>

Livre, Chap.
[13, 21]	Αρεοπαγιτικῷ εἰρηκότος· ἐν καπηλείῳ δὲ	φαγεῖν	ἢ πιεῖν οὐδεὶς οὐδ' ἂν
[13, 8]	Αλκηστιν ἀντέθηκα χρηστήν. Αλλ' ἴσως	Φαίδραν	ἐρεῖ κακῶς τις ἀλλὰ νὴ
[13, 4]	Αναξώ. Μετὰ δὲ τὴν Ιππολύτην	Φαίδραν	ἔσχεν. ~Φίλιππος δ' ὁ Μακεδὼν
[13, 77]	τὴν θυγατέρα τούτῳ γυναῖκα ἔδωκε	Φαίδραν,	ὡς Ζῆνις ἢ Ζηνεύς φησιν
[13, 10]	θυγατρός, ὁ Θησέως διὰ τὴν	Φαίδρας	τῆς Μίνωος, ὁ Αθάμαντος διὰ
[13, 13]	ὁ Πλούταρχος ἀπεμνημόνευσε τῶν ἐκ	Φαίδρου	Αλέξιδος· Πορευομένῳ ἐκ Πειραιῶς ὑπὸ
[13, 11]	ἢ μὴ δίδασκε τὰ καλὰ	φαίνεσθαι	καλὰ ἢ τοῖς ἐρῶσιν ὧν
[13, 18]	Δι' ἃς ἀνὴρ ἕκαστος ἡμῶν	φαίνεται,	εἰ μή τι ταύταις ἀντιπράττεσθ'
[13, 18]	ἢ γὰρ στρατεύειν ἐπινοεῖν μοι	φαίνεται	καὶ πάντα τῷ πώγωνι δρᾶν
[13, 81]	γνάθους, οὐκ ἂν ἔτι καλὸς	φαίνοιτο.	ὐ κάρτα δεῖ τὸ καλὸν
[13, 20]	τοῦ βασιλέως, γυναικὸς αὐτῷ καλῆς	φαινομένης,	ἑτέρας δὲ αἰσχρᾶς καὶ πλουσίας,
[13, 71]	οἳ δεινὸν ἔρωτος ἀπεστρέψαντο κυδοιμόν	φαινόμενον,	δεινὸν δ' ἦλθον ὑφ' ἡνιόχον.
[13, 81]	τὸ καλὸν τῶ μὴ καλῷ	φαινομένῳ	εἰκάζειν ἄν. Γελάσας ἐπὶ τῷ
[13, 87]	γὰρ μέν λευκὸν εἰς σεληνόφως	φαίνουσα	μαστὸν λελυμένης ἐπωμίδος. Τῆς δ'
[13, 47]	εἰς τὸν κόλπον έμβαλλομένης τῶν	φακῶν,	ἡ Γνάθαινα ἔφη Κολποφακῆν διανοεῖται
[13, 78]	τούτοις ἀναβολὴν τοῦ θανάτου τῷ	Φαλάριδι	ἐχαρίσατο, τοῦτο ἐμφήνας τοῖς πυνθανομένοις
[13, 78]	περὶ Ερωτικῶν. Οὗτοι φανέντες ἐπιβουλεύοντες	Φαλάριδι	καὶ βασανιζόμενοι ἀναγκαζόμενοί τε λέγειν
[13, 78]	οὐ κατεῖπον, ἀλλὰ καὶ τὸν	Φάλαριν	αὐτὸν εἰς ἔλεον τῶν βασάνων
[13, 65]	Σελεύκῳ διεπέμφθη. ~Δημήτριος δ' ὁ	Φαληρεὺς	Λαμπιτοῦς τῆς Σαμίας ἑταίρας ἐρασθεὶς
[13, 2]	Εἰσὶ δὲ Καλλισθένης, Δημήτριος ὁ	Φαληρεύς,	Σάτυρος ὁ περιπατητικός, Αριστόξενος, οἷς
[13, 21]	ἐν τῷ περὶ Δημητρίου τοῦ	Φαληρέως	συγγράμματι, τὸ κύριον αὐτῆς ὄνομα
[13, 49]	τινος μειρακιευομένου πρὸς αὐτὴν καὶ	φαμένου	πολλαῖς συμπεπλέχθαι, καθ' ὑπόκρισιν έσκυθρώπαων.
[13, 57]	οὐ κατὰ τοὺς Σωσικράτους τοῦ	Φαναγορείιτου	Ἠοίους ἢ τὸν τῶν γυναικῶν
[13, 78]	ἐν τῳ περὶ Ερωτικῶν. Οὗτοι	φανέντες	ἐπιβουλεύοντες Φαλάριδι καὶ βασανιζόμενοι ἀναγκαζόμενοί
[13, 84]	δὲ χὴν προσῆλθον καὶ ἐπεπήδησαν	φανέντων	δὲ πᾶσι τούτοις ἀδυνάτων ἀπέστησαν,
[13, 67]	Καὶ γὰρ ἐνταῦθα οὗ ἂν	φανῇ	τὸ πρῶτον ὁ τῆς Αθηνᾶς
[13, 67]	τάφον, Πυθιονίκης δὲ τῆς ἑταίρας	φανήσεται	τὸ μὲν Αθήνησι, τὸ δ'
[13, 33]	ἑταίρας διαλεγόμενος ἠγωνια ποῖόν τι	φανήσεται	τοῖς Κορινθίοις τὸ πρᾶγμα. Πιστεύων
[13, 21]	Αντεια, Μενάνδρου δὲ Θαὶς καὶ	Φάνιον,	Αλέξιδος Ορώπα, Εὐβούλου Κλεψύδρα. Οὕτω
[13, 50]	ἐν Μοσχίωνι. Περὶ δὲ τῆς	Φανοστράτης	Απολλόδωρός φησιν έν τῷ περὶ
[13, 50]	κατὰ Ανδροτίωνος Σινώπης μέμνηται καὶ	Φανοστράτης.	Καὶ περὶ μὲν τῆς Σινώπης
[13, 35]	διὰ τὴν κατὰ τὸν ὕπνον	φαντασίαν.	Ἦν δὲ ἡ Οδάτις καλλίστη
[13, 81]	τε Βούλει με ἡδέως πίνειν	φάντος	δ' αὐτοῦ Βραδέως τοίνυν καὶ
[13, 81]	ἀφαιρετέοντα, εἰ καθορᾷ τὸ κάρφος.	Φάντος	δὲ καθορᾶν Ἄπο τοίνυν φύσησον
[13, 65]	Νεαίρας θυγατέρας Στρυμβήλην τὴν ὕστερον	Φανὼ	κληθεῖσαν ὡς ἰδίαν θυγατέρα ἐξέδοτο
[13, 56]	Ολυμπιὰς ἡ τοῦ νεανίσκου μήτηρ	φαρμάκοις	ἀπέκτεινεν. ~Καὶ ὁ Οὐλπιανόύς, ὥσπερ
[13, 26]	ἀπηγριωμένη, εἶδες δ' ἂν αὐτῆς	Φαρνάβαζον	θᾶττον ἄν. ἐπεὶ δὲ δολιχὸν
[13, 34]	κώμῃ τῆς Φρυγίας, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ	Φαρναβάζου.	Εἴδομεν δὲ καὶ ἡμεῖς τὸ
[13, 83]	ἔδωκε, Λαμψακηνῶν ἀνάθημα. Αὕτη ἡ	Φαρσαλία	ἐν Μεταποντίῳ ὑπὸ τῶν ἐν
[13, 83]	Δαμίππῳ Πλεισθένους ἀνάθημα Ονόμαρχος ἔδωκε.	Φαρσαλίᾳ	τῇ Θεσσαλίδι ὀρχηστρίδι δάφνης στέφανον
[13, 81]	ἦν τὸ ζωγράφημα. Οὐδὲ ὁ	φὰς	ῥοδοδάκτυλον· εἰ γάρ τις εἰς
[13, 20]	καὶ ὁ σεμνότατος Αριστοτέλης τοῦ	Φασηλίτου	μαθητοῦ. Ημεῖς δ' οὐχι καὶ
[13, 92]	τοὺς τὰς τῶν λόγων, ὥς	φασι,	δυνάμεις παραδιδόντας τοῖς νέοις ἐς
[13, 37]	ἀλλὰ τεκέσθαι τὸν μέγαν Ελλησιν	φασὶ	Θεμιστοκλέα. Νεάνθης δ' ὁ Κυζικηνὸς
[13, 39]	παρά τε τῷ Δημητρίῳ εὐημερούσης,	φασὶ	καὶ τὴν Λάμιαν τὸν βασιλέ'
[13, 39]	αὐλητρίς, ἧς σφόδρ' ἡδέως σχεῖν	φασι	κνησθῆναί τε τὸν Δημήτριον. Αποδοκιμαζούσης
[13, 42]	τότε. Εν συμποσίῳ δ' ὥς	φασι,	παρὰ τῇ Μανίᾳ παρεδέξατ' αὐτὴν
[13, 44]	ἑτέρους ἐντρυφᾶν μαστιγίας. Ἔπειτεν εἰπεῖν	φασι	τὴν Γναθαίνον· Περιλαμβάνειν γὰρ οὐκ
[13, 44]	αὐτοῦ περιλάβω τοῦ σώματος. Επειτα,	φασί,	τῆς Γναθαινίου ποτὲ τὸν Ανδρόνικον
[13, 84]	δύο, ὧν τοῦ ἑτέρου Δελφοί	φασι	τῶν θεωρῶν ἐπιθυμήσαντά τινα συγκατακλεισθῆναι
[13, 79]	ὡς ἱστορεῖ Τίμαιος. Αλλοι δέ	φασι	τῶν τοιούτων ἐρώτων κατάρξασθαι Λάιον
[13, 93]	ὡς οἱ ἀμφὶ τὸν Ιδομενέα	φασίν.	~Αλλ' ὅ γε Λυσίας ἐν
[13, 77]	δὲ προειρημένοι Χαλκιδεῖς παρ' αὑτοῖς	φασιν	ἁρπασθῆναι τὸν Γανυμήδην ὑπὸ τοῦ
[13, 20]	Σπάρτης τὰς γυναῖκας. Διὸ καὶ	φασὶν	Αρχιδάμου τοῦ βασιλέως, γυναικὸς αὐτῷ
[13, 20]	θαυμάζοντες τῆς Ελένης τὸ κάλλος	φασίν·	Οὐ νέμεσις Τρῶας καὶ ἐυκνήμιδας
[13, 10]	Αἰγυπτιακῶν τὴν Νειτῆτιν Κύρῳ πεμφθῆναί	φασιν	ὑπὸ Αμάσιδος· ἐξ ἧς γεννηθῆναι
[13, 64]	νοῦν βαλομένη. Τὴν δὲ Δανάην	φασίν,	ὡς ᾔσθετο τὀν ἐπηρτημένον αὐτῇ
[13, 46]	ὁ Γοργίας δὲ πλέονας, παραλειφθῆναι	φάσκοντες	ὑπὸ τοῦ Αριστοφάνους μετὰ ἑταιρῶν
[13, 68]	ἑταίραν, ὡς ὁ Θεόπομπος ἱστορεῖ,	φάσκων	ἀπειρηκέναι τὸν Αρπαλον μὴ στεφανοῦν
[13, 55]	καθὰ καὶ Πολέμων εἴηκεν, ἀναιρεθῆναι	φάσκων	αὐτὴν ὑπό τινων γυναικῶν ἐν
[13, 25]	Κολοφώνιος ἱστορεῖ ἐν τρίτῳ Κολοφωνιακῶν	φάσκων	αὐτὸν καὶ πανδήμου Αφροδίτης ἱερὸν
[13, 21]	συγγράμματι, τὸ κύριον αὐτῆς ὄνομα	φάσκων	εἶναι Μητίχην. ~Εστὶν δ' ἑταίρα,
[13, 67]	ἐτόλμησεν ὁ φίλος εἶναι σοῦ	φάσκων	ἱερὸν καὶ τέμενος ἱδρύσασθαι καὶ
[13, 51]	τῷ περὶ Ἑταιρῶν, Αντικύραν αὐτὴν	φάσκων	κληθῆναι ἤτοι ὅτι συνέπινε παρακινοῦσι
[13, 56]	τῷ περὶ Ἀριστοτέλους πρώτῳ, ἐπιμελείας	φάσκων	τῆς δεούσης τετυχηκέναι ἐν ταῖς
[13, 83]	Θεόπομπος φιλογύναιον μέν φησι γεγονέναι	Φάυλλον	τὸν Φωκέων τύραννον, φιλόπαιδα δὲ
[13, 83]	Τῇ Δεινιάδου δὲ αὐλητρίδι Βρομιάδι	Φάυλλος	παρχήσιον ἀργυροῦν Φωκαέων καὶ στέφανον
[13, 70]	τῆς ἑταίρας Σαπφὼ τοῦ καλοῦ	Φάωνος	ἐρασθεῖσα περιβόητος ἦν, ὥς φησι
[13, 49]	Ἣ δὲ Σὺ δ' Ἔρως	Φειδίου.	~Ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν πολιτικῶν
[13, 23]	ἔτι. Τυγχάνει μικρά τις οὔσα·	φελλὸς	ἐν ταῖς βαυκίσιν ἐγκεκάττυται. Μακρά
[13, 5]	γυναικῶν, ὧν ἥ μὲν ἦν	Φεραία	Νικησίπολις, ἥτις αὐτῷ ἐγέννησε Θετταλονίκην,
[13, 4]	φησι Κέκρωψ. Φερεκύδης προστίθησι καὶ	Φερέβοιαν.	Πρὸ δὲ τῆς Ελένης καὶ
[13, 3]	ἔθος ὅτι ἐστὶ βαρβαρικὸν οὐ	φέρει	οὐδε αὐτὴ τὸν Γλαύκης γάμον,
[13, 20]	τῷ πρώτῳ τὰ τῆς θεοῦ	φέρειν	τεύχη δίδοται, τῷ δὲ δευτέρῳ
[13, 71]	Ερμόβιον τὸν αἰεὶ βαρύν ἠδὲ	Φερεκλῆν	ἐχθρὸν μισήσας οἷ' ἀνέπεμψεν ἔπη.
