Alphabétiquement     [«   »]
ἐμῶν 1
ἐμώρανεν 3
ἐμωράνθησαν 1
ἐν 317
Ἐν 1
ἔν 8
ἕν 8
Fréquences     [«    »]
264
276 τε
312 τὸν
317 ἐν
333 τὸ
334 τῶν
390 τῆς
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Clément d'Alexandrie, Les Stromates, livre I

ἐν


Livre, Chap.
[1, 27]   ἁμαρτιῶν, μακαρίας ἐλπίδος τελείωσιν αὐξηθέντα  ἐν   ἀγάπῃ ἐκδέχεσθαι τοῦτον ἐγκαταταγέντα τῇ
[1, 23]   ἄνωθεν τὸ γένος Χαλδαῖος ὢν  ἐν   Αἰγύπτῳ γεννᾶται, τῶν προγόνων αὐτοῦ
[1, 1]   δὲ οὗτος πρῶτος ἦν) ἀνεπαυσάμην,  ἐν   Αἰγύπτῳ θηράσας λεληθότα. Σικελικὴ τῷ
[1, 23]   κέχρηται τοιαύτῃ. εἰς πολυανθρωπίαν ἐπιδεδωκότων  ἐν   Αἰγύπτῳ τῶν Ἑβραίων δείσας
[1, 23]   ἄλλην ἐγκύκλιον παιδείαν Ἕλληνες ἐδίδασκον  ἐν   Αἰγύπτῳ, ὡς ἂν βασιλικὸν παιδίον,
[1, 21]   Ἀμφίλοχος Ἀμφιαράου ἐν Κιλικίᾳ, Ἀλκμέων  ἐν   Ἀκαρνᾶσιν, Ἄνιος ἐν Δήλῳ Ἀρίστανδρός
[1, 21]   νίκην, ὅτε Ἀντώνιος ἀπέσφαξεν ἑαυτὸν  ἐν   Ἀλεξανδρείᾳ, ἔτη διακόσια ἐνενήκοντα τέσσαρα,
[1, 22]   κατεχόντων φιλοτιμούμενος βασιλεὺς τὴν  ἐν   Ἀλεξανδρείᾳ πρὸς αὐτοῦ γενομένην βιβλιοθήκην
[1, 8]   τοῖς θαλασσίοις ἐοικότες, οἳ δὴ  ἐν   ἅλμῃ ἐκ γενετῆς τρεφόμενοι ἁλῶν
[1, 21]   αὐτοῦ τὴν ἡμέραν ἑορτάζουσι προδιανυκτερεύοντες  ἐν   ἀναγνώσεσι. φασὶ δὲ εἶναι τὸ
[1, 11]   εἰσὶ μάταιοι. μηδεὶς τοίνυν καυχάσθω  ἐν   ἀνθρωπίνῃ προανέχων διανοίᾳ. εὖ γάρ
[1, 7]   ἡρμήνευσεν. εἷς γὰρ τῆς  ἐν   ἀνθρώποις γῆς γεωργὸς ἄνωθεν
[1, 24]   Ἑβραίοις ἱστορίας. ἀλλὰ καὶ Εὐριπίδης  ἐν   Ἀντιόπῃ φησίν· ἔνδον δὲ θαλάμοις
[1, 21]   Ἀργοναυτικοῖς. ἀπὸ δὲ τῆς Ἡρακλέους  ἐν   Ἄργει βασιλείας ἐπὶ τὴν Ἡρακλέους
[1, 21]   οὗ οἱ Ἰαμίδαι, Πολύιδός τε  ἐν   Ἄργει καὶ ἐν Μεγάροις, οὗ
[1, 19]   μουσικῇ, στοχαστικῇ γε οὔσῃ, οὐδ´  ἐν   ἀστρονομίᾳ, φυσικῶν καὶ ῥεόντων καὶ
[1, 3]   τε ὁμοίως ὡς κωμικὸς  ἐν   Αὐλῳδοῖς σατύροις ἐπὶ ῥαψῳδῶν καὶ
[1, 7]   γραφή, πύλας δικαιοσύνης, ἵνα  ἐν   αὐταῖς εἰσελθὼν ἐξομολογήσωμαι τῷ κυρίῳ.
[1, 22]   φανερός ἐστι περιειργασμένος ἕκαστα τῶν  ἐν   αὐτῇ λεγομένων. διηρμήνευται δὲ πρὸ
[1, 1]   ἀπέδρα, τὰ δὲ ὅσα ἐσβέννυτο  ἐν   αὐτῇ μαραινόμενα τῇ διανοίᾳ, ἐπεὶ
[1, 7]   πύλη τοῦ κυρίου, δίκαιοι εἰσελεύσονται  ἐν   αὐτῇ. πολλῶν τοίνυν ἀνεῳγμένων πυλῶν
[1, 17]   τῆς ἀληθείας καὶ μὴ καταμείνας  ἐν   αὐτῇ, ταῦτα ἐνέπνευσε καὶ κλέψας
[1, 1]   μή, κρίσις δὲ  ἐν   αὐτοῖς κρίνεται. ἀλλ´ μὲν
[1, 19]   ἀπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντος·  ἐν   αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα
[1, 20]   ἐστι καὶ ἀδικία οὐκ ἔστιν  ἐν   αὐτῷ. ἔμπαλιν οὖν ἀδικεῖ
[1, 11]   αὐτῷ περιπατεῖτε, ἐρριζωμένοι καὶ ἐποικοδομούμενοι  ἐν   αὐτῷ καὶ βεβαιούμενοι ἐν τῇ
[1, 17]   ἕστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια  ἐν   αὐτῷ. ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος,
[1, 19]   τὸν κόσμον καὶ πάντα τὰ  ἐν   αὐτῷ, οὗτος οὐρανοῦ καὶ γῆς
[1, 11]   παρελάβετε Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν κύριον.  ἐν   αὐτῷ περιπατεῖτε, ἐρριζωμένοι καὶ ἐποικοδομούμενοι
[1, 11]   μηδὲ ἀποδοῦναι δυνάμενος τὴν αἰτίαν  ἐν   αὑτῷ. πάντα δὲ δοκιμάζετε,
[1, 8]   δὲ ἄδικος λόγος νοσῶν  ἐν   αὑτῷ φαρμάκων δεῖται σοφῶν. ὑγιαίνων»
[1, 21]   πέμπτῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ  ἐν   Βαβυλῶνι προφητεύει Ἰεζεκιήλ, μεθ´ ὃν
[1, 15]   πλεῖστα καὶ γενναιότατα τῶν δογμάτων  ἐν   βαρβάροις μαθόντος. διὰ τοῦτο καὶ
[1, 1]   ὑμῶν οὔτε ἀπ´ ἄλλων. δυνάμενοι  ἐν   βάρει εἶναι ὡς Χριστοῦ ἀπόστολοι·
[1, 8]   ἐπαγγελλομένην σοφίαν ἣν οὐκ ἐμελέτησεν.  ἐν   βραχεῖ δὲ εἰπεῖν, καθάπερ τῆς
