>

Livre, Chap.
[13, 75]	Κύπριδος ἕκατι γλυκὺς κατείβων καρδίαν	ἰαίνει.	Λέγει δὲ καὶ ὡς τῆς
[13, 15]	Ερμείου τοῦ Κουριέως ἐκ τῶν	Ιάμβων	προειπών· Ακούσατ' ὦ στοίακες, ἔμποροι
[13, 33]	ἑκατόγγυιον Ξενοφῶν τελέαις ἐπήγαγ' εὐχωλαῖς	ἰανθείς.	Ητξατο δ' οὕτως τοῦ μέλους·
[13, 20]	καὶ Κλείτῳ καὶ Τιθωνῷ, Δημήτηρ	Ιασίωνι,	Αφροδίτη Αγχίσῃ καὶ Αδώνιδι. Διὰ
[13, 10]	τὸν Θεμιστοῦς τῆς Υψέως, ὁ	Ιάσονος	διὰ τὸν Γλαύκης τῆς Κρέοντος,
[13, 31]	συντελοῦσι Μάγνητες. Ιστοροῦσι δὲ πρῶτον	Ιάσοντα	τὸν Αἴσονος συναγαγόντα τοὺς Αργοναύτας
[13, 85]	δὲ καὶ τὸν ἐκ τῆς	Ιασοῦ	παῖδα. Περὶ γὰρ τὴν πόλιν
[13, 85]	ἐκλιπούσῃ συναποθανεῖν. Δελφῖνα δ' ἐν	Ιασῷ	παιδὸς ἐρασθῆναι λόγος, ὡς ἱστορεῖ
[13, 51]	ἢ ὅτι αὐτὴν ἀναλαβὼν ὁ	ἰατρὸς	Νικόστρατος {καὶ} ἀποθντήσκων κατέλιπεν αὐτῇ
[13, 17]	καὶ κατ' οὐδεν ὅμοιος τῷ	Ιβυκείῳ	ἐκείνῳ· Εὐρύαλε, γλυκέων Χαρίτων θάλος,
[13, 76]	θεαταί. ~Καὶ ὁ Ρηγῖνος δὲ	Ιβυκος	βοᾳ καὶ κέκραγεν Ἦρι μὲν
[13, 80]	Αλέξανδρον. Ραδαμάνθυος δὲ τοῦ δικαίου	Ιβυκος	ἐραστήν φησι γενέσθαι Τάλων. Διότιμος
[13, 26]	Τὰς μὲν ἄλλας ἔστιν αὐλούσας	ἰδεῖν	αὐλητρίδας πάσας Απόλλωνος νόμον, Διὸς
[13, 59]	Διόπερ οὐδὲ ῥᾳδίως ἦν αὐτὴν	ἰδεῖν	γυμνήν· ἐχέσαρκον γὰρ χιτώνιον ἠμπείχετο
[13, 6]	ἀπῆλθεν εὐθὺς ὥσπερ Οἰδίπους> οὐδ'	ἰδειν	δόξας ἐκείνην, σῴζεται δ' ἄκων
[13, 35]	ἀπῄει δακρύουσα, ποθοῦσα τὸν Ζαριάδρην	ἰδεῖν·	ἐπεστάλκει γὰρ αὐτῷ ὅτι μέλλουσιν
[13, 24]	πάντας τρόπους· ἃς δ' οὔτ'	ἰδεῖν	ἔστ' οὔθ' ὁρῶντ' ἰδεῖν σαφῶς,
[13, 91]	πόλεσιν οὒτε ἑταίρας οὒτε αὐλητρίδας	ἰδεῖν	ἔστι. ~Καὶ ὁ Μυρτίλος Τοῦτο
[13, 14]	μεγάλης, τέχνῃ σοφῆς· ἥν ἐστ'	ἰδειν	ἥδιον ἢ τὸ θεωρίκον ἔχουσιν
[13, 62]	τὴν Λαγίσκαν τὴν Ισοκράτους παλλακὴν	ἰδεῖν	με συκάζουσαν εὐναίαν ἔτι, τόν
[13, 26]	ἁρμονίας τε διαχαλᾷ τοῦ σώματος,	ἰδεῖν	μὲν αὐτὴν ῥᾷόν ἐστιν ἢ
[13, 25]	Σόλων· σὲ γὰρ λέγουσιν τοῦτ'	ἰδεῖν	πρῶτον, μόνον δημοτικόν, ὦ Ζεῦ,
[13, 24]	οὔτ' ἰδεῖν ἔστ' οὔθ' ὁρῶντ'	ἰδεῖν	σαφῶς, αἰεὶ δὲ τετρεμαίνοντα καὶ
[13, 32]	νῦν διαμένοντα καὶ τὰς ἑταίρας	ἰδίᾳ	γραψάντων τὰς τότε ποιησαμένας τὴν
[13, 33]	βασάνῳ. Οτι δὲ καὶ Αφροδίσια	ἴδια	ἄγουσιν αὐτόθι αἱ ἑταῖραι, Αλεξις
[13, 78]	τὰς παλαὶστρας ὥσπερ ἀντιτειχίσαμτα ταῖς	ἰδίαις	ἀκροπόλεσιν ἐνεπίμπρασάν τε καὶ κατέσκαψαν·
[13, 65]	τὴν ὕστερον Φανὼ κληθεῖσαν ὡς	ἰδίαν	θυγατέρα ἐξέδοτο Φράστορι τῷ Αἰγιαλεῖ,
[13, 92]	Λυσίμαχος ὁ βασιλεὺς ἐξεκήρυξε τῆς	ἰδίας	βασιλείας ἀπελαύνων, ὡς ὁ Καρύστιός
[13, 59]	ὃν ἔπασχε διηκρίβωσεν Ερωτα, ἐξ	ἰδίης	ἕλκων ἀρχέτυπον κραδίης, Φρύνῃ μισθὸν
[13, 64]	δαιμονίου λαμβάνω, Λαοδίκη δὲ τὸν	ἴδιον	ἀποκτείνασα τηλικαύτης τιμῆς ἀξιοῦται. Ο
[13, 82]	αὐτῷ. Ο μὲν παῖς τὸ	ἴδιον	ἱμάτιον ἐπὶ τᾖ πόᾳ ὑπέστρωσεν,
[13, 49]	κατασκευάσαι, Ἀπολεῖς, ἔφη, ἐκάστου τὸ	ἴδιον.	Λεόντιον κατακειμένη μετ' ἐραστοῦ, έπεισελθούσης
[13, 71]	καὶ δῆμον Αμύκλου καὶ Σπάρτην,	ἰδίων	ἁπτόμενος παθέων. Μίμνερμος δὲ τὸν
[13, 32]	Ελλάνων ἀκρόπολιν προδόμεν. Καὶ οἱ	ἰδιῶται	δὲ κατεύχονται τῇ θεῷ τελεσθέντων
