>

Livre, Chap.
[13, 77]	τόπον δεικνύντες Αρπάγιον καλοῦσιν, ἐν	ῷ	καὶ μυρρίναι διάφοροι πεφύκασιν. Καὶ
[13, 62]	δὲ κἀν τῷ Πλούτῳ ἐν	ῷ	λέγει Ἐρᾷ δὲ Λαὶς οὐ
[13, 81]	Οὐδὲ τόδε σοι ἀρέσκει ἄρα,	ῷ	ξένε, τὸ Σιμωνίδειον, κάρτα δοκέον
[13, 21]	περὶ τῶν ἐν Σικυῶνι Πινάκων.	Ὢ	τῆς καλῆς πολυμαθίας, ἄνδρες φίλοι,
[13, 21]	συγγεγραφότων περὶ τῶν Αθήνησι Εταιρίδων.	Ὢ	τῆς καλῆς σου πολυμαθίας, ὡς
[13, 94]	ῥήτωρ Οὐκ ἄν ποτ' ᾠήθην,	ὦ>	ἄνδρες δικασταί, Αἰσχίνην τολμῆσαι οὕτως
[13, 95]	αὐτοῦ ἐπιλέγει ταῦτα Αλλὰ γάρ,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, οὐκ εἰς ἐμὲ
[13, 94]	ταύτῆς συκοφαντωδεστέραν ἐξευρεῖν. Οὗτος γάρ,	ὦ	ἄνδρες δικασταί, ὀφείλων ἀργύριον ἐπὶ
[13, 81]	τὸν παῖδα, Μελετῶ, εἶπεν, στρατηγεῖν,	ὦ	ἄνδρες ἐπειδήπερ Περικλῆς ποιεῖν μέν
[13, 28]	ἔφη τῶν παρῳδῶν. ~Εγὼ γάρ,	ὦ	ἄνδρες σύσσιτοι, οὐ κατὰ τὰς
[13, 1]	τι ἀποδεχόμενος, δεῖ γάρ, ἔφησεν,	ὦ	βασιλεῦ, τὸν ταῦτα ἀποδεξόμενον ἀπὸ
[13, 42]	τρέχειν; Η Μανία δ' αὐτόμολος,	ὦ	βέλτιστ' ἔφη. Μετὰ ταῦτα δ'
[13, 36]	εἰσελθοῦσαν τὴν παῖδα φιάλην κεκερασμένην	ᾦ	βούλοιτο δοῦναι τῶν παρόντων μνηστήρων·
[13, 34]	κωμικῶν ἔφη. Αλκιβιάδην τὸν ἁβρόν,	ὦ	γῆ καὶ θεοί, ὃν ἡ
[13, 43]	ποτὲ Ψυχρόν γ' ἔφη, τἀγγεῖον,	ὦ	Γνάθαιν' ἔχεις. Τῶν σῶν γάρ,
[13, 91]	γὰρ ὄφελος τῶν τοσούτων ὀνομάτων,	ὦ	γραμματικέ, πάντων ἐπιτρῖψαι μᾶλλον ἢ
[13, 36]	βούλοιτο δοῦναι τῶν παρόντων μνηστήρων·	ᾦ	δὲ δοίη, τοῦτον εῖναι νυμφίον.
[13, 24]	ψυχὴν ἔχοντα} ἃς πῶς ποτ'	ὦ	δέσποινα ποντία Κύπρι, βινεῖν δύνανται,
[13, 43]	Τῶν σῶν γάρ, εἶπεν, ἐπιμελῶς,	ὦ	Δίφιλε, εἰς αὐτό γ' αἰεὶ
[13, 7]	Αλέξιδος προηνέγκατο ταυτί {τῶν ἐπῶν}	ὦ	δυστυχεῖς ἡμεῖς οἱ> πεπρακότες τὴν
[13, 79]	δἐ μηρῶν ἁγνὸν οὐκ ἐπῃδέσω,	ὦ	δυσχάριστε τῶν πυκνῶν φιλημάτων. Ο
[13, 87]	μυροποιοὺς τεσσαράκοντα. Καὶ ὑμῖν δέ,	ὦ	ἑταῖροι, λέγω ὅτι οὐδέν ἐστιν
[13, 72]	Αρχίλοχον καὶ Ιππώνακτα. Ταῦθ' ὑμῖν,	ὦ	ἑταῖροι, οὐκ ἀμερίμνως δοκῶ τὸν
[13, 7]	ἔνι Φιλέταιρος Κορινθιαστῇ· ὡς τακερόν,	ὦ	Ζεῦ, καὶ μαλακὸν τὸ βλέμμ'
[13, 8]	κακὸν περυσμένος. Καὶ προελθών φησιν	ὦ	Ζεῦ πολυτίμητ' εἶτ' ἐγὼ κακῶς
[13, 25]	τοῦτ' ἰδεῖν πρῶτον, μόνον δημοτικόν,	ὦ	Ζεῦ, πρᾶγμα καὶ ὶσωτήριον, (καί
[13, 8]	ἧς ἀρχή ὦ νύκτες, φησίν	ὦ	Ζεῦ, τί χρὴ γυναῖκας ἐξειπεῖν
[13, 35]	εἶπεν ἀκουόντων τῶν συνδείπνων· Ημεῖς,	ὦ	θύγατερ Οδάτι, νῦν ποιούμεθα τοὺς
[13, 17]	τῶν ὀφθαλμῶν μνημονεύει, λέγων ὧδε·	ὦ	καλλιπρόσωπε, χρυσεοβόστρυχε {Γαλάτεια} χαριτόφωνε, θάλος
[13, 95]	τοιοῦτος» Ο μὲν οὖν Λυσίας,	ὦ	Κύνουλκε, οὕτως. Εγὼ δὲ κατὰ
[13, 79]	τὸν Νεάνθην Αντιγραφαῖς. Υμεῖς δἐ,	ὦ	Κύνουλκε, τὰς διηγήσεις ταύτας, κἂν
[13, 27]	Οὐ γὰρ αὐτάρκεις ἡμεῖς ἀμύνασθαι,	ὦ	Κύνουλκε; Ως σκαιὸς εἶ κἄγροικος
[13, 33]	τῇ Αφροδίτῃ συνέθυσαν. Διόπερ ἔφη·	ὦ	Κύπρου δέσποινα, τεὸν δεῦτ' ἐς
[13, 47]	εὖ ἔχοντος, Χαριέντως γ' ἔφη,	ὦ	νεανίσκε, τὸ σωμάτιον διάκεισαι. Τί
[13, 8]	τραγικὸς ἐν Σεμέλῃ, ἧς ἀρχή	ὦ	νύκτες, φησίν ὦ Ζεῦ, τί
[13, 35]	εἶπεν πλησίον στὰς παρ' αὐτὴν·	Ὦ	Οδάτι, πάρειμι δή σοι καθάπερ
[13, 53]	τοιαύτας φωνὰς προιέμενος· Μακαρίζω σε,	ὦ	οὗτος, ὅτι καθαρὸς πάσης παιδείας
[13, 54]	τοιαύτας φωνὰς προιέμενος· Μακαρίζω σε,	ὦ	οὗτος, ὅτι καθαρὸς πάσης παιδείας
[13, 17]	Ο δ' νακρέων τί φησίν;	ὦ	παῖ παρθένιον βλέπων, δίζημαί σε,
[13, 33]	Αφροδίταν· ὑμῖν ἄνωθεν ἀπαγορίας ἔπορεν,	ὦ	παῖδες, ἐρατειναῖς ἐν> εὐναῖς μαλθακᾶς
[13, 45]	γραφεῖον ἐξηρτημένον ἔχοντ' Απόκριναι, φησίν,	ὦ	ποιητά μοι, τί βουλόμενος ἔγραψας
[13, 89]	ἡ γυνή, ἔφη ἡ Ολυμπίας	Ὦ	πόνηρε, τοῖς ὀφθαλμοῖς γαμεῖς καὶ
[13, 43]	τῇ θ' ἡλικίᾳ σφόδρα νέον	Ὦ	πρὸς τῶν θεῶν, μειράκιον, ὁ
[13, 21]	εἰς Αρειον πάγον. Σὺ δὲ,	ὦ	σοφιστά, ἐν τοῖς καπηλείοις συναναφύρῃ
[13, 81]	μὲν δὴ σύ γε εἶ,	ὦ	Σοφόκλεις, ἐν ποιήσει ὅμως μέντοι
[13, 46]	Τὴν αὐτήν, ἐφη, ἔχομεν αἰτίαν,	ὦ	Στίλιπων. Σέ τε γὰρ λέγουσιν
[13, 15]	ἐκ τῶν Ιάμβων προειπών· Ακούσατ'	ὦ	στοίακες, ἔμποροι λήρου λόγων ὑποκριτῆρες,
[13, 45]	με. Ἣ δ' ὡς ἀπήγγειλ'	Ὦ>	τάλαιν' εἶπεν, κακῶν» ἢ Γλυκέρον,
[13, 44]	ταῖς ἀστράβαις. Γναθαίνον δ' εἶπ'	Ὦ	τάλαν, μὴ δῆτ' ἄνερ· οὐδέποτε
[13, 43]	αὐτῆς συνπρορευομένῃ λέγει· Δικαιότερον ἦν,	ὦ	τέκνον, νὴ τὼ θεώ Λέγουσι
[13, 44]	παρελθεῖν ῥᾳδίως, ἀλλὰ στενοχωρῶν εἶπεν	Ὦ	τρισάθλιε ὀνηλάτ' εἰ μὴ θᾶττον
[13, 11]	τῶν Εὐριπίδου τάδε· Σὺ δ'	ὦ	τύραννε θεῶν τε κἀνθρώπων Ερως,