[13, 94]	τοιαύτης προίστασθαι τέχνης διὸ καὶ	Φερεκράτης	ἐν Ιπνῷ ἢ Παννυχίδι φησίν
[13, 21]	ἔσχε τὰς ἐπιγραφάς, Θάλαττα Διοκλέους,	Φερεκράτους	Κοριαννώ, Εὐνίκου ἢ Φιλυλλίου Αντεια,
[13, 4]	ὅρκους παρέβη, ὥς φησι Κέκρωψ.	Φερεκύδης	προστίθησι καὶ Φερέβοιαν. Πρὸ δὲ
[13, 52]	ποτ' αὐτὸν ἐμπεσεῖν εἰς Λαίδα	φερόμενον	ἢ Μηκωνίδ' ἢ Σισύμβριον ἢ
[13, 93]	Συμβολαίων λόγοις ὃν ἐκ τῶν	φερομένων	ὡς αὐτοῦ διαλόγων θαυμάζομεν ὡς
[13, 6]	προσδοκῶντες εὐθύς εἰσιν ἠρμένοι καὶ	φέρονθ'	ὑψοῦ πρὸς αἴθραν συντεμόντι δ'
[13, 13]	κοῦφος οὔτε ῥᾀδιος ἀπαλλαγῆναι τῷ	φέροντι	τὴν νόσον, βαρὺς δὲ κομιδῇ.
[13, 13]	ἑνὶ τύπῳ τε> πόλλ' εἴδη	φέρων.	Η τόλμα μὲν γὰρ ἀνδρός,
[13, 71]	δ' ὄμμα, σκληρὸν τριστοίχοις δεῖμα	φέρων	κεφαλαῖς. Ενθεν ἀοιδιάων μεγάλους ἀνέπεισεν
[13, 68]	μὲν ὁ κάλαμος πέφυχ' ὅδε	φέτωμ'	ἄορνον. Οὑξ ἀριστερᾶς δ' ὅδε
[13, 11]	προλέγω τοῖσι νέοισιν μή ποτε	φεύγειν,	χρῆσθαι δ' ὀρθῶς, ὅταν ἔλθῃ.
[13, 2]	τὴν ἐκ τοῦ πράγματος ὕβριν	φεύγοντες	φιλοστοργῶσί τε καὶ ἐν ὥρᾳ
[13, 56]	αὐτῆς ἀσπάζεσθαι τὴν ἄνθρωπον, καὶ	φευγούσης	ποτὲ αὐτῆς γραφὴν ἀσεβείας λέγων
[13, 42]	λυποῦ, φίλατε· οὐ γὰρ σὺ	φεύγων	ἀπέβαλες τὴν ἀσπίδα, μὰ τὴν
[13, 71]	Αρίστιππος, πάσας δ' ἠνήνατο λέσχας	φεύγων	ουδαμενον ἐξεφόρησε βίωι. ~Εν τούτοις
[13, 63]	ἐπάγεσθαι ἀλλ' αἰδοῖ τουτ' ἐποίησεν,	φεύγων	τὴν διαβολήν. Ακόλαστος δ' ἦν
[13, 71]	δ' ἐστὶ καὶ εἰν Αίδῃ.	Φημὶ	δὲ καὶ Βοιωτὸν ἀποπρολιπόντα μέλαθρον
[13, 71]	Ερωτα Θεωρίδος Ζεὺς ἔπορεν Σοφοκλεῖ.	Φημὶ	δὲ καὶ κεῖνον τὸν αἰεὶ
[13, 41]	Μανία Εδωκ' ἄν, ἵν' εἶχες,	φήσ'	ἀποψᾶσθαι, τάλαν. ~Οτι δ' ἦν
[13, 44]	καιρίμην πληγεὶς Παπαῖ, ζωγρεῖς, γύναι,	φήσ'	ἕνεκα τοῦ στρατιωτικοῦ· μνᾶς πραξαμένη
[13, 45]	πρὸς τὸν μετιόντα παῖδα· Πύθων,	φήσ'	ἐπεὶ ἤδη διάμεστος τῶν ὑείων
[13, 52]	δὲ τῆς έμῆς, ὡς σὺ	φής,	Κύνουλκε, καὶ Ὑπερείδης μέμνηται ἐν
[13, 14]	Αμφις ἐν Διθυράμβῳ φησίν· Τί	φῄς;	σὺ ταυτὶ προσδοκᾷς πείσειν ἐμέ,
[13, 17]	δ' ὁ Χῖος τὸν Υπνον	φήσας	ἐρᾶν τοῦ Ενδυμίωνος οὐδὲ καθεύδοντος
[13, 13]	τοιοῦτο πρᾶγμα; Λῆρος, εἰ {κὰν}	φήσειέ	τις. Αλεξις δ' ἐν Αποκοπτομένῳ·
[13, 67]	πρῶτον, ὅπερ εἰκός, ἢ Μιλτιάδου	φήσειεν	ἂν> σαφῶς ἢ Περικλέους ἢ
[13, 94]	ἐλλαλεῖν δι' ἡμέρας. Εἶθ' ἑξῆς	φησι·	Αὐτίκ' οὐδεὶς οὔτε μαγείραιναν εἶδε
[13, 90]	Νικίας ἐν τοῖς Αρκαδικοῖς διαθεῖναί	φησι	αὐτὸν Κύψελον, πόλιν κτίσαντα ἐν
[13, 20]	οἱ Αθάνατοι καλούμενοι Αἰθίοπες, ὥς	φησι	Βίων ἐν Αἰθιοπικοῖς. Ως ἔοικε
[13, 89]	Αθηνᾶς πειραν εἶδος ἔχουσαν, καλήν	φησι	γεγονέναι, ἥτις καὶ τῇ θεῷ
[13, 83]	αὐτῷ συγγράμματι Θεόπομπος φιλογύναιον μέν	φησι	γεγονέναι Φάυλλον τὸν Φωκέων τύραννον,
[13, 38]	τὸ γένος ἀπὸ Παφλαγονίας υἱόν	φησι	γενέσθαι Καρύστιος ἐν Ιστορικοῖς Υπομνήμασιν.
[13, 80]	δὲ τοῦ δικαίου Ιβυκος ἐραστήν	φησι	γενέσθαι Τάλων. Διότιμος δ' ἐν
[13, 62]	εἰ γνήσιος ὁ λόγος, ἐρωμένην	φησὶ	γενέσθαι Φιλωνίδου γράφων ὧδε Ἔστιν
[13, 89]	τῷ τῆς Ασίας Περίπλῳ καλλίονάς	φησι	γίνεσθαι γυναῖκας τῶν πανταχοῦ γυναικῶν
[13, 90]	ὀνομάζονται. Θεόφραστος δὲ ἀγῶνα κάλλους	φησὶ	γίνεσθαι παρὰ Ηλείοις, καὶ τὴν
[13, 70]	φοιτᾶν πρὸς τὸν βουλόμενον, ὥς	φησι	Γοργίας ἐν τῷ περὶ Εταιρῶν.
[13, 92]	τοῦ Επικουρείου ἐξαιτηθεὶς ἀνῃρέθη, ὥς	φησι	Δημήτριος ὁ Μάγνης ἐν τοῖς
[13, 65]	ἐξέδοτο Φράστορι τῷ Αἰγιαλεῖ, ὥς	φησι	Δημοσθένης ἐν τῷ κατὰ Νεαίρας.
[13, 14]	κακῶς αὐτοῦ τὰς δυνάμεις διαιρῶν	φησι	δίδυμα {γὰρ} τόξα αὐτὸν ἐντείνεσθαι
[13, 65]	αὐτὴν καὶ Λαμπιτὼ προσηγορεύετο, ὥς	φησι	Δίυλλος· ἐκαλεῖτο δἐ καὶ Χαριτοβλέφαρος.
[13, 15]	ὄνομα· τὴν πρὸς Δόλωνά μοι,	φησί,	δοκῶ παρ' Οδυσσέως ἀπάντησιν ἐπὶ
[13, 10]	Σάμιος καὶ πρῶτον γενέσθαι πόλεμόν	φησι	δύο γυναικῶν τὸν> Ολυμπιάδος καὶ
[13, 48]	ἐν δευτέρῳ Γελοίων Απομνημονευμάτων Γνάθαιναν,	φησί,	δύο ἐμισθώσαντο, στρατιώτης καὶ μαστιγίας·
[13, 6]	οὔκ εἰσιν τοιαῦται οἵας Εὔβουλός	φησι	ἐν Στεφανοπώλισιν Μὰ Δι' οὐχὶ
[13, 92]	μάλιστα ἡ Λακεδαιμονίων, ὡς Χαμαιλέων	φησὶ	ἐν τῷ περὶ Σιμωνίδου, οὐ
[13, 38]	Φίλαν; τὴν δὲ Λάμιαν Πολέμων	φήσι	ἐν τῷ περὶ τῆς ἐν
[13, 59]	ἔτι εἶπεν ἄλλην δίκην, ὥς	φησι	Επρμιππος. Ο δὲ Υπερείδης συναγορεύων
[13, 21]	ἐμιμήσω Θεόμανδρον τὸν Κυρηναῖον, ὅν	φησι	Θεόφραστος ἐν τῷ περὶ Εὐδαιμονίας
[13, 37]	τῆς Αριστοξένης. ~Θεμιστοκλῆς τε, ὥς	φησι	Ιδομενεύς, οὐχ ἅρμα ζευξάμενος ἑταιρῶν
[13, 34]	τῆς διαβοήτου ἑταίρας Κοττίνας, ἥν	φησι	καὶ βοῦν ἀναθεῖναι χαλκῆν, γράφων
[13, 83]	χρυσοῦν κιττοῦ Πεπαρηθίων. Αὕτη δέ,	φησί,	καὶ ἔμελλε τὰ Πύθια αὐλεῖν,
[13, 4]	τὴν Αἴαντος μητέρα. Ησίοδος δέ	φησι	καὶ Ιππην καὶ Αἴγλην, δι'
[13, 50]	δ' ἐν τῷ κατὰ Αρισταγόρας	φησί	Καὶ πάλιν τὰς Αφύας καλουμένας
[13, 52]	ἐλθοῦσα πέμψαι στρώματα αὐτὴν κέλευε,	φησί,	καὶ παρ' Ὠκίμου χαλκώματα. Μένανδρος
[13, 44]	ταυτὶ καταβαλῶ σὺν τοῖς ὀναρίοις,	φήσι,	καὶ ταῖς ἀστράβαις. Γναθαίνον δ'
[13, 85]	ἐν τῷ Ερωτικῷ Αμφίλοχον καλεῖσθαί	φησι	καὶ τὸ γένος Ωλένιον εἶναι,
[13, 44]	ἀγανακτήσασα Τάλαν, ἔφη, τέκνοι περίλαβε,	φησί,	καὶ φίλησον, εἰ θέλει. Ἣ
[13, 10]	Κρισαικὸς δὲ πόλεμος ὀνομαζόμενος, ὥς	φησι	Καλλισθένης ἐν τῷ περὶ τοῦ
[13, 45]	μοι πολύν, Ιππη, πάνυ χόρτον,	φησί,	καταβεβρωκέναι. Φρύνην ἐπείρα Μοίριχος τὴν
[13, 4]	πρὸς Αριάδνην ὅρκους παρέβη, ὥς	φησι	Κέκρωψ. Φερεκύδης προστίθησι καὶ Φερέβοιαν.
[13, 56]	Περικλῆς δὲ ὁ Ολύμπιος, ὥς	φησι	Κλέαρχος ἐν πρώτῳ Ἐρωτικῶν, οὐχ
[13, 70]	γὰρ τούτων τῶν ποιητῶν, ὥς	φησι	Κλέαρχος ἐν τοῖς Ερωτικοῖς, τῆς
[13, 16]	παιδικά. Πρὸς ἀλήθειαν γάρ, καθάπερ	φησί	Κλέαρχος ἐν τῷ πρώτῳ τῶν
[13, 84]	μάθετε παύονται οἱ ἔρωτες, ὥς	φησι	Κλέαρχος. ῇ τε γὰρ περὶ
[13, 37]	τὴν Αττικὴν ἑταίραν; περὶ ἧς	φησι	Κλείταρχος ὡς αἰτίας γενομένης τοῦ
[13, 10]	Αἴγυπτον δὲ Καμβύσου στρατεία, ὥς	φησι	Κτησίας, διὰ γυναῖκα ἐγένετο. Ο
[13, 84]	νεῷ. Φιλήμων τοῦ αὐτοῦ μνημονεύων	φησί	λλ' ἐν Σάμῳ μὲν τοῦ
[13, 1]	εἰληφέναι καὶ δεδωκέναι πληγάς, ὥς	φησι	Λυκόφρων ὁ Χαλκιδεὺς ἐν τοῖς
[13, 42]	ἡ ἑταίρα Μήθεν παρὰ τοῦτο,	φησὶ,	λυποῦ, φίλατε· οὐ γὰρ σὺ
[13, 93]	τοιοῦτον γεγενῆσθαι τοὺς τρόπους ὁποῖίον	φησι	Λυσίας ὁ ῥήτωρ ἐν τοῖς
[13, 66]	Εφ' οἷς Ιωνες ἀγασθέντες, ὥς	φησι	Μενέτωρ ἐν τῷ περὶ Αναθημάτων,
[13, 48]	ἐπὶ τὴν πλησίον κλινην Πρόσεχε,	φησί,	μὴ ἀνατραπῇς. Τοῦτο ἱστορεῖ Ηγήσανδρος.