[13, 35]	τοῖς βασιλείοις, ἔτι δἐ ταῖς	ἰδιωτικαῖς	οἰκίαις· καὶ ταῖς ἑαυτῶν θυγατράσιν
[13, 93]	θάνατον, ὡς οἱ ἀμφὶ τὸν	Ιδομενέα	φασίν. ~Αλλ' ὅ γε Λυσίας
[13, 63]	περὶ τὰ ἀφροδίσια, ὥς φησιν	Ιδομενεύς.	Αριστάρχου γοῦν τινος ἐρασθεὶς μειρακίου
[13, 58]	καὶ οἰκουρὸν αὐτήν ἐποιήσατο, ὡς	Ιδομενεὺς	ἱστορεῖ. Ἐν δὲ τῷ ὑπὲρ
[13, 37]	Αριστοξένης. ~Θεμιστοκλῆς τε, ὥς φησι	Ιδομενεύς,	οὐχ ἅρμα ζευξάμενος ἑταιρῶν πληθούσης
[13, 20]	Καλὸν δ' οὕτω ἐγὼν οὔπω	ἴδον	ὀφθαλμοῖσιν οὐδ' οὕτω γεραρόν· βασιλῆι
[13, 80]	Αγαμέμνονά τε Αργύννου ἐρασθῆναι λόγος,	ἰδόντα	ἐπὶ τῷ Κηφισῷ νηχόμενον ἐν
[13, 56]	Επιδαύρου τὴν Προκλέους θυγατἑρα Μέλισσαν	ἰδόντα	Πελοποννησιακῶς ἠσθημένην (ἀναμπέχονος γὰρ καὶ
[13, 47]	δέ τινος ὡς αὐτὴν καὶ	ἰδόντος	έπί τινος ἀγγείου ᾠὰ εἰπόντος
[13, 43]	ἐπ' ἐρίφοις, φησί, χειμῶνας ποιεῖ.	Ιδοῦσ'	ἔφηβον ἡ Γνάθαιν' ἰσχνὸν πάνυ
[13, 43]	πολυπραγμονεῖν πόσου πωλεῖθ' ἕκαστον. Εἴτ'	ἰδοῦσα	κατὰ τύχην ἱστῶντα κρεοπῶλην τιν'
[13, 49]	κατέκειτο, τοὺς τύπους τῶν πληγῶν	ἰδοῦσα	Πόθεν οὗτοι, τάλαν; εἶπε. Καὶ
[13, 35]	ὡς ἄρα κατὰ τὸν ὕπνον	ἰδοῦσα	τὸν Ζαριάδρην ἐρασθείη, τὸ δ'
[13, 31]	προσλαβεῖν, ὧν μίαν κατακοιμηθέντας αὐτοὺς	ἰδοῦσαν	ἀνελομένην τὰς κλεῖς καὶ τὸ
[13, 45]	λέγουσι τὴν Κορινθίαν ποτὲ Εὐριπίδην	ἰδοῦσαν	ἐν κήπῳ τινὶ πινακίδα καὶ
[13, 12]	Αθηνᾷ καθιερωμένης αὐτόθι τὸν Ερωτα	ἱδρυσάμενοι	συνθύουσιν αὐτῷ. Θεσπιεῖς τε τὰ
[13, 31]	ἐν ἕλει, Αττικαί, φησὶν, ἑταῖραι	ἱδρύσαντο	αἱ συνακολουθήσασαι Περικλεῖ ὅτε ἐπολιόρκει
[13, 31]	πόρνῃ ἀποδιδόντας Αφροδίτης Πόρνης ναὸν	ἱδρύσασθαι.	Αλεξις δ' ὁ Σάμιος ἐν
[13, 25]	καὶ πανδήμου Αφροδίτης ἱερὸν πρῶτον	ἱδρύσασθαι	ἀφ' ὧν ἠργυρίσαντο αἱ προστᾶσαι
[13, 67]	σοῦ φάσκων ἱερὸν καὶ τέμενος	ἱδρύσασθαι	καὶ προσαγορεῦσαι τὸν ναὸν καὶ
[13, 89]	καὶ τὸν πρὸς Ακαδημίᾳ Ερωτα	ἱδρύσασθαι	πρῶτον, ἐφ' οὗ ἐπιγέγραπται Ποικιλομήχαν'
[13, 89]	ἐπιγέγραπται Ποικιλομήχαν' Ερως, σοὶ τόνδ'	ἱδρύσατο	βωμὸν Χάρμος ἐπὶ σκιεροῖς τέρμασι
[13, 31]	καὶ ἐν Εφέσῳ φησὶν ἱερὰ	ἱδρῦσθαι	Εταίρᾳ Αφροδίτῃ. Κλέαρχος δ' ἐν
[13, 6]	μέλανος, ἐκ δὲ τῶν γνάθων	ἱδρὼς	ἐπὶ τὸν τράχηλον ἄλοκα μιλτώδη
[13, 76]	ἱρᾶν μελισσᾶν τήκομαι, εὖτ' ἂν	ἴδω	παίδων νεόγυιον ἐς ἥβαν. Εν
[13, 85]	δωδεκάτῃ Κοίρανος, φησίν, ὁ Μιλήσιος	ἰδὼν	ἁλιέας τῃ δικτύῳ λαβόντας δελφῖνα
[13, 29]	ἐν γειτόνων αὐτῷ κατοικούσης τινὸς	ἰδὼν	ἑταίρας εἰς ἔρωτ' ἀφίκετο, ἀστῆς,
[13, 18]	Ἕτερον δέ τινα ἐπὶ ἵππου	ἰδὼν	παραπλησίως ἔχοντα καὶ μεμυρισμένον καὶ
[13, 35]	παρελθὼν εἰς τὴν αὐλὴν καὶ	ἰδὼν	τὴν Οδάτιν ἑστηκυῖαν πρὸ τοῦ
[13, 18]	ταύταις ἀντιπράττεσθ' ὑπονοεῖς; Διογένης δὲ	ἰδών	τινα οὕτως ἔχοντα τὸ γένειον
[13, 81]	εὖ εἰρῆσθαι πορφυρέου ἀπὸ στόματος	ἰεῖσα	φωνὰν παρθένος, οὐδ' ὁ ποιητής,
[13, 1]	Ερατὼ ἐπικαλεσάμενοι εἰς μνήμην ἡμῖν	ἰέναι	τὸν ἐρωτικὸν ἐκεῖνον κατάλογον, ἐντεῦθεν
[13, 31]	Εφεσιακοῖς καὶ ἐν Εφέσῳ φησὶν	ἱερὰ	ἱδρῦσθαι Εταίρᾳ Αφροδίτῃ. Κλέαρχος δ'
