, ~ὡς ἐγώ φημι. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν μανθάνω οἵαν αὐτὴν βούλει
[488]   γε ὄντων; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης)  ἆρ'   οὖν οἱ πολλοὶ νομίζουσιν οὕτως,
[478]   δίκην δώσοντας; ~(Πῶλος) φημί. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν οὐ δικαιοσύνῃ τινὶ χρώμενοι
[479]   κακῶν πέφυκεν. ~(Πῶλος) ἔοικεν. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν οὐ περὶ τούτου,
[478]   ~(Πῶλος) πῶς γὰρ οὔ; ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν οὕτως ἂν περὶ σῶμα
[513]   ~θεραπεύομεν; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν οὕτως ἐπιχειρητέον ἡμῖν ἐστιν
[500]   ~ἡδέων. ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν παντὸς ἀνδρός ἐστιν ἐκλέξασθαι
[498]   οἱ κακοί; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν παραπλησίως εἰσὶν ἀγαθοὶ καὶ
[479]   εἰ σοί γε δοκεῖ. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν συμβαίνει μέγιστον κακὸν
[499]   κακόν τι; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης)  ~ἆρ'   οὖν τὰς τοιάσδε λέγεις, οἷον
[478]   κάλλιστόν ~ἐστιν; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης)  ἆρ'   οὖν τὸ ἰατρεύεσθαι ἡδύ ἐστιν,
[468]   δὲ ὄντα οὐ βουλόμεθα. τὰ  γὰρ   ἀγαθὰ βουλόμεθα, ὡς φῂς σύ,
[505]   λέγομεν καὶ τί ψεῦδος· κοινὸν  γὰρ   ἀγαθὸν ἅπασι φανερὸν γενέσθαι αὐτό.
[522]   τὸ δὲ ἀδικεῖν φοβεῖται· πολλῶν  γὰρ   ἀδικημάτων γέμοντα ~τὴν ψυχὴν εἰς
[509]   ἀδικεῖν, ἱκανὸν τοῦτ' ἐστίν οὐ  γὰρ   ~ἀδικήσει καὶ ἐπὶ (τοῦτο
[507]   τοιοῦτος οὔτε θεῷ· κοινωνεῖν  γὰρ   ἀδύνατος, ὅτῳ δὲ μὴ ἔνι
[502]   οὐδὲ πρὸς τὸ ἥδιστον; ἠνία  γὰρ   ᾄδων τοὺς θεατάς. ἀλλὰ δὴ
[473]   οὔτε διδοὺς δίκην δυοῖν  γὰρ   ἀθλίοιν ~εὐδαιμονέστερος μὲν (οὐκ ἂν
[473]   Πῶλε, ἀλλ' ἀδύνατον· τὸ  γὰρ   ἀληθὲς οὐδέποτε ἐλέγχεται. ~(Πῶλος) ~πῶς
[468]   βουλόμεθα, οὐδὲ τὰ κακά.  γάρ;   ἀληθῆ σοι δοκῶ ~λέγειν,
[451]   τὸ ~πλουτεῖν ἀδόλως. ~(Γοργίας) ἀκήκοα  γάρ·   ἀλλὰ πρὸς τί τοῦτο λέγεις;
[495]   ὑγιείας ἔχει καὶ νόσου; οὐ  γὰρ   ἅμα δήπου ὑγιαίνει τε καὶ
[497]   κακὰ τοῖς ἀνιαροῖς. ~τῶν μὲν  γὰρ   ἅμα παύεται, τῶν δὲ οὔ,
[508]   πλεονεξίαν οἴει δεῖν ἀσκεῖν· ~γεωμετρίας  γὰρ   ἀμελεῖς. εἶεν· ἐξελεγκτέος δὴ
[465]   οἱ ἄλλοι ~ἄνθρωποι τούτοις. καὶ  γὰρ   ἄν, εἰ μὴ ψυχὴ
[487]   ἐπ' ἄλλην βάσανον ἀναφέρειν. οὐ  γὰρ   ἄν ποτε αὐτὸ ~συνεχώρησας σὺ
[507]   κακόν, λῃστοῦ βίον ζῶντα. οὔτε  γὰρ   ἂν ἄλλῳ ἀνθρώπῳ ~προσφιλὴς ἂν
[510]   εἴη, οὐδ' ἂν οὗτος· καταφρονοῖ  γὰρ   ἂν αὐτοῦ ~τύραννος καὶ
[517]   τῇ ἀληθινῇ ~ῥητορικῇ ἐχρῶντο οὐ  γὰρ   ἂν ἐξέπεσον οὔτε τῇ κολακικῇ.
[465]   εἰπεῖν ὥσπερ οἱ ~γεωμέτραι ἤδη  γὰρ   (ἂν ἴσως ἀκολουθήσαις ὅτι
[472]   ἐστιν πρὸς τὴν (ἀλήθειαν· ~ἐνίοτε  γὰρ   ἂν καὶ καταψευδομαρτυρηθείη τις ὑπὸ
[492]   εὐδαίμονες εἶναι. ~(Καλλίκλης) ~οἱ λίθοι  γὰρ   ἂν οὕτω γε καὶ οἱ
[507]   θεοὺς καὶ περὶ ~ἀνθρώπους· οὐ  γὰρ   ἂν σωφρονοῖ τὰ μὴ προσήκοντα
[521]   μ' ~ἔσται εἰσάγων οὐδεὶς  γὰρ   ἂν χρηστὸς μὴ ἀδικοῦντ' ἄνθρωπον
[512]   ζῆν τῷ μοχθηρῷ ~ἀνθρώπῳ· κακῶς  γὰρ   ἀνάγκη ἐστὶν ζῆν. ~διὰ ταῦτα
[483]   νόμῳ δὲ τὸ ἀδικεῖν. οὐδὲ  (γὰρ   ~ἀνδρὸς τοῦτό γ' ἐστὶν τὸ
[448]   ἐστιν οὐκ ~ἀπεκρίνω. ~(Πῶλος) οὐ  γὰρ   ἀπεκρινάμην ὅτι εἴη καλλίστη;
[469]   τυραννὶς θαυμασία ἄρτι προσγέγονεν· ἐὰν  γὰρ   ἄρα ἐμοὶ δόξῃ ~τινὰ τουτωνὶ
[519]   τοῦτο ἄτοπον ἐργάζονται πρᾶγμα· φάσκοντες  γὰρ   ~ἀρετῆς διδάσκαλοι εἶναι πολλάκις κατηγοροῦσιν
[497]   καλεῖς ἄφρονας καὶ δειλούς; οὐ  γὰρ   ἄρτι γε, ἀλλὰ τοὺς ~ἀνδρείους
[448]   καὶ ἀπειρηκέναι μοι ~δοκεῖ· πολλὰ  γὰρ   ἄρτι διελήλυθεν. ~(Χαιρεφῶν) τί δέ,
[463]   Γοργίας (ἐπιτηδεύει, οὐκ οἶδα ~καὶ  γὰρ   ἄρτι ἐκ τοῦ λόγου οὐδὲν
[484]   ἀπριάτας ~λέγει οὕτω πως τὸ  γὰρ   ᾆσμα οὐκ ἐπίσταμαι λέγει δ'
[500]   καὶ Γοργίαν ἐτύγχανον λέγων. ἔλεγον  ~γὰρ   αὖ, εἰ μνημονεύεις, (ὅτι εἶεν
[449]   γε ὡς διὰ βραχυτάτων. καὶ  γὰρ   αὖ καὶ ~τοῦτο ἕν ἐστιν
[482]   εἶναι τοῦ ἀδικεῖσθαι· ἐκ (ταύτης  γὰρ   αὖ τῆς ὁμολογίας ~αὐτὸς ὑπὸ
[502]   ἣν οὐ πάνυ ~ἀγάμεθα· κολακικὴν  γὰρ   αὐτήν φαμεν εἶναι. ~(Καλλίκλης) πάνυ
[458]   μεντἂν ἐλεγχθέντων ~ἐλεγξάντων· μεῖζον  γὰρ   αὐτὸ ἀγαθὸν ἡγοῦμαι, ὅσῳπερ μεῖζον
[455]   ~Γοργία, τὰ τοιαῦτα; ἐπειδὴ  γὰρ   αὐτός τε φῂς ῥήτωρ εἶναι
[447]   αὐτὸν ἐρωτᾶν, Σώκρατες. καὶ  γὰρ   αὐτῷ ἓν τοῦτ' ἦν τῆς
[512]   ὡς οὐδὲν ~τἆλλά ἐστιν· ἱκανὸς  γὰρ   αὐτῷ λόγος. ἀλλὰ σὺ
[475]   ὄκνει ~ἀποκρίνασθαι, Πῶλε· οὐδὲν  γὰρ   βλαβήσῃ· ἀλλὰ γενναίως τῷ λόγῳ
[467]   βούλονται, ποιοῦσιν ἑκάστοτε τίς  γὰρ   βούλεται πλεῖν τε καὶ ~κινδυνεύειν
[451]   ~διαπραττομένων τε καὶ κυρουμένων·  γάρ;   ~(Γοργίας) ἔστι ταῦτα. ~(Σωκράτης) ~λέγε
[447]   ἐμὲ ἥκειν οἴκαδε· παρ' ἐμοὶ  γὰρ   (Γοργίας) καταλύει ~καὶ ἐπιδείξεται ὑμῖν.
