Alphabétiquement     [«   »]
δάφνης 3
δαχθεὶς 1
δε 1
δὲ 457
δέ 37
δἐ 14
δεδειπνηκέναι 1
Fréquences     [«    »]
320 δ
361 ἐν
323
457 δὲ
793 καὶ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Athénée de Naucratis, les Deipnosophistes (ou Le Banquet des sages), livre XIII

δὲ


Livre, Chap.
[13, 37]   τὴν ὄψιν καὶ Βιλιστίχην, ἔτι  δὲ   Αγαθόκλειαν καὶ Στρατονίκην ἧς τὸ
[13, 90]   ἀγωνιζόμεναι γυναῖκες χρυσοφόροι ὀνομάζονται. Θεόφραστος  δὲ   ἀγῶνα κάλλους φησὶ γίνεσθαι παρὰ
[13, 5]   τὴν Ιπποστράτου μὲν ἀδελφήν, Αττάλου  δὲ   ἀδελφιδῆν καὶ ταύτην ἐπεισάγων τῇ
[13, 65]   ἦν Δήμωνος μὲν υἱός, Δημοχάρους  δὲ   ἀδελφιδοῦς. Τὴν δὲ Νέαιραν εἶχον
[13, 47]   ἔφη, ποῖον εἴρηκας λόγον, Πρὸς  δὲ   ἀδολέσχην τινὰ διηγούμευον ὅτι παραγέγονεν
[13, 2]   ὥρᾳ προσίωσιν τοῖς γάμοις. Εν  δὲ   Αθήναις πρῶτος Κέκροψ μίαν ἑνὶ
[13, 20]   γυναικὸς αὐτῷ καλῆς φαινομένης, ἑτέρας  δὲ   αἰσχρᾶς καὶ πλουσίας, ὡς ἀπέκλινεν
[13, 11]   ἔλθῃ. Καὶ κατὰ τὸν Πίνδαρον  δὲ   ἄλλος τις ἔφη Εἴη καὶ
[13, 20]   ὀφθαλμοῖσιν οὐδ' οὕτω γεραρόν· βασιλῆι  δὲ   ἀνδρὶ ἔοικεν. Καθίστων δὲ καὶ
[13, 51]   οὐδενὶ Ἄνθειαν άναγεγραμμένην ἑταίραν, ἀπὸ  δὲ   Αντείας καὶ ὅλον δρᾶμα ἐκιγραφόμενον,
[13, 95]   τοὺς υἱοὺς πτωχοὺς ἐποίησεν, αὐτὸν  δὲ   ἀντὶ καπήλου μυροπώλην ἀπέδειξεν οὕτως
[13, 49]   γὰρ έφεστηκυῖα γραῦς αὐτῷ.  δὲ   Ἀποφύσα, εἶπε, καὶ τῷ κάτω
[13, 58]   ἐν ἄστει εἶχεν, ἐν Πειραιεῖ  δὲ   Ἀρισταγόραν, Φίλαν δ' ἐν Ἐλευσῖνι,
[13, 10]   τὴν Αρπίου θυγατέρα Νειτῆτιν. Ο  δὲ   Αρπίας ἐκπεπτώκει τῆς Αἰγυπτίων βασιλείας
[13, 83]   στλεγγίδια χρυσᾶ τέσσαρα. Τῇ Δεινιάδου  δὲ   αὐλητρίδι Βρομιάδι Φάυλλος παρχήσιον ἀργυροῦν
[13, 65]   δὲ τοῦ σοφιστοῦ Μετάνειρα. Ἦσαν  δὲ   αὖται δούλαι Κασίου τοῦ Ηλείου
[13, 59]   οὐκέτ' ὀιστεύων, ἀλλ' ἀτενιζόμενος. Εκλογὴν  δὲ   αὐτῇ τῶν ἀγαλμάτων ἔδωκεν, εἴτε
[13, 89]   Πελοπόννησον γυναικῶν γεγονέναι καλλίονα ἀπέκτειναν  δὲ   αὐτὴν Λακεδαιμόνιο καὶ τὴν ἀδελφὴν
[13, 37]   Μιλτὼ καλουμένην Ασπασίαν μετονομασθῆναι. Συνηκολούθει  δὲ   αὐτῷ καὶ Μιλησία παλλακίς.
[13, 93]   σοφοῦ Σωκράτους ἐστὶν συγγράμματα, ἐχαρίσθη  δὲ   αὐτῷ ὑπὸ Ξανθίππης τῆς Σωκράτους
[13, 21]   τε Νικοφάνη τοὺς ζωγράφους. Μνημονεύει  δὲ   αὐτῶν ὡς ταῦτα καλῶς γραφόντων
[13, 31]   Μακεδόνων βασιλεῖς τὰ Εταιρίδεια. Πόρνης  δὲ   Αφροδίτης ἱερόν ἐστι παρὰ Αβυδηνοῖς,
[13, 71]   Κύπρις μηνίουσα πυρὸς μένει. Εκ  δὲ   βαθείης ψυχῆς κουφοτέρας ἐξεπόνησ' ἀνίας,
[13, 59]   μισθὸν ἐμεῖο διδοὺς ἐμέ. Φίλτρα  δὲ   βάλλω οὐκέτ' ὀιστεύων, ἀλλ' ἀτενιζόμενος.
[13, 86]   κἀγαθὸς ἀνὴρ μεθυσθείη ἄν. Οἱ  δὲ   βουλόμενοι σωφρονικοὶ εἶναι σφόδρα μέχρι
[13, 73]   ἁγνὸς οὐρανὸς τρῶσαι χθόνα, ἔρως  δὲ   γαῖαν λαμβάνει γάμου τυχεῖν ὄμβρος
[13, 76]   Σίλλοις ἔφη Ὥρη ἐρᾶν, ὥρη  δὲ   γαμεῖν, ὥρη δὲ πεπαῦσθαι, καὶ
[13, 6]   γε τῇ κλίνῃ φιλογύνης. ~Αἱ  δὲ   γαμεταὶ ἡμῶν γυναῖκες οὔκ εἰσιν
[13, 36]   παρακέκληκεν ἐπὶ τὴν θοίνην. Ο  δὲ   γάμος ἐγίγνετο τόνδε τὸν> τρόπον·
[13, 64]   τοῦ φυσικοῦ σχολασάσης θυγάτηρ, Σώφρονος  δὲ   γεγονυῖα πρότερον ἐρωμένη, παρακολουθοῦσα διότι
[13, 95]   αὐτῷ συγκλείσαντες τὰ καπηλεῖα, οἱ  δὲ   γείτονες οὕτως ὑπ' αὐτοῦ δεινὰ
[13, 39]   τἄλλα διαφόραν ὅσην ἔχει. Κείνη  δὲ   γελάσασ' Αλλὰ τοῦτ' ἔφη, τάλαν,
[13, 45]   εἶ γύναι; οὐκ> αἰσχροποιός;  δὲ   γελάσασ' ἀπεκρίθη Τί δ' αἰσχρόν,
[13, 85]   δ' τοῦ Ερμοδώρου, Σάμιος  δὲ   γένος, ἐρασθῆναι Λακύδους τοῦ φιλοσόφου.
[13, 61]   τοῦ βίου κληρονόμον κατέλιπεν. Οτι  δὲ   γηραιῷ ὄντι τῷ Σοφοκλεῖ συνῆν
[13, 68]   Πυθιονίκης ὡς τεθνηκυίας μέμνηται, τῆς  δὲ   Γλυκέρας ὡς οὔσης παρ' αὐτῷ
[13, 46]   ἔτι Χίμαιρα καὶ Λαμπάς. Τῆς  δὲ   Γναθαίνης ἤρα δεινῶς, ὡς καὶ
[13, 21]   καὶ Αμμωνίου καὶ Αντιφάνους, ἔτι  δὲ   Γοργίου τοῦ Αθηναίου, πάντων τούτων
[13, 50]   ταῖς περὶ Αλέξανδρον Ιστορίαις.  δὲ   γράψας τὸν Αγῆνα τὸ σατυρικὸν
[13, 61]   Κλῦθί μευ εὐχομένου, Κουροτρόφε δὸς  δὲ   γυναῖκα τήνδε νέων μὲν ἀναίνεσθαι
[13, 31]   τῆς καθ' ἡμέραν θεραπείας, τὰς  δὲ   γυναῖκας τοῦ παιδοποιεῖσθαι γνησίως καὶ
[13, 74]   κράτιστος Κριτίας τάδε Τὸν  δὲ   γυναικείον μελέων πλέξαντα πότ' ῴδας
[13, 3]   Πλεῖαί τοι χαλκοῦ κλισίαι, πολλαὶ  δὲ   γυναῖκες εἰσὶν ἐνὶ κλισίῃς ἐξαίρετοι,
[13, 13]   δέ πόνος ἀδάμαντος, φιλοτιμία  δὲ   δαίμονος. Καὶ ταῦτ' ἐγώ, μὰ
