HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

Alphabétiquement [« »]
Ἀμώσιος 1
Ἄμωσις 1
ἄν 13
ἂν 60
ἀνὰ 2
ἀναβιῶναι 1
ἀναβλέπει 1

Fréquences [« »]
57 δ´
57 εἰ
58 θεοῦ
60 ἂν
62 ἀλλ´
62 εἶναι
62 μετὰ

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Clément d'Alexandrie, Les Stromates, livre I

ἂν

Livre, Chap.

[1, 26]   τῶν γραφῶν, εὖ μάλα πεπεισμένως ἂν ἀγορεύοιμεν σοφὸν τῷ ὄντι τὸν

[1, 20]   φιλοσοφίᾳ τῇ ὀρθῇ Ἑλληνικὴ εἴη ἂν ἀλήθεια. μόνη δὲ ἡ κυρία

[1, 6]   ψυχῇ τοῦ παρακολουθοῦντος, ὥστε μηδ´ ἂν ἄλλως ἔχειν τὸ ἀποδειχθὲν οἴεσθαι,

[1, 18]   χάριν τοῖς ἀκούουσιν. ἀγαθοῦ δ´ ἂν ἀνάγκη θεοῦ ἀγαθὸν εἶναι τὸν

[1, 17]   οὗτοι ἐν ἐκστάσει προεφήτευον ὡς ἂν ἀποστάτου διάκονοι. λέγει δὲ καὶ

[1, 5]   συνέρχεσθαι ὁ Ἰακὼβ λέγεται ὡς ἂν ἀσκητὴς ἑρμηνευόμενος (διὰ πλειόνων δὲ

[1, 9]   καὶ τοῦ ἐρωτᾶν· εἴη δ´ ἂν αὕτη διαλεκτική. τί δ´; οὐχὶ

[1, 15]   πόας ὡς εἰκὸς ἀναφυείσης, ὅσα ἂν αὐτὴν ἐπινεμηθῇ θρέμματᾳ κατ´ ἐκεῖνον

[1, 23]   Ἕλληνες ἐδίδασκον ἐν Αἰγύπτῳ, ὡς ἂν βασιλικὸν παιδίον, ᾗ φησι Φίλων

[1, 28]   ὅλων τὸν πατέρα ἐκκαλύπτων, ᾧ ἂν βούληται, {καὶ} ὡς οἷόν τε

[1, 19]   τοῦ νοῦ διανομὴν» δικαιοσύνης σκοπήσωμεν. ἂν γὰρ προαναφώνησίν τις εἴπῃ καὶ

[1, 6]   τῆς προγυμνασίας συμβάλλεται. εἴη δ´ ἂν γυμνασία τῷ νῷ τὰ νοητά.

[1, 17]   κίνησις περὶ θεοῦ. τάχα δ´ ἂν εἶεν κλέπται καὶ λῃσταὶ» οἱ

[1, 1]   οὗ κατηξιώθημεν ὑπακοῦσαι, εἰκὼν δ´ ἂν εἴη ἀναμιμνῄσκουσα τοῦ ἀρχετύπου τὸν

[1, 13]   παντοδαπῆς σοφίας ἔμπειρος, οὗτος κυρίως ἂν εἴη γνωστικός. αὐτίκα γέγραπται· περισσεία

[1, 21]   τοῖς ἑπτὰ λεγομένοις σοφοῖς προγενεστέρα ἂν εἴη ἡ ὀλυμπιὰς ἡ πρώτη,

[1, 27]   ὁ πειρώμενος ἀπαλλάττειν οὐ μᾶλλον ἂν εἴη κηδεμών, ὅσῳπερ ψυχὴ σώματος

[1, 1]   τὸν κύριον μιμεῖσθαι. οὗτος δ´ ἂν εἴη ὁ τῷ θελήματι τοῦ

[1, 26]   δὲ τῶν ὁμοίων τούτοις, ἥτις ἂν εἴη στρατηγική· ἡ δὲ χρηστικὴ

[1, 28]   τὸ κυρίως λεγόμενον νομοθετικόν, ἅπερ ἂν εἴη τῆς ἠθικῆς πραγματείας ἴδια,

[1, 24]   τε αὖ τὸ νομοθετικὸν μέρος ἂν εἴη τοῦ βασιλικοῦ, καθάπερ καὶ

[1, 24]   διαλαμβάνωμεν· τὸ τακτικὸν δὲ μέρος ἂν εἴη τοῦ στρατηγικοῦ, τὸ στρατηγικὸν

