HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


η  =  298 formes différentes pour 1759 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[474]   ἀδικεῖσθαι ἔμοιγε. ~(Σωκράτης) ~τί δὲ  δή;   αἴσχιον πότερον τὸ ἀδικεῖν
[475]   γε. ~(Σωκράτης) ~καὶ ὅταν δὲ  δὴ   δυοῖν αἰσχροῖν τὸ (ἕτερον αἴσχιον
[508]   σὸς λόγος. δὲ  δὴ   ἐμὸς ὅστις, ~πολλάκις μὲν ἤδη
[472]   τουτὶ ἀμφισβητοῦμεν. εἶεν· ἀδικῶν δὲ  δὴ   εὐδαίμων ~ἔσται ἆρ' ἂν τυγχάνῃ
[452]   οὖν πρὸς αὐτόν· τί δὲ  δή;   σὺ τούτου δημιουργός; φαίη
[502]   ~(Καλλίκλης) ἔμοιγε. ~(Σωκράτης) ~τί δὲ  δὴ   σεμνὴ αὕτη καὶ θαυμαστή,
[496]   ἐρώτα. ~(Σωκράτης) εἶεν· διψῶντα δὲ  δὴ   πίνειν ἄλλο τι ἡδὺ
[501]   καὶ τοῦ χείρονος· σὺ δὲ  δὴ   πότερον ~συγκατατίθεσαι ἡμῖν περὶ τούτων
[485]   οὔτε γενναίου (πράγματος· ὅταν δὲ  δὴ   πρεσβύτερον ἴδω ἔτι ~φιλοσοφοῦντα καὶ
[452]   καὶ πρὸς τοῦτον· σὺ δὲ  δὴ   τίς εἶ, ἄνθρωπε, καὶ
[509]   ἐὰν δύναμιν. ~(Σωκράτης) ~τί δὲ  δὴ   τοῦ ἀδικεῖν; πότερον ἐὰν μὴ
[484]   τε καὶ ἀθανάτων· ~οὗτος δὲ  δή,   φησίν, ~ἄγει δικαιῶν τὸ βιαιότατον
[499]   διδόμενον παρὰ σοῦ. ἔστιν δὲ  δή,   ὡς ἔοικεν, νῦν λέγεις,
[453]   τοῦ λόγου, ἵνα οὕτω προί̈     ὡς μάλιστ' ἂν ἡμῖν καταφανὲς
[481]   τὰ ἐναντία πράττομεν, ὡς ἔοικεν,     δεῖ; ~(Σωκράτης) ~ὦ Καλλίκλεις,
[472]   κεφάλαιον αὐτῶν ἐστιν γιγνώσκειν     ἀγνοεῖν ὅστις τε εὐδαίμων ἐστὶν
[469]   ἀδικεῖσθαι, ~ἑλοίμην ἂν μᾶλλον ἀδικεῖσθαι     ἀδικεῖν. ~(Πῶλος) σὺ ἄρα τυραννεῖν
[469]   ἄρα βούλοιο ἂν ἀδικεῖσθαι μᾶλλον     ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης) ~βουλοίμην μὲν ἂν
[474]   σὺ δέξαι' ἂν μᾶλλον ~ἀδικεῖσθαι     ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης) καὶ σύ γ'
[469]   εἰ δ' ἀναγκαῖον εἴη ἀδικεῖν     ἀδικεῖσθαι, ~ἑλοίμην ἂν μᾶλλον ἀδικεῖσθαι
[475]   ἀνθρώπων ~δέξαιτ' ἂν μᾶλλον ἀδικεῖν     ἀδικεῖσθαι· κάκιον γὰρ τυγχάνει ὄν.
[459]   ~τί αἰσχρὸν δίκαιον     ἄδικον, πειθὼ δὲ περὶ αὐτῶν
[468]   δήσαντα. ~(Σωκράτης) δικαίως λέγεις     ἀδίκως; ~(Πῶλος) ~ὁπότερ' ἂν ποιῇ,
[470]   ~εὐδαίμων οὖν σοι δοκεῖ εἶναι     ἄθλιος; ~(Σωκράτης) ~οὐκ οἶδα,
[514]   καὶ τοῦτο τὸ οἰκοδόμημα καλὸν     αἰσχρόν ἐστιν· ~καὶ εἰ μὲν
[463]   εἴδωλον. ~(Πῶλος) ~τί οὖν; καλὸν     αἰσχρὸν λέγεις αὐτὴν εἶναι; ~(Σωκράτης)
[505]   τῇ ψυχῇ ἄμεινόν ἐστιν     ἀκολασία, ὥσπερ σὺ νυνδὴ ᾤου.
[476]   γε βαθὺ τὸ τμῆμα     ἀλγεινόν, τοιοῦτον (τμῆμα τέμνεται τὸ
[476]   ~καὶ εἰ σφόδρα γε κάει     ἀλγεινῶς, οὕτω κάεσθαι τὸ καόμενον
[468]   τὰ τοιαῦτα; οὐ ταῦτα ~λέγεις;     ἄλλ' ἄττα καλεῖς τὰ μήτε
[504]   καὶ τὰ ἥδιστα ποτὰ     ἄλλ' ὁτιοῦν, μὴ ὀνήσει
[483]   πατὴρ αὐτοῦ ἐπὶ ~Σκύθας;     (ἄλλα μυρία ἄν τις ἔχοι
[472]   βούλῃ, ~Περικλέους ὅλη οἰκία     ἄλλη συγγένεια ἥντινα ἂν βούλῃ
[514]   πολλὰ ~λαμβάνειν ἀρχήν τινων     ἄλλην δύναμιν ἡντινοῦν. φῶμεν οὕτως
[499]   ἐν τῷ σώματι, ἰσχὺν     ~ἄλλην τινὰ ἀρετὴν τοῦ σώματος,
[454]   πεπιστευκέναι, καὶ μάθησις ~καὶ πίστις,     ἄλλο τι; ~(Γοργίας) οἴομαι μὲν
[459]   ~ἰατροῦ πιθανώτερος ᾖ. τοῦτο συμβαίνει     ἄλλο τι; ~(Γοργίας) τοῦτο ἐνταῦθά
[458]   ~αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι κακοῦ τοῦ μεγίστου     ἄλλον ἀπαλλάξαι. οὐδὲν γὰρ οἶμαι
[456]   πατέρα τύπτῃ καὶ ~τὴν μητέρα     ἄλλον τινὰ τῶν οἰκείων
[456]   αὑτὸν ἑλέσθαι ῥητορικὸς μᾶλλον     ἄλλος ὁστισοῦν· οὐ ~γὰρ ἔστιν
[456]   ἂν πιθανώτερον εἴποι ῥητορικὸς     ἄλλος ὁστισοῦν τῶν ~δημιουργῶν ἐν
[507]   ἐὰν δὲ δεηθῇ ~αὐτὸς     ἄλλος τις τῶν οἰκείων,
[480]   δέ γε ἀδικήσῃ αὐτὸς     ἄλλος τις ὧν ἂν κήδηται,
[524]   πολλάκις τοῦ μεγάλου βασιλέως ἐπιλαβόμενος     ἄλλου ὁτουοῦν ~βασιλέως δυνάστου
[486]   γὰρ εἴ τις σοῦ λαβόμενος     ~ἄλλου ὁτουοῦν τῶν τοιούτων εἰς
[526]   καὶ μετ' ἀληθείας, ἀνδρὸς ἰδιώτου     ἄλλου τινός, ~μάλιστα μέν, ἔγωγέ
[515]   οἴει δεῖν πολιτεύεσθαι ἐν ἡμῖν.     ἄλλου του ἄρα ἐπιμελήσῃ ἡμῖν
[489]   κρείττους πότερον τοὺς φρονιμωτέρους λέγεις     ἄλλους τινάς; ~(Καλλίκλης) ἀλλὰ ναὶ
[524]   τῷ σώματι ὑπὸ μαστίγων     ~ἄλλων τραυμάτων ζῶν, καὶ τεθνεῶτος
[477]   λύπην μεγίστην παρέχον βλάβην     ἀμφότερα ~αἴσχιστόν ἐστιν ἐκ τῶν
[478]   ἡδονὴν πλείστην ποιεῖ ὠφελίαν     ἀμφότερα, εἴπερ κάλλιστόν ~ἐστιν; ~(Πῶλος)
[524]   τὸ σῶμα φύσει τροφῇ     ἀμφότερα ζῶντος, τούτου καὶ ~ἐπειδὰν
[477]   αἴσχιστον τούτων ἐστὶν ~βλάβῃ     ἀμφότερα; ~(Πῶλος) ἀνάγκη. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'
[474]   ὠφέλιμα εἶναι ἡδέα     ἀμφότερα. ~(Πῶλος) οὐκ ἔμοιγε δοκεῖ.
