>

Livre, Chap.
[13, 81]	οὐκ ἂν ἔτι καλὸς φαίνοιτο.	ὐ	κάρτα δεῖ τὸ καλὸν τῶ
[13, 24]	Κύπριν αἰσχίστην νόσων πασῶν, διώκειν,	ὕβρεος	οὐ πόθου χάριν. Ελλάδος ἔγωγε
[13, 2]	ἵνα τὴν ἐκ τοῦ πράγματος	ὕβριν	φεύγοντες φιλοστοργῶσί τε καὶ ἐν
[13, 24]	ὕφεσιν ἑστώσας, οἵας Ηριδανὸς ἁγνοῖς	ὕδασι	κήπεύει κόρας, μικροῦ πρίασθαι κέρματος
[13, 24]	ὕφεσιν ἑστώσας, οἵας Ηριδανὸς ἁγνοῖς	ὕδασι	κηπεύει κόρας· παρ' ὧν βεβαίως
[13, 68]	ἐδίδαξεν Διονυσίων ὄντων ἐπὶ τοῦ	Υδάσπου	{τοῦ} ποταμοῦ εἴτε Πύθων ἦν
[13, 6]	τρίκρανος Σκύλλα, ποντία κύων, Σφίγξ,	Υδρα,	λέαιν' ἔχιδνα, πτηνά θ' Αρπυιῶν
[13, 6]	Σινώπῃ δ' αὖ συνόντες οὐχ	Υδρᾳ	σύνεισι νῦν Γραῦς μὲν αὐτή,
[13, 29]	ἀπεγεύεθ' ὥσπερ παρθένος Μιλησία. Αντιφάνης	Υδρίᾳ·	Οὗτος δ' ὃν λέγω ἐν
[13, 55]	παρὰ τῷ Πηνειῷ σημεῖον ἔχοντα	ὑδρίαν	λιθίνην καὶ έπίγραμμα τόδε· Τῆσδέ
[13, 6]	θέρους, ἀπὸ τῶν μὲν ὀφθαλμῶν	ὑδρορρόαι	δύο ῥέουσι μέλανος, ἐκ δὲ
[13, 74]	οὐδὲ θανεῖται, ἔς τ' ἄν	ὕδωρ	οἴνῳ συμμιγνύμενον κυλίκεσσι παῖς διαπομπεύῃ,
[13, 45]	φήσ' ἐπεὶ ἤδη διάμεστος τῶν	ὑείων	ἐγένετο ἐπ' αἴγει οἷός ἐστιν
[13, 89]	Εξέδωκεν δἐ καὶ Ιππάρχῳ τῷ	υἱεῖ	τὴν παραιβατήσασαν αὑτῷ γυναῖκα Φύην
[13, 76]	Πειθώ τ' ἔναιεν καὶ Χάρις	υἱὸν	Αγησιλάου. ~Ολως δὲ τοὺ παιδικοὺς
[13, 37]	Ιστοριῶν Εὐτέρπης αὐτὸν εἶναί φησι	υἱόν.	Κῦρος δὲ ὁ ἐπὶ τὸν
[13, 38]	ἑταίρας τὸ γένος ἀπὸ Παφλαγονίας	υἱόν	φησι γενέσθαι Καρύστιος ἐν Ιστορικοῖς
[13, 58]	ἐκ τῆς πατρῴας οἰκίας τὸν	ὑἱὸν	ἀποβαλὼν Γλαύκιππον Μυρρίνην τὴν πολυτελεστάτην
[13, 71]	πως λέγων ~Οἵην μὲν φίλος	υἱὸς	ἀνήγαγεν Οἰάγροιο Αγριόπην Θρῇσσαν στειλάμενος
[13, 65]	Παιανιέως, ὃς ἦν Δήμωνος μὲν	υἱός,	Δημοχάρους δὲ ἀδελφιδοῦς. Τὴν δὲ
[13, 36]	Πρωτιάδαι καλούμενον· Πρῶτις γὰρ ἐγένετο	υἱὸς	Εὐξένου καὶ τῆς Αριστοξένης. ~Θεμιστοκλῆς
[13, 38]	στρατηγήσας Αθηναίων ἐπιφανῶς ἑταίρας ἦν	υἱὸς	Θρᾀττης τὸ γένος, σεμνῆς δ'
[13, 71]	λαβεῖν βιότου. Οὐ μὴν οὐδ'	υἱὸς	Μήνης ἀγέραστον ἔθηκεν Μουσαῖος Χαρίτων
[13, 61]	ὁ Βορυσθενίτης φιλόσοφος ἑταίρας ἦν	υἱὸς	Ολυμπίας Λακαίνης, ὥς φησι Νικίας
[13, 38]	ὅτι δι' αὐτὴν Κόνωνος εἰμι	υἱός.	Φιλέταιρον δὲ τὸν Περγάμου καὶ
[13, 64]	τὴν ἐν Εφέσῳ διέπων φρουρὰν	υἱὸς	ὢν τοῦ Φιλαδέλφου βασιλέως Εἰρήνην
[13, 79]	παρὰ Πέλοπι καὶ ἐρασθέντα τοῦ	υἱοῦ	αὐτοῦ Χρυσίππου, ὃν καὶ ἁρπάσαντα
[13, 56]	καταφερής· ὅστις καὶ τῇ τοῦ	υἱοῦ	γυναικὶ συνῆν, ὡς Στησίμρροτος ὁ
[13, 95]	μὲν ἄνδρα αὐτῆς καὶ τοὺς	υἱοὺς	πτωχοὺς ἐποίησεν, αὐτὸν δὲ ἀντὶ
[13, 83]	παραγενομένῳ τῷ Πυθοδώρου τοῦ Σικυωνίου	υἱῷ	ἀποκερουμένῳ τὴν κόμην, ὄντι καλῷ
[13, 83]	ἀπερστάλη. Τῷ Επιλύκου τοῦ Αμφιπολίτου	υἱῷ	ὄντι καλῷ Δαμίππῳ Πλεισθένους ἀνάθημα
[13, 83]	δὲ Λυκόλα {τῷ} τοῦ Τριχονείου	υἱῷ	Φυκίδᾳ ὄντι καλῷ Ονόμαρχος ἔδωκεν,
[13, 89]	κοινωνίαν ὁ Πεισίστρατος Ιππάρχῳ τῷ	υἱῷ,	ὡς Κλείδημος ἱστορεῖ ἐν η'
[13, 24]	εἰς οὐδὲν δέον τὰ τῶν	υἱῶν	κέρματα. Οντως γὰρ ἄριστα χωλὸς
[13, 55]	τῶν έν Σικελίᾳ Θαυμαζομένων ἐξ	Ὑκκάρου	φησὶν Σικελικοῦ φρουρίου εἶναι τήν
[13, 55]	τῇ τρισκαιδεκάτῃ τῶν Ιστοριῶν ἐξ	Ὑκκάρων·	καθὰ καὶ Πολέμων εἴηκεν, ἀναιρεθῆναι