[1, 15]   τάρταρον καὶ σῶμα ἀναλαβούσας τῶν  ἐν   γενέσει κακῶν ἁπάντων μετασχεῖν ὑπολαμβάνουσι,
[1, 19]   δ´ ἐγώ, φιλοθεάμονας. οὐ γὰρ  ἐν   γεωμετρίᾳ αἰτήματα καὶ ὑποθέσεις ἐχούσῃ
[1, 5]   αὐτῶν ἐν μουσικῇ, οἳ δὲ  ἐν   γεωμετρίᾳ, ἄλλοι δὲ ἐν γραμματικῇ,
[1, 20]   λόγον, καὶ μιᾶς οὔσης ἀληθείας,  ἐν   γεωμετρίᾳ μὲν γεωμετρίας ἀλήθεια, ἐν
[1, 9]   ἐδώδιμον καρπὸν ἐκφήνῃ. καθάπερ δὲ  ἐν   γεωργίᾳ {οὕτω} καὶ ἐν ἰατρικῇ
[1, 27]   σε καὶ διψῆν ἐποίησέν σε  ἐν   γῇ ἐρήμῳ, ἵνα γνωσθῇ πάντα
[1, 1]   τὸν λόγον κρύπτεσθαι μηνύει καθάπερ  ἐν   γῇ τῇ τοῦ μανθάνοντος ψυχῇ,
[1, 15]   ζῳόμορφον εἰκόνα θεοῦ Ῥωμαίους κτίζειν.  ἐν   γοῦν ἑκατὸν καὶ ἑβδομήκοντα τοῖς
[1, 1]   σῶν ἀγγείων» Σολομὼν παραινεῖ.  ἐν   γοῦν τοῖς Νόμοις ἐξ
[1, 5]   δὲ ἐν γεωμετρίᾳ, ἄλλοι δὲ  ἐν   γραμματικῇ, οἱ πλεῖστοι δὲ ἐν
[1, 29]   διαθήκην« παραινεῖ μὴ ζητεῖν αὐτὴν  ἐν   γραφῇ. ἔστι γὰρ διαθήκη ἣν
[1, 23]   ὥς φασιν οἱ μύσται, Μελχί.  ἐν   δὲ ἡλικίᾳ γενόμενος ἀριθμητικήν τε
[1, 1]   μαργαρίταις τοῖς μικροῖς εἷς,  ἐν   δὲ πολλῇ τῇ τῶν ἰχθύων
[1, 21]   Ἰησοῦς πολεμῶν μὲν ἔτη ξεʹ  ἐν   δὲ τῇ γῇ τῇ ἀγαθῇ
[1, 29]   Πολιτικῷ ἕνα τὸν νομοθέτην φησίν,  ἐν   δὲ τοῖς Νόμοις ἕνα τὸν
[1, 24]   τὸ τάττον ἐστὶ καὶ νοῦς,  ἐν   δὲ τοῖς τῆς ψυχῆς πάθεσιν,
[1, 17]   ἐστὶ καὶ πατὴρ αὐτοῦ.  ἐν   δὲ τοῖς ψεύδεσι καὶ ἀληθῆ
[1, 21]   αωμβʹ οἳ δὲ αϡ καʹ  ἐν   δὲ τῷ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγελίῳ
[1, 21]   Σεδεκίου ἔτι Ἱερεμίας καὶ Ἀμβακούμ,  ἐν   δὲ τῷ πέμπτῳ ἔτει τῆς
[1, 15]   Κονούφιδι τῷ καὶ αὐτῷ Αἰγυπτίῳ.  ἐν   δὲ τῷ περὶ ψυχῆς Πλάτων
[1, 29]   ποιήσας κατὰ τάξιν τὴν διακόσμησιν.  ἐν   δὲ τῷ Πέτρου Κηρύγματι εὕροις
[1, 24]   τὴν Εὐρωπίαν ποιήσας ἱστορεῖ τὸ  ἐν   Δελφοῖς ἄγαλμα Ἀπόλλωνος κίονα εἶναι
[1, 15]   μέλλον Σιβύλλῃ πεφάνθαι. φασὶ γοῦν  ἐν   Δελφοῖς παρὰ τὸ βουλευτήριον δείκνυσθαι
[1, 21]   Κιλικίᾳ, Ἀλκμέων ἐν Ἀκαρνᾶσιν, Ἄνιος  ἐν   Δήλῳ Ἀρίστανδρός τε Τελμησσεὺς
[1, 7]   δυνατὸς γνῶσιν ἐξειπεῖν, ἤτω σοφὸς  ἐν   διακρίσει λόγων, ἤτω γοργὸς ἐν
[1, 17]   καὶ λαλοῦμεν» λέγει οὐκ  ἐν   διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλ´
[1, 17]   διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις, ἀλλ´  ἐν   διδακτοῖς πνεύματος. ἐπὶ μὲν γὰρ
[1, 7]   πολλῶν τοίνυν ἀνεῳγμένων πυλῶν  ἐν   δικαιοσύνῃ αὕτη ἦν ἐν Χριστῷ,
[1, 18]   ἄνθρωπον τὸν κατὰ θεὸν κτισθέντα  ἐν   δικαιοσύνῃ καὶ ὁσιότητι τῆς ἀληθείας.
[1, 2]   πάντα μὲν ἀντιλέγειν ἐθέλουσιν οὐκ  ἐν   δίκῃ, πάντα δὲ ὀνόματα καὶ
[1, 11]   ἀληθεῖ, ἀλλὰ καθ´ ὑπόληψιν πιθανῷ,  ἐν   δυνάμει δὲ» εἶπεν· μόνη γὰρ
[1, 11]   ἐν σοφίᾳ ἀνθρώπων, ἀλλ´  ἐν   δυνάμει θεοῦ. γὰρ πνευματικὸς
[1, 23]   τὸν μισθὸν ἀποδιδόντες) εἴτε ὡς  ἐν   εἰρήνῃ, μισθὸν ἔλαβον τὴν λείαν
[1, 17]   ψευδοπροφῆται, καὶ τῷ ὄντι οὗτοι  ἐν   ἐκστάσει προεφήτευον ὡς ἂν ἀποστάτου
[1, 21]   ἁρπαγὴ καὶ τοῦ  ἐν   Ἐλευσῖνι τεμένους καθίδρυσις Τριπτολέμου τε
[1, 15]   καὶ ἄλλοι ἄλλοθι πολλαχοῦ καὶ  ἐν   Ἕλλησι καὶ βαρβάροις, ὧν καὶ
[1, 1]   μου ἐξάλειψον. καρδίαν καθαρὰν κτίσον  ἐν   ἐμοί, θεός, καὶ πνεῦμα
[1, 11]   ἔτι μᾶλλον καὶ μᾶλλον περισσεύῃ  ἐν   ἐπιγνώσει καὶ πάσῃ αἰσθήσει, εἰς
[1, 14]   τῶν παρ´ Ἕλλησι φιλοσόφων ὡς  ἐν   ἐπιτομῇ ἥδε, οἱ χρόνοι δὲ
[1, 21]   τάξιν ἀφανισμοῦ. Ὅτι μὲν οὖν  ἐν   ἑπτὰ ἑβδομάσιν ᾠκοδομήθη ναός,
[1, 7]   ἐν διακρίσει λόγων, ἤτω γοργὸς  ἐν   ἔργοις. ~(Ἡ δὲ σοφιστικὴ τέχνη,
[1, 21]   ἐστι τῆς δόξης καὶ Ἀρχέμαχος  ἐν   Εὐβοϊκῶν τρίτῳ· ὡς εἶναι αὐτόν
[1, 15]   Κέβης, δ´ ὅς,  ἐν   εἰσι πάμπαν ἀγαθοὶ ἄνδρες.