[475]   αἴσχιον ἂν εἴη κακῷ     ἀμφοτέροις; οὐ καὶ τοῦτο ἀνάγκη;
[475]   ἐστιν, ἤτοι ἡδονῇ ὠφελίᾳ     ἀμφοτέροις. ~(Πῶλος) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)
[475]   ᾖ, τῷ ἑτέρῳ τούτοιν     ἀμφοτέροις ~ὑπερβάλλον κάλλιόν ἐστιν, ἤτοι
[459]   οὐκ εἰδόσιν (μᾶλλον τοῦ εἰδότος;     ἀνάγκη εἰδέναι, καὶ ~δεῖ προεπιστάμενον
[496]   τὸ πεινῆν ἔλεγες πότερον ἡδὺ     ἀνιαρὸν ~εἶναι; αὐτὸ λέγω τὸ
[477]   ~(Πῶλος) ὡμολόγηται γάρ. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν     ἀνιαρότατόν ἐστι καὶ ἀνίᾳ ὑπερβάλλον
[501]   περὶ τούτων τὴν αὐτὴν δόξαν     ἀντίφῃς; ~(Καλλίκλης) ~οὐκ ἔγωγε, ἀλλὰ
[505]   λόγον, λέγων κατὰ σαυτὸν     ~ἀποκρινόμενος σαυτῷ; ~(Σωκράτης) ~ἵνα μοι
[462]   τούτων ὁπότερον βούλει ποίει, ἐρώτα     ἀποκρίνου. ~(Πῶλος) ~ἀλλὰ ποιήσω ταῦτα.
[468]   οὐδὲ ζηλοῖς ὅταν ἴδῃς τινὰ     ἀποκτείναντα ὃν ἔδοξεν αὐτῷ
[471]   ἄλλος ὁστισοῦν Μακεδόνων ~γενέσθαι μᾶλλον     Ἀρχέλαος. ~(Σωκράτης) ~καὶ κατ' ἀρχὰς
[514]   μελλόντων χρήματα πολλὰ ~λαμβάνειν     ἀρχήν τινων ἄλλην δύναμιν
[491]   ἑταῖρε, τί; τι ἄρχοντας     ἀρχομένους; ~(Καλλίκλης) πῶς λέγεις; ~(Σωκράτης)
[515]   τε κἀγαθὸς γέγονεν, ξένος     ἀστός, δοῦλος ~ἐλεύθερος;
[510]   ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖ ἥδε·     αὐτὸν ἄρχειν δεῖν ἐν τῇ
[507]   τοῦ κολάζεσθαι, ἐὰν δὲ δεηθῇ     ~αὐτὸς ἄλλος τις τῶν
[480]   ~(Σωκράτης) ~ἐὰν δέ γε ἀδικήσῃ     αὐτὸς ἄλλος τις ὧν
[492]   ὑπῆρξεν βασιλέων ~ὑέσιν εἶναι     αὐτοὺς τῇ φύσει ἱκανοὺς ἐκπορίσασθαι
[505]   ~μὴ ἐπιτρέπειν ἄλλ' ἄττα ποιεῖν     ἀφ' ὧν βελτίων ἔσται· φῂς
[468]   τινὰ ἐκβάλλει ἐκ πόλεως     ~ἀφαιρεῖται χρήματα, εἴτε τύραννος ὢν
[468]   ἀποκτείναντα ὃν ἔδοξεν αὐτῷ     ~ἀφελόμενον χρήματα δήσαντα. ~(Σωκράτης)
[476]   ~(Σωκράτης) ~καὶ εἰ μέγα γε     βαθὺ τὸ τμῆμα ἀλγεινόν,
[492]   ἐπεὶ ὅσοις ἐξ ἀρχῆς ὑπῆρξεν     βασιλέων ~ὑέσιν εἶναι αὐτοὺς
[525]   ὄντι, ὑπ' ἄλλου ὀρθῶς τιμωρουμένῳ,     βελτίονι ~γίγνεσθαι καὶ ὀνίνασθαι
[501]   ~αὐτῇ τρόπον γίγνοιτο, ἥτις δὲ     βελτίων χείρων τῶν ἡδονῶν,
[477]   ἀνίᾳ ὑπερβάλλον αἴσχιστον τούτων ἐστὶν     ~βλάβῃ ἀμφότερα; ~(Πῶλος) ἀνάγκη.
[477]   αἴσχιστον ἤτοι λύπην μεγίστην παρέχον     βλάβην ἀμφότερα ~αἴσχιστόν ἐστιν
[479]   τὰ συμβαίνοντα ἐκ τοῦ λόγου;     βούλει ~συλλογισώμεθα αὐτά; ~(Πῶλος) εἰ
[509]   τοῦ μὴ ἀδικεῖσθαι; πότερα δύναμιν     βούλησιν; ὧδε ~δὲ λέγω· πότερον
[450]   ἔπος ~εἰπεῖν οὐδενὸς προσδέονται     βραχέος πάνυ, οἷον ἀριθμητικὴ
[477]   ~(Σωκράτης) οὐκοῦν εἴπερ καλά, ἀγαθά;     γὰρ ἡδέα ὠφέλιμα. ~(Πῶλος)
[472]   τὸ ~γὰρ κεφάλαιον αὐτῶν ἐστιν     γιγνώσκειν ἀγνοεῖν ὅστις τε
[480]   ὑπὲρ τῆς ἀδικίας τῆς αὑτοῦ     γονέων ἑταίρων ~παίδων
[517]   κάπηλον ὄντα ~ἔμπορον     δημιουργόν του αὐτῶν (τούτων, σιτοποιὸν
[522]   λέγοντα πικροὺς λόγους ἰδίᾳ     δημοσίᾳ, οὔτε τὸ ἀληθὲς ἕξω
[468]   ἔδοξεν αὐτῷ ~ἀφελόμενον χρήματα     δήσαντα. ~(Σωκράτης) δικαίως λέγεις
[474]   ἡδονήν τινα διὰ ~ὠφελίαν     δι' ἀμφότερα καλὰ προσαγορεύεις; ~(Πῶλος)
[474]   οὕτω καὶ σχήματα καὶ χρώματα     διὰ ἡδονήν τινα διὰ
[474]   χρώματα διὰ ἡδονήν τινα     διὰ ~ὠφελίαν δι' ἀμφότερα
[448]   τὴν καλουμένην ῥητορικὴν μᾶλλον ~μεμελέτηκεν     διαλέγεσθαι. ~(Πῶλος) τί δή,
[524]   ~κατεαγότα εἴ του ἦν μέλη     διεστραμμένα ζῶντος, καὶ (τεθνεῶτος ταὐτὰ
[459]   τί καλὸν ~τί αἰσχρὸν     δίκαιον ἄδικον, πειθὼ δὲ
[505]   οἷον πεινῶντα φαγεῖν ὅσον βούλεται     ~διψῶντα πιεῖν, ὑγιαίνοντα μὲν ἐῶσιν
[516]   οὔτ' ~ἐν ἄλλῳ ἔργῳ οὐδενί·     δοκεῖ σοι; ~(Καλλίκλης) οὐκ ἔμοιγε.
