HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Gorgias

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ω  =  201 formes différentes pour 1175 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Pages
[465]   τῷ σώματι (ἐπεστάτει, ἀλλ' ~αὐτὸ  αὑτῷ,   καὶ μὴ ὑπὸ ταύτης κατεθεωρεῖτο
[522]   πράττω τὸ ὑμέτερον δὴ τοῦτο,     ~ἄνδρες δικασταί, οὔτε ἄλλο οὐδέν·
[452]   σὺ δὲ δὴ τίς εἶ,     ἄνθρωπε, καὶ τί τὸ σὸν
[526]   Λυσιμάχου· οἱ δὲ πολλοί,     ἄριστε, κακοὶ γίγνονται τῶν δυναστῶν.
[505]   ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~περὶ δὲ ψυχήν,     ἄριστε, οὐχ αὐτὸς τρόπος;
[479]   ~(Σωκράτης) ~σχεδὸν γάρ που οὗτοι,     ἄριστε, τὸ αὐτὸ διαπεπραγμένοι εἰσὶν
[515]   ἴσως. ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἴσως δή,     βέλτιστε, ἀλλ' ἀνάγκη ἐκ τῶν
[515]   ~(Καλλίκλης) ἔμοιγε. ~(Σωκράτης) ~νῦν δέ,     βέλτιστε ἀνδρῶν, ἐπειδὴ σὺ μὲν
[494]   ~χαίροντα εὐδαιμόνως ζῆν. ~(Σωκράτης) ~εὖγε,     βέλτιστε· διατέλει γὰρ ὥσπερ ἤρξω,
[461]   βούλωμαι; ~(Σωκράτης) ~δεινὰ μεντἂν πάθοις,     βέλτιστε, εἰ Ἀθήναζε ἀφικόμενος, οὗ
[511]   σοι συμβουλεύων. ~(Σωκράτης) ~τί δέ,     βέλτιστε; καὶ τοῦ
[482]   τῷ βίῳ. ~καίτοι ἔγωγε οἶμαι,     βέλτιστε, καὶ τὴν λύραν μοι
[491]   μαλακίαν τῆς ψυχῆς. ~(Σωκράτης) ~ὁρᾷς,     βέλτιστε Καλλίκλεις, ὡς οὐ ταὐτὰ
[494]   ~ἦ γὰρ ἐγὼ ἄγω ἐνταῦθα,     γενναῖε, ἐκεῖνος ὃς ἂν
[473]   εἶναι ἐξελέγχειν; ~(Σωκράτης) ~μορμολύττῃ αὖ,     γενναῖε Πῶλε, καὶ οὐκ ἐλέγχεις·
[521]   διακονήσοντα. ~(Σωκράτης) ~κολακεύσοντα ἄρα με,     γενναιότατε, παρακαλεῖς. ~(Καλλίκλης) ~εἴ σοι
[458]   ὅτι βούλει. ~(Σωκράτης) ~ἄκουε δή,     Γοργία, θαυμάζω ἐν τοῖς
[449]   ναί. ~(Σωκράτης) ~νὴ τὴν Ἥραν,     Γοργία, ἄγαμαί γε τὰς ἀποκρίσεις,
[447]   ~μανθάνω καὶ ἐρήσομαι. εἰπέ μοι,     Γοργία, ἀληθῆ λέγει Καλλικλῆς ὅδε
[454]   τὴν πειθὼ καὶ περὶ τούτων,     Γοργία· ~ἀλλ' ἵνα μὴ θαυμάζῃς
[451]   Σώκρατες, καὶ ἄριστα. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ'     Γοργία, ἀμφισβητήσιμον καὶ τοῦτο λέγεις
[449]   περὶ λόγους. ~(Σωκράτης) ~ποίους τούτους,     Γοργία; ἆρα οἳ δηλοῦσι τοὺς
[449]   καλεῖν χρὴ ἡμᾶς. μᾶλλον δέ,     Γοργία, αὐτὸς ἡμῖν εἰπὲ τίνα
[448]   που ἄρα ῥᾳδίως ἀποκρινῇ,     Γοργία. ~(Γοργίας) πάρεστι τούτου πεῖραν,
[453]   ~(Σωκράτης) ~νῦν μοι δοκεῖς δηλῶσαι,     Γοργία, ἐγγύτατα τὴν (ῥητορικὴν ἥντινα
[453]   ~κεφάλαιον αὐτῆς. ~(Σωκράτης) ~ἄκουσον δή,     Γοργία. ἐγὼ γὰρ εὖ ἴσθ'
[463]   αἰσχυνθῇς. ~(Σωκράτης) ~δοκεῖ τοίνυν μοι,     Γοργία, εἶναί τι ἐπιτήδευμα τεχνικὸν
[454]   ~(Γοργίας) ἔμοιγε. ~(Σωκράτης) ~ἀπόκριναι δή,     Γοργία, ἐπειδή γε καὶ σοὶ
[452]   ἀποκρινάσθω ~(Γοργίας) ἴθι οὖν νομίσας,     Γοργία, ἐρωτᾶσθαι καὶ ὑπ' ἐκείνων
[455]   ὑπ' ἐκείνων ἀνερωτᾶσθαι· τί ἡμῖν,     Γοργία, ἔσται, ~ἐάν σοι συνῶμεν;
[506]   ἐπίλοιπα. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ μὲν δή,     Γοργία, καὶ αὐτὸς ἡδέως μὲν
[449]   εἰπεῖν. ~(Σωκράτης) ~τούτου μὴν δεῖ,     Γοργία· καί μοι ἐπίδειξιν αὐτοῦ
[459]   πῶς τὰ τοιαῦτα ἔχει,     Γοργία; ~(καὶ πρὸς Διός, ὥσπερ
[457]   οὐ τὸν διδάξαντα. ~(Σωκράτης) ~οἶμαι,     Γοργία, καὶ σὲ ἔμπειρον εἶναι
[450]   λόγοις, τὴν ἀριθμητικὴν ἄρα ~ῥητορικήν,     Γοργία, λέγεις; ἀλλ' οὐκ οἶμαί
[460]   ~καὶ ἐν τοῖς πρώτοις γε,     Γοργία, λόγοις ἐλέγετο ὅτι
[463]   ὅτι λέγεις. ~(Σωκράτης) ~εἰκότως γε,     Γοργία· οὐδὲν γάρ πω σαφὲς
[461]   ποτὲ ἔχει, μὰ τὸν (κύνα,     ~Γοργία, οὐκ ὀλίγης συνουσίας ἐστὶν
[450]   μὴν καὶ αἱ ἄλλαι τέχναι,     Γοργία, οὕτως (ἔχουσιν· ἑκάστη αὐτῶν
[456]   τούτων. ~(Σωκράτης) ~ταῦτα καὶ θαυμάζων,     Γοργία, πάλαι ἐρωτῶ τίς ποτε
[455]   τῶν ~δημιουργῶν. ~(Σωκράτης) ~λέγεται ταῦτα,     Γοργία, περὶ Θεμιστοκλέους· Περικλέους δὲ
[454]   σε ἔροιτο· ἆρ' ἔστιν τις,     Γοργία, ~πίστις ψευδὴς καὶ ἀληθής;
[497]   ~ἀλλ' ἀεὶ τοιοῦτός ἐστιν (Σωκράτης)     Γοργία· σμικρὰ καὶ ὀλίγου ἄξια
[455]   δὲ οὔ· πῶς λέγεις,     ~Γοργία, τὰ τοιαῦτα; ἐπειδὴ γὰρ
[458]   πράττειν. ~(Χαιρεφῶν) ~τοῦ μὲν θορύβου,     Γοργία τε καὶ Σώκρατες, αὐτοὶ
[451]   ~(Σωκράτης) ~ἴθι δὴ καὶ σύ,     Γοργία. τυγχάνει μὲν γὰρ δὴ
[448]   τῶν τεχνῶν. ~(Σωκράτης) ~καλῶς γε,     Γοργία, φαίνεται πῶλος παρεσκευάσθαι εἰς
[449]   ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν ἐθελήσαις ἄν,     Γοργία, ὥσπερ νῦν διαλεγόμεθα, διατελέσαι
[489]   οὖν. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' ἐγὼ μέν,     δαιμόνιε, καὶ αὐτὸς πάλαι τοπάζω
[517]   τούτων ὅστις (βούλει εἴργασται. ~(Σωκράτης)  ~ὦ   δαιμόνιε, οὐδ' ἐγὼ ψέγω τούτους
[513]   ~λυσιτελεῖ καὶ ἐμοί, ὅπως μή,     δαιμόνιε, πεισόμεθα ὅπερ φασὶ τὰς
[469]   εἶναι; ~(Σωκράτης) ~τὸν ἀδίκως γε,     ἑταῖρε, ἀποκτείναντα, καὶ ἐλεινόν γε
[508]   τοῦτο διὰ ~ταῦτα κόσμον καλοῦσιν,  ~ὦ   ἑταῖρε, οὐκ ἀκοσμίαν οὐδὲ ἀκολασίαν.
[473]   δέ γε καὶ σὲ ποιῆσαι,     ἑταῖρε, ταὐτὰ ἐμοὶ λέγειν· φίλον
[491]   ἀρχομένων. ~(Σωκράτης) ~τί δέ; αὑτῶν,     ἑταῖρε, τί; τι ἄρχοντας
[519]   δοκεῖ σοι τοῦτο ἄτοπον εἶναι,     ἑταῖρε; ὡς ἀληθῶς δημηγορεῖν με
[489]   ~ἐπειδὴ οὐ τοὺς ἰσχυροτέρους; καὶ     θαυμάσιε πρᾳότερόν με προδίδασκε, ἵνα
[470]   ~(Πῶλος) πάνυ γε. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν,     θαυμάσιε, (τὸ μέγα δύνασθαι) πάλιν
[512]   καίπερ σῴζοντα ἡμᾶς, ~οὐδέ γε,     θαυμάσιε, τὸν μηχανοποιόν, ὃς οὔτε
[527]   παρακαλεῖς· ἔστι γὰρ οὐδενὸς ~ἄξιος     Καλλίκλεις.
