>

Livre, Chap.
[13, 15]	ἀπάντησιν ἐπὶ σὲ μεταφέρειν· ἦ	ῥά	νύ τοι μεγάλων Δώρων ἐπεμαίετο
[13, 87]	ἄλλης προσαμπέχουσα θῆλυν αὐχένα δὲ	ῥαγέντων	χλανιδίων ὑπὸ πτύχας ἔφαινε μηρὸν,
[13, 80]	ἢ αὐτὸν βασιλεύειν ἢ Αλέξανδρον.	Ραδαμάνθυος	δὲ τοῦ δικαίου Ιβυκος ἐραστήν
[13, 13]	Εστὶν γὰρ οὔτε κοῦφος οὔτε	ῥᾀδιος	ἀπαλλαγῆναι τῷ φέροντι τὴν νόσον,
[13, 44]	ὃς οὐ δυνάμενος τότε παρελθεῖν	ῥᾳδίως,	ἀλλὰ στενοχωρῶν εἶπεν Ὦ τρισάθλιε
[13, 94]	δικάσασθαι, νομίζω δ' οὐκ ἂν	ῥᾳδίως	αὐτὸν ἑτέραν ταύτῆς συκοφαντωδεστέραν ἐξευρεῖν.
[13, 59]	τοῖς μὴ βλεπομένοις. Διόπερ οὐδὲ	ῥᾳδίως	ἦν αὐτὴν ἰδεῖν γυμνήν· ἐχέσαρκον
[13, 64]	μεταμφιεσαμένη τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα καὶ	ῥάκια	λαβοῦσα θεραπαινίδος τῆς τυχούσης συλληφθεῖσα
[13, 26]	τοῦ σώματος, ἰδεῖν μὲν αὐτὴν	ῥᾷόν	ἐστιν ἢ πτύσαι· ἐξέρχεταί τε
[13, 95]	τῆς ἡλικίας αὐτῆς ἀπολαύων, ἧς	ῥᾷον	τοὺς ὀδόντας ἀριθμῆσαι {ὅσου ἐλάττους
[13, 2]	τινι περὶ τὸν βωμὸν ἕλκουσαι	ῥαπίζουσιν,	ἵνα τὴν ἐκ τοῦ πράγματος
[13, 27]	δεῖν δέ τι ἀγωνιᾶσαι καὶ	ῥαπισθῆναί	τε καὶ πληγὰς λαβεῖν ἁπαλαῖσι
[13, 23]	πάντα τἄλλ' αὐταῖς πάρεργα γίνεται,	ῥάπτουσι	δὲ πᾶσιν ἐπιβουλάς. Επειδὰν δ'
[13, 71]	πέζαν εὐασμὸν κρυφίων ἐξεφόρει λογίων,	Ράριον	ὀργειῶνι νόμῳ διαποιπνύουσα Δήμητρα γνωστὴ
[13, 81]	μέντοι πολιτικὰ οὔτε σοφὸς οὔτε	ῥεκτήριος	ἦν, ἀλλ' ὡς ἄν τις
[13, 6]	τῶν μὲν ὀφθαλμῶν ὑδρορρόαι δύο	ῥέουσι	μέλανος, ἐκ δὲ τῶν γνάθων
[13, 71]	ἐκ μὲν ἔρωτος πληγεὶς Πακτωλοῦ	ῥεῦμ'	ἐπέβη ποταμοῦ δαρδάνη δὲ θανοῦσαν
[13, 71]	λίμνης δ' ἐπὶ μακρὁν ἀυτεῖ	ῥεῦμα	διὲκ μεγάλων ῥυομένης δονάκων. Πόλλ'
[13, 76]	ᾄσματα οἱ θεαταί. ~Καὶ ὁ	Ρηγῖνος	δὲ Ιβυκος βοᾳ καὶ κέκραγεν
[13, 41]	λόγων. Διὸ τῆς μανίας τὸ	ῥῆμ'	ἐπεκτείνας δοκεῖ καλέσαι τις αὐτὴν
[13, 71]	μολπάζοντα θοήν, περὶ πάντα Φιλητᾶν	ῥήματα	καὶ πᾶσαν τρυόμενον λαλιήν. Οὐδὲ
[13, 41]	τὸ πλεῖον. Ηνίκα σκώψειε γάρ	ῥημάτιον	εὐθὺ τοῦτο μάνίαν' ἀνεβόα, αὐτή
[13, 32]	δέ σοι, Κύνουλκε, Ιωνικήν τινα	ῥῆσιν	ἐκτείνας κατὰ τὸν Αἰσχύλου περὶ
[13, 63]	καὶ Αριστόκλεια. ~Δημοσθένη δὲ τὸν	ῥήτορα	καὶ τεκνοποιήσασθαι ἐξ ἑταίρας ἔχει
[13, 92]	Σιμωνίδου, οὐ προσίενται φιλοσοφίαν οὔτε>	ῥητορικὴν	διὰ τὰς ἐν τοῖς λόγοις
[13, 21]	αἰεὶ διαιτᾷ, καίτοι Ισοκράτους τοῦ	ῥήτορος	ἐν τῷ Αρεοπαγιτικῷ εἰρηκότος· ἐν
[13, 65]	ἑταίρα ἐρωμένη ἦν Στεφάνου τοῦ	ῥήτορος,	Λυσίου δὲ τοῦ σοφιστοῦ Μετάνειρα.