[13, 92]	εἶτ' οὐκ ἐγὼ δικαίως πάντας	ὑμᾶς	τοὺς φιλοσόφους μισῶ μισοφιλολόγους ὄντας
[13, 18]	ἐπὶ πορφυραῖς παρῇσι φῶς ἔρωτος.	~Υμεῖς	δὲ ξυρουμένους τὰ γένεια περιφέρετε
[13, 86]	καὶ ὁ ἄρρην ἐλέφας πολλάκις.	~Υμεῖς	δὲ, ὦ φιλοσόφοι, καὶ τῶν
[13, 84]	παντελῶς Σαπφοῦς, Μελήτου, Κλεομένους, Λαμυνθίου.	Υμεῖς	δέ, ὦ φιλόσοφοι, κἂν ἐρασθέντες
[13, 79]	ταῖς πρὸς τὸν Νεάνθην Αντιγραφαῖς.	Υμεῖς	δἐ, ὦ Κύνουλκε, τὰς διηγήσεις
[13, 48]	καὶ> ἄμας, Εἰ ταῦτ' εἰχεθ᾽	ὑμεῖς,	εἶπεν ἡ Γνάθαινα, ἐνέχυρα θέντες
[13, 54]	ὁ Μυρτίλος Μή τι τοιοῦτοι	ὑμεῖς	οἱ φιλόσοφοι, ἔφη, οἱ καὶ
[13, 53]	ὁ Μυρτίλος Μή τι τοιοῦτοι	ὑμεῖς	οἱ φιλόσοφοι, ἔφη, οἱ καὶ
[13, 6]	οὐχὶ περιπεπλασμέναι ψιμυθίοις οὐδ' ὥσπερ	ὑμεῖς	συκαμίνῳ τὰς γνάθους κεχριμέναι. Κἂν
[13, 93]	τὴν φύσιν περιττὴν ἔχοντος, ὧνπερ	ὑμεῖς	τὰ χείρω μερισάμενοι τηρεῖτε. Αἰσθήσει
[13, 84]	στέφανον ἀνῃρημένη. ~Ορᾶτε οὖν καὶ	ὑμεῖς,	ὦ φιλόσοφοι, οἱ παρὰ φύσιν
[13, 80]	ἐν Διθυράμβοις Αργύννου φησὶν ἐρώμενον	Υμέναιον	γενέσθαι. Αντιγόνου δὲ τοῦ βασιλέως
[13, 62]	Αρχίας κύριός ἐστιν, ὁ δ'	Υμέναιος	ἐπιτήδειος, ὁ Φιλωνίδης δ' ἐρᾶν
[13, 30]	νὴ τὀν Δία. ~Ο δὲ	ὑμέτερος	φιλοσοφομειρακίσκος τοιοῦτος οἷον Αλεξις ἢ
[13, 45]	τὴν Αττικὴν ὠνησόμενος χελιδονείους ἰσχάδας	Υμήττιόν	τε φορτιούμενος μέλι. Λέγεται δ'
[13, 28]	ὡραίας πρότερον, νῦν δ' οὐχ	ὑμῖν	ἀγορεύω ἄρτι χνοαζούσας αὐλητρίδας, αἵ
[13, 33]	οὐράνιαι πτάμεναι νοήμα ποττὰν Αφροδίταν·	ὑμῖν	ἄνωθεν ἀπαγορίας ἔπορεν, ὦ παῖδες,
[13, 87]	οἰνοηθητὰς ἑβδομήκοντα, μυροποιοὺς τεσσαράκοντα. Καὶ	ὑμῖν	δέ, ὦ ἑταῖροι, λέγω ὅτι
[13, 14]	ἥδιον ἢ τὸ θεωρίκον ἔχουσιν	ὑμιν	διανέμειν ἑκάστοτε. Αριστοφῶν δὲ ἐν
[13, 70]	μικροῦ, ἔφη, ἄνδρες φίλοι, ἐξελαθόμεν	ὑμῖν	εἰπεῖν τήν τε Αντιμάχου Λυδήν,
[13, 28]	Αὔρας ἢ τὸν Αρισταγόρου Μαμμάκυθον	ὑμῖν	ὀρχηστρίδας εἶπον ἑταίρας ὡραίας πρότερον,
[13, 42]	μειράκια, τί δοκεῖ τῶν ἀγρίων	ὑμῖν	ποτε ἐν τοῖς ὄρεσι τάχιστα
[13, 93]	πάντων περιττότατον ὧν οὐδέτερον πρόσεστιν	ὑμῖν	τοῖς τὸν κυνικὸν βίον μιμουμένοις
[13, 72]	ἐραστὰς Αρχίλοχον καὶ Ιππώνακτα. Ταῦθ'	ὑμῖν,	ὦ ἑταῖροι, οὐκ ἀμερίμνως δοκῶ
[13, 72]	κεῖνον, ὦ χρυσόθρονε Μοῦσ' ἔνισπες	ὕμνον,	ἐκ τᾶς καλλιγύναικος ἐσθλᾶς Τήιος
[13, 74]	ἀνθρώποις θεόν. Ον ὁ σοφὸς	ὑμνῶν	αἰεί ποτε Ανακρέων πᾶσίν ἐστιν
[13, 71]	πάσας δὲ λόγων ἀνεγράψατο βίβλους,	ὑμνῶν	ἐκ πρώτης παιδὸς ἀνερχόμενος. Αὐτὸς
[13, 71]	Ο δ' ἀοιδὸς ἀηδόνος ἠράσαθ'	ὕμνων	Τήιον ἀλγύνων ἄνδρα πολυφραδίῃ. Καὶ
[13, 10]	λιμέν' ἔχουσ' ἐξευρέθη. ~Οὐδένα δὲ	ὑμῶν	ἀγνοεῖν οἴομαι, ἄνδρες φίλοι, ὅτι
[13, 19]	καὶ θρασεῖς. Καὶ δὴ τοιοῦτοι	ὑμῶν	εἰσιν οἱ πλεῖστοι, συνεσπασμένοι καὶ
[13, 29]	εἰσίοντ' ἐὰν λυπούμενος τύχῃ τις	ὑμῶν,	ἐκολάκευσεν ἡδέως· ἐφίλησεν οὐχὶ συμπιέσασα
[13, 92]	οἶδ' ὅπως κατεδέξαντο. Εμφανίζει δ'	ὑμῶν	καὶ τὸ ἀνόητον Ανάξιππος ὁ
[13, 18]	κατ' Αλέξανδρον εὑρημένους, ὥς φησιν	ὑμῶν	ὁ Χρύσιππος ἐν τῷ τετάρτῳ
[13, 15]	τοῦτο μόνον ἐξηλωκότες τὸν ἀρχηγόν	ὑμῶν	τῆς σόφιας Ζήνωνα τὸν Φοίνικα,