[13, 64]   φιλανθρώπων ἐπὶ νοῦν βαλομένη. Τὴν  δὲ   Δανάην φασίν, ὡς ᾔσθετο τὀν
[13, 51]   καὶ Λαγίσκα καὶ Ἄνθεια. Μήποτε  δὲ   δεῖ γράφειν ἀντὶ τῆς Ανθείας
[13, 13]   τόλμα μὲν γὰρ ἀνδρός,  δὲ>   δειλία γυναικός, δ' ἄνοια
[13, 73]   μὴ λόγῳ μόνον μάθῃς {ἔργῳ  δὲ   δείξω τὸ σθένος τὸ τῆς
[13, 94]   δ' ἔφη, τένχην μυρεψικήν ἀφορμῆς  δὲ   δέομαι, καὶ οἴσω δέ σοι
[13, 9]   ἄκατος, οὐδ' ἄγκυραι ἔχουσιν· ἀπορρήξασα  δὲ   δεσμὰ πολλάκις ἐκ νυκτῶν ἄλλον
[13, 20]   θεοῦ φέρειν τεύχη δίδοται, τῷ  δὲ   δευτέρῳ τὸν βοῦν ἄγειν,
[13, 49]   ὄντος μου ζωμὸς κατεχύθη.  δὲ   Δηλαδή μόσχειος. Μενάνδρῳ τῷ ποιητῇ
[13, 1]   Αλεξάνδρῳ τῶν ἑαυτοῦ κωμῳδιῶν,  δὲ   δῆλος ἦν οὐ πάνυ τι
[13, 20]   τυραννίδος Καὶ οἱ παρ' Ομήρῳ  δὲ   δημογέροντες θαυμάζοντες τῆς Ελένης τὸ
[13, 40]   μετὰ τὰς προειρημένας Μανίαν, Αντιγόνου  δὲ   Δημώ, ἐξ ἧς Αλκυονέα γεννηθῆναι,
[13, 92]   τοῦ δικαίου κλεπτιστάτους ὄντας ἀπέθανεν  δὲ   διὰ ταῦτα καὶ Θεόδωρος
[13, 44]   ταῖς πρότερον ἡμέραις ἀεί, ὀργιζομένης  δὲ   διὰ τὸ μηδὲν λαμβάνειν, ἔπειθε
[13, 55]   οὐχ ἵνα μὴ ἄλλος. Τοῦ  δὲ   Διογένους εἰπόντος αὐτῷ· Ἀρίστιππε, κοινῇ
[13, 88]   θηρώμενου τὰ λειμώνων τέκνα. Εν  δὲ   Διονύσῳ· Χορῶν ἐραστὴς κισσός, ἐνιαυτοῦ
[13, 52]   ἤδη γέγον' ἔτη τρισχίλια,  δὲ   Διοπείθους ἀηδὴς Τέλεσις ἕτερα μυρία;
[13, 36]   δοῦναι τῶν παρόντων μνηστήρων·  δὲ   δοίη, τοῦτον εῖναι νυμφίον. Η
[13, 26]   αὐτῆς Φαρνάβαζον θᾶττον ἄν. ἐπεὶ  δὲ   δολιχὸν τοῖς ἔτεσιν ἤδη τρέχει
[13, 34]   ταύτης ἐκοινώνησεν αὐτῷ. Καὶ ἑτέρας  δὲ   δύο ἑταίρας παριήγετο αἰεὶ
[13, 61]   φίλη γὰρ Θεωρίς. Επὶ  δὲ   δυσμαῖς ὢν τοῦ βίου, ὥς
[13, 85]   χωριζόμενον τὸ βρέφος ὑπέμενεν, τὸ  δὲ   εἰ μὴ βλέποι τὸ παιδίον
[13, 82]   Σοφοκλεῖ τὸ παιδικὸν ἱμάτιον. Οἷα  δὲ   εἰκὸς διαλαληθέντος τοῦ συμβεβηκότος Εὐριπίδης
[13, 93]   Μάγνης ἐν τοῖς Ομωνύμοις. ~Συνελόντι  δὲ   εἰπεῖν κατὰ τὸν Σολέα Κλέαρχον
[13, 37]   τέκνον Λεοντίσκον καὶ Λάγον, θυγατέρα  δὲ   Εἰρήνην, ἣν ἔγεμεν Εὔνοστος
[13, 9]   ἑνὶ πηδαλίῳ, τὸ πεῖσμ' ἀπορρήξασα  δὲ>   ἐκ νυκτὸς ἕτερον λιμέν' ἔχουσ'
[13, 59]   τὸν ἐπὶ Τριπόδων Σάτυρον.  δὲ   ἑλομένη τὸν Ερωτα ἀνέθηκεν αὐτὸν
[13, 8]   οὐδε εἷς σέσωσθ' ὅλως. Εν  δὲ   Εμπιμπραμένῃ ἐξώλης ἀπόλοιθ' ὅστις ποτὲ
[13, 25]   ὁπόταν ἀναμνησθῶσι προσκινούμενοι; ~Καὶ Φιλήμων  δὲ   ἐν Αδελφοῖς προσιστορῶν ὅτι πρῶτος
[13, 60]   Κλαυσιγέλωτα, τὴν δὲ Σαπέρδιον. Ηρόδικος  δὲ   ἐν ἕκτῳ Κωμῳδουμένων τὴν μὲν
[13, 31]   μὲν ἐν καλάμοις καλοῦσιν, οἵ  δὲ   ἐν ἕλει, Αττικαί, φησὶν, ἑταῖραι
[13, 6]   εἴξασι πολιαῖς ἀνάπλεῳ ψιμυθίου. Αναξίλας  δὲ   ἐν Νεοττίδι φησίν Οστις ἀνθρώπων
[13, 14]   ἔχουσιν ὑμιν διανέμειν ἑκάστοτε. Αριστοφῶν  δὲ   ἐν Πυθαγοριστῇ· Εἶτ' οὐ δικαίως
[13, 89]   Στρατίρᾳ τῇ βασιλέως γυναικί. Θεόπομπος  δὲ   ἐν τῇ ἕκτῃ καὶ πεντηκοστῇ
[13, 89]   Ασίᾳ γυναικῶν καὶ ἀκολαστοτάτη. Φύλαρχος  δὲ   ἐν τῇ ἐννεακαιδεκάτῃ Τιμῶσάν φησι
[13, 37]   ἐπιρρεπέστερος ὢν πρὸς ἀφροδίσια. Πολύβιος  δὲ   ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῶν Ιστοριῶν
[13, 21]   γὰρ ἐμελέτων, οὐ βωμολοχεύσθαι. Υπερείδης  δὲ   ἐν τῷ κατὰ Πατροκλέους, εἰ
[13, 60]   Ολύνθιος ὑποκριτὴς Παμφίλῃ. Αριστογείτων  δὲ   ἐν τῷ κατὰ Φρύνης τὸ
[13, 50]   τοὺς ὀφθαλμοὺς μεγάλους εἶχον. Αντιφάνης  δὲ   ἐν τῷ περὶ Ἑταιρῶν Νικοστρατίδα
[13, 51]   φησιν· Οὐκ ἐπείρα Νάννιον; Αντιφάνης  δὲ   ἐν τῷ περὶ Ἑταιρῶν Προσκήνιον,
[13, 83]   ἀλλοτρίαν σπείρων λωποδύτην ἀπάγεις. ~Θεόπομπος  δὲ   ἐν τῷ περὶ συληθέντων ἐκ
[13, 49]   ὡς πολλῶν ἐτῶν» ἔφη. Ζητουμένου  δὲ   ἔν τινι συμποσίῳ διὰ τίνα
[13, 35]   πυλῶν μέχρι τοῦ Τανάιδος. Τῶν  δὲ   ἐπέκεινα τοῦ Τανάιδος Ομάρτῃ βασιλεῖ
[13, 95]   ὡς περὶ στήλην διαφθείρονται. οσοῦτοι  δὲ   ἐπὶ τὴ οἰκίαν ἅμα τῇ
[13, 93]   ἁπάντων ἀλλότριοι μὲν ἀρετῆς, μάταιοι  δὲ   ἐστὲ> εἰς τὸ τοῦ βίου
[13, 85]   ἀποκαθίστα εἰς τὴν γῆν. Φιλανθρωπότατον  δὲ   ἐστι καὶ συνετώτατον τὸ ζῷον
[13, 46]   ἀποκρίσεις Γνάθαινα. Καὶ ἄλλαι  δὲ   ἑταῖραι μέγα ἐφρόνουν ἐφ' αὑταῖς,
[13, 69]   ὀλέθρου κοὐχ ἑταίρας ἀρραβών. ~Ενδόξους  δὲ   ἑταίρας καὶ ἐπὶ κάλλει διαφερούσας
[13, 43]   προπεσούσης τοὐμπλόκιον ὑπερτράγῃς. ~Καὶ ἄλλων  δὲ   ἑταιρῶν ἀπομνημονεύματα Μάχων συνήγαγεν,
[13, 10]   ἐκ τοῦ Πυθικοῦ ἱεροῦ. Δεκάτῳ  δὲ   ἔτει ἑάλω καὶ Κίρρα.