[460]   τοῦ δικαίου καὶ ἀδίκου·  γάρ;   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ τοίνυν
[459]   οὐκ ἰατρός γε ὤν·  γάρ;   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~ὁ δὲ
[449]   τὴν τῶν ἱματίων ἐργασίαν·  γάρ;   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ
[450]   ~ἀπόκριναι· εἰσὶν ἡμῖν τέχναι.  γάρ;   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~πασῶν δὴ
[462]   τὸ ἀληθὲς εἰπεῖν· ὀκνῶ  γὰρ   Γοργίου ἕνεκα λέγειν, μὴ οἴηταί
[523]   γυμνοὺς κριτέον ἁπάντων τούτων· τεθνεῶτας  γὰρ   δεῖ κρίνεσθαι. ~καὶ τὸν κριτὴν
[527]   τὴν ~(ἄτιμον ταύτην πληγήν· οὐδὲν  γὰρ   δεινὸν πείσῃ, ἐὰν τῷ ὄντι
[480]   ἐστὶν τῆς ῥητορικῆς; δεῖ ~μὲν  γὰρ   δὴ ἐκ τῶν νῦν ὡμολογημένων
[451]   σύ, Γοργία. τυγχάνει μὲν  γὰρ   δὴ ῥητορικὴ οὖσα τῶν
[474]   ἔλεγχον ἀποκρινόμενος τὰ ~ἐρωτώμενα. ἐγὼ  γὰρ   δὴ οἶμαι καὶ ἐμὲ καὶ
[507]   καὶ ἀνδρεῖόν γε ἀνάγκη· οὐ  γὰρ   δὴ σώφρονος ἀνδρός ἐστιν οὔτε
[520]   τάχους λαμβάνοι (τὸ ἀργύριον· οὐ  γὰρ   δὴ τῇ βραδυτῆτι οἶμαι ἀδικοῦσιν
[513]   αὐτοὺς τοὺς πολίτας ποιοῦντας; ἄνευ  γὰρ   δὴ τούτου, ὡς ἐν τοῖς
[480]   ἄλλως δὲ μή; ~(Πῶλος) τί  γὰρ   δὴ φῶμεν, Σώκρατες; ~(Σωκράτης)
[459]   ἐν τοῖς μὴ εἰδόσιν; οὐ  γὰρ   δήπου ἔν γε τοῖς εἰδόσι
[462]   ἔλεγχέ τε καὶ ἐλέγχου. ~φῂς  γὰρ   δήπου καὶ σὺ ἐπίστασθαι ἅπερ
[455]   αὐτὸς γὰρ καλῶς ὑφηγήσω. οἶσθα  γὰρ   δήπου ὅτι τὰ νεώρια ~ταῦτα
[455]   ἀδίκων, ἀλλὰ πιστικὸς μόνον· οὐ  γὰρ   δήπου ὄχλον γ' ἂν ~δύναιτο
[489]   σαφῶς εἰδέναι ὅτι λέγεις. οὐ  γὰρ   δήπου σύ γε ~τοὺς δύο
[525]   τῶν πόλεων ~πραξάντων γεγονότας· οὗτοι  γὰρ   διὰ τὴν ἐξουσίαν μέγιστα καὶ
[463]   πρῶτον ἀποκρίνωμαι ὅτι ἐστίν. οὐ  ~γὰρ   δίκαιον, Πῶλε· ἀλλ' εἴπερ
[510]   δοκεῖ ἥπερ ἐμοί. ἐμοὶ μὲν  γὰρ   δοκεῖ ἥδε· αὐτὸν ἄρχειν
[504]   ἔλεγχε καὶ μὴ ἐπίτρεπε. ἐμοὶ  γὰρ   δοκεῖ ταῖς μὲν τοῦ σώματος
[494]   Σώκρατες, τοὺς λόγους; ~(Σωκράτης) ~ἦ  γὰρ   ἐγὼ ἄγω ἐνταῦθα, γενναῖε,
[469]   λέγοντος τῷ λόγῳ ἐπιλαβοῦ. (εἰ  γὰρ   ἐγὼ ἐν ἀγορᾷ ~πληθούσῃ λαβὼν
[515]   τοὐναντίον διαφθαρῆναι ὑπ' ἐκείνου. ταυτὶ  γὰρ   ἔγωγε ἀκούω, ~Περικλέα πεποιηκέναι Ἀθηναίους
[506]   καὶ τοῖς ἄλλοις δοκεῖν. βούλομαι  γὰρ   ἔγωγε καὶ ~αὐτὸς ἀκοῦσαί σου
[471]   ὧν σὺ φῄς. ~(Πῶλος) ~οὐ  γὰρ   ἐθέλεις, ἐπεὶ δοκεῖ γέ σοι
[493]   αὐτοῦ γυμνασίου τῇ νῦν. σκόπει  γὰρ   εἰ ~τοιόνδε λέγεις περὶ τοῦ
[453]   ποιοῖ ~περὶ ὅτου λέγεται. σκόπει  γὰρ   εἴ σοι δοκῶ δικαίως ἀνερωτᾶν
[488]   ~πρεσβύτερον καὶ νεώτερον ὄντα. ἐγὼ  γὰρ   εἴ τι μὴ ὀρθῶς πράττω
[486]   πόρρω ἀεὶ φιλοσοφίας ἐλαύνοντας; νῦν  γὰρ   εἴ τις σοῦ λαβόμενος
[494]   ἐκπλαγῇς οὐδὲ μὴ αἰσχυνθῇς· ἀνδρεῖος  γὰρ   εἶ. ἀλλ' ~ἀποκρίνου μόνον. ~(Καλλίκλης)
[521]   μοι εἰπέ, Καλλίκλεις· ~δίκαιος  γὰρ   εἶ, ὥσπερ ἤρξω παρρησιάζεσθαι πρὸς
[479]   ὑγίεια καὶ ἀρετὴ σώματος. κινδυνεύουσι  γὰρ   ~ἐκ τῶν νῦν ἡμῖν ὡμολογημένων
[471]   τοῖς δικαστηρίοις ~ἡγούμενοι ἐλέγχειν. καὶ  γὰρ   ἐκεῖ οἱ ἕτεροι τοὺς ἑτέρους
[459]   ἔσται ~ῥήτωρ. ~(Γοργίας) καὶ  γὰρ   ἔλεγον, ἔν γε ὄχλῳ. ~(Σωκράτης)
[491]   καὶ ἐγὼ σοῦ; σὺ ~μὲν  γὰρ   ἐμὲ φῂς ἀεὶ ταὐτὰ λέγειν,
[485]   Εὐριπίδου, οὗπερ ἐμνήσθην. καὶ  γὰρ   ἐμοὶ τοιαῦτ' ~ἄττα ἐπέρχεται πρὸς
[467]   οὗ ἕνεκα πλέουσιν, πλουτεῖν· ~πλούτου  γὰρ   ἕνεκα πλέουσιν. ~(Πῶλος) πάνυ γε.
[457]   ἐκ τῶν πόλεων. ἐκεῖνος μὲν  γὰρ   ἐπὶ (δικαίου χρείᾳ παρέδωκεν,
[474]   ~(Πῶλος) ~πάνυ μὲν οὖν· καὶ  γὰρ   ἐπιθυμῶ εἰδέναι ὅτι ποτ' ἐρεῖς.
[486]   καί μοι μηδὲν ἀχθεσθῇς· εὐνοίᾳ  γὰρ   ἐρῶ ~τῇ σῇ οὐκ αἰσχρὸν
[513]   σοι πείθομαι. ~(Σωκράτης) ~ὁ δήμου  γὰρ   ἔρως, Καλλίκλεις, ἐνὼν ἐν
[452]   Σώκρατες, ἐξαπατᾷ σε Γοργίας· οὐ  γάρ   ἐστιν τούτου τέχνη περὶ
[451]   λογιστικὴ ἔχει περὶ τὸ αὐτὸ  γάρ   ἐστιν, τό τε ἄρτιον καὶ
[512]   ἐλάττω ἐνίοτε δύναται σῴζειν· πόλεις  γὰρ   ἔστιν ὅτε ὅλας ~σῴζει. μή
[456]   μᾶλλον ἄλλος ὁστισοῦν· οὐ  ~γὰρ   ἔστιν περὶ ὅτου οὐκ ἂν
[453]   ~ἄκουσον δή, Γοργία. ἐγὼ  γὰρ   εὖ ἴσθ' ὅτι, ὡς (ἐμαυτὸν
[520]   εἴπερ ἀληθῆ ἔλεγον. ἄλλην μὲν  γὰρ   εὐεργεσίαν τις εὐεργετηθείς, οἷον ~ταχὺς
[480]   ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ τοῦτο μὲν  γὰρ   ~εὐλαβητέον ἐὰν δὲ ἄλλον ἀδικῇ
[523]   κακῶς αἱ δίκαι δικάζονται. ἀμπεχόμενοι  γάρ,   ἔφη, οἱ κρινόμενοι ~κρίνονται· ζῶντες
[470]   δεῖ παλαιοῖς (πράγμασιν ἐλέγχειν· τὰ  ~γὰρ   ἐχθὲς καὶ πρώην γεγονότα ταῦτα
[527]   ὄντες βουλεύεσθαι νῦν. αἰσχρὸν  γὰρ   ἔχοντάς γε ὡς νῦν φαινόμεθα
[463]   οὖν ἂν μάθοις ἀποκριναμένου; ἔστιν  γὰρ   ῥητορικὴ κατὰ τὸν ἐμὸν
[477]   οὐκοῦν εἴπερ καλά, ἀγαθά;  γὰρ   ἡδέα ὠφέλιμα. ~(Πῶλος) ἀνάγκη.