[13, 60]	Κωμῳδουμένων τὴν μὲν παρὰ τοῖς	ῥήτορσί	φησιν ὀνομαζομένην Σηστὸν καλεῖσθαι διὰ
[13, 62]	μὴν καὶ Ισοκράτης ὁ τῶν	ῥητόρων	αἰδημονέστατος Μετάνειραν εἶχεν ἐρωμένην καὶ
[13, 70]	ταῖς βασάνοις. Στρατοκλῆς δ' ὁ	ῥήτωρ	εἶχε τὴν ἐπικληθεῖσαν Λήμην ἑταίραν,
[13, 58]	Λάκωνος γυναῖκα. Ὑπερείδης δ' ὁ	ῥήτωρ	ἐκ τῆς πατρῴας οἰκίας τὸν
[13, 93]	τρόπους ὁποῖίον φησι Λυσίας ὁ	ῥήτωρ	ἐν τοῖς τῶν Συμβολαίων λόγοις
[13, 34]	ἐραστής, ὥς φησιν Λυσίας ὁ	ῥήτωρ	ἐν τῷ κατ' αὐτοῦ λόγῳ,
[13, 31]	ἄποπτον εἶναι. Δημοσθένης δ' ὁ	ῥήτωρ	ἐν τῳ κατὰ Νεαίρας λόγῳ,
[13, 30]	αὐτὰ εἴρηκεν καὶ Αἰσχίνης ὁ	ῥήτωρ	ἐν τῷ κατὰ Τιμάρχου. ~Περὶ
[13, 61]	δὲ ὅτι καὶ Δημάδης ὁ	ῥήτωρ	ἐξ αὐλητρίδος ἑταίρας ἐπαιδοποιήσατο Δήμέαν
[13, 62]	ἧς ἔγραψεν ἐγκώμιον Κέφαλος ὁ	ῥήτωρ	καθάπερ καὶ Αλκιδάμας ὁ Ελαίτης
[13, 38]	Ιστορικοῖς Υπομνήμασιν. Αριστοφῶν δ' ὁ	ῥήτωρ	ὁ τὸν νόμον εἰσενεγκὼν ἐπ'
[13, 65]	φίλων Φρυνίων καὶ Στέφανος ὁ	ῥήτωρ·	ὃς καὶ τὴν Νεαίρας θυγατέρας
[13, 94]	φιλόσοφοι· ἄρχεται δ' οὕτως ὁ	ῥήτωρ	Οὐκ ἄν ποτ' ᾠήθην, ὦ>
[13, 63]	διαβολήν. Ακόλαστος δ' ἦν ὁ	ῥήτωρ	περὶ τὰ ἀφροδίσια, ὥς φησιν
[13, 94]	τέχνης. Εξῆς δὲ τούτοις ὁ	ῥήτωρ	τάδε λέγει. Πεισθεὶς δ' ὑπ'
[13, 24]	ἥδεται, λεπτῇ, παχείᾳ, στρογγύλῃ, μακρᾷ,	ῥικνῇ,	νέᾳ, παλαιᾷ, μεσοκόπῳ, πεπαιτέρᾳ· μὴ
[13, 42]	ἡ Μανία, τὸν αὐτόμολον ἔσκωπτε	ῥίψασπίν	τ' ἔφη αὐτὸν γεγονέναι προσβολῆς
[13, 76]	αἵ τε Κυδώνιαι μηλίδες ἀρδόμεναι	ῥοὰν	ἐκ ποταμῶν, ἵνα παρθένων κῆπος
[13, 88]	ἔαρος ἐκπρεπέστατον. Καὶ ἐν Θυέστῃ·	Ρόδ'	ὀξυφεγγῆ κρίνεσιν ἀργεννοῖς ὁμοῦ. Εν
[13, 88]	οὕτως Κόμαισιν Ωρῶν ὄμματ' εὐανθῆ	ῥόδα	εἶχον, τιθήνημ' ἔαρος ἐκπρεπέστατον. Καὶ
[13, 17]	Κύπρις ἃ τ' ἀγανοβλέφαρος Πειθὼ	ῥοδέοισιν	ἐν ἄνθεσιν θρέψαν. Φρύνιχός τε
[13, 81]	ῥοδοδάκτυλον· εἰ γάρ τις εἰς	ῥόδεον	χρῶμα βάψειε τοὺς δακτύλους, πορφυροβάφου
[13, 12]	Παν> αθήναια καὶ τὠλύμπια Ηλεῖοι	Ρόδιοί	τε τὰ Αλίεια καὶ ἐν