[1, 16]   παῖδες παραδιδόασι γραμματικῶν, μακρὸν δ´ ἂν εἴη τούτους ἀκριβολογούμενον παραθέσθαι αὐτοῦ

[1, 8]   ἡμᾶς δὴ τοὺς ἀπερίττους, ὡς ἂν εἰπεῖν ἀδυνατωτέρους. ἀγλωσσίᾳ δὲ πολλάκις

[1, 26]   ἀδίκων. καὶ τοῦτον κυρίως θεσμὸν ἂν εἴποιμεν τὸν ὑπὸ θεοῦ διὰ

[1, 1]   εἰ δὲ ἑαυτοὺς διεκρίνομεν, οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα. Ἤδη δὲ οὐ γραφὴ

[1, 26]   τῶν παραβάσεων χάριν ἐτέθη, ἄχρις ἂν ἔλθῃ τὸ σπέρμα ᾧ ἐπήγγελται.

[1, 21]   τῆς μηρίνθου ἀπορραγείσης ἀποδράσει, οὐκέτ´ ἂν ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ τοῦ

[1, 1]   ἐπιστήμη ἤδη πως ἀγγελική, ὁποτέρως ἂν ἐνεργῇ, διά τε τῆς χειρὸς

[1, 1]   κατάπραξιν τῶν ἐντολῶν. ὥστε ὃς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον καὶ πίνῃ

[1, 8]   τραγῳδίαν λέγουσαν· ὦ παῖ, γένοιντ´ ἂν εὖ λελεγμένοι λόγοι ψευδεῖς, ἐπῶν

[1, 5]   ὁμοίως φωτὶ λάμπουσιν. εἶεν δ´ ἂν καὶ αἱ ἐντολαὶ καὶ αἱ

[1, 5]   καὶ ἀσκήσεως συνεστῶσαν. ἔχοις δ´ ἂν καὶ ἄλλην εἰκόνα τῶν εἰρημένων

[1, 21]   Γαλεὸν ἐν Σικελίᾳ; εἶεν δ´ ἂν καὶ ἕτεροι πρὸς τούτοις, Ἴδμων

[1, 1]   κακὴν φύσιν ἔχει καὶ οὔποτ´ ἂν καλοῦ τινος ὑποσταίη γεωργὸς γενέσθαι,

[1, 18]   ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων εὕροις ἂν κατὰ λέξιν· οἱ μὲν οὖν

[1, 5]   μεταμελήσει σοι ἐπὶ γήρως, ἡνίκα ἂν κατατριβῶσί σου σάρκες σώματος. τοῦτο

[1, 17]   ἀμαθίας οὔσης, ὀλιγωροῦμεν ἀποστῆναι, εἰκότως ἂν κολάσειε (καὶ γὰρ τὸ πυρέττειν

[1, 12]   ἐγκατεσπαρμένην ἔχουσι τὴν ἀλήθειαν, ὅπως ἂν λάθοι τοὺς δίκην κολοιῶν σπερμολόγους.

[1, 25]   καὶ σεμνότητι καὶ φρονήσει πρέπειν ἂν μᾶλλον φιλοσοφεῖν ἡμᾶς λέγει πρὸς

[1, 27]   ἤδη τῶν ἄλλων κηδόμενος ὅπως ἂν μὴ διαφθείρωνται πρὸς αὐτοῦ, ὥσπερ

[1, 29]   αὐτούς γε τοὺς μύθους, ὡς ἂν μικρὸν διορώντων τῶν παρ´ Ἕλλησιν

[1, 6]   οὐκέτι περὶ τὸν οἶκον εἴη ἂν μόνον ἡ οἰκονομία, ἀλλὰ καὶ

[1, 26]   λόγῳ κατὰ τρόπον σοφία εἴη ἂν νομοθετική· κτᾶσθαί τε γὰρ καὶ

[1, 29]   δὲ τῷ Πέτρου Κηρύγματι εὕροις ἂν νόμον καὶ λόγον« τὸν κύριον

[1, 27]   ἀδικίας καὶ πλεονεξίας καταληφθείς, εὐεργετοῖτ´ ἂν {ὁ} ἀποκτειννύμενος· εὐεργέτης γὰρ ὁ

