>

Livre, Chap.
[13, 29]	ἀληθῶς ἐστι γοῦν ἁπλῆ τις;	Β.	ἀστεία μὲν οὖν, νὴ τὀν
[13, 50]	σίτου παραπέμψαι καὶ πολίτην γεγονέναι.	(Β)	Γλυκέρας ὁ σῖτος οὗτος ἦν·
[13, 8]	τοῦτό σοι παραινῶ μὴ γαμεῖν.	(Β)	Δεδογμένον τὸ πρᾶγμ' ἀνερρίφθω κύβος.
[13, 68]	ἔσθουσι, πυροὺς δ' οὐ μάλα	(Β)	Καὶ μὴν ἀκούω μυριάδας τὸν
[13, 26]	ν ἐκείνῃ τις φίλη Αντεια.	(Β)	Καὶ τοῦθ' ἡμέτερον ἦν παίγνιον.
[13, 52]	μέμνηται ἐν τῷ κατὰ Αρισταγόρας	β'	λέγων οὕτως· Ὥστε Λαὶς μὲν
[13, 55]	αἱ παῖδες αὗται καὶ τίνες;	Β.	Νυνὶ μὲν ἥκουσιν Μεγαρόθεν, εἰσὶ
[13, 78]	ἱστορεῖ Νεάνθης ὁ Κυζικηνὸς ἐν	β'	περὶ Τελετῶν, ἑκὼν αὐτὸν ἐπέδωκεν
[13, 59]	Θεσπική» ὥς φησιν Αλκέτας ἐν	β'	περὶ τῶν ἐν Δελφοῖς Αναθημάτων.
[13, 26]	Τὴν ἐκ Κορίνθου Λαίδ' οἶσθα;	(Β)	Πῶς γὰρ οὔ; τὴν ἡμετέρειόν
[13, 8]	Αντιφάνης ἐν Φιλοπάτορι γεγάμηκε δήπου.	Β.	Τὶ σύ λέγεις ἀληθινῶς γεγάμηκεν,
[13, 27]	μετὰ χαμαιτύπης τὴν νὺκτα κοιμᾶσθαι.	Βαβαί,	ἡ στιφρότης, τὸ χρῶμα, πνεῦμα,
[13, 67]	μὲν Αθήνησι, τὸ δ' ἐν	Βαβυλῶνι	μνῆμα πολὺν ἤδη χρόνον ἐπιτετελεσμένον.
[13, 67]	Μνημονεύει τούτων καὶ Φιλήμων ἐν	Βαβυλωνίῳ	Βασίλισσ' ἔσῃ Βανυλῶνος, ἂν οὕτω
[13, 67]	διάκουσον σαφῶς παρὰ τῶν ἐκ	Βαβυλῶνος	ὃν τρόπον Πυθιονίκην περιέστειλεν τελευτήσασαν.
[13, 89]	πρώτης συντάξεώς φησιν ὅτι ἡ	Βαγαβάζου	γυνή, ἥτις ἦν ὁμοπάτριος Ξέρξου
[13, 80]	περὶ τῆς ἐν Ιλίῳ Θυσίας	Βαγώου	τοῦ εὐνούχου οὕτως αὐτόν φησιν
[13, 20]	Χίῳ δὲ τῇ νήσῳ καὶ	βαδίζειν	ἥδιστόν ἐστιν ἐπὶ τὰ γυμνάσια
[13, 71]	μηνίουσα πυρὸς μένει. Εκ δὲ	βαθείης	ψυχῆς κουφοτέρας ἐξεπόνησ' ἀνίας, οἰκί'
[13, 16]	παρθένων τῶν χρυσοφόρων οὐδὲ γυναικῶν	βαθυκόλπων	καλὸν τὸ πρόσωπον, ἐὰν κόσμιον
[13, 71]	καὶ κύκλον ὅσον περιβάλλεται αἰθὴρ	βαιῇ	ἐνὶ σφαίρῃ πάντ' ἀπομασσόμενον. Οἵῳ
[13, 66]	οὔσης ἠράσθη τις Κολοφώνιος νεανίσκος,	Βακχίδα	ἔχων ἐρωμένην τὴν Σαμίαν. Λόγους
[13, 66]	δὲ σφοδρῶς ἐρῶν ἠξίωσε τὴν	Βακχίδα	μὴ περιιδεῖν αὐτον ἀπολλύμενον. Καὶ
[13, 67]	τρόπον Πυθιονίκην περιέστειλεν τελευτήσασαν. Ἣ	βακχίδος	μὲν ἦν δούλη τῆς αὐλητρίδος,
[13, 66]	ᾔτησε τῆς συνουσίας μισθὸν τὸν	Βακχίδος	ὅρμον διαβόητον ὄντα. Ο δὲ
[13, 66]	αὐτὴν ἡ Πλαγγὼν ἀκούουσα τῆς	Βακχίδος	τὸ κάλλος καὶ ἀποστρέψαι θέλουσα
[13, 66]	δὲ τὸ ἄζηλον συνιδοῦσα τῆς	Βακχίδος	τὸν μὲν ἀπέπεμψεν ἐκείνῃ, τῷ
[13, 10]	Εὐρυδίκης. ἐν ᾧ τὴν μὲν	βακχικώτερον	μετὰ τυμπάνων προελθεῖν, τὴν δ'
[13, 66]	περιιδεῖν αὐτον ἀπολλύμενον. Καὶ ἡ	Βακχὶς	τὴν ὁρμὴν κατιδοῦσα τοῦ νεανίσκου
[13, 71]	λείπουσ' ἐν τραγικαῖς ᾖδε χοροστασίαις	Βάκχον	καὶ τὸν Ερωτα Θεωρίδος Ζεὺς
[13, 71]	τὸν Κυθέρηθεν, ὃν ἐθρέψαντο τιθῆναι	Βάκχου	καὶ λωτοῦ πιστότατον ταμίην Μοῦσαι
[13, 59]	καὶ τοῖς δημοσίοις οὐκ ἐχρῆτο	βαλανείοις.	Τῇ δὲ τῶν Ελευσινίων πανηγύρει
[13, 39]	μήν, νὴ τοὺς θεούς, ἀπὸ	βαλάνου	τοῦτ' ἐστί, Λάμια, βασιλικῆς. ~Πτολεμαῖος