[469]   τὸ ποιεῖν δοκεῖ αὐτῷ·     δοκεῖ σοι; ~(Πῶλος) οὐ δῆτα
[514]   ἄλλος διὰ Σωκράτην ἀπηλλάγη νόσου,     δοῦλος ἐλεύθερος; ~κἂν ἐγὼ
[515]   γέγονεν, ξένος ἀστός,     δοῦλος ~ἐλεύθερος; λέγε μοι,
[492]   ἐκπορίσασθαι ἀρχήν τινα τυραννίδα     ~δυναστείαν, τί ἂν> τῇ ἀληθείᾳ
[524]   ἐπιλαβόμενος ἄλλου ὁτουοῦν ~βασιλέως     δυνάστου κατεῖδεν οὐδὲν ὑγιὲς ὂν
[524]   ὡς ~ἐμοὶ δοκεῖ, οὐδὲν ἄλλο     δυοῖν πραγμάτοιν διάλυσις, τῆς ψυχῆς
[473]   καταπιττωθῇ, οὗτος ~εὐδαιμονέστερος ἔσται     ἐὰν διαφυγὼν τύραννος καταστῇ καὶ
[509]   μὴ βούληται ἀδικεῖσθαι, οὐκ ἀδικήσεται,     ἐὰν δύναμιν ~παρασκευάσηται τοῦ μὴ
[520]   μακάρι' ἐστὶν ~σοφιστὴς καὶ ῥήτωρ,     ἐγγύς τι καὶ παραπλήσιον, ὥσπερ
[527]   χασμήσῃ καὶ ἰλιγγιάσεις οὐδὲν ἧττον     ἐγὼ ἐνθάδε σὺ ἐκεῖ, καί
[452]   ἀγαθὸν ἐπιδεῖξαι τῆς αὑτοῦ τέχνης     ἐγὼ τῆς ἐμῆς· εἴποιμ' ἂν
[522]   κακῷ ἀποληφθέντα ἰατρὸν ἔχειν εἰπεῖν;     εἰ εἴποι ~τὴν ἀλήθειαν, ὅτι
[508]   εὐδαίμονες, κακίας δὲ ~οἱ ἄθλιοι,     εἰ οὗτος ἀληθής ἐστιν, σκεπτέον
[482]   μὴ διδόναι ἁπάντων ~ἔσχατον κακῶν·     εἰ τοῦτο ἐάσεις ἀνέλεγκτον, μὰ
[503]   σὺ ταύτην εἶδες τὴν ~ῥητορικήν·     εἴ τινα ἔχεις τῶν ῥητόρων
[495]   τὸ αὐτὸ ~ἡδὺ καὶ ἀγαθόν,     εἶναί τι τῶν ἡδέων
[518]   ἐμοῦ ἐρωτῶντος οἵτινες ἀγαθοὶ γεγόνασιν     εἰσὶν σωμάτων ~θεραπευταί, ἔλεγές μοι
[511]   ἐπράξατο, ἐὰν δὲ ἐξ Αἰγύπτου     ἐκ ~τοῦ Πόντου, (ἐὰν πάμπολυ,
[468]   ὁμολογοῦμεν, εἴ τις ἀποκτείνει τινὰ     ἐκβάλλει ἐκ πόλεως ~ἀφαιρεῖται
[467]   βούλεσθαι ἂν πράττωσιν ~ἑκάστοτε,     ἐκεῖνο οὗ ἕνεκα πράττουσιν τοῦθ'
[467]   πίνειν τὸ φάρμακον καὶ ἀλγεῖν,     ἐκεῖνο, τὸ ὑγιαίνειν, οὗ ἕνεκα
[502]   βέλτιστον βλέπων ἐδόκει σοι κιθαρῳδεῖν;     ~ἐκεῖνος μὲν οὐδὲ πρὸς τὸ
[494]   ἐγὼ ἄγω ἐνταῦθα, γενναῖε,     ἐκεῖνος ὃς ἂν φῇ ἀνέδην
[458]   λέγοι, οὐκ ἀηδέστερον μεντἂν ἐλεγχθέντων     ~ἐλεγξάντων· μεῖζον γὰρ αὐτὸ ἀγαθὸν
[514]   Σωκράτην ἀπηλλάγη νόσου, δοῦλος     ἐλεύθερος; ~κἂν ἐγὼ οἶμαι περὶ
[515]   ξένος ἀστός, δοῦλος     ~ἐλεύθερος; λέγε μοι, (ἐάν τίς
[466]   λέγεις καὶ γνώμην σαυτοῦ ἀποφαίνῃ,     ἐμὲ ἐρωτᾷς. ~(Πῶλος) ἀλλ' ἔγωγε
[508]   καὶ κάκιον καὶ αἴσχιον εἶναι     ἐμοὶ τῷ ἀδικουμένῳ. ταῦτα ἡμῖν
[517]   ποριστικὸν εἶναι κάπηλον ὄντα     ~ἔμπορον δημιουργόν του αὐτῶν
[456]   δέοι λόγῳ διαγωνίζεσθαι ἐν ἐκκλησίᾳ     ἐν ἄλλῳ τινὶ συλλόγῳ ὁπότερον
[464]   διαγωνίζεσθαι ὀψοποιόν τε καὶ ἰατρόν,     ἐν ἀνδράσιν οὕτως ~ἀνοήτοις ὥσπερ
[482]   μοι ἀλλ' ἐναντία λέγειν μᾶλλον     ἕνα ὄντα ἐμὲ ἐμαυτῷ ἀσύμφωνον
[454]   πιστεύειν γίγνεται ἄνευ τοῦ εἰδέναι     ἐξ ἧς ~τὸ εἰδέναι; ~(Γοργίας)
[508]   ἀσκεῖν· ~γεωμετρίας γὰρ ἀμελεῖς. εἶεν·     ἐξελεγκτέος δὴ οὗτος λόγος
[500]   τρόπον ὃν ὑμεῖς νῦν πολιτεύεσθε,     (ἐπὶ) τόνδε τὸν βίον τὸν
[488]   ἰσχυρότερον ~καὶ βέλτιον ταὐτὸν ὄν,     ἔστι βελτίω μὲν εἶναι, ἥττω
[480]   ἀδικίας τῆς αὑτοῦ γονέων     ἑταίρων ~παίδων πατρίδος
[488]   μοι αὐτὸ σαφῶς διόρισον, ταὐτὸν     ἕτερόν ἐστιν τὸ ~κρεῖττον καὶ
[495]   δέ; ἡδονὴν καὶ ἐπιστήμην ταὐτὸν     ἕτερον; ~(Καλλίκλης) ἕτερον δήπου,
[494]   εἰ τὴν κεφαλὴν μόνον κνησιῷ     ἔτι τί σε ἐρωτῶ; ὅρα,
[453]   τὸ κεφάλαιον εἰς τοῦτο τελευτᾷ·     ἔχεις τι ~λέγειν ἐπὶ πλέον
[453]   ~εἰ δέ γε μηδεὶς ἄλλος     Ζεῦξις ἔγραφε, καλῶς ἄν σοι
[483]   τινὸς ~κρεῖττόν ἐστιν τεθνάναι     ζῆν, ὅστις ἀδικούμενος καὶ προπηλακιζόμενος
[505]   ἄρα τῇ ψυχῇ ἄμεινόν ἐστιν     ἀκολασία, ὥσπερ σὺ νυνδὴ
[501]   οὐ τοιαύτη τίς σοι ~καταφαίνεται;     ἡγῇ τι φροντίζειν Κινησίαν τὸν
[474]   καλά, τοῦ ὠφέλιμα εἶναι     ἡδέα ἀμφότερα. ~(Πῶλος) οὐκ
[514]   ἔχει τὸ σῶμα πρὸς ~ὑγίειαν;     ἤδη τις ἄλλος διὰ Σωκράτην
[496]   δὲ δὴ πίνειν ἄλλο τι     ἡδὺ φῂς εἶναι; ~(Καλλίκλης) ἔγωγε.
[514]   ἰδίᾳ τῶν ~φίλων τινὶ     ἡμέτερον αὐτῶν, καὶ τοῦτο τὸ
[481]   ~ὄντα λέγεις, ἄλλο τι     ἡμῶν βίος ἀνατετραμμένος ἂν
[464]   ὅτι οὐκ εὖ ἔχουσιν, ἀλλ'     ~ἰατρός τε καὶ τῶν γυμναστικῶν
[522]   πρεσβυτέρους ~κακηγορεῖν λέγοντα πικροὺς λόγους     ἰδίᾳ δημοσίᾳ, οὔτε τὸ
[507]   ἄλλος τις τῶν οἰκείων,     ἰδιώτης πόλις, ἐπιθετέον δίκην
[514]   οἰκοδομικά, τειχῶν νεωρίων     ἱερῶν ἐπὶ τὰ ~μέγιστα οἰκοδομήματα,
[499]   ὑγίειαν ποιοῦσαι ἐν τῷ σώματι,     ἰσχὺν ~ἄλλην τινὰ ἀρετὴν
[493]   κομψὸς ἀνήρ, ἴσως Σικελός ~τις     Ἰταλικός, παράγων τῷ ὀνόματι διὰ
[453]   πειθὼ ποιεῖν ῥητορικὴ ~μόνη     καὶ ἄλλαι τέχναι; λέγω δὲ
[499]   ὡς δὴ σὺ οἴει ~ἐμὲ     καὶ ἄλλον ὁντινοῦν ἀνθρώπων οὐχ
[505]   ἐάσεις χαίρειν τοῦτον τὸν λόγον,     ~καὶ ἄλλῳ τῳ διαλέξῃ. ~(Σωκράτης)
[502]   δοκεῖ, χαρίζεσθαι τοῖς ~θεαταῖς μόνον,     καὶ διαμάχεσθαι, ἐάν τι αὐτοῖς
[509]   τοῦτ' ἐστίν οὐ γὰρ ~ἀδικήσει     καὶ ἐπὶ (τοῦτο δεῖ δύναμίν
[498]   ἀγαθοί τε καὶ οἱ κακοί;     καὶ ἔτι ~μᾶλλον ἀγαθοὶ (οἱ
[499]   κακὸς καὶ ἀγαθὸς τῷ ἀγαθῷ     καὶ μᾶλλον ~(ἀγαθὸς κακός;
[498]   τοὺς δειλοὺς καὶ τοὺς ἀνδρείους,     καὶ μᾶλλον ἔτι τοὺς δειλούς;
[498]   δὲ οἱ δειλοὶ μόνον λυποῦνται     καὶ οἱ ἀνδρεῖοι; ~(Καλλίκλης) ἀμφότεροι.