[524]   πορείας τοῖς ἀνθρώποις. ~ταῦτ' ἔστιν,     Καλλίκλεις, ἐγὼ ἀκηκοὼς πιστεύω
[447]   πρότερον ~ἐπεδείξατο. ~(Σωκράτης) ~τούτων μέντοι,     Καλλίκλεις, αἴτιος (Χαιρεφῶν) ὅδε, ἐν
[497]   οἶδα ὅτι λέγεις. ~(Γοργίας) ~μηδαμῶς,     Καλλίκλεις, ἀλλ' ἀποκρίνου καὶ ἡμῶν
[447]   ἐπιδείξεται ὑμῖν. ~(Σωκράτης) ~εὖ λέγεις,     Καλλίκλεις. ἀλλ' ἆρα ἐθελήσειεν ἂν
[497]   οὐ σὴ αὕτη τιμή,     Καλλίκλεις· ἀλλ' ὑπόσχες ~Σωκράτει ἐξελέγξαι
[482]   θεόν, ~οὔ σοι ὁμολογήσει Καλλικλῆς,     Καλλίκλεις, ἀλλὰ διαφωνήσει ἐν ἅπαντι
[490]   Σώκρατες. ~(Σωκράτης) οὐ μόνον γε,     Καλλίκλεις, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν
[506]   παραγενομένης; ~ἔμοιγε δοκεῖ ἀναγκαῖον εἶναι,     Καλλίκλεις. ~ἀλλὰ μὲν δὴ
[512]   εἶναι; καίτοι εἰ βούλοιτο λέγειν,     ~Καλλίκλεις, ἅπερ ὑμεῖς, σεμνύνων (τὸ
[514]   ~(Σωκράτης) ~εἰ οὖν παρεκαλοῦμεν ἀλλήλους,     Καλλίκλεις, δημοσίᾳ πράξοντες τῶν ~πολιτικῶν
[521]   χάριν ὁμιλήσοντα; τἀληθῆ μοι εἰπέ,     Καλλίκλεις· ~δίκαιος γὰρ εἶ, ὥσπερ
[501]   εἴτε χεῖρον. ἐμοὶ ~μὲν γάρ,     Καλλίκλεις, δοκοῦσίν τε εἶναι, καὶ
[481]   ἔοικεν, δεῖ; ~(Σωκράτης)  ~ὦ   Καλλίκλεις, εἰ μή τι ἦν
[525]   οἷς ἐξῆν ἀλλὰ γάρ,     Καλλίκλεις, ~ἐκ τῶν (δυναμένων εἰσὶ
[493]   ἀπεικάσας. τοὐναντίον δὴ οὗτος σοί,     Καλλίκλεις, ~ἐνδείκνυται ὡς τῶν ἐν
[524]   καὶ περὶ τὴν ψυχὴν εἶναι,     Καλλίκλεις· ἔνδηλα πάντα ἐστὶν ἐν
[513]   ~(Σωκράτης) ~ὁ δήμου γὰρ ἔρως,     Καλλίκλεις, ἐνὼν ἐν τῇ ψυχῇ
[492]   ἄξια. ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἀγεννῶς γε,     Καλλίκλεις, ἐπεξέρχῃ τῷ λόγῳ παρρησιαζόμενος·
[502]   θεαταῖς. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν τὸ τοιοῦτον,     Καλλίκλεις, ἔφαμεν νυνδὴ κολακείαν εἶναι;
[503]   ἀκήκοας; ~(Σωκράτης) ~εἰ ἔστιν γε,     Καλλίκλεις, ἣν πρότερον σὺ ἔλεγες
[507]   εἴη. φασὶ δ' οἱ σοφοί,     Καλλίκλεις, ~καὶ οὐρανὸν καὶ (γῆν
[526]   ~ἄγασθαι τῶν γιγνομένων· χαλεπὸν γάρ,     Καλλίκλεις, καὶ πολλοῦ ἐπαίνου ~ἄξιον
[497]   Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~οἶσθα, ἀλλὰ ἀκκίζῃ,     Καλλίκλεις· καὶ πρόιθί γε ἔτι
[509]   ἆρα ἄλλως οὕτως ἔχει,     Καλλίκλεις; ~(Καλλίκλης) οὐκ ἄλλως. ~(Σωκράτης)
[513]   κεφαλή. λέγομέν τι πρὸς ~ταῦτα,     Καλλίκλεις; ~(Καλλίκλης) ~οὐκ οἶδ' ὅντινά
[499]   ἀγαθὰ εἶναι; οὐ ταῦτα ἀνάγκη,     Καλλίκλεις; ~(Καλλίκλης) ~πάλαι τοί σου
[500]   ἰατρικὴν ~τέχνην. καὶ πρὸς Φιλίου,     Καλλίκλεις, μήτε αὐτὸς οἴου δεῖν
[522]   ἐκεῖνό γε ἓν αὐτῷ ὑπάρχοι,     Καλλίκλεις, σὺ πολλάκις ὡμολόγησας·
[518]   κακῶν (ἐγκωμιάσουσιν. καὶ σὺ νῦν,     ~Καλλίκλεις, ὁμοιότατον τούτῳ ἐργάζῃ· ἐγκωμιάζεις
[497]   δοκεῖ οὕτως. ~(Σωκράτης) ~εὐδαίμων εἶ,     Καλλίκλεις, ὅτι τὰ μεγάλα μεμύησαι
[513]   ἐμοὶ δοκεῖ, οὐκ ~ὀρθῶς βουλεύῃ,     Καλλίκλεις· οὐ γὰρ μιμητὴν δεῖ
[514]   ~ἄνδρα μήτε γυναῖκα, πρὸς Διός,     Καλλίκλεις, οὐ καταγέλαστον ἂν ἦν
[486]   χρυσῆν ἔχων ἐτύγχανον τὴν ψυχήν,     Καλλίκλεις, οὐκ ἂν οἴει με
[506]   τοῦ Ζήθου· ἐπειδὴ δὲ σύ,     ~Καλλίκλεις, οὐκ ἐθέλεις συνδιαπερᾶναι τὸν
[519]   ὡς ἀληθῶς δημηγορεῖν με ~ἠνάγκασας,     Καλλίκλεις, οὐκ ἐθέλων ἀποκρίνεσθαι. ~(Καλλίκλης)
[490]   ὤν, πάντων ~ἐλάχιστον τῷ βελτίστῳ,     Καλλίκλεις; οὐχ οὕτως, ὠγαθέ; ~(Καλλίκλης)
[487]   δὲ καλλίστη ἐστὶν σκέψις,     ~Καλλίκλεις, περὶ τούτων ὧν σὺ
[509]   αὐτό γέ μοι τοῦτο ἀπεκρίνω,  ~ὦ   Καλλίκλεις, πότερόν σοι δοκοῦμεν ὀρθῶς
[494]   καὶ ἀτεχνῶς δημηγόρος. ~(Σωκράτης) ~τοιγάρτοι,     Καλλίκλεις, Πῶλον μὲν καὶ Γοργίαν
[508]   τὰ συμβαίνοντα. τὰ πρόσθεν ~ἐκεῖνα,     Καλλίκλεις, συμβαίνει πάντα, ἐφ' οἷς
[504]   συγχωρῶ. ~(Σωκράτης) ~τί γὰρ ὄφελος,     Καλλίκλεις, σώματί γε κάμνοντι καὶ
[495]   ~(Σωκράτης) σὺ δὲ τῷ ὄντι,     Καλλίκλεις, ταῦτα ἰσχυρίζῃ; ~(Καλλίκλης) ἔγωγε.