[13, 94]	τὰ λεχθέντα, διὰ τὸν βρένθον	ὑμῶν	τὸν πολύν, ὦ φιλόσοφοι· ἄρχεται
[13, 92]	διὰ τὰς ἐν τοῖς λόγοις	ὑμῶν	φιλοτιμίας καὶ ἔριδας καὶ τοὺς
[13, 19]	φησιν Αντίγονος ὁ Καρύστιος, προμαντευόμενος	ὑμῶν,	ὡς τὀ εἰκός, περὶ τοῦ
[13, 45]	ἐμοῦ, φίλτατε. Καλλιστίου δὲ τῆς	Υὸς	καλουμένης πρὸς τὴν ἑαυτῆς λοιδορουμένης
[13, 5]	πολέμους γυναῖκας, ὥσπερ Δαρεῖος ὁ	ὑπ'	Αλεξάνδρου καταλυθείς, ὃς περὶ τῶν
[13, 43]	μάλιστα τῶν ἐρωμένων (ᾔδει δ'	ὑπ'	αὐτῆς ἐκτενῶς ἀγαπώμενος) παρῆν ἔχων
[13, 44]	συγγεγενῆσθαι μηδενί, ἑξῆς καθιππάσθαι, δ'	ὑπ'	αὐτῆς πεντάκις. Μετὰ ταῦτ' ἀκούσας
[13, 64]	πάρεδρος τῆς Λαοδίκης Δανάη, πιστευομένη	ὑπ'	αὐτῆς τὰ πάντα, Λεοντίου δ'
[13, 95]	καπηλεῖα, οἱ δὲ γείτονες οὕτως	ὑπ'	αὐτοῦ δεινὰ πάσχουσιν ὥστ' ἐκλιπόντες
[13, 94]	ῥήτωρ τάδε λέγει. Πεισθεὶς δ'	ὑπ'	αὐτοῦ τοιαῦτα λέγοντος καὶ ἅμα
[13, 11]	θεοῖς ἔσῃ, μὴ δρῶν δ'	ὑπ'	αὐτοῦ τοῦ διδάσκεσθαι φιλεῖν ἀφαρεθήσῃ
[13, 83]	ἐμμανῶν γενομένων τῶν μάντεων διεσπάσθη	{ὑπ'	αὐτῶν} Καὶ τῶν ἀνθρώπων ὕστερον
[13, 79]	Γανυμήδους τὸν λόγον ποιούμενος Μηροῖς	ὑπαίθων	τὴν Διὸς τυραννίδα. Οὐκ ἀγνοῶ
[13, 11]	δ' Ερως σοφίας ἀρετῆς πλεῖστον	ὑπάρχειν,	καὶ προσομιλεῖν οὗτος ὁ δαίμων
[13, 41]	εἰσ' ἐπηνορθωμένοι. Τὸ μὲν οὗν	ὑπάρχον	εὐθέως ἐκ παιδἰου αὐτῇ Μέλιττ'
[13, 12]	τὸν Ερωτα θεὸν εἶναι συνεργὸν	ὑπάρχοντα	πρὸς τὴν τῆς πόλεως σωτηρίαν.
[13, 33]	ἀπάξειν αὐτῇ καὶ τὰς ἑταίρας.	~Υπάρχοντος	οὖν τοῦ τοιούτου νομίμου περὶ
[13, 95]	τὸν τραγικὸν ποιητήν Τάδ' οὐχ	ὑπάρχων,	ἀλλὰ τιμωρούμενος, καταπαύσω τὸν πρὸς
[13, 20]	{τῆς γυναικὸς} καίτοι ἐν δεινοῖς	ὑπάρχων.	Θαυμάζει γοῦν ἐπὶ κάλλει τὸν
[13, 44]	τοῦ στόματος ἠσβολωμένον· διὰ τοῦθ'	ὑπέμεινα	πολὺ λαβοῦσα χρυσίον, ἐφιλοσόφησά θ'
[13, 71]	μηνίσαντα ἠδὲ καὶ αἰνοτάτου βλέμμ'	ὑπέμεινε	κυνός, ἐν πυρὶ μὲν φωνὴν
[13, 85]	ἀπ' αὐτοῦ χωριζόμενον τὸ βρέφος	ὑπέμενεν,	τὸ δὲ εἰ μὴ βλέποι
[13, 23]	ἀφεῖλεν. Οὐκ ἔχει τις ἰσχία·	ὑπενέδυσ'	ἐρραμέν' αὐτήν, ὥστε τὴν εὐπυγίαν
[13, 47]	Νεανίσκων δέ τινων παρὰ πότον	ὑπὲρ	αὐτῆς τυπτόντων ἑαυτοὺς ἔφη πρὸς
[13, 56]	ποτὲ αὐτῆς γραφὴν ἀσεβείας λέγων	ὑπὲρ	αὑτῆς πλείονα έδάκρυσεν ἢ ὅτε
[13, 32]	συνέθηκε τόδε τὸ ἐπίγραμμα· Αἵδε	ὑπὲρ	Ελλήνων τε καὶ εὐθυμάχων πολιητᾶν
[13, 3]	αἰδεῖσθαι γαμετὴν οὖσαν τὴν Ελένην,	ὑπερ	ἧς καὶ τὴν στρατείαν ἤθροισεν
[13, 78]	ἑκὼν αὐτὸν ἐπέδωκεν {ὁ Κρατῖνος}	ὑπὲρ	τῆς θρεψαμένης ᾧ καὶ ἐπαπέθανεν
[13, 67]	τῶν μὲν ἐν Κιλικίᾳ τελευτησάντων	ὑπὲρ	τῆς σῆς βασιλείας καὶ τῆς
[13, 32]	ἑβδόμῃ, αἱ Κορίνθιαι ἑταῖραι εὔξαντο	ὑπὲρ	τῆς τῶν Ελλήνων σωτηρίας εἰς
[13, 59]	ψήφισμα, μηδένα οἰκτίζεσθαι τῶν λεγόντων	ὑπέρ	τινος μηδὲ βλεπόμενον τὸν κατηγορούμενον
[13, 34]	πόλει. Ανάθημα δ' αὐτῆς ἐστιν	ὑπὲρ	τὸ τῆς Χαλκιοίκου βοίδιόν τι
[13, 56]	αὑτῆς πλείονα έδάκρυσεν ἢ ὅτε	ὑπὲρ	τοῦ βίου καὶ τῆς οὐσίας
[13, 92]	Φίλων ὁ Αριστοτέλους γνώριμος, ἀπολογίαν	ὑπὲρ	τοῦ Σοφοκλέους Δημοχάρους πεποιηκότος τοῦ
[13, 58]	Ιδομενεὺς ἱστορεῖ. Ἐν δὲ τῷ	ὑπὲρ	Φρύνης λόγῳ Ὑπερεί δης ὁμολογῶν
[13, 35]	χώρας, ὁ δὲ Ζαριάδρης τῆς	ὑπεράνω	Κασπίων πυλῶν μέχρι τοῦ Τανάιδος.