[13, 42]	Πότερ' ἄνω θέλεις ἔλθοῦσ' ἅμα	βαλεῖν	ἢ κάτω; Γελάσασ' Ανω, βέλτιστε,
[13, 59]	ἐμεῖο διδοὺς ἐμέ. Φίλτρα δὲ	βάλλω	οὐκέτ' ὀιστεύων, ἀλλ' ἀτενιζόμενος. Εκλογὴν
[13, 72]	τάδε Σφαίρῃ δεῦτέ με πορφυρεῇ	βάλλων	χρυσοκόμης Ερως νήνι ποικιλισαμβάλῳ συμπαίζειν
[13, 64]	τῶν προγεγενημένων φιλανθρώπων ἐπὶ νοῦν	βαλομένη.	Τὴν δὲ Δανάην φασίν, ὡς
[13, 44]	χρυσίον. Ανάγωγος ὢν δὲ καὶ	βάναυσος	παντελῶς ἐν σκυτοτομείῳ μετά τινων
[13, 67]	Φιλήμων ἐν Βαβυλωνίῳ Βασίλισσ' ἔσῃ	Βανυλῶνος,	ἂν οὕτω τύχῃ τὴν Πυθιονίκην
[13, 52]	ἢ Μηκωνίδ' ἢ Σισύμβριον ἢ	Βάραθρον	ἢ Θάλλουσαν ἢ τούτων τινά,
[13, 3]	εἰδυῖα τὸ ἔθος ὅτι ἐστὶ	βαρβαρικὸν	οὐ φέρει οὐδε αὐτὴ τὸν
[13, 3]	κρείων ἐπηγάγετο, ἐν ἔθει γενόμενος	βαρβαρικῶν	γάμων. Θαυμάσαι δ' ἄν τις,
[13, 90]	καὶ οἰκονομίας, ὥσπερ ἐν τοῖς	βαρβάροις	ἑτέρωθι δὲ κάλλους, ὡς δέον
[13, 35]	παρὰ τοῖς τὴν Ασίαν οἰκοῦσι	βαρβάροις	καὶ περισσῶς ἐστι ζηλωτὸς, καὶ
[13, 70]	Κλέαρχος ἐν τοῖς Ερωτικοῖς, τῆς	βαρβάρου	Λυδῆς εἰς ἐπιθυμίαν καταστὰς ἐποίησεν
[13, 6]	ὥσπερ ἡ Χίμαιρα πυρπολεῖ τοὺς	βαρβάρους	εἷς μόνος δ' ἱππεύς τις
[13, 79]	Χρύσιππον καὶ Κελτοὶ δὲ τῶν	βαρβάρων	καίτοι καλλίστας ἔχοντες γυναῖκας παιδικοῖς
[13, 68]	αὑτοῦ φυγήν. Ενταῦθα δὴ τῶν	βαρβάρων	τινὲς μάγοι ὁρῶντες αὐτὸν παγκάκως
[13, 71]	δ' ἠχθεεδ' Ερμόβιον τὸν αἰεὶ	βαρύν	ἠδὲ Φερεκλῆν ἐχθρὸν μισήσας οἷ'
[13, 13]	ἀπαλλαγῆναι τῷ φέροντι τὴν νόσον,	βαρὺς	δὲ κομιδῇ. Πῶς ἂν οὖν
[13, 78]	Οὗτοι φανέντες ἐπιβουλεύοντες Φαλάριδι καὶ	βασανιζόμενοι	ἀναγκαζόμενοί τε λέγειν τοὺς συνειδότας
[13, 70]	τὺραννον οὐδὲν ἐξειποῦσα ἐναπέθανεν ταῖς	βασάνοις.	Στρατοκλῆς δ' ὁ ῥήτωρ εἶχε
[13, 33]	πεποίηκεν εὐθέως· Εδιδάξαμεν χρυσὸν καθαρᾷ	βασάνῳ.	Οτι δὲ καὶ Αφροδίσια ἴδια
[13, 78]	Φάλαριν αὐτὸν εἰς ἔλεον τῶν	βασάνων	ἤγαγον, ὡς ἀπολῦσαι αὐτοὺς πολλὰ
[13, 59]	καὶ ἐν τῇ τοῦ Ερωτος	βάσει	τῇ ὑπὸ τὴν σκηνὴν τοῦ
[13, 39]	φασὶ καὶ τὴν Λάμιαν τὸν	βασιλέ'	εὐμελῶς κελητίσαι ποτὲ ἐπαινεθῆναι θ'
[13, 86]	θέαμα θεώμενοι καὶ μακάριον τὸν	βασιλέα	άπεκάλουν, ὅτι ἔξεστι αὐτῷ τούτων
[13, 3]	δεσπότην ἄρχειν τῆς γαμετῆς τὸν	βασιλέα,	ἔτι δὲ καὶ διὰ τὸ
[13, 10]	ἔπεμψεν πρὸς Αμασιν τὸν Αἰγυπτίων	βασιλέα,	μίαν αἰτῶν πρὸς γάμον τῶν
[13, 45]	εἰσῆλθεν ἐπὶ κώθωνα πρὸς τὸν	βασιλέα	Πτολεμαῖον· εἰώθει δὲ συμπίνειν αἰεὶ
[13, 20]	δὲ καὶ πολλοὶ τοὺς καλλίστους	βασιλέας,	ὡς μέχρι νῦν οἱ Αθάνατοι
[13, 1]	Τιμόκρατες, ὡς ἀνεγίνωσκέ τινα τῷ	βασιλεῖ	Αλεξάνδρῳ τῶν ἑαυτοῦ κωμῳδιῶν, ὃ
[13, 35]	δὲ ἐπέκεινα τοῦ Τανάιδος Ομάρτῃ	βασιλεῖ	Μαραθῶν θυγάτηρ Οδάτις· περὶ ἧς
[13, 39]	πάντα καὶ πάνυ κατεγχλιδώσης τῷ	βασιλεῖ,	νάδρον τινὰ διένευσ' ἐνεγκεῖν εὐχερῆ,
[13, 36]	Εὔξενος δὲ ὁ Νάνῳ τῷ	βασιλεῖ	(τοῦτο δ' ἦν αὐτῷ ὄνομα)
[13, 37]	τοῦ ἐμπρησθῆναι τὰ ἐν Περσεπόλει	βασίλεια.	Αὕτη δὲ ἡ Θαὶς {καὶ}
[13, 80]	αἰχμάλωτοι, ἀλλ' ὡς ἔτι τῇ	βασιλείᾳ	ὄντος πάντα αὐταῖς χορηγεῖσθαι ἐκέλευσεν.
