| Livre, Chap. |
| [1, 23] |
δώματα.
ἅπαντα
μυθεύσασα
καὶ
λέξασά
|
μοι, |
γένος
πατρῷον
καὶ
θεοῦ
δωρήματα. |
| [1, 1] |
ἔστι
δὲ
ἃ
καὶ
αἰνίξεταί
|
μοι |
γραφή,
καὶ
τοῖς
μὲν
παραστήσεται, |
| [1, 15] |
ἐκ
θεῶν
οὔτ´
ἀφίξεται.
καί
|
μοι |
δοκοῦσιν
αἰσθόμενοι
τῆς
μεγάλης
εὐποιίας
|
| [1, 23] |
ἐπεὶ
δὲ
καιρὸς
νηπίων
παρῆλθέ
|
μοι, |
ἦγέν
με
μήτηρ
βασιλίδος
πρὸς |
| [1, 1] |
κειράτω,
εἰ
σκέπης
δεῖται.
ὧδέ
|
μοι |
καὶ
τῆς
Ἑλληνικῆς
χρηστομαθίας
ὁ |
| [1, 27] |
τὴν
εὐχὴν
καὶ
λέγοντα·
γενέσθω
|
μοι |
κύριος
εἰς
θεόν.
τοῦ
νόμου |
| [1, 10] |
τοῦτο
ὅπερ
παραστῆσαι
βούλομαι,
οὐθέν
|
μοι
|
μέλει.
σωθῆναι
γὰρ
εὖ
οἶδ´ |
| [1, 14] |
διαλεγόμενος
ἰαμβείῳ
συγκέχρηται
τραγικῷ
τί
|
μοι |
ὄφελος;
λέγων,
εἰ
νεκροὶ
οὐκ |
| [1, 23] |
λαθοῦσα
δὲ
ὑπεξέθηκε,
κόσμον
ἀμφιθεῖσά
|
μοι, |
παρ´
ἄκρα
ποταμοῦ,
λάσιον
εἰς |
| [1, 8] |
τῷ
λόγῳ
πείθεσθαι,
ὃς
ἄν
|
μοι |
σκοπουμένῳ
βέλτιστος
φαίνοιτο.
αἰτιᾶται
γοῦν |
| [1, 21] |
οὗ
μέμνηται
ἡ
τραγῳδία.
τί
|
μοι |
Τήλεμον
καταλέγειν,
ὃς
Κυκλώπων
μάντις |
| [1, 1] |
μὴ
ἀντανέλῃς
ἀπ´
ἐμοῦ.
ἀπόδος
|
μοι |
τὴν
ἀγαλλίασιν
τοῦ
σωτηρίου
σου, |
| [1, 15] |
τὴν
Ἰλίου
ἅλωσιν
ξενίζεται.
παρατήρει
|
μοι |
τοὺς
χρόνους
εἰς
σύγκρισιν
τῆς |
| [1, 1] |
Χριστοῦ.
Ἡ
μὲν
οὖν
τῶνδέ
|
μοι |
τῶν
ὑπομνημάτων
γραφὴ
ἀσθενὴς
μὲν |
| [1, 1] |
τετεχνασμένη
ἥδε
ἡ
πραγματεία,
ἀλλά
|
μοι |
ὑπομνήματα
εἰς
γῆρας
θησαυρίζεται,
λήθης |
| [1, 21] |
ὁ
Ἀθηναῖος
μάλιστα·
ἔστι
γάρ
|
μοι« |
φησὶν
ἐν
τῷ
Θεάγει,
ἐκ |