[502]   ἔσονται διὰ τοὺς αὑτῶν λόγους,     ~καὶ οὗτοι πρὸς τὸ χαρίζεσθαι
[455]   ~περὶ δικαίου μόνον καὶ ἀδίκου     καὶ περὶ ὧν νυνδὴ Σωκράτης
[510]   ἄρχειν δεῖν ἐν τῇ ~πόλει     καὶ τυραννεῖν, τῆς ὑπαρχούσης
[480]   ἴσως σοι ~ὁμολογεῖται. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν     κἀκεῖνα λυτέον τάδε ἀνάγκη
[467]   οὐχὶ ἤτοι ἀγαθόν γ' ἐστὶν     κακὸν μεταξὺ τούτων, ~οὔτε
[475]   λύπῃ ~ὑπερβάλλον αἴσχιον ἂν εἴη     κακῷ ἀμφοτέροις; οὐ καὶ
[475]   (ἕτερον αἴσχιον ᾖ, ἤτοι λύπῃ     κακῷ ~ὑπερβάλλον αἴσχιον ἔσται·
[517]   καταμάθῃς. τούτων γὰρ ποριστικὸν εἶναι     κάπηλον ὄντα ~ἔμπορον
[474]   ἕκαστον ~χρήσιμον ᾖ, πρὸς τοῦτο,     κατὰ ἡδονήν τινα, ἐὰν ἐν
[473]   καὶ γυναῖκα τὸ ἔσχατον ἀνασταυρωθῇ     καταπιττωθῇ, οὗτος ~εὐδαιμονέστερος ἔσται
[524]   σῶμα ἔστιν ἰδεῖν ταῦτα ἔχον·     ~κατεαγότα εἴ του ἦν μέλη
[456]   φάρμακον πιεῖν τεμεῖν     καῦσαι παρασχεῖν τῷ ~ἰατρῷ, οὐ
[513]   ἡδονήν, ἀγεννὴς καὶ οὐδὲν ἄλλο     κολακεία ~τυγχάνει οὖσα· γάρ;
[505]   ἂν δύναιο διελθεῖν τὸν λόγον,     λέγων κατὰ σαυτὸν ~ἀποκρινόμενος
[455]   οὐδ' ὅταν τειχῶν περὶ οἰκοδομήσεως     λιμένων ~κατασκευῆς νεωρίων, ἀλλ'
[502]   καὶ τὸ ~μέτρον, ἄλλο τι     λόγοι γίγνονται τὸ λειπόμενον; ~(Καλλίκλης)
[466]   ~ῥήτορες; ~(Σωκράτης) ~ἐρώτημα τοῦτ' ἐρωτᾷς     λόγου τινὸς ἀρχὴν λέγεις; ~(Πῶλος)
[476]   κακῶν ἐστιν, ὡς σὺ ᾤου,     μεῖζον τὸ μὴ διδόναι, ὡς
[467]   ἀγαθόν γ' ἐστὶν κακὸν     μεταξὺ τούτων, ~οὔτε ἀγαθὸν οὔτε
[475]   παρέχων ἀποκρίνου, καὶ (φάθι     μὴ ἐρωτῶ. ~(Πῶλος) ἀλλ'
[459]   δημιουργῶν; ~(Σωκράτης) ~εἰ μὲν ἐλαττοῦται     μὴ ἐλαττοῦται ῥήτωρ τῶν
[490]   τὸν φρονιμώτερον βελτίω λέγεις; φάθι     μή. ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ἀλλ'
[468]   σοι ἐν τῇ πόλει ~μᾶλλον     μή, οὐδὲ ζηλοῖς ὅταν ἴδῃς
[468]   ἄμεινον εἶναι ἡμῖν ταῦτα ποιεῖν     μή; ~(Πῶλος) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)
[457]   ~ἕτερος τὸν ἕτερον ὀρθῶς λέγειν     μὴ σαφῶς, χαλεπαίνουσί τε καὶ
[500]   μοι τοῦτο πρῶτον (σύμφαθι     μή σύμφῃς; ~(Καλλίκλης) οὕτως φημί.
[480]   μεγίστου κακοῦ, ἀδικίας. φῶμεν οὕτως     μὴ φῶμεν, Πῶλε; ~(Πῶλος)
[478]   σῶμα εὐδαιμονέστατος ἄνθρωπος εἴη, ἰατρευόμενος,     ~μηδὲ κάμνων ἀρχήν; ~(Πῶλος) δῆλον
[514]   ἡμῶν αὐτῶν ἐπιδεῖξαι οἰκοδομήματά τε     ~μηδὲν πολλὰ καὶ μηδενὸς
[471]   τἀναντία λέγων ἕνα τινὰ παρέχηται     μηδένα. ~οὗτος δὲ ἔλεγχος
[455]   περὶ οἰκοδομήσεως λιμένων ~κατασκευῆς     νεωρίων, ἀλλ' οἱ ἀρχιτέκτονες· οὐδ'
[514]   ἐπὶ τὰ οἰκοδομικά, τειχῶν     νεωρίων ἱερῶν ἐπὶ τὰ
[522]   πορίζεται· ἐάν ~τέ τίς με     νεωτέρους φῇ διαφθείρειν ἀπορεῖν ποιοῦντα,
[527]   τότε βουλευσόμεθα, ~βελτίους ὄντες βουλεύεσθαι     νῦν. αἰσχρὸν γὰρ ἔχοντάς γε
[515]   Καλλικλέα καλός τε κἀγαθὸς γέγονεν,     ξένος ἀστός, δοῦλος
[448]   γε ἧσπερ Ἀριστοφῶν Ἀγλαοφῶντος     ἀδελφὸς αὐτοῦ ἔμπειρος ἦν
[469]   καὶ ἄθλιός ἐστιν. ~(Σωκράτης) ~ἧττον     ἀποκτεινύς, Πῶλε, καὶ
[488]   ~κρείττω μὲν εἶναι, μοχθηρότερον δέ·     αὐτὸς (ὅρος ἐστὶν τοῦ
[469]   ἀποκτεινύς, Πῶλε, καὶ ἧττον     δικαίως ἀποθνῄσκων. ~(Πῶλος) πῶς
[478]   ~ἰατρευόμενος καὶ ἀπαλλαττόμενος τοῦ κακοῦ,     μὴ ἰατρευόμενος, ἔχων δέ;
[464]   σιτίων καὶ ~(πονηρῶν, ἰατρὸς     ὀψοποιός, λιμῷ ἂν ἀποθανεῖν
[483]   Ξέρξης ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα ἐστράτευσεν     πατὴρ αὐτοῦ ἐπὶ ~Σκύθας;
[475]   καὶ ἀλγοῦσι μᾶλλον οἱ ἀδικοῦντες     οἱ ἀδικούμενοι; ~(Πῶλος) οὐδαμῶς,
[481]   ἡμῶν ἴδιόν τι ἔπασχεν πάθος     οἱ ἄλλοι, οὐκ ἂν ἦν
[498]   ἐδόκουν μᾶλλον χαίρειν, οἱ δειλοὶ     ~οἱ ἀνδρεῖοι; ~(Καλλίκλης) ἀμφότεροι ἔμοιγε
[498]   χαίρουσι καὶ λυποῦνται, οἱ φρόνιμοι     οἱ ἄφρονες; ~(Καλλίκλης) οἶμαι ἔγωγε
[467]   οὖν οἱ ῥήτορες μέγα δύναιντο     οἱ τύραννοι ἐν ταῖς πόλεσιν,
[511]   ἔχοντι, ὡς λόγος σημαίνει.     οἴει δεῖν τοῦτο παρασκευάζεσθαι ~ἄνθρωπον,
[489]   τὸ βέλτιον καὶ τὸ κρεῖττον;     οἴει με λέγειν, ~ἐὰν συρφετὸς
[461]   ῥητορικῆς δοξάζεις ὥσπερ νῦν λέγεις;     ~οἴει ὅτι Γοργίας ᾐσχύνθη σοι
[512]   ὅτι οὐδὲν (αὐτοὺς βελτίους ἐξεβίβασεν     οἷοι ἐνέβησαν, οὔτε τὰ σώματα
[516]   μὴν ἀγριωτέρους γε αὐτοὺς ἀπέφηνεν     οἵους παρέλαβεν, καὶ ταῦτ' εἰς
[525]   αὐτῷ· διὸ καὶ εὐδαιμονέστερος ἦν     οἷς ἐξῆν ἀλλὰ γάρ,
[495]   Ἀλωπεκῆθεν οὐχ ὁμολογεῖ ταῦτα.     ὁμολογεῖ; ~(Σωκράτης) ~οὐχ ὁμολογεῖ· οἶμαι
[496]   ~πότερον οὖν ἔτι πλείω ἐρωτῶ,     ὁμολογεῖς ἅπασαν ἔνδειαν καὶ ἐπιθυμίαν
[527]   δοκῇ χρῆναι, ~ἐπιθησόμεθα τοῖς πολιτικοῖς,     ὁποῖον ἄν τι ἡμῖν δοκῇ,
[515]   ~ἐπὶ τὰ (τῆς πόλεως πράγματα     ὅπως ὅτι βέλτιστοι οἱ πολῖται
[488]   ἄλλο λέγεις τὸ ~δίκαιον εἶναι,     ὀρθῶς μέμνημαι; ~(Καλλίκλης) ἀλλὰ ταῦτα
[515]   δήμῳ, χείρους ἦσαν οἱ Ἀθηναῖοι     ὅτε ~τὰ τελευταῖα ἔλεγεν; ~(Καλλίκλης)
[502]   ἂν οἱ ἀκούοντες βελτίους γίγνοιντο,  ~ἢ   ὅτι μέλλει (χαριεῖσθαι τῷ ὄχλῳ
[479]   καὶ τὸ τέμνεσθαι, ὅτι (ἀλγεινόν.     οὐ δοκεῖ καὶ σοὶ οὕτω;