[13, 3]	~Παρὰ δὲ Πέρσαις ἀνέχεται ἡ	βασίλεια	τοῦ πλήθους τῶν παλλακίδων διὰ
[13, 5]	προσεκτήσατο δὲ καὶ τὴν Μολοττῶν	βασιλείαν	γήμας Ολυμπιάδα, ἐξ ἧς ἔσχεν
[13, 37]	ἡ καὶ πᾶσαν ἀνατρέψασα τὴν	βασιλείαν;	Εὔμαχος δὲ ὁ Νεαπολίτης ἐν
[13, 92]	ὁ βασιλεὺς ἐξεκήρυξε τῆς ἰδίας	βασιλείας	ἀπελαύνων, ὡς ὁ Καρύστιός φησιν
[13, 10]	δὲ Αρπίας ἐκπεπτώκει τῆς Αἰγυπτίων	βασιλείας	διὰ τὴν γενομένην ἧτταν πρὸς
[13, 35]	Ομάρτης συναγαγὼν τοὺς ἐκ τῆς	βασιλείας	δυνάστας καὶ φίλους καὶ συγγενεῖς
[13, 67]	Κιλικίᾳ τελευτησάντων ὑπὲρ τῆς σῆς	βασιλείας	καὶ τῆς τῶν Ελλήνων ἐλευθερίας
[13, 20]	Ως ἔοικε γάρ, τὸ κάλλος	βασιλείας	οἰκεῖόν ἐστιν. Θεαὶ περὶ κάλλους
[13, 64]	τοῦ διαδήματος κοινωνὸν εἶχε τῆς	βασιλείας,	ὥς φησιν Νικόλαος ὁ Δαμασκηνός.
[13, 35]	ἐν τοῖς ἱεροῖς καὶ τοῖς	βασιλείοις,	ἔτι δἐ ταῖς ἰδιωτικαῖς οἰκίαις·
[13, 68]	τε αὐτῇ κατοικεῖν ἐν τοῖς	βασιλείοις	τοῖς ἐν Ταρσῷ καὶ ὁρᾷ
[13, 50]	καὶ έλθοῦσαν οἰεῖν ἐν τοῖς	βασιλείοις	τοῖς ἐν Ταρσῷ καὶ προσκυνεῖσθαι
[13, 5]	γνήσιοι, ἔφη, καὶ οὐ νόθοι	βασιλεῖς	γεννηθήσονται. Καὶ ὁ Αλέξανδρος ἀκούσας
[13, 87]	περιέδυεν. ~Εσπουδάκεσαν δὲ καὶ οἱ	βασιλεῖς	περὶ τὰς μουσουργούς, ὡς δῆλον
[13, 31]	Θύουσι δὲ καὶ οἱ Μακεδόνων	βασιλεῖς	τὰ Εταιρίδεια. Πόρνης δὲ Αφροδίτης
[13, 1]	ἀποδεχόμενος, δεῖ γάρ, ἔφησεν, ὦ	βασιλεῦ,	τὸν ταῦτα ἀποδεξόμενον ἀπὸ συμβόλων
[13, 80]	τὰς χεῖρας ἀνατείνας ἢ αὐτὸν	βασιλεύειν	ἢ Αλέξανδρον. Ραδαμάνθυος δὲ τοῦ
[13, 40]	γεννῆσαι Αρριδαῖον τὸν μετ' Αλέξανδρον	βασιλεύοντα,	Δημητρίου δὲ τοῦ Πολιορκητοῦ μετὰ
[13, 5]	αὐτὸν Κοθήλας ὁ τῶν Θρᾳκῶν	βασιλεὺς	ἄγων Μήδαν τὴν θυγατέρα καὶ
[13, 50]	ὁ Καταναῖος ἢ αὐτὸς ό	βασιλεὺς,	Αλέξανδρος, φησίν· Καὶ μὴν ἀκούω
[13, 39]	οὕτω γράφει· Δημήτριός ποθ' ὁ	βασιλεὺς	γένη μύρων Λαμίᾳ παρὰ πότον
[13, 80]	ἦν ἐκμανῶς καὶ Αλέξανδρος ὁ	βασιλεύς.	Δικαίαρχος γοῦν ἐν τῷ περὶ
[13, 68]	Βυζάντιος ἢ καὶ αὐτὸς ὁ	βασιλεύς.	Εδιδάχθη δὲ τὸ δρᾶμα ἤδη
[13, 92]	Οὕς οὐ μόνον Λυσίμαχος ὁ	βασιλεὺς	ἐξεκήρυξε τῆς ἰδίας βασιλείας ἀπελαύνων,
[13, 80]	Βίῳ γράφει οὕτως Αντίγονος ὁ	βασιλεὺς	ἐπεκώμαζε τῷ Ζήνωνι. Καί ποτε
[13, 37]	ὁ Σόλων τῶν ἐν Κύπρῳ	βασιλεύς.	Καὶ ὁ δεύτερος δὲ τῆς
[13, 89]	Λυσανδρίδαν ἐχθρὸν ὄντα Αγησίλαος ὁ	βασιλεὺς	καταστασιάτας φυγαδευθῆναι ἐποίησεν ὑπὸ Λακεδαιμονίων.