[13, 62]	ἐπιτήδειος, ὁ Φιλωνίδης δ' ἐρᾶν	φησι.	Μνημονεύει αὐτῆς καὶ Αριστοφάνης ἐν
[13, 45]	Μέλλει γὰρ ὥσπερ μαινίδας ἀποτηγανίζειν,	φησί,	μου τὸ λῄδιον. Ο τοῦ
[13, 61]	ἦν υἱὸς Ολυμπίας Λακαίνης, ὥς	φησι	Νικίας ὁ Νικαιεὺς ἐν ταῖς
[13, 70]	Φάωνος ἐρασθεῖσα περιβόητος ἦν, ὥς	φησι	Νύμφις ἐν Περίπλῳ Ασίας. Νικαρέτη
[13, 79]	~Παρὰ δὲ Σπαρτιάταις, ὡς Αγνων	φησὶ	ὁ Ακαδημαικός, πρὸ τῶν γάμων
[13, 35]	δεκάτῃ τῶν Ιστοριῶν περὶ Αλέξανδρόν	φησι	ὀνείρατι θεασαμένους τινὰς οὓς μὴ
[13, 30]	τῶν τοιούτων Εφιππος ἐν Σαπφοῖ	φησι·	Οταν γὰρ ὦν νέος ἀλλότριον
[13, 82]	Ρόδιος ἐν τοῖς Ιστορικοῖς Υπομνήμασίν	φησι	ὅτι Σοφοκλῆς εὐπρεπῆ παῖδα ἔξω
[13, 5]	Ιερώνυμος γοῦν ἐν Ιστορικοῖς Υπομνήμασίν	φησι	οὕτως Εἰπόντος Σοφοκλεῖ τινος ὅτι
[13, 6]	εἶτα δὴ τρίπους τις' εἶτα,	φησὶ,	παιδίσκη δίπους. εἶθ' ὃ μὲν
[13, 31]	ἱερόν ἐστι παρὰ Αβυδηνοῖς, ὥς	φησι	Πάμφιλος· κατεχομένης γὰρ τῆς πόλεως
[13, 45]	ὑστεροῦσα παρὰ πολύ. Πτολεμαῖε, διψῶ,	φησί,	παππία, σφόδρα· ἀλλ' ἐγχεάτω μοι
[13, 45]	γ' ἵνα Σοφοκλεῖ λαβὼν δῷς,	φησί,	παρ' ἐμοῦ, φίλτατε. Καλλιστίου δὲ
[13, 28]	τῶν ἑταιρῶν τοὺς ἑταίρους διαστέλλων	φησί·	Πεποιήκατ' ἔργον οὐχ ἑταίρων γὰρ
[13, 22]	δ' Ορεσταυτοκλείδης ὁ> αὐτος Τιμοκλῆς	φησι·	Περὶ δὲ τὸν πανάθλιον εὕδουσι
[13, 51]	καὶ ταῖς ἄλλαις δούλαις, ὥς	φησι	Πολέμων έν τοῖς περὶ Ἀκροπόλεως.
[13, 34]	ἡμῶν. ~Εν δὲ Λακεδαίμονι, ὥς	φησι	Πολέμων ὁ περιηγητὴς ἐν τῷ
[13, 67]	αὐτὴν ἐπὶ τὰς ταφάς, ὥς	φησι	Ποσειδώνιος ἐν τῇ δευτέρᾳ καὶ
[13, 91]	Αλλὰ καὶ Ηράκλειτος ο θεῖός	φησι	Πουλυμαθίη νόον {ἔχειν} οὐ διδάσκει.
[13, 45]	Ἂν γ' ἐλᾳδίου ταρτημόριά μοι,	φησὶ,	προσενέγκῃς τρία κόμισαι. Τὸ κωλῦον
[13, 37]	γενομένην εἶχε συστρατευομένην; ἣν Ζηνοφάνης	φησὶ	πρότερον Μιλτὼ καλουμένην Ασπασίαν μετονομασθῆναι.
[13, 43]	τῶν θεῶν, μειράκιον, ὁ καλός,	φησί,	πῶς ἵστης; φράσον. ὃ δὲ
[13, 46]	ὡς διαφθειρούσης τοὺς νέους, ὥς	φησι	Σάτυρος ἐν τοῖς Βίοις, ὑποτυχοῦσα
[13, 5]	καὶ δυσὶν οἷς ἐβασίλευεν, ὥς	φησι	Σάτυρος ἐν τῷ περὶ τοῦ
[13, 48]	τινι κονιάματι, Καὶ γὰρ σύ,	φησί,	σαυτὸν ἐδωκας οὗ ψῆφοι εἰσίν.
[13, 42]	σφόδρ' ἠγανάκτησ' Ἣ δὲ Μηθέν,	φησί,	σοί, ψυχή, μελέτω· μαθεῖν γὰρ
[13, 50]	περὶ ὧν ὁ προειρημένος Απολλόδωρός	φησι·	Σταγόνιον καὶ Ἄνθις ἀδελφαί· αὗται
[13, 83]	Φυκίδᾳ ὄντι καλῷ Ονόμαρχος ἔδωκεν,	φησί,	στέφανον {χρυσοῦν} δάφνης, Εφεσίων ἀνάθημα.
[13, 25]	Αλλ' ὅ γε Φιλήμων οὕτως	φησί·	Σὺ δ' εἰς ἃπαντας εὗρες
[13, 4]	τὰς τοῦ Θησέως γενομένας γυναῖκάς	φησι	τὰς μὲν αὐτῶν ἐξ ἔρωτος
[13, 31]	εἰ γνήσιος, ὃν Απολλόδωρος εἴρηκε,	φησί·	Τὰς μὲν ἑταίρας ἡδονῆς ἕνεκα
[13, 67]	περὶ τῆς εἰς Τροφωνίου Καταβάσεώς	φησι	Ταὐτὸ δὲ πάθοι τις ἂν
[13, 62]	ἐν τῷ περὶ Ισοκράτους προβαίνοντά	φησι	τῇ ἡλικίᾳ τὸν Ισοκράτη ἀναλαβεῖν
[13, 89]	δὲ ἐν τῇ ἐννεακαιδεκάτῃ Τιμῶσάν	φησι	τὴν Οξυάρτου παλλακίδα πάσας γυναῖκας
[13, 6]	ἡδέως. Εἶτα τετράπους μοι γένοιτο,	φησὶ	τήνπρος ἢ, θρόνος, εἶτα δὴ
[13, 37]	τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῶν Ιστοριῶν Κλεινοῦς	φησι	τῆς οἰνοχούσης αὐτῳ εἰκόνας πολλὰς
[13, 27]	ἐστί σοι, ὡς ἐν Μαραθωνίοις	φησὶ	Τιμοκλῆς, Οσον τὸ μεταξὺ μετὰ
[13, 16]	Πέλοπος διαλεγομένην ποιήσας τὴν Ιπποδάμειάν	φησι·	Τοιάνδ' ἐν ὄψει λύγγα θηρατηρίαν
[13, 83]	συληθέντων ἐκ Δελφῶν Χρημάτων Ασώπιχόν	φησι	τὸν Επαμινώνδου ἐρώμενον τὸ Λευκτρικὸν
[13, 14]	δ' ἐν τῷ Ερωτικῷ Χαιρήμονά	φησι	τὸν τραγικὸν λέγειν, ὡς τὸν
[13, 37]	τῶν περὶ Αννίβαν Ιστοριῶν Ιερώνυμόν	φησι	τὸν τυραννήσαντα Συρακοσίων ἀγαγέσθαι γυναῖκα
[13, 89]	αὐτὸν τυραννεύσαντι. Συνέβη δέ ὥς	φησι,	τὸν Χάρμον ἐραστὴν τοῦ Ιππίου
[13, 2]	τοῖς περὶ Παροιμιῶν ἐν Λακεδαίμονιν	φησί,	τοὺς ἀγάμους αἱ γυναῖκες ἐν
[13, 14]	Τραυματίᾳ φησὶν οὕτως· Τίς οὐχί	φησι	τοὺς ἐρῶντας ζῆν μόνους, οὓς>
[13, 14]	δ' ἐν τῷ Φιλαύλῳ· Τίς	φησὶ	τοὺς ἐρῶντας οὐχὶ νοῦν ἔχειν;
[13, 80]	δ' ἐν Ιστορικοῖς Υπομνήμασι Χάρωνι,	φησί,	τῷ Χαλκιδεῖ παῖς καλὸς ἦν
[13, 37]	Ελληνικῶν Ιστοριῶν Εὐτέρπης αὐτὸν εἶναί	φησι	υἱόν. Κῦρος δὲ ὁ ἐπὶ
[13, 40]	Φιλοπάτορα Ιστορίας βασιλέων ἐρωμένας ἀναγράφων	φησί·	Φιλίππου τοῦ Μακεδόνας αὐξήσαντος Φίλινναν
[13, 89]	Παντίκα ἡ Κυπρία, περὶ ἧς	φησι	Φύλαρχος ἐν τῇ δεκάτῃ τῶν
[13, 75]	~Αρχύτας δ' ὁ ἁρμονικός, ὥς	φησι	Χαμαιλέων, Αλκμᾶνα γενομέναι τῶν ἐρωτικῶν
[13, 43]	τὰς συμβολάς· Στρατοκλῆς ἐπ' ἐρίφοις,	φησί,	χειμῶνας ποιεῖ. Ιδοῦσ' ἔφηβον ἡ
[13, 84]	ἐστὶν ἔργον τὸ ἄγαλμα, ὥς	φησιν	Αδαῖος ὁ Μιτυληναῖος ἐν τῷ
[13, 17]	μαγαλοφωνότατος Πίνδαρος· Τὰς δὲ Θεοξένου,	φησίν,	ἀκτῖνας πρὸς> ὄσσων μαμρμαριζοίσας δρακεὶς
[13, 59]	ἐπιγραφὴν Φρύνη Επικλέους Θεσπική» ὥς	φησιν	Αλκέτας ἐν β' περὶ τῶν
[13, 33]	καλόν. Αρξάμενος δ' οὕτως ἑξῆς	φησιν·	Αλλὰ θαυμάζω τί με λεξοῦντι
[13, 19]	δὲ σοφὸς ἐκεῖνος Ζήνων, ὥς	φησιν	Αντίγονος ὁ Καρύστιος, προμαντευόμενος ὑμῶν,
[13, 21]	γνήσιος ὁ λόγος, τοὺς Αρεοπαγίτας	φησιν	ἀριστήσαντά τινα ἐν καπηλείῳ κωλῦσαι
[13, 3]	γάμων. Θαυμάσαι δ' ἄν τις,	φησὶν	Αριστοτέλης ὅτι οὐδαμου τῆς Ιλιάδος
[13, 79]	δ' ἡ Σικυωνία ὑπὸ Διός	φησιν	ἁρπασθῆναι τὸν Χρύσιππον καὶ Κελτοὶ
[13, 60]	τῷ κατὰ Φρύνης τὸ κύριόν	φησιν	αὐτῆς εἶναι ὄνομα Μνησαρέτην. Οὐκ
[13, 56]	Αντισθένης δ' ὁ Σωκρατικὸς ἐρασθέντα	φησὶν	αὐτὸν Ασπασίας δὶς τῆς ἡμέρας
[13, 33]	αἱ ἑταῖραι, Αλεξις ἐν Φιλούσῃ	φησίν·	Αφροδίσι' ἦγε ταῖς ἑταίρας ἡ
[13, 50]	ἐν τῷ περὶ Ἑταιρῶν Νικοστρατίδα	φησὶν	Αφύην κληθῆναι διὰ τὴν αὐτὴν
[13, 86]	ὁ περὶ τῆς αὐλητρίδος διαπυκτεύσας.	Φησὶν	γὰρ Αντίγονος ὁ Καρύστιος ἐν
[13, 78]	~Ιερώνυμος δ' ὁ περιπατητικὸς περισπουδάστους	φησίν	γενέσθαι τοὺς τῶν παίδων ἔρωτας,
[13, 53]	Ὅθεν αὐτὸν καὶ ὁ Τίμων	φησὶν	Γραμμοδιδασκαλίδην, ἀναγωγότατον ζωόντων. Οὗτος οὖν
[13, 54]	Ὅθεν αὐτὸν καὶ ὁ Τίμων	φησὶν	Γραμμοδιδασκαλίδην, ἀναγωγότατον ζωόντων. Οὗτος οὖν
[13, 55]	ἢ Παυσανίᾳ Κορινθίαν αὐτὴν εἶναί	φησιν	διὰ τούτων· Εἰσὶν δὲ πόθεν
[13, 3]	διὰ τὸ τὴν βασιλίδα, ὥς	φησιν	Δίνων ἐν τοῖς Περσικοῖς, ὑπὸ
[13, 90]	νικήσαντας ἇθλα ὅπλα ἅπερ ἀνατίθεσθαί	φησιν	Διονύσιος ὁ Λευκρικὸς τῇ Αθηνᾷ,
[13, 10]	καλούμενος πόλεμος δι' ἑτέραν γαμετήν,	φησὶν	Δοῦρις ἐν δευτέρᾳ Ιστοριῶν, Θηβαίαν
[13, 76]	δ' οὐ μετρίως ὢν ἐρωτικός	φησιν	Εἴη καὶ ἐρᾶν καὶ ἔρωτι
