Alphabétiquement     [«   »]
εἰρῆσθαι 1
εἰρῆσθαί 1
εἴρηται 16
εἰς 186
Εἰς 2
εἴς 9
εἷς 13
Fréquences     [«    »]
179 ἐπὶ
164 κατὰ
157 οἱ
186 εἰς
186 ἔτη
186 ὡς
201 μὲν
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Clément d'Alexandrie, Les Stromates, livre I

εἰς


Livre, Chap.
[1, 23]   αὐτή τε μήτηρ κἄλαβέν μ´  εἰς   ἀγκάλας. εἶπεν δὲ θυγάτηρ βασιλέως·
[1, 5]   ὁδός, ἀλλ´ εἰς αὐτὴν καθάπερ  εἰς   ἀέναον ποταμὸν ἐκρέουσι τὰ ῥεῖθρα
[1, 16]   γνωσθήσεται τὸ λαλούμενον; ἔσεσθε γὰρ  εἰς   ἀέρα λαλοῦντες. τοσαῦτα, εἰ τύχοι,
[1, 15]   τὴν Σίβυλλαν, καὶ τὸ μὲν  εἰς   ἀέρα χωρῆσαν αὐτῆς μετὰ τελευτήν,
[1, 21]   ἀπὸ Φρυγίας διάβασις καὶ Ἴωνος  εἰς   Ἀθήνας ἄφιξις καὶ δεύτερος
[1, 21]   τρία, εἴς τε τὴν Ἀμαζόνων  εἰς   Ἀθήνας στρατείαν καὶ τὴν Ἑλένης
[1, 16]   δὲ Ἆπιν Αἰγύπτιον αὐτόχθονα πρὶν  εἰς   Αἴγυπτον ἀφικέσθαι τὴν Ἰώ, μετὰ
[1, 21]   Νεχαὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου δήσας ἀπήγαγεν  εἰς   Αἴγυπτον, καταστήσας ἀντ´ αὐτοῦ βασιλέα
[1, 21]   Ἰακὼβ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα αἱ  εἰς   Αἴγυπτον κατελθοῦσαι. φαίνονται δὲ εἶναι
[1, 21]   ἔτη ἑβδομήκοντα) πλὴν ὀλίγων, οἳ  εἰς   Αἴγυπτον κατέφυγον. προφητεύουσι δὲ καὶ
[1, 23]   διὰ πολυχρόνιον λιμὸν ἐκ Βαβυλῶνος  εἰς   Αἴγυπτον μεταναστάντων. ἑβδόμῃ γενεᾷ γεννηθεὶς
[1, 5]   τοὺς χρωμένους αὐτῇ μετὰ θανάτου  εἰς   Ἅιδην, τὰ δὲ ἴχνη αὐτῆς
[1, 19]   ἀρχῆς ἀπολείπουσαι ἐκκλησίαν. αὐτίκα  εἰς   αἵρεσιν ὑποπεσὼν διέρχεται δι´ ἐρημίας
[1, 1]   οὐδὲ ἀντιμισθίας ἐφίεσθαι χρὴ τῷ  εἰς   ἄνδρας ἐγγραφομένῳ. οὐ γὰρ
[1, 16]   βάρβαροι. Αἰγύπτιοι γοῦν πρῶτοι ἀστρολογίαν  εἰς   ἀνθρώπους ἐξήνεγκαν, ὁμοίως δὲ καὶ
[1, 17]   γάρ τινα ὠφέλειαν τότε  εἰς   ἀνθρώπους ἐρχομένη κλοπή, οὐ τοῦ
[1, 7]   καὶ αὐτῇ φιλοσοφίᾳ θεόθεν ἥκειν  εἰς   ἀνθρώπους οὐ κατὰ προηγούμενον, ἀλλ´
[1, 17]   μὴ κωλύων; ἤδη δὲ καὶ  εἰς   ἀπέμφασιν αὐτοῖς λόγος χωρεῖ,
[1, 27]   τινὰ ἐκ τοῦ κακῶς πράττειν  εἰς   ἀρετήν τε καὶ εὐπραγίαν μετάγειν
[1, 21]   Τροίας ἁλώσεως ἐπὶ τὴν Ἀλεξάνδρου  εἰς   Ἀσίαν διάβασιν ἔτη χίλια. ἐντεῦθεν
[1, 7]   καὶ φυτουργία, ἐργάζεσθαι ὅσα  εἰς   αὐτά τε τὰ φυτώρια καὶ
[1, 5]   τῆς ἀληθείας ὁδός, ἀλλ´  εἰς   αὐτὴν καθάπερ εἰς ἀέναον ποταμὸν
[1, 6]   τίνα τε ἀποθετέον καὶ ἀποθησαυριστέον  εἰς   αὐτήν, καὶ ὅτε ταῦτα προκομιστέον,
