HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ν  =  1530 formes différentes pour 6411 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[458]   διερωτῴην· εἰ δὲ μή, ἐῴην  ἄν.   ~ἐγὼ δὲ τίνων εἰμί; τῶν
[486]   ~πάνυ φαύλου καὶ μοχθηροῦ, ἀποθάνοις  ἄν,   εἰ βούλοιτο θανάτου σοι τιμᾶσθαι.
[522]   ταύτην ~τὴν ἀδυναμίαν ἀποθνῄσκοιμι, ἀγανακτοίην  ἄν·   εἰ δὲ κολακικῆς ῥητορικῆς ἐνδείᾳ
[465]   ἄλλοι ~ἄνθρωποι τούτοις. καὶ γὰρ  ἄν,   εἰ μὴ ψυχὴ τῷ
[452]   ὅτι ~τὸ μετὰ τοῦτο ἔροιτ'  ἄν·   καὶ τί ἐστιν (τοῦτο τὸ
[516]   ~μὴ διὰ τὸν πρύτανιν, ἐνέπεσεν  ἄν;   καίτοι οὗτοι, εἰ ἦσαν ἄνδρες
[522]   εὖ οἶδα ὅτι ῥᾳδίως ἴδοις  ἄν   με φέροντα (τὸν θάνατον. ~αὐτὸ
[506]   οὖν τῷ λόγῳ ἐγὼ ὡς  ἄν   μοι δοκῇ ἔχειν· ἐὰν δέ
[460]   οὗτος φαίνεται, ῥητορικός, οὐκ  ἄν   ποτε ἀδικήσας. οὔ; ~(Γοργίας)
[487]   ἄλλην βάσανον ἀναφέρειν. οὐ γὰρ  ἄν   ποτε αὐτὸ ~συνεχώρησας σὺ οὔτε
[510]   ἐξ ~ἅπαντος (τοῦ νοῦ οὐκ  ἄν   ποτε δύναιτο φίλος γενέσθαι; ~(Καλλίκλης)
[516]   ἀγαθοί, ὡς σὺ ~φῄς, οὐκ  ἄν   ποτε ταῦτα ἔπασχον. οὔκουν οἵ
[510]   αὐτοῦ ~τύραννος καὶ οὐκ  ἄν   ποτε ὡς πρὸς φίλον σπουδάσειεν.
[455]   συχνοὺς ~αἰσθάνομαι, οἳ ἴσως αἰσχύνοιντ'  ἄν   σε ἀνερέσθαι. ὑπ' (ἐμοῦ οὖν
[458]   ἀνθρώπων ὧνπερ καὶ ἐγώ, ~ἡδέως  ἄν   σε διερωτῴην· εἰ δὲ μή,
[453]   ἄλλος Ζεῦξις ἔγραφε, καλῶς  ἄν   σοι ἀπεκέκριτο; ~(Γοργίας) πῶς γὰρ
[501]   ~βούλει, ἐμοῦ ἐρωτῶντος, μὲν  ἄν   σοι δοκῇ τούτων εἶναι, φάθι,
[527]   ~ἐπιθησόμεθα τοῖς πολιτικοῖς, ὁποῖον  ἄν   τι ἡμῖν δοκῇ, τότε βουλευσόμεθα,
[510]   ὡς ἐγὼ ἕτοιμός εἰμι ἐπαινεῖν,  (ἄν   τι καλῶς λέγῃς; τοῦτό ~μοι
[484]   τοί ἐστιν, Σώκρατες, χαρίεν,  ἄν   τις αὐτοῦ μετρίως ~ἅψηται ἐν
[462]   κελεύεις σαυτὸν ἐρωτᾶν ἑκάστοτε ὅτι  ἄν   τις βούληται, ὡς ~ἐπιστάμενος ἀποκρίνεσθαι;
[450]   ἔχουσα ῥητορική ἐστιν, καὶ ~ὑπολάβοι  ἄν   τις, εἰ βούλοιτο δυσχεραίνειν ἐν
[526]   τὴν τοῦ δικαίως (διαχειρίζειν  ἄν   τις ~ἐπιτρέπῃ· εἷς δὲ καὶ
[483]   ἐπὶ ~Σκύθας; (ἄλλα μυρία  ἄν   τις ἔχοι τοιαῦτα λέγειν. ἀλλ'
[447]   ὅδε ὅτι ~ἐπαγγέλλῃ ἀποκρίνεσθαι ὅτι  ἄν   τίς σε ἐρωτᾷ; ~(Γοργίας) ~ἀληθῆ,
[501]   ψυχὴν καὶ περὶ ἄλλο ὅτου  ἄν   τις τὴν ἡδονὴν ~θεραπεύῃ, ἀσκέπτως
[520]   γε ταύτης τῆς πράξεως, ὅντιν'  ἄν   τις τρόπον ὡς βέλτιστος εἴη
[452]   σὺ τούτου δημιουργός; φαίη  ἄν.   τίς ὤν; ~χρηματιστής. τί οὖν;
[452]   τὸ σὸν ἔργον; ~παιδοτρίβης, φαίη  ἄν,   τὸ δὲ ἔργον μού ἐστιν
[487]   οὐδ' αὖ ἀπατῶν ~ἐμὲ συγχωρήσαις  ἄν·   φίλος γάρ μοι εἶ, ὡς
[449]   ἄλλοθι. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν ἐθελήσαις  ἄν,   Γοργία, ὥσπερ νῦν διαλεγόμεθα,
[454]   ~πίστις ψευδὴς καὶ ἀληθής; φαίης  ἄν,   ὡς ἐγὼ οἶμαι. ~(Γοργίας) ναί.
[469]   γε. ~(Πῶλος) σὺ ἄρα βούλοιο  ἂν   ἀδικεῖσθαι μᾶλλον ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης)
[480]   οἰκείων καὶ τῶν ἄλλων ὃς  ἂν   ἀεὶ τῶν φίλων τυγχάνῃ ἀδικῶν,
[492]   καὶ ψόγον; πῶς οὐκ  ἂν   ἄθλιοι γεγονότες ~(εἶεν ὑπὸ τοῦ
[472]   ἥκιστά γε, ἐπεὶ οὕτω γ'  ἂν   ἀθλιώτατος εἴη. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' ἐὰν
[471]   ἐβούλετο τὰ δίκαια ποιεῖν, ἐδούλευεν  ἂν   ~Ἀλκέτῃ καὶ ἦν εὐδαίμων κατὰ
[493]   κοσμίους τῶν ~ἀκολάστων, οὐδ'  ἂν   ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα μυθολογῶ, οὐδέν
[471]   ~Ἀθηναίων ἀπὸ σοῦ (ἀρξάμενος δέξαιτ'  ἂν   ἄλλος ὁστισοῦν Μακεδόνων ~γενέσθαι μᾶλλον
[507]   λῃστοῦ βίον ζῶντα. οὔτε γὰρ  ἂν   ἄλλῳ ἀνθρώπῳ ~προσφιλὴς ἂν εἴη
[519]   καὶ τούτου τοῦ λόγου τί  ἂν   ἀλογώτερον εἴη ~πρᾶγμα, ἀνθρώπους ἀγαθοὺς
[522]   παῖδες, ὑγιεινῶς, πόσον τι οἴει  ~ἂν   ἀναβοῆσαι τοὺς τοιούτους δικαστάς; οὐ
[498]   ἂν χαίρωσι, κακοὶ δὲ οἳ  ἂν   ἀνιῶνται; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)
[464]   ἰατρὸς ὀψοποιός, λιμῷ  ἂν   ἀποθανεῖν τὸν ἰατρόν. ~κολακείαν μὲν
[521]   κατηγοροῦντος ὀψοποιοῦ. ~σκόπει γάρ, τί  ἂν   ἀπολογοῖτο τοιοῦτος ἄνθρωπος ἐν
[520]   ~ταχὺς γενόμενος διὰ παιδοτρίβην, ἴσως  ἂν   ἀποστερήσειε τὴν χάριν, εἰ προοῖτο
[461]   τὸ ἐρωτώμενον ~ἀποκρίνεσθαι, οὐ δεινὰ  ἂν   αὖ ἐγὼ πάθοιμι, ~εἰ μὴ
[452]   ἐγὼ τῆς ἐμῆς· εἴποιμ'  ἂν   ~αὖ καὶ πρὸς τοῦτον· σὺ
[501]   ἡδονὴν μόνον τῆς ψυχῆς, τίνα  ἂν   ~αὐτῇ τρόπον γίγνοιτο, ἥτις δὲ
[488]   ~μοι, καὶ τίνα τρόπον κτησαίμην  ἂν   αὐτό, καὶ ἐάν με λάβῃς
[466]   ἔπος εἰπεῖν, ποιεῖν μέντοι ὅτι  ἂν   αὐτοῖς δόξῃ ~βέλτιστον εἶναι. ~(Πῶλος)
[518]   τῶν ἀρχαίων σαρκῶν, ἀλλ' οἳ  ἂν   αὐτοῖς τύχωσι ~τότε παρόντες καὶ
[522]   ~οὐκοῦν οἴει ἐν πάσῃ ἀπορίᾳ  ἂν   αὐτὸν ἔχεσθαι ὅτι (χρὴ εἰπεῖν;
[510]   πολὺ βελτίων εἴη, φοβοῖτο δήπου  ἂν   αὐτὸν τύραννος καὶ τούτῳ
[448]   αὐτοῦ ἔμπειρος ἦν ~τέχνης, τίνα  ἂν   αὐτὸν ὀρθῶς ἐκαλοῦμεν; ~(Πῶλος) δῆλον
[448]   ἀδελφὸς αὐτοῦ ~Ἡρόδικος, τί  ἂν   αὐτὸν ὠνομάζομεν δικαίως; οὐχ ὅπερ
[456]   γε δημιουργὸν ὁντιναοῦν ~ἀγωνίζοιτο, πείσειεν  ἂν   αὑτὸν ἑλέσθαι ῥητορικὸς μᾶλλον
[512]   ἂν δοῦναι θυγατέρα ἐθέλοις, οὔτ'  ἂν   αὐτὸς λαβεῖν τὴν ἐκείνου. ~καίτοι
[510]   οὐδ' ἂν οὗτος· καταφρονοῖ γὰρ  ἂν   αὐτοῦ ~τύραννος καὶ οὐκ
[504]   ἀεὶ τὸν νοῦν ~ἔχων, ὅπως  ἂν   αὐτοῦ τοῖς πολίταις (δικαιοσύνη μὲν
[481]   ~ὡς ἄτοπά ἐστιν, ἴσως εἴποις  ἂν   αὐτῷ, εἰ βούλοιο τἀληθῆ λέγειν,
[451]   (ἐστιν ἀριθμητικὴ τέχνη; εἴποιμ'  ἂν   αὐτῷ, ~ὥσπερ σὺ ἄρτι, ὅτι
[512]   νυνδὴ ἔλεγον; οἶδ' ὅτι φαίης  ἂν   βελτίων εἶναι καὶ ἐκ ~βελτιόνων.
