>

Livre, Chap.
[13, 33]	Κορίνθῳ, αἵτε τὰς χλωρᾶς λιβάνου	ξανθὰ	δάκρη θυμιᾶτε, πολλάκι ματέρ' Ερώτων
[13, 75]	ἔδειξε δῶρον μάραικα παρθένων ἁ	ξανθὰ	Μεγαλοστράτα. Καὶ Στησίχορος δ' οὐ
[13, 2]	περιτιθέντας Σωκράτει δύο γαμετὰς γυναῖκας,	Ξανθίππην	καὶ τὴν Αριστείδου Μυρτώ, οὐ
[13, 93]	συγγράμματα, ἐχαρίσθη δὲ αὐτῷ ὑπὸ	Ξανθίππης	τῆς Σωκράτους γυναικὸς μετὰ τὸν
[13, 25]	καὶ κατεσκευασμένας. Εστᾶσι γυμναί, μὴ	ξαπατηθῇς·	πάνθ' ὅρα. Οὐκ εὖ σεαυτοῦ
[13, 66]	πετραίη πολλὰς βόσκουσα κορώνας, εὐήθης	ξείνων	δέκτρια Πασιφίλη. Οτι δὲ καὶ
[13, 7]	ἔχουσι καὶ κάμνειν λέγουσ' ἑκάστοτε.	Ξέναρχος	δ' ἐν Υπνῳ φησίν· εἶτ'
[13, 24]	ναύαρχον ἐξεπέμψατο. Επιτιμᾷ δὲ καὶ	Ξέναρχος	ἐν Πεντάθλῳ τοῖς παραπλησίως σοι
[13, 81]	τόδε σοι ἀρέσκει ἄρα, ῷ	ξένε,	τὸ Σιμωνίδειον, κάρτα δοκέον τοῖς
[13, 20]	τὸ γυμνοῦν τὰς παρθένους τοῖς	ξένοις.	Εν Χίῳ δὲ τῇ νήσῳ
[13, 65]	δε Νέαιρα ἦν {Στρατοκλείδου} ἐρωμένη	Ξενοκλείδου	τοῦ ποιητοῦ καὶ Ιππάρχου τοῦ
[13, 92]	φησίν Τοῦτ' ἔστιν Ακαδήμεια, τοῦτο	Ξενοκράτης	Πόλλ' ἀγαθὰ δοῖεν οἱ θεοὶ
[13, 35]	ἐγὼ Ζαριάδρης. Ἣ δὲ κατανοήσασα	ξένον	ἄνδρα καὶ καλὸν καὶ ὅμοιον
[13, 44]	Γναθαίνιον εἰς Πειραιᾶ κατέβαινε πρὸς	ξένον	τινὰ ἔμπορον ἐραστὴν εὐτελῶς ἐπ'
[13, 89]	ἕκτῃ καὶ πεντηκοστῇ τῶν Ιστοριῶν	Ξενοπείθειαν	τὴν Λυσανδρίδου μητέρα πασῶν τῶν
[13, 42]	σοι. Εἶναι δοκῶν αὐτόμολος ἄνθρωπος	ξένος	καὶ παρεπιδημήσας Αθήνησίν ποτε τὴν
[13, 36]	δ' ἦν αὐτῷ ὄνομα) ἦν	ξένος.	Οὗτος ὁ Νάνος ἐπιτελῶν γάμους
[13, 44]	ἀναγράφει· Εἰς τὰς Αθήνας παρεπιδημήσας	ξένος	σατράπης πάνυ γέρων, ὡς ἐνενήκοντ'
[13, 81]	οἶνον καὶ δεξιῷ. Ερμησίλεω δὲ	ξένου	οἱ ἐόντος καὶ προξένου Αθηναίων
[13, 43]	Καὶ τῶν ἐραστῶν Συριακοῦ τινος	ξένου	πέμψαντος αὐτῃ χιόνα σαπέδρην θ'
[13, 41]	πολλοὺς ἐραστὰς καὶ πολίτας καὶ	ξένους	ἔχουσ' ὅπου περὶ τῆς> γυναικός
[13, 33]	τοιούτου νομίμου περὶ τὴν θὲον	Ξενοφῶν	ὁ Κορίνθιος ἐξιὼν εἰς Ολυμπίαν
[13, 33]	ἄλσος φορβάδων κορᾶν ἀγέλαν ἑκατόγγυιον	Ξενοφῶν	τελέαις ἐπήγαγ' εὐχωλαῖς ἰανθείς. Ητξατο
[13, 33]	τὰς ἑταίρας, αἳ παραγενομένου τοῦ	Ξενοφῶντος	καὶ θύοντος τῇ Αφροδίτῃ συνέθυσαν.