[454]   πειθοῦς ῥητορική ἐστιν τέχνη;     οὐ δοκεῖ σοι ~(δίκαιον εἶναι
[516]   ταῦτα ἅπαντα ποιοῦντας δι' ἀγριότητα.     οὐ δοκεῖ σοι (κακὸς ~εἶναι
[447]   ἂν δήπου σοι ~ὅτι σκυτοτόμος·     οὐ μανθάνεις ὡς λέγω; ~(Χαιρεφῶν)
[494]   βίον τοῦ ἀκολάστου ἀμείνω εἶναι,     οὐ πείθω; ~(Καλλίκλης) ~οὐ πείθεις,
[515]   ὅτι βέλτιστοι οἱ πολῖται ὦμεν;     οὐ ~πολλάκις ἤδη ὡμολογήκαμεν τοῦτο
[502]   ~οὐκοῦν ῥητορικὴ δημηγορία ἂν εἴη·     οὐ ῥητορεύειν δοκοῦσί σοι οἱ
[497]   τοὺς ~ἀνδρείους καὶ φρονίμους ἔλεγες·     οὐ τούτους ἀγαθοὺς καλεῖς; ~(Καλλίκλης)
[515]   πράττειν τὸν πολιτικὸν ἄνδρα; ~ὡμολογήκαμεν     οὔ; ἀποκρίνου. ὡμολογήκαμεν· ἐγὼ ὑπὲρ
[460]   χρωμένῳ τῇ ῥητορικῇ; ἐρρήθη ταῦτα     οὔ; ~(Γοργίας) ἐρρήθη. ~(Σωκράτης) ~νῦν
[454]   καὶ ἧστινος καὶ περὶ ὅτι·     οὔ; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκ
[460]   τὰ τεκτονικὰ μεμαθηκὼς τεκτονικός,     οὔ; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[453]   πρᾶγμα, ~πότερον διδάσκει πείθει     οὔ; ~(Γοργίας) ~οὐ δῆτα,
[450]   οὐ φῂς τὴν ῥητορικὴν εἶναι·     οὔ; ~(Γοργίας) ~πάνυ μὲν οὖν
[460]   ῥητορικός, οὐκ ἄν ποτε ἀδικήσας.     οὔ; ~(Γοργίας) φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~καὶ
[509]   λόγοις ἐγώ τε καὶ πῶλος     οὔ, ἡνίκα ὡμολογήσαμεν μηδένα ~βουλόμενον
[489]   ἀδικεῖν (τοῦ ἀδικεῖσθαι; ἔστιν ταῦτα     οὔ; καὶ ὅπως μὴ ~ἁλώσῃ
[496]   γὰρ οἶμαι διαφέρει. ἔστι ταῦτα     οὔ; ~(Καλλίκλης) ἔστιν. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ
[504]   δικαιοσύνη τε καὶ σωφροσύνη. φῂς  ~ἢ   οὔ; ~(Καλλίκλης) ἔστω. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[504]   συντάττουσιν. ὁμολογοῦμεν οὕτω τοῦτ' ~ἔχειν     οὔ; ~(Καλλίκλης) ἔστω τοῦτο οὕτω.
[515]   τοὺς πολίτας ἀντὶ ~χειρόνων. ἐποίει     οὔ; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[516]   ~ἀποδείξῃ ἀγριώτερα παρέλαβε; δοκεῖ     οὔ; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε, ἵνα
[514]   παρὰ τοῦ ἐμάθομεν; ἔδει ἂν     οὔ; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)
[514]   αὐτά. φῶμεν ταῦτα ὀρθῶς ~λέγεσθαι  (ἢ   οὔ; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)
[516]   ἄνθρωπος ἓν τῶν ~ζῴων ἐστὶν     οὔ; ~(Καλλίκλης) πῶς γὰρ οὔ;
[504]   ἐγγίγνηται, κακία δὲ ἀπίῃ. συγχωρεῖς     οὔ; ~(Καλλίκλης) συγχωρῶ. ~(Σωκράτης) ~τί
[505]   ἀφ' ὧν βελτίων ἔσται· φῂς     οὔ; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) οὕτω
[489]   ἐνταῦθα σὺ αὖ αἰσχυνόμενος. νομίζουσιν,     οὔ, οἱ πολλοὶ τὸ ἴσον
[476]   ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) δίκαια ποιῶν     οὔ; ~(Πῶλος) δίκαια. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν
[462]   καὶ σὺ ἐπίστασθαι ἅπερ (Γοργίας)     οὔ; ~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[467]   καὶ σὺ ὁμολογεῖς κακὸν εἶναι·     οὔ; ~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~πῶς
[468]   τοῦ αὐτοῦ ἕνεκα, τοῦ ἀγαθοῦ·     οὔ; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[468]   σοι δοκῶ ~λέγειν, Πῶλε,     οὔ; τί οὐκ ἀποκρίνῃ; ~(Πῶλος)
[508]   ἐμοὶ ὀνειδίζεις, ἆρα ~καλῶς λέγεται     οὔ, ὡς ἄρα ἐγὼ οὐχ
[493]   εἶναι τοὺς κοσμίους τῶν ~ἀκολάστων,     οὐδ' ἂν ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα
[450]   καὶ ἔργου ὡς ἔπος ~εἰπεῖν     οὐδενὸς προσδέονται βραχέος πάνυ,
[475]   κακῷ ~ὑπερβάλλον αἴσχιον ἔσται·     οὐκ ἀνάγκη; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης)
[514]   μὲν εἰ ἐπιστάμεθα τὴν τέχνην     οὐκ ἐπιστάμεθα, τὴν ~οἰκοδομικήν, καὶ
[504]   ἀρετὴ τοῦ ~σώματος. ἔστιν ταῦτα     οὐκ ἔστιν; ~(Καλλίκλης) ἔστιν. ~(Σωκράτης)
[511]   ἄνω καὶ κάτω, Σώκρατες·     οὐκ ~οἶσθα ὅτι οὗτος
[498]   σὺ εἶναι κακοὺς τοὺς κακούς·     οὐκέτι φῄς; ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης)
[482]   παρῆσθα δὲ καὶ αὐτὸς λεγομένοις.     οὖν ἐκείνην ἐξέλεγξον, ὅπερ ~ἄρτι
[491]   φρονιμώτερος πλέον ἔχων δικαίως ~πλεονεκτεῖ;     οὔτε ἐμοῦ ὑποβάλλοντος ἀνέξῃ οὔτ'
[490]   τῶν δὲ ἀσθενέστερος, ἄλλο τι     οὗτος, ~φρονιμώτερος ἡμῶν ὤν, βελτίων
[509]   αἰσχύνη τοῦ μή. ἆρα ἄλλως     οὕτως ἔχει, Καλλίκλεις; ~(Καλλίκλης)
[496]   ἅμα, ὅταν διψῶντα ~πίνειν λέγῃς;     οὐχ ἅμα τοῦτο γίγνεται κατὰ
[505]   γὰρ ~οὕτω καὶ ζῆν μοχθηρῶς.     οὐχ οὕτως; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης)
[496]   τό γε πεινῆν αὐτὸ ἀνιαρόν.     οὐχί; ~(Καλλίκλης) φημί. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν
[517]   δημιουργόν του αὐτῶν (τούτων, σιτοποιὸν     ὀψοποιὸν ~ὑφάντην σκυτοτόμον
[480]   αὑτοῦ γονέων ἑταίρων     ~παίδων πατρίδος ἀδικούσης οὐ
[481]   (Χαιρεφῶν) σπουδάζει ταῦτα (Σωκράτης)     παίζει; ~(Χαιρεφῶν) ~ἐμοὶ μὲν δοκεῖ,
[481]   (πότερόν σε θῶμεν νυνὶ ~σπουδάζοντα     παίζοντα; εἰ μὲν γὰρ σπουδάζεις
[485]   δὲ (ἀνδρὸς ~ἀκούσῃ τις ψελλιζομένου     παίζοντα ὁρᾷ, καταγέλαστον φαίνεται καὶ
[515]   Ἀθηναῖοι διὰ Περικλέα βελτίους ~γεγονέναι,     πᾶν τοὐναντίον διαφθαρῆναι ὑπ' ἐκείνου.