[13, 26]	νόμον· αὖται δὲ μόνον αὐλοῦσιν	Ιέρακος	νόμον, Επικράτης φησὶν ἐν Αντιλαίδι,
[13, 67]	κατὰ τὴν ἀπ' Ελευσῖνος τὴν	ἱερὰν	ὁδὀν καλουμένην. Καὶ γὰρ ἐνταῦθα
[13, 74]	προπόσεις ἐπιδέξια νωμῶν, παννυχίδας θ'	ἱερὰς	θήλεις χοροὶ ἀμφιέπωσιν, πλάστιγξ θ'
[13, 65]	ὄντος ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ	ἱερεῖα	μὴ θύειν, οὐδὲ ἐκείνου οὔσης
[13, 65]	οὔσης τῆς θυσίας, ἀλλὰ τῆς	ἱερείας.	~Διαβόητος δ' ἑταιρα γέγονε καὶ
[13, 65]	ἐν τῇ αὐλῇ Ελευσῖνι προσαγούσῃ	ἱερεῖον	θύσειεν, νομίμου ὄντος ἐν ταύτῃ
[13, 35]	μῦθον τοῦτον ζωγραφοῦσιν ἐν τοῖς	ἱεροῖς	καὶ τοῖς βασιλείοις, ἔτι δἐ
[13, 32]	θεῷ καὶ ὕστερον ἐπὶ τοῖς	ἱεροῖς	παρεῖναι. Καἱ ὅτε δὴ ἐπἱ
[13, 22]	Φρύνη, Πυνθιονίκη, Μυρρίνη, Χρυσίς, Κοναλίς,	Ιερόκλεια,	Λοπάδιον. Τούτων τῶν ἑταιρῶν καὶ
[13, 80]	τούτῳ ἀπελούετο) θάψας εἴσατο καὶ	ἱερὸν	αὑτόθι Αφροδίτης Αργυννίδος. Λικύμνιος δ'
[13, 7]	βλέμμ' ἔχει. Οὐκ ἐτὸς Εταίρας	ἱερόν	ἐστι πανταχοῦ, ἀλ' οὐχὶ γαμετῆς
[13, 31]	τάδε φησίν· Οὐκ ἐτὸς Εταίρας	ἱερόν	ἐστι πανταχοῦ, ἀλλ' οὐχὶ γαμετῆς
[13, 31]	τὰ Εταιρίδεια. Πόρνης δὲ Αφροδίτης	ἱερόν	ἐστι παρὰ Αβυδηνοῖς, ὥς φησι
[13, 67]	ὁ φίλος εἶναι σοῦ φάσκων	ἱερὸν	καὶ τέμενος ἱδρύσασθαι καὶ προσαγορεῦσαι
[13, 25]	φάσκων αὐτὸν καὶ πανδήμου Αφροδίτης	ἱερὸν	πρῶτον ἱδρύσασθαι ἀφ' ὧν ἠργυρίσαντο
[13, 64]	καταφυγόντος εἰς τὀ τῆς Αρτέμιδος	ἱερὸν	συγκατέφυγεν καὶ ἀποκτεινάντων αὐτὸν ἐκείνων
[13, 10]	μῆνις διὰ Βρισηίδα, καὶ ὁ	ἱερὸς	δὲ καλούμενος πόλεμος δι' ἑτέραν
[13, 78]	ὁ συνταχθεὶς Θήβησιν ὑπὸ Επαμινώνδου	ἱερὸς	λόχος καὶ ὁ κατὰ τῶν
[13, 12]	ἱστορεῖ. Ο δὲ παρὰ Θηβαίοις	ἱερὸς	λόχος καλούμενος συνέστηκεν ἐξ ἐραστῶν
[13, 10]	Καλλισθένης ἐν τῷ περὶ τοῦ	Ιεροῦ	Πολέμου ὅτε Κιρραῖοι πρὸς Φωκεῖς
[13, 10]	θυγατέρας ἐπανιούσας ἐκ τοῦ Πυθικοῦ	ἱεροῦ.	Δεκάτῳ δὲ ἔτει ἑάλω καὶ
[13, 64]	τῶν ῥόπτρων τῶν θυρῶν τοῦ	ἱέρου	ἐπέρραινεν τοῦ αἵμματος τοῖς βωμοῖς,
[13, 90]	φίλων καὶ πομπεύοντα ἕως τοῦ	ἱεροῦ	παραγίνεσθαι. Τὸν στέφανον δ' αὐτοῖς
[13, 65]	ἑταίρας τάδε λέγει Αρχίαν τὸν	ἱεροφάντην	ἐξελεγχθέντα ἐν τῷ δικαστηρίῳ ὡς
[13, 55]	ξυλίναις χελώναις τυπτομένην ἐν Αφροδίτης	ἱερῷ.	Διὸ καὶ τὸ τέμενος κληθῆναι
[13, 37]	δευτέρᾳ τῶν περὶ Αννίβαν Ιστοριῶν	Ιερώνυμόν	φησι τὸν τυραννήσαντα Συρακοσίων ἀγαγέσθαι
[13, 5]	ἦν καὶ Εὐριπίδης ὁ ποιητής.	Ιερώνυμος	γοῦν ἐν Ιστορικοῖς Υπομνήμασίν φησι
[13, 78]	τῳ περὶ τῆς πατρίδος συγγράματι.	~Ιερώνυμος	δ' ὁ περιπατητικὸς περισπουδάστους φησίν
[13, 82]	εἷς τῶν χρηστῶν Αθηναίων. ~Καὶ	Ιερώνυμος	δ' ὁ Ρόδιος ἐν τοῖς
[13, 2]	δὲ περὶ τῶν γυναικῶν ψήφισμα	Ιερώνυμος	ὁ Ρόδιος, ὅπερ σοι διαπέμψομαι
[13, 26]	τὸτε θεῶν> ἐπὶ τοὺς νεώς	ἵζουσι	πεινῶντες κακῶς· κἄπειτα τοῦτ' εἶναι
[13, 3]	ὁ Πρίαμος ἐννεακαίδεκα μέν μοι	ἰης	ἐκ νηδύος ἦσαν, τοὺς δ'
[13, 71]	δαίμονα μουσοπόλον, λεπτὴν {δ' ῇσ'	Ιθάκην	ἐνετείνατο θεῖος Ομηρος ᾠδῇσιν πινυτῆς
[13, 68]	μὲν ἔφασκον δοῦλον ἐκτῆσθαι βίον,	ἰκανὸν	ἐδείπνουν νῦν δὲ τὸν χέδροπα