[13, 17]	ἡ Σαπφὼ δὲ πρὸς τὸν	ὑπερβαλλόντως	θαυμαζόμενον τὴν μορφὴν καὶ καλὸν
[13, 31]	τὰς κλεῖς καὶ τὸ τεῖχος	ὑπερβᾶσαν	ἀπαγγεῖλαι τοῖς Αβυδηνοῖς. Τοὺς δ'
[13, 89]	τὴν Οξυάρτου παλλακίδα πάσας γυναῖκας	ὑπερβεβληκέναι	κάλλει. Ταύτην δ' ἀπεστάλκει δῶρον
[13, 39]	ταῖς ἐπιγραφομέναις Χρείαις φησὶν οὕτως·	Υπερβολῇ	δὲ τῆς Λεαίνης σχῆμά τι
[13, 43]	μέλανα λεπτὸν θ' ὡς ἔοιχ'	ὑπερβολῇ	καὶ λιπαρόν, ἔτι δὲ τῶν
[13, 6]	πτηνά θ' Αρπυιῶν γένη, εἰς	ὑπερβολὴν	ἀφῖκται τοῦ καταπτύστου γένους Οὐκ
[13, 83]	Προκονησίου ἐπιδημίαν, ὅτ' ἔφησεν ἐξ	Υπερβορέων	παραγεγονέναι, ὡς τάχιστα ὤφθη εἰς
[13, 58]	δὲ τῷ ὑπὲρ Φρύνης λόγῳ	Ὑπερεί	δης ὁμολογῶν ἐρᾶν τῆς γυναικὸς
[13, 21]	Σεμνύνεσθαι γὰρ ἐμελέτων, οὐ βωμολοχεύσθαι.	Υπερείδης	δὲ ἐν τῷ κατὰ Πατροκλέους,
[13, 61]	ποτε ἐπι τοῦ βήματος ἐπεστόμισεν	Υπερείδης	εἰπών Οὐ σιωπήσῃ, μεικάριον, μεῖζον
[13, 59]	ὥς φησι Επρμιππος. Ο δὲ	Υπερείδης	συναγορεύων τῇ Φρύνῃ, ὡς οὐδὲν
[13, 50]	ἐπὶ τῆς θύρας ἑστῶσα ἐφθειρίζετο.	Ὑπερείδης	δ' ἐν τῷ κατὰ Αρισταγόρας
[13, 58]	αὐτῷ περὶ τὴν Λάκωνος γυναῖκα.	Ὑπερείδης	δ' ὁ ῥήτωρ ἐκ τῆς
[13, 50]	αὐτὴν αἰτίαν. Ὁ δ' αὐτὸς	Ὑπερείδης	ἐν τῷ κατὰ Μαντιθέου αίκίας
[13, 52]	ὡς σὺ φής, Κύνουλκε, καὶ	Ὑπερείδης	μέμνηται ἐν τῷ κατὰ Αρισταγόρας
[13, 51]	Καὶ Νεμεάδος δὲ τῆς αὐλητρίδος	Ὑπερείδης	μνημονεύει έν τῷ κατὰ Πατροκλέους.
[13, 51]	ἑταιρούσης τῷ Λεωκράτει. Ναννίου δὲ	ὙπερεΙδης	μνημονεύει ἐν τῷ κατὰ Πατροκλέους.
[13, 6]	Οὐκ ἔνεσθ' αὖται δ' ἁπάντων	ὑπερέχουσι	τῶν κακῶν. Εστι δὲ σκοπεῖν
[13, 43]	δέκα κυάθους προσενεγχεῖν Διφῖλῳ ποτήριον.	ὑπερηδέως	δὲ τὴν κύλικ' ἐκπίων ἄφνω
[13, 95]	οὔτε τἀρχαῖον ἀπεδίδου καὶ ὅτι	ὑπερήμερος	ἐγένετο γνώμῃ δικαστηρίου ἐρήμην καταδικασθεὶς
[13, 47]	αὐτῷ ἡ Γνάθαινα Λαβέ, ἔφησεν,	ὑπερήφανε.	Καὶ ὃς Ἐγὼ ὑπερήφανος; Τίς
[13, 47]	ἔφησεν, ὑπερήφανε. Καὶ ὃς Ἐγὼ	ὑπερήφανος;	Τίς δὲ μᾶλλον» εἷπεν ἡ
[13, 44]	πῶς Οὐχ ὁρᾷς, Γνάθαιν' ἔφη,	ὑπερηφάνως	μοι τὴν θυγατέρα χρωμένων; Η
[13, 42]	σε, μή μου προπεσούσης τοὐμπλόκιον	ὑπερτράγῃς.	~Καὶ ἄλλων δὲ ἑταιρῶν ἀπομνημονεύματα
[13, 82]	ἴδιον ἱμάτιον ἐπὶ τᾖ πόᾳ	ὑπέστρωσεν,	τὴν δὲ τοῦ Σοφοκλέους χλανίδα
[13, 26]	Θεολύτη μάλ' εὐπρόσωπος καὶ καλή,	ὑπέφαιν'	ἐσομένη δ' Ωκιμον λαμπρὰ πάνυ.