[13, 82]	Αθηναίων. ~Καὶ Ιερώνυμος δ' ὁ	Ρόδιος	ἐν τοῖς Ιστορικοῖς Υπομνήμασίν φησι
[13, 2]	τῶν γυναικῶν ψήφισμα Ιερώνυμος ὁ	Ρόδιος,	ὅπερ σοι διαπέμψομαι εὐπορήσας τοῦ
[13, 2]	τῶν Σωκράτους γυναικῶν Παναίτιος ὁ	Ρόδιος.	~Παρὰ δὲ Πέρσαις ἀνέχεται ἡ
[13, 64]	ἥτις ἦν περισπουδάστως ὑπὸ τῶν	Ροδίων	τῷ Σελεύκῳ διεπέμφθη. ~Δημήτριος δ'
[13, 81]	τὸ ζωγράφημα. Οὐδὲ ὁ φὰς	ῥοδοδάκτυλον·	εἰ γάρ τις εἰς ῥόδεον
[13, 21]	καὶ τολμᾶς σὺ λέγειν, οὐ	ῥοδοδάκτυλος	οὖσα» κατὰ τὸν Κρατῖνον, ἀλλὰ
[13, 64]	ταῖς ἑαυτῆς θεραπαινίσιν ἦλθεν εἰς	Ρόδον	ἔνθα ἐκφήνασα ἑαυτήν ἥτις ἦν
[13, 18]	ἱππόπορνος, νῦν δ' εὑρηκέναι. Εν	Ρόδῳ	δὲ νόμου ὄντος μὴ ξύρεσθαι
[13, 88]	ἐνιαυτοῦ δὲ παῖς. Περὶ δὲ	ῥόδων	ἐν Οδυσσεῖ φησιν οὕτως Κόμαισιν
[13, 69]	Χαράξου νοσφισαμένην. Ηρόδοτος δ' αὐτήν	Ροδῶπιν	καλεῖ, ἀγνοῶν ὅτι ἑτέρα τῆς
[13, 64]	ἐκείνων ἡ Εἰρήνη ἐχομένη τῶν	ῥόπτρων	τῶν θυρῶν τοῦ ἱέρου ἐπέρραινεν
[13, 68]	εἰκόνα χαλκῆν τῆς Γλυκέρας ἐν	Ροσσῷ	τῆς Συρίας, οὗπερ καὶ σὲ
[13, 49]	οἰκίαν Γλυκέρα προσενέγκασα γάλα παρεκάλει	ῤοφῆσαι·	ὃ δ᾽ Οὐ θέλω» εἶπεν,
[13, 44]	τό τ' εἶδος αὐτῆς τοὺς	ῥυθμούς	τε καταμαθὼν ἐπυνθάνετο μίσθωμα πράσσεται
[13, 71]	μακρὁν ἀυτεῖ ῥεῦμα διὲκ μεγάλων	ῥυομένης	δονάκων. Πόλλ' ἔτλη παρὰ κῦμα
[13, 19]	λόγων καὶ μὴ συνέντες ἔσονται	ῥυπαροὶ	καὶ ἀνελεύθεροι, καθάπερ οἱ τῆς
[13, 19]	ἐπὶ ταῖς τῆς φιλαργυρίας θύραις	ῥυπαρῶς	ζῶντες καὶ τριβωνάρια περιβαλλόμενοι μικρὰ
[13, 56]	Κολοφῶνος ἑταίρην, ἧς καὶ ἐπὶ	ῥυτίδων	πικρὸς ἔπεστιν ἔρως. Ἆ δειλοὶ
[13, 37]	κατὰ τὴν Αλεξάνδρειαν μονοχίτωνας καὶ	ῥυτὸν	ἐχούσας ἐν ταῖς χερσίν. Αἱ
[13, 92]	πεποιηκότος τοῦ Δημοσθένους ἀνεψιοῦ. Καὶ	Ρωμαῖοι	δ' οἱ πάντα ἄριστοι ἐξέβαλον
[13, 92]	ἄριστοι ἐξέβαλον τοὺς σοφιστὰς τῆς	Ρώμης	ὡς διαφθείροντας τοὺς νέους, ἐπεὶ
[13, 50]	μὴ καὶ Γλυκέραν στεφανῶσιν. Ἐν	Ῥωσσῷ	δὲ καὶ εἰκόνα χαλκῆν αὐτῆς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/09/2005