[13, 45]	εἰς τὴν μεγάλην. Επειτεν ὁ	βασιλεὺς	λέγει· Εἰς τὴν λεκάνην μὲν
[13, 64]	Σαμίαν ἑταίραν Δημήτριος εἶχεν ὁ	βασιλεὺς	ὁ τῆς διαδοχῆς τελευταῖος καὶ
[13, 31]	Ερωτικῶν· Γύγης, φησίν, ὁ Λυδῶν	βασιλεὺς	οὐ μόνον περὶ ζῶσαν τὴν
[13, 80]	Ωσπερ γὰρ ἦν ἐρωτικὸς ὁ	βασιλεὺς	οὗτος, οὕτως καὶ πρὸς τὸ
[13, 89]	ἀπεστάλκει δῶρον ὁ τῶν Αἰγυπτίων	βασιλεὺς	Στρατίρᾳ τῇ βασιλέως γυναικί. Θεόπομπος
[13, 37]	ὁ δεύτερος δὲ τῆς Αἰγύπτου	βασιλεύς,	Φιλάδελφος δ' ἐπίκλην, ὡς ἱστορεῖ
[13, 80]	κιθαρῳδόν, οὗ σφόδρα ἤρα ὁ	βασιλεύς.	~Φιλομεῖραξ δὲ ἦν ὁ Σοφοκλῆς,
[13, 38]	καὶ τῆς Καινῆς ταύτης λεγομένης	βασιλεύσαντα	χώρας Βόας αὐλητρίδος ἑταίρας τὸ
[13, 37]	καὶ Προλεμαίῳ ἐγαμήθη τῷ πρώτῳ	βασιλεύσαντι	Αἰγύπτου καὶ ἐγένησεν αὐτῷ τέκνον
[13, 40]	ταῖς περὶ τὸν Φιλοπάτορα Ιστορίας	βασιλέων	ἐρωμένας ἀναγράφων φησί· Φιλίππου τοῦ
[13, 20]	αὐτον, ἐπιλέγοντας ὅτι βασιλίσκους ἀντὶ	βασιλέων	τᾷ Σπάρτᾳ γεννᾶν προαιρεῖται. Εὐριπίδης
[13, 89]	τῶν Αἰγυπτίων βασιλεὺς Στρατίρᾳ τῇ	βασιλέως	γυναικί. Θεόπομπος δὲ ἐν τῇ
[13, 20]	Διὸ καὶ φασὶν Αρχιδάμου τοῦ	βασιλέως,	γυναικὸς αὐτῷ καλῆς φαινομένης, ἑτέρας
[13, 64]	φρουρὰν υἱὸς ὢν τοῦ Φιλαδέλφου	βασιλέως	Εἰρήνην εἶχε τὴν ἑταίραν, ἥτις
[13, 64]	τεσσαρεσκαιδεκάτῃ οὕτως Μύστα Σελεύκου τοῦ	βασιλέως	ἐρωμένη ἦν· ἥτις ὑπὸ Γαλατῶν
[13, 80]	Υμέναιον γενέσθαι. Αντιγόνου δὲ τοῦ	βασιλέως	ἐρώμενος ἦν Αριστοκλῆς ὁ κιθαρῳδός,
[13, 59]	μέση τῆς Αρχιδάμου τοῦ Λακεδαιμονίων	βασιλέως	καὶ τῆς Φιλίππου τοῦ Αμύντου,
[13, 42]	τὴν πυγήν ποτε ὑπὸ τοῦ	βασιλέως	Μανίαν Δημητρίου ἀνταξιῶσαι δωρεὰν καὐτόν
[13, 56]	γῆμαι. Πύρρου δὲ τοῦ Ἠπειρωτῶν	βασιλέως,	ὃς ἦν τρίτος ἀπὸ Πύρρου
[13, 34]	τοῦτο τοῦ πάντα ἀρίστου Αδριανοῦ	βασιλέως·	ὃς καὶ ἀνέστησεν ἐπὶ τῷ
[13, 37]	κοινῶν δεικτηριάδων. Τοῦ δὲ Φιλοπάτορος	βασιλέως	Πτολεμαίου ούκ Αγαθόκλεια ἡ ἑταίρα
[13, 87]	ταῦτα Παλλακίδας εὗρον μουσουργοὺς τοῦ	βασιλέως	τριακοσίας εἵκοσι ἐννέα, ἄνδρας στεφανοπλόκους
[13, 85]	ἦν οἰκέτης Νικομήσους τοῦ Βιθυνῶν	βασιλέως,	ὡς ἱστορεῖ Νίκανδρος ἐν ἕκτῳ
[13, 20]	ἴδον ὀφθαλμοῖσιν οὐδ' οὕτω γεραρόν·	βασιλῆι	δὲ ἀνδρὶ ἔοικεν. Καθίστων δὲ
[13, 37]	προεστυκυιῶν Πειθὼ ὄνομα καὶ ἀποδεῖξαι	βασιλίδα.	~Τιμόθεος δ' ὁ στρατηγήσας Αθηναίων
[13, 3]	δὲ καὶ διὰ τὸ τὴν	βασιλίδα,	ὥς φησιν Δίνων ἐν τοῖς
[13, 64]	φυγῆς διασωθέντος αὐτὴ μεταμφιεσαμένη τὴν	βασιλικὴν	ἐσθῆτα καὶ ῥάκια λαβοῦσα θεραπαινίδος
[13, 39]	ἀπὸ βαλάνου τοῦτ' ἐστί, Λάμια,	βασιλικῆς.	~Πτολεμαῖος δ' ὁ τοῦ Αγησάρχου
[13, 85]	ἀνθρώπων ἠράσθη Σεκούνδου μέν τινος	βασιλικοῦ	οἰνοχόου ἀλεκτρυών· ἐκαλεῖτο δἐ ὁ
[13, 20]	τοὺς ἐφόρους αὐτον, ἐπιλέγοντας ὅτι	βασιλίσκους	ἀντὶ βασιλέων τᾷ Σπάρτᾳ γεννᾶν
[13, 67]	τούτων καὶ Φιλήμων ἐν Βαβυλωνίῳ	Βασίλισσ'	ἔσῃ Βανυλῶνος, ἂν οὕτω τύχῃ
[13, 50]	καὶ προσκυνεῖσθαι ὑπὸ τοῦ πλῆθους	βασίλισσαν	προσαγορευομένην· Ἀπειρῆσθαι τε πᾶσι μὴ
[13, 68]	ὑπὸ τοῦ λαοῦ προσκυνουμένην καὶ	βασίλισσαν	προσαγορευομένην καὶ ταῖς ἄλλαις δωρεαῖς
[13, 23]	τις οὔσα· φελλὸς ἐν ταῖς	βαυκίσιν	ἐγκεκάττυται. Μακρά τις· διάβαθρον λεπτὸν
[13, 81]	γάρ τις εἰς ῥόδεον χρῶμα	βάψειε	τοὺς δακτύλους, πορφυροβάφου χεῖρας καὶ
[13, 24]	ὕδασι κηπεύει κόρας· παρ' ὧν	βεβαίως	ἀσφαλῶς τ' ἔξεστί σοι μικροῦ