[487]   σοι ἐρῶ. οἶδα ὑμᾶς ἐγώ,     Καλλίκλεις, τέτταρας ~ὄντας κοινωνοὺς γεγονότας
[501]   δοκεῖ σοι τοιαύτη τις εἶναι,  ~ὦ   Καλλίκλεις, τὴν ἡδονὴν ἡμῶν μόνον
[494]   ἔτι τί σε ἐρωτῶ; ὅρα,     Καλλίκλεις, τί ~ἀποκρινῇ, ἐάν τίς
[515]   (ἐάν τίς σε ταῦτα ἐξετάζῃ,     Καλλίκλεις, τί ἐρεῖς; τίνα ~φήσεις
[458]   διαλέγεσθαι, χαριεῖσθε. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ μήν,     Καλλίκλεις, τό γ' ἐμὸν οὐδὲν
[508]   καὶ ἔτι λέγεσθαι· οὔ φημι,     ~Καλλίκλεις, τὸ τύπτεσθαι ἐπὶ κόρρης
[507]   ὅπου δεῖ· ὥστε ~πολλὴ (ἀνάγκη,     Καλλίκλεις, τὸν σώφρονα, ὥσπερ διήλθομεν,
[495]   αὐτό φημι ~εἶναι. ~(Σωκράτης) ~διαφθείρεις,     Καλλίκλεις, τοὺς πρώτους λόγους, καὶ
[481]   παίζει; ~(Χαιρεφῶν) ~ἐμοὶ μὲν δοκεῖ,     Καλλίκλεις, ὑπερφυῶς σπουδάζειν· οὐδὲν μέντοι
[526]   θεμιστεύοντα νέκυσσιν. ~ἐγὼ μὲν οὖν,     Καλλίκλεις, ὑπό τε τούτων τῶν
[526]   τινός, ~μάλιστα μέν, ἔγωγέ φημι,     Καλλίκλεις, φιλοσόφου τὰ αὑτοῦ πράξαντος
[489]   Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~μὰ τὸν Ζῆθον,     Καλλίκλεις, σὺ χρώμενος πολλὰ
[521]   φαύλου. ~(Σωκράτης) ~ἀνόητος ἄρα εἰμί,     Καλλίκλεις, ὡς ἀληθῶς, εἰ μὴ
[499]   ~δὲ χείρους. ~(Σωκράτης) ~ἰοῦ ἰοῦ,     Καλλίκλεις, ὡς πανοῦργος εἶ καί
[461]   ἀγροικία ἐστὶν ~τοὺς λόγους. ~(Σωκράτης)  ~ὦ   κάλλιστε Πῶλε, ἀλλά τοι ἐξεπίτηδες
[467]   Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~μὴ κακηγόρει,     λῷστε Πῶλε, ἵνα προσείπω σε
[520]   τι διαφέρειν τούτους ἐκείνων; ταὐτόν,     μακάρι' ἐστὶν ~σοφιστὴς καὶ ῥήτωρ,
[495]   ποιῶ τοῦτο, οὔτε σύ. ἀλλ'     μακάριε, ἄθρει ~μὴ οὐ τοῦτο
[469]   κατὰ τὴν αὐτοῦ δόξαν. ~(Σωκράτης)  ~ὦ   μακάριε, ἐμοῦ δὴ λέγοντος τῷ
[512]   τοῦ σῴζειν ~ἕνεκα πεποίηνται. ἀλλ'     μακάριε, ὅρα μὴ ἄλλο τι
[471]   σοι ὡς ἐγὼ λέγω. ~(Σωκράτης)  ~ὦ   μακάριε, ῥητορικῶς γάρ με ἐπιχειρεῖς
[521]   αὐτοῦ ~κατηγοροῖ τις λέγων ὅτι     παῖδες, πολλὰ ὑμᾶς καὶ κακὰ
[522]   ὅτι ταῦτα πάντα ἐγὼ ἐποίουν,     παῖδες, ὑγιεινῶς, πόσον τι οἴει
[493]   ἐνδειξάμενος, ἐάν πως οἷός τε  ὦ,   πεῖσαι ~μεταθέσθαι, ἀντὶ τοῦ ἀπλήστως
[473]   Σώκρατες, ἐξελέγξαι. ~(Σωκράτης) ~οὐ δῆτα,     Πῶλε, ἀλλ' ἀδύνατον· τὸ γὰρ
[463]   ὅτι ἐστίν. οὐ ~γὰρ δίκαιον,     Πῶλε· ἀλλ' εἴπερ βούλει πυθέσθαι,
[479]   εἰ δὲ ἡμεῖς ἀληθῆ ~ὡμολογήκαμεν,     Πῶλε, ἆρ' αἰσθάνῃ τὰ συμβαίνοντα
[473]   διαφεύγων καὶ ~τυραννεύσας. τί τοῦτο,     Πῶλε; γελᾷς; ἄλλο αὖ τοῦτο
[466]   σοι πρὸς ~ἀμφότερα. φημὶ γάρ,     Πῶλε, ἐγὼ καὶ τοὺς ῥήτορας
[471]   ~καὶ κατ' ἀρχὰς τῶν λόγων,     Πῶλε, ἔγωγέ σε ἐπῄνεσα ὅτι
[480]   χρήσιμος οὐδὲν ῥητορικὴ ἡμῖν,     Πῶλε, εἰ μὴ ~εἴ τις
[470]   ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ μὲν τοίνυν φημί,     Πῶλε, εἴ σοι παρ' ἐμοῦ
[480]   καὶ ἀνίατον· πῶς λέγομεν,     Πῶλε, εἴπερ τὰ πρότερον μένει
[469]   ἐγχειρίδιον λέγοιμι πρὸς σὲ ὅτι     Πῶλε, ἐμοὶ ~δύναμίς τις καὶ
[448]   δή, Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~ὅτι,     Πῶλε, ἐρομένου (Χαιρεφῶν) τος τίνος
[466]   ~νὴ τὸν κύνα, ἀμφιγνοῶ μέντοι,     Πῶλε, ἐφ' ἑκάστου ὧν λέγεις
[468]   γάρ; ἀληθῆ σοι δοκῶ ~λέγειν,     Πῶλε, οὔ; τί οὐκ
[481]   ἐπὶ τὰ ~τοιαῦτα ἔμοιγε δοκεῖ,     Πῶλε, ῥητορικὴ χρήσιμος εἶναι,
[462]   εἶναι ἀνθρώποις; ~(Σωκράτης) ~τί δέ,     Πῶλε; ἤδη πέπυσαι παρ' ἐμοῦ
[461]   τοῦτο λέγεις; ~(Σωκράτης) ~τὴν μακρολογίαν,     Πῶλε, ἢν καθέρξῃς, τὸ
[469]   ~(Σωκράτης) ~ἧττον ἀποκτεινύς,     Πῶλε, καὶ ἧττον
[474]   σε ἠρώτων· πότερον δοκεῖ σοι,     ~Πῶλε, κάκιον εἶναι, τὸ ἀδικεῖν
[472]   δέ γε τὴν ἐμὴν δόξαν,     Πῶλε, ἀδικῶν τε καὶ
[475]   ~(Πῶλος) φαίνεται. ~(Σωκράτης) ~ὁρᾷς οὖν,     Πῶλε, ἔλεγχος παρὰ τὸν
[448]   ἄρτι διελήλυθεν. ~(Χαιρεφῶν) τί δέ,     Πῶλε; οἴει σὺ κάλλιον ἂν
[470]   ἄθλιος; ~(Σωκράτης) ~οὐκ οἶδα,     Πῶλε· οὐ γάρ πω συγγέγονα
[475]   τοῦ ἧττον; μὴ ὄκνει ~ἀποκρίνασθαι,     Πῶλε· οὐδὲν γὰρ βλαβήσῃ· ἀλλὰ
[473]   ἐπεὶ ἐροῦ τινα τουτωνί. ~(Σωκράτης)  ~ὦ   Πῶλε, οὐκ εἰμὶ τῶν πολιτικῶν,
[473]   ~(Σωκράτης) ὡς σύ γε οἴει,     Πῶλε. ~(Πῶλος) ἀληθῆ γε οἰόμενος.
[462]   τίς τέχνη ὀψοποιία; ~(Σωκράτης) οὐδεμία,     Πῶλε. ~(Πῶλος) ἀλλὰ τί; φάθι.
[480]   φῶμεν οὕτως μὴ φῶμεν,     Πῶλε; ~(Πῶλος) ~ἄτοπα μέν,
[462]   δή, χάριτος καὶ ἡδονῆς (ἀπεργασίας,     Πῶλε. ~(Πῶλος) ταὐτὸν ἄρ' ἐστὶν
[469]   ἀμφοτέρως ζηλωτόν ἐστιν; ~(Σωκράτης) εὐφήμει,     Πῶλε. ~(Πῶλος) τί δή; ~(Σωκράτης)
[466]   ἀλλ' οὐ μνημονεύεις τηλικοῦτος ὤν,     ~Πῶλε; τί τάχα δράσεις; ~(Πῶλος)
[480]   εἰ οὖν δὴ ταῦτα ἀληθῆ,     Πῶλε, τίς μεγάλη χρεία
[479]   καὶ οἱ τὴν δίκην φεύγοντες,     ~Πῶλε, τὸ ἀλγεινὸν αὐτοῦ καθορᾶν,
[470]   ~(Σωκράτης) ~ὥς γε ἐγὼ λέγω,     Πῶλε· τὸν μὲν γὰρ καλὸν
[465]   αἰσχρόν φημι (εἶναι τὸ τοιοῦτον,     Πῶλε τοῦτο γὰρ ~πρὸς σὲ
[462]   ἔγωγε. ~(Σωκράτης) ~οὐδεμία ἔμοιγε δοκεῖ,     Πῶλε, ὥς γε πρὸς σὲ
[489]   ταῦτα εἶναι νόμιμα; ~(Σωκράτης) εἶεν,     σοφώτατε Καλλίκλεις· οὕτω λέγεις; ~(Καλλίκλης)
[495]   ἕτερον; ~(Καλλίκλης) ἕτερον δήπου,     σοφώτατε σύ. ~(Σωκράτης) καὶ
[505]   ~(Καλλίκλης) οὐκ οἶδ' ἅττα λέγεις,     Σώκρατες, ἀλλ' ἄλλον τινὰ ἐρώτα.
[463]   λέγω. ~(Γοργίας) ~μὰ τὸν Δία,     Σώκρατες, ἀλλ' ἐγὼ οὐδὲ αὐτὸς
[470]   ~(Πῶλος) ~χαλεπόν γέ σε ἐλέγξαι,     Σώκρατες· ἀλλ' οὐχὶ κἂν παῖς
[453]   τῇ ψυχῇ ~ποιεῖν; ~(Γοργίας) ~οὐδαμῶς,     Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς ἱκανῶς
[453]   οὔ; ~(Γοργίας) ~οὐ δῆτα,     Σώκρατες, ἀλλὰ πάντων μάλιστα πείθει.