[13, 94]	τὸν βρένθον ὑμῶν τὸν πολύν,	ὦ	φιλόσοφοι· ἄρχεται δ' οὕτως ὁ
[13, 86]	ἄρρην ἐλέφας πολλάκις. ~Υμεῖς δὲ,	ὦ	φιλοσόφοι, καὶ τῶν δελφίνων καὶ
[13, 84]	Μελήτου, Κλεομένους, Λαμυνθίου. Υμεῖς δέ,	ὦ	φιλόσοφοι, κἂν ἐρασθέντες ποτὲ γυναικῶν
[13, 84]	ἀνῃρημένη. ~Ορᾶτε οὖν καὶ ὑμεῖς,	ὦ	φιλόσοφοι, οἱ παρὰ φύσιν τῇ
[13, 26]	οὕτω δὲ τιθασὸς γέγονεν ὥστε,	ὦ	φίλτατε, τἀργύριον ἐκ τῆς χειρὸς
[13, 72]	αὐτὸν ταῦτά φησιν εἰπεῖν κεῖνον,	ὦ	χρυσόθρονε Μοῦσ' ἔνισπες ὕμνον, ἐκ
[13, 26]	Επικράτης φησὶν ἐν Αντιλαίδι, ἐν	ᾧ	δράματι καὶ περὶ τῆς πολυθρυλήτου
[13, 15]	τὴν ἡλικίαν ἐπιδεικνύντα ὡς καλόν,	ᾧ	Δῶρος ἦν ὄνομα· τὴν πρὸς
[13, 35]	χρυσῆν φιάλην καὶ πληρώσασα δὸς	ᾧ	θέλεις {γαμηθῆναι} τούτου γὰρ κεκλήσῃ
[13, 78]	{ὁ Κρατῖνος} ὑπὲρ τῆς θρεψαμένης	ᾧ	καὶ ἐπαπέθανεν ὁ ἐραστὴς Αριστόδημος,
[13, 34]	Συννάδων εἰς Μητρόπολιν ἀφικνούμενοι· ἐφ'	ᾧ	καὶ κατ' ἔτος θύεται βοῦς,
[13, 80]	ἐπὶ τῷ Κηφισῷ νηχόμενον ἐν	ᾧ	καὶ τελευτήσαντα αὐτὸν (συνεχῶς γὰρ
[13, 85]	θήλεια ἐλέφας, ἥν Νίκαιαν ἐκάλουν	ᾧ	τελευτῶσα ἡ τοῦ τρέφοντος Ινδοῦ
[13, 33]	παρὰ τὴν θυσίαν ᾀσθέν, ἐν	ᾧ	τὴν ἀρχὴν εὐθέως πεποίηται πρὸς
[13, 10]	τὸν> Ολυμπιάδος καὶ Εὐρυδίκης. ἐν	ᾧ	τὴν μὲν βακχικώτερον μετὰ τυμπάνων
[13, 47]	τραγῳδοῦ ἀπ' ἀγῶνός τινος, έν	ᾧ	τοὺς Ἐπιγόνους εὐημερήκει, πίνειν μέλλοντος
[13, 47]	καὶ ἰδόντος έπί τινος ἀγγείου	ᾠὰ	εἰπόντος τε Ὠμὰ ταῦτα, Γνάθαινα,
[13, 27]	γὰρ τῷ Σύρῳ) ἔφη· Ουχ	ὧδ'	ἐμόγησαν ἐλπίδες ὥστ' ἐχθρῶν συμμαχίαν
[13, 74]	δὲ γυναικείον μελέων πλέξαντα πότ'	ῴδας	ἡδὺν Ανακρείοντα Τέως εἰς Ελλάδ'
[13, 69]	οὔνομα σὸν μακαριστόν, ὃ Ναύκρατις	ὦδε	φυλάξει, ἔστ' ἂν ἦν Νείλου
[13, 84]	τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Γραφῇ λέγων	ὧδε	Γεγένηται δ' ὡς λέγουσιν, κἀν
[13, 68]	δωρεὰς λαμβάνειν παρὰ Αρπάλου, λέγων	ὧδε	Ἔστιν δ' ὅπου μὲν ὁ
[13, 62]	ἐρωμένην φησὶ γενέσθαι Φιλωνίδου γράφων	ὧδε	Ἔστιν οὖν γυνὴ ἑταίρα Ναὶς
[13, 86]	ἐν τῷ περὶ Ζήνωνος γράφων	ὧδε	Ζήνων ὁ Κιτιεὺς Περσαίου παρὰ
[13, 31]	μνημονεύει Ηγήσανδρος ἐν Υπομνήμασι γράφων	ὧδε·	Τὴν τῶν Εταιριδείων ἑορτὴν συντελοῦσι
[13, 17]	ἢ τῶν ὀφθαλμῶν μνημονεύει, λέγων	ὧδε·	ὦ καλλιπρόσωπε, χρυσεοβόστρυχε {Γαλάτεια} χαριτόφωνε,
[13, 69]	μένουσι φίλης ἔτι καὶ μενέουσιν	ῴδῆς	αἱ λευκαὶ φθεγγόμεναι σελίδες οὔνομα
[13, 71]	ῇσ' Ιθάκην ἐνετείνατο θεῖος Ομηρος	ᾠδῇσιν	πινυτῆς εἵνεκα Πηνελόπης ἥν διὰ
[13, 94]	ὁ ῥήτωρ Οὐκ ἄν ποτ'	ᾠήθην,	ὦ> ἄνδρες δικασταί, Αἰσχίνην τολμῆσαι
[13, 55]	οἰκιαν οἰκεῖν ἐν ᾗ πρότερον	ᾤκησαν	ἄλλοι; Οὐ γάρ» ἔφη. Τί
[13, 21]	ἐνταῦθά πως λάχανόν τι τρώγων	Ωκιμον	διεφθάρην· κἀνταῦθα κατελήρησα τὴν ἐξωμίδα.
[13, 21]	ὁ τοῖς μαθηταῖς διηγούμενος ὅτι	Ωκιμον	ἑταίρας ὄνομα καὶ ἄλλα δὲ
[13, 26]	καὶ καλή, ὑπέφαιν' ἐσομένη δ'	Ωκιμον	λαμπρὰ πάνυ. ~Ταυτά σοι παραινεῖν
[13, 52]	πώποτε διενηνοχέναι τὴν ὄψιν καὶ	Ὤκιμον	καὶ Μετάνειρα Νικόστρατος δὲ ὁ
[13, 52]	έν τοῖς περὶ Ἀκροπόλεως. ~Καὶ	Ὠκίμου	δὲ τῆς έμῆς, ὡς σὺ
[13, 52]	αὐτὴν κέλευε, φησί, καὶ παρ'	Ὠκίμου	χαλκώματα. Μένανδρος δ' ἐν Κόλακι
[13, 67]	ὄψεται παρὰ τὴν ὁδὸν αὐτὴν	ῴκοδομήμενον	μνῆμα οἷον οὐχ ἕτερον οὐδὲ
[13, 87]	σκιᾶς. Αλλη δ' ἐγύμνου καλλίχειρας	ὠλένας,	ἄλλης προσαμπέχουσα θῆλυν αὐχένα δὲ
[13, 85]	καλεῖσθαί φησι καὶ τὸ γένος	Ωλένιον	εἶναι, Ερμειάς δ' ὁ τοῦ
[13, 47]	τινος ἀγγείου ᾠὰ εἰπόντος τε	Ὠμὰ	ταῦτα, Γνάθαινα, ἢ ἑφθά; Ἔγχαλκα,
[13, 66]	μὲν ἀπέπεμψεν ἐκείνῃ, τῷ δὲ	ὡμίλησε	καὶ τοῦ λοιποῦ φίλαι ἐγένοντο,
[13, 82]	σοὶ δὲ φιλοῦντι ἑταίραν Βορρᾶς	ὡμίλησεν.	Σὺ δ' οὐ σοφός, ὃς
[13, 23]	τήν τε κεφαλὴν ἐπὶ τὸν	ὦμον	καταβαλοῦσ' ἐξέρχεται· τοῦτο τοῦ μήκους
[13, 16]	τὸν ἰχθὺν οὐδ' ἐπιθυμεῖ τῶν	ὠμῶν	καὶ τῶν ἀνηδύντων. Καὶ γὰρ
[13, 43]	τοιγαρ, ἄνθρωπε, φησίν, ἐξεδάρης ἀκόλαστος	ὤν.	Παρὰ Δεξιθέᾳ δειπνοῦσα θῄταίρᾳ ποτε
[13, 43]	συντόμως ἀπεκρίνατο ὅτι παῖς ποτ'	ὢν	ἀνείλετ' εἰς πυράν ὅτε παίζων
[13, 44]	δαπανήσας ἔσχεν αὐτὴν χρυσίον. Ανάγωγος	ὢν	δὲ καὶ βάναυσος παντελῶς ἐν
[13, 53]	Επικούρου· ὅστις έγκυκλίου παιδείας ἀμύητος	ὢν	ἐμακάριζε καὶ τοὺς ὁμοίως αὐτῷ
[13, 54]	Επικούρου· ὅστις έγκυκλίου παιδείας ἀμύητος	ὢν	ἐμακάριζε καὶ τοὺς ὁμοίως αὐτῷ
[13, 76]	Καὶ Πίνδαρος δ' οὐ μετρίως	ὢν	ἐρωτικός φησιν Εἴη καὶ ἐρᾶν
[13, 45]	Νικὼ πρεσβυτέραν οὖσαν ποτὲ νέος	ὢν	ἔτ' αὐτὸς εἶχεν. Επεκαλεῖτο δ'
[13, 44]	σατράπης πάνυ γέρων, ὡς ἐνενήκοντ'	ὢν>	ἐτῶν, Κρονίοις ἀπιοῦσαν εἶδε τὴν