[494]   τοίνυν καὶ τὸν κνώμενον ἡδέως  ἂν   βιῶναι. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν εἴπερ ἡδέως,
[509]   ~ἀδικοῦντα μὴ διδόναι δίκην, τίνα  ἂν   βοήθειαν μὴ δυνάμενος ἄνθρωπος βοηθεῖν
[454]   σαυτοῦ κατὰ τὴν ὑπόθεσιν ~ὅπως  ἂν   βούλῃ περαίνῃς. ~(Γοργίας) ~καὶ ὀρθῶς
[472]   οἰκία ἄλλη συγγένεια ἥντινα  ἂν   βούλῃ τῶν ἐνθάδε ~ἐκλέξασθαι. ἀλλ'
[457]   τοῖς πλήθεσιν (ἔμβραχυ περὶ ὅτου  ἂν   βούληται· ἀλλ' ~οὐδέν τι μᾶλλον
[511]   ἐμοῦ ~ἄκουε, ὅτι ἀποκτενεῖ μέν,  ἂν   βούληται, ἀλλὰ πονηρὸς ὢν καλὸν
[473]   τῇ πόλει ~διαβιῷ ποιῶν ὅτι  ἂν   βούληται, ζηλωτὸς ὢν καὶ εὐδαιμονιζόμενος
[497]   ἀλλ' ὑπόσχες ~Σωκράτει ἐξελέγξαι ὅπως  ἂν   βούληται. ~(Καλλίκλης) ~Ἐρώτα δὴ σὺ
[461]   οὐκ ἐξέσται μοι λέγειν ὁπόσα  ἂν   βούλωμαι; ~(Σωκράτης) ~δεινὰ μεντἂν πάθοις,
[466]   οὐχὶ ἀποκτεινύασιν (οἱ ῥήτορες οὓς  ἂν   ~βούλωνται, ὥσπερ οἱ τύραννοι, καὶ
[449]   ἐστιν ὧν φημι, μηδένα ἂν  ἐν   βραχυτέροις ἐμοῦ τὰ αὐτὰ εἰπεῖν.
[491]   γὰρ (οὔ) οὐδεὶς ὅστις οὐκ  ἂν   γνοίη ὅτι οὐ τοῦτο λέγω.
[470]   ἀνδρί. ~(Πῶλος) ~τί δέ; συγγενόμενος  ἂν   γνοίης, ἄλλως δὲ αὐτόθεν οὐ
[448]   Πῶλε; οἴει σὺ κάλλιον  ἂν   Γοργίου ἀποκρίνασθαι; ~(Πῶλος) τί δὲ
[448]   (Χαιρεφῶν) λαμβάνειν. ~(Πῶλος) ~νὴ Δία·  ἂν   δέ γε βούλῃ, (Χαιρεφῶν)
[475]   ἐρωτῶ. ~(Πῶλος) ἀλλ' οὐκ  ἂν   δεξαίμην, Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ἄλλος
[468]   δὴ σύ, Σώκρατες, οὐκ  ἂν   δέξαιο ἐξεῖναί σοι ποιεῖν ὅτι
[469]   ~(Πῶλος) σὺ ἄρα τυραννεῖν οὐκ  ἂν   δέξαιο; ~(Σωκράτης) ~οὔκ, εἰ τὸ
[447]   ἐτύγχανεν ὢν ὑποδημάτων δημιουργός, ἀπεκρίνατο  ἂν   δήπου σοι ~ὅτι σκυτοτόμος·
[449]   οἳ δηλοῦσι τοὺς κάμνοντας, ὡς  ἂν   διαιτώμενοι ~ὑγιαίνοιεν; ~(Γοργίας) οὔ. ~(Σωκράτης)
[481]   ~ἐὰν δὲ ἔλθῃ, μηχανητέον ὅπως  ἂν   διαφύγῃ καὶ μὴ δῷ δίκην
[453]   τὰ ζῷα ~γράφων, ἆρ' οὐκ  ἂν   δικαίως σε ἠρόμην τὰ
[486]   (τινὶ διατρέπεις μορφώματι, καὶ ~οὔτ'  ἂν   δίκης βουλαῖσι προσθεῖ' ἂν ὀρθῶς
[466]   ἐάν τις ποιῇ ταῦτα  ἂν   δοκῇ αὐτῷ βέλτιστα εἶναι, νοῦν
[469]   ἐξεῖναι ἐν τῇ πόλει,  ἂν   δοκῇ αὐτῷ, ποιεῖν ~τοῦτο, καὶ
[509]   καὶ ἀδαμαντίνοις ~λόγοις, ὡς γοῦν  ἂν   δόξειεν οὑτωσί, οὓς σὺ εἰ
[512]   καὶ ~τῷ ὑεῖ αὐτοῦ οὔτ'  ἂν   δοῦναι θυγατέρα ἐθέλοις, οὔτ' ἂν
[505]   καταλίπωμεν. ~(Καλλίκλης) ~αὐτὸς δὲ οὐκ  ἂν   δύναιο διελθεῖν τὸν λόγον,
[455]   οὐ γὰρ δήπου ὄχλον γ'  ἂν   ~δύναιτο τοσοῦτον ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ
[526]   ἀσκῶν πειράσομαι ~τῷ ὄντι ὡς  ἂν   δύνωμαι βέλτιστος ὢν καὶ ζῆν
[516]   ταῦτ' εἰς ~αὑτόν, ὃν ἥκιστ'  ἂν   ἐβούλετο. ~(Καλλίκλης) βούλει σοι ὁμολογήσω;
[475]   ἄρα ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι οὔτ'  ἂν   ἐγὼ οὔτ' ἂν σὺ οὔτ'
[514]   ἱκανοὶ ἰατροὶ ὄντες, ἐπεσκεψάμεθα δήπου  ἂν   ἐγώ τε ~σὲ καὶ σὺ
[506]   ἐστὶν ἀρετὴ ἑκάστου; ~φαίην  ἂν   ἔγωγε. ~κόσμος τις ἄρα ἐγγενόμενος
[469]   ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης) ~βουλοίμην μὲν  ἂν   ἔγωγε οὐδέτερα· εἰ δ' ἀναγκαῖον
[516]   καὶ βοῶν τοιοῦτος ὢν κακὸς  ἂν   ἐδόκει εἶναι, ~εἰ παραλαβὼν μὴ
[474]   δή μοι, ἵν' εἰδῇς, ὥσπερ  ἂν   εἰ ἐξ ἀρχῆς σε ἠρώτων·
[447]   ~(Χαιρεφῶν) πῶς λέγεις; ~(Σωκράτης) ~ὥσπερ  ἂν   εἰ ἐτύγχανεν ὢν ὑποδημάτων δημιουργός,
[453]   δοκῶ δικαίως ἀνερωτᾶν σε· ὥσπερ  ἂν   εἰ ~ἐτύγχανόν σε ἐρωτῶν τίς
[492]   βίος. οὐ γάρ τοι θαυμάζοιμ'  ἂν   εἰ ~Εὐριπίδης ἀληθῆ ἐν τοῖσδε
[518]   ἀνθρώπους περὶ τὰ πολιτικά, ὥσπερ  ἂν   εἰ περὶ τὰ ~γυμναστικὰ ἐμοῦ
[451]   κῦρος ἔχουσα ~ῥητορική ἐστιν. ὥσπερ  ἂν   εἴ τίς με ἔροιτο ὧν
[482]   ἔθος τῶν ~ἀνθρώπων, ὅτι ἀγανακτοῖεν  ἂν   εἴ τις μὴ φαίη διὰ
[479]   τὸ αὐτὸ διαπεπραγμένοι εἰσὶν ὥσπερ  ἂν   εἴ τις ~τοῖς μεγίστοις νοσήμασιν
[503]   ἔργον τὸ ~αὑτῶν, ἀλλ' ὅπως  ἂν   εἶδός τι αὐτῷ σχῇ τοῦτο
[493]   ἀιδὲς δὴ λέγων οὗτοι ἀθλιώτατοι  ἂν   εἶεν, οἱ ~ἀμύητοι, καὶ φοροῖεν
[473]   γὰρ ἀθλίοιν ~εὐδαιμονέστερος μὲν (οὐκ  ἂν   εἴη ἀθλιώτερος μέντοι διαφεύγων
[504]   καὶ κόσμου τυχοῦσα οἰκία χρηστὴ  ἂν   εἴη, ἀταξίας δὲ μοχθηρά; ~(Καλλίκλης)
[475]   ἐστιν καὶ λύπῃ ~ὑπερβάλλον αἴσχιον  ἂν   εἴη κακῷ ἀμφοτέροις;
[502]   φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν ῥητορικὴ δημηγορία  ἂν   εἴη· οὐ ῥητορεύειν δοκοῦσί
[460]   ταῦτα λέγοντος ὑπέλαβον ὡς οὐδέποτ'  ἂν   εἴη ῥητορικὴ ~ἄδικον πρᾶγμα,
[503]   μὲν ἕτερόν που τούτου κολακεία  ἂν   εἴη ~καὶ αἰσχρὰ δημηγορία, τὸ
[507]   κακῶς πράττοντα ἄθλιον· οὗτος δ'  ἂν   εἴη ἐναντίως ~ἔχων τῷ
[507]   γὰρ ἂν ἄλλῳ ἀνθρώπῳ ~προσφιλὴς  ἂν   εἴη τοιοῦτος οὔτε θεῷ·
[497]   ἑτέρων ὄντων· πῶς οὖν ταὐτὰ  ἂν   εἴη τὰ ~ἡδέα τοῖς ἀγαθοῖς
[496]   δῆλον ~ὅτι ταῦτά γε οὐκ  ἂν   εἴη τό τε ἀγαθὸν καὶ
[475]   κακῷ ὑπερβάλλον τὸ ἀδικεῖν κάκιον  ἂν   εἴη τοῦ ἀδικεῖσθαι. ~(Πῶλος) δῆλον
[481]   ἡμῶν βίος ἀνατετραμμένος  ἂν   εἴη τῶν ἀνθρώπων καὶ ~πάντα
[507]   μὴ ἔνι ~κοινωνία, φιλία οὐκ  ἂν   εἴη. φασὶ δ' οἱ σοφοί,
[514]   παρακαλεῖν; οὐκ ~ἀνόητόν σοι δοκεῖ  ἂν   εἶναι οὕτω πράττειν; ~(Καλλίκλης) ἔμοιγε.