[13, 38]	τῶν ἐπὶ τούτῷ σεμνυμένων εἰσὶ	βελτίους.	Ο δὲ Τιμόθεος καὶ σκωπτόμενός
[13, 42]	Η Μανία δ' αὐτόμολος, ὦ	βέλτιστ'	ἔφη. Μετὰ ταῦτα δ' ὡς
[13, 42]	βαλεῖν ἢ κάτω; Γελάσασ' Ανω,	βέλτιστε,	φησίν. Υπό τι γὰρ δέδοικά
[13, 61]	ὃν φρυαττόμενόν ποτε ἐπι τοῦ	βήματος	ἐπεστόμισεν Υπερείδης εἰπών Οὐ σιωπήσῃ,
[13, 24]	ἐν ἀχύροισιν εἰσενεχθῆναι τέχνῃ. Αὐταὶ	βιάζονται	γὰρ εἰσέλκουσί τε τοὺς μὲν
[13, 62]	Λυσίας ἐν τῷ κατὰ Φιλωνίδου	βιαίων,	εἰ γνήσιος ὁ λόγος, ἐρωμένην
[13, 51]	Ἐν δὲ τῷ κατὰ Φιλωνίδου	βιαίων	ό Λυσίας, εἰ γνήσιος ὁ
[13, 76]	ἑλικοβλεφάρου ἢ περὶ χρήμασι μοχθίζει	βιαίως	ἢ γυναικείῳ θράσει ψυχρὰν φορεῖται
[13, 21]	ἔχων καὶ περιφέρων αἰεὶ τοιαυτὶ	βιβλία	Αριστοφάνους καὶ Απολλοδώρου καὶ Αμμωνίου
[13, 92]	ὁ γράψας τὰ κατ' Επικούρου	βιβλία	ὑπὸ Ζήνωνος τοῦ Επικουρείου ἐξαιτηθεὶς
[13, 70]	αὐτῷ γενομένης ἔγραψεν ἐλεγειακὰ τρία	βιβλία,	ὧν ἐν τῷ τρίτῳ κατάλογον
[13, 2]	ὅπερ σοι διαπέμψομαι εὐπορήσας τοῦ	βιβλίου.	Αντεῖπε δὲ τοῖς λέγουσι περὶ
[13, 71]	ἐς Κολοφῶνα γόων δ' ἐνεπλήσατο	βίβλους	ἱράς, ἐκ παντὸς παυσάμενος καμάτου.
[13, 71]	ἔπαθεν, πάσας δὲ λόγων ἀνεγράψατο	βίβλους,	ὑμνῶν ἐκ πρώτης παιδὸς ἀνερχόμενος.
[13, 85]	Σεκοῦνδος ἦν οἰκέτης Νικομήσους τοῦ	Βιθυνῶν	βασιλέως, ὡς ἱστορεῖ Νίκανδρος ἐν
[13, 70]	ἠκροᾶτο δὲ Στίλπωνος τοῦ φιλοσόφου.	Βιλιστίχη	δ' ἡ Αργεία ἑταίρα καὶ
[13, 37]	μάλ' εὐπρεπεστάτην τὴν ὄψιν καὶ	Βιλιστίχην,	ἔτι δὲ Αγαθόκλειαν καὶ Στρατονίκην
[13, 24]	ποτ' ὦ δέσποινα ποντία Κύπρι,	βινεῖν	δύνανται, τῶν Δρακοντείων νόμων ὁπόταν
[13, 45]	σύ, φησίν, ἕως ἂν οὐ	βινητιάσω,	καὶ τοσοῦτον λήψομαι. Νικὼ τὴν
[13, 52]	Οὐχὶ Λαὶς μὲν τελευτῶσ' ἀπέθανεν	βινουμένη,	Ἰσθμιὰς δὲ καὶ Νέαιρα κατασέσηπε
[13, 27]	ὅτι οὔκ ἐστιν ἥδιστον ἀποθανεῖν	βινοῦνθ'	ἅμα, ὥσπερ λέγουσιν ἀποθανεῖν Φορμίσιον.
[13, 46]	ὥς φησι Σάτυρος ἐν τοῖς	Βίοις,	ὑποτυχοῦσα ἡ Γλυκέρα Τὴν αὐτήν,
[13, 93]	δὲ ταλαιπώρου καὶ γυμνοῦ τὸν	βίον,	ἄμφω ταῦτα μελετᾶτε, κακολόγοι καὶ
[13, 93]	τὸν Σολέα Κλέαρχον οὐ καρτερικὸν	βίον	ἀσκεῖτε, κυνικὸν δὲ τῷ ὄντι
[13, 8]	νοῦν ἔχῃς, τοῦτον καταλείπων τὸν	βίον.	Γεγάμηκα γὰρ καὐτος διὰ τοῦτό
[13, 73]	βροτοῖς μήλων τε βοσκὰς καὶ	βίον	Δημήτριον δένδρων τις ὥρα δ'
[13, 85]	ταὼν παρθένου ὡς καὶ τὸν	βίον	ἐκλιπούσῃ συναποθανεῖν. Δελφῖνα δ' ἐν
[13, 71]	Οὐδὲ μὲν οὐδ' ὁπόσοι σκληρὸν	βίον	ἐστήσαντο ἀνθρώπων, σκολιὴν μαιόμενοι σοφίην,
[13, 68]	Οτε μὲν ἔφασκον δοῦλον ἐκτῆσθαι	βίον,	ἰκανὸν ἐδείπνουν νῦν δὲ τὸν
[13, 93]	πρόσεστιν ὑμῖν τοῖς τὸν κυνικὸν	βίον	μιμουμένοις οὔτε γὰρ συνανθρωπίζετε οὔτε
[13, 6]	δ' ἱππεύς τις αὐτῆς τὸν	βίον	παρείλετο πάντα τὰ σκεύη γὰρ
[13, 5]	ἐπεισάγων τῇ Ολυμπῖοιάδι ἅπαντα τὸν	βίον	τὸν ἑαυτοῦ συνέχεεν. Εὐθέως γὰρ
[13, 95]	τούτων μάρτυρες. Ο μὲν οὖν	βίος	τοῦ σοφιστοῦ τοιοῦτος» Ο μὲν
[13, 14]	τύχᾳ, τὸ δ' ἐπὶ συγχύσει	βιοτᾶς.	Ο δ' αὐτὸς ποιητὴς καὶ
[13, 71]	ἄνακτας Αγριόπην μαλακοῦ πνεῦμα λαβεῖν	βιότου.	Οὐ μὴν οὐδ' υἱὸς Μήνης
[13, 5]	Σάτυρος ἐν τῷ περὶ τοῦ	Βίου	αὐτοῦ, Αὐδάταν Ιλλυρίδα γήμας ἔσχεν
[13, 15]	ἱστορεῖ ἐν τῷ περὶ τοῦ	Βίου	αὐτου. Θρυλεῖτε γὰρ ὅτι δεῖ
[13, 22]	ἑτέραις τε τοιαύταισι παγίσι τοῦ	βίου	ἔνδον κάθητ' ἀπόπληκτος οὐδ' ἐξέρχεται.