[13, 60]	λόγον Διόδωρος ὁ περιηγητὴς Αναξιμένους	φησὶν	εἶναι. Ποσείδιππος δ' ὁ κωμικὸς
[13, 72]	Σαπφώ δὲ πρὸς αὐτὸν ταῦτά	φησιν	εἰπεῖν κεῖνον, ὦ χρυσόθρονε Μοῦσ'
[13, 72]	περὶ Σαπφοῦς καὶ λέγειν τινάς	φησιν	εἰς αὐτὴν πεποιῆσθαι ὑπὸ Ανακρέοντος
[13, 47]	παραγέγονεν ἀφ' Ελλησπόντου Πῶς οὖν,	φησίν,	εἰς τὴν πρώτην πόλιν οὐχ
[13, 7]	ἑκάστοτε. Ξέναρχος δ' ἐν Υπνῳ	φησίν·	εἶτ' εἰσὶν οἱ τέττιγες οὐκ
[13, 68]	ἐξῆς τῷ κυρίῳ καλέσας αὐτόν	φησιν	Ἐκμαθεῖν δέ σου ποθῶ μακρὰν
[13, 50]	Περὶ δὲ τῆς Φανοστράτης Απολλόδωρός	φησιν	έν τῷ περὶ τῶν Αθήνησιν
[13, 22]	~Εστὶν δ' ἑταίρα, ὡς Αντιφάνης	φησὶν	ἐν Αγροίκῳ, τῷ τρέφοντι συμφορά·
[13, 26]	μόνον αὐλοῦσιν Ιέρακος νόμον, Επικράτης	φησὶν	ἐν Αντιλαίδι, ἐν ᾧ δράματι
[13, 92]	βασιλείας ἀπελαύνων, ὡς ὁ Καρύστιός	φησιν	ἐν Ιστορικοῖς Υπομνήμασιν, ἀλλὰ καὶ
[13, 87]	παρθένων τινῶν διηγούμενος ὧν ἐθεᾶτό	φησιν	ἐν ὁμωνύμῳ δράματι· Εκειτο γὰρ
[13, 84]	τὀν ἐπιγραφόμενον Ελλαδικὸν Ἐν Δελφοῖς,	φησίν,	ἐν τῷ Σπινατῶν θησαυρῷ παίδές
[13, 56]	ἐν τριτῳ περὶ Αἰγίνης Περίανδρόν	φησιν	ἐξ Επιδαύρου τὴν Προκλέους θυγατἑρα
[13, 43]	φίλην Δήμητρα, δικαίως τοιγαρ, ἄνθρωπε,	φησίν,	ἐξεδάρης ἀκόλαστος ὤν. Παρὰ Δεξιθέᾳ
[13, 69]	ἡ Ναύκρατις, ὡς ὁ Ηρόδοτός	φησιν,	ἐπαφροδίτους ἔχειν τὰς ἑταίρας. ~Καί
[13, 29]	ἑταιρῶν Εφιππος ἐν Εμπολῇ τάδε	φησίν·	Επειτά γ' εἰσίοντ' ἐὰν λυπούμενος
[13, 51]	ἐν τῷ περὶ Ἑταιρῶν Προσκήνιον,	φησίν,	ἐπεκαλεῖτο ἡ Νάννιον, ὅτι πρόσωπόν
[13, 67]	Επιστολῇ τὴν Αρπάλου διαβάλλων ἀκολασίαν	φησίν	Ἐπίσκεψαι δἐ καὶ διάκουσον σαφῶς
[13, 16]	ἐν τοῖς Υπομνήμασι τῶν ἡδυσμάτων	φησὶν	ἐρᾶν πάντας, οὐ τῶν κρεῶν
[13, 56]	συνῆν ταύτῃ μέχρι θανάτου, ὥς	φησιν	Ἕρμιππος ἐν τῷ περὶ Ἀριστοτέλους
[13, 12]	ἐπονειδίστου βίου. Σάμιοι δέ, ὥς	φησιν	Ερξίας ἐν Κολοφωνιακοῖς, γυμνάσιον ἀναθέντες
[13, 40]	καὶ τριακοστῇ τῶν Ιστοριῶν Δημώ	φησιν	ἐρωμένην γενέσθαι τοῦ Δημητρίου· ᾗ
[13, 62]	Νεαίρας τὴν Μετάνειραν τοῦ Λυσίου	φησὶν	ἐρωμένην εἶναι. Ηττητο δἐ καὶ
[13, 80]	ὁ Χῖος ἐν Διθυράμβοις Αργύννου	φησὶν	ἐρώμενον Υμέναιον γενέσθαι. Αντιγόνου δὲ
[13, 31]	οἵ δὲ ἐν ἕλει, Αττικαί,	φησὶν,	ἑταῖραι ἱδρύσαντο αἱ συνακολουθήσασαι Περικλεῖ
[13, 45]	τινί; Περίμενε τοίνυν καὶ σύ,	φησίν,	ἕως ἂν οὐ βινητιάσω, καὶ
[13, 61]	δυσμαῖς ὢν τοῦ βίου, ὥς	φησιν	Ηγήσανδρος, Αρχίππην ἠγάπησεν τὴν ἑταίραν
[13, 43]	μητρί, Νὴ τὴν Αρτεμιν, εἰ,	φησίν,	ᾔδει, ἡ Γνάθαινα, τοῦτ' ἐγώ,
[13, 78]	δ' ἦν τὰ παιδικά, ὥς	φησιν	Ηρακλείδης ὁ Ποντικὸς ἐν τῳ
[13, 80]	δ' ἐν τῇ Ηρακλείᾳ Εὐρυσθέα	φησὶν	Ηρακλέους γενέσται παιδικά, διόπερ καὶ
[13, 79]	ἀναπαύεσθαι. Πέρσας δὲ παρ' Ελλήνων	φησὶν	Ηρόδοτος μαθεῖν τὸ παισὶν χρῆσθαι.
[13, 80]	Βαγώου τοῦ εὐνούχου οὕτως αὐτόν	φησιν	ἡττᾶσθαι ὡς ἐν ὄψει θεάτρου
[13, 50]	ἡ Αρπάλῳ συνοῦσα· περὶ ἦς	φησιν	Θεόπομπος ἐν τοῖς περὶ τῆς
[13, 63]	ῥήτωρ περὶ τὰ ἀφροδίσια, ὥς	φησιν	Ιδομενεύς. Αριστάρχου γοῦν τινος ἐρασθεὶς
[13, 31]	τοῖς Εφεσιακοῖς καὶ ἐν Εφέσῳ	φησὶν	ἱερὰ ἱδρῦσθαι Εταίρᾳ Αφροδίτῃ. Κλέαρχος
[13, 89]	πάνυ καλὴ καὶ σοφή, ὥς	φησιν	Ιππίας ὁ σοφιστὴς ἐν τῷ
[13, 41]	Μανίας ὀνόματος ὁ Μάχων τάδε	φησίν·	Ἴσως ἂν ἀπορήσαι τις εὐλόγως
[13, 50]	ἢ αὐτὸς ό βασιλεὺς, Αλέξανδρος,	φησίν·	Καὶ μὴν ἀκούω μυριάδας τὸν
[13, 88]	τὰ ἄνθη καὶ ἐν Αλφεσιβοίᾳ	φησίν·	Καὶ σώματος μὲν ὄψεις κατειργάζετο
[13, 94]	Φερεκράτης ἐν Ιπνῷ ἢ Παννυχίδι	φησίν	Κᾆτα μυροπωλεῖν τί παθόντ' ἄνδρ'
[13, 85]	τοῦ φιλοσόφου. Εν δὲ Λευκαδίᾳ	φησὶν	Κλέαρχος οὕτως ἐρασθῆναι ταὼν παρθένου
[13, 61]	ἑταίρας. Ικετεύων οὖν τὴν Αφροδίτην	φησίν·	Κλῦθί μευ εὐχομένου, Κουροτρόφε δὸς
[13, 34]	αὐτοῦ τῆς ὥρας ἐραστής, ὥς	φησιν	Λυσίας ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ
[13, 64]	κοινωνὸν εἶχε τῆς βασιλείας, ὥς	φησιν	Νικόλαος ὁ Δαμασκηνός. Πτολεμαῖός τε
[13, 28]	Εταίρας {τῆς} Αφροδίτης. Περὶ ἧς	φησιν	ὁ Αθηναῖος Απολλόδωρος ἐν τοῖς
[13, 3]	πρωτίστῳ δίδομεν. Ἀλλ' οὐκ εἰκός,	φησὶν	ὁ Αριστοτέλης, εἰς χρῆσιν εἶναι
[13, 90]	ἐν Ιστορικοῖς Παραδόξοις. Ενιαχοῦ δέ	φησιν	ὁ αὐτὸς Θεόφραστος καὶ κρίσεις
[13, 27]	ἐλπίδες ὥστ' ἐχθρῶν συμμαχίαν καλέσαι,	φησὶν	ὁ Καλλίμαχος. Οὐ γὰρ αὐτάρκεις
[13, 47]	Νικὼ δὲ ἡ Αἰξ έπικαλουμένη,	φησὶν	ὁ Λυγκεύς, παρασίτου τινὸς ἀπαντήσαντος
[13, 31]	δ' ἐν πρώτῳ Ερωτικῶν· Γύγης,	φησίν,	ὁ Λυδῶν βασιλεὺς οὐ μόνον
[13, 85]	γοῦν ἐν τῇ δωδεκάτῃ Κοίρανος,	φησίν,	ὁ Μιλήσιος ἰδὼν ἁλιέας τῃ
[13, 77]	Φαίδραν, ὡς Ζῆνις ἢ Ζηνεύς	φησιν	ὁ Χῖος ἐν τῳ περὶ
[13, 38]	μητρὸς Καὶ χάριν γε αὐτῇ,	φησίν,	οἶδα, ὅτι δι' αὐτὴν Κόνωνος
[13, 60]	τὴν μὲν παρὰ τοῖς ῥήτορσί	φησιν	ὀνομαζομένην Σηστὸν καλεῖσθαι διὰ τὸ
[13, 74]	Ιππολύτῳ Εὐριπιδείῳ πάλιν ἡ Αφροδίτη	φησίν	Ὅσοι τε πόντον τερμόνων τ'
[13, 6]	ψιμυθίου. Αναξίλας δὲ ἐν Νεοττίδι	φησίν	Οστις ἀνθρώπων ἑταίραν ἠγάπησε πώποτε,
[13, 24]	τὸ δρᾶμα καὶ μὴ Φιλίππου,	φησίν·	Οστις λέχη γὰρ σκότια νυμφεύει
[13, 39]	τοῖς δακτύλοις Τουτί γε, Λάμια,	φησίν,	ὀσφράνθητι καὶ εἴσει παρὰ τἄλλα
[13, 50]	ὁ Κρατήτειος ἐν ς' Κωμῳδουμένων	φησὶν	ὅτι Ἄβυδος ἐλέγετο διὰ τὸ
[13, 89]	τῶν Περσικῶν τῆς πρώτης συντάξεώς	φησιν	ὅτι ἡ Βαγαβάζου γυνή, ἥτις
[13, 37]	Αἱ δὲ κάλλισται τῶν οἰκιῶν,	φησίν,	οὐ Μυρτίου καὶ Μνησίδος καὶ
[13, 51]	μέθυσον. Μένανδρος δ' ἐν Ψευδηρακλεῖ	φησιν·	Οὐκ ἐπείρα Νάννιον; Αντιφάνης δὲ
[13, 31]	καὶ Φιλέταιρος ἐν Κυνηγίδι τάδε	φησίν·	Οὐκ ἐτὸς Εταίρας ἱερόν ἐστι
[13, 16]	πρώτῳ τῶν Ερωτικῶν, Λυκοφρονίδην εἰρηκέναι	φησίν·	Οὔτε παιδὸς ἄρρενος οὔτε παρθένων
[13, 58]	κατάλογον. ~Κλέαρχος γὰρ περὶ Ἐπαμινώνδου	φησὶν	οὕτως· Ἐπαμινώνδας δ' ὁ Θηβαῖος
[13, 51]	Ποιμέσιν ὅτι θαλλοφαγεῖ τὸ ζῷόν	φησιν	οὕτως· Ἑωθινὸς γάρ, πρίν τιν'
[13, 88]	Περὶ δὲ ῥόδων ἐν Οδυσσεῖ	φησιν	οὕτως Κόμαισιν Ωρῶν ὄμματ' εὐανθῆ
[13, 14]	ἐρώντων ἐν τῷ ἐπιφραφομένῷ Τραυματίᾳ	φησὶν	οὕτως· Τίς οὐχί φησι τοὺς
[13, 39]	κομῳδιοποιὸς ἐν ταῖς ἐπιγραφομέναις Χρείαις	φησὶν	οὕτως· Υπερβολῇ δὲ τῆς Λεαίνης
[13, 60]	ὁ κωμικὸς ἐν Εφεσίᾳ τάδε	φησὶν	περὶ αὐτῆς Φρύνη ποθ' ἡμῶν
[13, 79]	περὶ Κτατῖνον καὶ Αριστόδημον πεπλάσθαι	φησὶν	Πολέμων ὁ περιηγητὴς ἐν ταῖς
[13, 55]	έν Σικελίᾳ Θαυμαζομένων ἐξ Ὑκκάρου	φησὶν	Σικελικοῦ φρουρίου εἶναι τήν Λαίδα.