[469]   σοι δείξαιμι ~τὸ ἐγχειρίδιον, ἴσως  ἂν   εἴποις ἰδὼν ὅτι Σώκρατες,
[491]   ~λέγω οὐδὲ μαγείρους, ἀλλ' (οἳ  ἂν   εἰς τὰ τῆς πόλεως πράγματα
[512]   γυναιξὶν ὅτι τὴν εἱμαρμένην οὐδ'  ἂν   ~εἷς ἐκφύγοι, τὸ ἐπὶ τούτῳ
[519]   ἐστιν· προστάτης γὰρ πόλεως (οὐδ'  ἂν   εἷς ποτε ~ἀδίκως ἀπόλοιτο ὑπ'
[521]   ὡς οἰκῶν ~ἐκποδὼν καὶ οὐκ  ἂν   εἰσαχθεὶς εἰς δικαστήριον ὑπὸ πάνυ
[522]   ἐγὼ οἶδα ὅτι πάθος πάθοιμι  ἂν   εἰσελθὼν εἰς δικαστήριον. ~οὔτε γὰρ
[474]   λέγεις καλὰ εἶναι, πρὸς  ἂν   ἕκαστον ~χρήσιμον ᾖ, πρὸς τοῦτο,
[451]   τε καὶ περιττὸν (γνῶσις) ὅσα  ἂν   ~ἑκάτερα τυγχάνῃ ὄντα. εἰ δ'
[458]   μὴ ἀληθὲς λέγω, ἡδέως δ'  ἂν   ~ἐλεγξάντων εἴ τίς τι μὴ
[448]   ἄρα φάσκοντες αὐτὸν εἶναι καλῶς  ἂν   ἐλέγομεν. ~(Πῶλος) ναί. ~(Χαιρεφῶν) ~εἰ
[458]   τίνων εἰμί; τῶν ἡδέως μὲν  ἂν   ἐλεγχθέντων εἴ τι μὴ ἀληθὲς
[449]   ἕν ἐστιν ὧν φημι, μηδένα  ἂν   ἐν βραχυτέροις ἐμοῦ τὰ αὐτὰ
[521]   δοκεῖς, Σώκρατες, πιστεύειν μηδ'  ἂν   ἓν τούτων παθεῖν, ὡς οἰκῶν
[517]   ἀληθινῇ ~ῥητορικῇ ἐχρῶντο οὐ γὰρ  ἂν   ἐξέπεσον οὔτε τῇ κολακικῇ. ~(Καλλίκλης)
[484]   ἀληθὲς οὕτως ἔχει, γνώσῃ δέ,  ἂν   ἐπὶ τὰ μείζω ἔλθῃς ἐάσας
[516]   ἦν Περικλῆς; ~(Σωκράτης) ~ὄνων γοῦν  ἂν   ἐπιμελητὴς καὶ ἵππων καὶ βοῶν
[495]   τοὺς πρώτους λόγους, καὶ οὐκ  ἂν   ἔτι μετ' ἐμοῦ ἱκανῶς ~τὰ
[475]   μὴ λύπῃ, ἀμφοτέροις μὲν οὐκ  ἂν   ἔτι ὑπερβάλλοι. ~(Πῶλος) οὐ φαίνεται.
[491]   σφόδρα, Σώκρατες. ἐπεὶ πῶς  ἂν   εὐδαίμων γένοιτο ἄνθρωπος ~δουλεύων ὁτῳοῦν;
[486]   μηδὲν ~ἀδικοῦντα, οἶσθ' ὅτι οὐκ  ἂν   ἔχοις ὅτι (χρήσαιο σαυτῷ, ἀλλ'
[514]   καὶ παρὰ τοῦ ἐμάθομεν; ἔδει  ἂν   οὔ; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε.
[465]   δὲ ~τέχνην οὐ καλῶ  ἂν   ἄλογον πρᾶγμα· τούτων δὲ
[450]   εἴπερ ~ταύτην ῥητορικὴν καλεῖς,  ἂν   περὶ λόγους; ~(Γοργίας) ~ὅτι,
[448]   βουλομένῳ ἐστὶν ἀποκρίνεσθαι, ἀλλὰ πολὺ  ἂν   ἥδιον σέ. ~δῆλος γάρ μοι
[514]   τὰ ~μέγιστα οἰκοδομήματα, πότερον ἔδει  ἂν   ἡμᾶς σκέψασθαι ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ
[452]   εἶναι τὴν σήν, φαῖμεν  ἂν   ἡμεῖς. δῆλον οὖν ὅτι ~τὸ
[447]   Καλλίκλεις. ἀλλ' ἆρα ἐθελήσειεν  ἂν   (ἡμῖν διαλεχθῆναι; ~βούλομαι γὰρ πυθέσθαι
[453]   οὕτω προί̈ ὡς μάλιστ'  ἂν   ἡμῖν καταφανὲς ποιοῖ ~περὶ ὅτου
[527]   καταφρονεῖς ~αὐτῶν, καὶ οὐδέν γ'  ἂν   ἦν θαυμαστὸν καταφρονεῖν τούτων, εἴ
[481]   πάθος οἱ ἄλλοι, οὐκ  ἂν   ἦν ῥᾴδιον ~(ἐνδείξασθαι τῷ ἑτέρῳ
[514]   Διός, Καλλίκλεις, οὐ καταγέλαστον  ἂν   ἦν τῇ ~ἀληθείᾳ, εἰς τοσοῦτον
[527]   ~αὐτῶν, καὶ οὐδέν γ' ἂν  ἦν   θαυμαστὸν καταφρονεῖν τούτων, εἴ πῃ
[525]   τε καὶ ἀνθρώπων οὗτοι οἳ  ἂν   ἰάσιμα ~ἁμαρτήματα ἁμάρτωσιν· ὅμως δὲ
[465]   ὥσπερ οἱ ~γεωμέτραι ἤδη γὰρ  (ἂν   ἴσως ἀκολουθήσαις ὅτι κομμωτικὴ
[452]   τίς ὢν ταῦτα λέγεις; εἴποι  ἂν   ἴσως ὅτι ἰατρός. τί οὖν
[452]   ἀγαθόν; πῶς γὰρ οὔ, φαίη  ἂν   ἴσως, Σώκρατες, ὑγίεια; ~τί
[449]   ἐπιστήμων τέχνης (εἶναι καὶ ποιῆσαι  ἂν   καὶ ~ἄλλον ῥήτορα· ῥητορικὴ
[450]   ἀλλὰ τὸ τῆς τέχνης περαίνοιτο  ἂν   καὶ διὰ σιγῆς, οἷον ~γραφικὴ
[522]   ἐμαυτῷ καὶ ἄλλῳ βοηθεῖν, αἰσχυνοίμην  ἂν   καὶ ἐν ~πολλοῖς καὶ ἐν
[472]   πρὸς τὴν (ἀλήθειαν· ~ἐνίοτε γὰρ  ἂν   καὶ καταψευδομαρτυρηθείη τις ὑπὸ πολλῶν
[474]   ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης) καὶ σύ γ'  ἂν   καὶ οἱ ἄλλοι πάντες. ~(Πῶλος)
[507]   γε σώφρων τὰ προσήκοντα πράττοι  ἂν   καὶ περὶ θεοὺς καὶ περὶ
[486]   ἂν ὀρθῶς λόγον, οὔτ' εἰκὸς  ἂν   καὶ πιθανὸν ἂν λάβοις, ~οὔθ'
[486]   ὅτι (χρήσαιο σαυτῷ, ἀλλ' ἰλιγγιῴης  ἂν   καὶ ~χασμῷο οὐκ ἔχων ὅτι
[477]   γε μεγίστῃ βλάβῃ ὑπερβάλλον μέγιστον  ἂν   κακὸν εἴη τῶν ~ὄντων. ~(Πῶλος)
[506]   Γοργία, καὶ αὐτὸς ἡδέως μὲν  ἂν   Καλλικλεῖ τούτῳ ἔτι διελεγόμην, ~ἕως
[497]   καλεῖς, ὥσπερ τοὺς καλοὺς οἷς  ἂν   κάλλος παρῇ; ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης)
[448]   τίνος τέχνης ἐπιστήμων ἐστίν, τίνα  ἂν   καλοῦντες αὐτὸν ὀρθῶς ~καλοῖμεν; ~(Πῶλος)
[480]   τοῦτο ~χρώμενον τῇ ῥητορικῇ, ὅπως  ἂν   καταδήλων τῶν ἀδικημάτων γιγνομένων ~ἀπαλλάττωνται
[483]   αὑτῷ βοηθεῖν μηδὲ ἄλλῳ οὗ  ἂν   κήδηται. ἀλλ' οἶμαι οἱ τιθέμενοι
[521]   γὰρ ὡς ἐν παιδίοις ἰατρὸς  ἂν   κρίνοιτο κατηγοροῦντος ὀψοποιοῦ. ~σκόπει γάρ,
[486]   οὔτ' εἰκὸς ἂν καὶ πιθανὸν  ἂν   λάβοις, ~οὔθ' ὑπὲρ ἄλλου νεανικὸν
[503]   ἐπὶ τὸ βέλτιστον λέγων,  ἂν   λέγῃ ἄλλο τι οὐκ εἰκῇ
[504]   ~λόγους προσοίσει ταῖς ψυχαῖς οὓς  ἂν   λέγῃ, καὶ τὰς πράξεις ἁπάσας,
[520]   ~ἀρετήν; ~(Καλλίκλης) ~ἔγωγε· ἀλλὰ τί  ἂν   λέγοις ἀνθρώπων πέρι οὐδενὸς ἀξίων;
[463]   ὁποῖον μόριον. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν  ἂν   μάθοις ἀποκριναμένου; ἔστιν γὰρ
[475]   οὔτ' ἄλλος οὐδεὶς ἀνθρώπων ~δέξαιτ'  ἂν   μᾶλλον ἀδικεῖν ἀδικεῖσθαι· κάκιον
[469]   εἴη ἀδικεῖν ἀδικεῖσθαι, ~ἑλοίμην  ἂν   μᾶλλον ἀδικεῖσθαι ἀδικεῖν. ~(Πῶλος)