[13, 31]	ὅτε ἐπολιόρκει τὴν Σάμον, ἐργασάμεναι	ἱκανῶς	ἀπὸ τῆς ὥρας. Εὐάλκης δ'
[13, 71]	εὐρείης λειπόμενος πατρίδος Εκλεε δ'	Ικαρίου	τε γένος καὶ δῆμον Αμύκλου
[13, 32]	γραψάντων τὰς τότε ποιησαμένας τὴν	ἱκετείαν	καὶ ὕστερον παρούσας συνέθηκε τόδε
[13, 32]	τῇ Αφροδίτῃ, συμπαραλαμβάνεσθαι πρὸς τὴν	ἱκετείαν	τὰς ἑταίρας ὡς πλείστας, καὶ
[13, 61]	ὢν ἠράσθη Θεωρίδος τῆς ἑταίρας.	Ικετεύων	οὖν τὴν Αφροδίτην φησίν· Κλῦθί
[13, 29]	ὁμοίως· ἧς ἐπαρεμυθήσατο ἐποίησέ θ'	ἱλαρὸν	εὐθέως τ' ἀφεῖλε πᾶν αὐτοῦ
[13, 29]	πᾶν αὐτοῦ τὸ λυποῦν κἀπέδειξεν	ἵλεων.	Εὔβουλος δ' ἐν Καμπυλίωνι κοσμίαν
[13, 3]	φησὶν Αριστοτέλης ὅτι οὐδαμου τῆς	Ιλιάδος	Ομηρος ἐποίησε Μενελάῳ συγκοιμωμένην παλλακίδα,
[13, 10]	πόλεμοι διὰ γυναῖκας ἐγένοντο. Ο	Ιλιακὸς	δι' Ελένην, ὁ λοιμὸς διὰ
[13, 91]	ἐκ τῆς Αγία τοῦ Αργείου	Ιλίου	Πέρσιδος οὗτος γὰρ παμπόλλους τινὰς
[13, 80]	ἐν τῷ περὶ τῆς ἐν	Ιλίῳ	Θυσίας Βαγώου τοῦ εὐνούχου οὕτως
[13, 5]	περὶ τοῦ Βίου αὐτοῦ, Αὐδάταν	Ιλλυρίδα	γήμας ἔσχεν ἐξ αὐτῆς θύγατέρα
[13, 10]	τὰ πολεμικὰ παρὰ Κύννῃ τῇ	Ιλλυρίδι.	~Επὶ τούτοις τοῖς λόγοις ἔδοξε
[13, 5]	Μολοττοὺς ἔφυγεν, Αλέξανδρος δ' εἰς	Ιλλυριούς.	Καὶ ἡ Κλεοπάτρα δ' ἐγέννησε
[13, 86]	Τυρρηνόν, ὅτι τῶν αὐλητρίδων τὰ	ἱμάτια	περιέδυεν. ~Εσπουδάκεσαν δὲ καὶ οἱ
[13, 51]	εἶχε καὶ έχρῆτο χρυσίοις καὶ	ἱματίοις	πολυτελέσι, έκδῦσα δὲ ἦν αἰσχροτάτη.
[13, 82]	Ο μὲν παῖς τὸ ἴδιον	ἱμάτιον	ἐπὶ τᾖ πόᾳ ὑπέστρωσεν, τὴν
[13, 82]	καταλιπὼν τῷ Σοφοκλεῖ τὸ παιδικὸν	ἱμάτιον.	Οἷα δὲ εἰκὸς διαλαληθέντος τοῦ
[13, 79]	ὁ νομοθέτης Σόλων ἔφη Μηρῶν	ἱμειρων	καὶ γλυκεροῦ στόματος. Αἰσχύλος τε
[13, 71]	πόσους ἀνεδέξατο κώμους, Σαπφοῦς φορμίζων	ἱμερόεντα	πόθον, γινώσκεις. Ο δ' ἀοιδὸς
[13, 20]	τὸν Γανυμήδη· Κάλλεος εἵνεκα οἷο,	ἵν'	ἀθανάτοισι μετείῃ. Αἱ θεαὶ δὲ
[13, 44]	πολὺ λαβοῦσα χρυσίον, ἐφιλοσόφησά θ'	ἵν'	ἄκρον ὡς μάλιστα καὶ ἐλάχιστον
[13, 41]	Υπολαβοῦσ' ἡ Μανία Εδωκ' ἄν,	ἵν'	εἶχες, φήσ' ἀποψᾶσθαι, τάλαν. ~Οτι
[13, 34]	καὶ νῦν ἐγγυτάτω τῆς Κολώνης.	Ινα	τὸ Διονύσιόν ἐστι, ἐπιφανὲς καὶ
[13, 55]	ἀπεκρίνατο Ἐγὼ Λαίδι χορηγῶ πολλά,	ἵνα	αὐτὸς αὐτῆς ἀπολαύω, οὐχ ἵνα
[13, 81]	κύλικα τοῦ ἑαυτοῦ στόματος ἤγεν,	ἵνα	δὴ ἡ κεφαλὴ τῇ κεφαλῇ
[13, 23]	ἔσχεν· ἐξ ἀνάγκης δεῖ γελᾶν,	ἵνα	θεωρώσ' οἱ παρόντες τὸ στόμ'
[13, 55]	ἵνα αὐτὸς αὐτῆς ἀπολαύω, οὐχ	ἵνα	μὴ ἄλλος. Τοῦ δὲ Διογένους
[13, 14]	σοβαρός, ἀποκόψαντες αὐτοῦ τὰ πτερά,	ἵνα	μὴ πέτηται πρὸς τὸν οὐρανὸν
[13, 81]	καθορᾶν Ἄπο τοίνυν φύσησον αὐτὸ,	ἵνα	μὴ πλύνοιντο ὁ δάκτυλός σευ.
[13, 30]	μεθ' ῆμῶν· τοῦτο δ' ἦν,	ἵνα	μή τι λυπήσειε τὸν ἐραστὴν
[13, 76]	μηλίδες ἀρδόμεναι ῥοὰν ἐκ ποταμῶν,	ἵνα	παρθένων κῆπος ἀκήρατος, αἵ τ'
[13, 45]	δ' εἶπε γελάσασ' Εὖ γ'	ἵνα	Σοφοκλεῖ λαβὼν δῷς, φησί, παρ'
[13, 2]	περὶ τὸν βωμὸν ἕλκουσαι ῥαπίζουσιν,	ἵνα	τὴν ἐκ τοῦ πράγματος ὕβριν
[13, 85]	ᾧ τελευτῶσα ἡ τοῦ τρέφοντος	Ινδοῦ	γυνὴ παιδίον αὑτῆς τριακοσταῖον παρακατέθετο.