[1, 7]   δικαιοσύνῃ αὕτη ἦν ἐν Χριστῷ,  ἐν   μακάριοι πάντες οἱ εἰσελθόντες
[1, 21]   φέρεται μάντις καὶ Ἴαμος ἄλλος  ἐν   Ἤλιδι, ἀφ´ οὗ οἱ Ἰαμίδαι,
[1, 19]   αὐτοῦ ἑαυτοὺς γινώσκοντες κἀκ τοῦ  ἐν   ἡμῖν θείου τὸ ποιητικὸν αἴτιον
[1, 1]   δὲ ἐνυπάρχον ἀνακινοῦσα. πολλοὶ γὰρ  ἐν   ἡμῖν» κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον
[1, 4]   προκοπήν. ἀντέθηκεν οὖν αὐτῇ τὴν  ἐν   θεοσεβείᾳ αἴσθησιν, τὴν γνῶσιν αἰνισσόμενος
[1, 27]   καὶ ἐπαναπαύῃ νόμῳ καὶ καυχᾶσαι  ἐν   θεῷ καὶ γιγνώσκεις τὸ θέλημα
[1, 21]   Τειρεσίας τε αὖ καὶ Μαντὼ  ἐν   Θήβαις, ὥς φησιν Εὐριπίδης, Ἕλενος
[1, 9]   δὲ ἐν γεωργίᾳ {οὕτω} καὶ  ἐν   ἰατρικῇ χρηστομαθὴς ἐκεῖνος ποικιλωτέρων
[1, 16]   εἰς δώδεκα μῆνας διεῖλον καὶ  ἐν   ἱεροῖς μίσγεσθαι γυναιξὶν ἐκώλυσαν μηδ´
[1, 21]   καὶ ἐπικοσμῆσαι τὸν νεὼν τὸν  ἐν   Ἱεροσολύμοις. Συνάγονται οὖν καὶ τῶν
[1, 21]   ἡγούμενος πληρουμένων τῶν ἑπτὰ ἑβδομάδων  ἐν   Ἱερουσαλήμ, καὶ ἐν ταῖς ἑξήκοντα
[1, 13]   οἳ δὴ ἐγένοντο ἔμπροσθέν μου  ἐν   Ἱερουσαλήμ· καὶ καρδία μου
[1, 21]   καὶ Λαοκόων καὶ Οἰνώνη Κεβρῆνος  ἐν   Ἰλίῳ· Κρῆνος γὰρ εἷς τῶν
[1, 21]   Θεοκλύμενον ἐν Κεφαλληνίᾳ Τελμησσὸν  ἐν   Καρίᾳ Γαλεὸν ἐν Σικελίᾳ;
[1, 21]   τῷ ἡγουμένῳ τῷ ἐρχομένῳ· ἐκκοπήσονται  ἐν   κατακλυσμῷ· καὶ ἕως τέλους πολέμου
[1, 21]   ἁλώσεως πρεσβύτερον φερόμενον Θεοκλύμενον  ἐν   Κεφαλληνίᾳ Τελμησσὸν ἐν Καρίᾳ
[1, 21]   Παμφυλίᾳ καὶ Κιλικίᾳ, Ἀμφίλοχος Ἀμφιαράου  ἐν   Κιλικίᾳ, Ἀλκμέων ἐν Ἀκαρνᾶσιν, Ἄνιος
[1, 16]   εἰ τύχοι, γένη φωνῶν εἰσιν  ἐν   κόσμῳ, καὶ οὐδὲν ἄφωνον· ἐὰν
[1, 21]   φωνῇ λεγομένας. καὶ Πλάτων δὲ  ἐν   Κρατύλῳ τὸ πῦρ ἑρμηνεῦσαι βουλόμενος
[1, 21]   εἶτα Τελχῖνος, καὶ Κρητὸς  ἐν   Κρήτῃ. Ἀκουσίλαος γὰρ Φορωνέα πρῶτον
[1, 16]   Ἰδαίων δάκτυλοι πρῶτοι σίδηρον εὗρον  ἐν   Κύπρῳ, Δέλας δὲ ἄλλος Ἰδαῖος
[1, 21]   εἴκοσι ἑπτά· καὶ ἐπὶ τὴν  ἐν   Λεύκτροις μάχην ἔτη τριάκοντα τέσσαρα·
[1, 6]   θέσπιον, αὐδήεντα· εὔπορον μὲν γὰρ  ἐν   λόγοις τὸν πολυφράδμονα λέγει, δεινὸν
[1, 11]   σοφοὺς ἐπιρραπίζων γράφει. οὐ γὰρ  ἐν   λόγῳ βασιλεία τοῦ θεοῦ,
[1, 1]   καὶ μετάγοντες εἰς εἰρήνην τὴν  ἐν   λόγῳ καὶ βίῳ τῷ κατὰ
[1, 1]   ὑπομνημάτων λαλῶν· οὔτε γάρ ποτε  ἐν   λόγῳ κολακείας ἐγενήθημεν, καθὼς οἴδατε,
[1, 17]   λῃσταί. πάντες μὲν οὖν οἱ  ἐν   λόγῳ, οὗτοι δὴ οἱ πρὸ
[1, 24]   τῶν Ἀθηναίων στρατηγὸς τῇ  ἐν   Μαραθῶνι μάχῃ νικήσας τοὺς Πέρσας
[1, 21]   Πολύιδός τε ἐν Ἄργει καὶ  ἐν   Μεγάροις, οὗ μέμνηται τραγῳδία.