[13, 56]	έδάκρυσεν ἢ ὅτε ὑπὲρ τοῦ	βίου	καὶ τῆς οὐσίας ἐκινδύνευε. Καὶ
[13, 19]	ὡς τὀ εἰκός, περὶ τοῦ	βίου	καὶ τῆς προσποιητοῦ ἐπιτηδεύσεως ἔφη
[13, 61]	ἠγάπησεν τὴν ἑταίραν καὶ τοῦ	βίου	κληρονόμον κατέλιπεν. Οτι δὲ γηραιῷ
[13, 5]	τρίτῳ περὶ τοῦ τῆς Ελλάδος	Βίου	ὁ δὲ Φίλιππος αἰεὶ κατὰ
[13, 93]	φυλακτικὸν τοῦ τῶν εὖ δρώντων	βίου	πάντων περιττότατον ὧν οὐδέτερον πρόσεστιν
[13, 7]	ἡμεῖς οἱ> πεπρακότες τὴν τοῦ	βίου	παρρησίαν καὶ τὴν τρυφήν γυναιξὶ
[13, 12]	ἔνδοξον ἀντ' αἰσχροῦ καὶ ἐπονειδίστου	βίου.	Σάμιοι δέ, ὥς φησιν Ερξίας
[13, 14]	Εἰ γὰρ ἀφέλοι τις τοῦ	βίου	τὰς ἡδονάς, καταλείπετ' οὐδὲν ἄλλο
[13, 93]	δὲ ἐστὲ> εἰς τὸ τοῦ	βίου	χρήσιμον. Οὐδὲν γάρ ἐστι τῶν
[13, 61]	Επὶ δὲ δυσμαῖς ὢν τοῦ	βίου,	ὥς φησιν Ηγήσανδρος, Αρχίππην ἠγάπησεν
[13, 93]	τε τούτοις ἄνοικοι καὶ ἀνέστοι	βιοῦντες.	Εξ ὧν ἁπάντων ἀλλότριοι μὲν
[13, 60]	ἀγῶν' ἀκήκοας. Βλάπτειν δοκοῦσα τοὺς	βίους	μείζους βλάβας τὴν ἡλιαίαν εἷλε
[13, 24]	ἐν Πεντάθλῳ τοῖς παραπλησίως σοι	βιοῦσιν	καὶ ἐσπουδακόσι περὶ τὰς μαγαλομίσθους
[13, 71]	Κῷοι χάλκειον θῆκαν ὑπὸ πλατάνῳ	Βιττίδα	μολπάζοντα θοήν, περὶ πάντα Φιλητᾶν
[13, 80]	ὁ Καρύστιος ἐν τῷ Ζήνωνος	Βίῳ	γράφει οὕτως Αντίγονος ὁ βασιλεὺς
[13, 71]	ἠνήνατο λέσχας φεύγων ουδαμενον ἐξεφόρησε	βίωι.	~Εν τούτοις ὁ Ερμησιάναξ σφάλλεται
[13, 61]	μητρὸς ἔχων τὸ φύσημα; καὶ	Βίων	δ' ὁ Βορυσθενίτης φιλόσοφος ἑταίρας
[13, 20]	Αθάνατοι καλούμενοι Αἰθίοπες, ὥς φησι	Βίων	ἐν Αἰθιοπικοῖς. Ως ἔοικε γάρ,
[13, 60]	Βλάπτειν δοκοῦσα τοὺς βίους μείζους	βλάβας	τὴν ἡλιαίαν εἷλε περὶ τοῦ
[13, 60]	εἶ, τόν γ' ἀγῶν' ἀκήκοας.	Βλάπτειν	δοκοῦσα τοὺς βίους μείζους βλάβας
[13, 29]	ἑταίρας. Αἱ μὲν ἄλλαι τοὔνομα	βλάπτουσι	τοῖς τρόποις γὰρ ὄντως ὂν
[13, 7]	ὦ Ζεῦ, καὶ μαλακὸν τὸ	βλέμμ'	ἔχει. Οὐκ ἐτὸς Εταίρας ἱερόν
[13, 71]	ὀφρύσι μηνίσαντα ἠδὲ καὶ αἰνοτάτου	βλέμμ'	ὑπέμεινε κυνός, ἐν πυρὶ μὲν
[13, 6]	δ' οὐχὶ Σειρήν ἐστιν ἀποτετιλμένη	Βλέμμα	καὶ φωνὴ γυναικός, τὰ σκέλη
[13, 24]	σε σωφρονίστατος καὶ διδάξαντος σκύτη	βλέπειν.	Ἢ οὐκ οἶδας κατὰ τὴν
[13, 85]	ὑπέμενεν, τὸ δὲ εἰ μὴ	βλέποι	τὸ παιδίον ἤσχαλλεν. Οτ' οὖν
[13, 59]	Φρύνη καλὴ ἐν τοῖς μὴ	βλεπομένοις.	Διόπερ οὐδὲ ῥᾳδίως ἦν αὐτὴν
[13, 59]	τῶν λεγόντων ὑπέρ τινος μηδὲ	βλεπόμενον	τὸν κατηγορούμενον ἢ τὴν κατηγορουμένην
[13, 14]	προθύμους, εὐπόρους ἐν τοῖς ἀπόροις,	βλέποντας	ἀθλιωτάτους. Θεόφιλος δ' ἐν τῷ
[13, 17]	τί φησίν; ὦ παῖ παρθένιον	βλέπων,	δίζημαί σε, σὺ δ' οὐ
[13, 17]	τοὺς ὀφθαλμούς, ἀλλὰ ἀναπεπταμένων τῶν	βλεφάρων	κοιμίζει τὸν ἐρώμενον, ὅπως διὰ
[13, 76]	~Καὶ ὁ Ρηγῖνος δὲ Ιβυκος	βοᾳ	καὶ κέκραγεν Ἦρι μὲν αἵ
[13, 38]	Καινῆς ταύτης λεγομένης βασιλεύσαντα χώρας	Βόας	αὐλητρίδος ἑταίρας τὸ γένος ἀπὸ