[456]   δέ σοι τεκμήριον ἐρῶ· πολλάκις  γὰρ   ἤδη ~ἔγωγε μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ
[522]   ἂν εἰσελθὼν εἰς δικαστήριον. ~οὔτε  γὰρ   ἡδονὰς ἃς ἐκπεπόρικα ἕξω αὐτοῖς
[513]   πολιτικὸν καὶ ~ῥητορικόν· τῷ αὑτῶν  γὰρ   (ἤθει λεγομένων τῶν λόγων ἕκαστοι
[487]   ἄλλοι οὐκ ἔχουσιν· ~πεπαίδευσαί τε  γὰρ   ἱκανῶς, ὡς πολλοὶ ἂν φήσαιεν
[448]   (Χαιρεφῶν) ἐμοῦ. (Γοργίας) μὲν  γὰρ   καὶ ἀπειρηκέναι μοι ~δοκεῖ· πολλὰ
[525]   δὲ τούτοις καὶ Ὅμηρος· βασιλέας  γὰρ   καὶ ~δυνάστας ἐκεῖνος πεποίηκεν (τοὺς
[447]   ~οὐδὲν πρᾶγμα, Σώκρατες· ἐγὼ  γὰρ   καὶ ἰάσομαι. φίλος γάρ μοι
[447]   μάλα γε ἀστείας ἑορτῆς· πολλὰ  γὰρ   καὶ καλὰ (Γοργίας) ἡμῖν ὀλίγον
[466]   ἔχω, ἔα με χρῆσθαι· δίκαιον  γάρ.   καὶ νῦν ταύτῃ τῇ ἀποκρίσει
[484]   ἐνδιατρίψῃ, διαφθορὰ τῶν ~ἀνθρώπων. ἐὰν  γὰρ   καὶ πάνυ εὐφυὴς καὶ
[503]   σὺ λέγεις. ~(Σωκράτης) ~ἐξαρκεῖ. εἰ  γὰρ   καὶ τοῦτό ἐστι διπλοῦν, τὸ
[472]   εἴ τι διοίσουσιν ~ἀλλήλων. καὶ  γὰρ   καὶ τυγχάνει περὶ ὧν ἀμφισβητοῦμεν
[455]   καὶ τὸ σὸν σπεύδειν· ἴσως  γὰρ   καὶ τυγχάνει τις τῶν ἔνδον
[463]   εἶναι; ~(Σωκράτης) ~αἰσχρὸν ἔγωγε τὰ  γὰρ   κακὰ αἰσχρὰ καλῶ ἐπειδὴ δεῖ
[478]   γάρ; ~(Πῶλος) (ναί. ~(Σωκράτης) ~μεγάλου  γὰρ   κακοῦ ἀπαλλάττεται, ὥστε λυσιτελεῖ ὑπομεῖναι
[523]   παύσω τοῦτο γιγνόμενον. ~νῦν μὲν  γὰρ   κακῶς αἱ δίκαι δικάζονται. ἀμπεχόμενοι
[513]   κολακεία ~τυγχάνει οὖσα·  γάρ;   ~(Καλλίκλης) ἔστω, εἰ βούλει, σοὶ
[499]   ἀγαθαί, αἱ δὲ κακαί·  γάρ;   ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ἆρ' οὖν
[520]   τις αὐτῷ ἀργύριον διδῷ.  γάρ;   ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~δῆλον γὰρ
[499]   φρόνιμον καὶ ἀνδρεῖόν φαμεν.  γάρ;   ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) κακὸν δὲ
[520]   ~οἱ ἄνθρωποι, ἀλλ' ἀδικίᾳ·  γάρ;   ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν εἴ
[496]   (οἶμαι καὶ ἄλογον γίγνεται·  γάρ;   ~(Καλλίκλης) σφόδρα γε. ~(Σωκράτης) ἀλλ'
[510]   ἀδικοῦντα μὴ ~διδόναι δίκην.  γάρ;   ~(Καλλίκλης) φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τὸ
[470]   λέγω, Πῶλε· τὸν μὲν  γὰρ   καλὸν καὶ ἀγαθὸν ἄνδρα καὶ
[455]   τῆς ῥητορικῆς ~δύναμιν ἅπασαν· αὐτὸς  γὰρ   καλῶς ὑφηγήσω. οἶσθα γὰρ δήπου
[472]   μὴ εἰδέναι τε αἴσχιστον· τὸ  ~γὰρ   κεφάλαιον αὐτῶν ἐστιν γιγνώσκειν
[482]   πολὺ ἧττον ἔμπληκτος· μὲν  γὰρ   Κλεινίειος οὗτος ἄλλοτε ~ἄλλων ἐστὶ
[488]   ~οὐκοῦν τὰ τῶν βελτιόνων; οἱ  γὰρ   κρείττους βελτίους πολὺ κατὰ τὸν
[523]   ἔφη, οἱ κρινόμενοι ~κρίνονται· ζῶντες  γὰρ   κρίνονται. ~Πολλοὶ οὖν, δ'
[460]   ~μαθήσεται. ~(Σωκράτης) ~ἔχε δή· καλῶς  γὰρ   λέγεις. ἐάνπερ ῥητορικὸν σύ τινα
[454]   (εἶναι, ἐγὼ δ' ἐπανερωτῶ ὅπερ  γὰρ   λέγω, τοῦ ἑξῆς ἕνεκα ~περαίνεσθαι
[471]   λέγω. ~(Σωκράτης) ~ὦ μακάριε, ῥητορικῶς  γάρ   με ἐπιχειρεῖς ἐλέγχειν, ὥσπερ οἱ
[472]   εἷς ὢν οὐχ ὁμολογῶ· οὐ  γάρ   με σὺ ἀναγκάζεις, ἀλλὰ ~ψευδομάρτυρας
[485]   τοὺς ~φιλοσοφοῦντας. παρὰ νέῳ μὲν  γὰρ   μειρακίῳ ὁρῶν φιλοσοφίαν ἄγαμαι, καὶ
[517]   τῇ ~πόλει ὧν ἐπεθύμει. ἀλλὰ  γὰρ   μεταβιβάζειν τὰς ἐπιθυμίας καὶ μὴ
[513]   ~ὀρθῶς βουλεύῃ, Καλλίκλεις· οὐ  γὰρ   μιμητὴν δεῖ εἶναι ἀλλ' αὐτοφυῶς
[447]   ἐγὼ γὰρ καὶ ἰάσομαι. φίλος  γάρ   μοι (Γοργίας) ὥστ' ~ἐπιδείξεται ἡμῖν,
[490]   τὸν ἄρχοντα τῶν ~ἀρχομένων· τοῦτο  γάρ   μοι δοκεῖς βούλεσθαι λέγειν καὶ
[487]   ἀπατῶν ~ἐμὲ συγχωρήσαις ἄν· φίλος  γάρ   μοι εἶ, ὡς καὶ αὐτὸς
[448]   πολὺ ἂν ἥδιον σέ. ~δῆλος  γάρ   μοι πῶλος καὶ ἐξ ὧν
[495]   αὐτὸς αὑτὸν θεάσηται ὀρθῶς. ~εἰπὲ  γάρ   μοι, τοὺς εὖ πράττοντας τοῖς
[465]   ἐμοὶ συγγνώμην ἔχειν ἐστίν· λέγοντος  γάρ   μου ~βραχέα οὐκ ἐμάνθανες, οὐδὲ
[467]   εἶναι, (τούτου πρόσθεν) ~(Σωκράτης) καὶ  γὰρ   νῦν ὁμολογῶ. ~(Πῶλος) οὐκ οὖν
[448]   ~(Γοργίας) ~ἀληθῆ, (Χαιρεφῶν) καὶ  γὰρ   νυνδὴ αὐτὰ ταῦτα ἐπηγγελλόμην, καὶ
[485]   ~Σώκρατες, οὗτος ἀνήρ.  γὰρ   νυνδὴ ἔλεγον, ὑπάρχει τούτῳ τῷ
[503]   τις τούτων τοιοῦτος γέγονεν· φέρε  γάρ,   ~ὁ ἀγαθὸς ἀνὴρ καὶ ἐπὶ
[448]   πῶλος παρεσκευάσθαι εἰς λόγους· ἀλλὰ  γὰρ   ~ὑπέσχετο (Χαιρεφῶν) τι οὐ
[519]   εἶναι καὶ ὅσοι σοφισταί. καὶ  γὰρ   οἱ ~σοφισταί, τἆλλα σοφοὶ ὄντες,
[503]   ἔτι τοῦτο ἐρωτᾷς· εἰσὶ μὲν  γὰρ   οἳ κηδόμενοι τῶν πολιτῶν λέγουσιν
[470]   ~καὶ ἀληθῆ γε ἐρῶ· οὐ  γὰρ   οἶδα παιδείας ὅπως ἔχει καὶ
[489]   ἁμάρτῃ, ἕρμαιον ~τοῦτο ποιούμενος; ἐμὲ  γὰρ   οἴει ἄλλο τι λέγειν τὸ
[454]   Σώκρατες, ἄλλο. ~(Σωκράτης) ~καλῶς  γὰρ   οἴει· γνώσῃ δὲ ἐνθένδε. εἰ
[451]   ~γεωμετρίαν ῥητορικὴν λέγειν. ~(Γοργίας) ὀρθῶς  γὰρ   οἴει, Σώκρατες, καὶ δικαίως
[483]   τῶν ἄλλων ~ζητεῖν ἔχειν· ἀγαπῶσι  γὰρ   οἶμαι αὐτοὶ ἂν τὸ ἴσον
[496]   ~ψυχῆς εἴτε σώματος βούλει; οὐδὲν  γὰρ   οἶμαι διαφέρει. ἔστι ταῦτα
[490]   ταῦτ' ἔστιν λέγω. τοῦτο  γὰρ   οἶμαι ἐγὼ τὸ δίκαιον εἶναι
[525]   τιμωρίαις συνεχόμενον ὡς ἀνίατον οὐ  γὰρ   ~οἶμαι ἐξῆν αὐτῷ· διὸ καὶ
[511]   περιπατεῖ ἐν μετρίῳ ~σχήματι· λογίζεσθαι  γὰρ   οἶμαι ἐπίσταται ὅτι ἄδηλόν ἐστιν
[496]   ~(Καλλίκλης) ἥκιστά γε. ~(Σωκράτης) θαυμάσιον  γὰρ   (οἶμαι καὶ ἄλογον γίγνεται·
[505]   ταῦτα; ~(Καλλίκλης) ἔστω. ~(Σωκράτης) ~οὐ  γὰρ   οἶμαι λυσιτελεῖ μετὰ μοχθηρίας σώματος
[458]   μεγίστου ἄλλον ἀπαλλάξαι. οὐδὲν  γὰρ   οἶμαι ~τοσοῦτον κακὸν εἶναι ἀνθρώπῳ,
[449]   τε διὰ ~βραχυτάτων. ~(Γοργίας) ~πάνυ  γὰρ   οἶμαι, Σώκρατες, ἐπιεικῶς τοῦτο
[525]   ἐνθάδε καὶ ἐν Ἅιδου· οὐ  γὰρ   οἷόν τε ἄλλως ἀδικίας ἀπαλλάττεσθαι.