[13, 89]   περκάζουσαν οἰνάνθαις χρόνου. ~Επὶ κάλλει  δὲ   ἔτι γὰρ γέρων ἀοιδὸς κελαδεῖ
[13, 91]   οὐ διδάσκει. Καὶ Τίμων  δὲ   ἔφη Ἐν δὲ πλατυσμὸς πουλυμαθημοσύνης,
[13, 16]   ἄνθος ἐπισπείρει. Καὶ Αριστοτέλης  δὲ   ἔφη τοὺς ἐραστὰς εἰς οὐδὲν
[13, 35]   καὶ τῆς ὑποκάτω χώρας,  δὲ   Ζαριάδρης τῆς ὑπεράνω Κασπίων πυλῶν
[13, 18]   τὸ πάντας ξύρεσθαι. Εν Βυζαντίῳ  δὲ   ζημίας ἐπικειμένης τῷ ἔχοντι {κουρεῖ}
[13, 12]   χάριτας αἷς τιμῶσί σε. ~Ποντιανὸς  δὲ   Ζήνωνα ἔφη τὸν Κιτιέα ὑπολαμβάνειν
[13, 85]   γὰρ αὐτὸν μισθόν. ~Καὶ ἄλογα  δὲ   ζῷα ἀνθρώπων ἠράσθη Σεκούνδου μέν
[13, 84]   ἐν τῷ περὶ Αγαλματοποιῶν. Πολέμων  δὲ   ποιήσας τὀν ἐπιγραφόμενον
[13, 47]   Ὃς οὐδὲ καλούμενος ἐρχῃ; Νικὼ  δὲ   Αἰξ έπικαλουμένη, φησὶν
[13, 48]   ἔφη, τὰ ὑποδήματα. ~Μετάνειρα  δὲ   ἑταίρα, Δημοκλέους τοῦ παρασίτου
[13, 65]   ἐκαλεῖτο δἐ καὶ Χαριτοβλέφαρος. Νικαρέτη  δὲ   ἑταίρα ἐρωμένη ἦν Στεφάνου
[13, 37]   τὰ ἐν Περσεπόλει βασίλεια. Αὕτη  δὲ   Θαὶς {καὶ} μετὰ τὸν
[13, 64]   νυκτὸς ἔφυγεν εἰς Εφεσον. Μαθοῦσα  δὲ   Λαοδίκη τὸ ποιηθὲν ὑπὸ
[13, 35]   κατὰ τὸν ὕπνον φαντασίαν. Ἦν  δὲ   Οδάτις καλλίστη τῶν κατὰ
[13, 25]   ἀλλοτρία στί σοι. Καὶ Ασπασία  δὲ   Σωκρατικὴ ἐνεπορεύετο πλήθη καλῶν
[13, 47]   Ἀποψήσασθαι ἄν σοι ἔδωκα. Ἐτύγχανεν  δὲ   μὲν αἰτίαν ἐχουσα λιθιᾶν,
[13, 72]   ᾆσμα παντί που δῆλον. Εγὼ  δὲ   ἡγοῦμαι παίζειν τὸν Ερμησιάνακτα περὶ
[13, 51]   χρυσίοις καὶ ἱματίοις πολυτελέσι, έκδῦσα  δὲ   ἦν αἰσχροτάτη. Ἦν δὲ Κορώνης
[13, 46]   καὶ Λαμπυρίδα καὶ Εὐφροσύνην· αὕτη  δὲ   ἦν γναφέως θυγάθηρ. Αγραφοι δ'
[13, 35]   Ασίαν γυναικῶν, καὶ Ζαριάδρης  δὲ   ἦν καλός. Πέμποντος οὖν τοῦ
[13, 81]   σφόδρα ἤρα βασιλεύς. ~Φιλομεῖραξ  δὲ   ἦν Σοφοκλῆς, ὡς Εὐριπίδης
[13, 4]   εἰς τὸ μεθύειν παρεσκευάσατο.  δὲ   Ηρακλῆς πλείστας δόξας ἐσχηκέναι γυναῖκας
[13, 21]   Εὐνίκου Φιλυλλίου Αντεια, Μενάνδρου  δὲ   Θαὶς καὶ Φάνιον, Αλέξιδος Ορώπα,
[13, 87]   πέπλων σκιᾶς εἴδωλον ἐξωμόργυντο, ἕρσῃ  δὲ   θαλερὸς ἐκτραφεὶς ἀμάρακος λειμῶσι μαλακοῖς
[13, 51]   Θαλλὸν τὸν κάπηλον ἐξαναλῶσαι, ὅτι  δὲ   θαλλῷ χαίρουσιν αἱ αἶγες, διόπερ
[13, 71]   Πακτωλοῦ ῥεῦμ' ἐπέβη ποταμοῦ δαρδάνη  δὲ   θανοῦσαν ὑπὸ ξηρὴν θέτο γαῖαν
[13, 35]   εἰκόνα τὸν Αλκιβιάδην. ~Οὐ χρὴ  δὲ   θαυμάζειν εἰ ἐξ ἀκοῆς τινες
[13, 5]   ἀδελφὴν Δέδρα καὶ Μαχάτα. Οἰκειώσασθαι  δὲ   θέλων καὶ τὸ Θετταλῶν ὲθνος
[13, 76]   δρέπεσθαι, θυμέ, σὺν ἡλικίᾳ τὰς  δὲ   Θεοξένου ἀκτῖνας προσώπου μαρμαριζοίσας δρακεὶς
[13, 17]   Ο δὲ μαγαλοφωνότατος Πίνδαρος· Τὰς  δὲ   Θεοξένου, φησίν, ἀκτῖνας πρὸς> ὄσσων
[13, 86]   καὶ Πολύστρατον τὸν Αθηναῖον, μαθητὴν  δὲ   Θεοφράστου, τὸν ἐπικαλούμενον Τυρρηνόν, ὅτι
[13, 60]   ἀποδύειν τοὺς συνόντας αὐτῇ, τὴν  δὲ   Θεσπικήν. Επλούτει δὲ σφόδρα
[13, 61]   τῶν εἰς Ομηρον ἀναφερομένων. Τῆς  δὲ   Θεωρίδος μνημονεύει λέγων ἔν τινι
[13, 86]   αὐτοῖς χρωμένους ἐπαινεῖν δεῖ, τοὺς  δὲ   θηριωδῶς καὶ ἀπλήστως ψέγειν. Καὶ
[13, 13]   δὲ λόγος φρονοῦντος, σφοδρότης  δὲ   θηρός, δέ πόνος ἀδάμαντος,
[13, 76]   οἱ θεαταί. ~Καὶ Ρηγῖνος  δὲ   Ιβυκος βοᾳ καὶ κέκραγεν Ἦρι
[13, 18]   τι ταύταις ἀντιπράττεσθ' ὑπονοεῖς; Διογένης  δὲ   ἰδών τινα οὕτως ἔχοντα τὸ
[13, 81]   εἰ καθορᾷ τὸ κάρφος. Φάντος  δὲ   καθορᾶν Ἄπο τοίνυν φύσησον αὐτὸ,
[13, 57]   τοῖχος, Σελεύκου τίγρις. Ἔχων  δὲ   καὶ ἄλλα μαρτύρια ἐνατίθεμαι τὰ
[13, 53]   συνῆν ἐν τοῖς κήποις, Ἐπικούρῳ  δὲ   καὶ ἀναφανδόν· ὥστ' ἐκεῖνον πολλἠν
[13, 54]   συνῆν ἐν τοῖς κήποις, Ἐπικούρῳ  δὲ   καὶ ἀναφανδόν· ὥστ' ἐκεῖνον πολλἠν
[13, 66]   Πασιφίλαν ἐκάλεσαν τὴν Πλαγγόνα. Μαρτυρεῖ  δὲ   καὶ Αρχίλοχος περὶ αὐτῆς ἐν
[13, 20]   σκυτίνων, κατὰ τὸν Αντιφάνην. ~Επαινῶ  δὲ   καὶ αὐτὸς τὸ κάλλος. Καὶ
[13, 33]   Εδιδάξαμεν χρυσὸν καθαρᾷ βασάνῳ. Οτι  δὲ   καὶ Αφροδίσια ἴδια ἄγουσιν αὐτόθι
[13, 44]   ἔσχεν αὐτὴν χρυσίον. Ανάγωγος ὢν  δὲ   καὶ βάναυσος παντελῶς ἐν σκυτοτομείῳ
[13, 71]   ἐστὶ καὶ εἰν Αίδῃ. Φημὶ  δὲ   καὶ Βοιωτὸν ἀποπρολιπόντα μέλαθρον Ησίοδον
[13, 52]   Νέαιρα κατασέσηπε καὶ Φίλα; Κοσσύφας  δὲ   καὶ Γαλήνας καὶ Κορώνας οὐ
[13, 26]   καὶ στατῆρα και τριώβολον, προσίεται  δὲ   καὶ γέροντα καὶ νέον· οὕτω
[13, 75]   ἐρασθείς, ποιητρίας μὲν οὔσης, δυναμένης  δὲ   καὶ διὰ τὴν ὁμιλίαν τοὺς
[13, 3]   τῆς γαμετῆς τὸν βασιλέα, ἔτι  δὲ   καὶ διὰ τὸ τὴν βασιλίδα,
[13, 14]   μετριάζων μέν ἐστιν εὔχαρις, ἐπιτεινόμενος  δὲ   καὶ διαταράττων χαλεπώτατος διόπερ
[13, 50]   καὶ Γλυκέραν στεφανῶσιν. Ἐν Ῥωσσῷ  δὲ   καὶ εἰκόνα χαλκῆν αὐτῆς ἱστάναι
[13, 31]   γαμετῆς οὐδαμοῦ τῆς Ελλάδος. Οἶδα  δὲ   καὶ ἑορτήν τιν' Εταιρίδεια ἀγομένην
[13, 59]   τῶν Ελλήνων ἀκρασίας ἀνάθημα. Ἕστηκε  δὲ   καὶ εἰκὼν αὕτη μέση
[13, 34]   Φρυγίας, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Φαρναβάζου. Εἴδομεν  δὲ   καὶ ἡμεῖς τὸ ἐν Μελίσσῃ
[13, 71]   Θεωρίδος Ζεὺς ἔπορεν Σοφοκλεῖ. Φημὶ  δὲ   καὶ κεῖνον τὸν αἰεὶ πεφυλαγμένον
[13, 20]   τούτους πρωτοφορεῖν ἐπιτρέπουσιν. Εν Ηλιδι  δὲ   καὶ κρίσις γίνεται κάλλους, καὶ
[13, 38]   Σικυωνίοις τὴν προκειμένην στοάν. Ηρα  δὲ   καὶ Λεαίνης καὶ αὐτῆς ἑταίρας
[13, 66]   εὐήθης ξείνων δέκτρια Πασιφίλη. Οτι  δὲ   καὶ Μένανδρος ποιητὴς ἤρα
[13, 90]   αὐτοῦ τὴν γυναῖκα Ηροδίκην. Επιτελεῖται  δὲ   καὶ μέχρι νῦν ἀγὼν
[13, 52]   μὲν τελευτῶσ' ἀπέθανεν βινουμένη, Ἰσθμιὰς  δὲ   καὶ Νέαιρα κατασέσηπε καὶ Φίλα;
[13, 24]   στένω, Κυδίαν ναύαρχον ἐξεπέμψατο. Επιτιμᾷ  δὲ   καὶ Ξέναρχος ἐν Πεντάθλῳ τοῖς
[13, 20]   Αγχίσῃ καὶ Αδώνιδι. Διὰ κάλλος  δὲ   καὶ μέγιστος τῶν θεῶν
[13, 87]   αὐλητρίδων τὰ ἱμάτια περιέδυεν. ~Εσπουδάκεσαν  δὲ   καὶ οἱ βασιλεῖς περὶ τὰς
[13, 31]   τὴν ἑορτὴν Εταιρίδεια προσαγονεῦσαι. Θύουσι  δὲ   καὶ οἱ Μακεδόνων βασιλεῖς τὰ
[13, 12]   τὴν τῆς πόλεως σωτηρίαν. Οτι  δὲ   καὶ οἱ τούτου πρεσβύτεροι κατὰ
[13, 58]   ὠνησάμενος χρημάτων εἶχεν ἐλευθερώσας, ὕστερον  δὲ   καὶ οἰκουρὸν αὐτήν ἐποιήσατο, ὡς
[13, 10]   ἑάλω καὶ Κίρρα. Ανετράπησαν  δὲ   καὶ ὅλοι οἶκοι διὰ γυναῖκας
[13, 12]   εἶναι φιλίας καὶ ἐλευθερίας, ἔτι  δὲ   καὶ ὁμονοίας παρασκευαστικόν, ἄλλου δὲ
[13, 10]   ἁρπασθεῖσαν ὑπὸ Φωκέως τινός. Δεκαετὴς  δὲ   καὶ οὗτος γενόμενος τῷ δεκάτῳ
[13, 93]   ἀργῶς καὶ ἀφυλάκτως ζῆτε. Λοιδόρου  δὲ   καὶ παμφάγου τοῦ ζῴου πεφυκότος.