[13, 78]	τῷ Αθηναίῳ γενόμενα ὃς μεικάριον	ὢν>	εὔμορφον, Επιμενίδου καθαίροντος τὴν Αττικὴν
[13, 61]	δ' ὁ τραγῳδιοποιὸς ἤδη γέρων	ὢν	ἠράσθη Θεωρίδος τῆς ἑταίρας. Ικετεύων
[13, 88]	μαλακοῖς ἐξέτεινον αὐχένας. ~Επικατάφορος δὲ	ὢν	ὁ ποιητὴς οὗτος ἐπὶ τὰ
[13, 74]	σκαιός ἐστιν ἢ καλῶν ἄπειρος	ὢν	οὐκ οἶδε τὸν μέγιστον ἀνθρώποις
[13, 72]	ἐρωτικὸν τοῦτον πεποιῆσθαι κατάλογον, οὐκ	ὢν	οὕτως ἐρωτομανὴ ὡς διαβάλλων μ'
[13, 75]	ἐρωτικούς, ὥστε καὶ Αἰσχύλος μέγας	ὢν	ποιητὴς καὶ Σοφοκλῆς ἦγον εἰς
[13, 37]	καὶ ἄλλας δὲ πλείστας, ἐπιρρεπέστερος	ὢν	πρὸς ἀφροδίσια. Πολύβιος δὲ ἐν
[13, 61]	ἡ Θεωρίς. Επὶ δὲ δυσμαῖς	ὢν	τοῦ βίου, ὥς φησιν Ηγήσανδρος,
[13, 64]	ἐν Εφέσῳ διέπων φρουρὰν υἱὸς	ὢν	τοῦ Φιλαδέλφου βασιλέως Εἰρήνην εἶχε
[13, 27]	τὴν Φιλεταίρου Κυνηγίδα· Παῦσαι γέρων	ὢν	τοὺς τρόπους. Οὐκ οἶσθ' ὅτι
[13, 60]	δὲ τῇ Φρύνῃ Γρυλλίων εἷς	ὢν	τῶν Αρεοπαγιτῶν, ὡς καὶ Σάτυρος
[13, 30]	ἐν Σαπφοῖ φησι· Οταν γὰρ	ὦν	νέος ἀλλότριον εἰσελθὼν ὄψον ἐσθίειν
[13, 32]	κατεύχονται τῇ θεῷ τελεσθέντων περὶ	ὧν	ἂν ποιῶνται τὴν δέησιν ἀπάξειν
[13, 93]	ἄνοικοι καὶ ἀνέστοι βιοῦντες. Εξ	ὧν	ἁπάντων ἀλλότριοι μὲν ἀρετῆς, μάταιοι
[13, 24]	ἁγνοῖς ὕδασι κηπεύει κόρας· παρ'	ὧν	βεβαίως ἀσφαλῶς τ' ἔξεστί σοι
[13, 73]	πάντα καὶ τρέφουσ' ἃμα, δι'	ὧν	βρότειον ζῇ τε καὶ θάλλει
[13, 7]	ἔτι ὧν οὐκ ἐχρῆν ἄρχουσιν,	ὧν	δ' ἄρχειν ἐχρῆν ἀμελοῦσιν, ἐπιορκοῦσιν,
[13, 87]	Οἰνεὺς περὶ παρθένων τινῶν διηγούμενος	ὧν	ἐθεᾶτό φησιν ἐν ὁμωνύμῳ δράματι·
[13, 52]	ἢ Θάλλουσαν ἢ τούτων τινά,	ὧν	ἐμπλέκουσι τοῖς λίνοις αἱ μαστροποί,
[13, 70]	γενομένης ἔγραψεν ἐλεγειακὰ τρία βιβλία,	ὧν	ἐν τῷ τρίτῳ κατάλογον ποιεῖται
[13, 12]	λόγου, τῷ δ' ἀλκῆς προεστῶτι·	ὧν	ἐνωθέντων φιλία τε καὶ ὁμόνοια
[13, 46]	τοσοῦτον πλῆθος ἤνεγκαν ἑταιρῶν, περὶ	ὧν	ἐπεξελεύσομαι ὅσον γε δύναμαι, ὅσον
[13, 24]	ἐφεξῆς τ' ἐπὶ κέρως τεταγμένας·	ὧν	ἔστιν ἐκλεξάμενον ᾗ τις ἥδεται,
[13, 23]	ἔχει· στηθί' ἔστ' αὐταῖσι τούτων	ὧν	ἔχουσ' οἱ κωμικοί· ὀρθὰ προσθεῖσαι
[13, 12]	τε καὶ ὁμόνοια γεννᾶται, δι'	ὧν	ἡ καλλίστη ἐλευθερία τοῖς ταῦτα
[13, 5]	ἐπαιδοποιήσατο ἐκ δύο Θετταλίδων γυναικῶν,	ὧν	ἥ μὲν ἦν Φεραία Νικησίπολις,
[13, 11]	τοῦ σκηνικοῦ φιλοσόφου Εὐριπίδου ἀσμάτων,	ὧν	ἦν τάδε· Παίδευμα δ' Ερως
[13, 25]	Αφροδίτης ἱερὸν πρῶτον ἱδρύσασθαι ἀφ'	ὧν	ἠργυρίσαντο αἱ προστᾶσαι τῶν οἰκημάτων.
[13, 61]	ἣ δ' ἐπιτερπέσθω πολιοκροτάφοισι γέρουσιν,	ὧν	ἰσχὺς μὲν ἀπήμβλυνται, θυμὀς δὲ
[13, 4]	κατἀ διάφορα γιγνόμενος χωρία ἐξ	ὧν	καὶ τὸ τῶν τέκνων αὐτῷ
[13, 64]	δὲ συλλαβών καὶ προσποιηθεὶς περὶ	ὧν	λέγει δύ' ἡμέρας παρῃτήσατο εἰς
[13, 35]	νεώτερος ἦν ἀδελφὸς Ζαριάδρη, περὶ	ὧν	λέγουσιν οἱ ἐπιχώριοι ὅτι ἐξ
[13, 69]	περιβοήτους ὀβελίσκους ἀναθεῖσα ἐν Δελφοῖς,	ὧν	μέμνηται Κρατῖνος διὰ τούτων Εἰς
[13, 31]	καὶ μεθυσθένθας ἑταίρας πλείονας προσλαβεῖν,	ὧν	μίαν κατακοιμηθέντας αὐτοὺς ἰδοῦσαν ἀνελομένην
[13, 50]	Ἑταιρῶν ἐπωνυμίαι αἱ ἀφύαι, περὶ	ὧν	ὁ προειρημένος Απολλόδωρός φησι· Σταγόνιον
[13, 93]	εὖ δρώντων βίου πάντων περιττότατον	ὧν	οὐδέτερον πρόσεστιν ὑμῖν τοῖς τὸν
[13, 43]	ἑταιρῶν ἀπομνημονεύματα ὁ Μάχων συνήγαγεν,	ὧν	οὐκ ἄκαιρόν ἐστιν κατὰ τὸ
[13, 7]	δ' ἀδικοῦσαι καὶ προσεγκαλοῦσ' ἔτι	ὧν	οὐκ ἐχρῆν ἄρχουσιν, ὧν δ'
[13, 95]	κάπηλοι οἱ ἐγγὺς οἰκοῦντες, παρ'	ὧν	προδόσεις λαμβάνων οὐκ ἀποδίδωσι, δικάζονται
[13, 11]	φαίνεσθαι καλὰ ἢ τοῖς ἐρῶσιν	ὧν	σὺ δημιουργὸς εἶ μοχθοῦσι μόχθους
[13, 7]	εἰσὶν οἱ τέττιγες οὐκ εὐδαίμονες,	ὧν	ταῖς γυναιξὶν οὐδ' ὁτιοῦν φωνῆς
[13, 60]	Εταιρῶν δύο ἀναγράφει Φρύνας γεγονέναι,	ὧν	τὴν μὲν ἐπικαλεῖσθαι Κλαυσιγέλωτα, τὴν
[13, 84]	θησαυρῷ παίδές εἰσιν λίθινοι δύο,	ὧν	τοῦ ἑτέρου Δελφοί φασι τῶν
[13, 21]	ὄνομα καὶ ἄλλα δὲ πολλά,	ὦναιδές,	δράματα ἀπὸ ἑταιρῶν ἔσχε τὰς
[13, 32]	ἐπειδή μοι τὴν αὐτόθι σοφιστείαν	ὠνείδισας.	Νόμιμόν ἐστιν ἀρχαῖον ἐν Κορίνθῳ
[13, 58]	δ' ἐν Ἐλευσῖνι, ἣν πολλῶν	ὠνησάμενος	χρημάτων εἶχεν ἐλευθερώσας, ὕστερον δὲ
[13, 45]	παρεγενήθη γὰρ εἰς τὴν Αττικὴν	ὠνησόμενος	χελιδονείους ἰσχάδας Υμήττιόν τε φορτιούμενος
[13, 7]	οἶδεν ὅτι ἢ τοῖς τρόποις	ὠνητέος	ἄνθρωπός ἐστιν ἢ πρὸς ἄλλον
[13, 56]	γὰρ καὶ μονοχίτων ἦν καὶ	ᾠνοχοει	τοῖς ἐργαζομένοις) ἐρασθέντα γῆμαι. Πύρρου
[13, 93]	τέτταρσι τὴν φύσιν περιττὴν ἔχοντος,	ὧνπερ	ὑμεῖς τὰ χείρω μερισάμενοι τηρεῖτε.