[13, 81]	γέλωτι καὶ βοῇ ὡς εὖ	ὑπηγάγετο	τὸν παῖδα, Μελετῶ, εἶπεν, στρατηγεῖν,
[13, 19]	καὶ ἐρωμένους περιάγεσθαι ξυρουμένους τὴν	ὑπήνην	καὶ τὸν ὄρρον τοὺς ἀκολουθοῦντας
[13, 37]	Στρατονίκην ἧς τὸ μέγα μνημεῖον	ὑπῆρχεν	ἐπὶ τῇ πρὸς Ελευσῖνι θαλάσσῃ,
[13, 60]	δὲ σφόδρα ἡ Φρύνη καὶ	ὑπισχνεῖτο	τειχιεῖν τὰς Θήβας, ἐὰν ἐπιγράψωσιν
[13, 17]	~Λικύμνιος δ' ὁ Χῖος τὸν	Υπνον	φήσας ἐρᾶν τοῦ Ενδυμίωνος οὐδὲ
[13, 35]	καὶ ὅμοιον τῷ κατὰ τὸν	ὕπνον	ἑωραμένῳ περιχαρὴς γενομένη δίδωσιν αὐτῷ
[13, 35]	γέγραπται ὡς ἄρα κατὰ τὸν	ὕπνον	ἰδοῦσα τὸν Ζαριάδρην ἐρασθείη, τὸ
[13, 35]	ἐπιτυμοῦντες διὰ τὴν κατὰ τὸν	ὕπνον	φαντασίαν. Ἦν δὲ ἡ Οδάτις
[13, 17]	θεωρεῖν ἡδονῆς. Λέγει δ' οὕτως·	Υπνος	δὲ χαίρων ὀμμάτων αὐγαῖς ἀναπεπταμένοις
[13, 30]	οἷον Αλεξις ἢ Αντιφάνης ἐν	Υπνῳ	παράγει· Διὰ ταῦθ' ὁ πόρνος
[13, 7]	λέγουσ' ἑκάστοτε. Ξέναρχος δ' ἐν	Υπνῳ	φησίν· εἶτ' εἰσὶν οἱ τέττιγες
[13, 87]	ὥρας γελώσης χωρὶς ἐλπίδων ἔρως.	Υπνωμέναι	δ' ἔπιπτον ἑλενίων ἔπι, ἴων
[13, 42]	αὐτὴν μόνος γαμετῆς τρόπον γυναικός.	Υπο	δ' Αντήνορος μοιχευομένην αἰσθόμενος αὐτὴν
[13, 42]	κάτω; Γελάσασ' Ανω, βέλτιστε, φησίν.	Υπό	τι γὰρ δέδοικά σε, μή
[13, 10]	τὴν Νειτῆτιν Κύρῳ πεμφθῆναί φασιν	ὑπὸ	Αμάσιδος· ἐξ ἧς γεννηθῆναι τὸν
[13, 10]	ἧτταν πρὸς Κυρηναίους καὶ ἀνῄρητο	ὑπὸ	Αμάσιδος. Ησθεὶς οὖν ὁ Καμβύσης
[13, 72]	τινάς φησιν εἰς αὐτὴν πεποιῆσθαι	ὑπὸ	Ανακρέοντος τάδε Σφαίρῃ δεῦτέ με
[13, 78]	ὁ κατὰ τῶν Πεισιστρατιδῶν θάνατος	ὑπὸ	Αρμοδίου καὶ Αριστογείτονος γενόμενος, περὶ
[13, 64]	τοῦ βασιλέως ἐρωμένη ἦν· ἥτις	ὑπὸ	Γαλατῶν Σελεύκου νικηθέντος καὶ μόλις
[13, 28]	αἵ τε τάχιστα ἀνδρῶν φορτηγῶν	ὑπὸ	γούνατα μισθοῦ ἔλυσαν, ἀλλὰ περὶ
[13, 47]	ὁ Λυγκεύς. Παρασίτου γάρ τινος	ὑπο	γραὸς τρεφομένου καὶ τὸ σῶμα
[13, 85]	Μὺκονον καὶ πάντων ἀπολομένων μόνος	ὑπὸ	δελφῖνος ἐσώθη ὁ Κοίρανος. Τελευτήσαντος
[13, 79]	φυγεῖν. Πράξιλλα δ' ἡ Σικυωνία	ὑπὸ	Διός φησιν ἁρπασθῆναι τὸν Χρύσιππον
[13, 41]	ὅτι προίετο, ἐνουθετήθη τοῦτό πως	ὑπὸ	Διφίλου. Μετὰ ταῦτα δ' ἡ
[13, 78]	τοῦτο ἔδειξεν ὁ συνταχθεὶς Θήβησιν	ὑπὸ	Επαμινώνδου ἱερὸς λόχος καὶ ὁ
[13, 59]	Φρύνη ἐκ Θεσπιῶν. Κρινομένη δὲ	ὑπὸ	Εὐθίου τὴν ἐπὶ θανάτῳ ἀπέφυγεν
[13, 92]	γράψας τὰ κατ' Επικούρου βιβλία	ὑπὸ	Ζήνωνος τοῦ Επικουρείου ἐξαιτηθεὶς ἀνῃρέθη,
[13, 3]	Ο δ' Αγαμέμνων ὡς πολυγύναιος	ὑπὸ	Θερσίτου λοιδορεῖται Πλεῖαί τοι χαλκοῦ
[13, 64]	Εἰρήνην εἶχε τὴν ἑταίραν, ἥτις	ὑπὸ	Θρᾳκῶν ἐν Εφέσῳ ἐπιβουλευομένου τοῦ
[13, 38]	γένηται νόθον εἶναι, αὐτὸς ἀπεδείχθη	ὑπὸ	Καλλιάδου τοῦ κωμικοῦ ἐκ Χορηγίδος
[13, 89]	ὁ βασιλεὺς καταστασιάτας φυγαδευθῆναι ἐποίησεν	ὑπὸ	Λακεδαιμονίων. Καλλίστη δ' ἦν καὶ
[13, 64]	ἣν αὐτὸς μὲν ἐσώθη ἐπιβουλευόμενος	ὑπὸ	Λαοδίκης, ἣ δὲ κατεκρημνίσθη, ὡς
[13, 25]	τὸν ἁρπασθείσας ἀπ' αὐτῆς θεραπαίνας	ὑπὸ	Μεγαρέων ἀνερρίπισεν τὸ δεινόν· πόρνην
[13, 93]	ἐστὶν συγγράμματα, ἐχαρίσθη δὲ αὐτῷ	ὑπὸ	Ξανθίππης τῆς Σωκράτους γυναικὸς μετὰ
[13, 71]	ἐπέβη ποταμοῦ δαρδάνη δὲ θανοῦσαν	ὑπὸ	ξηρὴν θέτο γαῖαν κλαίων, αἰάζων