[454]   τι; ~(Γοργίας) οἴομαι μὲν ἔγωγε,     Σώκρατες, ἄλλο. ~(Σωκράτης) ~καλῶς γὰρ
[477]   ἀμαθῆ; ~(Πῶλος) οὐκ ἔμοιγε δοκεῖ,     Σώκρατες, ἀπὸ τούτων γε. ~(Σωκράτης)
[470]   ὁρίζῃ. ~(Πῶλος) ~σὺ μὲν οὖν,     Σώκρατες, ἀπόκριναι (ταὐτὸ) τοῦτο. ~(Σωκράτης)
[458]   ~(Γοργίας) ~αἰσχρὸν δὴ τὸ λοιπόν,     Σώκρατες, γίγνεται ἐμέ γε μὴ
[459]   εἰδότων. ~(Γοργίας) ~οὐκοῦν πολλὴ ῥᾳστώνη,     Σώκρατες, γίγνεται, μὴ μαθόντα τὰς
[482]   ~εἶναι καὶ ἐναντία λέγειν. ~(Καλλίκλης)  ~ὦ   Σώκρατες, δοκεῖς νεανιεύεσθαι ἐν τοῖς
[505]   λάβῃ. ~(Καλλίκλης) ~ὡς βίαιος εἶ,     Σώκρατες. ἐὰν δὲ ἐμοὶ πείθῃ,
[452]   πάνυ καταφρονῶν ἁπάντων· (σκόπει δῆτα,     Σώκρατες, ἐάν ~σοι πλούτου φανῇ
[460]   ~(Γοργίας) ~ἀλλ' ἐγὼ μὲν οἶμαι,     Σώκρατες, ἐὰν τύχῃ μὴ εἰδώς,
[447]   ἡμᾶς ~διατρῖψαι. ~(Χαιρεφῶν) ~οὐδὲν πρᾶγμα,     Σώκρατες· ἐγὼ γὰρ καὶ ἰάσομαι.
[449]   σε καλεῖν; ~(Γοργίας) ~ἀγαθόν γε,     Σώκρατες, εἰ δὴ γε
[463]   οὐδενὸς τῶν καλῶν. ~(Γοργίας) ~τίνος,     Σώκρατες; εἰπέ· μηδὲν ἐμὲ αἰσχυνθῇς.
[451]   εἰ φαίη, περὶ τί εἰσιν,     Σώκρατες; εἴποιμ' ἂν ὅτι ~περὶ
[482]   ~εἰπεῖν. σὺ γὰρ τῷ ὄντι,     Σώκρατες, εἰς τοιαῦτα ἄγεις φορτικὰ
[480]   Πῶλε; ~(Πῶλος) ~ἄτοπα μέν,     Σώκρατες, ἔμοιγε δοκεῖ, τοῖς μέντοι
[449]   ἐρωτώμενον ἀποκρίνεσθαι. ~(Γοργίας) ~εἰσὶ μέν,     Σώκρατες, ἔνιαι τῶν ἀποκρίσεων ἀναγκαῖαι
[452]   πρῶτον μὲν ~ἰατρὸς ὅτι     Σώκρατες, ἐξαπατᾷ σε Γοργίας· οὐ
[473]   ἔτι τοῦτ' ἐκείνου χαλεπώτερόν ἐστιν,     Σώκρατες, ἐξελέγξαι. ~(Σωκράτης) ~οὐ δῆτα,
[491]   λέγω. ~(Καλλίκλης) ~πάνυ γε σφόδρα,     Σώκρατες. ἐπεὶ πῶς ἂν εὐδαίμων
[462]   ποιήσω ταῦτα. καί μοι ἀπόκριναι,     Σώκρατες· ἐπειδὴ (Γοργίας) ἀπορεῖν σοι
[449]   ~βραχυτάτων. ~(Γοργίας) ~πάνυ γὰρ οἶμαι,     Σώκρατες, ἐπιεικῶς τοῦτο ποιεῖν. ~(Σωκράτης)
[473]   καὶ ἀνθρώπων. ~(Πῶλος) ἄτοπά γε,     Σώκρατες, ἐπιχειρεῖς λέγειν. ~(Σωκράτης) ~πειράσομαι
[511]   τοὺς λόγους ἄνω καὶ κάτω,     Σώκρατες· οὐκ ~οἶσθα ὅτι
[478]   ἰατρικῆς, δίκης. ~(Πῶλος) πολὺ διαφέρει,     Σώκρατες, δίκη. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν
[475]   καὶ καλῶς γε νῦν ὁρίζῃ,     Σώκρατες, ἡδονῇ τε καὶ ἀγαθῷ
[492]   ἑαυτῶν ~πόλει; ἀλλὰ τῇ ἀληθείᾳ,     Σώκρατες, ἣν φῂς σὺ διώκειν,
[486]   ~καίτοι πῶς σοφὸν τοῦτό ἐστιν,     Σώκρατες, ἥτις εὐφυῆ λαβοῦσα τέχνη
[499]   ~(Καλλίκλης) ~πάλαι τοί σου ἀκροῶμαι,     Σώκρατες, καθομολογῶν, ἐνθυμούμενος ὅτι, κἂν
[451]   τὰ μέγιστα τῶν ἀνθρωπείων πραγμάτων,     Σώκρατες, καὶ ἄριστα. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ'
[494]   ζῆν. ~(Καλλίκλης) ὡς ἄτοπος εἶ,     Σώκρατες, καὶ ἀτεχνῶς δημηγόρος. ~(Σωκράτης)
[452]   ~παιδοτρίβης εἴποι ὅτι θαυμάζοιμί τἄν,     Σώκρατες, καὶ αὐτὸς εἴ σοι
[458]   ~(Γοργίας) ~ἀλλὰ φημὶ μὲν ἔγωγε,     Σώκρατες, καὶ αὐτὸς τοιοῦτος εἶναι
[447]   ~οὐδὲν οἷον τὸ αὐτὸν ἐρωτᾶν,     Σώκρατες. καὶ γὰρ αὐτῷ ἓν
[451]   λέγειν. ~(Γοργίας) ὀρθῶς γὰρ οἴει,     Σώκρατες, καὶ δικαίως ὑπολαμβάνεις. ~(Σωκράτης)
[522]   πείσομαι. ~(Καλλίκλης) ~δοκεῖ οὖν σοι,     Σώκρατες, καλῶς ἔχειν ἄνθρωπος ἐν
[502]   ~(Καλλίκλης) δῆλον δὴ τοῦτό γε,     Σώκρατες, Κινησίου γε πέρι. ~(Σωκράτης)
[477]   αἰσχίστη, καὶ κακίστη; ~(Πῶλος) πῶς,     Σώκρατες, λέγεις; ~(Σωκράτης) ~ὡδί· ἀεὶ
[517]   ~ἀλλὰ μέντοι πολλοῦ γε δεῖ,     Σώκρατες, μή ποτέ τις τῶν
[456]   ὧν νυνδὴ σὺ ἔλεγες,     Σώκρατες, ὁρᾷς ὅτι οἱ ῥήτορές
[473]   μή; ~(Πῶλος) ~οὐκ οἴει ἐξεληλέγχθαι,     Σώκρατες, ὅταν τοιαῦτα λέγῃς
[454]   ~τὸ εἰδέναι; ~(Γοργίας) δῆλον δήπου,     Σώκρατες, ὅτι ἐξ ἧς τὸ
[470]   οὐ δῆτα. ~(Πῶλος) ~δῆλον δή,     Σώκρατες, ὅτι οὐδὲ τὸν μέγαν
[502]   ~(Καλλίκλης) ~δῆλον δὴ τοῦτό γε,     Σώκρατες, ὅτι πρὸς τὴν (ἡδονὴν
[456]   ~(Γοργίας) ~εἰ πάντα γε εἰδείης,     Σώκρατες, ὅτι ὡς ἔπος εἰπεῖν
[470]   ἀλλ' ἔλεγχε. ~(Πῶλος) ~ἀλλὰ μήν,     Σώκρατες, οὐδέν γέ σε δεῖ
[489]   οὐ παύσεται φλυαρῶν. εἰπέ μοι,     Σώκρατες, οὐκ αἰσχύνῃ ~τηλικοῦτος ὢν
[468]   βούλεται. ~(Πῶλος) ~ὡς δὴ σύ,     Σώκρατες, οὐκ ἂν δέξαιο ἐξεῖναί
[485]   πληγῶν μοι δοκεῖ ἤδη δεῖσθαι,     ~Σώκρατες, οὗτος ἀνήρ.
[461]   ἱκανῶς διασκέψασθαι. ~(Πῶλος) ~τί δέ,     Σώκρατες; οὕτω καὶ σὺ περὶ
[469]   ἴσως ἂν εἴποις ἰδὼν ὅτι     Σώκρατες, οὕτω μὲν πάντες ἂν
[447]   ~πολέμου καὶ μάχης φασὶ χρῆναι,     Σώκρατες, οὕτω μεταλαγχάνειν. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ'
[510]   ἀδικεῖν; ~(Καλλίκλης) ~ἔστω σοι τοῦτο,     Σώκρατες, οὕτως, ἵνα διαπεράνῃς τὸν
[476]   ἐστιν ποιεῖν; ~(Πῶλος) ἀνάγκη,     Σώκρατες, πάσχειν. ~(Σωκράτης) οὐκοῦν ὑπό
[513]   μοι τρόπον δοκεῖς εὖ λέγειν,     Σώκρατες, πέπονθα δὲ τὸ τῶν
[521]   κακῶς. ~(Καλλίκλης) ~ὥς μοι δοκεῖς,     Σώκρατες, πιστεύειν μηδ' ἂν ἓν
[481]   θεοὺς ἀλλ' ἐπιθυμῶ. εἰπέ μοι,     Σώκρατες, (πότερόν σε θῶμεν νυνὶ
[485]   ἱκανὸν μηδέποτε φθέγξασθαι. ἐγὼ δέ,     ~Σώκρατες, πρὸς σὲ ἐπιεικῶς ἔχω
[455]   ~(Γοργίας) ~ἀλλ' ἐγώ σοι πειράσομαι,     Σώκρατες, σαφῶς ἀποκαλύψαι τὴν τῆς
[504]   τί δὲ οὐκ αὐτὸς λέγεις,     Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' εἴ σοι
[515]   δημοσιεύειν ἐπιχειρεῖν; ~(Καλλίκλης) φιλόνικος εἶ,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ' οὐ φιλονικίᾳ
[515]   τὰ ὦτα κατεαγότων ἀκούεις ταῦτα,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~ἀλλὰ τάδε οὐκέτι
[475]   ~(Πῶλος) ἀλλ' οὐκ ἂν δεξαίμην,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ἄλλος δέ τις
[453]   σέ. ~(Γοργίας) τί οὖν δή,     Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ ἐρῶ νῦν.