[13, 17]	μορφὴν καὶ καλὸν εἶναι νομιζόμενόν	φησιν·	Στᾶθι κἄντα, φίλος, καὶ τὰν
[13, 43]	Τίς δ' οὑπιτρέψων ἐστί σοι,	φησίν,	τάλαν, ὄντα γ' ἐν Αθήναις
[13, 14]	τοῦ ἐρᾶν Αμφις ἐν Διθυράμβῳ	φησίν·	Τί φῄς; σὺ ταυτὶ προσδοκᾷς
[13, 92]	Αθηναῖοι. Αλεξις γοῦν ἐν Ιππῳ	φησίν	Τοῦτ' ἔστιν Ακαδήμεια, τοῦτο Ξενοκράτης
[13, 18]	πώγωνα κατ' Αλέξανδρον εὑρημένους, ὥς	φησιν	ὑμῶν ὁ Χρύσιππος ἐν τῷ
[13, 42]	ἢ κάτω; Γελάσασ' Ανω, βέλτιστε,	φησίν.	Υπό τι γὰρ δέδοικά σε,
[13, 76]	ὃς ἦν αὐτοῦ ἐρώμενος, τί	φησιν	Χρῆν μὲν κατὰ καιρὸν ἐρώτων
[13, 8]	γυνὴ κακὸν περυσμένος. Καὶ προελθών	φησιν	ὦ Ζεῦ πολυτίμητ' εἶτ' ἐγὼ
[13, 8]	Σεμέλῃ, ἧς ἀρχή ὦ νύκτες,	φησίν	ὦ Ζεῦ, τί χρὴ γυναῖκας
[13, 17]	χάριν. Ο δ' νακρέων τί	φησίν;	ὦ παῖ παρθένιον βλέπων, δίζημαί
[13, 45]	καὶ γραφεῖον ἐξηρτημένον ἔχοντ' Απόκριναι,	φησίν,	ὦ ποιητά μοι, τί βουλόμενος
[13, 29]	ἐν Καμπυλίωνι κοσμίαν ἑταίραν παράφων	φησίν·	Ως δ' ἐδείπνει κοσμίως, οὐχ
[13, 27]	αὐτὸν εἰς τιμὴν τοῦ Μυρτίλου,	φθάσας	ὁ Μυρτίλος (διήχθευεν γὰρ τῷ
[13, 69]	καὶ μενέουσιν ῴδῆς αἱ λευκαὶ	φθεγγόμεναι	σελίδες οὔνομα σὸν μακαριστόν, ὃ
[13, 76]	ἀναμένειν ἔστ' ἂν ἐκεῖνό τις	φθέγξηται	κατὰ τὸν αὐτὸν τοῦτον φιλόσοφον
[13, 50]	περὶ τῶν Αθήνησιν Εταιρίδων ὅτι	Φθειροπύλη	ἐπεκαλεῖτο, ἐπειδήπερ ἐπὶ τῆς θύρας
[13, 55]	ἐρασθεῖσάν τινος Παυσανίου Θετταλοῦ, κατὰ	φθόνον	καὶ δυσζηλίαν {ταῖς} ξυλίναις χελώναις
[13, 35]	δακρύουσαν κιρνᾶσάν τε βραδέως τὴν	φιάλην	εἶπεν πλησίον στὰς παρ' αὐτὴν·
[13, 35]	περιχαρὴς γενομένη δίδωσιν αὐτῷ τὴν	φιάλην·	καὶ ὃς ἁρπάσας αὐτὴν ἀπήγαγεν
[13, 35]	καὶ θεωρήσασα πάντας λαβοῦσα χρυσῆν	φιάλην	καὶ πληρώσασα δὸς ᾧ θέλεις
[13, 36]	τὸ δεῖπνον εἰσελθοῦσαν τὴν παῖδα	φιάλην	κεκερασμένην ᾦ βούλοιτο δοῦναι τῶν
[13, 52]	δὲ καὶ Νέαιρα κατασέσηπε καὶ	Φίλα;	Κοσσύφας δὲ καὶ Γαλήνας καὶ
[13, 37]	δεύτερος δὲ τῆς Αἰγύπτου βασιλεύς,	Φιλάδελφος	δ' ἐπίκλην, ὡς ἱστορεῖ ὁ
[13, 64]	διέπων φρουρὰν υἱὸς ὢν τοῦ	Φιλαδέλφου	βασιλέως Εἰρήνην εἶχε τὴν ἑταίραν,
[13, 66]	δὲ ὡμίλησε καὶ τοῦ λοιποῦ	φίλαι	ἐγένοντο, κοινῶς περιέπουσαι τὸν ἐραστήν.
[13, 28]	Λατὼ καὶ Νιόβα μάλα μὲν	φίλαι	ἦσαν ἑταῖραι. Καλοῦσι δὲ καὶ
[13, 53]	Καὶ πρῶτον μὲν μνησθήσομαι τοῦ	φιλαληθεστάτου	Επικούρου· ὅστις έγκυκλίου παιδείας ἀμύητος
[13, 54]	Καὶ πρῶτον μὲν μνησθήσομαι τοῦ	φιλαληθεστάτου	Επικούρου· ὅστις έγκυκλίου παιδείας ἀμύητος
[13, 5]	θύγατέρα Κύνναν ἔγημεν δὲ καὶ	Φίλαν	ἀδελφὴν Δέδρα καὶ Μαχάτα. Οἰκειώσασθαι
[13, 58]	εἶχεν, ἐν Πειραιεῖ δὲ Ἀρισταγόραν,	Φίλαν	δ' ἐν Ἐλευσῖνι, ἣν πολλῶν
[13, 38]	ἐξ ἧς ἔσχε καὶ θυγατέρα	Φίλαν;	τὴν δὲ Λάμιαν Πολέμων φήσι
[13, 85]	πάλιν ἀποκαθίστα εἰς τὴν γῆν.	Φιλανθρωπότατον	δὲ ἐστι καὶ συνετώτατον τὸ
[13, 64]	τὴν ἄνθρωπον, οὐδὲν τῶν προγεγενημένων	φιλανθρώπων	ἐπὶ νοῦν βαλομένη. Τὴν δὲ
[13, 19]	εὐτέλειαν εὑρίσκεσθε ἐπὶ ταῖς τῆς	φιλαργυρίας	θύραις ῥυπαρῶς ζῶντες καὶ τριβωνάρια
[13, 49]	σοι, εἶπεν, ὅτι πολλὰς ἔχεις.	Φιλάργυρος	δέ τις ἐραστἠς ὑποκοριβόμενος αὐτὴν
[13, 28]	αἱ παρθένοι τὰς συνήθεις καὶ	φίλας	ἑταίρας, ὡς ἡ Σαπφώ· Τὰδε
[13, 65]	ἄλλων ἑταιρῶν, Αντείας, Στρατόλας, Αριστοκλείας,	Φίλας,	Ισθμιάδος, Νεραίας. Η δε Νέαιρα
[13, 28]	ἑταίρας συνάγουσαν· τοῦτο δ' ἐστὶν	φίλας.	Καλοῦσι γοῦν καὶ αἱ ἐλεύθεραι
[13, 42]	Μήθεν παρὰ τοῦτο, φησὶ, λυποῦ,	φίλατε·	οὐ γὰρ σὺ φεύγων ἀπέβαλες
[13, 14]	ἀθλιωτάτους. Θεόφιλος δ' ἐν τῷ	Φιλαύλῳ·	Τίς φησὶ τοὺς ἐρῶντας οὐχὶ
[13, 52]	γομφίους γὰρ οὐκ ἔχει. Θεόφιλος	Φιλαύλῳ·	τοῦ μή ποτ' αὐτὸν ἐμπεσεῖν
[13, 69]	Ναυκράτεως καὶ αὐτὴ ἑταίρα καλή.	Φιλεῖ	γάρ πως ἡ Ναύκρατις, ὡς
[13, 11]	δ' ὑπ' αὐτοῦ τοῦ διδάσκεσθαι	φιλεῖν	ἀφαρεθήσῃ χάριτας αἷς τιμῶσί σε.
[13, 44]	Ανδρόνικον οὐ θελούσης παρὰ πότον	φιλεῖν,	καθάπερ ταῖς πρότερον ἡμέραις ἀεί,
[13, 44]	εἶπε Μῆτερ, πῶς, ἔφη, μέλλω	φιλεῖν	τὸν μηδὲν ὠφέλημα, τὸν ὑπὸ
[13, 38]	δι' αὐτὴν Κόνωνος εἰμι υἱός.	Φιλέταιρον	δὲ τὸν Περγάμου καὶ τῆς
[13, 31]	~Περὶ δὲ τῶν ἑταιρῶν καὶ	Φιλέταιρος	ἐν Κυνηγίδι τάδε φησίν· Οὐκ
[13, 52]	καὶ Ναννάριον ἔσχηκας ὡραίαν σφόδρα.	Φιλέταιρος	ἐν Χυναγίδι· οὐχὶ Κερκώπη μὲν
[13, 7]	γυναιξὶν οὐδ' ὁτιοῦν φωνῆς ἔνι	Φιλέταιρος	Κορινθιαστῇ· ὡς τακερόν, ὦ Ζεῦ,
[13, 27]	ἑταῖρε Μυρτίλε. Καὶ κατὰ τὴν	Φιλεταίρου	Κυνηγίδα· Παῦσαι γέρων ὢν τοὺς
[13, 26]	γ' (Α) ν ἐκείνῃ τις	φίλη	Αντεια. (Β) Καὶ τοῦθ' ἡμέτερον
[13, 61]	λέγων ἔν τινι στασίμῳ οὕτως	φίλη	γὰρ ἡ Θεωρίς. Επὶ δὲ
[13, 79]	ἐπῃδέσω, ὦ δυσχάριστε τῶν πυκνῶν	φιλημάτων.	Ο δ' ἐν Κολχίσιν περὶ
[13, 57]	ἔχομεν ἀρρενικῶς εἰρημένον τὸν τίγριν.	Φιλήμονα	γὰρ οἷδα τοῦτ' εἰρηκότα ἐν
[13, 66]	ἤρα Γλυκέρας κοινόν ἐνεμεσήθη δέ.	Φιλήμονος	γὰρ ἑταίρας ἐρασθέντος καὶ χρηστὴν
[13, 25]	νόμων ὁπόταν ἀναμνησθῶσι προσκινούμενοι; ~Καὶ	Φιλήμων	δὲ ἐν Αδελφοῖς προσιστορῶν ὅτι
[13, 67]	προπηλακίζειν ἐπιχειρῶν. Μνημονεύει τούτων καὶ	Φιλήμων	ἐν Βαβυλωνίῳ Βασίλισσ' ἔσῃ Βανυλῶνος,
[13, 25]	τῶν οἰκημάτων. Αλλ' ὅ γε	Φιλήμων	οὕτως φησί· Σὺ δ' εἰς
[13, 84]	ἐγκατέκλεισέ θ' αὑτὸν τῷ νεῷ.	Φιλήμων	τοῦ αὐτοῦ μνημονεύων φησί λλ'
[13, 43]	τινων ἡλικιωτῶν ἐνέπεσεν. Νὴ τὴν	φίλην	Δήμητρα, δικαίως τοιγαρ, ἄνθρωπε, φησίν,
[13, 69]	ἥψαο κισσυβίων Σαπφῷαι δὲ μένουσι	φίλης	ἔτι καὶ μενέουσιν ῴδῆς αἱ
[13, 44]	ἔφη, τέκνοι περίλαβε, φησί, καὶ	φίλησον,	εἰ θέλει. Ἣ δ' εἶπε
[13, 71]	Βιττίδα μολπάζοντα θοήν, περὶ πάντα	Φιλητᾶν	ῥήματα καὶ πᾶσαν τρυόμενον λαλιήν.