[474]   ἀνθρώπων οὐδένα. ἐπεὶ σὺ δέξαι'  ἂν   μᾶλλον ~ἀδικεῖσθαι ἀδικεῖν; ~(Σωκράτης)
[500]   εἰσιν οἱ λόγοι, οὗ τί  ~ἂν   μᾶλλον σπουδάσειέ τις καὶ σμικρὸν
[469]   Σώκρατες, οὕτω μὲν πάντες  ἂν   μέγα ~δύναιντο, ἐπεὶ κἂν ἐμπρησθείη
[504]   ἐστιν, ἐγὼ ἐρῶ· σὺ δέ,  ἂν   μέν σοι δοκῶ ἐγὼ καλῶς
[501]   τούτων εἶναι, φάθι, δ'  ἂν   μή, μὴ ~φάθι. (πρῶτον δὲ
[472]   καὶ τοῦ ἀληθοῦς. ἐγὼ δὲ  ἂν   μὴ σὲ αὐτὸν ἕνα ὄντα
[512]   καὶ ὡς ἐν ὀνείδει ἀποκαλέσαις  ἂν   μηχανοποιόν, καὶ ~τῷ ὑεῖ αὐτοῦ
[491]   καὶ ἀνδρεῖοι, ~ἱκανοὶ ὄντες  ἂν   νοήσωσιν ἐπιτελεῖν, καὶ μὴ ἀποκάμνωσι
[452]   μετὰ δὲ τὸν παιδοτρίβην εἴποι  ἂν   χρηματιστής, ~ὡς ἐγᾦμαι πάνυ
[501]   ὅπως ἐρεῖ τι τοιοῦτον ~ὅθεν  ἂν   οἱ ἀκούοντες βελτίους γίγνοιντο, ~ἢ
[522]   καὶ παντοδαπὰ ηὐώχουν ~ὑμᾶς· τί  ἂν   οἴει ἐν τούτῳ τῷ κακῷ
[486]   τὴν ψυχήν, Καλλίκλεις, οὐκ  ἂν   οἴει με ἅσμενον ~εὑρεῖν τούτων
[513]   τῇ πολιτείᾳ ταύτῃ ἐν  ἂν   οἰκῇ, ~καὶ νῦν δὲ ἄρα
[518]   ψέξουσιν καὶ κακόν τι ποιήσουσιν,  ἂν   οἷοί τ' ὦσι, τοὺς δὲ
[519]   ἀποκρίνεσθαι. ~(Καλλίκλης) ~σὺ δ' οὐκ  ἂν   οἷός τ' εἴης λέγειν, εἰ
[510]   λόγου φίλος τῷ τοιούτῳ, ὃς  ἂν   ὁμοήθης ὤν, ~ταὐτὰ ψέγων καὶ
[486]   ~οὔτ' ἂν δίκης βουλαῖσι προσθεῖ'  ἂν   ὀρθῶς λόγον, οὔτ' εἰκὸς ἂν
[451]   λογιστικὴν τίνα καλεῖς τέχνην; ~εἴποιμ'  ἂν   ὅτι καὶ αὕτη ἐστὶν τῶν
[451]   τί εἰσιν, Σώκρατες; εἴποιμ'  ἂν   ὅτι ~περὶ τὴν τῶν ἄστρων
[521]   ἐν τῇδε τῇ πόλει ~ὁντινοῦν  ἂν   ὅτι τύχοι, τοῦτο παθεῖν. τόδε
[451]   ἐπανέροιτο· ~τῶν περὶ τί; εἴποιμ'  ἂν   ὅτι τῶν περὶ τὸ ἄρτιόν
[518]   ὄψον, δὲ οἶνον. ἴσως  ἂν   οὖν ἠγανάκτεις, εἴ σοι ἔλεγον
[467]   οὔ; ~(Πῶλος) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~πῶς  ἂν   οὖν οἱ ῥήτορες μέγα δύναιντο
[452]   παρ' ἄλλῳ ὁτῳοῦν. ~φαῖμεν  ἂν   οὖν πρὸς αὐτόν· τί δὲ
[475]   ἐφάνη. ~(Πῶλος) ἔοικε. ~(Σωκράτης) ~δέξαιο  ἂν   οὖν σὺ μᾶλλον τὸ κάκιον
[510]   τις πολὺ φαυλότερος εἴη, οὐδ'  ἂν   οὗτος· καταφρονοῖ γὰρ ἂν αὐτοῦ
[492]   εἶναι. ~(Καλλίκλης) ~οἱ λίθοι γὰρ  ἂν   οὕτω γε καὶ οἱ νεκροὶ
[518]   κἀγαθὸν οὐδὲν ~περὶ αὐτῶν, οἵ,  ἂν   οὕτω τύχωσιν, ἐμπλήσαντες καὶ παχύναντες
[471]   λόγος, με καὶ  ἂν   παῖς ἐξελέγξειε, καὶ ἐγὼ ὑπὸ
[465]   σὺ γὰρ τούτων ἔμπειρος ὁμοῦ  ἂν   ~πάντα χρήματα ἐφύρετο ἐν τῷ
[516]   ἐπιμελητὴς ὁστισοῦν ὁτουοῦν ζῴου, ὃς  ἂν   παραλαβὼν ἡμερώτερα ~ἀποδείξῃ ἀγριώτερα
[509]   δὲ τὸ ἀδικεῖσθαι. τί οὖν  ἂν   παρασκευασάμενος ἄνθρωπος ~βοηθήσειεν αὑτῷ, (ὥστε
[525]   ἵνα ἄλλοι ~ὁρῶντες πάσχοντα  ἂν   πάσχῃ φοβούμενοι βελτίους γίγνωνται. εἰσὶν
[523]   δὴ εἴρηται τῷ Προμηθεῖ (ὅπως  ἂν   παύσῃ ~αὐτῶν. ἔπειτα γυμνοὺς κριτέον
[520]   οὐδενὸς ἀξίων; ~(Σωκράτης) ~τί δ'  ἂν   περὶ ἐκείνων λέγοις, οἳ φάσκοντες
[478]   οὔ; ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν οὕτως  ἂν   περὶ σῶμα εὐδαιμονέστατος ἄνθρωπος εἴη,
[456]   ~γὰρ ἔστιν περὶ ὅτου οὐκ  ἂν   πιθανώτερον εἴποι ῥητορικὸς
[469]   λέγεις ἀδίκως; ~(Πῶλος) ~ὁπότερ'  ἂν   ποιῇ, οὐκ ἀμφοτέρως ζηλωτόν ἐστιν;
[476]   ἄρτι ἔλεγον, περὶ πάντων, οἷον  ἂν   ποιῇ τὸ ~ποιοῦν, τοιοῦτον τὸ
[452]   ἐν ἄλλῳ συλλόγῳ ~παντί, ὅστις  ἂν   πολιτικὸς σύλλογος γίγνηται. καίτοι ἐν
[494]   ἐπιρρεῖν. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν ἀνάγκη γ'  ἂν   πολὺ ἐπιρρέῃ, πολὺ καὶ τὸ
[465]   πρὸς αὑτό, τὸ ~τοῦ Ἀναξαγόρου  ἂν   πολὺ ἦν, φίλε Πῶλε
[505]   αὐτὸς τρόπος; ἕως μὲν  ἂν   πονηρὰ ᾖ, ἀνόητός τε ~οὖσα
[507]   τε καὶ ~καλῶς πράττειν  ἂν   πράττῃ, τὸν δ' εὖ πράττοντα
[507]   ἀνθρώπους τὰ προσήκοντα πράττων δίκαι'  ἂν   πράττοι, περὶ δὲ ~θεοὺς ὅσια·
[467]   οἱ ἄνθρωποι τοῦτο βούλεσθαι  ἂν   πράττωσιν ~ἑκάστοτε, ἐκεῖνο οὗ
[463]   ἡγοῦμαι εἶναι τὴν ῥητορικὴν πρὶν  ἂν   πρῶτον ἀποκρίνωμαι ὅτι ἐστίν. οὐ
[481]   οἱ ἄλλοι, οὐκ ἂν  ἦν   ῥᾴδιον ~(ἐνδείξασθαι τῷ ἑτέρῳ τὸ
[464]   ~ἔχειν τὰ σώματα, οὓς οὐκ  ἂν   ῥᾳδίως αἴσθοιτό τις ὅτι οὐκ
[461]   μὴ καλῶς ὡμολογῆσθαι, ~ἀναθέσθαι ὅτι  ἂν   σὺ βούλῃ, ἐάν μοι ἓν
[475]   ὅτι οὔτ' ἂν ἐγὼ οὔτ'  ἂν   σὺ οὔτ' ἄλλος οὐδεὶς ἀνθρώπων
[507]   καὶ περὶ ~ἀνθρώπους· οὐ γὰρ  ἂν   σωφρονοῖ τὰ μὴ προσήκοντα πράττων;
[525]   ἄλλως ἀδικίας ἀπαλλάττεσθαι. ~(οἳ δ'  ἂν   τὰ ἔσχατα ἀδικήσωσι καὶ διὰ
[478]   ~οὐκοῦν οὗτος τυγχάνει ὢν ὃς  ἂν   τὰ μέγιστα ἀδικῶν καὶ χρώμενος
[492]   τυραννίδα ~δυναστείαν, τί  ἂν>   τῇ ἀληθείᾳ αἴσχιον καὶ κάκιον
[509]   δυνάμενος ἄνθρωπος βοηθεῖν ~ἑαυτῷ καταγέλαστος  ἂν   τῇ ἀληθείᾳ εἴη; ἆρα οὐ
[514]   Καλλίκλεις, οὐ καταγέλαστον ἂν  ἦν   τῇ ~ἀληθείᾳ, εἰς τοσοῦτον ἀνοίας
[506]   ζητῶ κοινῇ μεθ' ὑμῶν, ὥστε,  ἂν   τὶ φαίνηται ~λέγων ἀμφισβητῶν
[503]   τινὰ ἕκαστος ἕκαστον τίθησιν  ~ἂν   τιθῇ, καὶ προσαναγκάζει τὸ ἕτερον
[504]   τε εἶναι καὶ ἁρμόττειν, ~ἕως  ἂν   τὸ (ἅπαν συστήσηται τεταγμένον τε
[483]   ἔχειν· ἀγαπῶσι γὰρ οἶμαι αὐτοὶ  ἂν   τὸ ἴσον ἔχωσιν φαυλότεροι ὄντες.