[486]   πρὸς τί δὴ τοῦτο ἐρωτᾷς,     Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~ἐγώ σοι ἐρῶ·
[480]   ~(Πῶλος) τί γὰρ δὴ φῶμεν,     Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~ἐπὶ μὲν ἄρα
[450]   ~πάνυ μὲν οὖν καλῶς ὑπολαμβάνεις,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~ἕτεραι δέ γέ
[451]   ~(Γοργίας) ὀρθῶς γε λέγων σύ,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~ἴθι δὴ καὶ
[454]   ὀρθῶς γέ μοι δοκεῖς ποιεῖν,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~ἴθι δὴ καὶ
[489]   ~ἀποφοιτήσω παρὰ σοῦ. ~(Καλλίκλης) εἰρωνεύῃ,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~μὰ τὸν Ζῆθον,
[467]   σχέτλιά γε λέγεις καὶ ὑπερφυῆ,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~μὴ κακηγόρει,
[497]   ~(Καλλίκλης) οὐκ οἶδ' ἅττα σοφίζῃ,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~οἶσθα, ἀλλὰ ἀκκίζῃ,
[448]   διαλέγεσθαι. ~(Πῶλος) τί δή,     Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~ὅτι, Πῶλε,
[490]   ~(Καλλίκλης) ὡς ἀεὶ ταὐτὰ λέγεις,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) οὐ μόνον γε,
[495]   ἐρεῖς. ~(Καλλίκλης) καὶ γὰρ σύ,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~οὐ τοίνυν ὀρθῶς
[467]   οὔτε κακόν; ~(Πῶλος) πολλὴ ἀνάγκη,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~οὐκοῦν λέγεις εἶναι
[469]   δικαίως ἀποθνῄσκων. ~(Πῶλος) πῶς δῆτα,     Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~οὕτως, ὡς μέγιστον
[478]   σώματα; ~(Πῶλος) παρὰ τοὺς ἰατρούς,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ποῖ δὲ τοὺς
[449]   ἐπιστήμονα τέχνης. ~(Γοργίας) τῆς ῥητορικῆς,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ῥήτορα ἄρα χρή
[476]   εἰπέ. ~(Πῶλος) ἀλλά μοι δοκεῖ,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~σκόπει δὴ καὶ
[495]   ~(Καλλίκλης) ὡς σύ γε οἴει,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) σὺ δὲ τῷ
[448]   οὐ ποιεῖ. ~(Γοργίας) τί μάλιστα,     Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~τὸ ἐρωτώμενον οὐ
[493]   μεταθήσῃ; ~(Καλλίκλης) τοῦτ' ἀληθέστερον εἴρηκας,     Σώκρατες. ~(Σωκράτης) ~φέρε δή, ἄλλην
[452]   εἶναι αὐτοῦ. ~(Γοργίας) ~ὅπερ ἐστίν,     Σώκρατες, τῇ ἀληθείᾳ μέγιστον ἀγαθὸν
[456]   τοιαύτη τῆς τέχνης· ~δεῖ μέντοι,     Σώκρατες, τῇ ῥητορικῇ χρῆσθαι ὥσπερ
[454]   ~ταύτης τοίνυν τῆς πειθοῦς λέγω,     Σώκρατες, τῆς ἐν τοῖς δικαστηρίοις
[451]   ἔλεγον περὶ ἡστινοσοῦν τῶν ~τεχνῶν·     Σώκρατες, τίς (ἐστιν ἀριθμητικὴ
[485]   ὢν ἄνθρωπος ἔτι φιλοσοφῇ, καταγέλαστον,     ~Σώκρατες, τὸ χρῆμα γίγνεται, καὶ
[494]   οὐκ αἰσχύνῃ εἰς τοιαῦτα ἄγων,     Σώκρατες, τοὺς λόγους; ~(Σωκράτης) ~ἦ
[475]   οἱ ἀδικούμενοι; ~(Πῶλος) οὐδαμῶς,     Σώκρατες, τοῦτό γε. ~(Σωκράτης) οὐκ
[494]   οὐ πείθω; ~(Καλλίκλης) ~οὐ πείθεις,     Σώκρατες. τῷ μὲν γὰρ πληρωσαμένῳ
[450]   περὶ λόγους; ~(Γοργίας) ~ὅτι,     Σώκρατες, τῶν μὲν ἄλλων τεχνῶν
[452]   γὰρ οὔ, φαίη ἂν ἴσως,     Σώκρατες, ὑγίεια; ~τί δ' ἐστὶν
[484]   ~φιλοσοφίαν. φιλοσοφία γάρ τοί ἐστιν,     Σώκρατες, χαρίεν, ἄν τις αὐτοῦ
[506]   ~ἀλλ' ἐμοὶ μὲν οὐ δοκεῖ,     Σώκρατες, χρῆναί πω (ἀπιέναι, ἀλλὰ
[485]   πρὸς τὸν ἀδελφόν, ὅτι ἀμελεῖς,     ~Σώκρατες, ὧν δεῖ σε ἐπιμελεῖσθαι,
[510]   πολιτείας ἑταῖρον εἶναι. ~(Καλλίκλης) ~ὁρᾷς,     Σώκρατες, ὡς ἐγὼ ἕτοιμός εἰμι
[521]   σοι Μυσόν γε ἥδιον καλεῖν,     Σώκρατες· ὡς εἰ μὴ ταῦτά
[471]   σὸν λόγον; ~(Σωκράτης) εἴπερ γε,     φίλε, ἄδικος. ~(Πῶλος) ~ἀλλὰ μὲν
[466]   ἔγωγε σὲ ἐρωτῶ. ~(Σωκράτης) ~εἶεν,     φίλε· ἔπειτα δύο ἅμα με
[482]   παῦσον ~ταῦτα λέγουσαν. λέγει γάρ,     φίλε ἑταῖρε, νῦν ἐμοῦ
[479]   ~ἆρ' οὖν οὐ περὶ τούτου,     φίλε, ἠμφεσβητήσαμεν, σὺ μὲν τὸν
[507]   ἔχω παρὰ ταῦτα ἄλλα φάναι,     φίλε ~Καλλίκλεις· σὺ δ' εἰ
[465]   ~τοῦ Ἀναξαγόρου ἂν πολὺ ἦν,     φίλε Πῶλε σὺ γὰρ τούτων
[486]   ἄλλου νεανικὸν βούλευμα βουλεύσαιο. ~καίτοι,     φίλε Σώκρατες καί μοι μηδὲν
[497]   ~ὅτι οὐ τὰ αὐτὰ γίγνεται,     φίλε, τἀγαθὰ τοῖς ἡδέσιν οὐδὲ
[513]   μή τι σὺ ἄλλο λέγεις,     φίλη κεφαλή. λέγομέν τι πρὸς
[448]   Δία· ἂν δέ γε βούλῃ,     (Χαιρεφῶν) ἐμοῦ. (Γοργίας) μὲν γὰρ
[447]   εἰς αὖθις. ~(Καλλίκλης) ~τί δέ,     (Χαιρεφῶν) ἐπιθυμεῖ (Σωκράτης) ἀκοῦσαι Γοργίου;
[447]   ἀποκρινεῖσθαι. ~(Σωκράτης) ~ἦ καλῶς λέγεις.     (Χαιρεφῶν) ἐροῦ αὐτόν. ~(Χαιρεφῶν) τί
[448]   τίς σε ἐρωτᾷ; ~(Γοργίας) ~ἀληθῆ,     (Χαιρεφῶν) καὶ γὰρ νυνδὴ αὐτὰ
[458]   πράττειν. ~(Καλλίκλης) ~νὴ τοὺς θεούς,     (Χαιρεφῶν) καὶ μὲν δὴ καὶ
[448]   Γοργία. ~(Γοργίας) πάρεστι τούτου πεῖραν,     (Χαιρεφῶν) λαμβάνειν. ~(Πῶλος) ~νὴ Δία·
[448]   καλοῦντες αὐτὸν ὀρθῶς ~καλοῖμεν; ~(Πῶλος)  ~ὦ   (Χαιρεφῶν) πολλαὶ τέχναι ἐν ἀνθρώποις
[481]   ἐφάνη οὖσα. ~(Καλλίκλης) ~εἰπέ μοι,     (Χαιρεφῶν) σπουδάζει ταῦτα (Σωκράτης)
[487]   τοῦ δέοντος· πῶς γὰρ οὔ;  ~ὥ   γε εἰς τοσοῦτον αἰσχύνης ἐληλύθατον,
[471]   μὲν δὴ πῶς οὐκ ἄδικος;     γε προσῆκε μὲν τῆς ἀρχῆς
[501]   μόνον σῳζομένη (τοῦ εἰωθότος γίγνεσθαι,     δὴ καὶ ~πορίζεται τὰς ἡδονάς.