[523]   λέξω μέλλω λέγειν. ὥσπερ  γὰρ   Ὅμηρος λέγει, ~διενείμαντο τὴν ἀρχὴν
[523]   ἐγὼ δὲ ~λόγον· ὡς ἀληθῆ  γὰρ   ὄντα σοι λέξω μέλλω
[519]   τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν πέρι. ~αἰσθάνομαι  γάρ,   ὅταν πόλις τινὰ τῶν
[455]   ῥητορικὸς οὐ συμβουλεύσει; δῆλον  γὰρ   ὅτι ἐν ἑκάστῃ αἱρέσει τὸν
[500]   ~οὕτως ἀποδέχου ὡς παίζοντος· ὁρᾷς  γὰρ   ὅτι περὶ τούτου ἡμῖν εἰσιν
[487]   ἤδη ἐστὶν ~αὐτὰ τἀληθῆ. ~ἐννοῶ  γὰρ   (ὅτι τὸν μέλλοντα βασανιεῖν ἱκανῶς
[520]   γάρ; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~δῆλον  γὰρ   ὅτι τοῦτο αἴτιόν ἐστιν, ὅτι
[506]   γε κόσμον ἔχουσα κοσμία; ~πῶς  γὰρ   οὐ μέλλει; ~ἡ δέ (γε
[491]   λέγεις τοὺς σώφρονας. ~(Σωκράτης) ~πῶς  γὰρ   (οὔ) οὐδεὶς ὅστις οὐκ ἂν
[469]   λέγω τῶν ἀνθρώπων; ~(Σωκράτης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Πῶλος) ~ὅστις οὖν ἀποκτείνυσιν
[449]   λέγειν, καὶ φρονεῖν; ~(Γοργίας) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ἆρ' οὖν, (ἣν
[478]   καὶ ~ὑγιῆ εἶναι. ~(Πῶλος) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν οὕτως
[453]   ἄν σοι ἀπεκέκριτο; ~(Γοργίας) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~ἴθι δὴ καὶ
[476]   ἀνάγκη τι κάεσθαι; ~(Πῶλος) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~καὶ εἰ σφόδρα
[496]   ὄνομα ὀφθαλμία; ~(Καλλίκλης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) οὐ δήπου καὶ
[498]   ἡδοναί, εἴπερ χαίρουσιν; ~(Καλλίκλης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) οὐκοῦν ἀγαθῶν παρόντων
[516]   ἐστὶν οὔ; ~(Καλλίκλης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) οὐκοῦν ἀνθρώπων Περικλῆς
[464]   τι καὶ ψυχήν; ~(Γοργίας) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν καὶ τούτων
[499]   αἱ δὲ πονηραί; ~(Καλλίκλης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν τὰς μὲν
[475]   καὶ τοῦτο ἀνάγκη; ~(Πῶλος) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~πρῶτον (μὲν δὴ
[488]   σὺ ἄρτι ἔλεγες. ~(Καλλίκλης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) τὰ τῶν πολλῶν
[477]   ἡγῇ τινα εἶναι; ~(Πῶλος) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~ταύτην οὖν οὐκ
[498]   εἶδες ἄνδρα δειλόν; ~(Καλλίκλης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~τί οὖν; ἀπιόντων
[495]   ἀνδρείαν ἑτέραν ἡδονῆς; ~(Καλλίκλης) πῶς  γὰρ   οὔ; ~(Σωκράτης) ~φέρε δὴ ὅπως
[476]   ὑπό τινος ποιοῦντος; ~(Πῶλος) πῶς  γὰρ   οὔ; ὑπό γε τοῦ κολάζοντος.
[452]   ~ἔργον μέγιστόν ἐστιν ἀγαθόν; πῶς  γὰρ   οὔ, φαίη ἂν ἴσως,
[487]   αἰσχυντηροτέρω μᾶλλον τοῦ δέοντος· πῶς  γὰρ   οὔ; ~ὥ γε εἰς τοσοῦτον
[527]   σὺ πιστεύων ἐμὲ παρακαλεῖς· ἔστι  γὰρ   οὐδενὸς ~ἄξιος Καλλίκλεις.
[503]   χρόνῳ χείρους ~ὄντες; ἐγὼ μὲν  γὰρ   οὐκ οἶδα τίς ἐστιν οὗτος.
[452]   ἀγαθὸν εἶναι πλοῦτον; ~φήσομεν. πῶς  γὰρ   οὔκ; ἐρεῖ. καὶ μὴν ἀμφισβητεῖ
[466]   εἶναι τῷ δυναμένῳ. ~(Πῶλος) φημὶ  γὰρ   οὖν. ~(Σωκράτης) ~ἀγαθὸν οὖν οἴει
[505]   μοχθηρίας σώματος ζῆν ἀνθρώπῳ· ἀνάγκη  γὰρ   ~οὕτω καὶ ζῆν μοχθηρῶς.