[524]   ζῶν, ἔνδηλα ταῦτα ~καὶ τελευτήσαντος     πάντα τὰ πολλὰ ἐπί
[452]   ἀγαθὸν ὂν παρὰ Γοργίᾳ     παρ' ἄλλῳ ὁτῳοῦν. ~φαῖμεν ἂν
[452]   φανῇ τι μεῖζον ἀγαθὸν ὂν     παρὰ Γοργίᾳ παρ' ἄλλῳ
[525]   βελτίονι ~γίγνεσθαι καὶ ὀνίνασθαι     παραδείγματι τοῖς ἄλλοις γίγνεσθαι, ἵνα
[516]   ἂν παραλαβὼν ἡμερώτερα ~ἀποδείξῃ ἀγριώτερα     παρέλαβε; δοκεῖ οὔ; ~(Καλλίκλης)
[480]   γονέων ἑταίρων ~παίδων     πατρίδος ἀδικούσης οὐ χρήσιμος οὐδὲν
[453]   ἐπὶ πλέον τὴν ῥητορικὴν δύνασθαι     πειθὼ τοῖς ἀκούουσιν ἐν τῇ
[477]   ἀνθρώπου κακίαν ἄλλην τινὰ ἐνορᾷς     πενίαν; ~(Πῶλος) οὔκ, ἀλλὰ πενίαν.
[455]   ~πόλει σύλλογος περὶ ναυπηγῶν     περὶ ἄλλου τινὸς δημιουργικοῦ ἔθνους,
[455]   αἱρέσεως τῇ ~πόλει σύλλογος     περὶ ναυπηγῶν περὶ ἄλλου
[476]   διδόναι πότερον πάσχειν τί ἐστιν     ποιεῖν; ~(Πῶλος) ἀνάγκη, Σώκρατες,
[520]   ἄριστα ~τὴν αὑτοῦ οἰκίαν διοικοῖ     πόλιν, αἰσχρὸν νενόμισται μὴ φάναι
[507]   τις τῶν οἰκείων, ἰδιώτης     πόλις, ἐπιθετέον δίκην καὶ κολαστέον,
[484]   οὖν ἔλθωσιν εἴς τινα ἰδίαν     πολιτικὴν (πρᾶξιν, ~καταγέλαστοι γίγνονται, ὥσπερ
[514]   ἐπιδεῖξαι οἰκοδομήματά τε ~μηδὲν     πολλὰ καὶ μηδενὸς ἄξια, οὕτω
[510]   οὖν καὶ τὸ μὴ ἀδικεῖν;     πολλοῦ δεῖ, εἴπερ ὅμοιος ἔσται
[504]   πολλὰ διδόναι καὶ τὰ ἥδιστα     ποτὰ ἄλλ' ὁτιοῦν,
[518]   χρηστὸν καὶ πονηρὸν τῶν ~σιτίων     ποτῶν ἐστιν εἰς ἀρετὴν (σώματος,
[455]   συμβουλεύσουσιν, οἱ ῥητορικοὶ δὲ οὔ·     πῶς λέγεις, ~Γοργία, τὰ
[480]   τὴν ψυχὴν ~ποιήσει καὶ ἀνίατον·     πῶς λέγομεν, Πῶλε, εἴπερ
[492]   τε καὶ λόγον καὶ ψόγον;     πῶς οὐκ ἂν ἄθλιοι γεγονότες
[459]   προειδῇ περὶ τούτων τὴν ~ἀλήθειαν;     πῶς τὰ τοιαῦτα ἔχει,
[517]   ὀψοποιὸν ~ὑφάντην σκυτοτόμον     σκυτοδεψόν, οὐδὲν θαυμαστόν ἐστιν ὄντα
[517]   σιτοποιὸν ὀψοποιὸν ~ὑφάντην     σκυτοτόμον σκυτοδεψόν, οὐδὲν θαυμαστόν
[509]   οὓς σὺ εἰ μὴ λύσεις     σοῦ τις νεανικώτερος, ~οὐχ οἷόν
[489]   βελτίους σοῦ, ὅτι ~ἰσχυρότεροί εἰσιν     σύ. ἀλλὰ πάλιν ἐξ ἀρχῆς
[500]   αὐτὸ δέ μοι τοῦτο πρῶτον     (σύμφαθι μή σύμφῃς; ~(Καλλίκλης)
[497]   εἴη τὰ ~ἡδέα τοῖς ἀγαθοῖς     τὰ ἀνιαρὰ τοῖς κακοῖς; ἐὰν
[524]   ταῦτα ~καὶ τελευτήσαντος πάντα     τὰ πολλὰ ἐπί τινα χρόνον.
[468]   τῶν ἀγαθῶν πράττουσιν ὅταν πράττωσιν,     ~τἀγαθὰ τῶν μεταξύ; ~(Πῶλος) τὰ
[480]   ~(Σωκράτης) οὐκοῦν κἀκεῖνα λυτέον     τάδε ἀνάγκη συμβαίνειν; ~(Πῶλος) ναί,
[504]   ψυχή; ἀταξίας τυχοῦσα ἔσται χρηστή,     τάξεώς τε καὶ κόσμου τινός;
[455]   αὖ ὅταν στρατηγῶν αἱρέσεως ~πέρι     τάξεώς τινος πρὸς πολεμίους
[494]   νύκτα καὶ (ἡμέραν πιμπλάναι αὐτά,     τὰς ~ἐσχάτας λυποῖτο λύπας· ἆρα
[476]   ~(Σωκράτης) ~καὶ εἰ σφόδρα τύπτει     ταχὺ (τύπτων, οὕτω καὶ
[514]   ~πολιτικῶν πραγμάτων ἐπὶ τὰ οἰκοδομικά,     τειχῶν νεωρίων ἱερῶν
[456]   οὐχὶ ἐθέλοντα φάρμακον πιεῖν     τεμεῖν καῦσαι παρασχεῖν τῷ
[485]   μετὰ μειρακίων ἐν γωνίᾳ τριῶν     (τεττάρων ~ψιθυρίζοντα, ἐλεύθερον δὲ καὶ
[500]   ἡδέων ἐστὶν καὶ ὁποῖα ~κακά,     τεχνικοῦ δεῖ εἰς ἕκαστον; ~(Καλλίκλης)
[456]   ἐγὼ ἔπεισα, οὐκ ἄλλῃ τέχνῃ     τῇ ~ῥητορικῇ. φημὶ δὲ καὶ
[452]   ~τέχνην μείζονος ἀγαθοῦ αἰτίαν εἶναι     τὴν σήν, φαῖμεν ἂν ἡμεῖς.
[510]   τῇ ~πόλει καὶ τυραννεῖν,     τῆς ὑπαρχούσης πολιτείας ἑταῖρον εἶναι.
[459]   κακόν ἐστιν τί καλὸν     ~τί αἰσχρὸν δίκαιον
[459]   μὲν οὐκ εἰδώς, τί ἀγαθὸν     τί κακόν ἐστιν τί
[459]   ἀγαθὸν τί κακόν ἐστιν     τί καλὸν ~τί αἰσχρὸν
[506]   ἡδὺ ἕνεκα τοῦ ἀγαθοῦ πρακτέον,     τὸ ἀγαθὸν ἕνεκα τοῦ ἡδέος;
[474]   δή; αἴσχιον πότερον τὸ ἀδικεῖν     τὸ ἀδικεῖσθαι; ἀποκρίνου. ~(Πῶλος) τὸ
[527]   εὐλαβητέον ἐστὶν τὸ ἀδικεῖν μᾶλλον     τὸ ἀδικεῖσθαι, καὶ ~παντὸς μᾶλλον
[474]   ~Πῶλε, κάκιον εἶναι, τὸ ἀδικεῖν     τὸ ἀδικεῖσθαι; ~(Πῶλος) τὸ ἀδικεῖσθαι
[481]   τι, τοῖς δὲ ἄλλο τι  ~(ἢ)   τὸ αὐτό, ἀλλά τις ἡμῶν
[489]   τι λέγειν τὸ κρείττους εἶναι     τὸ βελτίους; οὐ ~πάλαι σοι
[459]   δοκεῖν ἀγαθὸν εἶναι οὐκ ὄντα;     τὸ παράπαν ~οὐχ οἷός τε
[492]   ~νέμοντες τοῖς φίλοις τοῖς αὑτῶν     τοῖς ἐχθροῖς, καὶ ταῦτα ἄρχοντες
[494]   τὸν τοῦ ~ἀκολάστου εὐδαιμονέστερον εἶναι     τὸν τοῦ κοσμίου; πείθω τί
[455]   τινὸς δημιουργικοῦ ἔθνους, ἄλλο ~τι     τότε ῥητορικὸς οὐ συμβουλεύσει;
[504]   ὀνήσει αὐτὸ ἔσθ' ὅτι ~πλέον     τοὐναντίον κατά γε τὸν δίκαιον
[522]   νεωτέρους φῇ διαφθείρειν ἀπορεῖν ποιοῦντα,     τοὺς πρεσβυτέρους ~κακηγορεῖν λέγοντα πικροὺς
[491]   ἕκαστον λέγω αὐτὸν ἑαυτοῦ ἄρχοντα·     τοῦτο μὲν οὐδὲν δεῖ, αὐτὸν
[500]   καὶ σμικρὸν νοῦν ἔχων ἄνθρωπος,     τοῦτο, ὅντινα χρὴ ~τρόπον ζῆν,
[527]   δεῖ ἄλλον τινὰ βίον ζῆν     τοῦτον, ὅσπερ καὶ ἐκεῖσε φαίνεται
[494]   δεινὸς καὶ αἰσχρὸς καὶ ~ἄθλιος;     τούτους τολμήσεις λέγειν εὐδαίμονας εἶναι,
[524]   μέγα ἦν τὸ σῶμα φύσει     τροφῇ ἀμφότερα ζῶντος, τούτου
[492]   φύσει ἱκανοὺς ἐκπορίσασθαι ἀρχήν τινα     τυραννίδα ~δυναστείαν, τί ἂν>
[520]   ὡς πονηρόν ἐστιν εἰς σφᾶς,     τῷ αὐτῷ λόγῳ τούτῳ ἅμα
[490]   ἑκτέον αὐτῷ, ὅτι βελτίων ἐστίν,     τῷ μὲν ~ἄρχειν πάντα ἐκεῖνον
[520]   λαμβάνοντα ~ἀργύριον, οἷον οἰκοδομίας πέρι     τῶν ἄλλων τεχνῶν, οὐδὲν αἰσχρόν.