[1, 18]   ἔμπαλιν γὰρ καίτοι σοφοὶ ὄντες  ἐν   μείζονι αἰτίᾳ γεγόνασι μὴ πιστεύσαντες
[1, 24]   ἄλλην φύσιν τε καὶ ὕλην.  ἐν   μέν γε ὅπλοις καὶ τοῖς
[1, 22]   τῶν θείων βίβλων. ἑκάστου δὲ  ἐν   μέρει κατ´ ἰδίαν ἑκάστην ἑρμηνεύσαντος
[1, 1]   Χριστοῦ ἀπόστολοι· ἀλλ´ ἐγενήθημεν ἤπιοι  ἐν   μέσῳ ὑμῶν, ὡς ἂν τροφὸς
[1, 14]   Πυθαγόρας ἐμαθήτευσεν. ἀλλ´ μὲν  ἐν   Μεταποντίῳ τῆς Ἰταλίας κατὰ
[1, 20]   ἐν γεωμετρίᾳ μὲν γεωμετρίας ἀλήθεια,  ἐν   μουσικῇ δὲ μουσικῆς, κἀν φιλοσοφίᾳ
[1, 5]   καὶ κατεγήρασαν» οἳ μὲν αὐτῶν  ἐν   μουσικῇ, οἳ δὲ ἐν γεωμετρίᾳ,
[1, 19]   καὶ ὑποθέσεις ἐχούσῃ φιλοσοφία, οὐδ´  ἐν   μουσικῇ, στοχαστικῇ γε οὔσῃ, οὐδ´
[1, 12]   τοῦ λόγου, ἐπικρυπτέον οὖν τὴν  ἐν   μυστηρίῳ λαλουμένην σοφίαν» ἣν ἐδίδαξεν
[1, 27]   κατὰ νόμον μὴ πολιτευόμενοι ὡς  ἐν   νόμῳ ἀλαζονεύωνται βιοῦντες· μακάριος δὲ
[1, 1]   αὐξήσαντας τὸ ἀργύριον αὐτοῦ, τοὺς  ἐν   ὀλίγῳ πιστούς» ἀποδεξάμενος καὶ ἐπαγγειλάμενος
[1, 28]   ἐγνωκέναι τὸ μυστήριον, καθὼς προέγραψα  ἐν   ὀλίγῳ, πρὸς δύνασθε ἀναγινώσκοντες
[1, 7]   καὶ κατευθύνοντες τὴν πορείαν αὐτῶν  ἐν   ὁσιότητι» γνωστικῇ. αὐτίκα Κλήμης
[1, 4]   τῷ βασιλεῖ, ἀλλ´ ἔστι θεὸς  ἐν   οὐρανῷ ἀποκαλύπτων. καὶ δὴ τοὺς
[1, 23]   ἔσχεν δὲ καὶ τρίτον ὄνομα  ἐν   οὐρανῷ μετὰ τὴν ἀνάληψιν, ὥς
[1, 3]   σεμνότητος ἀξίαν ἀλήθειαν, τὸ βάρβαρον  ἐν   παιδιᾷ τιθέμενοι, οἳ δέ τινες
[1, 1]   τῆς τῶν Ἀσσυρίων, δὲ  ἐν   Παλαιστίνῃ Ἑβραῖος ἀνέκαθεν· ὑστάτῳ δὲ
[1, 21]   Μόψος Ἀπόλλωνος καὶ Μαντοῦς  ἐν   Παμφυλίᾳ καὶ Κιλικίᾳ, Ἀμφίλοχος Ἀμφιαράου
[1, 27]   δὲ ζητοῦντες τὸν κύριον συνήσουσιν  ἐν   παντὶ ἀγαθῷ. δεῖ δὴ τὴν
[1, 6]   ῥηϊδίως φωνέοντα πᾶν ἔπος καὶ  ἐν   παντὶ δήμῳ. χρὴ δὲ καιροῦ
[1, 4]   σοφίας καὶ συνέσεως καὶ ἐπιστήμης  ἐν   παντὶ ἔργῳ, διανοεῖσθαι καὶ ἀρχιτεκτονῆσαι.
[1, 1]   πτεροῦνται. θαυμασιώτατα τοίνυν ἀπόστολος  ἐν   παντὶ» φησὶ συνιστάντες ἑαυτοὺς ὡς
[1, 1]   διὰ τοῦτο» φησὶν κύριος,  ἐν   παραβολαῖς αὐτοῖς λαλῶ, ὅτι βλέποντες
[1, 12]   δὲ πᾶσιν ἀνέδην ἐκδιδόναι τὰ  ἐν   παραβολαῖς εἰρημένα πρὸς αὐτοὺς παραγγέλλων.
[1, 1]   γράφει πάντα ἄνθρωπον καὶ διδάσκοντες  ἐν   πάσῃ σοφίᾳ, ἵνα παραστήσωμεν πάντα
[1, 9]   εἶδεν ἄστεα» καὶ ἰατρὸν τὸν  ἐν   πείρᾳ πολλῶν γεγενημένον· τινες
[1, 21]   ἥν φασιν ἔτους κηʹ Αὐγούστου  ἐν   πέμπτῃ Παχὼν καὶ εἰκάδι. Οἱ
[1, 6]   ἐντίθησιν διδασκαλία. ἀλλ´ ὡς  ἐν   πενίᾳ βίου ὀρθῶς ἔστι βιοῦν,
[1, 6]   ἔστι βιοῦν, οὕτω δὲ καὶ  ἐν   περιουσίᾳ ἔξεστιν, καὶ ῥᾷον ἅμα
[1, 11]   λέγω, ἵνα μηδεὶς ὑμᾶς παραλογίζηται  ἐν   πιθανολογίᾳ» μηδὲ ὑπεισέρχηται συλαγωγῶν»
[1, 11]   ἵνα μή τις ὑμᾶς παραλογίζηται  ἐν   πιθανολογίᾳ, φησὶν ἀπόστολος, διακρίνειν
[1, 13]   τοῦτό ἐστι προαίρεσις πνεύματος, ὅτι  ἐν   πλήθει σοφίας πλῆθος γνώσεως.
[1, 23]   ἐμηχανήσατο βασιλεὺς Φαραώ, τοὺς μὲν  ἐν   πλινθεύμασιν οἰκοδομίαις τε βαρέσιν αἰκίζων
[1, 21]   ἡγεῖται ἐκ φυλῆς Δάν, νικήσας  ἐν   πολέμῳ τοὺς ἀλλοφύλους. οὗτος ἦρξεν
[1, 23]   τῇ καταδουλώσει. εἴτ´ οὖν ὡς  ἐν   πολέμῳ φαίη τις τοῦτο γεγονέναι,
[1, 1]   ἐπιστραφήσονται. καὶ δὴ συνελόντι φάναι  (ἐν   πολλοῖς γὰρ τοῖς μαργαρίταις τοῖς
[1, 19]   τὰ νῦν τὸν λόγον, καίτοι  ἐν   πολλοῖς τὰ εἰκότα ἐπιχειρεῖ καὶ
[1, 24]   νύκτωρ τοὺς Ἑβραίους δι´ ἀβάτου,  ἐν   πόνοις καὶ ὁδοιπορίαις εἴς τε
[1, 21]   Μέμφιν οἰκίζει, ὥς φησιν Ἀρίστιππος  ἐν   πρώτῃ Ἀρκαδικῶν. τοῦτον δὲ Ἀριστέας
[1, 10]   ἐξήνεγκεν γραφή, μὴ πολὺς  ἐν   ῥήμασι γίνου» λέγουσα· μὲν
[1, 5]   ἐν γραμματικῇ, οἱ πλεῖστοι δὲ  ἐν   ῥητορικῇ. Ἀλλ´ ὡς τὰ ἐγκύκλια
[1, 21]   τὸν ἀγῶνα, ὃν ἔθηκε Δομετιανὸς  ἐν   Ῥώμῃ, ἔτη ἑκατὸν δεκατέσσαρα, ἀπὸ
[1, 21]   καὶ τὴν Ἰταλήν, τὸ  ἐν   Ῥώμῃ Κάρμαλον ᾤκησεν, ἧς υἱὸς
[1, 21]   ἧς υἱὸς Εὔανδρος τὸ  ἐν   Ῥώμῃ τοῦ Πανὸς ἱερὸν τὸ
[1, 21]   τοῦ χρόνου τούτου ἄχρι τῶν  ἐν   Ῥώμῃ ὑπάτων Γναίου Δομετίου καὶ
[1, 21]   ἐπὶ τούτου μερισθείσης τῆς βασιλείας  ἐν   Σαμαρείᾳ βασιλεύει Ἱεροβοὰμ ἐκ φυλῆς
[1, 21]   βασιλεὺς τῶν Ἀσσυρίων μετῴκισε τοὺς  ἐν   Σαμαρείᾳ εἰς Μήδους καὶ Βαβυλῶνα.