[13, 90]   Τενέδῳ τῇ Τρωικῇ νήσῳ. ~Οἶδα  δὲ   καὶ περὶ κάλλους γυναικῶν ἀγῶνά
[13, 63]   ἐξέκοψεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς. Παραδέδοται  δὲ   καὶ περὶ ὄψα καὶ περὶ
[13, 78]   Πυθίας ὅπως αὐτῷ ἐπιθῶνται. Εχρησεν  δὲ   καὶ περὶ τῶν ἀμφὶ τὸν
[13, 20]   βασιλῆι δὲ ἀνδρὶ ἔοικεν. Καθίστων  δὲ   καὶ πολλοὶ τοὺς καλλίστους βασιλέας,
[13, 86]   καὶ συγκατέκλεισε τῷ Περσαίῳ. Οἶδα  δὲ   καὶ Πολύστρατον τὸν Αθηναῖον, μαθητὴν
[13, 44]   τὴν Γναθαίνιον λαβεῖν μίσθωμα, λιπαρῶν  δὲ   καὶ προσκείμενος πολὺ δαπανήσας ἔσχεν
[13, 33]   ἀρχή τρισολυμπιονίκαν ἐπαινέων οἶκον, ὕστερον  δὲ   καὶ σκόλιον τὸ παρὰ τὴν
[13, 26]   τε πανταχόσ' ἤδη πιομένη, δέχεται  δὲ   καὶ στατῆρα και τριώβολον, προσίεται
[13, 28]   μὲν φίλαι ἦσαν ἑταῖραι. Καλοῦσι  δὲ   καὶ τὰς μισθαρνούσας ἑταίρας καὶ
[13, 45]   τοῦτ' ἐστί σοι πεπραγμένου. ~Εξῆς  δὲ   καὶ ταῦτ' ἀναγράφει· Λαίδα λέγουσι
[13, 5]   θυγατέρα καὶ δῶρα πολλά. Γήμας  δὲ   καὶ ταύτην ἐπεισήγαγεν τῇ Ολυμποιάδι.
[13, 70]   τὸ καλούμενον ποίημα Λυδήν. Παρέλιπον  δὲ   καὶ τὴν Μιμνέρμου αὐλητρίδα Ναννὼ
[13, 5]   ἐξ ἧς Αρριδαῖον ἐτέκνωσε. προσεκτήσατο  δὲ   καὶ τὴν Μολοττῶν βασιλείαν γήμας
[13, 70]   τήν τε Αντιμάχου Λυδήν, προσέτι  δὲ   καὶ τὴν ὁμώνυμον ταύτης ἑταίραν
[13, 71]   μηλείοις θήκαθ' ὑπὸ προγόνοις. Οἶσθα  δὲ   καὶ τὸν ἀοιδόν, ὃν Εὐρυπόλου
[13, 85]   Αλεξάνδρου καὶ λέγει οὕτως Μετεπέμψατο  δὲ   καὶ τὸν ἐκ τῆς Ιασοῦ
[13, 76]   δύνειν, νῦν ἄρχεται ἡδύνεσθαι. Μνησθεὶς  δὲ   καὶ τοῦ Τενεδίου Θεοξένου
[13, 50]   Σὺ δ' Ἔρως Φειδίου. ~Ἐπεὶ  δὲ   καὶ τῶν πολιτικῶν οἶδά τινας
[13, 5]   ἐξ αὐτῆς θύγατέρα Κύνναν ἔγημεν  δὲ   καὶ Φίλαν ἀδελφὴν Δέδρα καὶ
[13, 75]   γλυκὺς κατείβων καρδίαν ἰαίνει. Λέγει  δὲ   καὶ ὡς τῆς Μεγαλοστράτης οὐ
[13, 3]   τὴν τοῦ Αμύντορος παλλακίδα. Μήδεια  δὲ   καίπερ εἰδυῖα τὸ ἔθος ὅτι
[13, 71]   Θρῇσσαν στειλάμενος κιθάρην Αιδόθεν ἔπλευσεν  δὲ   κακὸν καὶ ἀπειθέα χῶρον. Ενθα
[13, 2]   τοῦ τρίτου ἀπ' ἐκείνου. Εἰσὶ  δὲ   Καλλισθένης, Δημήτριος Φαληρεύς, Σάτυρος
[13, 37]   ἐχούσας ἐν ταῖς χερσίν. Αἱ  δὲ   κάλλισται τῶν οἰκιῶν, φησίν, οὐ
[13, 90]   ὥσπερ ἐν τοῖς βαρβάροις ἑτέρωθι  δὲ   κάλλους, ὡς δέον καὶ τοῦτο
[13, 56]   ταῖς τοῦ φιλοσόφου διαθήκαις.  δὲ   καλὸς ἡμῶν Πλάτων οὐκ Αρχεάνασσαν
[13, 10]   διὰ Βρισηίδα, καὶ ἱερὸς  δὲ   καλούμενος πόλεμος δι' ἑτέραν γαμετήν,
[13, 10]   Κασσάνδραν. Καὶ ἐπ' Αἴγυπτον  δὲ   Καμβύσου στρατεία, ὥς φησι Κτησίας,
[13, 62]   Αριστοφάνης ἐν τῷ Γηρυτάδῃ. Μήποτε  δὲ   κἀν τῷ Πλούτῳ ἐν
[13, 55]   τῶν πρὸς Ερμαρχον Ἐπιστολῶν. ~Αρίστιππος  δὲ   κατ' ἔτος δύο μῆνας συνδιημερέυεν
[13, 84]   τῶν περὶ Αγαθοκλέα Ιστοριῶν. Κἀγὼ  δὲ   κατὰ τὴν Επικράτους Αντιλαίδα Τἀρωτίκ'
[13, 95]   Λυσίας, Κύνουλκε, οὕτως. Εγὼ  δὲ   κατὰ τὸν Αρίσταρχον τὸν τραγικὸν
[13, 35]   καθάπερ ἠξίωσας, ἐγὼ Ζαριάδρης.  δὲ   κατανοήσασα ξένον ἄνδρα καὶ καλὸν
[13, 64]   ἐσώθη ἐπιβουλευόμενος ὑπὸ Λαοδίκης,  δὲ   κατεκρημνίσθη, ὡς γράφει Φύλαρχος διὰ
[13, 32]   ἀκρόπολιν προδόμεν. Καὶ οἱ ἰδιῶται  δὲ   κατεύχονται τῇ θεῷ τελεσθέντων περὶ
[13, 88]   τέκνα ἔαρος πέριξ στρώσαντες. Εν  δὲ   Κενταὺρῳ, ὅπερ δρᾶμα πολύμετρόν ἐστιν,
[13, 88]   ἐρύθημα λαμπρῷ προστιθεῖσα χρώματι κόμαι  δὲ   κηροχρῶτος ὡς ἀγάλματος αὐτοῖσι βοστρύχοισιν
[13, 85]   βρέφους τὰς μυίας ἀπεσόβει ὅτε  δὲ   κλαίοι, τῇ προβοσκίδι τὴν σκάφην
[13, 47]   μὲν αἰτίαν ἐχουσα λιθιᾶν,  δὲ   κοιλίαν προπετεστέραν ἔχειν. Τῶν δὲ
[13, 13]   τῷ φέροντι τὴν νόσον, βαρὺς  δὲ   κομιδῇ. Πῶς ἂν οὖν ἔχοι
[13, 55]   Νυνὶ μὲν ἥκουσιν Μεγαρόθεν, εἰσὶ  δὲ   Κορίνθιαι· Λαὶς μὲν ἡδὶ Μεγακλέους.