[13, 55]	Αἰγινῃ τοῖς Ποσειδωνίοις· καὶ ὀνειδιζόμενος	ὑπὸ	οἰκέτου, ὅτι Σὺ μὲν αὐτῇ
[13, 71]	Εὐρυπόλου πολιῆται Κῷοι χάλκειον θῆκαν	ὑπὸ	πλατάνῳ Βιττίδα μολπάζοντα θοήν, περὶ
[13, 71]	ὃν Γαλατείης αὐτοῖς μηλείοις θήκαθ'	ὑπὸ	προγόνοις. Οἶσθα δὲ καὶ τὸν
[13, 87]	θῆλυν αὐχένα δὲ ῥαγέντων χλανιδίων	ὑπὸ	πτύχας ἔφαινε μηρὸν, κἀξεπεσφραγίζετο ὥρας
[13, 94]	παθόντ' ἄνδρ' ἐχρῆν καθήμενον ὑψηλῶς	ὑπὸ	σκιαδείῳ, κατεσκευασμένον συνέδριον τοῖς μειρακίοις
[13, 71]	ἐκ συνοχῶν πάσας ἀμφὶ γυναῖκας	ὑπὸ	σκολιοῖο τυπέντα τόξου νυκτερινὰς οὐκ
[13, 76]	ἔρος οὐδεμίαν κατακητος ὥραν, ἅθ'	ὑπὸ	στεροπᾶς φλέγων Θρηίκιος βορέας, ἀίσσων
[13, 44]	φιλεῖν τὸν μηδὲν ὠφέλημα, τὸν	ὑπὸ	τὰς στέγας τὸν κοῖλον Αργος
[13, 59]	τῇ τοῦ Ερωτος βάσει τῇ	ὑπὸ	τὴν σκηνὴν τοῦ θεάτρου ἐπέγραψε
[13, 34]	Λακεδαίμων μοιχὀν ἐπιθυμεῖ λαβεῖν; ὁ>	ὑπὸ	τῆς Αγιδος ἀναπώμενος γυναικὸς ἐπὶ
[13, 64]	δὲ ἡ Λαοδίκη τὸ ποιηθὲν	ὑπὸ	τῆς Δανάης κατεκρήμνισεν τὴν ἄνθρωπον,
[13, 26]	ἐσθίουσι καὶ λαγὼς μετέωρ' ἀναπράζοντες	ὑπὸ	τῆς ἰσχύος· ὅταν δέ γηράσκωσιν
[13, 64]	τὀν ἐπηρτημένον αὐτῇ κίνδυνον, ἀνακρινομένην	ὑπο	τῆς Λοαδίκης οὐδ' ἀποκρίσεως αὐτὴν
[13, 67]	ἀνδρῶν εἶναι καὶ> μάλιστα μὲν	ὑπὸ	τῆς πόλεως δημοσίᾳ κατεσκευασμένον, εἰ
[13, 42]	οὔσης ποτέ. Ο δ' στρατιώτης	ὑπό	τι δὴ> σκυθρωπάσας ἀπέπεμψε ταύτην·
[13, 22]	καὶ θρηνῶν τις αὑτὸν παράγεται	ὑπὸ	Τιμοκλέους ἐν Νεαίρᾳ· Αλλ' ἔγωγ'
[13, 61]	πρότερος αὐτῆς ἐραστὴς Σμικρίνης ἐρωτώμενος	ὑπό	τινος τί πράττει Αρχίππη χαριέντως
[13, 55]	Πολέμων εἴηκεν, ἀναιρεθῆναι φάσκων αὐτὴν	ὑπό	τινων γυναικῶν ἐν Θετταλίᾳ, ἐρασθεῖσάν
[13, 46]	Γοργίας δὲ πλέονας, παραλειφθῆναι φάσκοντες	ὑπὸ	τοῦ Αριστοφάνους μετὰ ἑταιρῶν πλειόνων
[13, 42]	Αἰτουμένην λέγουσι τὴν πυγήν ποτε	ὑπὸ	τοῦ βασιλέως Μανίαν Δημητρίου ἀνταξιῶσαι
[13, 77]	αὑτοῖς φασιν ἁρπασθῆναι τὸν Γανυμήδην	ὑπὸ	τοῦ Διὸς καὶ τὸν τόπον
[13, 91]	τὰς προσηγορίας καὶ τίνες οἱ	ὑπὸ	τοῦ Κύκλωπος αὐτῶν καταβρωθέντες ὑπὸ
[13, 68]	τοῖς ἐν Ταρσῷ καὶ ὁρᾷ	ὑπὸ	τοῦ λαοῦ προσκυνουμένην καὶ βασίλισσαν
[13, 46]	~Μέχρι μὲν τούτων μνημονεύω τῶν	ὑπὸ	τοῦ Μάχωνος εἰρημένων. Αἱ γὰρ
[13, 83]	ὁ παῖς πρὸς Φίλιππον ἀχθεὶς	ὑπὸ	τοῦ πατρὸς κἀκεῖ προαγωγευόμενος οὐδὲν
[13, 50]	τοῖς ἐν Ταρσῷ καὶ προσκυνεῖσθαι	ὑπὸ	τοῦ πλῆθους βασίλισσαν προσαγορευομένην· Ἀπειρῆσθαι
[13, 83]	τὰ Πύθια αὐλεῖν, εἰ μὴ	ὑπὸ	τοῦ πλήθους ἐκωλύθη. Τῷ δὲ
[13, 83]	Αὕτη ἡ Φαρσαλία ἐν Μεταποντίῳ	ὑπὸ	τῶν ἐν τῇ ἀγορᾳ μάντεων,
[13, 14]	Εἶτ' οὐ δικαίως ἔστ' ἀπεψηφισμένος	ὑπὸ	τῶν θεῶν τῶν δώδεκ' εἰκότως
[13, 13]	Φαίδρου Αλέξιδος· Πορευομένῳ ἐκ Πειραιῶς	ὑπὸ	τῶν κακῶν καὶ τῆς ἀπορίας
[13, 91]	ὑπὸ τοῦ Κύκλωπος αὐτῶν καταβρωθέντες	ὑπὸ	τῶν Λαιστρυγόνων καὶ εἰ ὄντως
[13, 3]	φησιν Δίνων ἐν τοῖς Περσικοῖς,	ὑπὸ	τῶν παλλακίδων θρησκεύεσθαι προσκυνοῦσι γοῦν
[13, 70]	τοῦ τυρρανονκτονήσαντος ἥτις καὶ αἰκιζομένη	ὑπὸ	τῶν περὶ Ιππίαν τὸν τὺραννον
[13, 64]	ἐκφήνασα ἑαυτήν ἥτις ἦν περισπουδάστως	ὑπὸ	τῶν Ροδίων τῷ Σελεύκῳ διεπέμφθη.