[1, 21]   τοῦ Σαφάτ. ἐπὶ τούτου οἱ  ἐν   Σαμαρείᾳ κόπρον ἔφαγον περιστερῖ καὶ
[1, 21]   Τελμησσὸν ἐν Καρίᾳ Γαλεὸν  ἐν   Σικελίᾳ; εἶεν δ´ ἂν καὶ
[1, 21]   ἐπὶ Ὠγύγου κατακλυσμὸς καὶ  ἐν   Σικυῶνι βασιλεία, πρώτου μὲν Αἰγιαλέως,
[1, 27]   ὁδηγὸν εἶναι τυφλῶν, φῶς τῶν  ἐν   σκότει, παιδευτὴν ἀφρόνων, διδάσκαλον νηπίων,
[1, 11]   πίστις ἡμῶν μὴ  ἐν   σοφίᾳ ἀνθρώπων, ἀλλ´ ἐν δυνάμει
[1, 6]   πῃ πεπνυμένην ἀείδωσιν, οὐ τιθέμενοι  ἐν   σοφίῃ γνώμην, αἰτίην ἔχουσι μωρίης.
[1, 1]   μυστήρια μυστικῶς παραδίδοται, ἵνα  ἐν   στόματι λαλοῦντος καὶ λαλεῖται,
[1, 14]   αὐτῶν ἑπομένως λεκτέοι. ἵνα δὴ  ἐν   συγκρίσει ἀποδείξωμεν πολλαῖς γενεαῖς πρεσβυτέραν
[1, 12]   ἐκφέρουσιν ἐκ στόματος, διαλογίζονται  ἐν   συνεδρίῳ. ἀλλ´ ἀκούετε εἰς
[1, 14]   ἦρξε φιλοσοφίας, Θαλῆν δὲ Εὔδημος  ἐν   ταῖς Ἀστρολογικαῖς ἱστορίαις τὴν γενομένην
[1, 21]   ἑπτὰ ἑβδομάδων ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ  ἐν   ταῖς ἑξήκοντα δύο ἑβδομάσιν ἡσύχασεν
[1, 29]   διὰ τοὺς διψύχους, τοὺς διαλογιζομένους  ἐν   ταῖς καρδίαις αὐτῶν, εἰ ἄρα
[1, 27]   τὸν νόμον. σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία  ἐν   ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν, καὶ ὁδὸν
[1, 23]   Χαλδαίων παρά τε Αἰγυπτίων, ὅθεν  ἐν   ταῖς Πράξεσι πᾶσαν σοφίαν Αἰγυπτίων
[1, 19]   ἔξεστι κἀντεῦθεν σκοπεῖν. Παῦλος  ἐν   ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων ἀναγράφεται
[1, 23]   Αἰγύπτιον, ὥσπερ ἀμέλει ὕστερον Πέτρος  ἐν   ταῖς Πράξεσι φέρεται τοὺς νοσφισαμένους
[1, 11]   τὴν Ἐπικούρειον, ἧς καὶ μέμνηται  ἐν   ταῖς Πράξεσιν τῶν ἀποστόλων
[1, 4]   μυρεψικός, ὄψεως τῶν  ἐν   ταῖς σφραγῖσιν ἐντυπωμάτων τορευτικός. οἱ
[1, 8]   παγκάλως οὖν τραγικὸς Εὐριπίδης  ἐν   ταῖς Φοινίσσαις λέγει· δὲ
[1, 21]   Ἰουδαίους ἐστράτευσεν, ὥς φησι Βήρωσσος  ἐν   ταῖς Χαλδαϊκαῖς ἱστορίαις. Ἰόβας δὲ
[1, 5]   κοσμικῆς φιλοσοφίας, ἰδοὺ παιδίσκη  ἐν   ταῖς χερσί σου, χρῶ αὐτῇ
[1, 29]   αἰεὶ παῖδές ἐστε, οὐδ´ ἡντινοῦν  ἐν   ταῖς ψυχαῖς ἔχοντες δι´ ἀρχαίαν
[1, 21]   τῷ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ πνεύματι  ἐν   ταύταις ταῖς ἑξήκοντα δύο ἑβδομάσι,
[1, 21]   ἀναγράφουσι, καθάπερ Σάμιος Πυθοκλῆς  ἐν   τετάρτῳ Ἰταλικῶν Γάιον Ἰούλιον Νέπωτα.
[1, 21]   Λακεδαιμονίων ἡλικίαν γεγονέναι· Διευχίδας γὰρ  ἐν   τετάρτῳ Μεγαρικῶν περὶ τὸ διακοσιοστὸν
[1, 21]   ἥμισυ κατέσχεν Νέρων βασιλεύων καὶ  ἐν   τῇ ἁγίᾳ πόλει Ἱερουσαλὴμ ἔστησεν
[1, 21]   Ἱερουσαλὴμ καὶ τὸν νεὼν ἐπισκευάζει.  ἐν   τῇ αἰχμαλωσίᾳ ταύτῃ γίνεται Ἐσθὴρ
[1, 17]   ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ´ ἀρχῆς, καὶ  ἐν   τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν, ὅτι
[1, 21]   τοὺς περὶ Ἰάσονα ἀριστεῖς τοὺς  ἐν   τῇ Ἀργοῖ πλεύσαντας συνάγεται ἔτη
[1, 25]   μὲν Νόμοις τὸν φιλόσοφον τὸν  ἐν   τῇ Ἐπινομίδι συνέταξεν, τὸν τὴν
[1, 21]   φησιν ἐν τῷ Περὶ τῶν  ἐν   τῇ Ἰουδαίᾳ βασιλέων τὴν Ἰούδα
[1, 23]   δὲ ἐν τῷ περὶ τῶν  ἐν   τῇ Ἰουδαίᾳ βασιλέων τὸν Μωυσῆ
[1, 11]   καὶ μὴ καυχάσθω ἰσχυρὸς  ἐν   τῇ ἰσχύι αὐτοῦ, καὶ μὴ
[1, 27]   δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα αὐτοῦ  ἐν   τῇ καρδίᾳ σου ὅσα ἐγὼ
[1, 27]   ἐντέλλομαί σοι σήμερον, καὶ γνώσῃ  ἐν   τῇ καρδίᾳ σου ὅτι ὡς
[1, 21]   τὸν ἐμπεπτωκότα. φασὶ δὲ καὶ  ἐν   τῇ Λιβύῃ σκορπίον, ἐὰν μὴ
[1, 26]   τῷ Περὶ μέθης καὶ Ἀριστοτέλης  ἐν   τῇ Λοκρῶν πολιτείᾳ Ζάλευκον τὸν
[1, 21]   καθὼς εἶπεν προφήτης. καὶ  ἐν   τῇ μιᾷ ἑβδομάδι, ἧς ἑβδομάδος
[1, 21]   Δημητρίῳ. ἔτι δὲ καὶ Εὐπόλεμος  ἐν   τῇ ὁμοίᾳ πραγματείᾳ τὰ πάντα
[1, 3]   λόγος, δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς  ἐν   τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν· κύριος γὰρ
[1, 6]   δυνατόν φαμεν, οὕτως συνιέναι τὰ  ἐν   τῇ πίστει λεγόμενα οὐχ οἷόν
[1, 11]   ἐποικοδομούμενοι ἐν αὐτῷ καὶ βεβαιούμενοι  ἐν   τῇ πίστει, πειθὼ δὲ
[1, 7]   ὁσιότητι» γνωστικῇ. αὐτίκα Κλήμης  ἐν   τῇ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῇ κατὰ
[1, 14]   οὗ μέμνηται ἀπόστολος Παῦλος  ἐν   τῇ πρὸς Τίτον ἐπιστολῇ, λέγων
[1, 14]   συνᾴδει δὲ αὐτῷ καὶ Ἡρόδοτος  ἐν   τῇ πρώτῃ. εἰσὶ δὲ οἱ
[1, 15]   δὲ ψυχὴν αὐτῆς εἶναι τὸ  ἐν   τῇ σελήνῃ φαινόμενον πρόσωπον οἴεται.