[13, 55]   Λαίδος· ἣν ἐτέκνωσεν Ἔρως, θρέψεν  δὲ   Κόρινθος· κεῖται δ' ἐν κλεινοῖς
[13, 51]   έκδῦσα δὲ ἦν αἰσχροτάτη. Ἦν  δὲ   Κορώνης τῆς Ναννίου θυγάτηρ, τὸ
[13, 6]   καὶ φωνὴ γυναικός, τὰ σκέλη  δὲ   κοψίχου. Σφίγγα Θηβαίαν δὲ πάσας
[13, 71]   λόγῳ πολλὰς εὑρόμενος διόδους. Ανδρα  δὲ>   Κυπρηναῖον ἔσω πόθος ἔσπασεν Ισθμοῦ,
[13, 33]   ταῖς ἐλευθέραις. Ταῖς ἡμέραις ταύταις  δὲ   κωμάζειν ἔθος ἐστὶν νόμος τε
[13, 26]   πολυθρυλήτου Λαίδος τάδε λέγει· Αὕτη  δὲ   Λαὶς ἀργός ἐστι καὶ πότις,
[13, 62]   Πλούτῳ ἐν λέγει Ἐρᾷ  δὲ   Λαὶς οὐ διὰ σὲ Φιλωνίδου;
[13, 34]   ἐνθάδε μεθύειν> μεθ' ἡμῶν. ~Εν  δὲ   Λακεδαίμονι, ὥς φησι Πολέμων
[13, 39]   Λέαιναν, εἰ βούλει, κράτει. Ἦν  δὲ   Λάμια σφόδρα εὔθικτος καὶ ἀστικη
[13, 38]   ἔσχε καὶ θυγατέρα Φίλαν; τὴν  δὲ   Λάμιαν Πολέμων φήσι ἐν τῷ
[13, 5]   Νικησίπολις, ἥτις αὐτῷ ἐγέννησε Θετταλονίκην,  δὲ   Λαρισαία Φίλιννα, ἐξ ἧς Αρριδαῖον
[13, 85]   ἐρασθῆναι Λακύδους τοῦ φιλοσόφου. Εν  δὲ   Λευκαδίᾳ φησὶν Κλέαρχος οὕτως ἐρασθῆναι
[13, 14]   ὅτ' ἦν μετ' αὐτῶν. Ως  δὲ   λίαν ἦν θρασὺς καὶ σοβαρός,
[13, 41]   πάρεργον ἐπεκράτησ' τοὔνομα. Εδόκει  δὲ   λιθιᾶν, ὡς ἔοιχ' Μανία·
[13, 47]   δὲ πικρότερον εἰπούσης αὐτῇ Εἱ  δὲ   λίθον, έφη, εἶχες» Ἀποψήσασθαι ἄν
[13, 51]   Καὶ τὸν κατὰ Νεαίρας  δὲ   λόγον γράψας μνημονεύει αὐτῆς. Ἐν
[13, 85]   Δοῦρις ἐν τῇ ἐνάτῃ. Ο  δὲ   λόγος ἐστὶν αὐτῷ {ὁ} περὶ
[13, 13]   δ' ἄνοια μανίας,  δὲ   λόγος φρονοῦντος, σφοδρότης δὲ
[13, 71]   μνώμενος Ασκραικὴν πόλλ' ἔπαθεν, πάσας  δὲ   λόγων ἀνεγράψατο βίβλους, ὑμνῶν ἐκ
[13, 83]   ὑπὸ τοῦ πλήθους ἐκωλύθη. Τῷ  δὲ   Λυκόλα {τῷ} τοῦ Τριχονείου υἱῷ
[13, 17]   τῆς ἐμῆς ψυχῆς ἡνιοχεύεις. Ο  δὲ   μαγαλοφωνότατος Πίνδαρος· Τὰς δὲ Θεοξένου,
[13, 51]   Ἄλεξις ἐν Ταραντίνοις οὕτως· Νάννιον  δὲ   μαίνεται ἐπὶ τῷ Διονύσῳ, κωμῳδῶν
[13, 47]   Καὶ ὃς Ἐγὼ ὑπερήφανος; Τίς  δὲ   μᾶλλον» εἷπεν Γνάθαινα, Ὃς
[13, 37]   καὶ Μιλησία παλλακίς. Ο  δὲ   μέγας Αλέξανδρος οὐ Θαίδα εἶχε
[13, 43]   φησί, πῶς ἵστης; φράσον.  δὲ   μειδιάσας Κύβδ' ἔφη, τριωβόλου. Τίς
[13, 61]   ὧν ἰσχὺς μὲν ἀπήμβλυνται, θυμὀς  δὲ   μενοινᾷ. Ταῦτα μέν ἐστιν ἐκ
[13, 69]   σύγχρους ὀρθινῶν ἥψαο κισσυβίων Σαπφῷαι  δὲ   μένουσι φίλης ἔτι καὶ μενέουσιν
[13, 67]   τῆς πόλεως δημοσίᾳ κατεσκευασμένον, εἰ  δὲ   μή, δεδομένον κατασκευάσασθαι. Πάλιν δ'
[13, 90]   κάλλος γὰρ οὕτως καλόν, εἰ  δὲ   μὴ, κίνδυνον ἔχον ἐπ' ἀκολασίαν.
[13, 85]   ἐτίθει αὐτὸ ἐν σκάφῃ. Εἰ  δὲ   μὴ τοῦτο πεποιήκοι, τροφὴν οὐκ
[13, 23]   στόμ' ὡς κομψὸν φορεῖ. Ἂν  δὲ   μὴ χαίρῃ γελώσα, διατελεῖ τὴν
[13, 42]   αὐτὴν ὕστερον σφόδρ' ἠγανάκτησ'  δὲ   Μηθέν, φησί, σοί, ψυχή, μελέτω·
[13, 37]   ἦν αὐλητρὶς και Ποθεινὴ Μύρτιον  δὲ   μία τῶν ἀποδεδειγμένων καὶ κοινῶν
[13, 88]   ὀξυφεγγῆ κρίνεσιν ἀργεννοῖς ὁμοῦ. Εν  δὲ   Μινύαις· Πολλὴν ὀπώραν Κύπριδος εἰσορᾶν
[13, 26]   Απόλλωνος νόμον, Διὸς νόμον· αὖται  δὲ   μόνον αὐλοῦσιν Ιέρακος νόμον, Επικράτης
[13, 71]   πατρίδα, Λέσβον ἐς εὕοινον τὸ  δὲ   Μύσιον εἴσιδε Λέκτον πολλάκις Αἰολικοῦ
[13, 62]   ἐγκώμιον Ναίδος τῆς ἑταίρας. Τὴν  δὲ   Ναίδα ταύτην Λυσίας ἐν τῷ
[13, 52]   καὶ Κορώνας οὐ λέγω· περὶ  δὲ   Ναίδος σιωπῶ· γομφίους γὰρ οὐκ
[13, 55]   ἄλλοι; Οὐ γάρ» ἔφη. Τί  δὲ   ναῦν ἐν πολλοὶ πεπλεύκασιν;
[13, 65]   υἱός, Δημοχάρους δὲ ἀδελφιδοῦς. Τὴν  δὲ   Νέαιραν εἶχον ἡμέραν παρ' ἡμέραν
[13, 9]   ἄλλον ἔχει λιμένα. Καὶ Θεόφιλος  δὲ   Νεοπτολέμῳ ἔφη οὐ σύμφορον νέα
[13, 90]   Λευκρικὸς τῇ Αθηνᾷ, τὸν  δὲ   νικήσαντα ταινιούμενον ὑπὸ τῶν φίλων
[13, 18]   νῦν δ' εὑρηκέναι. Εν Ρόδῳ  δὲ   νόμου ὄντος μὴ ξύρεσθαι οὐδ'
[13, 81]   παρ' οἶνον καὶ δεξιῷ. Ερμησίλεω  δὲ   ξένου οἱ ἐόντος καὶ προξένου
[13, 18]   πορφυραῖς παρῇσι φῶς ἔρωτος. ~Υμεῖς  δὲ   ξυρουμένους τὰ γένεια περιφέρετε τοὺς
[13, 59]   Αναδυομένην Αφροδίτην ἀπεγράψατο. Καὶ Πραξιτέλης  δὲ   ἀγαλματοποιὸς ἐρῶν αὐτῆς τὴν
[13, 37]   αὐτὸν εἶναί φησι υἱόν. Κῦρος  δὲ   ἐπὶ τὸν ἀδελφὸν ἐπιστρατεύσας
[13, 35]   ἔφασαν εἰδέναι ὅπου πεπόρευεται. Μνημονεύεται  δὲ   ἔρως οὗτος παρὰ τοῖς
[13, 34]   καὶ τὸ προειρημένον εἰκόνιον. Αλκιβιάδης  δὲ   καλός, ἐφ οὗ τις
[13, 40]   νεωτέρου Μύσταν καὶ Νῦσαν. Ηρακλείδης  δὲ   Λέμβος ἐν τῇ ἕκτῃ
[13, 81]   γυναικὸς καλῆς ποιήσειεν ἄν> Γελασάντων  δὲ   μὲν Ερετριεὺς ἐνωπήθη τῇ
[13, 35]   Αφροδίτης καὶ Αδώνιδος ἐγεννήθησαν. Εκυρίευσεν  δὲ   μὲν Υστάσπης Μηδίας καὶ
[13, 36]   ἐμπορίᾳ χρώμενοι ἔκτισαν Μασσαλίαν. Εὔξενος  δὲ   Νάνῳ τῷ βασιλεῖ (τοῦτο
[13, 37]   πᾶσαν ἀνατρέψασα τὴν βασιλείαν; Εὔμαχος  δὲ   Νεαπολίτης ἐν τῇ δευτέρᾳ
[13, 56]   δι' ὅσης ἤλθετε πυρκαιῆς. Περικλῆς  δὲ   Ολύμπιος, ὥς φησι Κλέαρχος
[13, 86]   προσβλέποντες, ἄλλα οὐδ' ἀλλήλους. Ως  δὲ   πότος προέβαινεν καὶ εἰσῆλθεν
[13, 52]   καὶ Ὤκιμον καὶ Μετάνειρα Νικόστρατος  δὲ   τῆς μέσης κωμῳδίας ποιητὴς
[13, 78]   Χαλκοῦς ἐν τοῦς Ελεγείοις. Εστὶν  δὲ   χρησμὸς ὅδε Εὐδαίμων Χαρίτων
[13, 78]   ἔρωτας, πανταχόθεν αὐτοὺς ἐκκόπτοντες. Εἰσὶ  δὲ   οἱ καὶ τὰς παλαὶστρας ὥσπερ
[13, 83]   Φάυλλον τὸν Φωκέων τύραννον, φιλόπαιδα  δὲ   Ονόμαρχον καὶ ἐκ τῶν τοῦ
[13, 49]   έπικληθεῖσαν Πτωχελένην μαστιγίας έμισθώσατο. Θέρους  δὲ   ὄντος ἐπεὶ γυμνὸς κατέκειτο, τοὺς
[13, 59]   τὴν κατηγορουμένην κρίνεσθαι. Ἦν  δὲ   ὄντως μᾶλλον Φρύνη καλὴ
[13, 5]   καὶ Κλεοπάτραν. Καὶ τὴν Θρᾀκην  δὲ   ὅτε εἷλεν, ἧκε πρὸς αὐτὸν
[13, 51]   ἐν τῷ κατὰ Πατροκλέους. Αὕτη  δὲ   ὅτι Αἴξ ἐπεκαλεῖτο προείπομεν, διὰ
[13, 61]   διέσωσε τὴν ψυχὴν μόλις. ~Ιστε  δὲ   ὅτι καὶ Δημάδης ῥήτωρ
[13, 79]   τὴν Διὸς τυραννίδα. Οὐκ ἀγνοῶ  δὲ   ὅτι τὰ περὶ Κτατῖνον καὶ
[13, 60]   εἶναι ὄνομα Μνησαρέτην. Οὐκ ἀγνοῶ  δὲ   ὅτι τὸν ἐπιγραφόμενον κατ' αὐτῆς