[13, 86]	σφόδρα σκυθρωπῶς καὶ εὐσχημόνως, ὡς	ᾤοντο,	οὐχ ὅτι ἡμῶν τινα προσβλέποντες,
[13, 20]	πάσχειν· αἰνῶς ἀθανάτῃσι θεῇς εἰς	ὦπα	ἔοικεν. Εκπέπληκται οὖν καὶ αὐτὸς
[13, 73]	καὶ βίον Δημήτριον δένδρων τις	ὥρα	δ' ἐκ νοτίζοντος γάμου τέλειος
[13, 2]	φεύγοντες φιλοστοργῶσί τε καὶ ἐν	ὥρᾳ	προσίωσιν τοῖς γάμοις. Εν δὲ
[13, 52]	Αντίκυραν, Ισχάδα, καὶ Ναννάριον ἔσχηκας	ὡραίαν	σφόδρα. Φιλέταιρος ἐν Χυναγίδι· οὐχὶ
[13, 28]	Μαμμάκυθον ὑμῖν ὀρχηστρίδας εἶπον ἑταίρας	ὡραίας	πρότερον, νῦν δ' οὐχ ὑμῖν
[13, 14]	ἐμέ, ὡς ἔστ' ἐραστὴς ὅστις	ὡραῖον	φιλῶν τρόπων ἐραστής ἐστι, τὴν
[13, 76]	ἐμοὶ δ' ἔρος οὐδεμίαν κατακητος	ὥραν,	ἅθ' ὑπὸ στεροπᾶς φλέγων Θρηίκιος
[13, 33]	παῖδες, ἐρατειναῖς ἐν> εὐναῖς μαλθακᾶς	ὥρας	ἀπὸ καρπὸν δρέπεσθαι σύν δ'
[13, 87]	ὑπὸ πτύχας ἔφαινε μηρὸν, κἀξεπεσφραγίζετο	ὥρας	γελώσης χωρὶς ἐλπίδων ἔρως. Υπνωμέναι
[13, 34]	Αξιόχῳ, ὃς ἦν αὐτοῦ τῆς	ὥρας	ἐραστής, ὥς φησιν Λυσίας ὁ
[13, 31]	Σάμον, ἐργασάμεναι ἱκανῶς ἀπὸ τῆς	ὥρας.	Εὐάλκης δ' ἐν τοῖς Εφεσιακοῖς
[13, 45]	γενόμενον. Αὕτη δ' ὀψὲ τῆς	ὥρας	ποτὲ εἰσῆλθεν ἐπὶ κώθωνα πρὸς
[13, 76]	τοῖς Σίλλοις ἔφη Ὥρη ἐρᾶν,	ὥρη	δὲ γαμεῖν, ὥρη δὲ πεπαῦσθαι,
[13, 76]	Ὥρη ἐρᾶν, ὥρη δὲ γαμεῖν,	ὥρη	δὲ πεπαῦσθαι, καὶ μὴ ἀναμένειν
[13, 76]	Τίμων ἐν τοῖς Σίλλοις ἔφη	Ὥρη	ἐρᾶν, ὥρη δὲ γαμεῖν, ὥρη
[13, 53]	καθαρὸς πάσης παιδείας ἐπὶ φιλοσοφίαν	ὥρμησαι.	Ὅθεν αὐτὸν καὶ ὁ Τίμων
[13, 54]	καθαρὸς πάσης παιδείας ἐπὶ φιλοσοφίαν	ὥρμησαι.	Ὅθεν αὐτὸν καὶ ὁ Τίμων
[13, 71]	παίδευσάν τε Φιλόξενον, οἷα τιναχθεὶς	ὠρυγῇ	ταύτης ἦλθε διὰ πτόλεως, γινώσκεις,
[13, 88]	ἐν Οδυσσεῖ φησιν οὕτως Κόμαισιν	Ωρῶν	ὄμματ' εὐανθῆ ῥόδα εἶχον, τιθήνημ'
[13, 31]	δ' ὁ Σάμιος ἐν δευτέρῳ	Ωρων	Σαμιακῶν Τὴν ἐν Σάμῳ Αφροδίτην,
[13, 80]	καὶ εἴχεν εὖ πρὸς αὐτόν.	Ως	δ' Αλέξανδρος παρὰ Κρατερῷ αὐτὸν
[13, 29]	Καμπυλίωνι κοσμίαν ἑταίραν παράφων φησίν·	Ως	δ' ἐδείπνει κοσμίως, οὐχ ὥσπερ
[13, 81]	κεφαλὴ τῇ κεφαλῇ ἀσσοτέρα γένηται.	Ως	δ' ἦν οἱ κάρτα πλησίον,
[13, 47]	ὁ ἀγών ἐστιν, ἀλλ' ἀργυρίτης.	Ως	δ' ὁ τὴν μνᾶν τῇ
[13, 14]	στάσεις, ὅτ' ἦν μετ' αὐτῶν.	Ως	δὲ λίαν ἦν θρασὺς καὶ
[13, 86]	τινα προσβλέποντες, ἄλλα οὐδ' ἀλλήλους.	Ως	δὲ ὁ πότος προέβαινεν καὶ
[13, 20]	ὥς φησι Βίων ἐν Αἰθιοπικοῖς.	Ως	ἔοικε γάρ, τὸ κάλλος βασιλείας
[13, 14]	λαβεῖν τι βούλεται. Αλεξις Ελένῃ·	Ως	ὅστις αὐτῆς τῆς> ἀκμῆς τῶν
[13, 13]	ἄρα ἢ κηροπλαστήσας Ερωθ' ὑπόπτερον;	Ως	οὐδὲν ᾔδει πλὴν χελιδόνας γράφειν,
[13, 27]	αὐτάρκεις ἡμεῖς ἀμύνασθαι, ὦ Κύνουλκε;	Ως	σκαιὸς εἶ κἄγροικος αἰσχροεπῶν· ἔα
[13, 88]	προστιθεῖσα χρώματι κόμαι δὲ κηροχρῶτος	ὡς	ἀγάλματος αὐτοῖσι βοστρύχοισιν ἐκπεπλασμένου ξουθοῖσιν
[13, 79]	Σαμίων τύραννος. ~Παρὰ δὲ Σπαρτιάταις,	ὡς	Αγνων φησὶ ὁ Ακαδημαικός, πρὸ
[13, 84]	ποτὲ γυναικῶν ἐν ἐννοίᾳ λάβητε	ὡς	ἀδύνατόν ἐστι τὸ τυχεῖν, μάθετε
[13, 66]	νεανίσκον τοῦ πρὸς αὑτὴν ἔρωτος,	ὡς	ἀδύνατον ἦν, ᾔτησε τῆς συνουσίας
[13, 89]	δὲ Πεισίστρατον ἐπὶ τὴν τυραννίδα,	ὡς	Αθηνᾶς πειραν εἶδος ἔχουσαν, καλήν
[13, 37]	ἑταίραν; περὶ ἧς φησι Κλείταρχος	ὡς	αἰτίας γενομένης τοῦ ἐμπρησθῆναι τὰ
[13, 9]	γέροντι οὐ γὰρ πηδαλίῳ πείθεται	ὡς	ἄκατος, οὐδ' ἄγκυραι ἔχουσιν· ἀπορρήξασα
[13, 29]	εἰς ἔρωτα τυγχάνεις ἐληλυθώς· ἆρ'	ὡς	ἀληθῶς ἐστι γοῦν ἁπλῆ τις;
[13, 93]	καὶ μέτριον, πλήν εἰ μὴ	ὡς	ἀληθῶς τοῦ σοφοῦ Σωκράτους ἐστὶν
[13, 37]	ἑταίρας ἦν γεγενημένος ὄνομα Αβροτόνου;	ὡς	Αμφικράτης ἱστορεῖ ἐν τῷ περὶ
[13, 81]	σοφὸς οὔτε ῥεκτήριος ἦν, ἀλλ'	ὡς	ἄν τις εἷς τῶν χρηστῶν
[13, 4]	φιλογύνης) ἀνὰ μέρος αὐτὰς εἶχεν,	ὡς	ἂν στρατευόμενος καὶ κατἀ διάφορα
[13, 1]	~Αντιφάνης ὁ κωμῳδιοποιός, ἑταῖρε Τιμόκρατες,	ὡς	ἀνεγίνωσκέ τινα τῷ βασιλεῖ Αλεξάνδρῳ
[13, 15]	γυναικὶ ἐχρήσατο, παιδικοῖς δ' αἰεί,	ὡς	Αντίγονος ὁ Καρύστιος ἱστορεῖ ἐν
[13, 22]	εἶναι Μητίχην. ~Εστὶν δ' ἑταίρα,	ὡς	Αντιφάνης φησὶν ἐν Αγροίκῳ, τῷ
[13, 43]	τύχης ἀνεπαύετο. Περιλαμβάνουσα δ' αὐτόν,	ὡς	ἀνώμαλον τὸ νῶτον εἶχε παντελῶς,
[13, 68]	ὁρῶντες αὐτὸν παγκάκως διακείμενον ἔπεισαν	ὡς	ἄξουσι τὴν ψυχὴν ἄνω τὴν
[13, 20]	ἑτέρας δὲ αἰσχρᾶς καὶ πλουσίας,	ὡς	ἀπέκλινεν ἐπὶ τὴν πλουσίαν, ζημιῶσαι
[13, 45]	ἐστι τοῦτο με. Ἣ δ'	ὡς	ἀπήγγειλ' Ὦ> τάλαιν' εἶπεν, κακῶν»
[13, 78]	εἰς ἔλεον τῶν βασάνων ἤγαγον,	ὡς	ἀπολῦσαι αὐτοὺς πολλὰ ἐπαινέσαντα. Διὸ
[13, 35]	ἧς ἐν ταῖς ἱστορίαις γέγραπται	ὡς	ἄρα κατὰ τὸν ὕπνον ἰδοῦσα
[13, 21]	τίς σε καὶ πορνογράφον καλῶν,	ὡς	Αριστείδην καὶ Παυσίαν ἔτι τε
[13, 51]	τὸ γὰρ κύριον ἦν Οἴα,	ὡς	Ἀριστσφάνης εἴρηκεν έν τῷ περὶ
[13, 65]	ἱεροφάντην ἐξελεγχθέντα ἐν τῷ δικαστηρίῳ	ὡς	ἀσεβοῦντα καὶ θύοντα παρὰ τὰ
[13, 21]	πρὸς κλεψύδραν συνουσιάζεν ἕως κενωθῇ,	ὡς	Ασκληπιάδης εἴρηκεν ὁ τοῦ Αρείου
[13, 47]	Σίγειον» εἶπεν, Εἰσελθόντος δέ τινος	ὡς	αὐτὴν καὶ ἰδόντος έπί τινος
[13, 48]	καθ' ὃν δεῖ τοὺς ἐραστὰς	ὡς	αὐτὴν καὶ τὴν θυγατέρα εἰσιέναι,
[13, 93]	λόγοις ὃν ἐκ τῶν φερομένων	ὡς	αὐτοῦ διαλόγων θαυμάζομεν ὡς ἐπιεικῇ
[13, 25]	λῆρος, οὐδ' ὑφήρπασεν· ἀλλ' εὐθὺς	ὡς	βούλει σὺ χὢν βούλει τρόπον.
