>

Livre, Chap.
[13, 26]	οὔ; τὴν ἡμετέρειόν γ' (Α)	ν	ἐκείνῃ τις φίλη Αντεια. (Β)
[13, 39]	καὶ πάνυ κατεγχλιδώσης τῷ βασιλεῖ,	νάδρον	τινὰ διένευσ' ἐνεγκεῖν εὐχερῆ, τῇ
[13, 62]	Ναίδος τῆς ἑταίρας. Τὴν δὲ	Ναίδα	ταύτην Λυσίας ἐν τῷ κατὰ
[13, 52]	Κορώνας οὐ λέγω· περὶ δὲ	Ναίδος	σιωπῶ· γομφίους γὰρ οὐκ ἔχει.
[13, 51]	εἰ γνήσιος ὁ λόγος, καὶ	Ναίδος	τῆς ἑταίρας μέμνηται, κἀν τῷ
[13, 62]	μαθητὴς ἔγραψεν καὶ αὐτὸς ἐγκώμιον	Ναίδος	τῆς ἑταίρας. Τὴν δὲ Ναίδα
[13, 11]	μήτε συνείην χωρίς τ' ἀγρων	ναίοιμι	τρόπων. Τὸ δ' ἐρᾶν προλέγω
[13, 74]	τε πόντον τερμόνων τ' Ατλαντικῶν	ναίουσιν	εἴσω φῶς ὁρῶντες ἡλίου, τοὺς
[13, 62]	οὐ διὰ σὲ Φιλωνίδου; Γραπτέον	Ναὶς	καὶ οὐ Λαίς. Ερμιππος δ'
[13, 62]	ὧδε Ἔστιν οὖν γυνὴ ἑταίρα	Ναὶς	ὄνομα, ἧς Αρχίας κύριός ἐστιν,
[13, 17]	ὄσσοις ἀμπέτασον χάριν. Ο δ'	νακρέων	τί φησίν; ὦ παῖ παρθένιον
[13, 52]	Χρυσίδα, Κορώνην, Αντίκυραν, Ισχάδα, καὶ	Ναννάριον	ἔσχηκας ὡραίαν σφόδρα. Φιλέταιρος ἐν
[13, 51]	ἐν Ψευδηρακλεῖ φησιν· Οὐκ ἐπείρα	Νάννιον;	Αντιφάνης δὲ ἐν τῷ περὶ
[13, 51]	καὶ Ἄλεξις ἐν Ταραντίνοις οὕτως·	Νάννιον	δὲ μαίνεται ἐπὶ τῷ Διονύσῳ,
[13, 51]	Ἑταιρῶν Προσκήνιον, φησίν, ἐπεκαλεῖτο ἡ	Νάννιον,	ὅτι πρόσωπόν τε ἀστεῖον εἶχε
[13, 37]	και Σκιώνη και Σατύραι καὶ	Νάννιον.	Οὐ καὶ αὐτὸς Θεμιστοκλῆς ἐξ
[13, 22]	δὲ τὸν πανάθλιον εὕδουσι γρᾶες,	Νάννιον,	Πλαγγών, Λύκα, Γνάθαινα, Φρύνη, Πυνθιονίκη,
[13, 6]	ἔστι διπλάσιον κακό. Η δἐ	Νάννιον	τί νυνὶ διαφέρειν Σκύλλης δοκεῖ
[13, 51]	μέμνηται ὡς ἑταιρούσης τῷ Λεωκράτει.	Ναννίου	δὲ ὙπερεΙδης μνημονεύει ἐν τῷ
[13, 51]	αἰσχροτάτη. Ἦν δὲ Κορώνης τῆς	Ναννίου	θυγάτηρ, τὸ τῆς Τήθης ἀναφέρουσα
[13, 51]	στείχοντα παραλίαν ἄκραν. Μνημονεύει τῆς	Ναννίου	καὶ Ἄλεξις ἐν Ταραντίνοις οὕτως·