[13, 88]	ἐνετρύφων φορούμεναι. Εν δὲ τῇ	Ιοῖ	ἔαρος τέκνα προσηγόρευε τὰ ἄνθη·
[13, 10]	γάμον, ὁ Ηρακλέους διὰ τὴν	Ιόλην	ἐπιγαμίαν τῆς Εὐρύτρου θυγατρός, ὁ
[13, 25]	τὸ δεινόν· πόρνην δὲ Σιμαίθαν	ἰόντες	Μεγαράδε νεανίαι κλέπτουσι μεθυσοκότταβοι· κᾆθ'
[13, 16]	ὀφθαλμόν, ὥστε τέκτονος παρὰ στάθμην	ἰόντος	ὀρθοῦται κανών. ~Λικύμνιος δ' ὁ
[13, 94]	τέχνης διὸ καὶ Φερεκράτης ἐν	Ιπνῷ	ἢ Παννυχίδι φησίν Κᾆτα μυροπωλεῖν
[13, 65]	ἐρωμένη Ξενοκλείδου τοῦ ποιητοῦ καὶ	Ιππάρχου	τοῦ ὑποκριτοῦ καὶ Φρυνίωνος τοῦ
[13, 89]	η' Νόστων. Εξέδωκεν δἐ καὶ	Ιππάρχῳ	τῷ υἱεῖ τὴν παραιβατήσασαν αὑτῷ
[13, 89]	πρὸς γάμου κοινωνίαν ὁ Πεισίστρατος	Ιππάρχῳ	τῷ υἱῷ, ὡς Κλείδημος ἱστορεῖ
[13, 62]	νέα οὖσα καὶ Σκιώνη καὶ	Ιππάφεσις	καὶ Θεόκλεια καὶ Ψαμάθη καὶ
[13, 51]	νέα οὖσα καὶ Σκιώνη καὶ	Ἱππάφεσις	καὶ Θεόκλεια καὶ Ψαμάθη καὶ
[13, 6]	τοὺς βαρβάρους εἷς μόνος δ'	ἱππεύς	τις αὐτῆς τὸν βίον παρείλετο
[13, 45]	οὖν· δοκεῖς γάρ μοι πολύν,	Ιππη,	πάνυ χόρτον, φησί, καταβεβρωκέναι. Φρύνην
[13, 4]	μητέρα. Ησίοδος δέ φησι καὶ	Ιππην	καὶ Αἴγλην, δι' ἣν καὶ
[13, 45]	ἡ Κορώνης, ἕτερ' ἐκείνη μέμφεται.	Ιππην	λέγουσι τὴν ἑταίραν Θεόδοτον ἔχειν
[13, 89]	Χάρμου τοῦ πολεμαρχήσαντος θυγατέρα ἔλαβεν	Ιππίᾳ	περικαλλεστάτην οὖσαν τῷ μετ' αὐτὸν
[13, 70]	καὶ αἰκιζομένη ὑπὸ τῶν περὶ	Ιππίαν	τὸν τὺραννον οὐδὲν ἐξειποῦσα ἐναπέθανεν
[13, 89]	καλὴ καὶ σοφή, ὥς φησιν	Ιππίας	ὁ σοφιστὴς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ
[13, 89]	φησι, τὸν Χάρμον ἐραστὴν τοῦ	Ιππίου	γενέσθαι καὶ τὸν πρὸς Ακαδημίᾳ
[13, 16]	τοῦ Πέλοπος διαλεγομένην ποιήσας τὴν	Ιπποδάμειάν	φησι· Τοιάνδ' ἐν ὄψει λύγγα
[13, 4]	ἐξ ἁρπαγῆς μὲν Ελένην, Αριάδνην,	Ιππολύτην	καὶ τὰς Κερκύονος καὶ Σίνιδος
[13, 4]	ἥρπασεν Αναξώ. Μετὰ δὲ τὴν	Ιππολύτην	Φαίδραν ἔσχεν. ~Φίλιππος δ' ὁ
[13, 74]	Τῶν δ' ἐγὼ παραίτιος. ~Εν	Ιππολύτῳ	Εὐριπιδείῳ πάλιν ἡ Αφροδίτη φησίν
[13, 47]	μόνον, Παιδίον, ἐφη, ὤσπερ πρὸς	Ἱππόμαχον	τὸν παιδοτρίβην μνᾶν δοὺς οἶει
[13, 91]	τίνες ἦσαν οἱ εἰς δούρειον	ἵππον	ἐγκατακλεισθέντες, ἑνὸς καὶ δευτέρου ἴσως
[13, 18]	ἔφησε ζητεῖν τί ἐστιν ὁ	ἱππόπορνος,	νῦν δ' εὑρηκέναι. Εν Ρόδῳ
[13, 57]	περιπατῶν ἀνδριάς, ἀλέτων ὄνος, ποτάμιος	ἵππος,	τοῖχος, ὁ Σελεύκου τίγρις. Ἔχων
[13, 5]	δ' ἔγημε Κλεοπάτραν ἐρασθεὶς τὴν	Ιπποστράτου	μὲν ἀδελφήν, Αττάλου δὲ ἀδελφιδῆν
[13, 18]	γυναῖκα; Ἕτερον δέ τινα ἐπὶ	ἵππου	ἰδὼν παραπλησίως ἔχοντα καὶ μεμυρισμένον
[13, 92]	καὶ Αθηναῖοι. Αλεξις γοῦν ἐν	Ιππῳ	φησίν Τοῦτ' ἔστιν Ακαδήμεια, τοῦτο
[13, 91]	Πουλυμαθημοσύνης, τῆς οὐ κενεώτερον οὐδέν.	Ιππων	ἔφη ὁ ἄθεος. Αλλὰ καὶ
[13, 72]	δράματι Σαπφοῦς ἐραστὰς Αρχίλοχον καὶ	Ιππώνακτα.	Ταῦθ' ὑμῖν, ὦ ἑταῖροι, οὐκ
[13, 76]	ἕκατι κηρὸς ὥς δαχθεὶς ἕλᾳ	ἱρᾶν	μελισσᾶν τήκομαι, εὖτ' ἂν ἴδω
[13, 71]	Κολοφῶνα γόων δ' ἐνεπλήσατο βίβλους	ἱράς,	ἐκ παντὸς παυσάμενος καμάτου. Λέσβιος
[13, 2]	οἷς τὸ ἐνδόσιμον Αριστοτέλης ἔδωκεν	ἱρτορῶν	τοῦτο ἐν τῷ περὶ Εὐγενείας