[1, 11]   γέγραπται· μὴ καυχάσθω σοφὸς  ἐν   τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ, καὶ μὴ
[1, 18]   τῆς καρδίας αὐτῶν» ἐρεῖ. ἐπειδὴ  ἐν   τῇ σοφίᾳ τοῦ θεοῦ» τουτέστι
[1, 15]   ὑπὸ τῶν Βραχμάνων, τὰ δὲ  ἐν   τῇ Συρίᾳ ὑπὸ τῶν καλουμένων
[1, 21]   φέρει. ναὶ μὴν Θεόπομπος μὲν  ἐν   τῇ τεσσαρακοστῇ τρίτῃ τῶν Φιλιππικῶν
[1, 21]   γραμματικός, Πλειστονίκης ἐπικληθείς,  ἐν   τῇ τετάρτῃ τῶν Αἰγυπτιακῶν ἱστοριῶν,
[1, 21]   Ἀργεῖος, Ἀγίας δὲ καὶ Δερκύλος  ἐν   τῇ τρίτῃ μηνὸς πανήμου ὀγδόῃ
[1, 15]   Σελεύκῳ τῷ Νικάτορι συμβεβιωκὼς  ἐν   τῇ τρίτῃ τῶν Ἰνδικῶν ὧδε
[1, 21]   τοῦ ψόφου, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης  ἐν   τῇ Φωκέων πολιτείᾳ. ἀλλὰ καὶ
[1, 23]   διηγησάμενος καὶ τὴν ταφὴν τὴν  ἐν   τῇ ψάμμῳ τοῦ Αἰγυπτίου, ἐπὶ
[1, 21]   θνητῶν ἀνθρώπων« ἐντεῦθεν Πλάτων  ἐν   Τιμαίῳ κατακολουθήσας Ἀκουσιλάῳ γράφει· καί
[1, 6]   εἰς τὸ γεννᾶν, ὥσπερ καὶ  ἐν   τοῖς ἄλλοις ζῴοις. διὸ καί
[1, 21]   ὡς μαρτυρεῖ Ῥόδιος Ἀπολλώνιος  ἐν   τοῖς Ἀργοναυτικοῖς. ἀπὸ δὲ τῆς
[1, 21]   τῆς Ἰωνικῆς ἀποικίας· Ἀρίσταρχος δὲ  ἐν   τοῖς Ἀρχιλοχείοις ὑπομνήμασι κατὰ τὴν
[1, 3]   σοφιστὰς παρωνύμως κεκλήκασι. Κρατῖνος γοῦν  ἐν   τοῖς Ἀρχιλόχοις ποιητὰς καταλέξας ἔφη·
[1, 21]   συλλογισμούς, Ἀγγαῖος, Ζαχαρίας καὶ  ἐν   τοῖς δώδεκα Ἄγγελος. γίνονται δὲ
[1, 21]   ἔτη δύο, μεθ´ ὃν  ἐν   τοῖς δώδεκα Ἄγγελος. μετὰ δὲ
[1, 1]   θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον  ἐν   τοῖς ἐγκάτοις μου. μὴ ἀπορρίψῃς
[1, 21]   αὖ ὁπόσοις ἔτεσι Μωυσῆς προτερεῖ,  ἐν   τοῖς ἔμπροσθεν ἡμῖν δεδήλωται. Ἀλέξανδρος
[1, 15]   θυγατέρα τῆς Ποσειδῶνος. Σαραπίων δὲ  ἐν   τοῖς ἔπεσι μηδὲ ἀποθανοῦσαν λῆξαι
[1, 26]   οἱ δὲ ἀπιστοῦντες ἥκιστά τε  ἐν   τοῖς ἔργοις εἶναι βεβουλημένοι, εἴπερ
[1, 21]   καὶ πρὸ τοῦ παιδὸς προφητεύειν  ἐν   τοῖς εὐαγγελίοις λέγεται. Ἄνωθεν οὖν
[1, 19]   αὐτοὺς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ κλῆρον  ἐν   τοῖς ἡγιασμένοις πίστει τῇ εἰς
[1, 23]   τὴν διὰ συμβόλων φιλοσοφίαν, ἣν  ἐν   τοῖς ἱερογλυφικοῖς γράμμασιν ἐπιδείκνυνται. τὴν
[1, 21]   μὲν προήχθημεν εἰπεῖν, ὅτι μάλιστα  ἐν   τοῖς πάνυ παλαιοῖς τοὺς τοῦ
[1, 16]   ἀλλὰ καὶ Στράτων Περιπατητικὸς  ἐν   τοῖς Περὶ εὑρημάτων ταῦτα ἱστόρησαν.
[1, 21]   ἀνενεγκεῖν τινα ἱστορεῖ. Ἐπιγένης δὲ  ἐν   τοῖς Περὶ τῆς εἰς Ὀρφέα
[1, 14]   Ἑλλήνων ἐπαοιδός, Τίμων φησὶν  ἐν   τοῖς Σίλλοις διὰ τὸ ἀποκεκλικέναι
[1, 21]   Σαμίου. Ἴων δὲ Χῖος  ἐν   τοῖς Τριαγμοῖς καὶ Πυθαγόραν εἰς
[1, 19]   ἀληθείας, ὡς φαντασία καθορᾷ τὰ  ἐν   τοῖς ὕδασιν ὁρώμενα καὶ τὰ
[1, 21]   Μένανδρος Περγαμηνὸς καὶ Λαῖτος  ἐν   τοῖς Φοινικικοῖς. μετὰ δὲ Σολομῶνα
[1, 21]   ἔτει ἐκθεοῦται, ὥς φησιν Ἀπολλόδωρος  ἐν   τοῖς Χρονικοῖς. ἀπὸ δὲ Διονύσου
[1, 21]   ἔτι νέον ὄντα. Εὐθυμένης δὲ  ἐν   τοῖς Χρονικοῖς συνακμάσαντα Ἡσιόδῳ ἐπὶ
[1, 21]   τὸν Ἀργεῖον γενόμενος Ἴναχον, ὡς  ἐν   τοῖς Χρόνοις ἀνέγραψεν Μενδήσιος
[1, 21]   λέγω, ὡς Διονύσιος Ἁλικαρνασσεὺς  ἐν   τοῖς Χρόνοις διδάσκει. τούτων δὲ
[1, 20]   φρόνησιν, ἐν τούτοις δὲ σωφροσύνην,  ἐν   τούτοις δὲ ἀνδρείαν δικαιοσύνην.