[493]   τῆς ~δὲ ψυχῆς τοῦτο ἐν     ἐπιθυμίαι εἰσὶ τυγχάνει ὂν οἷον
[502]   τῆς τραγῳδίας ποίησις, ἐφ'     ἐσπούδακεν; ~πότερόν ἐστιν αὐτῆς τὸ
[485]   ὅταν μὲν γὰρ ~παιδίον ἴδω,     ἔτι προσήκει διαλέγεσθαι οὕτω, ψελλιζόμενον
[451]   ἀνθρώπων τοῦτο τὸ ~σκολιόν, ἐν     καταριθμοῦνται ᾄδοντες ὅτι ὑγιαίνειν μὲν
[483]   τὸ ἀδικεῖσθαι, ἀλλ' ἀνδραπόδου τινὸς     ~κρεῖττόν ἐστιν τεθνάναι ζῆν,
[484]   ἐνδείκνυσθαι ἐν τῷ ᾄσματι ἐν     λέγει ὅτι ~νόμος πάντων
[471]   τι οὗτός ~ἐστιν λόγος,     με καὶ ἂν παῖς ἐξελέγξειε,
[496]   (σκόπει. νοσεῖ ~που ἄνθρωπος ὀφθαλμούς,     ὄνομα ὀφθαλμία; ~(Καλλίκλης) πῶς γὰρ
[519]   σχόντας δὲ δικαιοσύνην, ἀδικεῖν τούτῳ     οὐκ ~ἔχουσιν; οὐ δοκεῖ σοι
[465]   ὅτι οὐκ ἔχει λόγον οὐδένα     προσφέρει προσφέρει ~ὁποῖ' ἄττα
[527]   τοὺς ἄλλους ~παρακαλῶμεν, μὴ ἐκείνῳ,     σὺ πιστεύων ἐμὲ παρακαλεῖς· ἔστι
[489]   ~μὰ τὸν Ζῆθον, Καλλίκλεις,     σὺ χρώμενος πολλὰ νυνδὴ εἰρωνεύου
[482]   τε ~καὶ διαφωνεῖν, καὶ χορὸν     χορηγοίην, (καὶ πλείστους ἀνθρώπους μὴ
[494]   λόγους; ~(Σωκράτης) ~ἦ γὰρ ἐγὼ  ἄγω   ἐνταῦθα, γενναῖε, ἐκεῖνος
[494]   τοὺς λόγους; ~(Σωκράτης) ~ἦ γὰρ  ἐγὼ   ἄγω ἐνταῦθα, γενναῖε,
[524]   ~ταῦτ' ἔστιν, Καλλίκλεις,  ἐγὼ   ἀκηκοὼς πιστεύω (ἀληθῆ εἶναι· καὶ
[461]   ἡγοῖο εἶναι τὸ ἐλέγχεσθαι ὥσπερ  ἐγώ,   ἄξιον εἴη ~διαλέγεσθαι, εἰ δὲ
[472]   ἔστιν δὲ καὶ ἄλλος, ὃν  ~ἐγὼ   αὖ οἶμαι. παραβαλόντες οὖν παρ'
[493]   τι ~ἄτοπα, δηλοῖ μὴν  ἐγὼ   βούλομαί σοι ἐνδειξάμενος, ἐάν πως
[474]   διδόναι ἔλεγχον ἀποκρινόμενος τὰ ~ἐρωτώμενα.  ἐγὼ   γὰρ δὴ οἶμαι καὶ ἐμὲ
[488]   καὶ ~πρεσβύτερον καὶ νεώτερον ὄντα.  ἐγὼ   γὰρ εἴ τι μὴ ὀρθῶς
[453]   ~(Σωκράτης) ~ἄκουσον δή, Γοργία.  ἐγὼ   γὰρ εὖ ἴσθ' ὅτι, ὡς
[447]   ~(Χαιρεφῶν) ~οὐδὲν πρᾶγμα, Σώκρατες·  ἐγὼ   γὰρ καὶ ἰάσομαι. φίλος γάρ
[487]   τε καὶ ~εὔνοιαν καὶ παρρησίαν.  ἐγὼ   γὰρ πολλοῖς ἐντυγχάνω οἳ ἐμὲ
[474]   οἷον ἐγὼ οἶμαι δεῖν εἶναι.  ἐγὼ   γὰρ ὧν ἂν λέγω ἕνα
[489]   ~φύσις, δὴ καὶ  ἐγὼ   γνοὺς κακουργῶ ἐν τοῖς λόγοις,
[517]   καὶ ἀγνοοῦντες ἀλλήλων ὅτι ~λέγομεν.  ἐγὼ   γοῦν σε πολλάκις οἶμαι ὡμολογηκέναι
[454]   δοκεῖ ~μὲν δῆλον (εἶναι,  ἐγὼ   δ' ἐπανερωτῶ ὅπερ γὰρ λέγω,
[497]   μεγάλα μεμύησαι πρὶν τὰ σμικρά·  ἐγὼ   δ' οὐκ ~ᾤμην θεμιτὸν εἶναι.
[472]   ~τῆς οὐσίας καὶ τοῦ ἀληθοῦς.  ἐγὼ   δὲ ἂν μὴ σὲ αὐτὸν
[463]   εἰ ~οὐ καλὸν ἡγοῦμαι εἶναι.  ἐγὼ   δὲ αὐτῷ οὐκ ἀποκρινοῦμαι πρότερον
[473]   ~(Πῶλος) πάνυ μὲν οὖν. ~(Σωκράτης)  ~ἐγὼ   δέ γε αὐτοὺς ἀθλιωτάτους φημί,
[474]   διδόναι δίκην τοῦ διδόναι. ~(Πῶλος)  ~ἐγὼ   δέ γε οὔτ' ἐμὲ οὔτ'
[462]   ~με διακωμῳδεῖν τὸ ἑαυτοῦ ἐπιτήδευμα.  ἐγὼ   δέ, ~εἰ μὲν τοῦτό ἐστιν
[523]   ἡγήσῃ μῦθον, ὡς ἐγὼ οἶμαι,  ἐγὼ   δὲ ~λόγον· ὡς ἀληθῆ γὰρ
[490]   ποτὰ καὶ ἰατροὺς καὶ φλυαρίας·  (ἐγὼ   δὲ οὐ ταῦτα ~λέγω. ~(Σωκράτης)
[522]   οὗτοι εὐεργεσίας καὶ ~ὠφελίας νομίζουσιν,  ἐγὼ   δὲ οὔτε τοὺς πορίζοντας ζηλῶ
[491]   ταὐτὰ λέγειν, καὶ μέμφῃ μοι·  ἐγὼ   δὲ σοῦ τοὐναντίον, ὅτι ~οὐδέποτε
[465]   αἰτίαν ἑκάστου μὴ ἔχειν εἰπεῖν.  ἐγὼ   δὲ ~τέχνην οὐ καλῶ
[458]   εἰ δὲ μή, ἐῴην ἄν.  ~ἐγὼ   δὲ τίνων εἰμί; τῶν ἡδέως
[479]   μέγιστα ἀδικοῦντα (δίκην οὐδεμίαν διδόντα,  ἐγὼ   δὲ ~τοὐναντίον οἰόμενος, εἴτε Ἀρχέλαος
[472]   διανοώμεθα; ~(Πῶλος) πάνυ γε. ~(Σωκράτης)  ~ἐγὼ   δέ φημι ἀδύνατον. ἓν μὲν
[485]   μέγα καὶ ἱκανὸν μηδέποτε φθέγξασθαι.  ἐγὼ   δέ, ~Σώκρατες, πρὸς σὲ
[469]   διεσχίσθαι, διεσχισμένον ἔσται ~οὕτω (μέγα  ἐγὼ   δύναμαι ἐν τῇδε τῇ πόλει,
[461]   ἐπανόρθου δίκαιος δ' εἶ ~καὶ  ἐγὼ   ἐθέλω τῶν ὡμολογημένων εἴ τί
[495]   ~οὐ τοίνυν ὀρθῶς ποιῶ οὔτ'  ἐγώ,   εἴπερ ποιῶ τοῦτο, οὔτε σύ.