[13, 45]	πρῴην δύο χρυσοῦς λαβοῦσα παρεγένου	ξένῳ	τινί; Περίμενε τοίνυν καὶ σύ,
[13, 79]	τῶν τοιούτων ἐρώτων κατάρξασθαι Λάιον	ξενωθέντα	παρὰ Πέλοπι καὶ ἐρασθέντα τοῦ
[13, 89]	Βαγαβάζου γυνή, ἥτις ἦν ὁμοπάτριος	Ξέρξου	ἀδελφή, ὄνομα Ανοῦτις, καλλίστη ἦν
[13, 71]	ποταμοῦ δαρδάνη δὲ θανοῦσαν ὑπὸ	ξηρὴν	θέτο γαῖαν κλαίων, αἰάζων δ'
[13, 73]	ἐρᾷ μἐν ὄμβρου γαῖ' ὅτε	ξηρὸν	πέδον ἄκαρπον αὐχμῳ νοτίδος ἐνδεῶς
[13, 88]	ὡς ἀγάλματος αὐτοῖσι βοστρύχοισιν ἐκπεπλασμένου	ξουθοῖσιν	ἀνέμοις ἐνετρύφων φορούμεναι. Εν δὲ
[13, 23]	ἡνίκ' ἂν πολώσιν αἰγων κρανία,	ξυλήφιον	μυρρίνης ἔχουσα λεπτὸν ὀρθὸν ἐν
[13, 55]	κατὰ φθόνον καὶ δυσζηλίαν {ταῖς}	ξυλίναις	χελώναις τυπτομένην ἐν Αφροδίτης ἱερῷ.
[13, 43]	δὲ πράττειν εἰς τὰ λοιπὰ	ξυμβολὰς.	Γνάθαινα δ' αὑτῆς εἶπε πρὸς
[13, 33]	μελίφρονος ἀρχὰν εὑρὸμενον σκολιοῦ ξυνάορον	ξυναῖς	γυναιξί. Δῆλον γὰρ ὅτι πρὸς
[13, 33]	τοιάνδε μελίφρονος ἀρχὰν εὑρὸμενον σκολιοῦ	ξυνάορον	ξυναῖς γυναιξί. Δῆλον γὰρ ὅτι
[13, 18]	οὐδείς ἐστιν διὰ τὸ πάντας	ξύρεσθαι.	Εν Βυζαντίῳ δὲ ζημίας ἐπικειμένης
[13, 18]	Ρόδῳ δὲ νόμου ὄντος μὴ	ξύρεσθαι	οὐδ' ὁ ἐπιληψόμενος οὐδείς ἐστιν
[13, 18]	γένεια περιφέρετε τοὺς ἐρωμένους· τοῦ	ξύρεσθαι	τὸν πώγωνα κατ' Αλέξανδρον εὑρημένους,
[13, 18]	δὲ οὕτως ὁ φιλόσοφος· Τὸ	ξύρεσθαι	τὸν πώγωνα κατ' Αλέξανδρον προῆκται,
[13, 18]	ζημίας ἐπικειμένης τῷ ἔχοντι {κουρεῖ}	ξυρὸν	οὐδὲν ἧππον πάντες χρῶνται αὐτῷ.
[13, 18]	που· ἂν> πιττοκοπούμενόν τιν' ἢ	ξυρούμενον	ὁρᾷς, τοῦτον ἔχει τι θάτερον·
[13, 18]	παρῇσι φῶς ἔρωτος. ~Υμεῖς δὲ	ξυρουμένους	τὰ γένεια περιφέρετε τοὺς ἐρωμένους·
[13, 19]	ἀργύριον ἐπτοῆσθαι καὶ ἐρωμένους περιάγεσθαι	ξυρουμένους	τὴν ὑπήνην καὶ τὸν ὄρρον

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/09/2005