[1, 27]   πρὸς τὸν πάσχοντα, ὡς δ´ ἂν ὁ τῆς τέχνης ὑπαγορεύοι λόγος,

[1, 1]   ἣ δ´ ἔγγραφος. ὁποτέρως δ´ ἂν ὁ τοῦ κυρίου ἐργάτης σπείρῃ

[1, 28]   μὴ ὁ υἱὸς καὶ ᾧ ἂν ὁ υἱὸς ἀποκαλύψῃ. εἰκότως ἄρα

[1, 10]   ἔν γε τῷ Θεαιτήτῳ εὕροις ἂν πάλιν· τὸ δὲ εὐχερὲς τῶν

[1, 24]   προφητικός, μετὰ ταῦτα λεχθήσεται, ὁπηνίκα ἂν περὶ προφητείας διαλαμβάνωμεν· τὸ τακτικὸν

[1, 5]   ὁ τῷ ὄντι διορατικὸς ὡς ἂν πολύπειρός τε καὶ ἀσκητικός. εἴη

[1, 21]   πρεσβύτερος δὲ ὁ Μόψος, ὡς ἂν συμπλεύσας τοῖς Ἀργοναύταις. ~(φασὶ δὲ

[1, 8]   ψευδεῖς, ἐπῶν δὲ κάλλεσιν νικῷεν ἂν τἀληθές· ἀλλ´ οὐ τοῦτο τἀκριβέστατον,

[1, 10]   ἔργα τοῦ πονηροῦ λόγου εἶεν ἂν ταῦτα) οὕτω καὶ οἱ λόγῳ·

[1, 1]   οἳ δὲ καὶ πρὸς κακοῦ ἂν τὴν φιλοσοφίαν εἰσδεδυκέναι τὸν βίον

[1, 1]   τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμόν· ἐπὶ τούτοις ὁ

[1, 5]   τὴν Ἄγαρ παρευδοκιμοῦσαν αὐτήν, ὡς ἂν τὸ χρήσιμον ἐκλεξάμενος μόνον τῆς

[1, 1]   ἤπιοι ἐν μέσῳ ὑμῶν, ὡς ἂν τροφὸς θάλπῃ τὰ ἑαυτῆς τέκνα.