[521]   τι ἔχω, ἵνα μὴ αὖ  ~ἐγὼ   εἴπω ὅτι ἀλλ' ἀφελόμενος οὐχ
[521]   βουλόμενος, ἵνα μὴ αὖ καὶ  ἐγὼ   ~εἴπω, ὅτι Πονηρός γε ὢν
[526]   καὶ κρίσις ἣν νυνδὴ  ἐγὼ   ἔλεγον, ~ἀλλὰ ἐλθὼν παρὰ τὸν
[500]   δή, καὶ πρὸς τούσδε  ἐγὼ   ἔλεγον, διομολόγησαί μοι, εἰ ἄρα
[492]   ἀκολασίαν, ὅπερ ἐν τοῖς πρόσθεν  ἐγὼ   ἔλεγον, ~δουλούμενοι τοὺς βελτίους τὴν
[474]   τούτων βελτίω ἔλεγχον, ὅπερ νυνδὴ  ἐγὼ   ἔλεγον, ἐμοὶ ἐν τῷ μέρει
[468]   οὐκ ἔστιν. ~(Σωκράτης) ~ἀληθῆ ἄρα  ἐγὼ   ἔλεγον, λέγων ὅτι ἔστιν ἄνθρωπον
[475]   τὸν λόγον. ~(Σωκράτης) ~ἀληθῆ ἄρα  ἐγὼ   ἔλεγον, ὅτι οὔτ' ἂν ἐγὼ
[520]   ἐγγύς τι καὶ παραπλήσιον, ὥσπερ  ἐγὼ   ἔλεγον πρὸς ~Πῶλον· σὺ δὲ
[494]   ἀλλὰ τοῦτ' ἔστιν, νυνδὴ  ἐγὼ   ἔλεγον, τὸ ὥσπερ λίθον ζῆν,
[469]   τῷ λόγῳ ἐπιλαβοῦ. (εἰ γὰρ  ἐγὼ   ἐν ἀγορᾷ ~πληθούσῃ λαβὼν ὑπὸ
[462]   τέχνην ἐν τῷ συγγράμματι (ὃ  ἐγὼ   ἔναγχος ~ἀνέγνων. ~(Πῶλος) τί τοῦτο
[527]   καὶ ἰλιγγιάσεις οὐδὲν ἧττον  ἐγὼ   ἐνθάδε σὺ ἐκεῖ, καί σε
[509]   ὅπως ἔχει, ὅτι μέντοι ὧν  ἐγὼ   ἐντετύχηκα, ~ὥσπερ νῦν, οὐδεὶς οἷός
[456]   οὐ δυναμένου τοῦ ἰατροῦ πεῖσαι,  ἐγὼ   ἔπεισα, οὐκ ἄλλῃ τέχνῃ
[500]   (οὖν βέλτιστόν ~ἐστιν, ὡς ἄρτι  ἐγὼ   ἐπεχείρησα, διαιρεῖσθαι, διελομένους δὲ καὶ
[487]   τὸν Χολαργέα· καί ποτε ὑμῶν  ἐγὼ   ~ἐπήκουσα βουλευομένων μέχρι ὅποι τὴν
[522]   ~τὴν ἀλήθειαν, ὅτι ταῦτα πάντα  ἐγὼ   ἐποίουν, παῖδες, ὑγιεινῶς, πόσον
[452]   ἐμή” εἰ οὖν αὐτὸν  ἐγὼ   ἐροίμην· σὺ ~δὲ τίς ὢν
[453]   οὖν δή, Σώκρατες; ~(Σωκράτης)  ~ἐγὼ   ἐρῶ νῦν. ἐγὼ τὴν ἀπὸ
[504]   ~ἀλλ' εἴ σοι ἥδιόν ἐστιν,  ἐγὼ   ἐρῶ· σὺ δέ, ἂν μέν
[518]   ἐν τῇ πόλει, καὶ ἐπειδὰν  ἐγὼ   ἐρωτῶ οἵτινες, δοκεῖς μοι ~ὁμοιοτάτους
[510]   ~(Καλλίκλης) ~ὁρᾷς, Σώκρατες, ὡς  ἐγὼ   ἕτοιμός εἰμι ἐπαινεῖν, (ἄν τι
[523]   εἶπεν οὖν Ζεύς· ἀλλ'  ἐγώ,   ἔφη, παύσω τοῦτο γιγνόμενον. ~νῦν
[458]   εἶ τῶν ἀνθρώπων ὧνπερ καὶ  ἐγώ,   ~ἡδέως ἄν σε διερωτῴην· εἰ
[461]   λόγοις. καὶ νῦν εἴ τι  ἐγὼ   καὶ ~(Γοργίας) ἐν τοῖς λόγοις
[473]   τοὺς ἀδικοῦντας ἀθλίους ἔφην εἶναι  ἐγώ,   καὶ ἐξηλέγχθην ὑπὸ σοῦ. ~(Πῶλος)
[506]   ~αὐτό ἐστιν; οὐ ταὐτόν, ὡς  ἐγὼ   καὶ Καλλικλῆς ὡμολογήσαμεν. ~πότερον δὲ
[515]   ἀκούω, ἀλλ' οἶδα σαφῶς καὶ  ἐγὼ   καὶ σύ, ὅτι τὸ μὲν
[466]   ~ἀμφότερα. φημὶ γάρ, Πῶλε,  ἐγὼ   καὶ τοὺς ῥήτορας καὶ τοὺς
[463]   ταύτης μόριον καὶ ~τὴν ῥητορικὴν  ἐγὼ   καλῶ καὶ τήν γε κομμωτικὴν
[463]   ποτε οὗτος ἡγεῖται ~ὃ δ'  ἐγὼ   καλῶ τὴν ῥητορικήν, πράγματός τινός
[504]   δέ, ἂν μέν σοι δοκῶ  ἐγὼ   καλῶς λέγειν, φάθι, ~εἰ δὲ
[512]   βέλτιον εἰ μὴ ἔστιν  ἐγὼ   λέγω, ἀλλ' αὐτὸ τοῦτ' ἐστὶν
[463]   ἀποκρίνασθαι ὡς ἤδη ~εἰδότι  ἐγὼ   λέγω. ~(Γοργίας) ~μὰ τὸν Δία,
[484]   δέ μοι καὶ ~Πίνδαρος ἅπερ  ἐγὼ   λέγω ἐνδείκνυσθαι ἐν τῷ ᾄσματι
[518]   καὶ ὁμολογεῖς ὡς εἰδὼς ὅτι  ~ἐγὼ   λέγω· ἥκεις δὲ ὀλίγον ὕστερον
[522]   εἰπεῖν, ~ὅτι δικαίως (πάντα ταῦτα  ἐγὼ   λέγω, καὶ πράττω τὸ ὑμέτερον
[508]   πρόσθεν λόγοις οὕτω φανέντα, ὡς  ἐγὼ   λέγω, κατέχεται καὶ δέδεται, ~καὶ
[471]   ἐπεὶ δοκεῖ γέ σοι ὡς  ἐγὼ   λέγω. ~(Σωκράτης) ~ὦ μακάριε, ῥητορικῶς
[469]   σοι δοκεῖ ἔχειν περὶ ὧν  ἐγὼ   λέγω τῶν ἀνθρώπων; ~(Σωκράτης) πῶς
[470]   εὐδαιμονία ἐστίν; ~(Σωκράτης) ~ὥς γε  ἐγὼ   λέγω, Πῶλε· τὸν μὲν
[510]   τῶν νέων, τίνα ἂν τρόπον  ἐγὼ   μέγα ~δυναίμην καὶ μηδείς με
[481]   ἐρῶντε δύο ὄντε δυοῖν ἑκάτερος,  ἐγὼ   ~μὲν Ἀλκιβιάδου τε τοῦ Κλεινίου
[503]   τῷ πρόσθεν χρόνῳ χείρους ~ὄντες;  ἐγὼ   μὲν γὰρ οὐκ οἶδα τίς
[455]   καὶ λέγομεν περὶ τῆς (ῥητορικῆς·  ἐγὼ   μὲν γάρ τοι ~οὐδ' αὐτός
[506]   ἀποδέδοται αὐτῶν· ἆρα ἔστιν ταῦτα;  ~ἐγὼ   μὲν γάρ φημι. ~(τάξει ἆρα
[460]   δύναμίς ἐστιν. ~(Γοργίας) ~ἀλλ'  ἐγὼ   μὲν οἶμαι, Σώκρατες, ἐὰν
[507]   ~ἡ ἄρα σώφρων ψυχὴ ἀγαθή.  ἐγὼ   μὲν οὐκ ἔχω παρὰ ταῦτα
[509]   λέγων μὴ οὐ καταγέλαστος εἶναι.  ἐγὼ   μὲν ~οὖν αὖ τίθημι (ταῦτα
[523]   ἵνα δικαία κρίσις ᾖ.  ~ἐγὼ   μὲν οὖν ταῦτα ἐγνωκὼς πρότερος
[507]   ἀκόλαστος, ὃν σὺ ἐπῄνεις.  ~ἐγὼ   μὲν οὖν ταῦτα οὕτω τίθεμαι
[526]   ~χρύσεον σκῆπτρον ἔχοντα, θεμιστεύοντα νέκυσσιν.  ~ἐγὼ   μὲν οὖν, Καλλίκλεις, ὑπό
[470]   Σώκρατες, ἀπόκριναι (ταὐτὸ) τοῦτο. ~(Σωκράτης)  ~ἐγὼ   μὲν τοίνυν φημί, Πῶλε,
[489]   πάνυ μὲν οὖν. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ'  ἐγὼ   μέν, δαιμόνιε, καὶ αὐτὸς
[509]   τε ἄλλως λέγοντα ὡς  ἐγὼ   νῦν λέγω καλῶς λέγειν· ἐπεὶ
[522]   γε. ~(Σωκράτης) ~τοιοῦτον μέντοι καὶ  ἐγὼ   οἶδα ὅτι πάθος πάθοιμι ἂν
[454]   καὶ ἀληθής; φαίης ἄν, ὡς  ἐγὼ   οἶμαι. ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης) ~τί
[474]   ~καὶ πείρασαι τοῦ ἐλέγχου οἷον  ἐγὼ   οἶμαι δεῖν εἶναι. ἐγὼ γὰρ
[523]   σὺ μὲν ἡγήσῃ μῦθον, ὡς  ἐγὼ   οἶμαι, ἐγὼ δὲ ~λόγον· ὡς
[514]   δοῦλος ἐλεύθερος; ~κἂν  ἐγὼ   οἶμαι περὶ σοῦ ἕτερα τοιαῦτα
[518]   οὖν ἠγανάκτεις, εἴ σοι ἔλεγον  ἐγὼ   ~ὅτι Ἄνθρωπε, ἐπαί̈ εις οὐδὲν
[466]   ὥς γέ φησιν πῶλος. ~(Πῶλος)  ἐγὼ   οὔ φημι; φημὶ μὲν οὖν
[463]   τὸν Δία, Σώκρατες, ἀλλ'  ἐγὼ   οὐδὲ αὐτὸς συνίημι ὅτι λέγεις.
[458]   γάρ τοι σοῦ ~ὀρθῶς λέγοντος  ἐγὼ   οὐκ ὀρθῶς ὑπολαμβάνω. ῥητορικὸν φῂς
[458]   ~καταφανὲς γενέσθαι, ἀλλὰ πρὸς σέ.  ~(ἐγὼ   οὖν, εἰ μὲν καὶ σὺ
[475]   ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι οὔτ' ἂν  ἐγὼ   οὔτ' ἂν σὺ οὔτ' ἄλλος
[474]   πολλοῦ γε δεῖ, ἀλλ' οὔτ'  ἐγὼ   οὔτε σὺ οὔτ' ἄλλος οὐδείς.