[476]   οὕτω κάεσθαι τὸ καόμενον ὡς  ἂν   τὸ κᾶον κάῃ; ~(Πῶλος) πάνυ
[476]   πάθος τῷ τυπτομένῳ ἐστὶν οἷον  ἂν   τὸ τύπτον ποιῇ; ~(Πῶλος) πάνυ
[525]   λέγει πῶλος, καὶ ἄλλον ~ὅστις  ἂν   τοιοῦτος τύραννος ᾖ· οἶμαι δὲ
[456]   φανῆναι τὸν ἰατρόν, ἀλλ' αἱρεθῆναι  ἂν   τὸν ~εἰπεῖν δυνατόν, εἰ βούλοιτο.
[454]   τοῦ ζωγράφου μετὰ τοῦτο ἐπανεροίμεθ'  ἂν   τὸν λέγοντα· ποίας δὴ ~πειθοῦς
[457]   τὴν δόξαν ἀφαιρεῖσθαι ὅτι ~δύναιτο  ἂν   τοῦτο ποιῆσαι οὔτε τοὺς ἄλλους
[521]   Σώκρατες, πιστεύειν μηδ' ἂν  ἓν   τούτων παθεῖν, ὡς οἰκῶν ~ἐκποδὼν
[510]   τῇ πόλει τῶν νέων, τίνα  ἂν   τρόπον ἐγὼ μέγα ~δυναίμην καὶ
[491]   πόλεως πράγματα φρόνιμοι ~ὦσιν, ὅντινα  ἂν   τρόπον εὖ οἰκοῖτο, καὶ μὴ
[512]   τὸ ἐπὶ τούτῳ σκεπτέον τίν'  ἂν   τρόπον τοῦτον ὃν μέλλοι χρόνον
[472]   δὲ δὴ εὐδαίμων ~ἔσται ἆρ'  ἂν   τυγχάνῃ δίκης τε καὶ τιμωρίας;
[500]   πρὸς ἐμὲ παίζειν ~μηδ' ὅτι  ἂν   τύχῃς παρὰ τὰ δοκοῦντα ἀποκρίνου,
[522]   ἄλλο οὐδέν· ὥστε ἴσως, ὅτι  ἂν   τύχω, τοῦτο πείσομαι. ~(Καλλίκλης) ~δοκεῖ
[512]   ὑμεῖς, σεμνύνων (τὸ πρᾶγμα, καταχώσειεν  ἂν   ὑμᾶς τοῖς ~λόγοις, λέγων καὶ
[456]   ὁπότερον δεῖ ~αἱρεθῆναι ἰατρόν, οὐδαμοῦ  (ἂν   φανῆναι τὸν ἰατρόν, ἀλλ' αἱρεθῆναι
[485]   βέλτιστος ὤν" ~αντιοπε (ὅπου δ'  ἂν   φαῦλος ᾖ, ἐντεῦθεν φεύγει καὶ
[494]   γενναῖε, ἐκεῖνος ὃς  ἂν   φῇ ἀνέδην οὕτω τοὺς ~χαίροντας,
[481]   σου τὰ παιδικὰ καὶ ὅπως  ἂν   φῇ ἔχειν, οὐ δυναμένου ἀντιλέγειν,
[481]   ἑκάστοτε, καίπερ ὄντος δεινοῦ, ~ὅτι  ἂν   φῇ σου τὰ παιδικὰ καὶ
[487]   τε γὰρ ἱκανῶς, ὡς πολλοὶ  ἂν   φήσαιεν Ἀθηναίων, καὶ ἐμοὶ εἶ
[477]   δ' ἐν σώματος κατασκευῇ; κακίαν  ἂν   φήσαις ἀσθένειαν εἶναι καὶ νόσον
[473]   ὅταν τοιαῦτα λέγῃς οὐδεὶς  ἂν   φήσειεν ~ἀνθρώπων; ἐπεὶ ἐροῦ τινα
[498]   ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ἀγαθοὶ ἄρα οἳ  ἂν   χαίρωσι, κακοὶ δὲ οἳ ἂν
[494]   ἀνέδην οὕτω τοὺς ~χαίροντας, ὅπως  ἂν   χαίρωσιν, ~(εὐδαίμονας εἶναι, καὶ μὴ
[521]   ~ἔσται εἰσάγων οὐδεὶς γὰρ  ἂν   χρηστὸς μὴ ἀδικοῦντ' ἄνθρωπον εἰσαγάγοι
[479]   παρασκευαζόμενοι καὶ ~φίλους καὶ ὅπως  ἂν   ὦσιν ὡς πιθανώτατοι λέγειν· εἰ
[451]   ἐπανέροιτο· ~περὶ τί; εἴποιμ'  ἂν   ὥσπερ οἱ ἐν τῷ δήμῳ
[486]   δή; ~(Σωκράτης) ~εὖ οἶδ' ὅτι,  ἅν   μοι σὺ ὁμολογήσῃς περὶ ὧν
[470]   Σώκρατες, ὅτι οὐδὲ τὸν  μέγαν   βασιλέα γιγνώσκειν φήσεις εὐδαίμονα ~ὄντα.
[524]   ἀμφότερα ζῶντος, τούτου καὶ  ~ἐπειδὰν   ἀποθάνῃ νεκρὸς μέγας, καὶ
[526]   βέλτιστος ὢν καὶ ζῆν καὶ  ἐπειδὰν   ἀποθνῄσκω ~(ἀποθνῄσκειν. παρακαλῶ δὲ καὶ
[484]   ὥσπερ γε οἶμαι οἱ πολιτικοί,  ἐπειδὰν   αὖ εἰς τὰς ~ὑμετέρας διατριβὰς
[461]   κτώμεθα ἑταίρους καὶ ὑεῖς, ἵνα  ἐπειδὰν   ~αὐτοὶ πρεσβύτεροι γενόμενοι σφαλλώμεθα, παρόντες
[524]   πάντα ἐστὶν ἐν τῇ ~ψυχῇ,  ἐπειδὰν   γυμνωθῇ τοῦ σώματος, τά τε
[524]   καὶ τοῦ σώματος, ~ἀπ' ἀλλήλοιν·  ἐπειδὰν   δὲ διαλυθῆτον ἄρα ἀπ' ἀλλήλοιν,
[485]   οὐκ αἰσχρὸν μειρακίῳ ὄντι φιλοσοφεῖν·  ~ἐπειδὰν   δὲ ἤδη πρεσβύτερος ὢν ἄνθρωπος
[516]   ~οὐκ ἐκπίπτουσιν ἐκ τῶν ζευγῶν,  ἐπειδὰν   δὲ θεραπεύσωσιν τοὺς ἵππους καὶ
[518]   πολῖται ἐν τῇ πόλει, καὶ  ἐπειδὰν   ἐγὼ ἐρωτῶ οἵτινες, δοκεῖς μοι
[523]   καὶ γένη καὶ ~πλούτους, καί,  ἐπειδὰν   κρίσις ᾖ, ἔρχονται αὐτοῖς
[526]   τῶν δυναστῶν. ~ὅπερ οὖν ἔλεγον,  ἐπειδὰν   Ῥαδάμανθυς ἐκεῖνος τοιοῦτόν τινα
[524]   ἐν τῇ ψυχῇ ἄνθρωπος.  ἐπειδὰν   οὖν ~ἀφίκωνται παρὰ τὸν δικαστήν,
[484]   τῶν ἠθῶν παντάπασιν ἄπειροι ~γίγνονται.  ἐπειδὰν   οὖν ἔλθωσιν εἴς τινα ἰδίαν
[494]   ἔλεγον, τὸ ὥσπερ λίθον ζῆν,  ἐπειδὰν   ~(πληρώσῃ, μήτε χαίροντα ἔτι μήτε
[527]   δικαστήν, ~(τὸν τῆς Αἰγίνης ὑόν,  ἐπειδάν   σου ἐπιλαβόμενος ~ἄγῃ, χασμήσῃ καὶ
[523]   τὸν βίον διελθόντα καὶ ~(ὁσίως,  ἐπειδὰν   τελευτήσῃ, εἰς μακάρων νήσους ἀπιόντα
[524]   τῆς Εὐρώπης, Αἰακόν· ~οὗτοι οὖν  ἐπειδὰν   τελευτήσωσι, δικάσουσιν ἐν τῷ λειμῶνι,
[473]   αὖ τοῦτο εἶδος ἐλέγχου ἐστίν,  ~ἐπειδάν   τίς τι εἴπῃ, καταγελᾶν, ἐλέγχειν
[471]   ἕτεροι τοὺς ἑτέρους δοκοῦσιν ἐλέγχειν,  ~ἐπειδὰν   τῶν λόγων ὧν ἂν λέγωσι
[473]   οὐδέποτε ἐλέγχεται. ~(Πῶλος) ~πῶς λέγεις;  ἐὰν   ἀδικῶν ἄνθρωπος ληφθῇ τυραννίδι (ἐπιβουλεύων,
[473]   ὅμως δὲ ~ὑπόμνησόν με σμικρόν.  ἐὰν   ἀδίκως ἐπιβουλεύων τυραννίδι, εἶπες; ~(Πῶλος)
[524]   Μίνῳ δὲ ~πρεσβεῖα δώσω ἐπιδιακρίνειν,  ἐὰν   ἀπορῆτόν τι τὼ ἑτέρω, ἵνα
[472]   ἂν ἀθλιώτατος εἴη. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ'  ἐὰν   ἄρα μὴ τυγχάνῃ δίκης
[494]   τούτους τολμήσεις λέγειν εὐδαίμονας εἶναι,  ἐὰν   ἀφθόνως ἔχωσιν ὧν ~δέονται; ~(Καλλίκλης)
[482]   που Γοργίαν ἐρωτώμενον ὑπὸ σοῦ,  ἐὰν   ἀφίκηται παρ' ~αὐτὸν μὴ ἐπιστάμενος
[472]   ταὐτὰ Ἀθηναῖοι καὶ οἱ ξένοι,  ~ἐὰν   βούλῃ κατ' ἐμοῦ μάρτυρας παρασχέσθαι
[511]   τὸν μὴ μιμούμενον ἐκεῖνον ἀποκτενεῖ,  ἐὰν   ~βούληται, καὶ ἀφαιρήσεται τὰ ὄντα.