[13, 81]	δὲ πάντων σύν γέλωτι καὶ	βοῇ	ὡς εὖ ὑπηγάγετο τὸν παῖδα,
[13, 84]	γὰρ περὶ τὴν Πειρήνην χαλκῇ	βοὶ	βοῦς ἐπανέβη· καὶ γεγραμμένῃ κυνὶ
[13, 34]	ἐστιν ὑπὲρ τὸ τῆς Χαλκιοίκου	βοίδιόν	τι χαλκοῦν καὶ τὸ προειρημένον
[13, 71]	εἰν Αίδῃ. Φημὶ δὲ καὶ	Βοιωτὸν	ἀποπρολιπόντα μέλαθρον Ησίοδον πάσης ἤρανον
[13, 21]	οὖσα» κατὰ τὸν Κρατῖνον, ἀλλὰ	βολίτινον	ἔχων θάτερον σκέλος, ἐκείνου τοῦ
[13, 47]	πινόντων παρ᾽ αὐτῇ συμβαλλομένων εἰς	βολροφακῆν	καὶ τῆς παιδίσκης έν τῷ
[13, 30]	μάθῃ ἀσύμβολόν τε χεῖρα προσβάλῃ	βορᾷ,	διδόναι νόμιζ' αὐτὸν σὺ τῆς
[13, 76]	ἅθ' ὑπὸ στεροπᾶς φλέγων Θρηίκιος	βορέας,	ἀίσσων παρὰ Κύπριδος ἀζαλέιας μανίαισιν
[13, 82]	τῷ περὶ τοῦ Ηλίου καὶ	Βορέου	λόγῳ, καί τι πρὸς μοιχείαν
[13, 93]	ἄμφω ταῦτα μελετᾶτε, κακολόγοι καὶ	βοροὶ	πρός τε τούτοις ἄνοικοι καὶ
[13, 82]	ἐποίησεν σοὶ δὲ φιλοῦντι ἑταίραν	Βορρᾶς	ὡμίλησεν. Σὺ δ' οὐ σοφός,
[13, 61]	φύσημα; καὶ Βίων δ' ὁ	Βορυσθενίτης	φιλόσοφος ἑταίρας ἦν υἱὸς Ολυμπίας
[13, 73]	δὲ τίκτεται βροτοῖς μήλων τε	βοσκὰς	καὶ βίον Δημήτριον δένδρων τις
[13, 66]	ἐν τούτοις Συκῆ πετραίη πολλὰς	βόσκουσα	κορώνας, εὐήθης ξείνων δέκτρια Πασιφίλη.
[13, 88]	δὲ κηροχρῶτος ὡς ἀγάλματος αὐτοῖσι	βοστρύχοισιν	ἐκπεπλασμένου ξουθοῖσιν ἀνέμοις ἐνετρύφων φορούμεναι.
[13, 39]	Πρὸς ταῦτα καὶ Λέαιναν, εἰ	βούλει,	κράτει. Ἦν δὲ Λάμια σφόδρα
[13, 81]	ἐὼν δῆλος ἦν εἶπέ τε	Βούλει	με ἡδέως πίνειν φάντος δ'
[13, 25]	οὐδ' ὑφήρπασεν· ἀλλ' εὐθὺς ὡς	βούλει	σὺ χὢν βούλει τρόπον. Εξῆλθες·
[13, 25]	εὐθὺς ὡς βούλει σὺ χὢν	βούλει	τρόπον. Εξῆλθες· οἰμώζειν λέγ' ἀλλοτρία
[13, 14]	τοῖς εὐπροροῦσιν οὐ λαβεῖν τι	βούλεται.	Αλεξις Ελένῃ· Ως ὅστις αὐτῆς
[13, 64]	πρότερον ἐρωμένη, παρακολουθοῦσα διότι ἀποκτεῖναι	βούλεται	τὸν Σώφρονα ἡ Λαοδίκη διανεύει
[13, 27]	λέγειν καὶ τοῦ Μάγνου ἐπιραπίσαι	βουληθέντος	αὐτὸν εἰς τιμὴν τοῦ Μυρτίλου,
[13, 23]	τῷ χρόνῳ σέσηρεν, ἄν τε	βούλητ'	ἄν τε μή. {Οψεις διὰ
[13, 36]	τὴν παῖδα φιάλην κεκερασμένην ᾦ	βούλοιτο	δοῦναι τῶν παρόντων μνηστήρων· ᾦ
[13, 86]	καὶ οὔσης εὐρυχωρίας παρ' αὐτῷ,	βουλομένης	τῆς παιδίσκης παρακαθίσαι οὐκ ἐπέτρεψεν,
[13, 19]	τοῖς ἤθεσιν ἀλλα καὶ ἕξει.	Βουλόμενοι	γὰρ ἐνδύεσθαι τὴν αὐτάρκειαν καὶ
[13, 86]	ἀνὴρ μεθυσθείη ἄν. Οἱ δὲ	βουλόμενοι	σωφρονικοὶ εἶναι σφόδρα μέχρι τινὸς
[13, 67]	ᾔδεσαν ὀλίγης δαπάνης κοινὴν τοῖς	βουλομένοις	γιγνομένην, ταύτης ἐτόλμησεν ὁ φίλος
[13, 43]	εἰς τὴν αὔριον τοῖς ἐπισυνάπτειν	βουλομένοις	τὸν ἑωθινόν, μακρὰς δὲ πράττειν
[13, 44]	ἡμῖν ἔνδον. Ἣ δ' ἐπιδέξιον	βουλόμενον	εἶναι τὸν σατράπην ἀπεδέξατο, εἶπεν
[13, 2]	καὶ δύο ἔχειν γυναῖκας τὸν	βουλόμενον,	ὅθεν καὶ τοὺς τῆς κωμῳδίας