[1, 25]   τῷ ὁμωνύμῳ βιβλίῳ τούς τε  εἰς   αὐτὸν ἀφορῶντας καὶ βιοῦντας ἐνεργῶς
[1, 24]   οἷός ἐστιν κύριος τοὺς  εἰς   αὐτὸν καὶ δι´ αὐτοῦ πιστεύοντας
[1, 21]   τοίνυν Ναβουχοδονόσορ τυφλώσας τὸν Σεδεκίαν  εἰς   Βαβυλῶνα ἀπάγει καὶ τὸν λαὸν
[1, 21]   τούτου πεντεκαιδεκάτῳ ἔτει Ἰσραὴλ  εἰς   Βαβυλῶνα ἀπήχθη Σαλμανασάρ τε
[1, 21]   τῆς ἐπὶ Ἱερεμίου τοῦ προφήτου  εἰς   Βαβυλῶνα γενομένης τὰ ὑπὸ Δανιὴλ
[1, 21]   ἑπομένου βασιλεύοντος Ἰωακεὶμ αἰχμαλωσία  εἰς   Βαβυλῶνα γίνεται ὑπὸ βασιλέως Ναβουχοδονόσορ
[1, 21]   ἀρχιερέως Ἀβιμέλεχ. οὗτος τὸν Σαοὺλ  εἰς   βασιλέα ἔχρισεν, ὃς πρῶτος ἐβασίλευσεν
[1, 24]   μόνῳ τῷ θυμοειδεῖ τῆς ψυχῆς  εἰς   βασιλείαν συγχρώμενον, καθ´ εἶδος
[1, 21]   ὁμογενῆ ἐπακούειν. ἐλέφαντος γοῦν ἐμπεσόντος  εἰς   βόρβορον καὶ βοήσαντος παρών τις
[1, 3]   Ἀθηναῖος ἀποτείνεται καὶ γράφει Σόλων·  εἰς   γὰρ γλῶσσαν ὁρᾶτε καὶ εἰς
[1, 15]   κληδόσι μαντευόμενον, ἐκ δὲ τοῦ  εἰς   γῆν μεταβαλόντος σώματος πόας ὡς
[1, 10]   σπουδάζειν ἐπὶ τοῖς ὀνόμασι, πλουσιώτερος  εἰς   γῆρας ἀναφανήσῃ φρονήσεως. καὶ ἔν
[1, 1]   πραγματεία, ἀλλά μοι ὑπομνήματα  εἰς   γῆρας θησαυρίζεται, λήθης φάρμακον, εἴδωλον
[1, 25]   νοῦν ἔχων πάντα τὰ αὑτοῦ  εἰς   γνῶσιν συντείνας βιώσειεν, κατευθύνας μὲν
[1, 23]   παραλαβεῖν, Ἕλληνας δὲ παρὰ Φοινίκων.  εἰς   δὲ τὴν ἀνδρῶν φύσιν ᾄξας
[1, 21]   τὰ Φθιωτικὰ τὰ ἀπὸ Δευκαλίωνος.  εἰς   δὲ τὸν χρόνον τῶν Τρωϊκῶν
[1, 21]   κεκλῆσθαι Ἄρτεμιν καὶ ταύτην παραγενομένην  εἰς   Δελφοὺς ᾆσαι· Δελφοί, θεράποντες
[1, 26]   τε αὖ Λυκοῦργον τὰ νομοθετικὰ  εἰς   Δελφοὺς πρὸς τὸν Ἀπόλλωνα συνεχὲς
[1, 5]   πρὸ τῆς τοῦ κυρίου παρουσίας  εἰς   δικαιοσύνην Ἕλλησιν ἀναγκαία φιλοσοφία, νυνὶ
[1, 7]   τῷ κυρίῳ. ἀλλ´ αἱ μὲν  εἰς   δικαιοσύνην ὁδοί, πολυτρόπως σῴζοντος τοῦ
[1, 24]   ἐξομολογήσηται ὅτι κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς  εἰς   δόξαν θεοῦ πατρός. Ἰδέαις δὲ
[1, 11]   τῶν στοιχείων φύσιν καὶ πολιτεύεσθαι  εἰς   δύναμιν ἐξομοιωτικὴν τῷ θεῷ διδάσκει
[1, 28]   κεχαρισμένα δὲ πράττειν, τὸ πᾶν  εἰς   δύναμιν. μικτὴ δὲ φιλοσοφίᾳ οὖσα
[1, 16]   πρῶτοι κατέδειξαν καὶ τὸν ἐνιαυτὸν  εἰς   δώδεκα μῆνας διεῖλον καὶ ἐν
[1, 1]   ἀγνοίας πολεμουμένους μεταδιδάσκοντες καὶ μετάγοντες  εἰς   εἰρήνην τὴν ἐν λόγῳ καὶ
