Alphabétiquement     [«   »]
τινων 6
τίς 8
Τίς 7
τις 49
τισιν 2
Τμώλου 1
τὸ 160
Fréquences     [«    »]
45 αὐτὴν
49 αὐτὸν
45
49 τις
53 οὐκ
54 ἑταίρας
54 μὴ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Athénée de Naucratis, les Deipnosophistes (ou Le Banquet des sages), livre XIII

τις


Livre, Chap.
[13, 13]   πρᾶγμα; Λῆρος, εἰ {κὰν} φήσειέ  τις.   Αλεξις δ' ἐν Αποκοπτομένῳ· Λέγεται
[13, 8]   Αλλ' ἴσως Φαίδραν ἐρεῖ κακῶς  τις   ἀλλὰ νὴ Δία χρηστή τις
[13, 67]   Καταβάσεώς φησι Ταὐτὸ δὲ πάθοι  τις   ἂν ἐπὶ τὴν Αθηναίων πόλιν
[13, 42]   ~Οτι δ' ἦν καὶ ἀστεία  τις   ἀποκρίνασθαι, τάδε περὶ αὐτῆς
[13, 41]   ἅμα τῶν νῦν ἀκροατῶν, εἴ  τις   Αττικὴ γυνὴ προσηγορεύετ' ἐνομίσθη
[13, 49]   πρὸς γράσωνα πορευομένη ἐραστήν, ἐπεὶ  τις   αὐτὴν ἠρώτα ποῦ πορεύεται, εἶπεν·
[13, 41]   τὸ ῥῆμ' ἐπεκτείνας δοκεῖ καλέσαι  τις   αὐτὴν τῶν ἐραστῶν Μανίαν· μᾶλον
[13, 6]   βαρβάρους εἷς μόνος δ' ἱππεύς  τις   αὐτῆς τὸν βίον παρείλετο πάντα
[13, 22]   οἴκοι μέγα. Διόπερ καὶ θρηνῶν  τις   αὑτὸν παράγεται ὑπὸ Τιμοκλέους ἐν
[13, 29]   ὡς ἀληθῶς ἐστι γοῦν ἁπλῆ  τις;   Β. ἀστεία μὲν οὖν, νὴ
[13, 23]   ἐν ταῖς βαυκίσιν ἐγκεκάττυται. Μακρά  τις·   διάβαθρον λεπτὸν φορεῖ τήν τε
[13, 84]   λιθίνου ζῴου ποτὲ ἄνθρωπος ἠράσθη  τις   εἶ τ' εἰς τὸν νεὼν
[13, 81]   φὰς ῥοδοδάκτυλον· εἰ γάρ  τις   εἰς ῥόδεον χρῶμα βάψειε τοὺς
[13, 81]   ῥεκτήριος ἦν, ἀλλ' ὡς ἄν  τις   εἷς τῶν χρηστῶν Αθηναίων. ~Καὶ
[13, 6]   ἢ, θρόνος, εἶτα δὴ τρίπους  τις'   εἶτα, φησὶ, παιδίσκη δίπους. εἶθ'
[13, 49]   ὅτι πολλὰς ἔχεις. Φιλάργυρος δέ  τις   ἐραστἠς ὑποκοριβόμενος αὐτὴν εἶπεν Ἀφροδίσιον
[13, 41]   τάδε φησίν· Ἴσως ἂν ἀπορήσαι  τις   εὐλόγως θ' ἅμα τῶν νῦν
[13, 11]   κατὰ τὸν Πίνδαρον δὲ ἄλλος  τις   ἔφη Εἴη καὶ ἐρᾶν καὶ
[13, 27]   ἐδίδαξαν ἀριστερὰ γράμματα Μοῦσαι, ὥς  τις   ἔφη τῶν παρῳδῶν. ~Εγὼ γάρ,
[13, 23]   ἀπήγαγον. Τὰς ὀφρῦς πυρρὰς ἔχει  τις·   ζωγραφοῦσιν ἀσβόλῳ. Συμβέβηκ' εἶναι μέλαιναν·
[13, 74]   ἀγαπήσασα οὔτε τῶν ἄλλων θεῶν  τις   δαιμόνων ἐβοήθησεν αὐτῷ. Κατὰ
[13, 24]   τεταγμένας· ὧν ἔστιν ἐκλεξάμενον  τις   ἥδεται, λεπτῇ, παχείᾳ, στρογγύλῃ, μακρᾷ,
[13, 8]   τις ἀλλὰ νὴ Δία χρηστή  τις   ἦν μέντοι τίς οἴμοι δείλαιος,
[13, 85]   γὰρ τὴν πόλιν ταύτην Διονύσιός  τις   ἦν παῖς, ὃς μετὰ τῶν