[13, 13]	ἐν Αποκοπτομένῳ· Λέγεται γὰρ λόγος	ὑπὸ	τῶν σοφιστῶν μὴ πέτεσθαι τὀν
[13, 26]	ἦν μὲν> νεοττὸς καὶ νέα,	ὑπὸ	τῶν στατήρων ἦν ἀπηγριωμένη, εἶδες
[13, 90]	Αθηνᾷ, τὸν δὲ νικήσαντα ταινιούμενον	ὑπὸ	τῶν φίλων καὶ πομπεύοντα ἕως
[13, 34]	Μελίσσῃ κώμῃ τῆς Φρυγίας, ἐπιβουλευθεὶς	ὑπὸ	Φαρναβάζου. Εἴδομεν δὲ καὶ ἡμεῖς
[13, 10]	Θηβαίαν γένος, ὄνομα Θεανώ, ἁρπασθεῖσαν	ὑπὸ	Φωκέως τινός. Δεκαετὴς δὲ καὶ
[13, 73]	ὄμβρου πεσεῖν εἰς γαῖαν Αφροδίτης	ὕπο.	Οταν δὲ συμμιχθῆτον ἐς ταὐτὸν
[13, 47]	τήν λήκυθον, ἔφη, ἢ τὰ	ὑποδήματα.	~Μετάνειρα δὲ ἡ ἑταίρα, Δημοκλέους
[13, 35]	μὲν Υστάσπης Μηδίας καὶ τῆς	ὑποκάτω	χώρας, ὁ δὲ Ζαριάδρης τῆς
[13, 49]	ἔχεις. Φιλάργυρος δέ τις ἐραστἠς	ὑποκοριβόμενος	αὐτὴν εἶπεν Ἀφροδίσιον εἶ Πραξιτέλους·
[13, 49]	καὶ φαμένου πολλαῖς συμπεπλέχθαι, καθ'	ὑπόκρισιν	έσκυθρώπαων. Ἐπερωτήσαντος δὲ τὴν αἰτίαν
[13, 44]	Ανδρόνικον ἡδέως αὐτῆς ἔχειν τὸν	ὑποκριτήν·	τότε δ' ὄντος ἐν ἀποδημίᾳ,
[13, 15]	ὦ στοίακες, ἔμποροι λήρου λόγων	ὑποκριτῆρες,	οἳ μόνοι πάντα τἀν τοῖς
[13, 60]	ὡς καὶ Σάτυρος ὁ Ολύνθιος	ὑποκριτὴς	Παμφίλῃ. Αριστογείτων δὲ ἐν τῷ
[13, 65]	τοῦ ποιητοῦ καὶ Ιππάρχου τοῦ	ὑποκριτοῦ	καὶ Φρυνίωνος τοῦ Παιανιέως, ὃς
[13, 86]	συλλογισμῶν διαλέγοιντο ἀλλοτρίως ἂν αὐτοὺς	ὑπολάβοι	τις ποιεῖν τοῦ παρόντος καιροῦ,
[13, 41]	παῖ, εἰ καὶ λίθον εἶχες;	Υπολαβοῦσ'	ἡ Μανία Εδωκ' ἄν, ἵν'
[13, 12]	δὲ Ζήνωνα ἔφη τὸν Κιτιέα	ὑπολαμβάνειν	τὸν Ερωτα θεὸν εἶναι φιλίας
[13, 73]	Μεσσηνιακὰ ἔπη συνθείς, ἀνήρ εὐπαίδευτος.	~Υπολαμβάνων	οὖν μέγαν εἶναι δαίμονα καὶ
[13, 43]	τε συναρτύειν δοκῶν καὶ διψᾶν	ὑπολειπόμενοι	εἰς τὴν αὔριον τοῖς ἐπισυνάπτειν
[13, 95]	δ' ἐράνους συνείλεκται, τὰς μὲν	ὑπολοίπους	φορὰς οὐ κατατίθησιν, ἀλλὰ περὶ
[13, 80]	παιδικά, διόπερ καὶ τοὺς ἄθλους	ὑπομεῖναι.	Αγαμέμνονά τε Αργύννου ἐρασθῆναι λόγος,
[13, 44]	ἦν ἄρρεν αὐτῷ παιδίον, οὐχ	ὑπομένουσαν	τὴν Γναθαίνιον λαβεῖν μίσθωμα, λιπαρῶν
[13, 44]	Γναθαινίου σχεδὸν οὐκέτι θ' ἑταιρεῖν	ὑπομενούσης	διὰ τό πως τὸν Ανδρόνικον
[13, 31]	αἰτίαν, ἧς μνημονεύει Ηγήσανδρος ἐν	Υπομνήμασι	γράφων ὧδε· Τὴν τῶν Εταιριδείων
[13, 16]	θυμός. ~Ηγήσανδρος δ' ἐν τοῖς	Υπομνήμασι	τῶν ἡδυσμάτων φησὶν ἐρᾶν πάντας,
[13, 80]	ἐφίλησεν. Καρύστιος δ' ἐν Ιστορικοῖς	Υπομνήμασι	Χάρωνι, φησί, τῷ Χαλκιδεῖ παῖς
[13, 92]	ὁ Καρύστιός φησιν ἐν Ιστορικοῖς	Υπομνήμασιν,	ἀλλὰ καὶ Αθηναῖοι. Αλεξις γοῦν
[13, 38]	φησι γενέσθαι Καρύστιος ἐν Ιστορικοῖς	Υπομνήμασιν.	Αριστοφῶν δ' ὁ ῥήτωρ ὁ
[13, 86]	τοῦ Κιτιέως ἐν τοῖς Συμποτικοῖς	Υπομνήμασιν	βοῶντος καὶ λέγοντος περὶ ἀφροδισίων
[13, 82]	ὁ Ρόδιος ἐν τοῖς Ιστορικοῖς	Υπομνήμασίν	φησι ὅτι Σοφοκλῆς εὐπρεπῆ παῖδα
[13, 5]	ποιητής. Ιερώνυμος γοῦν ἐν Ιστορικοῖς	Υπομνήμασίν	φησι οὕτως Εἰπόντος Σοφοκλεῖ τινος
[13, 38]	αὐτὸς ἱστορεῖ Καρύστιος ἐν τρίτῳ	Υπομνημάτων.	Δημήτριος δ' ὁ Πολιορκητὴς οὐ
[13, 37]	Πτολεμαῖος ἐν τῷ τρίτῳ τῶν	Υπομνημάτων,	πλείστας ἔσχεν ἐρωμένας, Διδύμην μὲν
[13, 46]	Γνάθαιναν. Κελεύοντος οὖν τοῦ Διφίλου	ὑπονίψαι	τοὺς πόδας αὐτοῦ τὴν Γνάθαιναν,
[13, 18]	εἰ μή τι ταύταις ἀντιπράττεσθ'	ὑπονοεῖς;	Διογένης δὲ ἰδών τινα οὕτως
[13, 10]	τῶν μὲν ἑαυτοῦ οὐκ ἔδωκεν,	ὑπονοήσας	μὴ γυναικὸς ἕξειν αὐτὴν τιμὴν
[13, 86]	γὰρ πρὸς ταῦτα ἡμᾶς ὅταν	ὑποπίωμεν	ἐπορρεπεῖς εἶναι. Καὶ ἐνταῦθα τοὺς
[13, 13]	ἀνθρώπων ἄρα ἢ κηροπλαστήσας Ερωθ'	ὑπόπτερον;	Ως οὐδὲν ᾔδει πλὴν χελιδόνας
[13, 54]	αὐτοὶ τὸν τῆς ἡδονῆς τοῖχον	ὑποσκάπτοντες,	ὥς που ό Ἐρατοσθένης ἔφη.
[13, 53]	αὐτοὶ τὸν τῆς ἡδονῆς τοῖχον	ὑποσκάπτοντες,	ὥς που ό Ἐρατοσθένης ἔφη.