[13, 24]	κέρματος τὴν ἡδονήν. Καὶ ἐν	Ναννίῳ,	εἰ> Εὐβούλου τὸ δρᾶμα καὶ
[13, 22]	δὲ Σινώπῃ καὶ Λύκᾳ καὶ	Ναννίῳ	ἑτέραις τε τοιαύταισι παγίσι τοῦ
[13, 71]	πνεῦμ' ἀπὸ πενταμέτρου. Καίετο μὲν	Ναννοῦς	πολιῷ δ' ἐπὶ πολλάκι λωτᾤ
[13, 70]	δὲ καὶ τὴν Μιμνέρμου αὐλητρίδα	Ναννὼ	καὶ τὴν Ερμησιάνακτος τοῦ Κολοφωνίου
[13, 36]	ὄνομα) ἦν ξένος. Οὗτος ὁ	Νάνος	ἐπιτελῶν γάμους τῆς θυγατρὸς κατὰ
[13, 36]	ἔκτισαν Μασσαλίαν. Εὔξενος δὲ ὁ	Νάνῳ	τῷ βασιλεῖ (τοῦτο δ' ἦν
[13, 31]	τῇ πόρνῃ ἀποδιδόντας Αφροδίτης Πόρνης	ναὸν	ἱδρύσασθαι. Αλεξις δ' ὁ Σάμιος
[13, 67]	τέμενος ἱδρύσασθαι καὶ προσαγορεῦσαι τὸν	ναὸν	καὶ τὸν βωμὸν Πυθιονίκης Αφροδίτης,
[13, 68]	δ' ὅδε πόρνης ὁ κλεινὸς	ναός,	ὃν δὴ Παλλίδης τεύξας κατέγνω
[13, 85]	τὸ πέλαγος. Καὶ μετὰ ταῦτα	ναυαγίᾳ	χρησάμενος περὶ Μὺκονον καὶ πάντων
[13, 92]	ἐφυγαδεύσθη ὅ τε καὶ πλέων	ναυαγίῳ	ἐχρήσατο Διότιμος δ' ὁ γράψας
[13, 24]	ἔγωγε τῆς ταλαιπώρου στένω, Κυδίαν	ναύαρχον	ἐξεπέμψατο. Επιτιμᾷ δὲ καὶ Ξέναρχος
[13, 6]	πόρρω που ποιεῖ τόν τε	ναύκληρον	λαβοῦσα καταπέπωκ' αὐτῷ σκάφει. Η
[13, 69]	Αρχεδίκη δ' ἦν ἐκ τῆς	Ναυκράτεως	καὶ αὐτὴ ἑταίρα καλή. Φιλεῖ
[13, 69]	κάλλει διαφερούσας ἤνεγκεν καὶ ἡ	Ναύκρατις·	Δωρίχαν τε, ἥν ἡ καλὴ
[13, 69]	σελίδες οὔνομα σὸν μακαριστόν, ὃ	Ναύκρατις	ὦδε φυλάξει, ἔστ' ἂν ἦν
[13, 69]	καλή. Φιλεῖ γάρ πως ἡ	Ναύκρατις,	ὡς ὁ Ηρόδοτός φησιν, ἐπαφροδίτους
[13, 10]	τοῖς Περσικοῖς καὶ Λυκέας ὁ	Ναυκρατίτης	ἐν τρίτῃ Αἰγυπτιακῶν τὴν Νειτῆτιν
[13, 69]	αὐτῆς κατ' ἐμπορίαν εἰς τὴν	Ναύκτατιν	ἀπαίροντος διὰ τῆς ποιήσεως διαβάλλει
[13, 55]	Οὐ γάρ» ἔφη. Τί δὲ	ναῦν	ἐν ᾗ πολλοὶ πεπλεύκασιν; οὐδὲ
[13, 69]	φυλάξει, ἔστ' ἂν ἦν Νείλου	ναῦς	ἐφ' ἁλὸς πελάγη. Καὶ Αρχεδίκη
[13, 52]	τοῖς λίνοις αἱ μαστροποί, ἢ	Ναύσιον	ἢ Μαλθάκην. ~Τοσαῦτ' εἰπὼν μετά