[13, 12]	ὡς ἐν τῇ τῶν παραταττομένων	φιλίᾳ	κειμένης τῆς σωτηρίας τε καὶ
[13, 12]	δ' ἀλκῆς προεστῶτι· ὧν ἐνωθέντων	φιλία	τε καὶ ὁμόνοια γεννᾶται, δι'
[13, 78]	(πολέμιοι γὰρ αὐτοῖς αὗται αἱ	φιλίαι)	τὸ παράπαν ἐκώλυον τοὺς παιδικοὺς
[13, 28]	τὸν λόγον πεποίημαι τουτέστιν τῶν	φιλίαν	ἄδολον συντηρεῖν δυναμένων, ἃς ὁ
[13, 12]	ὑπολαμβάνειν τὸν Ερωτα θεὸν εἶναι	φιλίας	καὶ ἐλευθερίας, ἔτι δὲ καὶ
[13, 28]	τῶν ἄλλων γυναικῶν τῷ τῆς	φιλίας	ὀνόματι προσηγορευμένας {ἢ} ἀπὸ τῆς
[13, 5]	αὐτῷ ἐγέννησε Θετταλονίκην, δὲ Λαρισαία	Φίλιννα,	ἐξ ἧς Αρριδαῖον ἐτέκνωσε. προσεκτήσατο
[13, 40]	φησί· Φιλίππου τοῦ Μακεδόνας αὐξήσαντος	Φίλινναν	τὴν ὀρχηστρίδα, ἐξ ἧς καὶ
[13, 83]	ἀνάθημα. Οὗτος ὁ παῖς πρὸς	Φίλιππον	ἀχθεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς κἀκεῖ
[13, 5]	τῆς Ελλάδος Βίου ὁ δὲ	Φίλιππος	αἰεὶ κατὰ πόλεμον ἐγάμει. Εν
[13, 5]	δὲ τὴν Ιππολύτην Φαίδραν ἔσχεν.	~Φίλιππος	δ' ὁ Μακεδὼν οὐκ ἐπήγετο
[13, 10]	οὗτος γενόμενος τῷ δεκάτῳ ἔτει	Φιλίππου	συμμαχήσαντος πέρας ἔσχεν τότε γὰρ
[13, 10]	ὅλοι οἶκοι διὰ γυναῖκας ὁ	Φιλίππου	τοῦ Αλεξάνδρου πατρός διὰ τὸν
[13, 59]	τοῦ Λακεδαιμονίων βασιλέως καὶ τῆς	Φιλίππου	τοῦ Αμύντου, ἔχουσα ἐπιγραφὴν Φρύνη
[13, 40]	Ιστορίας βασιλέων ἐρωμένας ἀναγράφων φησί·	Φιλίππου	τοῦ Μακεδόνας αὐξήσαντος Φίλινναν τὴν
[13, 24]	Εὐβούλου τὸ δρᾶμα καὶ μὴ	Φιλίππου,	φησίν· Οστις λέχη γὰρ σκότια
[13, 5]	ἡ Κλεοπάτρα δ' ἐγέννησε τῷ	Φιλίππῳ	θυγατέρα τὴν κληθεῖσαν Εὐρώπη, Φιλογύνης
[13, 74]	ἐρέθισμα, γυναικῶν ὴπερόπευμα, αὐλῶν ἀντίπαλον,	φιλοβάρβιτον,	ἡδὺν, ἄλυπον. Οὒ ποτέ σου
[13, 83]	δὲ τῷ αὐτῷ συγγράμματι Θεόπομπος	φιλογύναιον	μέν φησι γεγονέναι Φάυλλον τὸν
[13, 5]	ἐπεὶ ἔν γε τῇ κλίνῃ	φιλογύνης.	~Αἱ δὲ γαμεταὶ ἡμῶν γυναῖκες
[13, 4]	δόξας ἐσχηκέναι γυναῖκας (ἦν γὰρ	φιλογύνης)	ἀνὰ μέρος αὐτὰς εἶχεν, ὡς
[13, 5]	Φιλίππῳ θυγατέρα τὴν κληθεῖσαν Εὐρώπη,	Φιλογύνης	δ' ἦν καὶ Εὐριπίδης ὁ
[13, 81]	ἦν ὁ Σοφοκλῆς, ὡς Εὐριπίδης	φιλογύνης.	Ιων γοῦν ὁ ποιητὴς ἐν
[13, 70]	σιωπᾶν ἀλλὰ μικροῦ, ἔφη, ἄνδρες	φίλοι,	ἐξελαθόμεν ὑμῖν εἰπεῖν τήν τε
[13, 10]	δὲ ὑμῶν ἀγνοεῖν οἴομαι, ἄνδρες	φίλοι,	ὅτι καὶ οἱ μέγιτοι πόλεμοι
[13, 21]	Ὢ τῆς καλῆς πολυμαθίας, ἄνδρες	φίλοι,	τῆς τοῦ γραμματικοῦ τοῦδε, ὃς
[13, 4]	Χαλκώδοντος μίαν. Παραδοὺς δ' ἀμφοτέρας	φίλοις	συνῆν πολλαῖς χωρὶς γάμων. Επειτα
[13, 81]	οὗ σφόδρα ἤρα ὁ βασιλεύς.	~Φιλομεῖραξ	δὲ ἦν ὁ Σοφοκλῆς, ὡς
[13, 83]	Θεσσαλίδι ὀρχηστρίδι δάφνης στέφανον χρυσοῦν	Φιλόμηλος	ἔδωκε, Λαμψακηνῶν ἀνάθημα. Αὕτη ἡ
[13, 71]	πιστότατον ταμίην Μοῦσαι παίδευσάν τε	Φιλόξενον,	οἷα τιναχθεὶς ὠρυγῇ ταύτης ἦλθε
[13, 17]	φλογί> Ο δὲ τοῦ Κυθηρίου	Φιλοξένου	Κύκλωψ ἐρῶν τῆς Γαλατείας καὶ
[13, 83]	γεγονέναι Φάυλλον τὸν Φωκέων τύραννον,	φιλόπαιδα	δὲ Ονόμαρχον καὶ ἐκ τῶν
[13, 80]	Ηρόδοτος μαθεῖν τὸ παισὶν χρῆσθαι.	~Φιλόπαις	δ' ἦν ἐκμανῶς καὶ Αλέξανδρος
[13, 40]	Αγησάρχου ἐν ταῖς περὶ τὸν	Φιλοπάτορα	Ιστορίας βασιλέων ἐρωμένας ἀναγράφων φησί·
[13, 8]	ἐνέβαλεν κακόν. Καὶ Αντιφάνης ἐν	Φιλοπάτορι	γεγάμηκε δήπου. Β. Τὶ σύ
[13, 37]	καὶ κοινῶν δεικτηριάδων. Τοῦ δὲ	Φιλοπάτορος	βασιλέως Πτολεμαίου ούκ Αγαθόκλεια ἡ
[13, 14]	ἡδονῆς ἐστ' οὐχὶ τῶν φίλων	φίλος,	ἀδικεῖ τε τὸν Ερωτ' ἐμφανῶς
[13, 67]	βουλομένοις γιγνομένην, ταύτης ἐτόλμησεν ὁ	φίλος	εἶναι σοῦ φάσκων ἱερὸν καὶ
[13, 17]	εἶναι νομιζόμενόν φησιν· Στᾶθι κἄντα,	φίλος,	καὶ τὰν ἐπ' ὄσσοις ἀμπέτασον
[13, 71]	οὑτωσί πως λέγων ~Οἵην μὲν	φίλος	υἱὸς ἀνήγαγεν Οἰάγροιο Αγριόπην Θρῇσσαν
[13, 13]	τῶν κακῶν καὶ τῆς ἀπορίας	φιλοσοφεῖν	ἐπῆλθέ μοι. καί μοι δοκοῦσιν
[13, 54]	γενομένην; ἣ δὲ οὐδ' ὅτε	φιλοσοφεῖν	ἤρξατο ἐπαύσατο ἑταιροῦσα, πᾶσι δὲ
[13, 53]	γενομένην; ἣ δὲ οὐδ' ὅτε	φιλοσοφεῖν	ἤρξατο ἐπαύσατο ἑταιροῦσα, πᾶσι δὲ
[13, 92]	ἐν Κεραυνουμένῳ λέγων οὕτως Οἴμοι,	φιλοσοφεῖς.	Αλλὰ τούς γε φιλοσόφους ἐν
[13, 94]	τέχνη ἀκολουθός τε τῇ Σωκράτους	φιλοσοφίά,	ἀνδρὸς τοῦ καὶ τὴν {τοιαύτην}
[13, 92]	τῷ περὶ Σιμωνίδου, οὐ προσίενται	φιλοσοφίαν	οὔτε> ῥητορικὴν διὰ τὰς ἐν
[13, 54]	καὶ τοὺς ὁμοίως αὐτῷ ἐπὶ	φιλοσοφίαν	παρερχομένους, τοιαύτας φωνὰς προιέμενος· Μακαρίζω
[13, 53]	καὶ τοὺς ὁμοίως αὐτῷ ἐπὶ	φιλοσοφίαν	παρερχομένους, τοιαύτας φωνὰς προιέμενος· Μακαρίζω
[13, 12]	καὶ οἱ τούτου πρεσβύτεροι κατὰ	φιλοσοφίαν	σεμνόν τινα τὸν Ερωτα καὶ
[13, 54]	ὅτι καθαρὸς πάσης παιδείας ἐπὶ	φιλοσοφίαν	ὥρμησαι. Ὅθεν αὐτὸν καὶ ὁ
[13, 53]	ὅτι καθαρὸς πάσης παιδείας ἐπὶ	φιλοσοφίαν	ὥρμησαι. Ὅθεν αὐτὸν καὶ ὁ
[13, 94]	βρένθον ὑμῶν τὸν πολύν, ὦ	φιλόσοφοι·	ἄρχεται δ' οὕτως ὁ ῥήτωρ
[13, 54]	Μή τι τοιοῦτοι ὑμεῖς οἱ	φιλόσοφοι,	ἔφη, οἱ καὶ πρὸ τῶν
[13, 53]	Μή τι τοιοῦτοι ὑμεῖς οἱ	φιλόσοφοι,	ἔφη, οἱ καὶ πρὸ τῶν
[13, 86]	ἐλέφας πολλάκις. ~Υμεῖς δὲ, ὦ	φιλοσόφοι,	καὶ τῶν δελφίνων καὶ τῶν
[13, 84]	Κλεομένους, Λαμυνθίου. Υμεῖς δέ, ὦ	φιλόσοφοι,	κἂν ἐρασθέντες ποτὲ γυναικῶν ἐν
[13, 84]	~Ορᾶτε οὖν καὶ ὑμεῖς, ὦ	φιλόσοφοι,	οἱ παρὰ φύσιν τῇ Αφροδίτῃ
[13, 11]	περὶ κάλλους. Καὶ ἐλέχθησαν λόγοι	φιλόσοφοι	πάμπολλοι· ἐν οἷς τινες καὶ
[13, 30]	τὀν Δία. ~Ο δὲ ὑμέτερος	φιλοσοφομειρακίσκος	τοιοῦτος οἷον Αλεξις ἢ Αντιφάνης
[13, 76]	φθέγξηται κατὰ τὸν αὐτὸν τοῦτον	φιλόσοφον	Ἡνίκ' ἐχρῆν δύνειν, νῦν ἄρχεται
[13, 61]	καὶ Βίων δ' ὁ Βορυσθενίτης	φιλόσοφος	ἑταίρας ἦν υἱὸς Ολυμπίας Λακαίνης,
[13, 86]	πυγμὰς ἦλθεν ὁ σκληρὸς ἐκεῖνος	φιλόσοφος	καὶ ἐν ἀρχῇ οὐδ' ἄν
[13, 20]	ἐπ' Αἰγινῃ. Σωκράτης δ' ὁ	φιλόσοφος	ὁ πάντων καταφρονῶν τοῦ Αλκιβιάδου
[13, 18]	ἐπιείκειαν. Λέγει δὲ οὕτως ὁ	φιλόσοφος·	Τὸ ξύρεσθαι τὸν πώγωνα κατ'
[13, 70]	ἦν, ἠκροᾶτο δὲ Στίλπωνος τοῦ	φιλοσόφου.	Βιλιστίχη δ' ἡ Αργεία ἑταίρα
[13, 56]	δεούσης τετυχηκέναι ἐν ταῖς τοῦ	φιλοσόφου	διαθήκαις. Ὁ δὲ καλὸς ἡμῶν
[13, 85]	δὲ γένος, ἐρασθῆναι Λακύδους τοῦ	φιλοσόφου.	Εν δὲ Λευκαδίᾳ φησὶν Κλέαρχος
[13, 11]	τινες καὶ ἐμνημόνευσαν τοῦ σκηνικοῦ	φιλοσόφου	Εὐριπίδου ἀσμάτων, ὧν ἦν τάδε·
[13, 46]	καὶ κακῶς πάσχουσιν {ἢ} μετὰ	φιλοσόφου	ζῆν ἢ ἑταίρας. Κατὰ γὰρ
[13, 92]	Οἴμοι, φιλοσοφεῖς. Αλλὰ τούς γε	φιλοσόφους	ἐν τοῖς λόγοις φρονοῦντας εὑρίσκω
[13, 92]	ἐγὼ δικαίως πάντας ὑμᾶς τοὺς	φιλοσόφους	μισῶ μισοφιλολόγους ὄντας Οὕς οὐ
[13, 92]	δέ τις ψηφίσματι ἐξήλασε πάντας	φιλοσόφους	τῆς Αττικῆς, καθ' οὗ λόγον
[13, 94]	τὸ τέλος τῆς εὐδαιμονίας τῷ	φιλοσόφῳ	ἡ μυρεψικὴ τέχνη ἀκολουθός τε
[13, 48]	ζῆλον τῶν τὰ τοιαῦτα συυταξαμένων	φιλοσόφων.	Ἀνέγραψε δ' αὐτὸν Καλλίμαχος ἐν
[13, 93]	Οὐδὲν γάρ ἐστι τῶν καλουμένων	φιλοσόφων	ἀφιλοσοφώτερον. Τίς γὰρ ἤλπισεν ἂν>
[13, 86]	πολλὰ τῶν φορτικῶν ἐποίουν. Τῶν	φιλοσόφων	δέ τις συμπίνων ἡμῖν εἰσελθούσης
[13, 61]	ὁ Νικαιεὺς ἐν ταῖς τῶν	φιλοσόφων	Διαδοχαῖς. Σοφοκλῆς δ' ὁ τραγῳδιοποιὸς
[13, 11]	λόγοις ἔδοξε τοῖς παροῦσι τῶν	φιλοσόφων	περὶ τοῦ ἔρωτος καὶ αὐτούς
[13, 85]	δὲ τῆς ἀνθρώπου δεινή τις	φιλοστοργία	γέγονε τοῦ θηρίου πρὸς τὸ
[13, 85]	εἰκοστῆς ὅσην ἐλέφας τὸ ζῷον	φιλοστοργίαν	ἔσχεν εἰς παιδίον γράφει δ'
[13, 2]	ἐκ τοῦ πράγματος ὕβριν φεύγοντες	φιλοστοργῶσί	τε καὶ ἐν ὥρᾳ προσίωσιν
[13, 78]	Μελάνιππος ἔφυ, θείας ἁγητῆρες ἐφαμερίοις	φιλότατος.	Διαβόητα δ' ἐστὶν καὶ τὰ
[13, 74]	ἡδὺν, ἄλυπον. Οὒ ποτέ σου	φιλότης	γηράσεται οὐδὲ θανεῖται, ἔς τ'
[13, 61]	γυναῖκα τήνδε νέων μὲν ἀναίνεσθαι	φιλότητα	καὶ εὐνήν, ἣ δ' ἐπιτερπέσθω
[13, 13]	ὁ δέ πόνος ἀδάμαντος, ἡ	φιλοτιμία	δὲ δαίμονος. Καὶ ταῦτ' ἐγώ,
[13, 92]	τὰς ἐν τοῖς λόγοις ὑμῶν	φιλοτιμίας	καὶ ἔριδας καὶ τοὺς ἀκαίρους
[13, 35]	Ζαριάδρου πρὸς τὸν Ομάστην καὶ	φιλοτιμουμένου	γῆμαι τὴν ἄνθρωπον, οὐ συνετίθετο
[13, 82]	χλιαίνων γυμνὸν ἐποίησεν σοὶ δὲ	φιλοῦντι	ἑταίραν Βορρᾶς ὡμίλησεν. Σὺ δ'
[13, 35]	ἐκ τῆς βασιλείας δυνάστας καὶ	φίλους	καὶ συγγενεῖς ἐποιεῖτο τοὺς γάμους,
[13, 33]	αὐτόθι αἱ ἑταῖραι, Αλεξις ἐν	Φιλούσῃ	φησίν· Αφροδίσι' ἦγε ταῖς ἑταίρας
[13, 6]	αἰνιγμοῖς τισιν, ὡς ἐρῶσι καὶ	φιλοῦσι	καὶ σύνεισιν ἡδέως. Εἶτα τετράπους
[13, 45]	λαβὼν δῷς, φησί, παρ' ἐμοῦ,	φίλτατε.	Καλλιστίου δὲ τῆς Υὸς καλουμένης
[13, 26]	δὲ τιθασὸς γέγονεν ὥστε, ὦ	φίλτατε,	τἀργύριον ἐκ τῆς χειρὸς ἤδη
[13, 59]	Φρύνῃ μισθὸν ἐμεῖο διδοὺς ἐμέ.	Φίλτρα	δὲ βάλλω οὐκέτ' ὀιστεύων, ἀλλ'
[13, 51]	ἐκιγραφόμενον, ὡς προεῖπον, Εὐνίκου ἢ	Φιλυλλίου	Αντειά ἐστιν. Καὶ ὁ τὸν
[13, 21]	Διοκλέους, Φερεκράτους Κοριαννώ, Εὐνίκου ἢ	Φιλυλλίου	Αντεια, Μενάνδρου δὲ Θαὶς καὶ
[13, 51]	γνήσιος ὁ λόγος, τούτων μνημονεύει·	Φιλύρα	γέ τοι ἐπαύσατο πορνευομένη ἐτι
[13, 62]	καὶ ἄλλας ἑταίρας ἐν τούτοις.	Φιλύρα	γέ τοι ἐπαύσατο πορνευομένη {καὶ}
[13, 27]	γλῶσσαν φορεῖς κατὰ τὴν Εφίππου	Φιλύριαν.	Δοκεῖς γάρ μοι ἐκείνων εἷς
[13, 24]	κατὰ τὴν Εὐβούλον Παννυχίδα τὰς	φιλῳδοὺς	κερμάτων παλευτρίας, πώλους Κύπριδος ἐξησκημένας»
[13, 90]	δὲ νικήσαντα ταινιούμενον ὑπὸ τῶν	φίλων	καὶ πομπεύοντα ἕως τοῦ ἱεροῦ
[13, 30]	μή τι λυπήσειε τὸν ἐραστὴν	φιλῶν.	Καλῶς δὲ περὶ τῶν τοιούτων
[13, 92]	Αττικῆς, καθ' οὗ λόγον ἔγραψε	Φίλων	ὁ Αριστοτέλους γνώριμος, ἀπολογίαν ὑπὲρ
[13, 14]	ὡς ἔστ' ἐραστὴς ὅστις ὡραῖον	φιλῶν	τρόπων ἐραστής ἐστι, τὴν ὄψιν
[13, 14]	τῆς ἡδονῆς ἐστ' οὐχὶ τῶν	φίλων	φίλος, ἀδικεῖ τε τὸν Ερωτ'
[13, 65]	ἡμέραν παρ' ἡμέραν διαιτητῶν γενομένων	φίλων	Φρυνίων καὶ Στέφανος ὁ ῥήτωρ·
[13, 62]	ὁ δ' Υμέναιος ἐπιτήδειος, ὁ	Φιλωνίδης	δ' ἐρᾶν φησι. Μνημονεύει αὐτῆς
[13, 62]	ταύτην Λυσίας ἐν τῷ κατὰ	Φιλωνίδου	βιαίων, εἰ γνήσιος ὁ λόγος,
[13, 51]	αὐτῆς. Ἐν δὲ τῷ κατὰ	Φιλωνίδου	βιαίων ό Λυσίας, εἰ γνήσιος
[13, 62]	δὲ Λαὶς οὐ διὰ σὲ	Φιλωνίδου;	Γραπτέον Ναὶς καὶ οὐ Λαίς.