[1, 20]   τοῖς πράγμασιν ἐγγενομένην λέγεσθαι φρόνησιν,  ἐν   τούτοις δὲ σωφροσύνην, ἐν τούτοις
[1, 8]   ἀντιλογικῆς ἕνεκεν δυνάμεως· οὐδαμοῦ δ´  ἐν   τούτοις ἀλήθεια. εἰκότως τοίνυν
[1, 6]   ὑποτρέχουσιν ἡμῖν ὑποπίπτειν οὐκ ἐᾷ.  ἐν   τούτοις οὖν τοῖς μαθήμασιν ἐκκαθαίρεταί
[1, 11]   δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς, ὅτι  ἐν   τούτοις τὸ θέλημά μου, λέγει
[1, 11]   τῷ πλούτῳ αὐτοῦ, ἀλλ´  ἐν   τούτῳ καυχάσθω καυχώμενος, συνιέναι
[1, 21]   δὲ τῶν Αἰγυπτίων βασιλέων πράξεις  ἐν   τρισὶν ὅλαις ἐκθέμενος βίβλοις κατὰ
[1, 21]   σέβουσιν, Νυμφόδωρος δὲ Ἀμφιπολίτης  ἐν   τρίτῳ Νομίμων Ἀσίας τὸν Ἆπιν
[1, 7]   ἀναιδεστέρων δένδρων, καὶ τὰ φυόμενα  ἐν   τύπῳ προκύπτει τῶν ἀληθῶν, ὅτι
[1, 6]   σοφώτερος» ὃς πολλὴν καὶ παντοδαπὴν  ἐν   τῷ ἀμήτῳ παρατίθεται πρὸς τὴν
[1, 24]   πείθοντας βιαζομένους ἀδικοῦντας  ἐν   τῷ ἀμύνασθαι τὰ δίκαια
[1, 21]   τὸν Ζαχαρίου υἱόν. καὶ πάλιν  ἐν   τῷ αὐτῷ· ἦν δὲ Ἰησοῦς
[1, 21]   μηρίνθου ἀπορραγείσης ἀποδράσει, οὐκέτ´ ἂν  ἐν   τῷ αὐτῷ τόπῳ τοῦ αὐτοῦ
[1, 19]   γε τὸ δυνατὸν οὐδὲν ἀπέλιπον  ἐν   τῷ βίῳ, ἀλλὰ παντὶ τρόπῳ
[1, 13]   κατόψεται, τὴν ἀλήθειαν. γέγραπται γοῦν  ἐν   τῷ Ἐκκλησιαστῇ· καὶ προσέθηκα σοφίαν
[1, 23]   ὕδατι προσαγορεύουσι. δῆλον οὖν ὡς  ἐν   τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ περιτμηθέντι τῷ
[1, 23]   τῶν Ἰουδαϊκῶν τραγῳδιῶν ποιητὴς  ἐν   τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Ἐξαγωγή« γράφων
[1, 21]   τοῦτο φανερόν ἐστι· καὶ γὰρ  ἐν   τῷ Ἔσδρᾳ γέγραπται, καὶ οὕτως
[1, 21]   ὅτι δὲ τοῦτ´ ἀληθές ἐστιν,  ἐν   τῷ εὐαγγελίῳ τῷ κατὰ Λουκᾶν
[1, 21]   Ἱερουσαλὴμ ἔστησεν τὸ βδέλυγμα, καὶ  ἐν   τῷ ἡμίσει τῆς ἑβδομάδος« ἀνῃρέθη
[1, 21]   μάλιστα· ἔστι γάρ μοι« φησὶν  ἐν   τῷ Θεάγει, ἐκ παιδὸς ἀρξάμενον
[1, 11]   προανέχων διανοίᾳ. εὖ γάρ τοι  ἐν   τῷ Ἱερεμίᾳ γέγραπται· μὴ καυχάσθω
[1, 21]   περιτυχὼν τῷ τοῦ νόμου βιβλίῳ  ἐν   τῷ ἱερῷ ἀποκειμένῳ ἀναγνοὺς ἐτελεύτησεν.
[1, 13]   σχημάτων ἀλλήλων διενήνοχεν. ἀτὰρ καὶ  ἐν   τῷ κόσμῳ παντὶ τὰ μέρη
[1, 21]   τὰ κῶλα τῶν εἰδώλων, καθὼς  ἐν   τῷ Λευιτικῷ γέγραπται. ἐπὶ τούτου
[1, 21]   ἐξ οὗ ἀπὸ Σαμουήλ, μήτε  ἐν   τῷ μεταξὺ χρόνῳ τελεσθέν. τότε
[1, 28]   ἀναγινώσκοντες νοῆσαι τὴν σύνεσίν μου  ἐν   τῷ μυστηρίῳ τοῦ Χριστοῦ. πρὸς
[1, 23]   βασιλικὸν παιδίον, φησι Φίλων  ἐν   τῷ Μωυσέως βίῳ, προσεμάνθανε δὲ
[1, 21]   Σαδὼκ δὲ ἀρχιερεὺς πρῶτος  ἐν   τῷ ναῷ, ὃν ᾠκοδόμησε Σολομών,
[1, 21]   καὶ ταριχευθέντα εἰς σορὸν ἀποτεθεῖσθαι  ἐν   τῷ ναῷ τοῦ τιμωμένου δαίμονος,
[1, 1]   δὲ οὐκ ἐν φωνῇ, ἀλλ´  ἐν   τῷ νοεῖσθαι. δέδωκεν δὲ
[1, 27]   τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας  ἐν   τῷ νόμῳ. ταῦτα γὰρ δύνασθαι
[1, 25]   μὲν κυρίως αἰνίττεται τὸν δημιουργὸν  ἐν   τῷ ὁμωνύμῳ βιβλίῳ τούς τε
[1, 24]   Χριστῷ τῷ βασιλεῖ ἡμῶν, ἵνα  ἐν   τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ
[1, 19]   ποιοῦσιν. καὶ πάλιν· ἐπιμελοῦ τῶν  ἐν   τῷ πεδίῳ χλωρῶν καὶ κερεῖς
[1, 21]   τὸν Ὅμηρον ἱστορεῖ. Εὐφορίων δὲ  ἐν   τῷ περὶ Ἀλευαδῶν κατὰ Γύγην
[1, 6]   γοῦν καὶ Ἀνάξαρχος Εὐδαιμονικὸς  ἐν   τῷ περὶ βασιλείας γράφει· πολυμαθίη
[1, 14]   τὸ μηδὲν ἄγαν» Στράτων δὲ  ἐν   τῷ περὶ εὑρημάτων Σωδάμῳ τῷ
[1, 14]   πάρα δ´ ἄτα» Κλεομένης μὲν  ἐν   τῷ περὶ Ἡσιόδου Ὁμήρῳ φησὶ
[1, 14]   μὲν Χίλωνος ὑπειλήφασι, Χαμαιλέων δὲ  ἐν   τῷ περὶ θεῶν Θαλοῦ, Ἀριστοτέλης
[1, 21]   Ἀλέξανδρος δὲ Πολυΐστωρ ἐπικληθεὶς  ἐν   τῷ περὶ Ἰουδαίων συγγράμματι ἀνέγραψέν
[1, 23]   ψευσαμένους λόγῳ ἀποκτείνας. Ἀρτάπανος γοῦν  ἐν   τῷ περὶ Ἰουδαίων συγγράμματι ἱστορεῖ