[504]   οὔ; ~(Καλλίκλης) συγχωρῶ. ~(Σωκράτης) ~τί  γὰρ   ὄφελος, Καλλίκλεις, σώματί γε
[485]   ψελλιζομένους καὶ παίζοντας. ὅταν μὲν  γὰρ   ~παιδίον ἴδω, ἔτι προσήκει
[483]   ἐδιώκαθες κατὰ φύσιν. φύσει μὲν  γὰρ   πᾶν ~αἴσχιόν ἐστιν ὅπερ καὶ
[456]   ἐκ τῶν πόλεων. ἐκεῖνοι μὲν  γὰρ   παρέδοσαν ἐπὶ τῷ δικαίως χρῆσθαι
[462]   μοι δοκεῖ εἶναι; ~(Πῶλος) ~οὐ  γὰρ   πέπυσμαι ὅτι ἐμπειρίαν τινὰ αὐτὴν
[494]   πείθεις, Σώκρατες. τῷ μὲν  γὰρ   πληρωσαμένῳ ἐκείνῳ οὐκέτ' ἔστιν ἡδονὴ
[448]   ἐμπειριῶν ἐμπείρως ~ηὑρημέναι· ἐμπειρία μὲν  γὰρ   ποιεῖ τὸν αἰῶνα ἡμῶν πορεύεσθαι
[466]   σμικρότατον, ὥσπερ νυνδὴ ἔλεγον· οὐδὲν  ~(γὰρ   ποιεῖν ὧν βούλονται ὡς ἔπος
[519]   δὲ ὅλον ψεῦδός ἐστιν· προστάτης  γὰρ   πόλεως (οὐδ' ἂν εἷς ποτε
[487]   καὶ ~εὔνοιαν καὶ παρρησίαν. ἐγὼ  γὰρ   πολλοῖς ἐντυγχάνω οἳ ἐμὲ οὐχ
[517]   ~λέγω, ἵνα ῥᾷον καταμάθῃς. τούτων  γὰρ   ποριστικὸν εἶναι κάπηλον ὄντα
[505]   οὔ; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) οὕτω  γάρ   που αὐτῇ ἄμεινον τῇ ψυχῇ;
[482]   κατηγόρει ~πρὸς σὲ παθεῖν. ἔφη  γάρ   που Γοργίαν ἐρωτώμενον ὑπὸ σοῦ,
[478]   ~(Πῶλος) ἦν γάρ. ~(Σωκράτης) ~σωφρονίζει  γάρ   που καὶ δικαιοτέρους ποιεῖ καὶ
[479]   δυνάστας; ~(Πῶλος) ἔοικε. ~(Σωκράτης) ~σχεδὸν  γάρ   που οὗτοι, ἄριστε, τὸ
[499]   ~(Καλλίκλης) δῆλον δή. ~(Σωκράτης) ~ἕνεκα  γάρ   που τῶν ἀγαθῶν ἅπαντα ἡμῖν
[523]   προειδότας αὐτοὺς τὸν θάνατον· νῦν  ~γὰρ   προί̈ σασι. τοῦτο μὲν οὖν
[457]   περὶ τῆς ῥητορικῆς. ~δυνατὸς μὲν  γὰρ   πρὸς ἅπαντάς ἐστιν ῥήτωρ
[465]   τὸ τοιοῦτον, Πῶλε τοῦτο  γὰρ   ~πρὸς σὲ λέγω ὅτι τοῦ
[491]   πόλεως πράγματα καὶ ~ἀνδρείους. τούτους  γὰρ   (προσήκει τῶν πόλεων ἄρχειν, καὶ
[447]   ἐθελήσειεν ἂν (ἡμῖν διαλεχθῆναι; ~βούλομαι  γὰρ   πυθέσθαι παρ' αὐτοῦ τίς
[463]   βούλεται πῶλος πυνθάνεσθαι, ~πυνθανέσθω· οὐ  γάρ   (πω πέπυσται ὁποῖόν φημι ἐγὼ
[463]   ~εἰκότως γε, Γοργία· οὐδὲν  γάρ   πω σαφὲς λέγω, πῶλος δὲ
[470]   ~οὐκ οἶδα, Πῶλε· οὐ  γάρ   πω συγγέγονα τῷ ἀνδρί. ~(Πῶλος)
[468]   ποιεῖ δοκεῖ αὐτῷ·  γάρ;   ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν
[478]   ~(Σωκράτης) ἀλλ' ὠφέλιμόν γε.  γάρ;   ~(Πῶλος) (ναί. ~(Σωκράτης) ~μεγάλου γὰρ
[480]   ὡς ἱκανὸν κακὸν ἕξοντα. οὐ  γάρ;   ~(Πῶλος) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~ἐὰν
[451]   ἀπόκρισιν ἣν ἠρόμην διαπέρανον. ἐπεὶ  γὰρ   ῥητορικὴ τυγχάνει ~μὲν οὖσα τούτων
[451]   (καὶ οὐδέν πω σαφές. ~οἴομαι  γάρ   σε ἀκηκοέναι ἐν τοῖς συμποσίοις
[473]   ἑταῖρε, ταὐτὰ ἐμοὶ λέγειν· φίλον  γάρ   σε ~ἡγοῦμαι. νῦν μὲν οὖν
[497]   βούλῃ, καὶ τῇδε ἐπίσκεψαι ~οἶμαι  γάρ   σοι οὐδὲ ταύτῃ (ὁμολογεῖσθαι· ἄθρει
[459]   οὐδὲν διδάξεις ~τὸν ἀφικνούμενον οὐ  γὰρ   σὸν ἔργον ποιήσεις δ' ἐν
[481]   ~σπουδάζοντα παίζοντα; εἰ μὲν  γὰρ   σπουδάζεις τε καὶ τυγχάνει ταῦτα
[492]   ἐπεξέρχῃ τῷ λόγῳ παρρησιαζόμενος· σαφῶς  γὰρ   ~σὺ νῦν λέγεις οἱ
[495]   δοκοῦντα σαυτῷ ἐρεῖς. ~(Καλλίκλης) καὶ  γὰρ   σύ, Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~οὐ
[495]   εἶναι μετὰ ἐπιστήμης; ~(Καλλίκλης) ἔλεγον  γάρ.   ~(Σωκράτης) ἄλλο τι οὖν ὡς
[497]   ἀδύνατον φῂς εἶναι. ~(Καλλίκλης) φημὶ  γάρ.   ~(Σωκράτης) ἀνιώμενον δέ γε χαίρειν
[477]   νυνδὴ (ὡμολόγηται ἡμῖν; ~(Πῶλος) ὡμολόγηται  γάρ.   ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν ἀνιαρότατόν ἐστι
[478]   ἀπαλλαγὴ ἦν, πονηρίας; ~(Πῶλος) ἦν  γάρ.   ~(Σωκράτης) ~σωφρονίζει γάρ που καὶ
[519]   τοὺς παλαιούς, ~οὐκ αἰσθάνονται. ἄνευ  γὰρ   σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης λιμένων καὶ
[495]   τὸ πάντως χαίρειν· ταῦτά τε  γὰρ   τὰ νυνδὴ αἰνιχθέντα ~πολλὰ καὶ
[519]   τῆς πόλεως ἧς προστατεῖ. κινδυνεύει  γὰρ   ταὐτὸν ~εἶναι, ὅσοι τε πολιτικοὶ
[456]   τῇ ἄλλῃ πάσῃ ἀγωνίᾳ. καὶ  ~γὰρ   (τῇ ἄλλῃ ἀγωνίᾳ οὐ τούτου
[522]   μήτε εἰρηκὼς μήτε εἰργασμένος. αὕτη  γὰρ   τῆς βοηθείας ἑαυτῷ πολλάκις ~ἡμῖν
[521]   ἂν κρίνοιτο κατηγοροῦντος ὀψοποιοῦ. ~σκόπει  γάρ,   τί ἂν ἀπολογοῖτο τοιοῦτος
[476]   τι, αὐτὸς λόγος; τέμνεται  γάρ   τι. ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~καὶ
[456]   δύναμίς ἐστιν τῆς ~ῥητορικῆς. δαιμονία  γάρ   τις ἔμοιγε καταφαίνεται τὸ μέγεθος
[454]   οἴει· γνώσῃ δὲ ἐνθένδε. εἰ  γάρ   τίς σε ἔροιτο· ἆρ' ἔστιν
[522]   φέροντα (τὸν θάνατον. ~αὐτὸ μὲν  γὰρ   τὸ ἀποθνῄσκειν οὐδεὶς φοβεῖται, ὅστις
[484]   τοὺς λόγους, καταγέλαστοί εἰσιν. ~συμβαίνει  γὰρ   τὸ τοῦ Εὐριπίδου· ~αντιοπε τέ
[505]   τίς οὖν ἄλλος ἐθέλει; μὴ  γάρ   τοι ἀτελῆ γε τὸν λόγον
[506]   χρὴ ἀντιλαμβάνεσθαι καὶ ἐλέγχειν. οὐδὲ  γάρ   ~τοι ἔγωγε εἰδὼς λέγω
[484]   ἔλθῃς ἐάσας ἤδη ~φιλοσοφίαν. φιλοσοφία  γάρ   τοί ἐστιν, Σώκρατες, χαρίεν,
[492]   λέγεις δεινὸς βίος. οὐ  γάρ   τοι θαυμάζοιμ' ἂν εἰ ~Εὐριπίδης
[499]   ἐκ τῶν ὡμολογημένων· ~καὶ δὶς  γάρ   τοι καὶ τρίς φασιν καλὸν
[455]   περὶ τῆς (ῥητορικῆς· ἐγὼ μὲν  γάρ   τοι ~οὐδ' αὐτός πω δύναμαι
[458]   καὶ τὸ τῶν παρόντων. πάλαι  γάρ   τοι, πρὶν καὶ ὑμᾶς ἐλθεῖν,
[458]   τοῖς λεγομένοις ὑπὸ σοῦ· ἴσως  γάρ   τοι σοῦ ~ὀρθῶς λέγοντος ἐγὼ
[488]   καλεῖς σὺ καὶ κρείττω; (οὐδὲ  γάρ   τοι τότε οἷός ~τ'
[493]   τῷ ὄντι ἴσως τέθναμεν· ἤδη  γάρ   του ἔγωγε καὶ ~ἤκουσα τῶν