[13, 62]	ὁ λόγος, ἐρωμένην φησὶ γενέσθαι	Φιλωνίδου	γράφων ὧδε Ἔστιν οὖν γυνὴ
[13, 76]	κατακητος ὥραν, ἅθ' ὑπὸ στεροπᾶς	φλέγων	Θρηίκιος βορέας, ἀίσσων παρὰ Κύπριδος
[13, 17]	σιδάρου κεχάλκευται μέλαιναν καρδίαν> ψυχρᾷ	φλογί>	Ο δὲ τοῦ Κυθηρίου Φιλοξένου
[13, 76]	σιδάρου κεχάλκευεται μέλαιναν καρδίαν ψυχρᾷ	φλογί,	πρὸς δ' Αφροδίτας ἀτιμασθεὶς ἑλικοβλεφάρου
[13, 24]	σαφῶς, αἰεὶ δὲ τετρεμαίνοντα καὶ	φοβούμενον	{Δεδιότα, ἐν τῇ χειρὶ τὴν
[13, 15]	ὑμῶν τῆς σόφιας Ζήνωνα τὸν	Φοίνικα,	ὃς οὐδέποτε γυναικὶ ἐχρήσατο, παιδικοῖς
[13, 3]	Ελλησι οὐκ ἀνέρχεται ἡ τοῦ	Φοίνικος	μήτηρ τὴν τοῦ Αμύντορος παλλακίδα.
[13, 57]	τὴν παρὰ σοῦ τρέψομαι πεῦσιν,	Φοῖνιξ	ἄττα γεραιέ. Μάθε οὖν ὅτι
[13, 3]	γέροντες μετὰ γυναικῶν, Νέστωρ και	Φοῖνιξ.	Οὐ γὰρ ἦσαν οὗτοι ἐκλελυμένοι
[13, 71]	Ανακρέων στελλομένην πολλαῖς ἄμμιγα Λεσβιάσι	φοίτα	δ' ἄλλοτε μὲν λείπων Σάμον,
[13, 70]	διὰ τὸ καὶ δυὸ δραχμῶν	φοιτᾶν	πρὸς τὸν βουλόμενον, ὥς φησι
[13, 47]	παιδοτρίβην μνᾶν δοὺς οἶει αἰεὶ	φοιτήσειν;	Φρύνης δὲ πικρότερον εἰπούσης αὐτῇ
[13, 10]	δεηθείσης ἐκδικῆσαι τοῦ Αρπίου τὸν	φόνον	πείθει πολεμῆσαι Αἰγυπτίοις. Δίνων δ'
[13, 95]	ἐράνους συνείλεκται, τὰς μὲν ὑπολοίπους	φορὰς	οὐ κατατίθησιν, ἀλλὰ περὶ τοῦτον
[13, 33]	δέσποινα, τεὸν δεῦτ' ἐς ἄλσος	φορβάδων	κορᾶν ἀγέλαν ἑκατόγγυιον Ξενοφῶν τελέαις
[13, 23]	παρόντες τὸ στόμ' ὡς κομψὸν	φορεῖ.	Ἂν δὲ μὴ χαίρῃ γελώσα,
[13, 46]	ψυχῆς φρόνησιν ἐντὸς οὐκ ἀργὸν	φορεῖ.	~Γναθαίνης δὲ πολλὰς ἀποκρίσεις ἀνέγραφεν
[13, 23]	ἐγκεκάττυται. Μακρά τις· διάβαθρον λεπτὸν	φορεῖ	τήν τε κεφαλὴν ἐπὶ τὸν
[13, 14]	πτέρυγας ἃς εἶχε τῇ Νίκῃ	φορεῖν	ἔδοσαν, περιφανὲς σκῦλον ἀπὸ τῶν
[13, 27]	ἐν τῷ στόματι τὴν γλῶσσαν	φορεῖς	κατὰ τὴν Εφίππου Φιλύριαν. Δοκεῖς
[13, 76]	βιαίως ἢ γυναικείῳ θράσει ψυχρὰν	φορεῖται	πᾶσαν ὁδὸν θεραπεύων. Αλλ' ἐγώ
[13, 49]	Φρύνη συνδειπνοῦσά ποτε γράσωνι ἄρασα	φορίνην	Λαβέ, εἶπε, καὶ, ταῦτα τράγε.
[13, 71]	δὲ πόσους ἀνεδέξατο κώμους, Σαπφοῦς	φορμίζων	ἱμερόεντα πόθον, γινώσκεις. Ο δ'
[13, 27]	βινοῦνθ' ἅμα, ὥσπερ λέγουσιν ἀποθανεῖν	Φορμίσιον.	Ἢ ἥδιστόν ἐστί σοι, ὡς
[13, 6]	τῷ προσώπῳ δ' αἱ τρίχες	φορούμεναι	εἴξασι πολιαῖς ἀνάπλεῳ ψιμυθίου. Αναξίλας
[13, 88]	βοστρύχοισιν ἐκπεπλασμένου ξουθοῖσιν ἀνέμοις ἐνετρύφων	φορούμεναι.	Εν δὲ τῇ Ιοῖ ἔαρος
[13, 28]	αὐλητρίδας, αἵ τε τάχιστα ἀνδρῶν	φορτηγῶν	ὑπὸ γούνατα μισθοῦ ἔλυσαν, ἀλλὰ
[13, 75]	ἐρωτικὰ πραγματεία, καὶ οὐδεὶς ἡγεῖτο	φορτικοὺς	τοὺ ἐρωτικούς, ὥστε καὶ Αἰσχύλος
[13, 86]	τούτοις παραπλήσια πάνυ πολλὰ τῶν	φορτικῶν	ἐποίουν. Τῶν φιλοσόφων δέ τις
[13, 45]	ὠνησόμενος χελιδονείους ἰσχάδας Υμήττιόν τε	φορτιούμενος	μέλι. Λέγεται δ' ἐκείνην τὴν
[13, 21]	ὁμωνύμου σοι ποιητοῦ τὴν κνήμην	φορῶν,	ὃς ἐν τοῖς καπηλείοις καὶ
[13, 6]	γένος τίς ἂν δύναιτο παρανομώτατον	φράσαι	τίς γὰρ ἢ δράκαιν' ἄμικτος
[13, 43]	ὁ καλός, φησί, πῶς ἵστης;	φράσον.	ὃ δὲ μειδιάσας Κύβδ' ἔφη,
[13, 65]	κληθεῖσαν ὡς ἰδίαν θυγατέρα ἐξέδοτο	Φράστορι	τῷ Αἰγιαλεῖ, ὥς φησι Δημοσθένης
[13, 76]	ἀθαμβὴς ἐγκρατέως παιδόθεν φυλάσσει ἡμετέρας	φρένας.	Καὶ Πίνδαρος δ' οὐ μετρίως
[13, 46]	τὸ σῶμα δι' ἀργίαν ψυχῆς	φρόνησιν	ἐντὸς οὐκ ἀργὸν φορεῖ. ~Γναθαίνης
[13, 92]	γε φιλοσόφους ἐν τοῖς λόγοις	φρονοῦντας	εὑρίσκω μόνον, ἐν τοῖσι δ'
[13, 13]	ἄνοια μανίας, ὁ δὲ λόγος	φρονοῦντος,	ἡ σφοδρότης δὲ θηρός, ὁ
[13, 74]	πρεσβεύς κράτη, σφάλλω δ' ὅσοι	φρονοῦσιν	εἰς ἡμᾶς μέγα. Νεανίσκῳ γὰρ
[13, 54]	καὶ ἀναφανδόν· ὥστ' ἐκεῖνον πολλἠν	φροντίδα	ποιούμενον αὐτῆς τοῦτ' ἐμφανίζειν διὰ
[13, 53]	καὶ ἀναφανδόν· ὥστ' ἐκεῖνον πολλἠν	φροντίδα	ποιούμενον αὐτῆς τοῦτ' ἐμφανίζειν διὰ
[13, 64]	ὁ τὴν ἐν Εφέσῳ διέπων	φρουρὰν	υἱὸς ὢν τοῦ Φιλαδέλφου βασιλέως
[13, 55]	Θαυμαζομένων ἐξ Ὑκκάρου φησὶν Σικελικοῦ	φρουρίου	εἶναι τήν Λαίδα. Στράττις δ'
[13, 31]	γὰρ τῆς πόλεως δουλείᾳ τοὺς	φρουροὺς	τοὺς αὐτῇ ποτε θύσαντας, ὡς
[13, 61]	αὐλητρίδος ἑταίρας ἐπαιδοποιήσατο Δήμέαν ὃν	φρυαττόμενόν	ποτε ἐπι τοῦ βήματος ἐπεστόμισεν
[13, 41]	ἐνομίσθη Μανία. Αἰσχρὸν γὰρ ὄνομα	Φρυγιακὸν	γυναῖκ' ἔχειν, καὶ ταῦθ' ἑταίραν
[13, 34]	ἐκηδεύθη ἐν Μελίσσῃ κώμῃ τῆς	Φρυγίας,	ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Φαρναβάζου. Εἴδομεν δὲ
[13, 60]	τῷ περὶ Εταιρῶν δύο ἀναγράφει	Φρύνας	γεγονέναι, ὧν τὴν μὲν ἐπικαλεῖσθαι
[13, 60]	ἐν Κουρίδι. Παρεσίτει δὲ τῇ	Φρύνῃ	Γρυλλίων εἷς ὢν τῶν Αρεοπαγιτῶν,
[13, 59]	οἰκίαν εἰσήγαγεν. ~Ἦν δ' ἡ	Φρύνη	ἐκ Θεσπιῶν. Κρινομένη δὲ ὑπὸ
[13, 59]	Φιλίππου τοῦ Αμύντου, ἔχουσα ἐπιγραφὴν	Φρύνη	Επικλέους Θεσπική» ὥς φησιν Αλκέτας
[13, 60]	Αλέξανδρος μὲν κατέσκαψεν, ἀνέστησεν δὲ	Φρύνη	ἡ ἑταίρα» ὡς ἱστορεῖ Καλλίστρατος
[13, 60]	Θεσπικήν. Επλούτει δὲ σφόδρα ἡ	Φρύνη	καὶ ὑπισχνεῖτο τειχιεῖν τὰς Θήβας,
[13, 59]	Ἦν δὲ ὄντως μᾶλλον ἡ	Φρύνη	καλὴ ἐν τοῖς μὴ βλεπομένοις.