[13, 70]	δυὸ δραχμῶν φοιτᾶν πρὸς τὸν	βουλόμενον,	ὥς φησι Γοργίας ἐν τῷ
[13, 45]	φησίν, ὦ ποιητά μοι, τί	βουλόμενος	ἔγραψας ἐν τραγῳδίᾳ» Ερρ' αἰσχροποιέ;
[13, 42]	τοῖς τρέφουσιν αἰεὶ πρὸς χάριν·	βουλόμενος	εἶωαι γλαφυρὸς ἀστεῖός θ' ἅμα,
[13, 42]	πολλάκις, εἰς δασύποδα αὐτὴν ἐπικροῦσαι	βουλόμενος	Πρὸς τῶν θεῶν μειράκια, τί
[13, 20]	δίδοται, τῷ δὲ δευτέρῳ τὸν	βοῦν	ἄγειν, ὁ δὲ τρίτος τὰς
[13, 34]	ἑταίρας Κοττίνας, ἥν φησι καὶ	βοῦν	ἀναθεῖναι χαλκῆν, γράφων οὕτως. Καὶ
[13, 34]	ᾧ καὶ κατ' ἔτος θύεται	βοῦς,	διακελευσαμένου τοῦτο τοῦ πάντα ἀρίστου
[13, 84]	περὶ τὴν Πειρήνην χαλκῇ βοὶ	βοῦς	ἐπανέβη· καὶ γεγραμμένῃ κυνὶ καὶ
[13, 86]	Κιτιέως ἐν τοῖς Συμποτικοῖς Υπομνήμασιν	βοῶντος	καὶ λέγοντος περὶ ἀφροδισίων ἁρμοστὸν
[13, 35]	κυλικείου καὶ δακρύουσαν κιρνᾶσάν τε	βραδέως	τὴν φιάλην εἶπεν πλησίον στὰς
[13, 81]	ἡδέως πίνειν φάντος δ' αὐτοῦ	Βραδέως	τοίνυν καὶ ἀπόγερε τὴν κύλικα.
[13, 41]	μὲν ἦν> τῶν τότε γυναικῶν	βραχύ	τι καταδεεστέρα· φωνῇ δ' ὁμιλίᾳ
[13, 43]	λιπαρόν, ἔτι δὲ τῶν ἐφήβων	βραχύτερον,	ἔσκωπτεν εἰς Αδωνιν. Αναγώγως δέ
[13, 94]	ἐστι τὰ λεχθέντα, διὰ τὸν	βρένθον	ὑμῶν τὸν πολύν, ὦ φιλόσοφοι·
[13, 85]	γὰρ ἀπ' αὐτοῦ χωριζόμενον τὸ	βρέφος	ὑπέμενεν, τὸ δὲ εἰ μὴ
[13, 85]	τῶν παρατιθεμένων χορτασμάτων καθεὺδοντος τοῦ	βρέφους	τὰς μυίας ἀπεσόβει ὅτε δὲ
[13, 10]	διὰ Χρυσηίδα, Αχιλλέως μῆνις διὰ	Βρισηίδα,	καὶ ὁ ἱερὸς δὲ καλούμενος
[13, 83]	τέσσαρα. Τῇ Δεινιάδου δὲ αὐλητρίδι	Βρομιάδι	Φάυλλος παρχήσιον ἀργυροῦν Φωκαέων καὶ
[13, 74]	ἐπ' ἄρκαισι καθίζῃ κοττάβου ὑψηλαῖς	Βρομίου	ψακάδεσσιν. ~Αρχύτας δ' ὁ ἁρμονικός,
[13, 73]	καὶ τρέφουσ' ἃμα, δι' ὧν	βρότειον	ζῇ τε καὶ θάλλει γένος.
[13, 73]	ἔκυσε γαῖαν Ἣ δὲ τίκτεται	βροτοῖς	μήλων τε βοσκὰς καὶ βίον
[13, 73]	τρέφει σὲ κἀμὲ καὶ πάντας	βροτούς.	Τεκμήριον δέ, μὴ λόγῳ μόνον
[13, 46]	Αναγέγραφε γοῦν Αριστοφάνης μὲν ὁ	Βυζάντιος	ἑκατὸν καὶ λε' Απολλόδωρος δὲ
[13, 68]	ἦν ὁ Καταναῖος ἢ {ὁ}	Βυζάντιος	ἢ καὶ αὐτὸς ὁ βασιλεύς.
[13, 18]	διὰ τὸ πάντας ξύρεσθαι. Εν	Βυζαντίῳ	δὲ ζημίας ἐπικειμένης τῷ ἔχοντι
[13, 64]	ἱέρου ἐπέρραινεν τοῦ αἵμματος τοῖς	βωμοῖς,	ἕως καὶ αὐτὴν κατέσφαξαν. Δανάην
[13, 21]	ἐτόλμησεν. Σεμνύνεσθαι γὰρ ἐμελέτων, οὐ	βωμολοχεύσθαι.	Υπερείδης δὲ ἐν τῷ κατὰ
[13, 90]	κατοικίσαντα Παρρασίων τινὰς τέμενος καὶ	βωμὸν	ἀναστῆσαι Δήμητρι Ελευσινίᾳ, ἧς ἐν
[13, 2]	ἐν ἑορτῇ τινι περὶ τὸν	βωμὸν	ἕλκουσαι ῥαπίζουσιν, ἵνα τὴν ἐκ
[13, 67]	προσαγορεῦσαι τὸν ναὸν καὶ τὸν	βωμὸν	Πυθιονίκης Αφροδίτης, ἃμα τῆς τε
[13, 89]	Ποικιλομήχαν' Ερως, σοὶ τόνδ' ἱδρύσατο	βωμὸν	Χάρμος ἐπὶ σκιεροῖς τέρμασι γυμνασίου.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/09/2005