[13, 65]	ἑταιρῶν, Αντείας, Στρατόλας, Αριστοκλείας, Φίλας,	Ισθμιάδος,	Νεραίας. Η δε Νέαιρα ἦν
[13, 52]	Λαὶς μὲν τελευτῶσ' ἀπέθανεν βινουμένη,	Ἰσθμιὰς	δὲ καὶ Νέαιρα κατασέσηπε καὶ
[13, 71]	δὲ> Κυπρηναῖον ἔσω πόθος ἔσπασεν	Ισθμοῦ,	δεινὸν ὅτ' Απιδανῆς Λαίδος ἠράσατο
[13, 33]	Αλλὰ θαυμάζω τί με λεξοῦντι	Ισθμου	δεσπόται τοιάνδε μελίφρονος ἀρχὰν εὑρὸμενον
[13, 55]	πρὸς ἀλκήν Ἑλλὰς δουλώθη κάλλεος	ἰσοθέου,	Λαίδος· ἣν ἐτέκνωσεν Ἔρως, θρέψεν
[13, 62]	προβαίνοντά φησι τῇ ἡλικίᾳ τὸν	Ισοκράτη	ἀναλαβεῖν Λαγίσκαν τὴν ἑταίραν εἰς
[13, 62]	τάφον κάθηται. ~Αλλὰ μὴν καὶ	Ισοκράτης	ὁ τῶν ῥητόρων αἰδημονέστατος Μετάνειραν
[13, 62]	τούτοις Καὶ τὴν Λαγίσκαν τὴν	Ισοκράτους	παλλακὴν ἰδεῖν με συκάζουσαν εὐναίαν
[13, 62]	Ερμιππος δ' ἐν τῷ περὶ	Ισοκράτους	προβαίνοντά φησι τῇ ἡλικίᾳ τὸν
[13, 21]	τοῖς πανδοκείοις αἰεὶ διαιτᾷ, καίτοι	Ισοκράτους	τοῦ ῥήτορος ἐν τῷ Αρεοπαγιτικῷ
[13, 16]	μὲν αὐτός, ἐξοπτᾷ δ' ἐμέ,	ἴσον	μετρῶν ὀφθαλμόν, ὥστε τέκτονος παρὰ
[13, 48]	τήνδε παρέθετο· Ὁδε ὁ νόμος	ἴσος	ἐγράφη καὶ ὅμοιος, στίχων τριακοσίων
[13, 23]	δ' ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι	Ισοστάσιον	τὴν ἑταιρικὴν παρασκευὴν καὶ τὰς
[13, 50]	δὲ καὶ εἰκόνα χαλκῆν αὐτῆς	ἱστάναι	τολμῆσαι παρὰ τὴν έαυτοῦ. Τὰ
[13, 1]	ἄγε νῦν, Ερατώ, πάρ θ'	ἵστατο	καί μοι ἔνισπε, τίνες λόγοι
[13, 61]	δακρύων διέσωσε τὴν ψυχὴν μόλις.	~Ιστε	δὲ ὅτι καὶ Δημάδης ὁ
[13, 43]	μειράκιον, ὁ καλός, φησί, πῶς	ἵστης;	φράσον. ὃ δὲ μειδιάσας Κύβδ'
[13, 36]	ὄνομα τιθένται Οδάτιν. ~Τὸ ὅμοιον	ἱστορεῖ	γενέσθαι καὶ Αριστοτέλης ἐν τῇ
[13, 5]	τριακοσίας ἑξήκοντα περιήγετο παλλακάς, ὡς	ἱστορεῖ	Δικαίαρχος ἐν τρίτῳ περὶ τοῦ
[13, 85]	Ιασῷ παιδὸς ἐρασθῆναι λόγος, ὡς	ἱστορεῖ	Δοῦρις ἐν τῇ ἐνάτῃ. Ο
[13, 84]	ἐνδοξοτάτας καὶ καλλίστας διακοσίας, ὡς	ἱστορεῖ	Δοῦρις ὁ Σάμιος ἐν τῇ
[13, 46]	ὁ Σάμιος ἐν τοῖς Απομνημονεύμασιν	ἱστορεῖ.	Εν ἀγῶνι οὖν ποτε αὐτὸν
[13, 58]	οἰκουρὸν αὐτήν ἐποιήσατο, ὡς Ιδομενεὺς	ἱστορεῖ.	Ἐν δὲ τῷ ὑπὲρ Φρύνης
[13, 89]	Ιππάρχῳ τῷ υἱῷ, ὡς Κλείδημος	ἱστορεῖ	ἐν η' Νόστων. Εξέδωκεν δἐ
[13, 85]	παιδὸς ἠράσθη χήν, ὡς Κλέαρχος	ἱστορεῖ	ἐν πτώτῳ Ερωτικῶν. Τὸν δὲ
[13, 62]	ἐρωμένην καὶ καλὴν, ὡς Λυσίας	ἱστορεῖ	ἐν ταῖς Επιστολαῖς. Δημοσθένης δ'
[13, 64]	αὐτὸς Φύλαρχος καὶ περὶ Μύστας	ἱστορεῖ	ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ οὕτως Μύστα
[13, 25]	καθὰ καὶ Νίκανδρος ὁ Κολοφώνιος	ἱστορεῖ	ἐν τρίτῳ Κολοφωνιακῶν φάσκων αὐτὸν
[13, 37]	γεγενημένος ὄνομα Αβροτόνου; ὡς Αμφικράτης	ἱστορεῖ	ἐν τῷ περὶ Ενδόξων Ανδρῶν
[13, 32]	ὡς καὶ Χαμαιλέων ὁ Ηρακλεώτης	ἱστορεῖ	ἐν τῷ περὶ Πινδάρου, ὅταν
[13, 15]	αἰεί, ὡς Αντίγονος ὁ Καρύστιος	ἱστορεῖ	ἐν τῷ περὶ τοῦ Βίου
[13, 48]	Πρόσεχε, φησί, μὴ ἀνατραπῇς. Τοῦτο	ἱστορεῖ	Ηγήσανδρος. Αριστόδημος δ' ἐν δευτέρῳ
[13, 32]	ὁ Περσής, ὡς καὶ Θεόπομπος	ἱστορεῖ	καὶ Τίμαιος ἐν τῇ ἑβδόμῃ,
[13, 60]	δὲ Φρύνη ἡ ἑταίρα» ὡς	ἱστορεῖ	Καλλίστρατος ἐν τῷ περὶ Εταιρῶν.