[1, 5]   ταῦτα μὲν ταύτῃ· ὁπηνίκα δ´ ἂν φῇ· μὴ πολὺς ἴσθι πρὸς

Livre, Chap.
[1, 26]	τῶν γραφῶν, εὖ μάλα πεπεισμένως	ἂν	ἀγορεύοιμεν σοφὸν τῷ ὄντι τὸν
[1, 20]	φιλοσοφίᾳ τῇ ὀρθῇ Ἑλληνικὴ εἴη	ἂν	ἀλήθεια. μόνη δὲ ἡ κυρία
[1, 6]	ψυχῇ τοῦ παρακολουθοῦντος, ὥστε μηδ´	ἂν	ἄλλως ἔχειν τὸ ἀποδειχθὲν οἴεσθαι,
[1, 18]	χάριν τοῖς ἀκούουσιν. ἀγαθοῦ δ´	ἂν	ἀνάγκη θεοῦ ἀγαθὸν εἶναι τὸν
[1, 17]	οὗτοι ἐν ἐκστάσει προεφήτευον ὡς	ἂν	ἀποστάτου διάκονοι. λέγει δὲ καὶ
[1, 5]	συνέρχεσθαι ὁ Ἰακὼβ λέγεται ὡς	ἂν	ἀσκητὴς ἑρμηνευόμενος (διὰ πλειόνων δὲ
[1, 9]	καὶ τοῦ ἐρωτᾶν· εἴη δ´	ἂν	αὕτη διαλεκτική. τί δ´; οὐχὶ
[1, 15]	πόας ὡς εἰκὸς ἀναφυείσης, ὅσα	ἂν	αὐτὴν ἐπινεμηθῇ θρέμματᾳ κατ´ ἐκεῖνον
[1, 23]	Ἕλληνες ἐδίδασκον ἐν Αἰγύπτῳ, ὡς	ἂν	βασιλικὸν παιδίον, ᾗ φησι Φίλων
[1, 28]	ὅλων τὸν πατέρα ἐκκαλύπτων, ᾧ	ἂν	βούληται, {καὶ} ὡς οἷόν τε
[1, 19]	τοῦ νοῦ διανομὴν» δικαιοσύνης σκοπήσωμεν.	ἂν	γὰρ προαναφώνησίν τις εἴπῃ καὶ
[1, 6]	τῆς προγυμνασίας συμβάλλεται. εἴη δ´	ἂν	γυμνασία τῷ νῷ τὰ νοητά.
[1, 17]	κίνησις περὶ θεοῦ. τάχα δ´	ἂν	εἶεν κλέπται καὶ λῃσταὶ» οἱ
[1, 1]	οὗ κατηξιώθημεν ὑπακοῦσαι, εἰκὼν δ´	ἂν	εἴη ἀναμιμνῄσκουσα τοῦ ἀρχετύπου τὸν
[1, 13]	παντοδαπῆς σοφίας ἔμπειρος, οὗτος κυρίως	ἂν	εἴη γνωστικός. αὐτίκα γέγραπται· περισσεία
[1, 21]	τοῖς ἑπτὰ λεγομένοις σοφοῖς προγενεστέρα	ἂν	εἴη ἡ ὀλυμπιὰς ἡ πρώτη,
[1, 27]	ὁ πειρώμενος ἀπαλλάττειν οὐ μᾶλλον	ἂν	εἴη κηδεμών, ὅσῳπερ ψυχὴ σώματος
[1, 1]	τὸν κύριον μιμεῖσθαι. οὗτος δ´	ἂν	εἴη ὁ τῷ θελήματι τοῦ
[1, 26]	δὲ τῶν ὁμοίων τούτοις, ἥτις	ἂν	εἴη στρατηγική· ἡ δὲ χρηστικὴ
[1, 28]	τὸ κυρίως λεγόμενον νομοθετικόν, ἅπερ	ἂν	εἴη τῆς ἠθικῆς πραγματείας ἴδια,
[1, 24]	τε αὖ τὸ νομοθετικὸν μέρος	ἂν	εἴη τοῦ βασιλικοῦ, καθάπερ καὶ
[1, 24]	διαλαμβάνωμεν· τὸ τακτικὸν δὲ μέρος	ἂν	εἴη τοῦ στρατηγικοῦ, τὸ στρατηγικὸν
[1, 16]	παῖδες παραδιδόασι γραμματικῶν, μακρὸν δ´	ἂν	εἴη τούτους ἀκριβολογούμενον παραθέσθαι αὐτοῦ
[1, 8]	ἡμᾶς δὴ τοὺς ἀπερίττους, ὡς	ἂν	εἰπεῖν ἀδυνατωτέρους. ἀγλωσσίᾳ δὲ πολλάκις
[1, 26]	ἀδίκων. καὶ τοῦτον κυρίως θεσμὸν	ἂν	εἴποιμεν τὸν ὑπὸ θεοῦ διὰ
[1, 1]	εἰ δὲ ἑαυτοὺς διεκρίνομεν, οὐκ	ἂν	ἐκρινόμεθα. Ἤδη δὲ οὐ γραφὴ
[1, 26]	τῶν παραβάσεων χάριν ἐτέθη, ἄχρις	ἂν	ἔλθῃ τὸ σπέρμα ᾧ ἐπήγγελται.
[1, 21]	τῆς μηρίνθου ἀπορραγείσης ἀποδράσει, οὐκέτ´	ἂν	ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ τοῦ
[1, 1]	ἐπιστήμη ἤδη πως ἀγγελική, ὁποτέρως	ἂν	ἐνεργῇ, διά τε τῆς χειρὸς