[1, 16]   μισθοῦ συνηγορῆσαι πρῶτον δικανικὸν λόγον  εἰς   ἔκδοσιν γραψάμενον Ἀντιφῶντα Σωφίλου Ῥαμνούσιον,
[1, 16]   διερμηνεύῃ. Ναὶ μὴν ὀψέ ποτε  εἰς   Ἕλληνας τῶν λόγων παρῆλθε
[1, 15]   ἔθνη διαλάμψασα, ὕστερον δὲ καὶ  εἰς   Ἕλληνας κατῆλθεν. προέστησαν δ´ αὐτῆς
[1, 22]   θεοῦ γὰρ ἦν βούλημα μεμελετημένον  εἰς   Ἑλληνικὰς ἀκοάς. οὐ δὴ ξένον
[1, 23]   μοι, παρ´ ἄκρα ποταμοῦ, λάσιον  εἰς   ἕλος βαθύ. Μαριὰμ δ´ ἀδελφή
[1, 19]   ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πίστει τῇ  εἰς   ἐμέ» οὗτοι οὖν οἱ ἀνοιγόμενοι
[1, 13]   ὡς εἶδος ὡς γένος  εἰς   ἓν συνάπτεται. ἤδη δὲ καὶ
[1, 21]   εὑρίσκεται σὺν καὶ Ἡρακλεῖ μέγαν  εἰς   ἐνιαυτόν« Ζῆθος δὲ καὶ Ἀμφίων
[1, 1]   ποιεῖσθαι τοῖς ἀκροωμένοις ἐπιτρεπτέον οὐδὲ  εἰς   ἐξέτασιν ἔκδοτον παραδοτέον τὸν λόγον
[1, 3]   εἰς γὰρ γλῶσσαν ὁρᾶτε καὶ  εἰς   ἔπη αἱμύλου ἀνδρός· ὑμῶν δὲ
[1, 1]   ἐκρινόμεθα. Ἤδη δὲ οὐ γραφὴ  εἰς   ἐπίδειξιν τετεχνασμένη ἥδε πραγματεία,
[1, 21]   χρόνους τῶν Ῥωμαϊκῶν βασιλέων παραθέσθαι  εἰς   ἐπίδειξιν τῆς τοῦ σωτῆρος γενέσεως·
[1, 4]   συναύξει δὲ τὴν ἐπιβολὴν  εἰς   ἐπιστήμην συνάσκησις. εἰκότως τοίνυν
[1, 1]   πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων,  εἰς   ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομὴν τοῦ
[1, 27]   ἔχοντα κατίδῃ ὡς ἀνίατον δοκεῖν  εἰς   ἔσχατον ἀδικίας ἐλαύνοντα, τότε ἤδη
[1, 1]   πῖόν ἐστι πολυπραγμονεῖ, δὲ  εἰς   εὐγένειαν τηρεῖ. τὸ γάλα τοῦ
[1, 11]   εὑρήσετε» λέγει, ἀλλὰ τὴν ζήτησιν  εἰς   εὕρεσιν περαιοῖ, τὴν κενὴν ἐξελάσας
[1, 24]   ἀγαθὴν μετ´ ἀληθείας, τὸ τέλος  εἰς   εὐσέβειαν ἀναφέρων θεοῦ. οὕτω γὰρ
[1, 1]   ἀπολλυμένην βρῶσιν, ἀλλὰ τὴν μένουσαν  εἰς   ζωὴν αἰώνιον, τροφὴ δὲ καὶ
[1, 27]   ἀλλὰ μεταβαίνειν ἐκ τοῦ σκότους  εἰς   ζωὴν« καὶ παραθέντα τῇ σοφίᾳ
[1, 23]   ἐντεῦθεν καὶ ποιμαίνει πρόβατα προδιδασκόμενος  εἰς   ἡγεμονίαν ποιμενικῇ· προγυμνασία γὰρ βασιλείας
[1, 1]   ἧκον δὴ σὺν θεῷ καὶ  εἰς   ἡμᾶς τὰ προγονικὰ ἐκεῖνα καὶ
[1, 21]   λέγει Δανιήλ· μακάριος φθάσας  εἰς   ἡμέρας ατλεʹ μέχρι γὰρ τούτων
[1, 21]   μακάριος ὑπομένων καὶ φθάσας  εἰς   ἡμέρας ατλεʹ Φλαύιος δὲ Ἰώσηπος
[1, 19]   παραφέροντα καὶ κατασύροντα εἰς θάλασσαν,  εἰς   ἣν ἐκδίδοται παρεκτραπεὶς ἐκ
[1, 24]   πεῖραν τῶν δοκούντων δεινῶν φανῇ,  εἰς   ἣν ἐξ ἀνοδίας παρέπεμπεν αὐτούς.