[13, 46]	φησι Σάτυρος ἐν τοῖς Βίοις,	ὑποτυχοῦσα	ἡ Γλυκέρα Τὴν αὐτήν, ἐφη,
[13, 29]	καὶ λέγουσα τοῖς δεομένοις τινων	ὑπουργῇ	πρὸς χάριν, ἐκ τῆς ἑταιρείας
[13, 59]	τε ἐποίησεν τοὺς δικαστὰς τὴν	ὑποφῆτιν	καὶ ζάκορον Αφροδίτης ἐλέῳ χαρισαμένους
[13, 43]	με νῦν αἰτεῖς, ὅτε τἀς	ὗς	ἐπὶ νομὴν καιρός ἐστιν ἐξάγειν;
[13, 35]	ἐρασθῆναι αὐτῶν· γράφει δὲ οὕτως·	Υστάσπῃ	νεώτερος ἦν ἀδελφὸς Ζαριάδρη, περὶ
[13, 35]	ἐγεννήθησαν. Εκυρίευσεν δὲ ὁ μὲν	Υστάσπης	Μηδίας καὶ τῆς ὑποκάτω χώρας,
[13, 49]	αὐτήν ἠρώτησε τί λυπεῖται, Ἡ	ὑστερα	με λυπεῖ» ἐφη. Πρὸς Λαίδα
[13, 83]	{ὑπ' αὐτῶν} Καὶ τῶν ἀνθρώπων	ὕστερον	ἀναζητούντων τὴν αἰτίαν εὑρέθη διὰ
[13, 58]	πολλῶν ὠνησάμενος χρημάτων εἶχεν ἐλευθερώσας,	ὕστερον	δὲ καὶ οἰκουρὸν αὐτήν ἐποιήσατο,
[13, 33]	ἡ ἀρχή τρισολυμπιονίκαν ἐπαινέων οἶκον,	ὕστερον	δὲ καὶ σκόλιον τὸ παρὰ
[13, 56]	τῇ ἀδελφῇ παρανόμως συνόντος, εἶθ'	ὕστερον	ἐκδοθείσης Καλλίᾳ, καὶ φυγαδευθέντος μισθὸν
[13, 32]	ταύτας προσεύχεσθαι τῇ θεῷ καὶ	ὕστερον	ἐπὶ τοῖς ἱεροῖς παρεῖναι. Καἱ
[13, 78]	τοῦ ἑξαμέτρου τὸ πεντάμετρον, καθάπερ	ὕστερον	καὶ Διονύσιος ὁ Αθηναῖος ἐποίησε
[13, 8]	κακὸν ἐλάμβανεν γυναῖχ' ὁ δ'	ὕστερον	λαβὼν εἰς προὖπτον εἰδως αὑτὸν
[13, 45]	δὲ τὴν παχεῖαν ἀναλαβόντος, εἶπεν	ὕστερον	μεταπεμπομένου ποθ' ὡς ἔοικ' αὐτήν,
[13, 32]	τότε ποιησαμένας τὴν ἱκετείαν καὶ	ὕστερον	παρούσας συνέθηκε τόδε τὸ ἐπίγραμμα·
[13, 86]	ἀλλὰ σκληρὸν αὑτὸν εἰσῆγεν. Εἶθ'	ὕστερον	πώλουμένης τῆς αὐλητρίδος, καθάπερ ἔθος
[13, 42]	δ' Αντήνορος μοιχευομένην αἰσθόμενος αὐτὴν	ὕστερον	σφόδρ' ἠγανάκτησ' Ἣ δὲ Μηθέν,
[13, 65]	τὴν Νεαίρας θυγατέρας Στρυμβήλην τὴν	ὕστερον	Φανὼ κληθεῖσαν ὡς ἰδίαν θυγατέρα
[13, 93]	τῶν ὁμιλούντων, αἰσθήσει τε πολλῷ	ὑστεροῦντες	ἀργῶς καὶ ἀφυλάκτως ζῆτε. Λοιδόρου
[13, 45]	αἰεὶ αὐτῷ. Λέγει δ' οὖν	ὑστεροῦσα	παρὰ πολύ. Πτολεμαῖε, διψῶ, φησί,
[13, 76]	αἵ τ' οἰνανθίδες αὐξόμεναι σκιεροῖσιν	ὑφ'	ἕρνεσιν οἰναρέοις θαλέθοισιν ἐμοὶ δ'
[13, 71]	κυδοιμόν φαινόμενον, δεινὸν δ' ἦλθον	ὑφ'	ἡνιόχον. Οἵη μὲν Σάμιον μανίη
[13, 41]	τὴν Αθηναίων τι κωλῦσαι πόλιν,	ὑφ'	ἧς ἅπαντές εἰσ' ἐπηνορθωμένοι. Τὸ
[13, 34]	τῆς νεωτέρας μητέρα καὶ Θεοδότην·	ὑφ'	ἧς καὶ ἀποθανὼν ἐκηδεύθη ἐν
[13, 87]	κρόνον θ' ὃς ἡλιῶδες εἰς	ὑφάσματα	πέπλων σκιᾶς εἴδωλον ἐξωμόργυντο, ἕρσῃ
[13, 24]	ἐπὶ κέρως τεταγμένας, ἐν λεπτοπήνοις	ὕφεσιν	ἑστώσας, οἵας Ηριδανὸς ἁγνοῖς ὕδασι
[13, 24]	ἐπὶ κέρως τεταγμένας, ἐν λεπτοπήνοις	ὕφεσιν	ἑστώσας, οἵας Ηριδανὸς ἁγνοῖς ὕδασι
[13, 82]	τὸ γεγονὸς καὶ αὐτός ποτε	ὐφη	τούτῳ χεχρῆσθαι τῷ παιδί, ἀλλὰ
[13, 25]	εἷς ἀκκισμὸς οὐδὲ λῆρος, οὐδ'	ὑφήρπασεν·	ἀλλ' εὐθὺς ὡς βούλει σὺ
[13, 10]	Αθάμαντος διὰ τὸν Θεμιστοῦς τῆς	Υψέως,	ὁ Ιάσονος διὰ τὸν Γλαύκης
[13, 74]	θυγάτηρ ἐπ' ἄρκαισι καθίζῃ κοττάβου	ὑψηλαῖς	Βρομίου ψακάδεσσιν. ~Αρχύτας δ' ὁ
[13, 43]	τοὺς προλόγους ἐμβάλλομεν. Μαστιγίας μώλωπας	ὑψηλοὺς	ἔχων μετὰ τῆς Γναθαίνης ἀπὸ
[13, 94]	τί παθόντ' ἄνδρ' ἐχρῆν καθήμενον	ὑψηλῶς	ὑπὸ σκιαδείῳ, κατεσκευασμένον συνέδριον τοῖς
[13, 31]	καλούμενον τῆς Εταίρας μνῆμα, εἰς	ὕψος	ἄρας ὥστε περιοδεύοντος αὐτοῦ τὴν
[13, 6]	εὐθύς εἰσιν ἠρμένοι καὶ φέρονθ'	ὑψοῦ	πρὸς αἴθραν συντεμόντι δ' οὐδὲ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/09/2005