[13, 84]	ἐρασθεὶς κατέκλεισεν αὑτὸν ἐν τῷ	ναῷ,	ὡς πλησιάσαι δυνησόμενος καὶ ὡς
[13, 9]	οὔ τοι σύμφορόν ἐστι γυνὴ	νέα	ἀνδρὶ γέροντι οὐ γὰρ πηδαλίῳ
[13, 62]	τοι ἐπαύσατο πορνευομένη {καὶ} ἔτι	νέα	οὖσα καὶ Σκιώνη καὶ Ιππάφεσις
[13, 51]	γέ τοι ἐπαύσατο πορνευομένη ἐτι	νέα	οὖσα καὶ Σκιώνη καὶ Ἱππάφεσις
[13, 24]	λεπτῇ, παχείᾳ, στρογγύλῃ, μακρᾷ, ῥικνῇ,	νέᾳ,	παλαιᾷ, μεσοκόπῳ, πεπαιτέρᾳ· μὴ κλίμακα
[13, 9]	δὲ Νεοπτολέμῳ ἔφη οὐ σύμφορον	νέα	στι πρεσβύτῃ γυνή. Ωσπερ γὰρ
[13, 26]	ὁπότ' ἦν μὲν> νεοττὸς καὶ	νέα,	ὑπὸ τῶν στατήρων ἦν ἀπηγριωμένη,
[13, 22]	αὑτὸν παράγεται ὑπὸ Τιμοκλέους ἐν	Νεαίρᾳ·	Αλλ' ἔγωγ' ὁ δυστυχὴς Φρύνης
[13, 65]	Φίλας, Ισθμιάδος, Νεραίας. Η δε	Νέαιρα	ἦν {Στρατοκλείδου} ἐρωμένη Ξενοκλείδου τοῦ
[13, 52]	ἀπέθανεν βινουμένη, Ἰσθμιὰς δὲ καὶ	Νέαιρα	κατασέσηπε καὶ Φίλα; Κοσσύφας δὲ
[13, 57]	γὰρ οἷδα τοῦτ' εἰρηκότα ἐν	Νεαίρᾳ·	Ὥσπερ Σέλευκος δεῦρ' ἔπεμφε τὴν
[13, 65]	Δημοχάρους δὲ ἀδελφιδοῦς. Τὴν δὲ	Νέαιραν	εἶχον ἡμέραν παρ' ἡμέραν διαιτητῶν
[13, 51]	ἐστιν. Καὶ ὁ τὸν κατὰ	Νεαίρας	δὲ λόγον γράψας μνημονεύει αὐτῆς.
[13, 65]	ὁ ῥήτωρ· ὃς καὶ τὴν	Νεαίρας	θυγατέρας Στρυμβήλην τὴν ὕστερον Φανὼ
[13, 31]	ὁ ῥήτωρ ἐν τῳ κατὰ	Νεαίρας	λόγῳ, εἰ γνήσιος, ὃν Απολλόδωρος
[13, 65]	φησι Δημοσθένης ἐν τῷ κατὰ	Νεαίρας.	Ὃς καὶ περὶ Σινώπης τῆς
[13, 62]	Δημοσθένης δ' ἐν τῷ κατὰ	Νεαίρας	τὴν Μετάνειραν τοῦ Λυσίου φησὶν
[13, 60]	αὐτῆς Τιμοκλῆς ὁ κωμικὸς ἐν	Νεαίριᾳ	πρόκειται τὸ μαρτύριον καὶ Αμφις
[13, 44]	τρία καὶ τρεῖς θεραπαίνας καὶ	νέαν	τιθὴν μίαν. Επειτεν αὐταῖς ἐπί
[13, 79]	περιηγητὴς ἐν ταῖς πρὸς τὸν	Νεάνθην	Αντιγραφαῖς. Υμεῖς δἐ, ὦ Κύνουλκε,
[13, 37]	τὸν μέγαν Ελλησιν φασὶ Θεμιστοκλέα.	Νεάνθης	δ' ὁ Κυζικηνὸς ἐν τῇ