[13, 38]	ἑταίρας παιδοποιησάμενος ὡς ὁ αὐτὸς	ἱστορεῖ	Καρύστιος ἐν τρίτῳ Υπομνημάτων. Δημήτριος
[13, 56]	συνῆν, ὡς Στησίμρροτος ὁ Θάσιος	ἱστορεῖ,	κατὰ τοὺς αὐτοὺς αὐτᾡ χρόνους
[13, 84]	ὅσον ἐοίκασι γυναιξὶ χρόνον, καθάπερ	ἱστορεῖ	Κλέαρχος. Εμοὶ μὲν γὰρ καὶ
[13, 90]	στέφανον δ' αὐτοῖς δίδοσθαι μυρρίνης	ἱστορεῖ	Μυσρίλος ἐν Ιστορικοῖς Παραδόξοις. Ενιαχοῦ
[13, 31]	τοὺς αὐτῇ ποτε θύσαντας, ὡς	ἱστορεῖ	Νεάνθης ἐν τοῖς Μυθικοῖς, καὶ
[13, 78]	διά τινα μύση παλαιά, ὡς	ἱστορεῖ	Νεάνθης ὁ Κυζικηνὸς ἐν β'
[13, 85]	Νικομήσους τοῦ Βιθυνῶν βασιλέως, ὡς	ἱστορεῖ	Νίκανδρος ἐν ἕκτῳ Περιπετειῶν. Εν
[13, 12]	θύουσι τῷ Ερωτι, ὡς Σωσικράτης	ἱστορεῖ.	Ο δὲ παρὰ Θηβαίοις ἱερὸς
[13, 37]	βασιλεύς, Φιλάδελφος δ' ἐπίκλην, ὡς	ἱστορεῖ	ὁ Εὐεργέτης Πτολεμαῖος ἐν τῷ
[13, 20]	ἐπιτίθησιν. Ηρακλείδης δ' ὁ Λέμβος	ἱστορεῖ	ὅτι κατὰ τὴν Σπάρτην θαυμάζεται
[13, 4]	διεπαρθένευσε Θεστίου κόρας, ὡς Ηρόδορος	ἱστορεῖ.	Πολυγύναιος δ' ἐγένετο καὶ Αἰγεύς
[13, 79]	εἰς τοὺς Ελληνας παρελθόντος, ὡς	ἱστορεῖ	Τίμαιος. Αλλοι δέ φασι τῶν
[13, 68]	ταύτην ἑταίραν, ὡς ὁ Θεόπομπος	ἱστορεῖ,	φάσκων ἀπειρηκέναι τὸν Αρπαλον μὴ
[13, 85]	τὸν ἄνθρωπον. Ο δ' αὐτὸς	ἱστορεῖ	Φύλαρχος διὰ τῆς εἰκοστῆς ὅσην
[13, 2]	ἔφη ἐν τοῖς περὶ Νομοθετῶν	ἱστορεῖν	ὅτι ἐν Λακεδαίμονι εἰς οἴκημά
[13, 50]	Κλείταρχος ἐν ταῖς περὶ Αλέξανδρον	Ιστορίαις.	Ὁ δὲ γράψας τὸν Αγῆνα
[13, 35]	Οδάτις· περὶ ἧς ἐν ταῖς	ἱστορίαις	γέγραπται ὡς ἄρα κατὰ τὸν
[13, 92]	Κατανέγνων γὰρ αὐτοῦ πᾶσαν τὴν	Ιστορίαν.	Εἰπόντος δ' ἐν τῇ τρίτῇ
[13, 1]	πολλάκις λόγοι) εἰδόσιν ἐκτιθέμενοι τὴν	ἱστορίαν	τῶν Μουσῶν τὴν Ερατὼ ἐπικαλεσάμενοι
[13, 40]	ἐν ταῖς περὶ τὸν Φιλοπάτορα	Ιστορίας	βασιλέων ἐρωμένας ἀναγράφων φησί· Φιλίππου
[13, 71]	ἀποπρολιπόντα μέλαθρον Ησίοδον πάσης ἤρανον	ἱστορίης	Ασκραίων ἐσικέσθαι ἐρῶνθ' Ελικωνίδα κώμην
[13, 90]	δίδοσθαι μυρρίνης ἱστορεῖ Μυσρίλος ἐν	Ιστορικοῖς	Παραδόξοις. Ενιαχοῦ δέ φησιν ὁ
[13, 80]	ἀνακλάσας ἐφίλησεν. Καρύστιος δ' ἐν	Ιστορικοῖς	Υπομνήμασι Χάρωνι, φησί, τῷ Χαλκιδεῖ
[13, 92]	ὡς ὁ Καρύστιός φησιν ἐν	Ιστορικοῖς	Υπομνήμασιν, ἀλλὰ καὶ Αθηναῖοι. Αλεξις
[13, 38]	υἱόν φησι γενέσθαι Καρύστιος ἐν	Ιστορικοῖς	Υπομνήμασιν. Αριστοφῶν δ' ὁ ῥήτωρ
[13, 82]	δ' ὁ Ρόδιος ἐν τοῖς	Ιστορικοῖς	Υπομνήμασίν φησι ὅτι Σοφοκλῆς εὐπρεπῆ
[13, 5]	ὁ ποιητής. Ιερώνυμος γοῦν ἐν	Ιστορικοῖς	Υπομνήμασίν φησι οὕτως Εἰπόντος Σοφοκλεῖ
[13, 40]	τῇ ἕκτῃ καὶ τριακοστῇ τῶν	Ιστοριῶν	Δημώ φησιν ἐρωμένην γενέσθαι τοῦ
[13, 55]	δ' ἐν τῇ τρισκαιδεκάτῃ τῶν	Ιστοριῶν	ἐξ Ὑκκάρων· καθὰ καὶ Πολέμων
[13, 37]	τρίτῃ καὶ τετάρτῃ τῶν Ελληνικῶν	Ιστοριῶν	Εὐτέρπης αὐτὸν εἶναί φησι υἱόν.