[478]   ὅτι μηδὲ κάμνων. ~(Σωκράτης) ~οὐ  γὰρ   τοῦτ' ἦν εὐδαιμονία, ὡς ἔοικε,
[469]   ὂν τὸ ἀδικεῖν. ~(Πῶλος)  γὰρ   τοῦτο μέγιστον; οὐ τὸ ἀδικεῖσθαι
[512]   σῴζειν τε καὶ σῴζεσθαι. μὴ  γὰρ   τοῦτο μέν, τὸ ζῆν ὁποσονδὴ
[453]   μοι δοκεῖς ἱκανῶς ὁρίζεσθαι· ἔστιν  γὰρ   τοῦτο τὸ ~κεφάλαιον αὐτῆς. ~(Σωκράτης)
[465]   ἦν, φίλε Πῶλε σὺ  γὰρ   τούτων ἔμπειρος ὁμοῦ ἂν ~πάντα
[475]   μᾶλλον ἀδικεῖν ἀδικεῖσθαι· κάκιον  γὰρ   τυγχάνει ὄν. ~(Πῶλος) φαίνεται. ~(Σωκράτης)
[482]   αἰσχυνθεὶς ἐνόει ~εἰπεῖν. σὺ  γὰρ   τῷ ὄντι, Σώκρατες, εἰς
[517]   ἐν τοῖς λόγοις· ἐν παντὶ  γὰρ   τῷ χρόνῳ ὃν διαλεγόμεθα ~οὐδὲν
[484]   καὶ εὐδόκιμον ἔσεσθαι ἄνδρα. καὶ  γὰρ   τῶν νόμων ἄπειροι ~γίγνονται τῶν
[481]   τοῦτον τοιαῦτα ἕτερα ~πέπονθας. τοῖς  γὰρ   τῶν παιδικῶν βουλεύμασίν τε καὶ
[506]   ἆρα ἔστιν ταῦτα; ~ἐγὼ μὲν  γάρ   φημι. ~(τάξει ἆρα τεταγμένον καὶ
[449]   ἀκοῦσαι. ~(Σωκράτης) ~φέρε δή· ῥητορικῆς  γὰρ   φῂς ἐπιστήμων τέχνης (εἶναι καὶ
[501]   βέλτιον εἴτε χεῖρον. ἐμοὶ ~μὲν  γάρ,   Καλλίκλεις, δοκοῦσίν τε εἶναι,
[525]   ἦν οἷς ἐξῆν ἀλλὰ  γάρ,   Καλλίκλεις, ~ἐκ τῶν (δυναμένων
[526]   ἄξιον ~ἄγασθαι τῶν γιγνομένων· χαλεπὸν  γάρ,   Καλλίκλεις, καὶ πολλοῦ ἐπαίνου
[466]   γέ σοι πρὸς ~ἀμφότερα. φημὶ  γάρ,   Πῶλε, ἐγὼ καὶ τοὺς
[482]   παιδικά, παῦσον ~ταῦτα λέγουσαν. λέγει  γάρ,   φίλε ἑταῖρε, νῦν
[474]   ἐγὼ οἶμαι δεῖν εἶναι. ἐγὼ  γὰρ   ὧν ἂν λέγω ἕνα μὲν
[521]   ὅνπερ πρὸς Πῶλον ἔλεγον· ~κρινοῦμαι  γὰρ   ὡς ἐν παιδίοις ἰατρὸς ἂν
[494]   ~(Σωκράτης) ~εὖγε, βέλτιστε· διατέλει  γὰρ   ὥσπερ ἤρξω, καὶ ὅπως μὴ
[471]   τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ, ἀλλ' εἰς  φρέαρ   ἐμβαλὼν καὶ ἀποπνίξας ~πρὸς τὴν
[472]   ~ἐγὼ αὖ οἶμαι. παραβαλόντες οὖν  παρ'   ἀλλήλους σκεψώμεθα εἴ τι διοίσουσιν
[452]   ὂν παρὰ Γοργίᾳ  παρ'   ἄλλῳ ὁτῳοῦν. ~φαῖμεν ἂν οὖν
[461]   ἐὰν μὴ ἔλθῃ ταῦτα εἰδὼς  ~παρ'   αὐτόν, αὐτὸς διδάξειν, ἔπειτα ἐκ
[482]   ἐρωτώμενον ὑπὸ σοῦ, ἐὰν ἀφίκηται  παρ'   ~αὐτὸν μὴ ἐπιστάμενος τὰ δίκαια
[447]   (ἡμῖν διαλεχθῆναι; ~βούλομαι γὰρ πυθέσθαι  παρ'   αὐτοῦ τίς δύναμις τῆς
[452]   ἀμφισβητεῖ γε (Γοργίας) ὅδε τὴν  παρ'   αὑτῷ ~τέχνην μείζονος ἀγαθοῦ αἰτίαν
[447]   πάρεσμεν. ~(Καλλίκλης) ~οὐκοῦν ὅταν βούλησθε  παρ'   ἐμὲ ἥκειν οἴκαδε· παρ' ἐμοὶ
[506]   σὺ ἐμοί, ἀλλὰ μέγιστος εὐεργέτης  παρ'   ἐμοὶ ~ἀναγεγράψῃ. ~(Καλλίκλης) λέγε, ὠγαθέ,
[447]   βούλησθε παρ' ἐμὲ ἥκειν οἴκαδε·  παρ'   ἐμοὶ γὰρ (Γοργίας) καταλύει ~καὶ
[470]   φημί, Πῶλε, εἴ σοι  παρ'   ἐμοῦ ἥδιόν ἐστιν ἀκούειν, ὅταν
[460]   τύχῃ μὴ εἰδώς, καὶ ταῦτα  παρ'   ἐμοῦ ~μαθήσεται. ~(Σωκράτης) ~ἔχε δή·
[470]   ἔοικε, καὶ παρὰ σοῦ καὶ  παρ'   ἐμοῦ ὁμολογεῖται. ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης)
[462]   δέ, Πῶλε; ἤδη πέπυσαι  παρ'   ἐμοῦ ὅτι φημὶ (αὐτὴν εἶναι,
[500]   δοκοῦντα ἀποκρίνου, μήτ' (αὖ τὰ  παρ'   ἐμοῦ ~οὕτως ἀποδέχου ὡς παίζοντος·
[482]   ~ταῦτα λέγων. νόμιζε τοίνυν καὶ  παρ'   ἐμοῦ χρῆναι ἕτερα τοιαῦτα ἀκούειν,
[505]   ἔλεγον, εἷς ὢν ἱκανὸς ~γένωμαι.  ἀτὰρ   κινδυνεύει ἀναγκαιότατον εἶναι οὕτως. εἰ
[462]   γὰρ δήπου καὶ σὺ ἐπίστασθαι  ἅπερ   (Γοργίας) οὔ; ~(Πῶλος) ἔγωγε.
[484]   δοκεῖ δέ μοι καὶ ~Πίνδαρος  ἅπερ   ἐγὼ λέγω ἐνδείκνυσθαι ἐν τῷ
[483]   αἰσχύνηται (καὶ μὴ τολμᾷ λέγειν  ἅπερ   νοεῖ, ἀναγκάζεται ἐναντία ~λέγειν.
[487]   σου ἀκούω ταὐτὰ ἐμοὶ ~συμβουλεύοντος  ἅπερ   τοῖς σεαυτοῦ ἑταιροτάτοις, ἱκανόν μοι
[512]   εἰ βούλοιτο λέγειν, ~Καλλίκλεις,  ἅπερ   ὑμεῖς, σεμνύνων (τὸ πρᾶγμα, καταχώσειεν
[488]   ὑστέρῳ χρόνῳ μὴ ταὐτὰ πράττοντα  ἅπερ   ὡμολόγησα, πάνυ με ἡγοῦ βλᾶκα
[451]   (συγγραφόμενοι, ὅτι τὰ μὲν ἄλλα  ~καθάπερ   ἀριθμητικὴ λογιστικὴ ἔχει
[485]   ~ἄττα ἐπέρχεται πρὸς σὲ λέγειν,  οἷάπερ   ἐκεῖνος πρὸς τὸν ἀδελφόν, ὅτι
[510]   ὀλίγιστα; ~σκέψαι εἰ σοὶ δοκεῖ  ἥπερ   ἐμοί. ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖ
[481]   Πυριλάμπους. αἰσθάνομαι οὖν σου ἑκάστοτε,  καίπερ   ὄντος δεινοῦ, ~ὅτι ἂν φῇ
[512]   νόμος ἐστὶ σεμνύνεσθαι τὸν κυβερνήτην,  καίπερ   σῴζοντα ἡμᾶς, ~οὐδέ γε,
[515]   Θεμιστοκλῆς. ~(Καλλίκλης) ἔμοιγε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν  εἴπερ   ἀγαθοί, δῆλον ὅτι ἕκαστος αὐτῶν
[515]   ἀλλ' ἀνάγκη ἐκ τῶν ὡμολογημένων,  εἴπερ   ἀγαθός γ' ἦν ~ἐκεῖνος πολίτης.
[516]   ἔστω δὴ ταῦτα. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν  εἴπερ   ἀγριωτέρους, ἀδικωτέρους τε καὶ χείρους;
[474]   ἀδικεῖν. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν καὶ κάκιον,  εἴπερ   αἴσχιον. ~(Πῶλος) ἥκιστά γε. ~(Σωκράτης)
[475]   αἴσχιον; ~(Πῶλος) ἔλεγον. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν  εἴπερ   αἴσχιον τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι,
[520]   τὸ εἰκός, μόνοις τούτοις ~ἐνεχώρει,  εἴπερ   ἀληθῆ ἔλεγον. ἄλλην μὲν γὰρ
[472]   ἀδικοῦντά τε καὶ ἄδικον ὄντα,  εἴπερ   Ἀρχέλαον ἄδικον μὲν ἡγῇ ~εἶναι,
[463]   ~γὰρ δίκαιον, Πῶλε· ἀλλ'  εἴπερ   βούλει πυθέσθαι, ἐρώτα ὁποῖον μόριον
[471]   κατὰ τὸν σὸν λόγον; ~(Σωκράτης)  εἴπερ   γε, φίλε, ἄδικος. ~(Πῶλος)
[477]   ὠφελίαν; βελτίων τὴν ψυχὴν γίγνεται,  εἴπερ   ~δικαίως κολάζεται; ~(Πῶλος) εἰκός γε.