[1, 20]   εἰς τὴν καθόλου δὲ δικαιοσύνην  (εἰς   ἣν εὑρίσκεται συνεργός, καθάπερ καὶ
[1, 19]   ἀλλότριον» τὸν παραφέροντα καὶ κατασύροντα  εἰς   θάλασσαν, εἰς ἣν ἐκδίδοται
[1, 1]   ἕληταί τις ἑστιᾶσθαι, βέβαιος οὗτος  εἰς   θείων λόγων παραδοχήν, κρίσιν εὔλογον
[1, 27]   καὶ λέγοντα· γενέσθω μοι κύριος  εἰς   θεόν. τοῦ νόμου δὲ τὴν
[1, 4]   δεδικαιωμένοις βοήθεια θησαυρίζεται καὶ  εἰς   θεοσέβειαν συναίσθησις. ~(Ἦν μὲν οὖν
[1, 21]   Σεμέλης πατὴρ ἐπὶ Λυγκέως  εἰς   Θήβας ἔρχεται καὶ τῶν Ἑλληνικῶν
[1, 21]   τε γεωργία καὶ Κάδμου  εἰς   Θήβας παρουσία Μίνωός τε βασιλεία.
[1, 16]   ἱεροῖς μίσγεσθαι γυναιξὶν ἐκώλυσαν μηδ´  εἰς   ἱερὰ εἰσιέναι ἀπὸ γυναικὸς ἀλούτους
[1, 19]   χόρτον ὥριμον, ἵνα ἔχῃς πρόβατα  εἰς   ἱματισμόν. ὁρᾷς ὅπως καὶ τῆς
[1, 17]   πάντα μὲν οὖν οἰκονομεῖται ἄνωθεν  εἰς   καλόν, ἵνα γνωρισθῇ διὰ τῆς
[1, 24]   δυναστείαν πεποιημένον, τὸ δὲ φιλόκαλον,  εἰς   καλὸν καταχρωμένης τῆς ψυχῆς τῷ
[1, 21]   Μισαὴλ Ἀνανίας τε καὶ Ἀζαρίας  εἰς   κάμινον ἐμβληθέντες πυρὸς δι´ ἐπιφανείας
[1, 1]   καὶ τῆς πόας ἁπάσης γεωργικῶς  εἰς   καταφύτευσιν ἀμπελῶνος. ἀγὼν γὰρ καὶ
[1, 5]   προφητικῶς τοὺς εἰρηνικῶς ἐποπτεύσαντας πολυτρόπως  εἰς   κλῆσιν πεπαιδαγωγῆσθαι. τί οὖν; ἠθέλησε
[1, 21]   Ζεύς, τε τῆς Εὐρώπης  εἰς   Κρήτην ἐκ Φοινίκης ἀνακομιδή. κατὰ
[1, 21]   σῴζονται. τότε διὰ δράκοντα Δανιὴλ  εἰς   λάκκον λεόντων βληθεὶς ὑπὸ Ἀμβακοὺμ
[1, 21]   βουληθεὶς αὐτοὺς περὶ τῶν ἀρχαίων  εἰς   λόγους τῶν τῇδε τῇ πόλει
[1, 21]   κατὰ Κρότωπον, γενεαὶ τεσσαράκοντα ἀριθμοῦνται·  εἰς   μέντοι τὰ ἑκατὸν ἔτη τρεῖς
[1, 21]   Ἀσσυρίων μετῴκισε τοὺς ἐν Σαμαρείᾳ  εἰς   Μήδους καὶ Βαβυλῶνα. πάλιν τὸν
[1, 24]   ἐρημίας πολλῆς καὶ χρόνου μακροῦ,  εἰς   μόνον τὸ πιστεύειν τὸν θεὸν
[1, 21]   εὐδοκίμουν. καὶ τοὺς μὲν ἀναφερομένους  εἰς   Μουσαῖον χρησμοὺς Ὀνομακρίτου εἶναι λέγουσι,
[1, 1]   εἰς σύνεσιν, παραβαλεῖς δὲ αὐτὴν  εἰς   νουθέτησιν τῷ υἱῷ σου. ψυχὴ