[527]   καταφρονῆσαι ὡς ἀνοήτου καὶ ~προπηλακίσαι,  ἐὰν   βούληται, καὶ ναὶ μὰ Δία
[469]   καὶ τυραννὶς θαυμασία ἄρτι προσγέγονεν·  ἐὰν   γὰρ ἄρα ἐμοὶ δόξῃ ~τινὰ
[484]   δέοντος ἐνδιατρίψῃ, διαφθορὰ τῶν ~ἀνθρώπων.  ἐὰν   γὰρ καὶ πάνυ εὐφυὴς
[480]   ἐχθροῦ τοῦτο μὲν γὰρ ~εὐλαβητέον  ἐὰν   δὲ ἄλλον ἀδικῇ ἐχθρός,
[472]   ἑστῶτές εἰσιν ἐν τῷ Διονυσίῳ,  ἐὰν   δὲ βούλῃ, Ἀριστοκράτης (ὁ ~Σκελλίου,
[447]   ἡμῖν, εἰ μὲν δοκεῖ, νῦν,  ἐὰν   δὲ βούλῃ, εἰς αὖθις. ~(Καλλίκλης)
[472]   Πυθίου τοῦτο τὸ καλὸν ἀνάθημα,  ἐὰν   δὲ βούλῃ, ~Περικλέους ὅλη
[497]   τὰ ἀνιαρὰ τοῖς κακοῖς;  ἐὰν   δὲ βούλῃ, καὶ τῇδε ἐπίσκεψαι
[480]   γάρ; ~(Πῶλος) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)  ~ἐὰν   δέ γε ἀδικήσῃ αὐτὸς
[484]   τὸ καλὸν καὶ τὸ δίκαιον.  ἐὰν   δέ γε οἶμαι φύσιν ~ἱκανὴν
[507]   μὲν μηδὲν δεῖσθαι τοῦ κολάζεσθαι,  ἐὰν   δὲ δεηθῇ ~αὐτὸς
[480]   ἄξια ~ἠδικηκὼς (ᾖ, τύπτειν παρέχοντα,  ἐὰν   δὲ δεσμοῦ, δεῖν, ἐὰν δὲ
[517]   πεινῇ τὰ σώματα ~ἡμῶν, σιτία,  ἐὰν   δὲ διψῇ, ποτά, ἐὰν δὲ
[481]   μηδὲ ἔλθῃ παρὰ τὸν δικαστήν·  ~ἐὰν   δὲ ἔλθῃ, μηχανητέον ὅπως ἂν
[505]   ~ὡς βίαιος εἶ, Σώκρατες.  ἐὰν   δὲ ἐμοὶ πείθῃ, ἐάσεις χαίρειν
[511]   σώσῃ, οἶμαι δύ' ὀβολοὺς ἐπράξατο,  ἐὰν   δὲ ἐξ Αἰγύπτου ἐκ
[466]   χρήσωμαι, ἀπότεινε ~καὶ σὺ λόγον,  ἐὰν   δὲ ἔχω, ἔα με χρῆσθαι·
[480]   παρέχοντα, ἐὰν δὲ δεσμοῦ, δεῖν,  ἐὰν   δὲ ζημίας, ~ἀποτίνοντα, ἐὰν δὲ
[480]   ~ἀποτίνοντα, ἐὰν δὲ φυγῆς, φεύγοντα,  ἐὰν   δὲ θανάτου, ἀποθνῄσκοντα, αὐτὸν ~πρῶτον
[457]   χρῆσθαι, ὥσπερ καὶ τῇ ἀγωνίᾳ.  ἐὰν   δὲ οἶμαι ῥητορικὸς γενόμενός τις
[484]   μετρίως ~ἅψηται ἐν τῇ ἡλικίᾳ·  ἐὰν   δὲ περαιτέρω τοῦ δέοντος ἐνδιατρίψῃ,
[517]   σιτία, ἐὰν δὲ διψῇ, ποτά,  ἐὰν   δὲ ῥιγῷ, ἱμάτια, στρώματα, ὑποδήματα,
[483]   νόμον λέγῃ, κατὰ φύσιν ὑπερωτῶν,  ἐὰν   δὲ τὰ τῆς φύσεως, τὰ
[489]   λέγῃ, ~ἐπὶ τὸν νόμον ἄγων,  ἐὰν   δέ τις κατὰ νόμον, ἐπὶ
[527]   εἶναι, καὶ ~ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ·  ἐὰν   δέ τις κατά τι κακὸς
[490]   ~πλέον, τῶν δ' ἔλαττον ἑκτέον·  ἐὰν   δὲ τύχῃ πάντων ἀσθενέστατος ὤν,
[506]   ὡς ἄν μοι δοκῇ ἔχειν·  ἐὰν   δέ τῳ ὑμῶν μὴ ~τὰ
[480]   δεῖν, ἐὰν δὲ ζημίας, ~ἀποτίνοντα,  ἐὰν   δὲ φυγῆς, φεύγοντα, ἐὰν δὲ
[473]   καταπιττωθῇ, οὗτος ~εὐδαιμονέστερος ἔσται  ἐὰν   διαφυγὼν τύραννος καταστῇ καὶ ἄρχων
[472]   τιμωρίας ἀδικῶν, ἧττον δὲ ~ἄθλιος  ἐὰν   διδῷ δίκην καὶ τυγχάνῃ δίκης
[527]   οὕτω κοινῇ ἀσκήσαντες, τότε ἤδη,  ἐὰν   δοκῇ χρῆναι, ~ἐπιθησόμεθα τοῖς πολιτικοῖς,
[509]   βούληται ἀδικεῖσθαι, οὐκ ἀδικήσεται,  ἐὰν   δύναμιν ~παρασκευάσηται τοῦ μὴ ἀδικεῖσθαι,
[509]   δῆλον δὴ τοῦτό γε, ὅτι  ἐὰν   δύναμιν. ~(Σωκράτης) ~τί δὲ δὴ
[464]   ταῦτα. ~(Σωκράτης) ~φέρε δή σοι,  ἐὰν   δύνωμαι, σαφέστερον ἐπιδείξω λέγω.
[490]   τί ποτε αὖ νῦν λέγεις;  ἐὰν   ἐν τῷ αὐτῷ ὦμεν, ὥσπερ
[474]   τοῦτο, κατὰ ἡδονήν τινα,  ἐὰν   ἐν τῷ θεωρεῖσθαι χαίρειν ποιῇ
[506]   μὴ (καλῶς λέγειν. καί με  ἐὰν   ἐξελέγχῃς, οὐκ ~ἀχθεσθήσομαί σοι ὥσπερ
[492]   τρυφὴ καὶ ~ἀκολασία καὶ ἐλευθερία,  ἐὰν   ἐπικουρίαν ἔχῃ, τοῦτ' ἐστὶν ἀρετή
[495]   μὴ ἀνομολογούμενος λόγος,  ἐὰν   ἕτερον φήσω εἶναι, τὸ αὐτό
[496]   ἑκατέρου; ~(Καλλίκλης) πάντως δήπου. ~(Σωκράτης)  ~ἐὰν   εὕρωμεν ἄρα ἄττα ὧν ἅμα
[458]   εἰ δὲ καὶ ~δοκεῖ χρῆναι  ἐᾶν,   ἐῶμεν ἤδη χαίρειν καὶ διαλύωμεν
[503]   ἔγωγε πῶς εἴπω. ~(Καλλίκλης) ἀλλ'  ἐὰν   ζητῇς καλῶς, εὑρήσεις. ~(Σωκράτης) ~ἴδωμεν
[454]   Γοργία· ~ἀλλ' ἵνα μὴ θαυμάζῃς  ἐὰν   καὶ ὀλίγον ὕστερον τοιοῦτόν τί
[470]   ἕξω, ἴσην δὲ καὶ σοί,  ἐάν   με ἐλέγξῃς καὶ ~ἀπαλλάξῃς φλυαρίας.