[13, 84]	καὶ οἱ παῖδές εἰσιν καλοί,	ὡς	Γλυκέρα ἔφασκεν ἡ ἑταίρα ὅσον
[13, 64]	ὑπὸ Λαοδίκης, ἣ δὲ κατεκρημνίσθη,	ὡς	γράφει Φύλαρχος διὰ τῆς δωδεκάτης
[13, 87]	οὐδέν ἐστιν ὀφθαλμῶν οὕτως εὐφραντικὀν	ὡς	γυναικὸς κάλλος. Ο γοῦν τοῦ
[13, 49]	ταύτῃ μᾶλλον προσέχοντος, κατάστυγνος ἦν,	ὡς	δ' ἐπιστρέφας ὁ γνώριμος αὐτήν
[13, 95]	ταῦτα πάλιν καταδρομὴν αὐτοῦ ποιησάμενος,	ὡς	δανεισάμενος οὔτε τόκους οὔτε τἀρχαῖον
[13, 90]	τοῖς βαρβάροις ἑτέρωθι δὲ κάλλους,	ὡς	δέον καὶ τοῦτο τιμᾶσθαι, καθάπερ
[13, 3]	πλήθους τῶν παλλακίδων διὰ τὸ	ὡς	δεσπότην ἄρχειν τῆς γαμετῆς τὸν
[13, 87]	οἱ βασιλεῖς περὶ τὰς μουσουργούς,	ὡς	δῆλον ποιεῖ Παρμενίων ἐν τῇ
[13, 63]	τὰ τέκνα ἐπὶ τὸ δικαστήριον	ὡς	δι' ἐκείνων ἕλεον ἕξων χωρὶς
[13, 72]	κατάλογον, οὐκ ὢν οὕτως ἐρωτομανὴ	ὡς	διαβάλλων μ' εἴρηκεν ὁ Κύνουλκος
[13, 92]	ἐξέβαλον τοὺς σοφιστὰς τῆς Ρώμης	ὡς	διαφθείροντας τοὺς νέους, ἐπεὶ οὐκ
[13, 46]	ποτε Στίλπωνος Γλυκέρας παρὰ πότον	ὡς	διαφθειρούσης τοὺς νέους, ὥς φησι
[13, 64]	τε ἐπὶ τὸ κρημνὸν εἰπεῖν	ὡς	δικαίως οἱ πολλοὶ καταφρονοῦσι τοῦ
[13, 55]	συνοικεῖς πόρνῃ. Ἢ κύνιζε οὖν,	ὡς	έγώ, ἢ πέπαυσο» καὶ ό
[13, 42]	βέλτιστ' ἔφη. Μετὰ ταῦτα δ'	ὡς	εἰσῆλθε πάλιν ἡ Μανία, τὸν
[13, 18]	τῆς Ηδονῆς. Οὐκ ἀκαίρως δ'	ὡς	ἐμαυτὸν πείθω, μεμνήσομαι τῆς λέξεως·
[13, 27]	Φορμίσιον. Ἢ ἥδιστόν ἐστί σοι,	ὡς	ἐν Μαραθωνίοις φησὶ Τιμοκλῆς, Οσον
[13, 80]	εὐνούχου οὕτως αὐτόν φησιν ἡττᾶσθαι	ὡς	ἐν ὄψει θεάτρου ὅλου καταφιλεῖν
[13, 12]	πρὸ τῶν παρατάξεων Ερωτι προθύονται,	ὡς	ἐν τῇ τῶν παραταττομένων φιλίᾳ
[13, 44]	παρεπιδημήσας ξένος σατράπης πάνυ γέρων,	ὡς	ἐνενήκοντ' ὢν> ἐτῶν, Κρονίοις ἀπιοῦσαν
[13, 45]	ἀναλαβόντος, εἶπεν ὕστερον μεταπεμπομένου ποθ'	ὡς	ἔοικ' αὐτήν, λέγειν πρὸς τὸν
[13, 33]	Κορινθίοις τὸ πρᾶγμα. Πιστεύων δέ,	ὡς	ἕοικεν, αὐτῷ πεποίηκεν εὐθέως· Εδιδάξαμεν
[13, 41]	ἢ τοὔνομα. Εδόκει δὲ λιθιᾶν,	ὡς	ἔοιχ' ἡ Μανία· Γνάθαινα δ'
[13, 43]	πάνυ καὶ μέλανα λεπτὸν θ'	ὡς	ἔοιχ' ὑπερβολῇ καὶ λιπαρόν, ἔτι
[13, 42]	τῶν πονηρῶν τις πάνυ. κᾆθ'	ὡς	ἐπηρώτησε Πότερ' ἄνω θέλεις ἔλθοῦσ'
[13, 93]	φερομένων ὡς αὐτοῦ διαλόγων θαυμάζομεν	ὡς	ἐπιεικῇ καὶ μέτριον, πλήν εἰ
[13, 12]	ἐν ταῖς δημοτελέσι δὲ σπονδαῖς	ὡς	ἐπίπαν ὁ Ερως τιμᾶται. Λακεδαιμόνιοι
[13, 78]	ἀκροπόλεσιν ἐνεπίμπρασάν τε καὶ κατέσκαψαν·	ὡς	ἐποίησε Πολυκράτης ὁ Σαμίων τύραννος.
[13, 6]	οὐδέν, ἀλλ' ἐν αἰνιγμοῖς τισιν,	ὡς	ἐρῶσι καὶ φιλοῦσι καὶ σύνεισιν
[13, 14]	σὺ ταυτὶ προσδοκᾷς πείσειν ἐμέ,	ὡς	ἔστ' ἐραστὴς ὅστις ὡραῖον φιλῶν
[13, 51]	κατὰ Λεωκράτους Εἰρηνίδος έταίρας μέμνηται	ὡς	ἑταιρούσης τῷ Λεωκράτει. Ναννίου δὲ
[13, 80]	ἐποίησεν ὅτι εἰσὶν αἰχμάλωτοι, ἀλλ'	ὡς	ἔτι τῇ βασιλείᾳ ὄντος πάντα
[13, 81]	πάντων σύν γέλωτι καὶ βοῇ	ὡς	εὖ ὑπηγάγετο τὸν παῖδα, Μελετῶ,
[13, 81]	~Φιλομεῖραξ δὲ ἦν ὁ Σοφοκλῆς,	ὡς	Εὐριπίδης φιλογύνης. Ιων γοῦν ὁ
[13, 77]	τὸδε τὸ ἔθος. Κρῆτες γοῦν,	ὡς	ἔφην, καὶ οἱ ἐν Εὐβοίᾳ
[13, 77]	θυγατέρα τούτῳ γυναῖκα ἔδωκε Φαίδραν,	ὡς	Ζῆνις ἢ Ζηνεύς φησιν ὁ
[13, 28]	τὰς συνήθεις καὶ φίλας ἑταίρας,	ὡς	ἡ Σαπφώ· Τὰδε νῦν ἑταίραις
[13, 84]	ναῷ, ὡς πλησιάσαι δυνησόμενος καὶ	ὡς	ἠδυνάτει διά τε τὴν ψυχρότητα
[13, 14]	οὐρανὸν πάλιν, δεῦρ' αὐτὸν ἐφυγάδευσαν	ὡς	ἡμᾶς κάτω, τὰς δὲ πτέρυγας
[13, 95]	γνώμῃ δικαστηρίου ἐρήμην καταδικασθεὶς καὶ	ὡς	ἠνεχυράσθη οἰκέτης αὐτοῦ στιγματίασ, καὶ
[13, 4]	ἡμέραις πεντήκοντα διεπαρθένευσε Θεστίου κόρας,	ὡς	Ηρόδορος ἱστορεῖ. Πολυγύναιος δ' ἐγένετο
[13, 64]	βαλομένη. Τὴν δὲ Δανάην φασίν,	ὡς	ᾔσθετο τὀν ἐπηρτημένον αὐτῇ κίνδυνον,
[13, 86]	τῶν κλινῶν ἀνώρμων καὶ ἐβόων	ὡς	θαυμαστόν τι θέαμα θεώμενοι καὶ
[13, 65]	Στρυμβήλην τὴν ὕστερον Φανὼ κληθεῖσαν	ὡς	ἰδίαν θυγατέρα ἐξέδοτο Φράστορι τῷ
[13, 58]	δὲ καὶ οἰκουρὸν αὐτήν ἐποιήσατο,	ὡς	Ιδομενεὺς ἱστορεῖ. Ἐν δὲ τῷ
[13, 5]	πολεμῶν τριακοσίας ἑξήκοντα περιήγετο παλλακάς,	ὡς	ἱστορεῖ Δικαίαρχος ἐν τρίτῳ περὶ
[13, 85]	ἐν Ιασῷ παιδὸς ἐρασθῆναι λόγος,	ὡς	ἱστορεῖ Δοῦρις ἐν τῇ ἐνάτῃ.
[13, 84]	τὰς ἐνδοξοτάτας καὶ καλλίστας διακοσίας,	ὡς	ἱστορεῖ Δοῦρις ὁ Σάμιος ἐν
[13, 60]	ἀνέστησεν δὲ Φρύνη ἡ ἑταίρα»	ὡς	ἱστορεῖ Καλλίστρατος ἐν τῷ περὶ
[13, 31]	φρουροὺς τοὺς αὐτῇ ποτε θύσαντας,	ὡς	ἱστορεῖ Νεάνθης ἐν τοῖς Μυθικοῖς,
[13, 78]	αἵματι διά τινα μύση παλαιά,	ὡς	ἱστορεῖ Νεάνθης ὁ Κυζικηνὸς ἐν
[13, 85]	οἰκέτης Νικομήσους τοῦ Βιθυνῶν βασιλέως,	ὡς	ἱστορεῖ Νίκανδρος ἐν ἕκτῳ Περιπετειῶν.