[508]   λέγεται οὔ, ὡς ἄρα  ἐγὼ   οὐχ οἷός τ' εἰμὶ βοηθῆσαι
[461]   ~ἀποκρίνεσθαι, οὐ δεινὰ ἂν αὖ  ἐγὼ   πάθοιμι, ~εἰ μὴ ἐξέσται (μοι
[463]   εἶναι τὴν ~ῥητορικήν. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ'  ἐγὼ   πειράσομαι φράσαι γέ μοι
[522]   ~καὶ διψῆν ἀναγκάζων, οὐχ ὥσπερ  ἐγὼ   πολλὰ καὶ ἡδέα καὶ παντοδαπὰ
[473]   σκόπει δὲ καὶ σύ. εἶπον  ἐγώ   ~που ἐν τοῖς ἔμπροσθεν τὸ
[500]   ~(Σωκράτης) ~ἀναμνησθῶμεν δὴ ὧν αὖ  ἐγὼ   πρὸς Πῶλον καὶ Γοργίαν ἐτύγχανον
[506]   φαίνηται ~λέγων ἀμφισβητῶν ἐμοί,  ἐγὼ   πρῶτος συγχωρήσομαι. λέγω μέντοι ταῦτα,
[469]   τὸ τυραννεῖν γε λέγεις ὅπερ  ἐγώ.   ~(Πῶλος) ~ἀλλ' ἔγωγε τοῦτο λέγω
[476]   καὶ ὁμολογῶν καὶ μαρτυρῶν, καὶ  ἐγὼ   σὲ ~μόνον ἐπιψηφίζων τοὺς ἄλλους
[486]   σοι εἶναι οὕτως ἔχειν ὡς  ἐγὼ   σὲ οἶμαι ἔχειν καὶ τοὺς
[472]   βούλῃ τῶν ἐνθάδε ~ἐκλέξασθαι. ἀλλ'  ἐγώ   σοι εἷς ὢν οὐχ ὁμολογῶ·
[486]   ~ἐγώ σοι ἐρῶ· νῦν οἶμαι  ἐγὼ   σοὶ ἐντετυχηκὼς τοιούτῳ ἑρμαίῳ ἐντετυχηκέναι.
[486]   τοῦτο ἐρωτᾷς, Σώκρατες; ~(Σωκράτης)  ~ἐγώ   σοι ἐρῶ· νῦν οἶμαι ἐγὼ
[487]   εἶ εὔνους. ~(τίνι τεκμηρίῳ χρῶμαι;  ἐγώ   σοι ἐρῶ. οἶδα ὑμᾶς ἐγώ,
[472]   δὲ οὐδὲ σοί, ἐὰν μὴ  ἐγώ   σοι ~μαρτυρῶ εἷς ὢν μόνος,
[511]   αὕτη σοι δοκεῖ σμικρὰ εἶναι,  ἐγώ   σοι ~(μείζω ταύτης ἐρῶ, τὴν
[491]   φύσιν καλὸν καὶ δίκαιον,  ἐγώ   σοι ~νῦν παρρησιαζόμενος λέγω, ὅτι
[517]   καὶ ἄλλα πολλὰ τοιαῦτα καὶ  ἐγώ   ~σοι ὁμολογῶ δεινοτέρους εἶναι ἐκείνους
[455]   οὖν ~αὐτοῖς ἀποκρίνεσθαι. ~(Γοργίας) ~ἀλλ'  ἐγώ   σοι πειράσομαι, Σώκρατες, σαφῶς
[500]   ~(Καλλίκλης) οὐ δῆτα. ~(Σωκράτης) ~ἀλλ'  ἐγώ   σοι σαφέστερον ἐρῶ. ἐπειδὴ ὡμολογήκαμεν
[488]   καὶ τὸ ἰσχυρότερον; ~(Καλλίκλης) ἀλλ'  ἐγώ   σοι σαφῶς λέγω, ὅτι ταὐτόν
[466]   διηγήσεως. ~ἐὰν μὲν οὖν καὶ  (ἐγὼ   σοῦ ἀποκρινομένου μὴ ἔχω ὅτι
[492]   δὲ οὐκ ἐθέλουσιν. δέομαι οὖν  ~ἐγώ   σου μηδενὶ τρόπῳ ἀνεῖναι, ἵνα
[491]   σύ τ' ἐμοῦ κατηγορεῖς καὶ  ἐγὼ   σοῦ; σὺ ~μὲν γὰρ ἐμὲ
[453]   ~ἡγῇ εἶναι, καὶ εἴ τι  ἐγὼ   συνίημι, λέγεις ὅτι πειθοῦς δημιουργός
[492]   τὴν ἀρετήν; ~(Καλλίκλης) φημὶ ταῦτα  ἐγώ.   ~(Σωκράτης) ~οὐκ ἄρα ὀρθῶς λέγονται
[482]   ἀκούειν, καὶ μὴ ~θαύμαζε ὅτι  ἐγὼ   ταῦτα λέγω, ἀλλὰ τὴν φιλοσοφίαν,
[509]   αὐτὸς ~λόγος ἐστιν ἀεί, ὅτι  ἐγὼ   ταῦτα οὐκ οἶδα ὅπως ἔχει,
[462]   ~ἐρωτῶν τε καὶ ἐρωτώμενος, ὥσπερ  ἐγώ   τε καὶ (Γοργίας) ἔλεγχέ τε
[509]   ὁμολογεῖν ἐν τοῖς ~ἔμπροσθεν λόγοις  ἐγώ   τε καὶ πῶλος οὔ,
[500]   σοι σαφέστερον ἐρῶ. ἐπειδὴ ὡμολογήκαμεν  ἐγώ   τε καὶ σὺ εἶναι μέν
[517]   ἐκπορίζειν. πρᾶγμα οὖν γελοῖον ~ποιοῦμεν  ἐγώ   τε καὶ σὺ ἐν τοῖς
[481]   πάθημα. λέγω δ' ἐννοήσας ὅτι  ἐγώ   τε καὶ ~σὺ νῦν τυγχάνομεν
[514]   ἰατροὶ ὄντες, ἐπεσκεψάμεθα δήπου ἂν  ἐγώ   τε ~σὲ καὶ σὺ ἐμέ,
[453]   Σώκρατες; ~(Σωκράτης) ~ἐγὼ ἐρῶ νῦν.  ἐγὼ   τὴν ἀπὸ τῆς ῥητορικῆς πειθώ,
[450]   διὰ λόγων ~(ἐστίν. διὰ ταῦτ'  ἐγὼ   τὴν ῥητορικὴν τέχνην ἀξιῶ εἶναι
[452]   ἐπιδεῖξαι τῆς αὑτοῦ τέχνης  ἐγὼ   τῆς ἐμῆς· εἴποιμ' ἂν ~αὖ
[463]   γάρ (πω πέπυσται ὁποῖόν φημι  ἐγὼ   τῆς κολακείας μόριον ~εἶναι τὴν
[455]   ~μαθητής σου βουλόμενος γενέσθαι, ὡς  ἐγώ   τινας σχεδὸν καὶ συχνοὺς ~αἰσθάνομαι,
[490]   λέγω. τοῦτο γὰρ οἶμαι  ἐγὼ   τὸ δίκαιον εἶναι φύσει, τὸ
[463]   τοῖς ἀνθρώποις· καλῶ δὲ ~αὐτοῦ  (ἐγὼ   τὸ κεφάλαιον κολακείαν. ταύτης μοι
[454]   τε καὶ ἄδικα. ~(Σωκράτης) ~καὶ  ἐγώ   τοι ὑπώπτευον ταύτην σε λέγειν
[460]   γάρ; ~(Γοργίας) ναί. ~(Σωκράτης)  ~ἐγὼ   τοίνυν σου τότε ταῦτα λέγοντος
[458]   τοι, πρὶν καὶ ὑμᾶς ἐλθεῖν,  ~ἐγὼ   τοῖς παροῦσι πολλὰ ἐπεδειξάμην, καὶ
[470]   ~ἀληθῆ λέγεις; ~(Σωκράτης) ~πολλὴν ἄρα  ἐγὼ   τῷ παιδὶ χάριν ἕξω, ἴσην
[515]   ~ὡμολογήκαμεν οὔ; ἀποκρίνου. ὡμολογήκαμεν·  ἐγὼ   ὑπὲρ σοῦ ἀποκρινοῦμαι. εἰ ~τοίνυν
[471]   καὶ ἂν παῖς ἐξελέγξειε, καὶ  ἐγὼ   ὑπὸ σοῦ νῦν, ὡς σὺ
[477]   ~(Πῶλος) ναί. ~(Σωκράτης) ~ἆρα ἥνπερ  ἐγὼ   ὑπολαμβάνω τὴν ὠφελίαν; βελτίων τὴν
[526]   καὶ τὸν ἀγῶνα τοῦτον, ~ὃν  ἐγώ   φημι ἀντὶ πάντων τῶν ἐνθάδε
[525]   ἀφικνουμένοις θεάματα καὶ νουθετήματα. ~(ὧν  ἐγώ   φημι ἕνα καὶ Ἀρχέλαον ἔσεσθαι,
[450]   περὶ λόγους, ὀρθῶς λέγων, ~ὡς  ἐγώ   φημι. ~(Σωκράτης) ~ἆρ' οὖν μανθάνω
[465]   καὶ ὀψοποιικῶν. μὲν οὖν  ἐγώ   φημι τὴν ῥητορικὴν εἶναι, ἀκήκοας·
[517]   εἴργασται. ~(Σωκράτης) ~ὦ δαιμόνιε, οὐδ'  ἐγὼ   ψέγω τούτους ὥς γε διακόνους
[487]   ἐγώ σοι ἐρῶ. οἶδα ὑμᾶς  ἐγώ,   Καλλίκλεις, τέτταρας ~ὄντ