[488]   τρόπον κτησαίμην ἂν αὐτό, καὶ  ἐάν   με λάβῃς νῦν μέν σοι
[472]   οὐκ ἀληθῆ λέγω· μαρτυρήσουσί σοι,  ~ἐὰν   μὲν βούλῃ, Νικίας Νικηράτου
[480]   διώκοντα, μὴ ὑπολογιζόμενον τὸ ἀλγεινόν,  ἐὰν   μέν γε πληγῶν ἄξια ~ἠδικηκὼς
[511]   ἀλλὰ ταὐτὰ διαπραξαμένη τῇ δικανικῇ,  ἐὰν   ~μὲν ἐξ Αἰγίνης δεῦρο σώσῃ,
[466]   τ' ἦσθα, ἀλλ' ἐδέου διηγήσεως.  ~ἐὰν   μὲν οὖν καὶ (ἐγὼ σοῦ
[517]   ἐστιν, δυνατὸν εἶναι ἐκπορίζειν,  ἐὰν   μὲν πεινῇ τὰ σώματα ~ἡμῶν,
[470]   δύνασθαι) πάλιν αὖ σοι φαίνεται,  ἐὰν   μὲν ~πράττοντι δοκεῖ ἕπηται
[483]   κατανενοηκὼς κακουργεῖς ἐν τοῖς λόγοις,  ἐὰν   μέν τις ~κατὰ νόμον λέγῃ,
[489]   γνοὺς κακουργῶ ἐν τοῖς λόγοις,  ἐὰν   μέν τις κατὰ φύσιν λέγῃ,
[468]   χρήματα ~ἀφαιρεῖσθαι ἁπλῶς οὕτως, ἀλλ'  ἐὰν   μὲν ὠφέλιμα ταῦτα, βουλόμεθα
[509]   δὲ δὴ τοῦ ἀδικεῖν; πότερον  ἐὰν   μὴ βούληται ἀδικεῖν, ἱκανὸν τοῦτ'
[509]   βούλησιν; ὧδε ~δὲ λέγω· πότερον  ἐὰν   μὴ βούληται ἀδικεῖσθαι, οὐκ ἀδικήσεται,
[472]   πάντως μὲν ἄθλιος, ~ἀθλιώτερος μέντοι  ἐὰν   μὴ διδῷ δίκην μηδὲ τυγχάνῃ
[473]   γε εὐδαίμονας αὖ τοὺς ἀδικοῦντας,  ἐὰν   μὴ διδῶσι δίκην. ~(Πῶλος) πάνυ
[472]   ᾖ· οἶμαι δὲ οὐδὲ σοί,  ἐὰν   μὴ ἐγώ σοι ~μαρτυρῶ εἷς
[461]   καλὰ καὶ τὰ ἀγαθά, καὶ  ἐὰν   μὴ ἔλθῃ ταῦτα εἰδὼς ~παρ'
[519]   κακῶν· σοῦ δὲ ἴσως ἐπιλήψονται,  ἐὰν   μὴ εὐλαβῇ, καὶ τοῦ ἐμοῦ
[514]   ὄφελος ἄλλην εὐεργεσίαν οὐδεμίαν (προσφέρειν,  ~ἐὰν   μὴ καλὴ κἀγαθὴ διάνοια
[509]   τινα καὶ τέχνην παρασκευάσασθαι, ~ὡς,  ἐὰν   μὴ μάθῃ αὐτὰ καὶ ἀσκήσῃ,
[459]   ἔσῃ αὐτὸν διδάξαι τὴν ῥητορικήν,  ἐὰν   μὴ προειδῇ περὶ τούτων τὴν
[467]   οἱ τύραννοι ἐν ταῖς πόλεσιν,  ἐὰν   μὴ ~(Σωκράτης) ἐξελεγχθῇ ὑπὸ Πώλου
[520]   αἰσχρὸν νενόμισται μὴ φάναι συμβουλεύειν,  ~ἐὰν   μή τις αὐτῷ ἀργύριον διδῷ.
[461]   ~ἀναθέσθαι ὅτι ἂν σὺ βούλῃ,  ἐάν   μοι ἓν μόνον φυλάττῃς. ~(Πῶλος)
[489]   ~μοι ἀποκρίνασθαι τοῦτο, Καλλίκλεις, ἵν'  ἐάν   μοι ὁμολογήσῃς, βεβαιώσωμαι ἤδη ~παρὰ
[480]   ποιεῖν, εἴτ' ἐχθρὸν εἴτε ~ὁντινοῦν,  ἐὰν   μόνον μὴ αὐτὸς ἀδικῆται ὑπὸ
[460]   ~οὐδ' ἐκβάλλειν ἐκ τῶν πόλεων,  ἐὰν   πύκτης τῇ πυκτικῇ χρῆταί
[460]   ἀδικῇ, ὡσαύτως δὲ οὕτως καὶ  ἐὰν   ῥήτωρ τῇ ῥητορικῇ ἀδίκως
[483]   τε φύσις καὶ νόμος·  ~ἐὰν   οὖν τις αἰσχύνηται (καὶ μὴ
[511]   Αἰγύπτου ἐκ ~τοῦ Πόντου,  (ἐὰν   πάμπολυ, ταύτης τῆς μεγάλης εὐεργεσίας,
[457]   (οὕτω ~διαλύεσθαι τὰς συνουσίας, ἀλλ'  ἐὰν   περί του ἀμφισβητήσωσιν καὶ μὴ
[513]   τῇ σῇ ἀντιστατεῖ μοι· ἀλλ'  ἐὰν   ~πολλάκις (ἴσως καὶ) βέλτιον (ταὐτὰ
[493]   ἐγὼ βούλομαί σοι ἐνδειξάμενος,  ἐάν   πως οἷός τε ὦ, πεῖσαι
[448]   ἀποκρίνασθαι; ~(Πῶλος) τί δὲ τοῦτο,  ἐὰν   σοί γε ἱκανῶς; ~(Χαιρεφῶν) οὐδέν·
[510]   ~(Σωκράτης) ~σκόπει δὴ καὶ τόδε  ἐάν   σοι δοκῶ εὖ λέγειν. φίλος
[452]   ἁπάντων· (σκόπει δῆτα, Σώκρατες,  ἐάν   ~σοι πλούτου φανῇ τι μεῖζον
[455]   τί ἡμῖν, Γοργία, ἔσται,  ~ἐάν   σοι συνῶμεν; περὶ τίνων τῇ
[489]   κρεῖττον; οἴει με λέγειν,  ~ἐὰν   συρφετὸς συλλεγῇ δούλων καὶ παντοδαπῶν
[522]   πορίζοντας ζηλῶ οὔτε οἷς πορίζεται·  ἐάν   ~τέ τίς με νεωτέρους
[508]   αὑτοῦ καὶ ὑέος καὶ ἑταίρου,  ἐάν   τι ἀδικῇ, καὶ ~τῇ ῥητορικῇ
[502]   ~θεαταῖς μόνον, καὶ διαμάχεσθαι,  ἐάν   τι αὐτοῖς ἡδὺ μὲν
[504]   ~ἐάν τι διδῷ, δώσει, καὶ  ἐάν   τι ἀφαιρῆται, ἀφαιρήσεται, πρὸς τοῦτο
[504]   τὰς πράξεις ἁπάσας, καὶ δῶρον  ~ἐάν   τι διδῷ, δώσει, καὶ ἐάν
[521]   ἀγαθὸν ὄντα· μηδ' ὅτι ἀφαιρήσεται  ἐάν   τι ἔχω, ἵνα μὴ αὖ
[459]   τὸ οὕτως ἔχειν, αὐτίκα ~ἐπισκεψόμεθα,  ἐάν   τι ἡμῖν πρὸς λόγου ᾖ·
[458]   τούτων τῶν ἀνδρῶν ~βουλομένων ἀκούειν  ἐάν   τι λέγητε· ἐμοὶ δ' οὖν
[506]   οὖν ἐμοῦ γε ἀκούων ~ἐπιλαμβάνου,  ἐάν   τί σοι δοκῶ μὴ (καλῶς
[481]   μεταβαλλομένου· ἔν τε τῇ ἐκκλησίᾳ,  ἐάν   τι σοῦ λέγοντος ~δῆμος
[487]   δῆλον ὅτι τούτων πέρι νυνί·  (ἐάν   τι σὺ ἐν τοῖς λόγοις
[458]   φῂς ποιεῖν οἷός τ' εἶναι,  ~ἐάν   τις βούληται παρὰ σοῦ μανθάνειν;
[456]   ἀποκτεινύναι. οὐδέ γε μὰ Δία  ἐάν   τις εἰς παλαίστραν ~φοιτήσας εὖ
[453]   ἀριθμητική; ~(Γοργίας) φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν  ἐάν   τις ἐρωτᾷ ἡμᾶς ποίας πειθοῦς
[466]   ~(Σωκράτης) ~ἀγαθὸν οὖν οἴει εἶναι,  ἐάν   τις ποιῇ ταῦτα ἂν
[489]   ~τηλικοῦτος ὢν ὀνόματα θηρεύων, καὶ  (ἐάν   τις ῥήματι ἁμάρτῃ, ἕρμαιον ~τοῦτο
[494]   ὅρα, Καλλίκλεις, τί ~ἀποκρινῇ,  ἐάν   τίς σε τὰ ἐχόμενα τούτοις
[515]   δοῦλος ~ἐλεύθερος; λέγε μοι,  (ἐάν   τίς σε ταῦτα ἐξετάζῃ,
[499]   συμβαίνει καὶ τὰ πρότερα ἐκεῖνα,  ἐάν   τις ταὐτὰ φῇ ~ἡδέα τε
[467]   οὖν οὕτω καὶ περὶ πάντων;  ἐάν   τίς τι πράττῃ ἕνεκά του,
[460]   ἐγὼ μὲν οἶμαι, Σώκρατες,  ἐὰν   τύχῃ μὴ εἰδώς, καὶ ταῦτα
[527]   πληγήν· οὐδὲν γὰρ δεινὸν πείσῃ,  ἐὰν   τῷ ὄντι ᾖς καλὸς κἀγαθός,
[461]   εἴη ~διαλέγεσθαι, εἰ δὲ μή,  ἐᾶν   χαίρειν. ὕστερον δὲ ἡμῶν ἐπισκοπουμένων
[491]   τὰς μὲν ἐπιθυμίας τὰς ~ἑαυτοῦ  ἐᾶν   ὡς μεγίστας εἶναι καὶ μὴ
[486]   ἐπιμελεῖσθαι, ~καὶ φύσιν ψυχῆς ὧδε  γενναίαν   μειρακιώδει (τινὶ διατρέπεις μορφώματι, καὶ
[482]   φαίη διὰ δὴ ταύτην τὴν  ὁμολογίαν   ~ἀναγκασθῆναι ἐναντία αὐτὸν αὑτῷ εἰπεῖν,
[468]   ἀγαθόν τι κατὰ τὴν σὴν  ὁμολογίαν;   ~(Πῶλος) οὐκ ἔστιν. ~(Σωκράτης) ~ἀληθῆ
[461]   τί τοῦτο λέγεις; ~(Σωκράτης) ~τὴν  μακρολογίαν,   Πῶλε, ἢν καθέρξῃς,
[482]   σὲ παθεῖν. ἔφη γάρ που  Γοργίαν   ἐρωτώμενον ὑπὸ σοῦ, ἐὰν ἀφίκηται
[500]   αὖ ἐγὼ πρὸς Πῶλον καὶ  Γοργίαν   ἐτύγχανον λέγων. ἔλεγον ~γὰρ αὖ,
[508]   ἐπιστήμονα ~τῶν δικαίων, αὖ  Γοργίαν   ἔφη πῶλος δι' αἰσχύνην ὁμολογῆσαι.