[1, 23]   γὰρ ὕδωρ μῶυ ὀνομάζουσιν Αἰγύπτιοι)  εἰς   ἐκτέθειται τεθνηξόμενος. καὶ γάρ
[1, 21]   μυριάδας ἀνδρῶν Αἰγυπτίων ἀπεσταλκέναι αὐτῷ  εἰς   οἰκοδομὴν τοῦ νεώ, ἅτερος δὲ
[1, 1]   τῶν ἁγίων, εἰς ἔργον διακονίας,  εἰς   οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ.
[1, 21]   ἐν τοῖς Τριαγμοῖς καὶ Πυθαγόραν  εἰς   Ὀρφέα ἀνενεγκεῖν τινα ἱστορεῖ. Ἐπιγένης
[1, 21]   δὲ ἐν τοῖς Περὶ τῆς  εἰς   Ὀρφέα ποιήσεως Κέρκωπος εἶναι λέγει
[1, 21]   Ὀνομάκριτος Ἀθηναῖος, οὗ τὰ  εἰς   Ὀρφέα φερόμενα ποιήματα λέγεται εἶναι,
[1, 24]   ἐκ γῆς καὶ ἀνατρέχοντος αὖθις  εἰς   οὐρανὸν διὰ τοῦ ξύλου, δι´
[1, 1]   λόγοις ἐφόδια ζωῆς ἀιδίου λαβόντες  εἰς   οὐρανὸν πτεροῦνται. θαυμασιώτατα τοίνυν
[1, 14]   ἀκουσταὶ Κράτης τε καὶ Κράντωρ,  εἰς   οὓς ἀπὸ Πλάτωνος κατέληξεν
[1, 15]   σοφούς τινας πρώτους γενέσθαι λέγουσιν,  εἰς   οὓς τε τῶν Ἐφεσίων
[1, 5]   παιδίσκην ὀνόματι Ἄγαρ τὴν Αἰγυπτίαν  εἰς   παιδοποιίαν ἐπιτρέπει τῷ Ἀβραάμ.
[1, 7]   αὐτά τε τὰ φυτώρια καὶ  εἰς   παραδείσους καὶ τὰ ὡραῖα καὶ
[1, 16]   τὸ ἦθος προτυποῦσα καὶ προστύφουσα  εἰς   παραδοχὴν τῆς ἀληθείας τὸν τὴν
[1, 21]   αἰχμαλωσίας καὶ τῆς τοῦ λαοῦ  εἰς   πατρῴαν γῆν ἀποκαταστάσεως εἰς τὴν
[1, 21]   τε Ἀμφικτύονος βασιλεία καὶ  εἰς   Πελοπόννησον Δαναοῦ παρουσία καὶ
[1, 14]   οὗτος βασιλέα Δαρεῖον παρακαλοῦντα ἥκειν  εἰς   Πέρσας ὑπερεῖδεν. ~(Οἵδε μὲν οἱ
[1, 23]   θήλεα τρέφειν αὐτούς (ἀσθενὲς γὰρ  εἰς   πόλεμον γυνή) διαφθείρειν δὲ τὰ
[1, 28]   ἐμφαίνουσαν ὡς ἐντολὴν κυροῦσαν  εἰς   πολιτείαν ὀρθὴν θεσπίζουσαν ὡς
[1, 23]   τραφεὶς βασιλικῶς περιστάσει κέχρηται τοιαύτῃ.  εἰς   πολυανθρωπίαν ἐπιδεδωκότων ἐν Αἰγύπτῳ τῶν
[1, 21]   τὸν ταῦρον τελευτήσαντα καὶ ταριχευθέντα  εἰς   σορὸν ἀποτεθεῖσθαι ἐν τῷ ναῷ
[1, 21]   Ἐπιμενίδης τε Κρής, ὅστις  εἰς   Σπάρτην ἀφίκετο, καὶ Ζωροάστρης
[1, 15]   ξενίζεται. παρατήρει μοι τοὺς χρόνους  εἰς   σύγκρισιν τῆς Μωυσέως ἡλικίας καὶ