[13, 58]   ὁμιλίας ἐσφάλλετο τὴν γνώμην, εἴ  τις   θέωροίη τὰ πραχθέντα αὐτῷ περὶ
[13, 23]   τοῦ μήκους ἀφεῖλεν. Οὐκ ἔχει  τις   ἰσχία· ὑπενέδυσ' ἐρραμέν' αὐτήν, ὥστε
[13, 43]   ἕνα, αἰσχυνομένη τὰ δῶρα μή  τις   καταμάθῃ φυλαττομένη τε πόλυ μάλιστα
[13, 66]   Πλαγγών ἧς περικαλλεστάτης οὔσης ἠράσθη  τις   Κολοφώνιος νεανίσκος, Βακχίδα ἔχων ἐρωμένην
[13, 34]   δὲ καλός, ἐφ οὗ  τις   κωμικῶν ἔφη. Αλκιβιάδην τὸν ἁβρόν,
[13, 41]   ἔχουσ' ὅπου περὶ τῆς> γυναικός  τις   λόγος γένοιτο, μανίαν τὴν Μέλιτταν
[13, 29]   καλόν. Αναξίλας Νεοττίδι· Εὰν δέ  τις   μέτρια καὶ λέγουσα τοῖς δεομένοις
[13, 2]   τὸν πατέρα. Εκ τούτων οὖν  τις   ὁρμώμενος μέμψαιτ' ἂν τοὺς περιτιθέντας
[13, 23]   διατελεῖν οὔσας ἔτι. Τυγχάνει μικρά  τις   οὔσα· φελλὸς ἐν ταῖς βαυκίσιν
[13, 42]   Μανίᾳ παρεδέξατ' αὐτὴν τῶν πονηρῶν  τις   πάνυ. κᾆθ' ὡς ἐπηρώτησε Πότερ'
[13, 63]   αὐτοῦ εἶπε Τί δ' ἄν  τις   περὶ Δημοσθένους λέγειν δύναιτο; τὰ
[13, 86]   διαλέγοιντο ἀλλοτρίως ἂν αὐτοὺς ὑπολάβοι  τις   ποιεῖν τοῦ παρόντος καιροῦ, ὅτε>
[13, 11]   χαρίζεσθαι κατὰ καιρόν. Ετερος δέ  τις   προσέθηκε τῶν Εὐριπίδου τάδε· Σὺ
[13, 68]   μὴ στεφανοῦν ἑαυτόν, εἰ μή  τις   στεφανώσειε καὶ τὴν πόρνην. Εστησέν
[13, 86]   φορτικῶν ἐποίουν. Τῶν φιλοσόφων δέ  τις   συμπίνων ἡμῖν εἰσελθούσης αὐλητρίδος καὶ
[13, 14]   τρόπους ἀβέλτερος. Εἰ γὰρ ἀφέλοι  τις   τοῦ βίου τὰς ἡδονάς, καταλείπετ'
[13, 44]   στενῆς ὁδοῦ κακὸς παλαιστὴς ἐνέτυχέν  τις   τῶν ἀεὶ ἐν τοῖς ἀγῶσιν
[13, 29]   γ' εἰσίοντ' ἐὰν λυπούμενος τύχῃ  τις   ὑμῶν, ἐκολάκευσεν ἡδέως· ἐφίλησεν οὐχὶ
[13, 3]   βαρβαρικῶν γάμων. Θαυμάσαι δ' ἄν  τις,   φησὶν Αριστοτέλης ὅτι οὐδαμου τῆς
[13, 76]   μὴ ἀναμένειν ἔστ' ἂν ἐκεῖνό  τις   φθέγξηται κατὰ τὸν αὐτὸν τοῦτον
[13, 26]   ἡμετέρειόν γ' (Α) ν ἐκείνῃ  τις   φίλη Αντεια. (Β) Καὶ τοῦθ'
[13, 85]   Αποθανούσης δὲ τῆς ἀνθρώπου δεινή  τις   φιλοστοργία γέγονε τοῦ θηρίου πρὸς
[13, 92]   τῆς Αττικῆς. Καὶ Σοφοκλῆς δέ  τις   ψηφίσματι ἐξήλασε πάντας φιλοσόφους τῆς
[13, 73]   βοσκὰς καὶ βίον Δημήτριον δένδρων  τις   ὥρα δ' ἐκ νοτίζοντος γάμου
[13, 8]   δέ γε> μέγα πρᾶγμ' Ερεῖ  τις   ὡς Κλυταιμνήστρα κακή Αλκηστιν ἀντέθηκα




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 15/09/2005