[494]   Καλλίκλεις, Πῶλον μὲν καὶ  Γοργίαν   καὶ ἐξέπληξα καὶ αἰσχύνεσθαι ~ἐποίησα,
[449]   τίς τέχνη ~καὶ τίνα  Γοργίαν   καλεῖν χρὴ ἡμᾶς. μᾶλλον δέ,
[448]   καὶ ὅντινα δέοι ~καλεῖν τὸν  Γοργίαν·   ὥσπερ τὰ ἔμπροσθέν σοι ὑπετείνατο
[484]   ἐπειδὰν οὖν ἔλθωσιν εἴς τινα  ἰδίαν   πολιτικὴν (πρᾶξιν, ~καταγέλαστοι γίγνονται,
[487]   δόξα, μὴ προθυμεῖσθαι εἰς τὴν  ἀκρίβειαν   φιλοσοφεῖν, ἀλλὰ ~εὐλαβεῖσθαι (παρεκελεύεσθε ἀλλήλοις
[496]   πλείω ἐρωτῶ, ὁμολογεῖς ἅπασαν  ἔνδειαν   καὶ ἐπιθυμίαν ~ἀνιαρὸν εἶναι; ~(Καλλίκλης)
[526]   τὰς τῶν πολλῶν ἀνθρώπων, τὴν  ἀλήθειαν   ἀσκῶν πειράσομαι ~τῷ ὄντι ὡς
[487]   ~ἐθέλουσιν δέ μοι λέγειν τὴν  ἀλήθειαν   διὰ τὸ μὴ κήδεσθαί μου
[482]   φορτικὰ καὶ δημηγορικά, ~φάσκων τὴν  ἀλήθειαν   διώκειν, φύσει μὲν οὐκ
[472]   οὐδενὸς ἄξιός ἐστιν πρὸς τὴν  (ἀλήθειαν·   ~ἐνίοτε γὰρ ἂν καὶ καταψευδομαρτυρηθείη
[459]   μὴ προειδῇ περὶ τούτων τὴν  ~ἀλήθειαν;   πῶς τὰ τοιαῦτα ἔχει,
[522]   εἰπεῖν; εἰ εἴποι ~τὴν  ἀλήθειαν,   ὅτι ταῦτα πάντα ἐγὼ ἐποίουν,
[501]   ἄλλαι πραγματεῖαι, αἱ μὲν τεχνικαί,  ~προμήθειάν   τινα ἔχουσαι τοῦ βελτίστου περὶ
[522]   ἐμέ τις ἐξελέγχοι ταύτην τὴν  ~βοήθειαν   ἀδύνατον ὄντα ἐμαυτῷ καὶ ἄλλῳ
[509]   μὴ διδόναι δίκην, τίνα ἂν  βοήθειαν   μὴ δυνάμενος ἄνθρωπος βοηθεῖν ~ἑαυτῷ
[509]   ἀνάγκη ταύτην εἶναι τὴν αἰσχίστην  ~βοήθειαν   μὴ δύνασθαι βοηθεῖν μήτε αὑτῷ
[514]   πῶς ἔχει τὸ σῶμα πρὸς  ~ὑγίειαν;   ἤδη τις ἄλλος διὰ
[504]   καὶ τοῦ κόσμου γιγνομένῳ; ~(Καλλίκλης)  Ὑγίειαν   καὶ ἰσχὺν ἴσως λέγεις. ~(Σωκράτης)
[467]   ἀγαθὸν μὲν σοφίαν τε καὶ  ὑγίειαν   καὶ πλοῦτον καὶ τἆλλα τὰ
[499]   ἄρα τούτων αἱ μὲν  ὑγίειαν   ποιοῦσαι ἐν τῷ σώματι,
[501]   καὶ ἔγωγέ φημι τὸ τοιοῦτον  κολακείαν   ~εἶναι καὶ περὶ σῶμα καὶ
[502]   τοιοῦτον, Καλλίκλεις, ἔφαμεν νυνδὴ  κολακείαν   εἶναι; ~(Καλλίκλης) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)
[467]   (τέχνην τὴν ῥητορικὴν ~ἀλλὰ μὴ  κολακείαν,   ἐμὲ ἐξελέγξας; εἰ δέ με
[527]   (κολαζόμενον ~διδόναι δίκην· καὶ πᾶσαν  κολακείαν   καὶ τὴν περὶ ἑαυτὸν καὶ
[464]   λιμῷ ἂν ἀποθανεῖν τὸν ἰατρόν.  ~κολακείαν   μὲν οὖν αὐτὸ καλῶ, ~καὶ
[463]   δὲ ~αὐτοῦ (ἐγὼ τὸ κεφάλαιον  κολακείαν.   ταύτης μοι δοκεῖ τῆς ἐπιτηδεύσεως
[514]   τοῦτο ἐν τῷ πίθῳ τὴν  κεραμείαν   ἐπιχειρεῖν μανθάνειν, ~καὶ αὐτούς τε
[477]   σώματος κατασκευῇ; κακίαν ἂν φήσαις  ἀσθένειαν   εἶναι καὶ νόσον καὶ ~αἶσχος
[496]   ~(Σωκράτης) οὐκοῦν καὶ ἰσχὺν καὶ  ἀσθένειαν   ὡσαύτως; ~(Καλλίκλης) ναί. ~(Σωκράτης) καὶ
[521]   ποτέραν οὖν με παρακαλεῖς τὴν  θεραπείαν   τῆς πόλεως, διόρισόν μοι· τὴν
[495]   σοφώτατε σύ. ~(Σωκράτης) καὶ  ἀνδρείαν   ἑτέραν ἡδονῆς; ~(Καλλίκλης) πῶς γὰρ
[495]   ταὐτὸν εἶναι, ἐπιστήμην δὲ καὶ  ἀνδρείαν   καὶ ἀλλήλων καὶ τοῦ ἀγαθοῦ
[492]   οὔσαις ἱκανὸν εἶναι ὑπηρετεῖν δι'  ἀνδρείαν   ~καὶ φρόνησιν, καὶ ἀποπιμπλάναι ὧν
[495]   ~(Καλλίκλης) ἔγωγε. ~(Σωκράτης) οὐ καὶ  ἀνδρείαν   νυνδὴ ἔλεγές τινα εἶναι μετὰ
[495]   τι οὖν ὡς ἕτερον τὴν  ἀνδρείαν   τῆς ἐπιστήμης δύο ταῦτα ἔλεγες;
[474]   καλὰ οὐχὶ ἤτοι κατὰ τὴν  χρείαν   λέγεις καλὰ εἶναι, πρὸς
[516]   ἵνα αὐτοῦ δέκα ἐτῶν μὴ  ἀκούσειαν   ~τῆς φωνῆς; καὶ Θεμιστοκλέα ταὐτὰ
[518]   καὶ ἀνελευθέρους ~εἶναι περὶ σώματος  πραγματείαν,   τὰς ἄλλας τέχνας, τὴν δὲ
[492]   ἀρχήν τινα τυραννίδα  ~δυναστείαν,   τί ἂν> τῇ ἀληθείᾳ αἴσχιον
[477]   οὖν οὐκ ἀδικίαν καλεῖς καὶ  ἀμαθίαν   καὶ δειλίαν καὶ τὰ τοιαῦτα;
[518]   ἀρτοκόπος καὶ Μίθαικος ~τὴν  ὀψοποιίαν   συγγεγραφὼς τὴν Σικελικὴν καὶ Σάραμβος
[477]   σκόπει· ἐν χρημάτων ~κατασκευῇ ἀνθρώπου  κακίαν   ἄλλην τινὰ ἐνορᾷς πενίαν;
[477]   ~τί δ' ἐν