[1, 1]   ἐπιφέρει· καὶ παραβαλεῖς καρδίαν σου  εἰς   σύνεσιν, παραβαλεῖς δὲ αὐτὴν εἰς
[1, 16]   ἱστόρησαν. παρεθέμην δὲ αὐτῶν ὀλίγα  εἰς   σύστασιν τῆς παρὰ βαρβάροις εὑρετικῆς
[1, 27]   φόβον νόμος, ἐλεήμων οὗτος  εἰς   σωτηρίαν. ἐλεημοσύναι δὲ καὶ πίστεις
[1, 1]   πολιτείαν αὐτήν· οὐκ εἰσελεύσεται δὲ  εἰς   τὰ ἅγια μίσθωμα πόρνης» φησίν.
[1, 15]   καὶ περιετέμετο, ἵνα δὴ καὶ  εἰς   τὰ ἄδυτα κατελθὼν τὴν μυστικὴν
[1, 23]   βούλησιν τοῦ θεοῦ ἐξελθόντα καὶ  εἰς   τὰ βασίλεια παρελθόντα ἐπιστῆναι κοιμωμένῳ
[1, 19]   ἀπέστειλα οὖν διὰ τοῦτό σε  εἰς   τὰ ἔθνη, ἀνοῖξαι» φησίν, ὀφθαλμοὺς
[1, 19]   κατ´ ἀλήθειαν ἑδραιότητος, συνεκρυεὶς αὖθις  εἰς   τὰ ἐθνικὰ καὶ ἄτακτα τοῦ
[1, 18]   γὰρ ἐκδιδάσκεσθαι τὸν λόγον καὶ  εἰς   τὰς τραπέζας τὸ ἀργύριον βάλλεσθαι
[1, 10]   ψαλμὸς ἐκεῖνος· δίκαιος ζήσεται  εἰς   τέλος, ὅτι οὐκ ὄψεται καταφθοράν,
[1, 2]   δ´ οὖν καὶ μὴ συμβαλλόμενα  εἰς   τέλος συγκοσμεῖ τὸν τεχνίτην, καὶ
[1, 21]   λαοῦ εἰς πατρῴαν γῆν ἀποκαταστάσεως  εἰς   τὴν αἰχμαλωσίαν τὴν ἐπὶ Οὐεσπεσιανοῦ
[1, 14]   Ἀντισθένης μὲν ἐκύνισε, Πλάτων δὲ  εἰς   τὴν Ἀκαδημίαν ἀνεχώρησε. παρὰ Πλάτωνι
[1, 13]   συναγαγεῖν τὰ οἰκεῖα σπέρματα, κἂν  εἰς   τὴν ἀλλοδαπὴν ἐκπέσῃ γῆν. πάμπολλα
[1, 21]   ἄρχοντα, ἐφ´ οὗ φασιν Ἀλέξανδρον  εἰς   τὴν Ἀσίαν διαβῆναι, ὡς μὲν
[1, 24]   Ἀθηναίων ἀποστὰς ἐπήγαγε τοὺς βαρβάρους  εἰς   τὴν Ἀττικὴν καὶ τοὺς ἐπικαίρους
[1, 7]   ὃν τρόπον οἱ ὑετοὶ καταρρήγνυνται  εἰς   τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν καὶ
[1, 22]   πολλὰ τῶν παρ´ ἡμῖν μετενέγκας  εἰς   τὴν ἑαυτοῦ δογματοποιίαν. Νουμήνιος δὲ
[1, 22]   ἐκ τῆς τῶν Ἑβραίων διαλέκτου  εἰς   τὴν Ἑλλάδα γλῶττάν φασιν ἐπὶ
[1, 22]   Ἱεροσολυμίτας τὰς παρ´ αὐτοῖς προφητείας  εἰς   τὴν Ἑλλάδα διάλεκτον ἑρμηνεῦσαι. οἳ
[1, 4]   μεγαλοφυῶς καὶ μεγαλοπρεπῶς ἐξερευνᾶν διδάσκει  εἰς   τὴν ἐπὶ τὴν θεοσέβειαν προκοπήν.