[1, 26]   Ἔφορος, Χαμαιλέων τε Ἡρακλεώτης  ἐν   τῷ Περὶ μέθης καὶ Ἀριστοτέλης
[1, 16]   τῶν Τιτανίδων εὑρεῖν. Δίδυμος δ´  ἐν   τῷ περὶ Πυθαγορικῆς φιλοσοφίας Θεανὼ
[1, 15]   αἵρεσιν αὐχοῦσι κεκτῆσθαι. Ἀλέξανδρος δὲ  ἐν   τῷ περὶ Πυθαγορικῶν συμβόλων Ζαράτῳ
[1, 21]   γῆς πλανωμένην) ταύτην δὲ Ἴστρος  ἐν   τῷ περὶ τῆς Αἰγυπτίων ἀποικίας
[1, 21]   εἴκοσι τέσσαρες. Δημήτριος δέ φησιν  ἐν   τῷ Περὶ τῶν ἐν τῇ
[1, 23]   Αἰγυπτίων πεπαιδεῦσθαι« φέρεται. Εὐπόλεμος δὲ  ἐν   τῷ περὶ τῶν ἐν τῇ
[1, 21]   μέμνηται τούτων Ἡρακλείδης Ποντικὸς  ἐν   τῷ Περὶ χρηστηρίων. ἐῶ δὲ
[1, 7]   τὴν αὐτὴν ἔσχηκε χάριν τοῖς  ἐν   τῷ πίονι φυεῖσιν ἤτοι ξηρανθέντα
[1, 10]   κἂν φυλάξῃς» φησὶν Πυθαγόρειος  ἐν   τῷ Πλάτωνος Πολιτικῷ, τὸ μὴ
[1, 11]   καὶ μὴ καυχάσθω πλούσιος  ἐν   τῷ πλούτῳ αὐτοῦ, ἀλλ´
[1, 17]   δὴ πρὸς αὐτοὺς τὸ αἴτιον  ἐν   τῷ ποιεῖν καὶ ἐνεργεῖν καὶ
[1, 29]   εἷς ὤν, ὡς καὶ Πλάτων  ἐν   τῷ Πολιτικῷ ἕνα τὸν νομοθέτην
[1, 28]   κατὰ Πλάτωνα διαλεκτική, ὥς φησιν  ἐν   τῷ Πολιτικῷ, τῆς τῶν ὄντων
[1, 21]   οὖν περὶ τούτων ἀκριβῶς Τατιανῷ  ἐν   τῷ Πρὸς Ἕλληνας, εἴρηται δὲ
[1, 21]   τὸν Κυρηναῖον Βάττον, Δωρόθεός τε  ἐν   τῷ πρώτῳ πανδέκτῃ ἀλκυόνος καὶ
[1, 21]   Ὀρφέα Φιλόχορος μάντιν ἱστορεῖ γενέσθαι  ἐν   τῷ πρώτῳ Περὶ μαντικῆς. Θεόπομπος
[1, 21]   Ἕλληνας, εἴρηται δὲ καὶ Κασσιανῷ  ἐν   τῷ πρώτῳ τῶν Ἐξηγητικῶν· ἀπαιτεῖ
[1, 22]   ἀνανεούμενος προεφήτευσε γραφάς. Ἀριστόβουλος δὲ  ἐν   τῷ πρώτῳ τῶν πρὸς τὸν
[1, 14]   φησιν Ἱππόβοτος, ὡς δὲ Ἀριστόξενος  ἐν   τῷ Πυθαγόρου βίῳ καὶ Ἀρίσταρχος
[1, 21]   μεταγενέστερος ὢν Πυθαγόρου μέμνηται αὐτοῦ  ἐν   τῷ συγγράμματι. ὅθεν ἀναμφιλέκτως τῆς
[1, 6]   ἓν κηρίον γεννᾷ. Εἰ δὲ  ἐν   τῷ ταμείῳ εὔχῃ, ὡς
[1, 19]   εὐχαριστοῦσιν. ἀλλὰ ἀποπήδησον, μὴ χρονίσῃς  ἐν   τῷ τόπῳ αὐτῆς. τόπον τὴν
[1, 21]   τῷ Θαλεῖ, ὥς φησιν Ἄνδρων  ἐν   τῷ Τρίποδι. Ἡράκλειτος γὰρ μεταγενέστερος
[1, 15]   Αἴγυπτον ἀφικέσθαι ὁμολογεῖ· δύνασθαι γοῦν  ἐν   τῷ Φαίδωνί φησι πανταχόθεν τὸν
[1, 15]   μετὰ τελευτήν, τοῦτ´ εἶναι τὸ  ἐν   φήμαις καὶ κληδόσι μαντευόμενον, ἐκ
[1, 21]   Σεμέλη τέκε φαίδιμον υἱόν, μιχθεῖς´  ἐν   φιλότητι, Διώνυσον πολυγηθῆ. Κάδμος μὲν
[1, 1]   λαλεῖται, μᾶλλον δὲ οὐκ  ἐν   φωνῇ, ἀλλ´ ἐν τῷ νοεῖσθαι.
[1, 1]   οὖν ἐνδυναμοῦ» καὶ Παῦλος λέγει,  ἐν   χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,
[1, 21]   Σαοὺλ βασιλεύει Δαβὶδ τὸ δεύτερον  ἐν   Χεβρὼν τοῦ Ἰεσσαὶ ἐκ
[1, 19]   καὶ γῆς ὑπάρχων κύριος οὐκ  ἐν   χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ οὐδὲ ὑπὸ
[1, 21]   Χρονικοῖς συνακμάσαντα Ἡσιόδῳ ἐπὶ Ἀκάστου  ἐν   Χίῳ γενέσθαι περὶ τὸ διακοσιοστὸν
[1, 16]   Θηβαῖος νόμους τε πρῶτος ᾖσεν  ἐν   χορῷ καὶ κιθάρᾳ Τιμόθεος
[1, 24]   τῆς ὁδοῦ. λέγεται δὲ καὶ  ἐν   χρησμῷ τινι· στῦλος Θηβαίοισι Διώνυσος
[1, 5]   τήν τε αὖ προπαιδείαν τῆς  ἐν   Χριστῷ ἀναπαύσεως γυμνάζειν τὸν νοῦν
[1, 1]   ἵνα παραστήσωμεν πάντα ἄνθρωπον τέλειον  ἐν   Χριστῷ. ἁρμόζει δὲ καὶ ἄλλως
[1, 7]   ἐν δικαιοσύνῃ αὕτη ἦν  ἐν   Χριστῷ, ἐν μακάριοι πάντες
[1, 1]   Παῦλος λέγει, ἐν χάριτι τῇ  ἐν   Χριστῷ Ἰησοῦ, καὶ ἤκουσας
[1, 17]   πρόγνωσιν τῶν αἰώνων ἣν ἐποίησεν  ἐν   Χριστῷ. τῷ θεῷ δὲ οὐδὲν
[1, 21]   καὶ Βοιώτιος Πίνδαρος γράφει·  ἐν   χρόνῳ δὲ γένετ´ Ἀπόλλων, καὶ
[1, 21]   τύραννον. Σωσίβιος δὲ Λάκων  ἐν   χρόνων ἀναγραφῇ κατὰ τὸ ὄγδοον
[1, 19]   τὰ σεβάσματα ὑμῶν εὗρον βωμὸν  ἐν   ἀνεγέγραπτο· ἀγνώστῳ θεῷ> ὃν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 7/01/2010