[13, 72]   ἐρωτικὸς μὲν εἶναι ὁμολογῶ, ἐρωτομανὴς  δὲ   οὔ. Τίς δ' ἔστ' ἀνάγκη
[13, 53]   ἐπὶ έταιρείᾳ διαβόητον γενομένην;  δὲ   οὐδ' ὅτε φιλοσοφεῖν ἤρξατο ἐπαύσατο
[13, 54]   ἐπὶ έταιρείᾳ διαβόητον γενομένην;  δὲ   οὐδ' ὅτε φιλοσοφεῖν ἤρξατο ἐπαύσατο
[13, 51]   κατέλιπεν αὐτῇ πολὺν έλλέβορον, ἄλλο  δὲ   οὐδέν. Καὶ Λυκοῦργος ἐν τῷ
[13, 12]   δὲ καὶ ὁμονοίας παρασκευαστικόν, ἄλλου  δὲ   οὐδενός. Διὸ καὶ ἐν τῇ
[13, 72]   ἄειδε τερπνῶς πρέσβυς ἀγαυός. Οτι  δὲ   οὔκ ἐστι Σαπφοῦς τοῦτο τὸ
[13, 18]   τὴν τοῦ ἤθους ἐπιείκειαν. Λέγει  δὲ   οὕτως φιλόσοφος· Τὸ ξύρεσθαι
[13, 35]   πρότερον εἶδον ἐρασθῆναι αὐτῶν· γράφει  δὲ   οὕτως· Υστάσπῃ νεώτερος ἦν ἀδελφὸς
[13, 67]   εἰς Τροφωνίου Καταβάσεώς φησι Ταὐτὸ  δὲ   πάθοι τις ἂν ἐπὶ τὴν
[13, 85]   ἱστορεῖ ἐν πτώτῳ Ερωτικῶν. Τὸν  δὲ   παῖδα τοῦτον Θεόφραστος ἐν τῷ
[13, 35]   ἔφυγεν ἔχων τὴν Οδάτιν. Οἱ  δὲ   παῖδες καὶ αἱ θεράπαιναι συνειδυῖαι
[13, 85]   ἐν ἕκτῳ Περιπετειῶν. Εν Αἰγιῳ  δὲ   παιδὸς ἠράσθη χήν, ὡς Κλέαρχος
[13, 36]   δοίη, τοῦτον εῖναι νυμφίον. Η  δὲ   παῖς εἰσελθοῦσα δίδωσι εἴτε ἀπὸ
[13, 88]   Διονύσῳ· Χορῶν ἐραστὴς κισσός, ἐνιαυτοῦ  δὲ   παῖς. Περὶ δὲ ῥόδων ἐν
[13, 81]   Ερετριεὺς ἐνωπήθη τῇ ἐπιραπὶζει,  δὲ   πάλιν τοῦ παιδὸς τῷ λόγῳ
[13, 31]   ἑταίρας ἡδονῆς ἕνεκα ἔχομεν, τὰ  δὲ   παλλακὰς τῆς καθ' ἡμέραν θεραπείας,
[13, 39]   κνησθῆναί τε τὸν Δημήτριον. Αποδοκιμαζούσης  δὲ   πάντα καὶ πάνυ κατεγχλιδώσης τῷ
[13, 81]   περιλαβὼν τῇ χειρὶ ἐφίλησεν. Επικροτησάντων  δὲ   πάντων σύν γέλωτι καὶ βοῇ
[13, 79]   μετὰ δύο ἐρωμένον ἀναπαύεσθαι. Πέρσας  δὲ   παρ' Ελλήνων φησὶν Ηρόδοτος μαθεῖν
[13, 12]   Ερωτι, ὡς Σωσικράτης ἱστορεῖ. Ο  δὲ   παρὰ Θηβαίοις ἱερὸς λόχος καλούμενος
[13, 6]   σκέλη δὲ κοψίχου. Σφίγγα Θηβαίαν  δὲ   πάσας ἔστι τὰς πόρνας καλεῖν,
[13, 84]   χὴν προσῆλθον καὶ ἐπεπήδησαν φανέντων  δὲ   πᾶσι τούτοις ἀδυνάτων ἀπέστησαν, καθάπερ
[13, 23]   τἄλλ' αὐταῖς πάρεργα γίνεται, ῥάπτουσι  δὲ   πᾶσιν ἐπιβουλάς. Επειδὰν δ' εὐπορήσωσίν
[13, 89]   τῷ νῷ. Καὶ τὴν καταγαγοῦσαν  δὲ   Πεισίστρατον ἐπὶ τὴν τυραννίδα, ὡς
[13, 44]   ἕνεκα τοῦ στρατιωτικοῦ· μνᾶς πραξαμένη  δὲ   πέντε τὰς σπονδὰς ποοῦ καὶ
[13, 76]   ἐρᾶν, ὥρη δὲ γαμεῖν, ὥρη  δὲ   πεπαῦσθαι, καὶ μὴ ἀναμένειν ἔστ'
[13, 58]   σεμνότερον μὲν τούτων, οὐκ εὐσχημόνως  δὲ   περὶ τὰς ὁμιλίας ἐσφάλλετο τὴν
[13, 39]   Γνάθαινα, περὶ ἧς ἐροῦμεν. Πάλιν  δὲ   περὶ τῆς Λαμίας Μάχων
[13, 60]   ἐν τῷ περὶ Εταιρῶν. Εἴρηκεν  δὲ   περὶ τοῦ πλούτου αὐτῆς Τιμοκλῆς
[13, 2]   πολλάκις τοῦ Σωκράτους μνημονεύοντας. Παρέθετο  δὲ   περὶ τῶν γυναικῶν ψήφισμα Ιερώνυμος
[13, 30]   λυπήσειε τὸν ἐραστὴν φιλῶν. Καλῶς  δὲ   περὶ τῶν τοιούτων Εφιππος ἐν
[13, 3]   Ελληνικὰ ἐκδεδιῃτημένη. Και Κλυταιμνήστρα  δὲ   περιπαθὴς γενομένη τὴν Κασσάνδραν σὺν
[13, 84]   χηνὶ τῇ μὲν κύων, τῇ  δὲ   περιστερά, τῇ δὲ χὴν προσῆλθον
[13, 3]   γυναικῶν Παναίτιος Ρόδιος. ~Παρὰ  δὲ   Πέρσαις ἀνέχεται βασίλεια τοῦ
[13, 47]   δοὺς οἶει αἰεὶ φοιτήσειν; Φρύνης  δὲ   πικρότερον εἰπούσης αὐτῇ Εἱ δὲ
[13, 47]   δὲ κοιλίαν προπετεστέραν ἔχειν. Τῶν  δὲ   πινόντων παρ᾽ αὐτῇ συμβαλλομένων εἰς
[13, 91]   Τίμων δὲ ἔφη Ἐν  δὲ   πλατυσμὸς πουλυμαθημοσύνης, τῆς οὐ κενεώτερον
[13, 37]   θαλάσσῃ, καὶ Μύρτιον καὶ ἄλλας  δὲ   πλείστας, ἐπιρρεπέστερος ὢν πρὸς ἀφροδίσια.
[13, 46]   δὲ τούτων πλείους, Γοργίας  δὲ   πλέονας, παραλειφθῆναι φάσκοντες ὑπὸ τοῦ
[13, 55]   εἶναί φησιν διὰ τούτων· Εἰσὶν  δὲ   πόθεν αἱ παῖδες αὗται καὶ
[13, 10]   τὴν Φωκίδα. Καὶ Κρισαικὸς  δὲ   πόλεμος ὀνομαζόμενος, ὥς φησι Καλλισθένης
[13, 21]   Ωκιμον ἑταίρας ὄνομα καὶ ἄλλα  δὲ   πολλά, ὦναιδές, δράματα ἀπὸ ἑταιρῶν
[13, 3]   γοῦν αὐτην. Καὶ Πρίαμος  δὲ   πολλαῖς χρῆται γυναιξὶ καὶ
[13, 47]   ἐντὸς οὐκ ἀργὸν φορεῖ. ~Γναθαίνης  δὲ   πολλὰς ἀποκρίσεις ἀνέγραφεν Λυγκεύς.
[13, 71]   παντὸς παυσάμενος καμάτου. Λέσβιος Αλκαῖος  δὲ   πόσους ἀνεδέξατο κώμους, Σαπφοῦς φορμίζων
[13, 92]   ἔστι. ~Καὶ Μυρτίλος Τοῦτο  δὲ   ποῦ εἴρηκεν Φύλαρχος Κατανέγνων γὰρ
[13, 43]   ἐπισυνάπτειν βουλομένοις τὸν ἑωθινόν, μακρὰς  δὲ   πράττειν εἰς τὰ λοιπὰ ξυμβολὰς.
[13, 12]   ἐπίπαν Ερως τιμᾶται. Λακεδαιμόνιοι  δὲ   πρὸ τῶν παρατάξεων Ερωτι προθύονται,
[13, 77]   τὸν Γανυμήδην ἀλλὰ Μίνωα. Οἱ  δὲ   προειρημένοι Χαλκιδεῖς παρ' αὑτοῖς φασιν
[13, 55]   αὐτῇ τοσοῦτον ἀργύριον δίδως,  δὲ   προῖκα Διογένει τῷ κυνὶ συγκυλίεται»
[13, 85]   ἐπὶ τὴν θάλατταν ἐκολύβα. Δελφὶς  δὲ   πρὸς αὐτὸν ἐκ τοῦ πελάγους
[13, 72]   τινὰ χάσκει. Καὶ τὴν Σαπφώ  δὲ   πρὸς αὐτὸν ταῦτά φησιν εἰπεῖν
[13, 17]   ἐκοίμιζεν κοῦρον. Καὶ Σαπφὼ  δὲ   πρὸς τὸν ὑπερβαλλόντως θαυμαζόμενον τὴν
[13, 31]   Εταιριδείων ἑορτὴν συντελοῦσι Μάγνητες. Ιστοροῦσι  δὲ   πρῶτον Ιάσοντα τὸν Αἴσονος συναγαγόντα
[13, 14]   ἐφυγάδευσαν ὡς ἡμᾶς κάτω, τὰς  δὲ   πτέρυγας ἃς εἶχε τῇ Νίκῃ
[13, 87]   ὠλένας, ἄλλης προσαμπέχουσα θῆλυν αὐχένα  δὲ   ῥαγέντων χλανιδίων ὑπὸ πτύχας ἔφαινε
[13, 88]   κισσός, ἐνιαυτοῦ δὲ παῖς. Περὶ  δὲ   ῥόδων ἐν Οδυσσεῖ φησιν οὕτως
[13, 60]   τὴν μὲν ἐπικαλεῖσθαι Κλαυσιγέλωτα, τὴν  δὲ   Σαπέρδιον. Ηρόδικος δὲ ἐν ἕκτῳ
[13, 85]   μὲν ἀλεκτρυὼν Κένταυρος,  δὲ   Σεκοῦνδος ἦν οἰκέτης Νικομήσους τοῦ
[13, 38]   μὲν εἶναι Κλεάνδρος Αθηναίου, κατασκευάσαι  δὲ   Σικυωνίοις τὴν προκειμένην στοάν. Ηρα
[13, 25]   Μεγαρέων ἀνερρίπισεν τὸ δεινόν· πόρνην  δὲ   Σιμαίθαν ἰόντες Μεγαράδε νεανίαι κλέπτουσι
[13, 22]   ταύτην μὲν οὐκ εἰσέρχεται, παρὰ  δὲ   Σινώπῃ καὶ Λύκᾳ καὶ Ναννίῳ
[13, 67]   ἦν δούλη τῆς αὐλητρίδος, ἐκείνη  δὲ   Σινώπης τῆς Θρᾳττης τῆς ἐξ
[13, 6]   ἁπάντων ὑπερέχουσι τῶν κακῶν. Εστι  δὲ   σκοπεῖν ἀπ' ἀρχῆς πρῶτα μὲν
[13, 82]   παιδί, ἀλλὰ μηδὲν προσθεῖναι, τὸν  δὲ   Σοφοκλέα διὰ τὴν ἀκολασίαν καταφρονηθῆναι.