[13, 37]	Αἰγύπτου βασιλεύς, Φιλάδελφος δ' ἐπίκλην,	ὡς	ἱστορεῖ ὁ Εὐεργέτης Πτολεμαῖος ἐν
[13, 79]	Κρητῶν εἰς τοὺς Ελληνας παρελθόντος,	ὡς	ἱστορεῖ Τίμαιος. Αλλοι δέ φασι
[13, 47]	τινὸς ἀπαντήσαντος λεπτοῦ έξ ἀρρωστίας,	Ὡς	ίσχνός» ἔφη. Τί γὰρ οἴει
[13, 56]	Αρχεάνασσαν τὴν Κολοφωνίαν ἑταίραν ἠγάπα;	ὡς	καὶ ᾄδειν εἰς αὐτὴν τάδε·
[13, 63]	Κνωσίωνα μειρακίσκον, καίτοι γυναῖκα ἔχων	ὡς	καὶ αὐτὴν ἀγανακτήσασαν συγκοιμᾶσθαι τῷ
[13, 32]	τὴν στρατείαν ἦγεν ὁ Περσής,	ὡς	καὶ Θεόπομπος ἱστορεῖ καὶ Τίμαιος
[13, 89]	Εὐπρεπεῖς γὰρ αὐτόθι γίγνονται γυναῖκες,	ὡς	καὶ Θεόφραστος εἴρηκεν. Καὶ Νυμφόδωρος
[13, 46]	πρότερον εἴρηται, Δίφιλος ὁ κωμῳδιοποιός,	ὡς	καὶ Λυγκεὺς ὁ Σάμιος ἐν
[13, 16]	γὰρ τὸ παλαιὸν παίδων ἤρων,	ὡς	καὶ ὁ Αρίστων ἔφη, ὅθεν
[13, 20]	Αλκιβιάδου κάλλους οὐχ ἥττων ἐστίν;	ὡς	καὶ ὁ σεμνότατος Αριστοτέλης τοῦ
[13, 25]	τῶν ταύτης ἑταιρίδων ἡ Ελλάς,	ὡς	καὶ ὁ χαρίεις Αριστοφάνης παρασημαίνεται,
[13, 40]	αὐτοῦ Αντίγονον καὶ ἀποκτεῖναι Οξύθεμιν	ὡς	καὶ πολλὰ συνεξαμαρτάνοντα τῷ Δημητρίῳ,
[13, 46]	Τῆς δὲ Γναθαίνης ἤρα δεινῶς,	ὡς	καὶ πρότερον εἴρηται, Δίφιλος ὁ
[13, 60]	Γρυλλίων εἷς ὢν τῶν Αρεοπαγιτῶν,	ὡς	καὶ Σάτυρος ὁ Ολύνθιος ὑποκριτὴς
[13, 85]	Κλέαρχος οὕτως ἐρασθῆναι ταὼν παρθένου	ὡς	καὶ τὸν βίον ἐκλιπούσῃ συναποθανεῖν.
[13, 32]	Νόμιμόν ἐστιν ἀρχαῖον ἐν Κορίνθῳ	ὡς	καὶ Χαμαιλέων ὁ Ηρακλεώτης ἱστορεῖ
[13, 41]	λόγος γένοιτο, μανίαν τὴν Μέλιτταν	ὡς	καλὴν ἔφασκον εἶναι, καὶ προσεξειργάζετο
[13, 15]	τινὰ κατὰ τὴν ἡλικίαν ἐπιδεικνύντα	ὡς	καλόν, ᾧ Δῶρος ἦν ὄνομα·
[13, 81]	παιδὸς εἶπε πρὸς τὸν συγκατακείμενον	Ὡς	καλῶς Φρύνιχος ἐποίησεν εἴπας λάμπει
[13, 21]	Ὢ τῆς καλῆς σου πολυμαθίας,	ὡς	κατ' οὐδὲν ἐμιμήσω Θεόμανδρον τὸν
[13, 36]	δὲ συμπεσόντος καὶτοῦ πατρὸς ἀξιοῦντος	ὡς	κατὰ θεὸν γενομένης τῆς δόσεως
[13, 85]	Αἰγιῳ δὲ παιδὸς ἠράσθη χήν,	ὡς	Κλέαρχος ἱστορεῖ ἐν πτώτῳ Ερωτικῶν.
[13, 89]	ὁ Πεισίστρατος Ιππάρχῳ τῷ υἱῷ,	ὡς	Κλείδημος ἱστορεῖ ἐν η' Νόστων.
[13, 8]	γε> μέγα πρᾶγμ' Ερεῖ τις	ὡς	Κλυταιμνήστρα κακή Αλκηστιν ἀντέθηκα χρηστήν.
[13, 23]	θεωρώσ' οἱ παρόντες τὸ στόμ'	ὡς	κομψὸν φορεῖ. Ἂν δὲ μὴ
[13, 29]	προσηγορεύθη. Καὶ σὺ νῦν οὐχ	ὡς	λέγεις πόρνης, ἑταίρας δ' εἰς
[13, 43]	Δίφιλος κληθείς ποτε ἐπὶ δεῖπνον,	ὡς	λέγουσι, τοῖς Αφροδισίοις, τιμώμενος μάλιστα
[13, 84]	Γραφῇ λέγων ὧδε Γεγένηται δ'	ὡς	λέγουσιν, κἀν Σάμῳ τοιοῦθ' ἕτερον.
[13, 62]	Μετάνειραν εἶχεν ἐρωμένην καὶ καλὴν,	ὡς	Λυσίας ἱστορεῖ ἐν ταῖς Επιστολαῖς.
[13, 44]	χρυσίον, ἐφιλοσόφησά θ' ἵν' ἄκρον	ὡς	μάλιστα καὶ ἐλάχιστον αὐτοῦ περιλάβω
[13, 51]	ἐπὶ τῷ Διονύσῳ, κωμῳδῶν αὐτήν	ὡς	μέθυσον. Μένανδρος δ' ἐν Ψευδηρακλεῖ
[13, 20]	καὶ πολλοὶ τοὺς καλλίστους βασιλέας,	ὡς	μέχρι νῦν οἱ Αθάνατοι καλούμενοι
[13, 38]	ἐκ Χορηγίδος τῆς ἑταίρας παιδοποιησάμενος	ὡς	ὁ αὐτὸς ἱστορεῖ Καρύστιος ἐν
[13, 69]	Φιλεῖ γάρ πως ἡ Ναύκρατις,	ὡς	ὁ Ηρόδοτός φησιν, ἐπαφροδίτους ἔχειν
[13, 68]	Γλυκέραν μετεπέμψατο καὶ ταύτην ἑταίραν,	ὡς	ὁ Θεόπομπος ἱστορεῖ, φάσκων ἀπειρηκέναι
[13, 92]	ἐξεκήρυξε τῆς ἰδίας βασιλείας ἀπελαύνων,	ὡς	ὁ Καρύστιός φησιν ἐν Ιστορικοῖς
[13, 93]	γυναικὸς μετὰ τὸν ἐκείνου θάνατον,	ὡς	οἱ ἀμφὶ τὸν Ιδομενέα φασίν.
[13, 19]	καὶ τῆς προσποιητοῦ ἐπιτηδεύσεως ἔφη	ὡς	οἱ παρακούσαντες αὐτοῦ τῶν λόγων
[13, 70]	γένος ἀπὸ τῶν Ατρειδῶν σῴζουσα,	ὡς	οἱ τὰ Αργολικὰ γράψαντες ἱστοροῦσιν.