[456]   ἄλλον τινὰ τῶν οἰκείων     τῶν φίλων, οὐ τούτου ἕνεκα
[514]   τι πώποτε οἰκοδόμημα ᾠκοδομήκαμεν ἰδίᾳ     τῶν ~φίλων τινὶ ἡμέτερον
[523]   μὲν οὖν ταῦτα ἐγνωκὼς πρότερος     ὑμεῖς ἐποιησάμην δικαστὰς ὑεῖς ἐμαυτοῦ,
[524]   πληγῶν οὐλὰς ἐν τῷ σώματι     ὑπὸ μαστίγων ~ἄλλων τραυμάτων
[460]   τὰ ἄδικα ἤτοι πρότερόν γε     ὕστερον μαθόντα παρὰ σοῦ. ~(Γοργίας)
[517]   αὐτῶν (τούτων, σιτοποιὸν ὀψοποιὸν     ~ὑφάντην σκυτοτόμον σκυτοδεψόν,
[475]   ὥσπερ ~ἰατρῷ παρέχων ἀποκρίνου, καὶ     (φάθι μὴ ἐρωτῶ.
[456]   τινα τῶν ~καμνόντων οὐχὶ ἐθέλοντα     φάρμακον πιεῖν τεμεῖν
[501]   σκοπούμεναι ~οὔτε μέλον αὐταῖς ἄλλο     χαρίζεσθαι (μόνον, εἴτε βέλτιον εἴτε
[503]   ~εἰ δέ γε βελτίους ἔσονται     χείρους (διὰ ταῦτα, οὐδὲν φροντίζουσιν;
[501]   γίγνοιτο, ἥτις δὲ βελτίων     χείρων τῶν ἡδονῶν, οὔτε σκοπούμεναι
[514]   διάνοια τῶν μελλόντων     χρήματα πολλὰ ~λαμβάνειν ἀρχήν
[455]   τάξεώς τινος πρὸς πολεμίους     χωρίων (καταλήψεως συμβουλὴ ᾖ, ~ἀλλ'
[521]   ὡς βέλτιστοι ἔσονται, ὡς ἰατρόν,     ὡς ~διακονήσοντα καὶ πρὸς χάριν
[509]   ~οὐχ οἷόν τε ἄλλως λέγοντα     ὡς ἐγὼ νῦν λέγω καλῶς
[510]   τῆς παρασκευῆς τοῦ μηδὲν ἀδικεῖσθαι     ὡς ὀλίγιστα; ~σκέψαι εἰ σοὶ
[475]   ~ὑπερβάλλον κάλλιόν ἐστιν, ἤτοι ἡδονῇ     ὠφελίᾳ ἀμφοτέροις. ~(Πῶλος) πάνυ
[478]   αὖ ἤτοι ἡδονὴν πλείστην ποιεῖ     ὠφελίαν ἀμφότερα, εἴπερ κάλλιστόν
[474]   τούτων ~ἐστίν, τὰ καλά, τοῦ     ὠφέλιμα εἶναι ἡδέα
[477]   καλά, ἀγαθά; γὰρ ἡδέα     ὠφέλιμα. ~(Πῶλος) ἀνάγκη. ~(Σωκράτης) ἀγαθὰ
[455]   πολεμίους χωρίων (καταλήψεως συμβουλὴ  ᾖ,   ~ἀλλ' οἱ στρατηγικοὶ τότε συμβουλεύσουσιν,
[465]   ~τέχνην οὐ καλῶ ἂν     ἄλογον πρᾶγμα· τούτων δὲ πέρι
[485]   τῷ ἀνθρώπῳ, κἂν ~πάνυ εὐφυὴς  ᾖ,   ἀνάνδρῳ γενέσθαι φεύγοντι τὰ μέσα
[505]   τρόπος; ἕως μὲν ἂν πονηρὰ  ᾖ,   ἀνόητός τε ~οὖσα καὶ ἀκόλαστος
[499]   τῷ ἐσθίειν ~καὶ πίνειν ἡδονάς,     ἄρα τούτων αἱ μὲν ὑγίειαν
[468]   οὐ βουλόμεθα, οὐδὲ τὰ κακά.     γάρ; ἀληθῆ σοι δοκῶ ~λέγειν,
[451]   πάντα ~διαπραττομένων τε καὶ κυρουμένων·     γάρ; ~(Γοργίας) ἔστι ταῦτα. ~(Σωκράτης)
[460]   τοὺς τοῦ δικαίου καὶ ἀδίκου·     γάρ; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ
[459]   ~(Σωκράτης) οὐκ ἰατρός γε ὤν·     γάρ; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~ὁ
[449]   ~περὶ τὴν τῶν ἱματίων ἐργασίαν·     γάρ; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[450]   ἀλλ' ~ἀπόκριναι· εἰσὶν ἡμῖν τέχναι.     γάρ; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~πασῶν
[494]   Σώκρατες, τοὺς λόγους; ~(Σωκράτης)  ~ἦ   γὰρ ἐγὼ ἄγω ἐνταῦθα,
[513]   ἄλλο κολακεία ~τυγχάνει οὖσα·     γάρ; ~(Καλλίκλης) ἔστω, εἰ βούλει,
[499]   μὲν ἀγαθαί, αἱ δὲ κακαί·     γάρ; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ἆρ'
[520]   μή τις αὐτῷ ἀργύριον διδῷ.     γάρ; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~δῆλον
[499]   τὸν φρόνιμον καὶ ἀνδρεῖόν φαμεν.     γάρ; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) κακὸν
[520]   ἀδικοῦσιν ~οἱ ἄνθρωποι, ἀλλ' ἀδικίᾳ·     γάρ; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[496]   γὰρ (οἶμαι καὶ ἄλογον γίγνεται·     γάρ; ~(Καλλίκλης) σφόδρα γε. ~(Σωκράτης)
[510]   καὶ ἀδικοῦντα μὴ ~διδόναι δίκην.     γάρ; ~(Καλλίκλης) φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[468]   δήπου ποιεῖ δοκεῖ αὐτῷ·     γάρ; ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~ἆρ'
[478]   δοκεῖ. ~(Σωκράτης) ἀλλ' ὠφέλιμόν γε.     γάρ; ~(Πῶλος) (ναί. ~(Σωκράτης) ~μεγάλου
[469]   τυγχάνει ὂν τὸ ἀδικεῖν. ~(Πῶλος)     γὰρ τοῦτο μέγιστον; οὐ τὸ
[523]   ζῶντες γὰρ κρίνονται. ~Πολλοὶ οὖν,     δ' ὅς, ψυχὰς πονηρὰς ἔχοντες
[490]   φρονιμώτερος περὶ ταῦτα, ἰατρὸς ὤν,     δέ, ~οἷον εἰκός, τῶν μὲν
[523]   κόσμον, ἵνα δικαία κρίσις  ᾖ.   ~ἐγὼ μὲν οὖν ταῦτα ἐγνωκὼς
[490]   νῦν, πολλοὶ ~ἁθρόοι, καὶ ἡμῖν     ἐν κοινῷ πολλὰ σιτία καὶ
[485]   ~αντιοπε (ὅπου δ' ἂν φαῦλος  ᾖ,   ἐντεῦθεν φεύγει καὶ λοιδορεῖ τοῦτο,
[523]   ~πλούτους, καί, ἐπειδὰν κρίσις  ᾖ,   ἔρχονται αὐτοῖς πολλοὶ μάρτυρες, ~μαρτυρήσοντες
[512]   τὸ γενναῖον καὶ τὸ ἀγαθὸν     ~ἢ τὸ σῴζειν τε καὶ
[475]   ἄρα δυοῖν καλοῖν θάτερον κάλλιον  ᾖ,   τῷ ἑτέρῳ τούτοιν
[481]   ἐχθρός, ἀλλ' ἐάντε ~χρυσίον  ᾖ>   ἡρπακὼς πολύ, μὴ ἀποδιδῷ τοῦτο
[475]   δυοῖν αἰσχροῖν τὸ (ἕτερον αἴσχιον  ᾖ,   ἤτοι λύπῃ κακῷ ~ὑπερβάλλον
[495]   δήπου, σοφώτατε σύ. ~(Σωκράτης)     καὶ ἀνδρείαν ἑτέραν ἡδονῆς; ~(Καλλίκλης)
[526]   βοηθῆσαι, ὅταν δίκη σοι     καὶ κρίσις ἣν νυνδὴ
[511]   ~(Σωκράτης) ~τί δέ, βέλτιστε;     καὶ τοῦ νεῖν ἐπιστήμη
[502]   ἐάν τι αὐτοῖς ἡδὺ μὲν     καὶ κεχαρισμένον, ~πονηρὸν δέ, ὅπως
[484]   ἐὰν γὰρ καὶ πάνυ εὐφυὴς     καὶ πόρρω τῆς ἡλικίας φιλοσοφῇ,
[496]   βραδυτῆτα; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)  ~ἦ   καὶ τἀγαθὰ καὶ τὴν εὐδαιμονίαν
[447]   ~πρὸς ἅπαντα ἔφη ἀποκρινεῖσθαι. ~(Σωκράτης)  ~ἦ   καλῶς λέγεις. (Χαιρεφῶν) ἐροῦ
[488]   γάρ τοι τότε οἷός ~τ'     μαθεῖν σου τί ποτε λέγοις.