[13, 19]   θαυμάσιος εἴρηκε Χρύσιππος.  δὲ   σοφὸς ἐκεῖνος Ζήνων, ὥς φησιν
[13, 79]   Πολυκράτης Σαμίων τύραννος. ~Παρὰ  δὲ   Σπαρτιάταις, ὡς Αγνων φησὶ
[13, 12]   Αλίεια καὶ ἐν ταῖς δημοτελέσι  δὲ   σπονδαῖς ὡς ἐπίπαν Ερως
[13, 70]   κατὰ παιδείαν ἐπέραστος ἦν, ἠκροᾶτο  δὲ   Στίλπωνος τοῦ φιλοσόφου. Βιλιστίχη δ'
[13, 35]   μέλλουσιν οἱ γάμοι συντελεῖσθαι.  δὲ   στρατοπεδεύων ἐπὶ τοῦ Τανάιδος {καὶ}
[13, 49]   εἶπεν Ἀφροδίσιον εἶ Πραξιτέλους·  δὲ   Σὺ δ' Ἔρως Φειδίου. ~Ἐπεὶ
[13, 64]   Σώφρονι, μηνύουσα τὴν ἐπιβουλήν.  δὲ   συλλαβών καὶ προσποιηθεὶς περὶ ὧν
[13, 73]   εἰς γαῖαν Αφροδίτης ὕπο. Οταν  δὲ   συμμιχθῆτον ἐς ταὐτὸν δύο, φύουσιν
[13, 36]   ἦν τῇ παιδὶ Πέττα. Τούτου  δὲ   συμπεσόντος καὶτοῦ πατρὸς ἀξιοῦντος ὡς
[13, 45]   πρὸς τὸν βασιλέα Πτολεμαῖον· εἰώθει  δὲ   συμπίνειν αἰεὶ αὐτῷ. Λέγει δ'
[13, 60]   αὐτῇ, τὴν δὲ Θεσπικήν. Επλούτει  δὲ   σφόδρα Φρύνη καὶ ὑπισχνεῖτο
[13, 66]   Βακχίδος ὅρμον διαβόητον ὄντα. Ο  δὲ   σφοδρῶς ἐρῶν ἠξίωσε τὴν Βακχίδα
[13, 93]   παμφάγου τοῦ ζῴου πεφυκότος. Ετι  δὲ   ταλαιπώρου καὶ γυμνοῦ τὸν βίον,
[13, 67]   καὶ τρίπορνον αὐτήν. Απὸ πλειόνων  δὲ   ταλάντων διακοσίων δύο μνήματα
[13, 26]   ὁρῶσα πίνειν κἀσθίειν μὸνον, πεπονθέναι  δὲ   ταὐτά μοι δοκεῖ τοῖς ἀετοῖς·
[13, 24]   οὔθ' ὁρῶντ' ἰδεῖν σαφῶς, αἰεὶ  δὲ   τετρεμαίνοντα καὶ φοβούμενον {Δεδιότα, ἐν
[13, 88]   ξουθοῖσιν ἀνέμοις ἐνετρύφων φορούμεναι. Εν  δὲ   τῇ Ιοῖ ἔαρος τέκνα προσηγόρευε
[13, 20]   παρθένους τοῖς ξένοις. Εν Χίῳ  δὲ   τῇ νήσῳ καὶ βαδίζειν ἥδιστόν
[13, 60]   καὶ Αμφις ἐν Κουρίδι. Παρεσίτει  δὲ   τῇ Φρύνῃ Γρυλλίων εἷς ὢν
[13, 49]   συμπεπλέχθαι, καθ' ὑπόκρισιν έσκυθρώπαων. Ἐπερωτήσαντος  δὲ   τὴν αἰτίαν Ὀργίζομαί σοι, εἶπεν,
[13, 10]   αὐτὴν τιμὴν ἀλλὰ παλλακίδος ἔπεμψε  δὲ   τὴν Αρπίου θυγατέρα Νειτῆτιν. Ο
[13, 28]   τοῖς περὶ Θεῶν οὕτως. Εταίραν  δὲ   τὴν Αφροδίτην τὴν τοὺς ἑταίρους
[13, 69]   μέμνηται Κρατῖνος διὰ τούτων Εἰς  δὲ   τὴν Δωρίχαν τόδ' ἐποίησε τοὐπίγραμμα
[13, 49]   στίχων τριακοσίων εἴκοσι τριῶν. ~Καλλίστιον  δὲ   τήν έπικληθεῖσαν Πτωχελένην μαστιγίας έμισθώσατο.
[13, 48]   μοι, Λύκος καὶ Ἐλεύθερος; Ἐπὶ  δὲ   τὴν θυγατέρα τῆς Γναθαίνης πτωχῶν
[13, 4]   ἐκ Τροιζῆνος ἥρπασεν Αναξώ. Μετὰ  δὲ   τὴν Ιππολύτην Φαίδραν ἔσχεν. ~Φίλιππος
[13, 43]   κυάθους προσενεγχεῖν Διφῖλῳ ποτήριον. ὑπερηδέως  δὲ   τὴν κύλικ' ἐκπίων ἄφνω καὶ
[13, 64]   ἕως καὶ αὐτὴν κατέσφαξαν. Δανάην  δὲ   τὴν Λεοντίου τῆς Επικουρείου θυγατέρα
[13, 45]   τινος αὐτήν ποτ' ἀπολιπόντος, Εὔαδριν  δὲ   τὴν παχεῖαν ἀναλαβόντος, εἶπεν ὕστερον
[13, 68]   καὶ Αλεξις ἐν Λυκίσκῳ. ~Μετὰ  δὲ   τήν Πυθιονίκης τελευτὴν Αρπαλος
[13, 64]   ἀγανακτήσασαν συγκοιμᾶσθαι τῷ Κνωσίωνι. ~Μυρρίνην  δὲ   τὴν Σαμίαν ἑταίραν Δημήτριος εἶχεν
[13, 37]   Κύπρῳ βασιλεύς. Καὶ δεύτερος  δὲ   τῆς Αἰγύπτου βασιλεύς, Φιλάδελφος δ'
[13, 85]   παιδίον αὑτῆς τριακοσταῖον παρακατέθετο. Αποθανούσης  δὲ   τῆς ἀνθρώπου δεινή τις φιλοστοργία
[13, 51]   ἐκ τριπορνείας ὄνομα. Καὶ Νεμεάδος  δὲ   τῆς αὐλητρίδος Ὑπερείδης μνημονεύει έν
[13, 4]   Φερεκύδης προστίθησι καὶ Φερέβοιαν. Πρὸ  δὲ   τῆς Ελένης καὶ ἐκ Τροιζῆνος
[13, 52]   τοῖς περὶ Ἀκροπόλεως. ~Καὶ Ὠκίμου  δὲ   τῆς έμῆς, ὡς σὺ φής,
[13, 34]   γράφων οὕτως. Καὶ τὸ Κοττίνας  δὲ   τῆς ἑταίρας εἰκόνιον, ἧς διὰ
[13, 70]   ἑταίρας. ~Καί ἐξ Ερέσου  δὲ   τῆς ἑταίρας Σαπφὼ τοῦ καλοῦ
[13, 67]   ἐπιστατῶν κεκόσμηκε τὸν τάφον, Πυθιονίκης  δὲ   τῆς ἑταίρας φανήσεται τὸ μὲν
[13, 35]   περὶ τοὺς ὀκτακοσίους σταδίους. Πλησίον  δὲ   τῆς κώμης γενόμενος ἐν
[13, 26]   τῆς χειρὸς ἤδη λαμβάνει. Μνημονεύει  δὲ   τῆς Λαίδος καὶ Αναξανδρίδης ἐν
[13, 39]   ἐπιγραφομέναις Χρείαις φησὶν οὕτως· Υπερβολῇ  δὲ   τῆς Λεαίνης σχῆμά τι περαινομένης
[13, 45]   φησί, παρ' ἐμοῦ, φίλτατε. Καλλιστίου  δὲ   τῆς Υὸς καλουμένης πρὸς τὴν
[13, 50]   καὶ Καλλικράτης ἐν Μοσχίωνι. Περὶ  δὲ   τῆς Φανοστράτης Απολλόδωρός φησιν έν
[13, 59]   ἀνέθηκεν αὐτὸν ἐν Θεσπιαῖς. Αὐτῆς  δὲ   τῆς Φρύνης οἱ περικτίονες ἀνδριάντα
[13, 46]   πόδας αὐτοῦ τὴν Γνάθαιναν,  δὲ   τί γάρ, εἶπεν, οὐκ ἠρμένος
[13, 45]   τοὔνομα) διέλυεν Γνάθαιν' Ερωτηθεῖσα  δὲ   τί διαφέρονται Τί γάρ, ἔφησεν,
[13, 26]   καὶ γέροντα καὶ νέον· οὕτω  δὲ   τιθασὸς γέγονεν ὥστε, φίλτατε,
[13, 73]   οὐρανοῦ πεσὼν ἔκυσε γαῖαν  δὲ   τίκτεται βροτοῖς μήλων τε βοσκὰς
[13, 38]   τούτῷ σεμνυμένων εἰσὶ βελτίους. Ο  δὲ   Τιμόθεος καὶ σκωπτόμενός ποτε ὅτι
[13, 20]   ἵν' ἀθανάτοισι μετείῃ. Αἱ θεαὶ  δὲ   τίνας ἀναρπάζουσιν; οὐ τοὺς καλλίστους;
[13, 66]   κατιδοῦσα τοῦ νεανίσκου ἔδωκε. Πλαγγὼν  δὲ   τὸ ἄζηλον συνιδοῦσα τῆς Βακχίδος