[1, 21]   εἶναι ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας ταύτης  εἰς   τὴν ἐσχάτην, ἣν ἐποιήσατο Ναβουχοδονόσορ
[1, 4]   προφητείας, τὴν ἑαυτῆς ἐνδεικνυμένην δύναμιν  εἰς   τὴν ἡμετέραν εὐεργεσίαν, ὅτι πᾶσα
[1, 15]   τὴν γένεσιν, ἀστέρος αὐτοῖς καθηγουμένου  εἰς   τὴν Ἰουδαίαν ἀφικνούμενοι γῆν) Ἰνδῶν
[1, 20]   φιλοσοφία τοὺς Ἕλληνας, οὐκ  εἰς   τὴν καθόλου δὲ δικαιοσύνην (εἰς
[1, 5]   τῆς τῶν οὐρανίων θέας μετιὼν  εἰς   τὴν κατὰ θεὸν πίστιν τε
[1, 2]   αὐτοῖς χρωμένους φράσει, μὴ συνεμβαίνοντας  εἰς   τὴν κατὰ μέρος ἄχρι συγγνώσεως
[1, 7]   τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν καὶ  εἰς   τὴν κοπρίαν καὶ ἐπὶ τὰ
[1, 7]   τε καὶ ποικίλαι καὶ φέρουσαι  εἰς   τὴν κυρίαν ὁδόν τε καὶ
[1, 26]   συγκεκλεισμένοι, φόβῳ δηλαδὴ ἀπὸ ἁμαρτιῶν,  εἰς   τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθήσεσθαι. ὥστε
[1, 21]   ἀνανέωσιν Ἱερουσαλὴμ καὶ μετὰ Ἔσδρα  εἰς   τὴν πατρῴαν γῆν ἀναζεύγνυσι· δι´
[1, 21]   ἔστη τὸ βδέλυγμα ὑπὸ Νέρωνος  εἰς   τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν μέχρι
[1, 9]   ἀθλητής, ὡς προείρηται, ἀλλ´  εἰς   τὴν σύνταξιν συμβαλλόμενος. αὐτίκα καὶ
[1, 21]   πεντακόσια εἴκοσι τρία μῆνες ἑπτὰ  εἰς   τὴν τοῦ Δαβὶδ τελευτήν. καὶ
[1, 1]   καὶ ἐπαγγειλάμενος ἐπὶ πολλῶν καταστήσειν»  εἰς   τὴν τοῦ κυρίου χαρὰν» προσέταξεν
[1, 1]   συγγραψαμένου καὶ ἄλλου του  εἰς   τὸ αὐτὸ ἴχνος ἐμβεβηκότος. ἔστι
[1, 6]   εἴς τε τὰ ἄλλα καὶ  εἰς   τὸ γεννᾶν, ὥσπερ καὶ ἐν
[1, 21]   αἰχμαλωσία ἐπὶ ἔτη ἑβδομήκοντα καταλήξασα  εἰς   τὸ δεύτερον ἔτος τῆς Δαρείου
[1, 11]   ἐν ἐπιγνώσει καὶ πάσῃ αἰσθήσει,  εἰς   τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τὰ διαφέροντα·
[1, 18]   τὸ ἀργύριον βάλλεσθαι δεδοκιμασμένον ἀκριβῶς  εἰς   τὸ ἐκδανείζεσθαι. ὅθεν ἐπιφέρει· λόγος
[1, 1]   δὲ ἀποκρυψαμένῳ τὸ πιστευθὲν ἀργύριον  εἰς   τὸ ἐκδανεῖσαι καὶ αὐτὸ ὅπερ
[1, 1]   ἐπὶ τούτοις ἀχρεῖος δοῦλος  εἰς   τὸ ἐξώτερον» ἐμβληθήσεται σκότος» σὺ
[1, 26]   ὡς οἷόν τε αὐτοῖς, ἐπαίροντες  εἰς   τὸ θεῖον κατ´ εἰκόνα τῆς
[1, 26]   παραδεδομένον. ἔχει γοῦν τὴν ἀγωγὴν  εἰς   τὸ θεῖον. λέγει δὲ καὶ
[1, 28]   πραγματείας ἴδια, τὸ τρίτον δὲ  εἰς   τὸ ἱερουργικόν, ἐστιν ἤδη