[459]   ἐάν τι ἡμῖν πρὸς λόγου  ᾖ·   νῦν δὲ τόδε πρότερον σκεψώμεθα,
[495]   ~ἵνα δή μοι μὴ ἀνομολογούμενος     λόγος, ἐὰν ἕτερον φήσω
[525]   ἄλλον ~ὅστις ἂν τοιοῦτος τύραννος  ᾖ·   οἶμαι δὲ καὶ τοὺς πολλοὺς
[472]   ὧν ἂν (ἡμῖν λόγος  ᾖ·   οἶμαι δὲ οὐδὲ σοί, ἐὰν
[481]   ἐάντε αὖ θανάτου ἄξια ἠδικηκὼς  ~ᾖ,   ὅπως μὴ ἀποθανεῖται, μάλιστα μὲν
[490]   ταῦτα; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)  ~ἦ   οὖν τούτων τῶν σιτίων πλέον
[466]   ~οὐκ ἄρτι οὕτω πως ἔλεγες·     οὐχὶ ἀποκτεινύασιν (οἱ ῥήτορες οὓς
[450]   ~ταύτην ῥητορικὴν καλεῖς, ἂν     περὶ λόγους; ~(Γοργίας) ~ὅτι,
[524]   ἵνα ὡς δικαιοτάτη ~κρίσις     περὶ τῆς πορείας τοῖς ἀνθρώποις.
[448]   καινὸν οὐδὲν πολλῶν ἐτῶν. ~(Χαιρεφῶν)     που ἄρα ῥᾳδίως ἀποκρινῇ,
[469]   τὸν δὲ δικαίως ~ἀζήλωτον. ~(Πῶλος)  ~ἦ   που γε ἀποθνῄσκων ἀδίκως
[502]   δὲ πατὴρ αὐτοῦ Μέλης;     πρὸς τὸ βέλτιστον βλέπων ἐδόκει
[474]   πρὸς ἂν ἕκαστον ~χρήσιμον  ᾖ,   πρὸς τοῦτο, κατὰ ἡδονήν
[452]   πρὸς αὐτόν· τί δὲ δή;     σὺ τούτου δημιουργός; φαίη ἄν.
[468]   οὕτως, ἀλλ' ἐὰν μὲν ὠφέλιμα     ταῦτα, βουλόμεθα πράττειν ~αὐτά, βλαβερὰ
[455]   λέγω. ὅταν περὶ ἰατρῶν αἱρέσεως     τῇ ~πόλει σύλλογος περὶ
[491]   δέ; αὑτῶν, ἑταῖρε, τί;     τι ἄρχοντας ἀρχομένους; ~(Καλλίκλης)
[495]   μακάριε, ἄθρει ~μὴ οὐ τοῦτο     τὸ ἀγαθόν, τὸ πάντως χαίρειν·
[462]   λέγεις ταύτης; ~(Σωκράτης) ~μὴ ἀγροικότερον     τὸ ἀληθὲς εἰπεῖν· ὀκνῶ γὰρ
[447]   Σώκρατες, οὕτω μεταλαγχάνειν. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ'  ἦ,   τὸ λεγόμενον, κατόπιν ἑορτῆς ἥκομεν
[512]   γενναῖον καὶ τὸ ἀγαθὸν  ~ἢ   τὸ σῴζειν τε καὶ σῴζεσθαι.
[452]   ὅτι ἰατρός. τί οὖν λέγεις;     τὸ τῆς σῆς τέχνης ~ἔργον
[474]   ὃν ἄν μοι λόγος  ᾖ,   τοὺς δὲ ~πολλοὺς ἐῶ χαίρειν,
[459]   ῥήτωρ τοῦ ~ἰατροῦ πιθανώτερος  ᾖ.   τοῦτο συμβαίνει ἄλλο τι;
[480]   μέν γε πληγῶν ἄξια ~ἠδικηκὼς  (ᾖ,   τύπτειν παρέχοντα, ἐὰν δὲ δεσμοῦ,
[475]   δυοῖν καλοῖν θάτερον κάλλιον ᾖ,     τῷ ἑτέρῳ τούτοιν ἀμφοτέροις
[514]   μὴ καλὴ κἀγαθὴ διάνοια     τῶν μελλόντων χρήματα πολλὰ
[490]   δ' ἀσθενεῖς, εἷς δὲ ἡμῶν     φρονιμώτερος περὶ ταῦτα, ἰατρὸς ὤν,
[456]   ~καὶ ὅταν γέ τις αἵρεσις     ὧν νυνδὴ σὺ ἔλεγες,
[477]   τῶν ~ὄντων. ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης)  ~ἡ   ἀδικία ἄρα καὶ ἀκολασία
[477]   τούτων τῶν πονηριῶν αἰσχίστη; οὐχ     ἀδικία καὶ συλλήβδην τῆς
[479]   ~ἆρ' οὖν συμβαίνει μέγιστον κακὸν     ἀδικία καὶ τὸ (ἀδικεῖν; ~(Πῶλος)
[509]   καὶ μέγιστον τῶν κακῶν ~ἐστιν     ἀδικία τῷ ἀδικοῦντι καὶ ἔτι
[513]   τὰς Θετταλίδας· σὺν τοῖς φιλτάτοις     αἵρεσις ἡμῖν ἔσται ταύτης ~τῆς
[477]   ~(Σωκράτης) ~ἡ ἀδικία ἄρα καὶ     ἀκολασία καὶ ἄλλη ψυχῆς
[504]   ἐγγίγνηται, ἀκολασία δὲ ~ἀπαλλάττηται, καὶ     ἄλλη ἀρετὴ ἐγγίγνηται, κακία δὲ
[504]   αὐτῷ ὑγίεια γίγνεται καὶ     ἄλλη ἀρετὴ τοῦ ~σώματος. ἔστιν
[477]   ἄρα καὶ ἀκολασία καὶ     ἄλλη ψυχῆς πονηρία μέγιστον τῶν
[507]   (γε κοσμία σώφρων; ~πολλὴ ἀνάγκη.  ~ἡ   ἄρα σώφρων ψυχὴ ἀγαθή. ἐγὼ
[506]   ἆρα τεταγμένον καὶ κεκοσμημένον ἐστὶν     ἀρετὴ ἑκάστου; ~φαίην ἂν ἔγωγε.
[453]   ~πειθοῦς ἄρα δημιουργός ἐστιν καὶ     ἀριθμητική; ~(Γοργίας) φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[451]   ὅτι τὰ μὲν ἄλλα ~καθάπερ     ἀριθμητικὴ λογιστικὴ ἔχει περὶ
[450]   προσδέονται βραχέος πάνυ, οἷον     ἀριθμητικὴ καὶ λογιστικὴ ~καὶ γεωμετρικὴ
[453]   αὐτῶν τεχνῶν λέγωμεν ὧνπερ νυνδή·     ἀριθμητικὴ οὐ διδάσκει ~ἡμᾶς ὅσα
[451]   ~τεχνῶν· Σώκρατες, τίς (ἐστιν     ἀριθμητικὴ τέχνη; εἴποιμ' ἂν αὐτῷ,
[471]   ὑόν, παῖδα ὡς ἑπτέτη, οὗ     ~ἀρχὴ ἐγίγνετο κατὰ τὸ δίκαιον,
[507]   κακή ~ἐστιν· ἦν δὲ αὕτη     ἄφρων τε καὶ ἀκόλαστος. ~πάνυ
[508]   λέληθέν σε ὅτι ἰσότης     γεωμετρικὴ καὶ ἐν ~θεοῖς καὶ
[448]   ἀλλ' οὐδεὶς ἐρωτᾷ ποία τις