[13, 68]   καὶ αὐτὸς βασιλεύς. Εδιδάχθη  δὲ   τὸ δρᾶμα ἤδη φυγόντος τοῦ
[13, 67]   οὐδέν ἐστι τῷ μεγέθει. Τοῦτο  δὲ   τὸ μὲν πρῶτον, ὅπερ εἰκός,
[13, 69]   Αἰθιοπίᾳ πολλάκις αὐτῆς μνημονεύσας. Εστὶ  δὲ>   τόδε Δωρίχα, ὀστέα μὲν σὰ
[13, 3]   ἔτικτον ἐνὶ μεγάροισι γυναῖκες. Παρὰ  δὲ   τοῖς Ελλησι οὐκ ἀνέρχεται
[13, 53]   φιλοσοφεῖν ἤρξατο ἐπαύσατο ἑταιροῦσα, πᾶσι  δὲ   τοῖς Ἐπικουρείοις συνῆν ἐν τοῖς
[13, 54]   φιλοσοφεῖν ἤρξατο ἐπαύσατο ἑταιροῦσα, πᾶσι  δὲ   τοῖς Ἐπικουρείοις συνῆν ἐν τοῖς
[13, 2]   διαπέμψομαι εὐπορήσας τοῦ βιβλίου. Αντεῖπε  δὲ   τοῖς λέγουσι περὶ τῶν Σωκράτους
[13, 71]   Σπάρτην, ἰδίων ἁπτόμενος παθέων. Μίμνερμος  δὲ   τὸν ἡδὺν ὃς εὕρετο πολλὸν
[13, 64]   παρὰ τοῦ δαιμονίου λαμβάνω, Λαοδίκη  δὲ   τὸν ἴδιον ἀποκτείνασα τηλικαύτης τιμῆς
[13, 71]   Αμφιβίου στυγνῶν ἀντιάσαντι κυνῶν. Ανδρα  δὲ   τὸν Κυθέρηθεν, ὃν ἐθρέψαντο τιθῆναι
[13, 22]   ὁ> αὐτος Τιμοκλῆς φησι· Περὶ  δὲ   τὸν πανάθλιον εὕδουσι γρᾶες, Νάννιον,
[13, 38]   αὐτὴν Κόνωνος εἰμι υἱός. Φιλέταιρον  δὲ   τὸν Περγάμου καὶ τῆς Καινῆς
[13, 63]   καὶ Ανθεια καὶ Αριστόκλεια. ~Δημοσθένη  δὲ   τὸν ῥήτορα καὶ τεκνοποιήσασθαι ἐξ
[13, 68]   ἐκτῆσθαι βίον, ἰκανὸν ἐδείπνουν νῦν  δὲ   τὸν χέδροπα μόνον καὶ τὸν
[13, 12]   τοῖς ταῦτα μετιοῦσιν συναύξεται. Αθηναῖοι  δὲ   τοσοῦτον ἀπέσχον τοῦ συνουσίας τινὸς
[13, 80]   φησὶν ἐρώμενον Υμέναιον γενέσθαι. Αντιγόνου  δὲ   τοῦ βασιλέως ἐρώμενος ἦν Αριστοκλῆς
[13, 80]   αὐτὸν βασιλεύειν Αλέξανδρον. Ραδαμάνθυος  δὲ   τοῦ δικαίου Ιβυκος ἐραστήν φησι
[13, 41]   τῆς Δημοῦς θεραπαίνας στρεβλῶν. ~Περὶ  δὲ   τοῦ εἰρημένου τῆς Μανίας ὀνόματος
[13, 14]   σκῦλον ἀπὸ τῶν πολεμίων. Περὶ  δὲ   τοῦ ἐρᾶν Αμφις ἐν Διθυράμβῳ
[13, 56]   τοῖς ἐργαζομένοις) ἐρασθέντα γῆμαι. Πύρρου  δὲ   τοῦ Ἠπειρωτῶν βασιλέως, ὃς ἦν
[13, 17]   μέλαιναν καρδίαν> ψυχρᾷ φλογί> Ο  δὲ   τοῦ Κυθηρίου Φιλοξένου Κύκλωψ ἐρῶν
[13, 47]   λιμῷ ἄν, ἔφη, ἀπέθανες. Παυσανίου  δὲ   τοῦ Λάκκου ὀρχουμένου καὶ εἰς
[13, 40]   ἐξ ἧς Αλκυονέα γεννηθῆναι, Σελεύκου  δὲ   τοῦ νεωτέρου Μύσταν καὶ Νῦσαν.
[13, 94]   χρῆσιν τῶν μύρων ἀποδοκιμάσαντος, Σόλωνος  δὲ   τοῦ νομοθέτου οὐδ' ἐπιτρέποντος ἀνδρὶ
[13, 77]   καὶ Χάρις υἱὸν Αγησιλάου. ~Ολως  δὲ   τοὺ παιδικοὺς ἔρωτας τῶν ἐπὶ
[13, 40]   τὸν μετ' Αλέξανδρον βασιλεύοντα, Δημητρίου  δὲ   τοῦ Πολιορκητοῦ μετὰ τὰς προειρημένας
[13, 65]   ἦν Στεφάνου τοῦ ῥήτορος, Λυσίου  δὲ   τοῦ σοφιστοῦ Μετάνειρα. Ἦσαν δὲ
[13, 82]   ἐπὶ τᾖ πόᾳ ὑπέστρωσεν, τὴν  δὲ   τοῦ Σοφοκλέους χλανίδα περιεβάλοντο. Μετ'
[13, 47]   ἔφη Κολποφακῆν διανοεῖται ποιεῖν» Ανδρονίκου  δὲ   τοῦ τραγῳδοῦ ἀπ' ἀγῶνός τινος,
[13, 13]   δ' ἔχειν ἐκεῖνον ἄλλως, ἠγνοηκότας  δὲ   τοὺς γραφεῖς ἔχοντα πτέρυγας αὐτὸν
[13, 39]   κελητίσαι ποτὲ ἐπαινεθῆναι θ'  δὲ   τοῦτ' ἀπεκρίθη· Πρὸς ταῦτα καὶ
[13, 43]   πυγὴν ἅπαξ αὐτῷ παρασχεῖν· τὴν  δὲ   τοῦτ' εἰπεῖν Τάλαν, ἔπειτα τὴν
[13, 68]   καὶ τὴν σοὶ συνοικοῦσαν. Συνεπιμαρτυρεῖ  δὲ   τούτοις καὶ τὸν Αγῆνα
[13, 94]   καὶ τὰ τῆς τέχνης. Εξῆς  δὲ   τούτοις ῥήτωρ τάδε λέγει.
[13, 46]   Βυζάντιος ἑκατὸν καὶ λε' Απολλόδωρος  δὲ   τούτων πλείους, Γοργίας δὲ
[13, 20]   δευτέρῳ τὸν βοῦν ἄγειν,  δὲ   τρίτος τὰς θυηλὰς ἐπιτίθησιν. Ηρακλείδης
[13, 90]   παρὰ Τενεδίοις καὶ Λεσβίοις ταύτην  δὲ   τύχης φύσεως εἶναι τιμήν,
[13, 83]   Δελφοῖς ἐν τῇ στοᾳ. Εν  δὲ   τῷ αὐτῷ συγγράμματι Θεόπομπος φιλογύναιον
[13, 85]   παιδίον γράφει δ' οὕτως Τούτῳ  δὲ   τῷ ἐλέφαντι συνετρέφετο θήλεια ἐλέφας,
[13, 51]   λόγον γράψας μνημονεύει αὐτῆς. Ἐν  δὲ   τῷ κατὰ Φιλωνίδου βιαίων
[13, 93]   οὐ καρτερικὸν βίον ἀσκεῖτε, κυνικὸν  δὲ   τῷ ὄντι ζῆτε καίτοι τοῦ
[13, 58]   ἐποιήσατο, ὡς Ιδομενεὺς ἱστορεῖ. Ἐν  δὲ   τῷ ὑπὲρ Φρύνης λόγῳ Ὑπερεί
[13, 79]   ἁρπασθῆναι τὸν Χρύσιππον καὶ Κελτοὶ  δὲ   τῶν βαρβάρων καίτοι καλλίστας ἔχοντες
[13, 6]   ὑδρορρόαι δύο ῥέουσι μέλανος, ἐκ  δὲ   τῶν γνάθων ἱδρὼς ἐπὶ τὸν
[13, 59]   δημοσίοις οὐκ ἐχρῆτο βαλανείοις. Τῇ  δὲ   τῶν Ελευσινίων πανηγύρει καὶ τῇ
[13, 29]   οὐ σφόδρ' εὔσχημον ποιεῖ. ~Περὶ  δὲ   τῶν ἑταιρῶν Εφιππος ἐν Εμπολῇ
[13, 31]   ἐν τῷ κατὰ Τιμάρχου. ~Περὶ  δὲ   τῶν ἑταιρῶν καὶ Φιλέταιρος ἐν
[13, 43]   ἔοιχ' ὑπερβολῇ καὶ λιπαρόν, ἔτι  δὲ   τῶν ἐφήβων βραχύτερον, ἔσκωπτεν εἰς
[13, 10]   πρὸς γάμον τῶν θυγατέρων.  δὲ   τῶν μὲν ἑαυτοῦ οὐκ ἔδωκεν,
[13, 31]   ἀνελεῖν μὲν τοὺς φύλακας, κρατήσαντας  δὲ   τῶν τειχῶν καὶ γενομένους ἐγκρατεῖς
[13, 30]   οὖν, νὴ τὀν Δία.  δὲ   ὑμέτερος φιλοσοφομειρακίσκος τοιοῦτος οἷον Αλεξις
[13, 10]   ἕτερον λιμέν' ἔχουσ' ἐξευρέθη. ~Οὐδένα  δὲ   ὑμῶν ἀγνοεῖν οἴομαι, ἄνδρες φίλοι,
[13, 59]   δίκην, ὥς φησι Επρμιππο