[1, 14]   παρὰ Πλάτωνι Ἀριστοτέλης φιλοσοφήσας μετελθὼν  εἰς   τὸ Λύκειον κτίζει τὴν Περιπατητικὴν
[1, 12]   ἐκδέχεσθαι κελεύων, καὶ καθάπερ ἠκούσαμεν  εἰς   τὸ οὖς, οὕτω καὶ παραδιδόναι
[1, 12]   ἐν συνεδρίῳ. ἀλλ´ ἀκούετε  εἰς   τὸ οὖς, φησὶν κύριος,
[1, 1]   γλώττης, ὠφελοῦσα· ὅτι σπείρων  εἰς   τὸ πνεῦμα ἐκ τοῦ πνεύματος
[1, 17]   τὸ συμφέρον σκοπουμένου, κατευθυνούσης δὲ  εἰς   τὸ συμφέρον τῆς προνοίας τὴν
[1, 26]   λαμβάνειν τοὺς νόμους ἱστοροῦσι φοιτῶντα  εἰς   τὸ τοῦ Διὸς ἄντρον, τόν
[1, 20]   καὶ δεύτερος βαθμὸς τῷ  εἰς   τὸ ὑπερῷον ἀνιόντι καὶ
[1, 1]   ὥσπερ τῶν πόλεων τὰ οἰκοδομήματα,  εἰς   τόδε ἀφικνοῦνται, εἰ μὴ μεταλήψεως
[1, 4]   κυρίου καὶ μετ´ αὐτοῦ ἐστιν  εἰς   τὸν αἰῶνα, φησιν
[1, 7]   δὲ καὶ εὐστοχοῦσι διὰ συνέσεως  εἰς   τὸν περὶ ἀληθείας λόγον, Ἀβραὰμ
[1, 11]   συλαγωγῶν» ἀπὸ τῆς πίστεως τῆς  εἰς   τὸν Χριστὸν διὰ τῆς φιλοσοφίας
[1, 15]   τὸν ὑπερουράνιον τόπον ὑπομεῖναι ἐλθεῖν  εἰς   τόνδε τὸν τάρταρον καὶ σῶμα
[1, 22]   Φιλαδέλφου ἐπικληθέντος, τὴν μεγίστην φιλοτιμίαν  εἰς   τοῦτο προσενεγκαμένου, Δημητρίου τοῦ Φαληρέως
[1, 1]   διειδέστερον ὕδωρ ἀναδίδωσι, τρέπεται δὲ  εἰς   φθορὰν ὧν μεταλαμβάνει οὐδείς. καὶ
[1, 15]   δὲ οὐκ ἀρνεῖται τὰ κάλλιστα  εἰς   φιλοσοφίαν παρὰ τῶν βαρβάρων ἐμπορεύεσθαι
[1, 21]   μεταγενέστερος, ἐφ´ οὗ Μενελάου  εἰς   Φοινίκην ἄφιξις, ὡς προείρηται. Ἐρατοσθένης
[1, 21]   μετὰ τὴν Τροίας ἅλωσιν Μενελάῳ  εἰς   Φοινίκην ἄφιξις, ὥς φησι Μένανδρος
[1, 21]   Σολομῶντος βασιλείας, ἐφ´ οὗ Μενέλεως  εἰς   Φοινίκην γενόμενος ἐδείχθη, τριακοσιοστῷ ἔτει
[1, 23]   περὶ Ἰουδαίων συγγράμματι ἱστορεῖ κατακλεισθέντα  εἰς   φυλακὴν Μωυσέα ὑπὸ Χενεφρέους τοῦ
[1, 17]   καθάπερ ὑπὸ Προμηθέως, πῦρ ὀλίγον  εἰς   φῶς ἐπιτήδειον χρησίμως ζωπυρούμενον, ἴχνος
[1, 19]   αὐτῶν, τοῦ ἐπιστρέψαι ἀπὸ σκότους  εἰς   φῶς καὶ τῆς ἐξουσίας τοῦ
[1, 26]   νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν ἐγένετο  εἰς   Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν.
[1, 5]   ὡς νόμος τοὺς Ἑβραίους  εἰς   Χριστόν. προπαρασκευάζει τοίνυν φιλοσοφία




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 7/01/2010