[13, 66]	διὰ τοῦ δράματος, ἀντέγραψεν Μένανδρος	ὡς	οὐδεμιᾶς οὔσης χρηστῆς. ~Αρπαλος δ'
[13, 59]	δὲ Υπερείδης συναγορεύων τῇ Φρύνῃ,	ὡς	οὐδὲν ἤνυε λέγων ἐπίδοξοί τε
[13, 68]	τεθνηκυίας μέμνηται, τῆς δὲ Γλυκέρας	ὡς	οὔσης παρ' αὐτῷ καὶ τοῖς
[13, 79]	πρὸ τῶν γάμων ταῖς παρθένοις	ὡς	παιδικοῖς νόμος ἐστὶν ὁμιλεῖν. Καὶ
[13, 14]	ἀληθῶς. Οὔτε τοῦτο πείθομαι οὔθ'	ὡς	πένης ἄνθρωπος ἐνοχλῶν πολλάκις τοῖς
[13, 95]	ἀλλὰ περὶ τοῦτον τὸν κάπηλον	ὡς	περὶ στήλην διαφθείρονται. οσοῦτοι δὲ
[13, 32]	πρὸς τὴν ἱκετείαν τὰς ἑταίρας	ὡς	πλείστας, καὶ ταύτας προσεύχεσθαι τῇ
[13, 84]	κατέκλεισεν αὑτὸν ἐν τῷ ναῷ,	ὡς	πλησιάσαι δυνησόμενος καὶ ὡς ἠδυνάτει
[13, 69]	ἀπαίροντος διὰ τῆς ποιήσεως διαβάλλει	ὡς	πολλὰ τοῦ Χαράξου νοσφισαμένην. Ηρόδοτος
[13, 79]	ἔχοντες γυναῖκας παιδικοῖς μᾶλλον χαίρουσιν	ὡς	πολλάκις ἐνίους ἐπι ταῖς δοραῖς
[13, 49]	λέγοντος ὅτι δεκαέτης ἐστίν, Μικρὸς	ὡς	πολλῶν ἐτῶν» ἔφη. Ζητουμένου δὲ
[13, 3]	ἄλλην κοινωνίαν. Ο δ' Αγαμέμνων	ὡς	πολυγύναιος ὑπὸ Θερσίτου λοιδορεῖται Πλεῖαί
[13, 51]	Αντείας καὶ ὅλον δρᾶμα ἐκιγραφόμενον,	ὡς	προεῖπον, Εὐνίκου ἢ Φιλυλλίου Αντειά
[13, 80]	οὐ γὰρ οὗτως ἐμὲ εὐφρανεῖ	ὡς	σἐ λυπήσει. Ωσπερ γὰρ ἦν
[13, 56]	τῇ τοῦ υἱοῦ γυναικὶ συνῆν,	ὡς	Στησίμρροτος ὁ Θάσιος ἱστορεῖ, κατὰ
[13, 52]	~Καὶ Ὠκίμου δὲ τῆς έμῆς,	ὡς	σὺ φής, Κύνουλκε, καὶ Ὑπερείδης
[13, 12]	διὰ τούτων θύουσι τῷ Ερωτι,	ὡς	Σωσικράτης ἱστορεῖ. Ο δὲ παρὰ
[13, 7]	ὁτιοῦν φωνῆς ἔνι Φιλέταιρος Κορινθιαστῇ·	ὡς	τακερόν, ὦ Ζεῦ, καὶ μαλακὸν
[13, 21]	τοὺς ζωγράφους. Μνημονεύει δὲ αὐτῶν	ὡς	ταῦτα καλῶς γραφόντων Πολέμων ἐν
[13, 83]	ὅτ' ἔφησεν ἐξ Υπερβορέων παραγεγονέναι,	ὡς	τάχιστα ὤφθη εἰς τὴν ἀγορὰν
[13, 68]	ἀποστάντος. Καὶ τῆς μὲν Πυθιονίκης	ὡς	τεθνηκυίας μέμνηται, τῆς δὲ Γλυκέρας
[13, 75]	καρδίαν ἰαίνει. Λέγει δὲ καὶ	ὡς	τῆς Μεγαλοστράτης οὐ μετρίως ἐρασθείς,
[13, 19]	Αντίγονος ὁ Καρύστιος, προμαντευόμενος ὑμῶν,	ὡς	τὀ εἰκός, περὶ τοῦ βίου
[13, 14]	Χαιρήμονά φησι τὸν τραγικὸν λέγειν,	ὡς	τὸν οἶνον τῶν χρωμένων τοῖς
[13, 47]	ὅτι ἑκκαιδεκαέτης, Μικρός γε, ἔφη,	ὡς	τοσούτον ἐτῶν. Νεανίσκων δέ τινων
[13, 92]	πόλεων καὶ μάλιστα ἡ Λακεδαιμονίων,	ὡς	Χαμαιλέων φησὶ ἐν τῷ περὶ
[13, 86]	ἠρίστων σφόδρα σκυθρωπῶς καὶ εὐσχημόνως,	ὡς	ᾤοντο, οὐχ ὅτι ἡμῶν τινα
[13, 76]	Αλλ' ἐγώ τᾶσδ' ἕκατι κηρὸς	ὥς	δαχθεὶς ἕλᾳ ἱρᾶν μελισσᾶν τήκομαι,
[13, 53]	τὸν τῆς ἡδονῆς τοῖχον ὑποσκάπτοντες,	ὥς	που ό Ἐρατοσθένης ἔφη. Κἀμοὶ
[13, 54]	τὸν τῆς ἡδονῆς τοῖχον ὑποσκάπτοντες,	ὥς	που ό Ἐρατοσθένης ἔφη. Κἀμοὶ
[13, 27]	οὓς ἐδίδαξαν ἀριστερὰ γράμματα Μοῦσαι,	ὥς	τις ἔφη τῶν παρῳδῶν. ~Εγὼ
[13, 92]	διότι τοὺς τὰς τῶν λόγων,	ὥς	φασι, δυνάμεις παραδιδόντας τοῖς νέοις
[13, 42]	χρήσας τότε. Εν συμποσίῳ δ'	ὥς	φασι, παρὰ τῇ Μανίᾳ παρεδέξατ'
[13, 20]	νῦν οἱ Αθάνατοι καλούμενοι Αἰθίοπες,	ὥς	φησι Βίων ἐν Αἰθιοπικοῖς. Ως
[13, 70]	δραχμῶν φοιτᾶν πρὸς τὸν βουλόμενον,	ὥς	φησι Γοργίας ἐν τῷ περὶ
[13, 92]	Ζήνωνος τοῦ Επικουρείου ἐξαιτηθεὶς ἀνῃρέθη,	ὥς	φησι Δημήτριος ὁ Μάγνης ἐν
[13, 65]	θυγατέρα ἐξέδοτο Φράστορι τῷ Αἰγιαλεῖ,	ὥς	φησι Δημοσθένης ἐν τῷ κατὰ
[13, 65]	δι' αὐτὴν καὶ Λαμπιτὼ προσηγορεύετο,	ὥς	φησι Δίυλλος· ἐκαλεῖτο δἐ καὶ
[13, 59]	οὐκ ἔτι εἶπεν ἄλλην δίκην,	ὥς	φησι Επρμιππος. Ο δὲ Υπερείδης
[13, 37]	καὶ τῆς Αριστοξένης. ~Θεμιστοκλῆς τε,	ὥς	φησι Ιδομενεύς, οὐχ ἅρμα ζευξάμενος
[13, 10]	ὁ Κρισαικὸς δὲ πόλεμος ὀνομαζόμενος,	ὥς	φησι Καλλισθένης ἐν τῷ περὶ
[13, 4]	τοὺς πρὸς Αριάδνην ὅρκους παρέβη,	ὥς	φησι Κέκρωψ. Φερεκύδης προστίθησι καὶ
[13, 56]	πυρκαιῆς. Περικλῆς δὲ ὁ Ολύμπιος,	ὥς	φησι Κλέαρχος ἐν πρώτῳ Ἐρωτικῶν,
[13, 70]	Εκάτερος γὰρ τούτων τῶν ποιητῶν,	ὥς	φησι Κλέαρχος ἐν τοῖς Ερωτικοῖς,
[13, 84]	τυχεῖν, μάθετε παύονται οἱ ἔρωτες,	ὥς	φησι Κλέαρχος. ῇ τε γὰρ
[13, 10]	ἐπ' Αἴγυπτον δὲ Καμβύσου στρατεία,	ὥς	φησι Κτησίας, διὰ γυναῖκα ἐγένετο.
[13, 1]	καὶ εἰληφέναι καὶ δεδωκέναι πληγάς,	ὥς	φησι Λυκόφρων ὁ Χαλκιδεὺς ἐν
[13, 66]	ἐραστήν. Εφ' οἷς Ιωνες ἀγασθέντες,	ὥς	φησι Μενέτωρ ἐν τῷ περὶ
[13, 61]	ἑταίρας ἦν υἱὸς Ολυμπίας Λακαίνης,	ὥς	φησι Νικίας ὁ Νικαιεὺς ἐν
[13, 70]	καλοῦ Φάωνος ἐρασθεῖσα περιβόητος ἦν,	ὥς	φησι Νύμφις ἐν Περίπλῳ Ασίας.
[13, 31]	Αφροδίτης ἱερόν ἐστι παρὰ Αβυδηνοῖς,	ὥς	φησι Πάμφιλος· κατεχομένης γὰρ τῆς
[13, 51]	ἀλλὰ καὶ ταῖς ἄλλαις δούλαις,	ὥς	φησι Πολέμων έν τοῖς περὶ
[13, 34]	μεθ' ἡμῶν. ~Εν δὲ Λακεδαίμονι,	ὥς	φησι Πολέμων ὁ περιηγητὴς ἐν
[13, 67]	τε αὐτὴν ἐπὶ τὰς ταφάς,	ὥς	φησι Ποσειδώνιος ἐν τῇ δευτέρᾳ
[13, 46]	πότον ὡς διαφθειρούσης τοὺς νέους,	ὥς	φησι Σάτυρος ἐν τοῖς Βίοις,
[13, 5]	εἴκοσι καὶ δυσὶν οἷς ἐβασίλευεν,	ὥς	φησι Σάτυρος ἐν τῷ περὶ
[13, 89]	μετ' αὐτὸν τυραννεύσαντι. Συνέβη δέ	ὥς	φησι, τὸν Χάρμον ἐραστὴν τοῦ
[13, 75]	ψακάδεσσιν. ~Αρχύτας δ' ὁ ἁρμονικός,	ὥς	φησι Χαμαιλέων, Αλκμᾶνα γενομέναι τῶν
[13, 84]	δ' ἐστὶν ἔργον τὸ ἄγαλμα,	ὥς	φησιν Αδαῖος ὁ Μιτυληναῖος ἐν
[13, 59]	ἔχουσα ἐπιγραφὴν Φρύνη Επικλέους Θεσπική»	ὥς	φησιν Αλκέτας ἐν β' περὶ
[13, 19]	~Ο δὲ σοφὸς ἐκεῖνος Ζήνων,	ὥς	φησιν Αντίγονος ὁ Καρύστιος, προμαντευόμενος
[13, 3]	καὶ διὰ τὸ τὴν βασιλίδα,	ὥς	φησιν Δίνων ἐν τοῖς Περσικοῖς,
[13, 56]	καὶ συνῆν ταύτῃ μέχρι θανάτου,	ὥς	φησιν Ἕρμιππος ἐν τῷ περὶ
[13, 12]	καὶ ἐπονειδίστου βίου. Σάμιοι δέ,	ὥς	φησιν Ερξίας ἐν Κολοφωνιακοῖς, γυμνάσιον
[13, 61]	δὲ δυσμαῖς ὢν τοῦ βίου,	ὥς	φησιν Ηγήσανδρος, Αρχίππην ἠγάπησεν τὴν
[13, 78]	Μελὰνιππος δ' ἦν τὰ παιδικά,	ὥς	φησιν Ηρακλείδης ὁ Ποντικὸς ἐν
[13, 63]	ὁ ῥήτωρ περὶ τὰ ἀφροδίσια,	ὥς	φησιν Ιδομενεύς. Αριστάρχου γοῦν τινος
[13, 89]	εἶδος πάνυ καλὴ καὶ σοφή,	ὥς	φησιν Ιππίας ὁ σοφιστὴς ἐν
[13, 34]	ἦν αὐτοῦ τῆς ὥρας ἐραστής,	ὥς	φησιν Λυσίας ὁ ῥήτωρ ἐν
[13, 64]	διαδήματος κοινωνὸν εἶχε τῆς βασιλείας,	ὥς	φησιν Νικόλαος ὁ Δαμασκηνός. Πτολεμαῖός
[13, 18]	τὸν πώγωνα κατ' Αλέξανδρον εὑρημένους,	ὥς	φησιν ὑμῶν ὁ Χρύσιππος ἐν
[13, 46]	ἐριστικὰ σοφίσματα διδάσκοντα, ἐμέ τε	ὡσαύτως.	Μηθὲν οὖν διαφέρειν ἐπιτριβουμένοις καὶ
[13, 85]	ἀπωτέρω τῶν ἐκκομιζόντων τὸν Κοίρανον,	ὡσεὶ	συνεκφερόντων καὶ συγκηδευόντων τὸν ἄνθρωπον.