[1, 1]	κατάπραξιν τῶν ἐντολῶν. ὥστε ὃς	ἂν	ἐσθίῃ τὸν ἄρτον καὶ πίνῃ
[1, 8]	τραγῳδίαν λέγουσαν· ὦ παῖ, γένοιντ´	ἂν	εὖ λελεγμένοι λόγοι ψευδεῖς, ἐπῶν
[1, 5]	ὁμοίως φωτὶ λάμπουσιν. εἶεν δ´	ἂν	καὶ αἱ ἐντολαὶ καὶ αἱ
[1, 5]	καὶ ἀσκήσεως συνεστῶσαν. ἔχοις δ´	ἂν	καὶ ἄλλην εἰκόνα τῶν εἰρημένων
[1, 21]	Γαλεὸν ἐν Σικελίᾳ; εἶεν δ´	ἂν	καὶ ἕτεροι πρὸς τούτοις, Ἴδμων
[1, 1]	κακὴν φύσιν ἔχει καὶ οὔποτ´	ἂν	καλοῦ τινος ὑποσταίη γεωργὸς γενέσθαι,
[1, 18]	ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων εὕροις	ἂν	κατὰ λέξιν· οἱ μὲν οὖν
[1, 5]	μεταμελήσει σοι ἐπὶ γήρως, ἡνίκα	ἂν	κατατριβῶσί σου σάρκες σώματος. τοῦτο
[1, 17]	ἀμαθίας οὔσης, ὀλιγωροῦμεν ἀποστῆναι, εἰκότως	ἂν	κολάσειε (καὶ γὰρ τὸ πυρέττειν
[1, 12]	ἐγκατεσπαρμένην ἔχουσι τὴν ἀλήθειαν, ὅπως	ἂν	λάθοι τοὺς δίκην κολοιῶν σπερμολόγους.
[1, 25]	καὶ σεμνότητι καὶ φρονήσει πρέπειν	ἂν	μᾶλλον φιλοσοφεῖν ἡμᾶς λέγει πρὸς
[1, 27]	ἤδη τῶν ἄλλων κηδόμενος ὅπως	ἂν	μὴ διαφθείρωνται πρὸς αὐτοῦ, ὥσπερ
[1, 29]	αὐτούς γε τοὺς μύθους, ὡς	ἂν	μικρὸν διορώντων τῶν παρ´ Ἕλλησιν
[1, 6]	οὐκέτι περὶ τὸν οἶκον εἴη	ἂν	μόνον ἡ οἰκονομία, ἀλλὰ καὶ
[1, 26]	λόγῳ κατὰ τρόπον σοφία εἴη	ἂν	νομοθετική· κτᾶσθαί τε γὰρ καὶ
[1, 29]	δὲ τῷ Πέτρου Κηρύγματι εὕροις	ἂν	νόμον καὶ λόγον« τὸν κύριον
[1, 27]	ἀδικίας καὶ πλεονεξίας καταληφθείς, εὐεργετοῖτ´	ἂν	{ὁ} ἀποκτειννύμενος· εὐεργέτης γὰρ ὁ
[1, 27]	πρὸς τὸν πάσχοντα, ὡς δ´	ἂν	ὁ τῆς τέχνης ὑπαγορεύοι λόγος,
[1, 1]	ἣ δ´ ἔγγραφος. ὁποτέρως δ´	ἂν	ὁ τοῦ κυρίου ἐργάτης σπείρῃ
[1, 28]	μὴ ὁ υἱὸς καὶ ᾧ	ἂν	ὁ υἱὸς ἀποκαλύψῃ. εἰκότως ἄρα
[1, 10]	ἔν γε τῷ Θεαιτήτῳ εὕροις	ἂν	πάλιν· τὸ δὲ εὐχερὲς τῶν
[1, 24]	προφητικός, μετὰ ταῦτα λεχθήσεται, ὁπηνίκα	ἂν	περὶ προφητείας διαλαμβάνωμεν· τὸ τακτικὸν
[1, 5]	ὁ τῷ ὄντι διορατικὸς ὡς	ἂν	πολύπειρός τε καὶ ἀσκητικός. εἴη
[1, 21]	πρεσβύτερος δὲ ὁ Μόψος, ὡς	ἂν	συμπλεύσας τοῖς Ἀργοναύταις. ~(φασὶ δὲ
[1, 8]	ψευδεῖς, ἐπῶν δὲ κάλλεσιν νικῷεν	ἂν	τἀληθές· ἀλλ´ οὐ τοῦτο τἀκριβέστατον,
[1, 10]	ἔργα τοῦ πονηροῦ λόγου εἶεν	ἂν	ταῦτα) οὕτω καὶ οἱ λόγῳ·
[1, 1]	οἳ δὲ καὶ πρὸς κακοῦ	ἂν	τὴν φιλοσοφίαν εἰσδεδυκέναι τὸν βίον
[1, 1]	τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην	ἂν	τὸ ἐμόν· ἐπὶ τούτοις ὁ
[1, 5]	τὴν Ἄγαρ παρευδοκιμοῦσαν αὐτήν, ὡς	ἂν	τὸ χρήσιμον ἐκλεξάμενος μόνον τῆς
[1, 1]	ἤπιοι ἐν μέσῳ ὑμῶν, ὡς	ἂν	τροφὸς θάλπῃ τὰ ἑαυτῆς τέκνα.
[1, 5]	ταῦτα μὲν ταύτῃ· ὁπηνίκα δ´	ἂν	φῇ· μὴ πολὺς ἴσθι πρὸς

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 7/01/2010