[13, 31]	αὐτῇ ποτε θύσαντας, ὡς ἱστορεῖ	Νεάνθης	ἐν τοῖς Μυθικοῖς, καὶ μεθυσθένθας
[13, 78]	τινα μύση παλαιά, ὡς ἱστορεῖ	Νεάνθης	ὁ Κυζικηνὸς ἐν β' περὶ
[13, 25]	πόρνην δὲ Σιμαίθαν ἰόντες Μεγαράδε	νεανίαι	κλέπτουσι μεθυσοκότταβοι· κᾆθ' οἱ Μεγαρῆς
[13, 33]	δ' οὕτως τοῦ μέλους· Πολύξεναι	νεάνιδες	ἀμφίπολοι Πειθοῦς ἐν ἀφνειῷ Κορίνθῳ,
[13, 86]	ἐν τε τῷ ἀγοράζειν πάνυ	νεανικὸς	ἦν καὶ τῷ πωλοῦντι ἄλλῳ
[13, 47]	ἔχοντος, Χαριέντως γ' ἔφη, ὦ	νεανίσκε,	τὸ σωμάτιον διάκεισαι. Τί οὖν
[13, 66]	κάλλος καὶ ἀποστρέψαι θέλουσα τὸν	νεανίσκον	τοῦ πρὸς αὑτὴν ἔρωτος, ὡς
[13, 66]	περικαλλεστάτης οὔσης ἠράσθη τις Κολοφώνιος	νεανίσκος,	Βακχίδα ἔχων ἐρωμένην τὴν Σαμίαν.
[13, 66]	Βακχὶς τὴν ὁρμὴν κατιδοῦσα τοῦ	νεανίσκου	ἔδωκε. Πλαγγὼν δὲ τὸ ἄζηλον
[13, 56]	Λευκαδία· ἣν Ολυμπιὰς ἡ τοῦ	νεανίσκου	μήτηρ φαρμάκοις ἀπέκτεινεν. ~Καὶ ὁ
[13, 66]	Σαμίαν. Λόγους οὖν προσενέγκαντος τοῦ	νεανίσκου	πρὸς αὐτὴν ἡ Πλαγγὼν ἀκούουσα
[13, 74]	ὅσοι φρονοῦσιν εἰς ἡμᾶς μέγα.	Νεανίσκῳ	γὰρ τὴν πᾶσαν ἀρετὴν ἔχοντι
[13, 47]	γε, ἔφη, ὡς τοσούτον ἐτῶν.	Νεανίσκων	δέ τινων παρὰ πότον ὑπὲρ
[13, 2]	κόραι, συνεγκλειομένων καὶ τῶν ἀγάμων	νεανίσκων	καὶ ἕκαστος ἧς ἐπιλάβοιτο, ταύτην
[13, 37]	τὴν βασιλείαν; Εὔμαχος δὲ ὁ	Νεαπολίτης	ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν περὶ
[13, 9]	δ' οὐδ' οἱ παρ' ἠλικίαν	νέας	ἀγόμενοι γυναῖκας εἰς προὖπτον κακὸν
[13, 69]	ὦδε φυλάξει, ἔστ' ἂν ἦν	Νείλου	ναῦς ἐφ' ἁλὸς πελάγη. Καὶ
[13, 10]	Ησθεὶς οὖν ὁ Καμβύσης τῇ	Νειτήτιδι	καὶ σφόδρα ἐρεθισθεὶς ἐκμανθάνει παρ'
[13, 10]	Ναυκρατίτης ἐν τρίτῃ Αἰγυπτιακῶν τὴν	Νειτῆτιν	Κύρῳ πεμφθῆναί φασιν ὑπὸ Αμάσιδος·
[13, 10]	ἔπεμψε δὲ τὴν Αρπίου θυγατέρα	Νειτῆτιν.	Ο δὲ Αρπίας ἐκπεπτώκει τῆς