[458]   τό γ' ἐμὸν οὐδὲν κωλύει,  εἴπερ   ἐθέλει (Γοργίας) ~(Γοργίας) ~αἰσχρὸν δὴ
[516]   γεγονέναι ἀντὶ ~ἀδικωτέρων ὑπ' ἐκείνου,  εἴπερ   (ἐκεῖνος ἐπεμελεῖτο αὐτῶν ἀγαθὸς ὢν
[495]   ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν,  εἴπερ   ἐναντία ἐστὶν ταῦτα ἀλλήλοις, ἀνάγκη
[468]   δύναται ἐν τῇ πόλει ταύτῃ,  εἴπερ   ἐστὶ τὸ ~μέγα δύνασθαι ἀγαθόν
[515]   συνουσίᾳ τῇ σῇ; ὀκνεῖς ἀποκρίνασθαι,  ~εἴπερ   ἔστιν τι ἔργον σὸν ἔτι
[494]   ἡδέως ἂν βιῶναι. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν  εἴπερ   ἡδέως, καὶ εὐδαιμόνως; ~(Καλλίκλης) πάνυ
[477]   κολαζόμενος. ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν  εἴπερ   καλά, ἀγαθά; γὰρ ἡδέα
[478]   ποιεῖ ὠφελίαν ἀμφότερα,  εἴπερ   κάλλιστόν ~ἐστιν; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης)
[510]   μὴ ἀδικεῖν; πολλοῦ δεῖ,  εἴπερ   ὅμοιος ἔσται τῷ ἄρχοντι ὄντι
[495]   ἐμοῦ ἱκανῶς ~τὰ ὄντα ἐξετάζοις,  εἴπερ   παρὰ τὰ δοκοῦντα σαυτῷ ἐρεῖς.
[495]   τοίνυν ὀρθῶς ποιῶ οὔτ' ἐγώ,  εἴπερ   ποιῶ τοῦτο, οὔτε σύ. ἀλλ'
[480]   πῶς λέγομεν, Πῶλε,  εἴπερ   τὰ πρότερον μένει ἡμῖν ~ὁμολογήματα;
[468]   ἀποκρίνῃ; ~(Πῶλος) ἀληθῆ. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν  εἴπερ   ταῦτα ὁμολογοῦμεν, εἴ τις ἀποκτείνει
[450]   ῥητορικὰς καλεῖς, οὔσας περὶ λόγους,  εἴπερ   ~ταύτην ῥητορικὴν καλεῖς, ἂν
[453]   ἴσθ' ὅτι, ὡς (ἐμαυτὸν πείθω,  εἴπερ   τις ~ἄλλος ἄλλῳ διαλέγεται βουλόμενος
[459]   ~(Γοργίας) ἀληθῆ λέγεις. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν  εἴπερ   τοῦ ἰατροῦ πιθανώτερος ἔσται, τοῦ
[468]   ~ἆρ' οὖν καὶ βούλεται,  εἴπερ   τυγχάνει ταῦτα κακὰ ὄντα; τί
[520]   ἀσφαλὲς ταύτην τὴν εὐεργεσίαν προέσθαι,  εἴπερ   τῷ ὄντι ~δύναιτό τις ἀγαθοὺς
[498]   χαίρουσιν πάρεστιν τἀγαθά, αἱ ἡδοναί,  εἴπερ   χαίρουσιν; ~(Καλλίκλης) πῶς γὰρ οὔ;
[522]   ἐθέλω λόγον λέξαι. ~(Καλλίκλης) ἀλλ'  ἐπείπερ   γε καὶ τἆλλα ἐπέρανας, καὶ
[497]   σμικρά τε καὶ στενὰ ταῦτα,  ἐπείπερ   Γοργίᾳ δοκεῖ οὕτως. ~(Σωκράτης) ~εὐδαίμων
[527]   ὁρᾷς ὅτι τρεῖς ὄντες ὑμεῖς,  ~οἵπερ   σοφώτατοί ἐστε τῶν νῦν Ἑλλήνων,
[521]   τόδε μέντοι εὖ οἶδ' ὅτι,  ἐάνπερ   εἰσίω εἰς ~δικαστήριον περὶ (τούτων
[460]   ~ἔχε δή· καλῶς γὰρ λέγεις.  ἐάνπερ   ῥητορικὸν σύ τινα ποιήσῃς, ἀνάγκη
[477]   ἄρα; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~ἆρα  ἥνπερ   ἐγὼ ὑπολαμβάνω τὴν ὠφελίαν; βελτίων
[524]   ἔχει τὴν ἕξιν τὴν αὑτοῦ  ἥνπερ   καὶ ὅτε ἔζη ἄνθρωπος,
[517]   ὄντι γε ~ἐστὶν σώματος θεραπεία,  ἥνπερ   καὶ προσήκει τούτων ἄρχειν πασῶν
[510]   εἶναι ~ὡς οἷόν τε μάλιστα,  ὅνπερ   οἱ παλαιοί τε καὶ σοφοὶ
[521]   αὐτὸς δέ μοι ἥκει λόγος  ὅνπερ   πρὸς Πῶλον ἔλεγον· ~κρινοῦμαι γὰρ
[458]   καὶ σὺ εἶ τῶν ἀνθρώπων  ὧνπερ   καὶ ἐγώ, ~ἡδέως ἄν σε
[449]   ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν περὶ  ὧνπερ   λέγειν, καὶ φρονεῖν; ~(Γοργίας) πῶς
[453]   ἐπὶ τῶν αὐτῶν τεχνῶν λέγωμεν  ὧνπερ   νυνδή· ἀριθμητικὴ οὐ διδάσκει
[482]   λεγομένοις. οὖν ἐκείνην ἐξέλεγξον,  ὅπερ   ~ἄρτι ἔλεγον, ὡς οὐ τὸ
[469]   ~(Πῶλος) ~ἀλλ' ἔγωγε τοῦτο λέγω  ὅπερ   ἄρτι, ἐξεῖναι ἐν τῇ πόλει,
[454]   δῆλον (εἶναι, ἐγὼ δ' ἐπανερωτῶ  ὅπερ   γὰρ λέγω, τοῦ ἑξῆς ἕνεκα
[482]   δημηγορεῖς ταὐτὸν παθόντος Πώλου πάθος  ὅπερ   Γοργίου κατηγόρει ~πρὸς σὲ παθεῖν.
[469]   εἰ τὸ τυραννεῖν γε λέγεις  ὅπερ   ἐγώ. ~(Πῶλος) ~ἀλλ' ἔγωγε τοῦτο
[448]   ἂν αὐτὸν ὠνομάζομεν δικαίως; οὐχ  ὅπερ   ἐκεῖνον; ~(Πῶλος) πάνυ γε. ~(Χαιρεφῶν)
[492]   δή φασιν εἶναι τὴν ἀκολασίαν,  ὅπερ   ἐν τοῖς πρόσθεν ἐγὼ ἔλεγον,
[503]   εἰ δὲ μὴ τοῦτο, ἀλλ'  ~ὅπερ   ἐν τῷ ὑστέρῳ λόγῳ ἠναγκάσθημεν
[452]   σὲ ~δημιουργὸν εἶναι αὐτοῦ. ~(Γοργίας)  ~ὅπερ   ἐστίν, Σώκρατες, τῇ ἀληθείᾳ
[483]   μὲν γὰρ πᾶν ~αἴσχιόν ἐστιν  ὅπερ   καὶ κάκιον, τὸ ἀδικεῖσθαι, νόμῳ
[465]   ~ἰατρικήν, τοῦτο ῥητορικὴ πρὸς δικαιοσύνην.  ὅπερ   μέντοι λέγω, διέστηκε μὲν ~οὕτω
[517]   εἰπεῖν οὐδὲν (τούτων διέφερον ἐκεῖνοι·  ὅπερ   μόνον ἔργον ἐστὶν ~ἀγαθοῦ πολίτου.