[13, 10]	γαμετήν, φησὶν Δοῦρις ἐν δευτέρᾳ	Ιστοριῶν,	Θηβαίαν γένος, ὄνομα Θεανώ, ἁρπασθεῖσαν
[13, 37]	τῇ δευτέρᾳ τῶν περὶ Αννίβαν	Ιστοριῶν	Ιερώνυμόν φησι τὸν τυραννήσαντα Συρακοσίων
[13, 84]	τῇ τρίτῃ τῶν περὶ Αγαθοκλέα	Ιστοριῶν.	Κἀγὼ δὲ κατὰ τὴν Επικράτους
[13, 37]	δὲ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῶν	Ιστοριῶν	Κλεινοῦς φησι τῆς οἰνοχούσης αὐτῳ
[13, 89]	τῇ ἕκτῃ καὶ πεντηκοστῇ τῶν	Ιστοριῶν	Ξενοπείθειαν τὴν Λυσανδρίδου μητέρα πασῶν
[13, 89]	Φύλαρχος ἐν τῇ δεκάτῃ τῶν	Ιστοριῶν	ὅτι παρ' Ολυμπιάδι οὖσαν τῇ
[13, 35]	Μιτυληναῖος ἐν τῇ δεκάτῃ τῶν	Ιστοριῶν	περὶ Αλέξανδρόν φησι ὀνείρατι θεασαμένους
[13, 67]	τῇ δευτέρᾳ καὶ εἰκοστῇ τῶν	Ιστοριῶν,	τεχνιτῶν τῶν ἐπιστημοτάτων χορῷ μεγάλῳ
[13, 31]	τῶν Εταιριδείων ἑορτὴν συντελοῦσι Μάγνητες.	Ιστοροῦσι	δὲ πρῶτον Ιάσοντα τὸν Αἴσονος
[13, 70]	ὡς οἱ τὰ Αργολικὰ γράψαντες	ἱστοροῦσιν.	Ενδοξος δ' ἐστὶν καὶ Λέαινα
[13, 90]	ἀγῶνά ποτε διατεθέντα περὶ οὗ	ἱστορῶν	Νικίας ἐν τοῖς Αρκαδικοῖς διαθεῖναί
[13, 4]	ἁρπάσας ἑξῆς καὶ Αριάδνην ἥρπασεν.	Ιστρος	γοῦν ἐν τῇ τεσσαρεκαιδεκάτῃ τῶν
[13, 43]	ἕκαστον. Εἴτ' ἰδοῦσα κατὰ τύχην	ἱστῶντα	κρεοπῶλην τιν' ἀστεῖον πάνυ τῇ
[13, 52]	καταλέγει έταίρας· Χρυσίδα, Κορώνην, Αντίκυραν,	Ισχάδα,	καὶ Ναννάριον ἔσχηκας ὡραίαν σφόδρα.
[13, 45]	εἰς τὴν Αττικὴν ὠνησόμενος χελιδονείους	ἰσχάδας	Υμήττιόν τε φορτιούμενος μέλι. Λέγεται
[13, 23]	μήκους ἀφεῖλεν. Οὐκ ἔχει τις	ἰσχία·	ὑπενέδυσ' ἐρραμέν' αὐτήν, ὥστε τὴν
[13, 43]	ποιεῖ. Ιδοῦσ' ἔφηβον ἡ Γνάθαιν'	ἰσχνὸν	πάνυ καὶ μέλανα λεπτὸν θ'
[13, 47]	ἀπαντήσαντος λεπτοῦ έξ ἀρρωστίας, Ὡς	ίσχνός»	ἔφη. Τί γὰρ οἴει με
[13, 26]	λαγὼς μετέωρ' ἀναπράζοντες ὑπὸ τῆς	ἰσχύος·	ὅταν δέ γηράσκωσιν ἤδη, τὸτε
[13, 61]	δ' ἐπιτερπέσθω πολιοκροτάφοισι γέρουσιν, ὧν	ἰσχὺς	μὲν ἀπήμβλυνται, θυμὀς δὲ μενοινᾷ.
[13, 41]	ὀνόματος ὁ Μάχων τάδε φησίν·	Ἴσως	ἂν ἀπορήσαι τις εὐλόγως θ'
[13, 50]	σῖτος οὗτος ἦν· ἐσται δ'	ἴσως	αὐτοῖσιν ὀλέθρου κοὐχ ἑταίρας ἀρραβών.
[13, 68]	σῖτος οὗτος ἦν· ἔσται δ'	ἴσως	αὐτοῖσιν ὀλέθρου κοὐχ ἑταίρας ἀρραβών.
[13, 91]	ἵππον ἐγκατακλεισθέντες, ἑνὸς καὶ δευτέρου	ἴσως	ἐρεῖς ὄνομα καὶ οὐδ' ταῦτ'
[13, 8]	κακή Αλκηστιν ἀντέθηκα χρηστήν. Αλλ'	ἴσως	Φαίδραν ἐρεῖ κακῶς τις ἀλλὰ
[13, 25]	δημοτικόν, ὦ Ζεῦ, πρᾶγμα καὶ	ὶσωτήριον,	(καί μοι λέγειν τοῦτ' ἐστὶν
[13, 56]	τρίτος ἀπὸ Πύρρου τοῦ ἐπ'	Ἰταλίαν	στρατεύσαντος, ἐρωμένη ἦν Τίγρις ἡ
[13, 14]	τ' ἀρίστους τῷ πόθῳ, ποιητικούς,	ἰταμούς,	προθύμους, εὐπόρους ἐν τοῖς ἀπόροις,
[13, 16]	προσφέρεται τὸ κρέας οὐδὲ τὸν	ἰχθὺν	οὐδ' ἐπιθυμεῖ τῶν ὠμῶν καὶ
[13, 94]	εἶδε πώποτε οὔτε μὴν οὐδ'	ἰχθυοπώλαιναν.	Εκάστῳ γὰρ γένει ἁρμόζοντα δεῖν
[13, 16]	οὐ τῶν κρεῶν οὐδὲ τῶν	ἰχθύων·	ἀπογενομένων γοῦν τούτων οὐδεὶς ἡδέως
[13, 81]	ὁ Σοφοκλῆς, ὡς Εὐριπίδης φιλογύνης.	Ιων	γοῦν ὁ ποιητὴς ἐν ταῖς
[13, 87]	Υπνωμέναι δ' ἔπιπτον ἑλενίων ἔπι,	ἴων	τε μελανόφυκκα συγκλῶσαι πτερὰ κρόνον
[13, 66]	περιέπουσαι τὸν ἐραστήν. Εφ' οἷς	Ιωνες	ἀγασθέντες, ὥς φησι Μενέτωρ ἐν
[13, 36]	Πολιτείᾳ οὕτως· Φωκαεῖς οἱ ἐν	Ιωνίᾳ	ἐμπορίᾳ χρώμενοι ἔκτισαν Μασσαλίαν. Εὔξενος
[13, 32]	ἔχειν. ~Καταλέξω δέ σοι, Κύνουλκε,	Ιωνικήν	τινα ῥῆσιν ἐκτείνας κατὰ τὸν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/09/2005