[13, 59]	ἐξ ἰδίης ἕλκων ἀρχέτυπον κραδίης,	Φρύνῃ	μισθὸν ἐμεῖο διδοὺς ἐμέ. Φίλτρα
[13, 60]	Εφεσίᾳ τάδε φησὶν περὶ αὐτῆς	Φρύνη	ποθ' ἡμῶν γέγονεν ἐπιφανεστάτη πολὺ
[13, 22]	γρᾶες, Νάννιον, Πλαγγών, Λύκα, Γνάθαινα,	Φρύνη,	Πυνθιονίκη, Μυρρίνη, Χρυσίς, Κοναλίς, Ιερόκλεια,
[13, 49]	εἶπεν· Αἰγεῖ συνοικήοουσα τῷ Πανδίονος.	Φρύνη	συνδειπνοῦσά ποτε γράσωνι ἄρασα φορίνην
[13, 6]	πορθμὶς ἐλατίνῳ πλάτῃ ἡ δὲ	Φρύνη	τὴν Χάρυβδιν οὐχὶ πόρρω που
[13, 59]	Ο δὲ Υπερείδης συναγορεύων τῇ	Φρύνῃ,	ὡς οὐδὲν ἤνυε λέγων ἐπίδοξοί
[13, 45]	Ιππη, πάνυ χόρτον, φησί, καταβεβρωκέναι.	Φρύνην	ἐπείρα Μοίριχος τὴν Θεσπικήν· κἄπειτεν
[13, 47]	μνᾶν δοὺς οἶει αἰεὶ φοιτήσειν;	Φρύνης	δὲ πικρότερον εἰπούσης αὐτῇ Εἱ
[13, 22]	Νεαίρᾳ· Αλλ' ἔγωγ' ὁ δυστυχὴς	Φρύνης	ἐρασθείς, ἡνίκ' ἔτι τὴν κάππαριν
[13, 58]	ἱστορεῖ. Ἐν δὲ τῷ ὑπὲρ	Φρύνης	λόγῳ Ὑπερεί δης ὁμολογῶν ἐρᾶν
[13, 59]	ἐν Θεσπιαῖς. Αὐτῆς δὲ τῆς	Φρύνης	οἱ περικτίονες ἀνδριάντα ποιήσαντες ἀνέθηκαν
[13, 60]	Αριστογείτων δὲ ἐν τῷ κατὰ	Φρύνης	τὸ κύριόν φησιν αὐτῆς εἶναι
[13, 81]	πρὸς τὸν συγκατακείμενον Ὡς καλῶς	Φρύνιχος	ἐποίησεν εἴπας λάμπει δ' ἐπί
[13, 81]	μέντοι γε οὐκ εὖ εἴρηκε	Φρύνιχος	πορφυρέας εἰπὼν τὰς γνάθους τοῦ
[13, 17]	Πειθὼ ῥοδέοισιν ἐν ἄνθεσιν θρέψαν.	Φρύνιχός	τε ἐπὶ τοῦ Τρωίλου ἔφη
[13, 65]	παρ' ἡμέραν διαιτητῶν γενομένων φίλων	Φρυνίων	καὶ Στέφανος ὁ ῥήτωρ· ὃς
[13, 65]	καὶ Ιππάρχου τοῦ ὑποκριτοῦ καὶ	Φρυνίωνος	τοῦ Παιανιέως, ὃς ἦν Δήμωνος
[13, 56]	εἶθ' ὕστερον ἐκδοθείσης Καλλίᾳ, καὶ	φυγαδευθέντος	μισθὸν ἔλαβε τῆς καθόδου αὐτοῦ
[13, 89]	ὄντα Αγησίλαος ὁ βασιλεὺς καταστασιάτας	φυγαδευθῆναι	ἐποίησεν ὑπὸ Λακεδαιμονίων. Καλλίστη δ'
[13, 79]	ἀναθέμενον εἰς ἃρμα εἰς Θήβας	φυγεῖν.	Πράξιλλα δ' ἡ Σικυωνία ὑπὸ
[13, 68]	κατέγνω διὰ τὸ πρᾶγμ' αὑτοῦ	φυγήν.	Ενταῦθα δὴ τῶν βαρβάρων τινὲς
[13, 64]	νικηθέντος καὶ μόλις ἐκ τῆς	φυγῆς	διασωθέντος αὐτὴ μεταμφιεσαμένη τὴν βασιλικὴν
[13, 68]	Εδιδάχθη δὲ τὸ δρᾶμα ἤδη	φυγόντος	τοῦ Αρπάλου ἐπὶ θάλατταν καὶ
[13, 89]	υἱεῖ τὴν παραιβατήσασαν αὑτῷ γυναῖκα	Φύην	τὴν Σωκράτους θυγατέρα, καὶ Χάρμου
[13, 83]	Λυκόλα {τῷ} τοῦ Τριχονείου υἱῷ	Φυκίδᾳ	ὄντι καλῷ Ονόμαρχος ἔδωκεν, φησί,
[13, 31]	παιδοποιεῖσθαι γνησίως καὶ τῶν ἔνδον	φύλακα	πιστὴν ἔχειν. ~Καταλέξω δέ σοι,
[13, 31]	ὅπλων ἀφικομένους ἀνελεῖν μὲν τοὺς	φύλακας,	κρατήσαντας δὲ τῶν τειχῶν καὶ
[13, 93]	τῷ συνανθρωπίζον οἰκουρὸν εἶναι καὶ	φυλακτικὸν	τοῦ τῶν εὖ δρώντων βίου
[13, 69]	σὸν μακαριστόν, ὃ Ναύκρατις ὦδε	φυλάξει,	ἔστ' ἂν ἦν Νείλου ναῦς
[13, 85]	δελφὶς χάριν τε ἀποδιδόναι ἐπιστάμενον.	Φύλαρχος	γοῦν ἐν τῇ δωδεκάτῃ Κοίρανος,
[13, 89]	τῇ Ασίᾳ γυναικῶν καὶ ἀκολαστοτάτη.	Φύλαρχος	δὲ ἐν τῇ ἐννεακαιδεκάτῃ Τιμῶσάν
[13, 64]	ἣ δὲ κατεκρημνίσθη, ὡς γράφει	Φύλαρχος	διὰ τῆς δωδεκάτης τάδε Ἡ
[13, 85]	ἄνθρωπον. Ο δ' αὐτὸς ἱστορεῖ	Φύλαρχος	διὰ τῆς εἰκοστῆς ὅσην ἐλέφας
[13, 89]	ἡ Κυπρία, περὶ ἧς φησι	Φύλαρχος	ἐν τῇ δεκάτῃ τῶν Ιστοριῶν
[13, 64]	τιμῆς ἀξιοῦται. Ο δ' αὐτὸς	Φύλαρχος	καὶ περὶ Μύστας ἱστορεῖ ἐν
[13, 92]	Μυρτίλος Τοῦτο δὲ ποῦ εἴρηκεν	Φύλαρχος	Κατανέγνων γὰρ αὐτοῦ πᾶσαν τὴν
[13, 91]	οὐδέ τοτ' οἷδας, καίτοι συνεχῶς	Φυλάρχου	μνήμην ποιούμενος ὅτι ἐν ταῖς
[13, 71]	ἀοιδός, ὃν ἐκ Διὸς αἶσα	φυλάσσει	ἥδιστον πάντων δαίμονα μουσοπόλον, λεπτὴν
[13, 76]	μανίαισιν ἐρεμνὸς ἀθαμβὴς ἐγκρατέως παιδόθεν	φυλάσσει	ἡμετέρας φρένας. Καὶ Πίνδαρος δ'
[13, 3]	καὶ τὴν στρατείαν ἤθροισεν διόπερ	φυλάτταται	τὴν πρὸς ἄλλην κοινωνίαν. Ο
[13, 43]	τὰ δῶρα μή τις καταμάθῃ	φυλαττομένη	τε πόλυ μάλιστα Δίφιλον, μὴ
[13, 73]	δὲ συμμιχθῆτον ἐς ταὐτὸν δύο,	φύουσιν	ἡμῖν πάντα καὶ τρέφουσ' ἃμα,
[13, 18]	Μή τι ἔχεις ἐγκαλεῖν τῇ	φύσει,	ὅτι ἄνδρα σὲ ἐποίησε καὶ
[13, 90]	Λεσβίοις ταύτην δὲ τύχης ἢ	φύσεως	εἶναι τιμήν, δέον προκεῖσθαι σωφροσύνης.
[13, 61]	μεῖζον τῆς μητρὸς ἔχων τὸ	φύσημα;	καὶ Βίων δ' ὁ Βορυσθενίτης
[13, 81]	Φάντος δὲ καθορᾶν Ἄπο τοίνυν	φύσησον	αὐτὸ, ἵνα μὴ πλύνοιντο ὁ
[13, 64]	οὖσα τῆς μετ' Επικούρου τοῦ	φυσικοῦ	σχολασάσης θυγάτηρ, Σώφρονος δὲ γεγονυῖα
[13, 25]	τούτους τ' ἔχοντας τὴν ἀναγκαίαν	φύσιν	ἁμαρτάνοντάς τ' εἰς ὅ μὴ
[13, 84]	Εμοὶ μὲν γὰρ καὶ κατὰ	φύσιν	δοκεῖ πεποιηκέναι Κλεώνυμος ὁ Σπαρτιάτης
[13, 93]	ζῴου τούτου ἐν τέτταρσι τὴν	φύσιν	περιττὴν ἔχοντος, ὧνπερ ὑμεῖς τὰ
[13, 84]	ὑμεῖς, ὦ φιλόσοφοι, οἱ παρὰ	φύσιν	τῇ Αφροδίτῃ χρώμενοι καὶ ἀσεβοῦντες
[13, 49]	οἱ στέφανοι κρήμνανται, εἶπεν Ὅτι	φυχαγωγοῦσιν.	Μαστιγίου δέ τινος μειρακιευομένου πρὸς
[13, 36]	ἐν τῇ Μασσαλιωτῶν Πολιτείᾳ οὕτως·	Φωκαεῖς	οἱ ἐν Ιωνίᾳ ἐμπορίᾳ χρώμενοι
[13, 83]	αὐλητρίδι Βρομιάδι Φάυλλος παρχήσιον ἀργυροῦν	Φωκαέων	καὶ στέφανον χρυσοῦν κιττοῦ Πεπαρηθίων.
[13, 37]	ἐπιστρατεύσας οὐχὶ ἑταίραν οὖσαν τὴν	Φωκαίδα	τὴν σοφωτάτην καὶ> καλλίστην γενομένην
[13, 10]	Ιεροῦ Πολέμου ὅτε Κιρραῖοι πρὸς	Φωκεῖς	ἐπολέμησαν, δεκαέτης ἦν, ἁρπασάντων Κιρραίων
[13, 83]	μέν φησι γεγονέναι Φάυλλον τὸν	Φωκέων	τύραννον, φιλόπαιδα δὲ Ονόμαρχον καὶ
[13, 10]	ἁρπασάντων Κιρραίων τὴν Πελάγοντος τοῦ	Φωκέως	θυγατέρα Μεγιστὼ καὶ τὰς Αργείων
[13, 10]	γένος, ὄνομα Θεανώ, ἁρπασθεῖσαν ὑπὸ	Φωκέως	τινός. Δεκαετὴς δὲ καὶ οὗτος
[13, 10]	γὰρ εἷλον οἱ Θηβαῖοι τὴν	Φωκίδα.	Καὶ ὁ Κρισαικὸς δὲ πόλεμος
[13, 81]	εἰρῆσθαι πορφυρέου ἀπὸ στόματος ἰεῖσα	φωνὰν	παρθένος, οὐδ' ὁ ποιητής, ἔφη
[13, 54]	αὐτῷ ἐπὶ φιλοσοφίαν παρερχομένους, τοιαύτας	φωνὰς	προιέμενος· Μακαρίζω σε, ὦ οὗτος,
[13, 53]	αὐτῷ ἐπὶ φιλοσοφίαν παρερχομένους, τοιαύτας	φωνὰς	προιέμενος· Μακαρίζω σε, ὦ οὗτος,
[13, 6]	Σειρήν ἐστιν ἀποτετιλμένη Βλέμμα καὶ	φωνὴ	γυναικός, τὰ σκέλη δὲ κοψίχου.
[13, 41]	τότε γυναικῶν βραχύ τι καταδεεστέρα·	φωνῇ	δ' ὁμιλίᾳ τε κεχορηγημένη πάνυ
[13, 71]	ὑπέμεινε κυνός, ἐν πυρὶ μὲν	φωνὴν	τεθοωμένου, ἐν πυρὶ δ' ὄμμα,
[13, 83]	ἐν τῇ ἀγορᾳ μάντεων, γενομένης	φωνῆς	ἐκ τῆς δάφνης τῆς χαλκῆς,
[13, 7]	ὧν ταῖς γυναιξὶν οὐδ' ὁτιοῦν	φωνῆς	ἔνι Φιλέταιρος Κορινθιαστῇ· ὡς τακερόν,
[13, 84]	καὶ τῆς ὁμιλίας καταλιπεῖν στέφανον.	φωραθέντος	δ' αὐτοῦ τὸν θεὸν χρωμένοις
[13, 81]	λάμπει δ' ἐπί πορφυρέαις παρῇσι	φῶς	ἔρωτος. Καὶ πρὸς τόδε ἠμείφθη
[13, 17]	ἔφη λάμπειν ἐπὶ πορφυραῖς παρῇσι	φῶς	ἔρωτος. ~Υμεῖς δὲ ξυρουμένους τὰ
[13, 74]	τερμόνων τ' Ατλαντικῶν ναίουσιν εἴσω	φῶς	ὁρῶντες ἡλίου, τοὺς μὲν σέβοντας