[474]   μὴ ~ἔχεις τούτων βελτίω ἔλεγχον,  ὅπερ   νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον, ἐμοὶ ἐν
[485]   φιλικῶς· κινδυνεύω οὖν πεπονθέναι νῦν  ὅπερ   ~Ζῆθος πρὸς τὸν Ἀμφίονα
[526]   ἄριστε, κακοὶ γίγνονται τῶν δυναστῶν.  ~ὅπερ   οὖν ἔλεγον, ἐπειδὰν Ῥαδάμανθυς
[467]   πότερόν σοι δοκοῦσιν τοῦτο βούλεσθαι  ὅπερ   ~ποιοῦσιν, πίνειν τὸ φάρμακον καὶ
[464]   τῶν μορίων, προσποιεῖται (εἶναι τοῦτο  ὅπερ   ὑπέδυ, ~καὶ τοῦ μὲν βελτίστου
[449]   ~ἤρξατο, εἰς αὖθις ἀποθέσθαι; ἀλλ'  ὅπερ   ὑπισχνῇ, μὴ ψεύσῃ, ἀλλὰ ἐθέλησον
[513]   ὅπως μή, δαιμόνιε, πεισόμεθα  ὅπερ   φασὶ τὰς τὴν σελήνην ~καθαιρούσας,
[448]   ναί. ~(Χαιρεφῶν) ~εἰ δέ γε  ἧσπερ   Ἀριστοφῶν Ἀγλαοφῶντος
[448]   (Γοργίας) ἐπιστήμων ὢν τῆς τέχνης  ἧσπερ   ἀδελφὸς αὐτοῦ ~Ἡρόδικος, τί
[527]   τινὰ βίον ζῆν τοῦτον,  ὅσπερ   καὶ ἐκεῖσε φαίνεται ~συμφέρων. ἀλλ'
[474]   ~λέγε δή μοι, ἵν' εἰδῇς,  ὥσπερ   ἂν εἰ ἐξ ἀρχῆς σε
[447]   ἐστίν. ~(Χαιρεφῶν) πῶς λέγεις; ~(Σωκράτης)  ~ὥσπερ   ἂν εἰ ἐτύγχανεν ὢν ὑποδημάτων
[453]   σοι δοκῶ δικαίως ἀνερωτᾶν σε·  ὥσπερ   ἂν εἰ ~ἐτύγχανόν σε ἐρωτῶν
[518]   προτείνεσθαι ἀνθρώπους περὶ τὰ πολιτικά,  ὥσπερ   ἂν εἰ περὶ τὰ ~γυμναστικὰ
[451]   τὸ κῦρος ἔχουσα ~ῥητορική ἐστιν.  ὥσπερ   ἂν εἴ τίς με ἔροιτο
[479]   ἄριστε, τὸ αὐτὸ διαπεπραγμένοι εἰσὶν  ὥσπερ   ἂν εἴ τις ~τοῖς μεγίστοις
[460]   Γοργία; ~(καὶ πρὸς Διός,  ὥσπερ   ἄρτι εἶπες, ἀποκαλύψας τῆς ῥητορικῆς
[483]   τῆς φύσεως, τὰ τοῦ νόμου.  ~ὥσπερ   αὐτίκα ἐν τούτοις, τῷ ἀδικεῖν
[523]   σοι λέξω μέλλω λέγειν.  ὥσπερ   γὰρ Ὅμηρος λέγει, ~διενείμαντο τὴν
[484]   πολιτικὴν (πρᾶξιν, ~καταγέλαστοι γίγνονται,  ὥσπερ   γε οἶμαι οἱ πολιτικοί, ἐπειδὰν
[527]   ταῦτα μῦθός σοι δοκεῖ λέγεσθαι  ὥσπερ   γραὸς καὶ καταφρονεῖς ~αὐτῶν, καὶ
[507]   (ἀνάγκη, Καλλίκλεις, τὸν σώφρονα,  ὥσπερ   διήλθομεν, δίκαιον ~ὄντα καὶ ἀνδρεῖον
[461]   κέρδος ἡγοῖο εἶναι τὸ ἐλέγχεσθαι  ὥσπερ   ἐγώ, ἄξιον εἴη ~διαλέγεσθαι, εἰ
[520]   ἐγγύς τι καὶ παραπλήσιον,  ὥσπερ   ἐγὼ ἔλεγον πρὸς ~Πῶλον· σὺ
[522]   πεινῆν ~καὶ διψῆν ἀναγκάζων, οὐχ  ὥσπερ   ἐγὼ πολλὰ καὶ ἡδέα καὶ
[462]   μέρει ~ἐρωτῶν τε καὶ ἐρωτώμενος,  ὥσπερ   ἐγώ τε καὶ (Γοργίας) ἔλεγχέ
[501]   μὲν ~ὀλιγωροῦσαι, ἐσκεμμέναι δ' αὖ,  ὥσπερ   ἐκεῖ, τὴν ἡδονὴν μόνον τῆς
[504]   κόσμου; πειρῶ ~εὑρεῖν καὶ εἰπεῖν  ὥσπερ   ἐκεῖ τὸ ὄνομα. ~(Καλλίκλης) τί
[511]   χρήματα ἐκ τῶν ἐσχάτων κινδύνων,  ὥσπερ   ῥητορική. καὶ ~αὕτη μὲν
[449]   τί τῶν ὄντων τυγχάνει οὖσα;  ὥσπερ   ὑφαντικὴ ~περὶ τὴν τῶν
[494]   ~εὖγε, βέλτιστε· διατέλει γὰρ  ὥσπερ   ἤρξω, καὶ ὅπως μὴ ἀπαισχυνῇ.
[488]   ἀμαθίᾳ τῇ ἐμῇ· σὺ οὖν,  ὥσπερ   ~ἤρξω νουθετεῖν με, μὴ ἀποστῇς,
[521]   Καλλίκλεις· ~δίκαιος γὰρ εἶ,  ὥσπερ   ἤρξω παρρησιάζεσθαι πρὸς ἐμέ, διατελεῖν
[475]   βλαβήσῃ· ἀλλὰ γενναίως τῷ λόγῳ  ὥσπερ   ~ἰατρῷ παρέχων ἀποκρίνου, καὶ
[454]   καὶ ἐν τοῖς ~ἄλλοις ὄχλοις,  ὥσπερ   καὶ ἄρτι ἔλεγον, καὶ περὶ
[493]   δ' ἑτέρῳ τὰ μὲν νάματα,  ὥσπερ   ~καὶ ἐκείνῳ, δυνατὰ μὲν πορίζεσθαι,
[511]   ἀεὶ ~ἐκ τῶν (κινδύνων σῴζουσιν,  ὥσπερ   καὶ ἣν σὺ κελεύεις ἐμὲ
[503]   ἐρεῖ, ἀλλ' ~(ἀποβλέπων πρός τι;  ὥσπερ   καὶ οἱ ἄλλοι πάντες δημιουργοὶ
[488]   νόμους ~τίθενται ἐπὶ τῷ ἑνί,  ὥσπερ   καὶ σὺ ἄρτι ἔλεγες. ~(Καλλίκλης)
[457]   δικαίως καὶ τῇ ~ῥητορικῇ χρῆσθαι,  ὥσπερ   καὶ τῇ ἀγωνίᾳ. ἐὰν δὲ
[465]   λόγον. ~(τῇ μὲν οὖν ἰατρικῇ,  ὥσπερ   λέγω, ὀψοποιικὴ κολακεία ὑπόκειται·
[484]   ἡμῶν αὐτῶν, ἐκ νέων λαμβάνοντες,  ~ὥσπερ   λέοντας, κατεπᾴδοντές τε καὶ γοητεύοντες
[494]   νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον, τὸ  ὥσπερ   λίθον ζῆν, ἐπειδὰν ~(πληρώσῃ, μήτε
[521]   ἕξει ὅτι χρήσεται αὐτοῖς, ἀλλ'  ὥσπερ   με ~ἀδίκως ἀφείλετο, οὕτως καὶ
[449]   οὖν ἐθελήσαις ἄν, Γοργία,  ὥσπερ   νῦν διαλεγόμεθα, διατελέσαι τὸ μὲν
[461]   σὺ περὶ τῆς ῥητορικῆς δοξάζεις  ὥσπερ   νῦν λέγεις; ~οἴει ὅτι
[509]   ὅτι μέντοι ὧν ἐγὼ ἐντετύχηκα,  ~ὥσπερ   νῦν, οὐδεὶς οἷός τ' ἐστὶν
[490]   ἐὰν ἐν τῷ αὐτῷ ὦμεν,  ὥσπερ   νῦν, πολλοὶ ~ἁθρόοι, καὶ ἡμῖν
[462]   εἰρημένου καὶ ἐπανορθώσασθαι ~αὐτὸν βούλει,  ὥσπερ   νυνδὴ ἔλεγον, ἀναθέμενος ὅτι σοι
[466]   μὲν ἐν ταῖς πόλεσιν σμικρότατον,  ὥσπερ   νυνδὴ ἔλεγον· οὐδὲν ~(γὰρ ποιεῖν
[458]   οἶδ' εἰ πώποτε ἥσθην οὕτως  ὥσπερ   νυνί· ὥστ' ἔμοιγε, κἂν ~τὴν
[508]   εἰμὶ δὲ ~ἐπὶ τῷ βουλομένῳ  ὥσπερ   οἱ ἄτιμοι τοῦ ἐθέλοντος, (ἄντε
[465]   μὴ μακρολογῶ, ἐθέλω σοι εἰπεῖν  ὥσπερ   οἱ ~γεωμέτραι ἤδη γὰρ (ἂν
[471]   ῥητορικῶς γάρ με ἐπιχειρεῖς ἐλέγχειν,  ὥσπερ   οἱ ἐν τοῖς δικαστηρίοις ~ἡγούμενοι
[451]   ~περὶ τί; εἴποιμ' ἂν  ὥσπερ   οἱ ἐν τῷ δήμῳ (συγγραφόμενοι,
[464]   ἐν ἀνδράσιν οὕτως ~ἀνοήτοις  ὥσπερ   οἱ παῖδες, πότερος ἐπαί̈ ει
[491]   λέγεις; ~(Σωκράτης) ~οὐδὲν ποικίλον ἀλλ'  ὥσπερ   οἱ πολλοί, σώφρονα ὄντα καὶ
[466]   ῥήτορες. ~(Πῶλος) ~τί δέ; οὐχ,  ὥσπερ   οἱ τύραννοι, ἀποκτεινύασίν τε (ὃν
[466]   (οἱ ῥήτορες οὓς ἂν ~βούλωνται,  ὥσπερ   οἱ τύραννοι, καὶ χρήματα ἀφαιροῦνται
[527]   μεγίστων εἰς τοσοῦτον ἥκομεν ἀπαιδευσίας  ~ὥσπερ   οὖν ἡγεμόνι τῷ λόγῳ χρησώμεθα
[499]   ὡς πανοῦργος εἶ καί μοι  (ὥσπερ   παιδὶ χρῇ, τοτὲ μὲν ~τὰ
[502]   τοῦ ~αὑτῶν ὀλιγωροῦντες τοῦ κοινοῦ,  ὥσπερ   παισὶ προσομιλοῦσι τοῖς δήμοις, ~χαρίζεσθαι
[480]   δώσει δίκην, παρὰ τὸν δικαστὴν  ὥσπερ   παρὰ τὸν ἰατρόν, ~(σπεύδοντα ὅπως
[454]   ἔργον, ἀλλὰ καὶ ἄλλαι, δικαίως  ~ὥσπερ   περὶ τοῦ ζωγράφου μετὰ τοῦτο
[495]   ἀλλήλοις, ἀνάγκη περὶ αὐτῶν ἔχειν  ὥσπερ   ~περὶ ὑγιείας ἔχει καὶ νόσου;
[485] &nbs