[13, 79]	τὰς διηγήσεις ταύτας, κἂν ψευδεῖς	ὦσιν,	ἀληθεῖς εἶναι πιστεύετε, καὶ τὰ
[13, 26]	τοῖς ἀετοῖς· οὗτοι γὰρ ὅταν	ὦσιν	νέοι ἐκ τῶν ὀρῶν πρόβατ'
[13, 9]	σύμφορον νέα στι πρεσβύτῃ γυνή.	Ωσπερ	γὰρ ἄκατος οὐδὲ μικρὸν πείθεται
[13, 80]	ἐμὲ εὐφρανεῖ ὡς σἐ λυπήσει.	Ωσπερ	γὰρ ἦν ἐρωτικὸς ὁ βασιλεὺς
[13, 47]	ἀλλ' έφοίτα μόνον, Παιδίον, ἐφη,	ὤσπερ	πρὸς Ἱππόμαχον τὸν παιδοτρίβην μνᾶν
[13, 61]	τί πράττει Αρχίππη χαριέντως ἔφη	Ὥσπερ	αἱ γλαῦκες ἐπὶ τάφον κάθηται.
[13, 29]	Ως δ' ἐδείπνει κοσμίως, οὐχ	ὥσπερ	ἄλλαι τῶν πράσων ποιούμεναι τολύπας
[13, 78]	δὲ οἱ καὶ τὰς παλαὶστρας	ὥσπερ	ἀντιτειχίσαμτα ταῖς ἰδίαις ἀκροπόλεσιν ἐνεπίμπρασάν
[13, 5]	μὲν εἰς τοὺς πολέμους γυναῖκας,	ὥσπερ	Δαρεῖος ὁ ὑπ' Αλεξάνδρου καταλυθείς,
[13, 90]	περὶ σωφροσύνης γίνεσθαι καὶ οἰκονομίας,	ὥσπερ	ἐν τοῖς βαρβάροις ἑτέρωθι δὲ
[13, 57]	φαρμάκοις ἀπέκτεινεν. ~Καὶ ὁ Οὐλπιανόύς,	ὥσπερ	ἕρμαιόν τι, ἔτι λαλοῦντος τοῦ
[13, 6]	πρῶτα μὲν τὴν Πλαγγόνα, ἥτις	ὥσπερ	ἡ Χίμαιρα πυρπολεῖ τοὺς βαρβάρους
[13, 20]	ταῦρος γίνεται, ἀετὸς πτεροῦται πολλάκις,	ὥσπερ	καὶ ἐπ' Αἰγινῃ. Σωκράτης δ'
[13, 27]	ἐστιν ἥδιστον ἀποθανεῖν βινοῦνθ' ἅμα,	ὥσπερ	λέγουσιν ἀποθανεῖν Φορμίσιον. Ἢ ἥδιστόν
[13, 45]	κακῶν» ἢ Γλυκέρον, Μέλλει γὰρ	ὥσπερ	μαινίδας ἀποτηγανίζειν, φησί, μου τὸ
[13, 6]	μὲν γνοὺς ταῦτ' ἀπῆλθεν εὐθὺς	ὥσπερ	Οἰδίπους> οὐδ' ἰδειν δόξας ἐκείνην,
[13, 29]	ἀλλ' ἑκάστου μικρὸν ἂν ἀπεγεύεθ'	ὥσπερ	παρθένος Μιλησία. Αντιφάνης Υδρίᾳ· Οὗτος
[13, 29]	ἐφίλησεν οὐχὶ συμπιέσασα τὸ στόμα	ὥσπερ	πολέμιον, ἀλλὰ τοῖσι στρουθίοις χανοῦσ'
[13, 57]	οἷδα τοῦτ' εἰρηκότα ἐν Νεαίρᾳ·	Ὥσπερ	Σέλευκος δεῦρ' ἔπεμφε τὴν τίγριν,
[13, 23]	γελώσα, διατελεῖ τὴν ἡμέραν ἔνδον,	ὥσπερ	τοῖς μαγείροις ἅ παράκειθ' ἑκάστοτε,
[13, 6]	Δι' οὐχὶ περιπεπλασμέναι ψιμυθίοις οὐδ'	ὥσπερ	ὑμεῖς συκαμίνῳ τὰς γνάθους κεχριμέναι.
[13, 23]	προσθεῖσαι τοιαῦτα τοὔκλυτον τῆς κοιλίας	ὡσπερεὶ	κοντοῖσι τούτοις εἰς τὸ πρόσθ'
[13, 6]	παραπέφυκε δ' ἡ Γνάθαινα πλησίον,	ὥστ'	ἀπαλλαγεῖσι ταύτης ἔστι διπλάσιον κακό.
[13, 54]	κήποις, Ἐπικούρῳ δὲ καὶ ἀναφανδόν·	ὥστ'	ἐκεῖνον πολλἠν φροντίδα ποιούμενον αὐτῆς
[13, 53]	κήποις, Ἐπικούρῳ δὲ καὶ ἀναφανδόν·	ὥστ'	ἐκεῖνον πολλἠν φροντίδα ποιούμενον αὐτῆς
[13, 95]	οὕτως ὑπ' αὐτοῦ δεινὰ πάσχουσιν	ὥστ'	ἐκλιπόντες τὰς αὑτῶν οἰκίας ἑτέρας
[13, 2]	ἐγένετο τότε διὰ σπάσιν ἀνθρώπων,	ὥστ'	ἐξεῖναι καὶ δύο ἔχειν γυναῖκας
[13, 27]	ἔφη· Ουχ ὧδ' ἐμόγησαν ἐλπίδες	ὥστ'	ἐχθρῶν συμμαχίαν καλέσαι, φησὶν ὁ
[13, 67]	Αἰγίνης Αθήναζε μετενεγκαμένης τὴν πορνείαν	ὥστε	γίνεσθαι μὴ μόνον τρίδουλον, ἀλλὰ
[13, 3]	τῆς ἐν ταῖς ἀδηφαγίαις ἀπεψίας,	ὥστε	εἰκότως ἔρρωντο τῷ γήρᾳ. Εοικεν
[13, 75]	οὐδεὶς ἡγεῖτο φορτικοὺς τοὺ ἐρωτικούς,	ὥστε	καὶ Αἰσχύλος μέγας ὢν ποιητὴς
[13, 52]	κατὰ Αρισταγόρας β' λέγων οὕτως·	Ὥστε	Λαὶς μὲν ἡ δοκοῦσα τῶν
[13, 23]	τῆς τέχνης· εὐθὺς ἀναπλάττουσι ταύτας,	ὥστε	μήτε τοὺς τρόπους μήτε τὰς
[13, 95]	ἡμέρᾳ ἀπαιτήσοντες τὰ ὀφειλόμενα ἔρχονται	ὥστε	οἶεσθαι τοὺς παριόντας ἐπ' ἐκφορὰν
[13, 31]	Εταίρας μνῆμα, εἰς ὕψος ἄρας	ὥστε	περιοδεύοντος αὐτοῦ τὴν ἐντὸς τοῦ
[13, 95]	οἱ ἐν τῷ Πειραιεῖ διάκεινται	ὥστε	πολὺ ἀσφαλέστερον εἶναι δοκεῖν εἰς
[13, 16]	δ' ἐμέ, ἴσον μετρῶν ὀφθαλμόν,	ὥστε	τέκτονος παρὰ στάθμην ἰόντος ὀρθοῦται
[13, 23]	τις ἰσχία· ὑπενέδυσ' ἐρραμέν' αὐτήν,	ὥστε	τὴν εὐπυγίαν ἀναβοᾶν τοὺς εἰσιδόντας.
[13, 43]	μετὰ Γναθαίνης ἀξιοῦν πρῷον γενόμενον,	ὥστε	τὴν πυγὴν ἅπαξ αὐτῷ παρασχεῖν·
[13, 12]	τινὸς διαλαβεῖν προεστάναι τὸν Ερωτα	ὥστε	τῆς Ακαδημίας ἐκδήλως τῇ Αθηνᾷ
[13, 95]	ἧς ἐρᾶν προσποιησάμενος οὕτω διέθηκεν	ὥστε	τὸν μὲν ἄνδρα αὐτῆς καὶ
[13, 23]	λεπτὸν ὀρθὸν ἐν τοῖς χείλεσιν·	ὥστε	τῷ χρόνῳ σέσηρεν, ἄν τε
[13, 26]	νέον· οὕτω δὲ τιθασὸς γέγονεν	ὥστε,	ὦ φίλτατε, τἀργύριον ἐκ τῆς
[13, 44]	ἔφη, μέλλω φιλεῖν τὸν μηδὲν	ὠφέλημα,	τὸν ὑπὸ τὰς στέγας τὸν
[13, 83]	ἐξ Υπερβορέων παραγεγονέναι, ὡς τάχιστα	ὤφθη	εἰς τὴν ἀγορὰν ἐμβαλοῦσα ἐμμανῶν
[13, 6]	πάντα τὰ σκεύη γὰρ ἕλκων	ᾤχετ'	ἐκ τῆς οἰκίας. Οἱ Σινώπῃ
[13, 82]	ἁρπάσας τὸ τοῦ Σοφοκλέους χλανίδιον	ᾤχετο,	καταλιπὼν τῷ Σοφοκλεῖ τὸ παιδικὸν
[13, 86]	ἐστίν, ἐν ταῖς διαζώστραις γυμναὶ	ὠχροῦντο,	οὐκ ἔτι κατεῖχον αὑτοὺς οἱ