[13, 51]	ἀναφέρουσα ἐκ τριπορνείας ὄνομα. Καὶ	Νεμεάδος	δὲ τῆς αὐλητρίδος Ὑπερείδης μνημονεύει
[13, 20]	Ελένης τὸ κάλλος φασίν· Οὐ	νέμεσις	Τρῶας καὶ ἐυκνήμιδας Αχαιοὺς τοιῇδ'
[13, 76]	τήκομαι, εὖτ' ἂν ἴδω παίδων	νεόγυιον	ἐς ἥβαν. Εν δ' ἄρα
[13, 26]	ἀετοῖς· οὗτοι γὰρ ὅταν ὦσιν	νέοι	ἐκ τῶν ὀρῶν πρόβατ' ἐσθίουσι
[13, 92]	ὥς φασι, δυνάμεις παραδιδόντας τοῖς	νέοις	ἐς κόρακας ἐρρίφασιν ἐκ τῆς
[13, 11]	Τὸ δ' ἐρᾶν προλέγω τοῖσι	νέοισιν	μή ποτε φεύγειν, χρῆσθαι δ'
[13, 26]	προσίεται δὲ καὶ γέροντα καὶ	νέον·	οὕτω δὲ τιθασὸς γέγονεν ὥστε,
[13, 43]	πάνυ τῇ θ' ἡλικίᾳ σφόδρα	νέον	Ὦ πρὸς τῶν θεῶν, μειράκιον,
[13, 9]	ἔχει λιμένα. Καὶ Θεόφιλος δὲ	Νεοπτολέμῳ	ἔφη οὐ σύμφορον νέα στι
[13, 30]	Σαπφοῖ φησι· Οταν γὰρ ὦν	νέος	ἀλλότριον εἰσελθὼν ὄψον ἐσθίειν μάθῃ
[13, 45]	Αἶγα Νικὼ πρεσβυτέραν οὖσαν ποτὲ	νέος	ὢν ἔτ' αὐτὸς εἶχεν. Επεκαλεῖτο
[13, 51]	αὐλιτῶν ὁρᾶν, θαλλὸν χιμαίρᾳ προσφέρων	νεοσπάδα	εἶδον στρατὸν στείχοντα παραλίαν ἄκραν.
[13, 56]	πικρὸς ἔπεστιν ἔρως. Ἆ δειλοὶ	νεότητος	ἀπαντήσαντες ἐκείνης πρωτοπόρου, δι' ὅσης
[13, 3]	τοῖς σώμασι ἐν τοῖς τῆς	νεότητος	χρόνοις ἢ διὰ μέθης ἢ
[13, 29]	γὰρ ὄντως ὂν καλόν. Αναξίλας	Νεοττίδι·	Εὰν δέ τις μέτρια καὶ
[13, 50]	ἐν Ακεστρίᾳ, ἐν Αλιευομένῃ, ἐν	Νεοττίδι,	καὶ Ἄλεξις ἐν Κλεορουλίνῃ καὶ
[13, 6]	ἀνάπλεῳ ψιμυθίου. Αναξίλας δὲ ἐν	Νεοττίδι	φησίν Οστις ἀνθρώπων ἑταίραν ἠγάπησε
[13, 26]	Αὕτη γὰρ ὁπότ' ἦν μὲν>	νεοττὸς	καὶ νέα, ὑπὸ τῶν στατήρων
[13, 92]	τῆς Ρώμης ὡς διαφθείροντας τοὺς	νέους,	ἐπεὶ οὐκ οἶδ' ὅπως κατεδέξαντο.
[13, 63]	καὶ περὶ ὄψα καὶ περὶ	νέους	καὶ περὶ γυναῖκας πολυτελής. Τοιγαροῦν
[13, 20]	δρόμους καὶ ὁρᾶν προσπαλαίοντας τοὺς	νέους	ταῖς κόραις. ~Καὶ ὁ Κύνουλκος
[13, 46]	παρὰ πότον ὡς διαφθειρούσης τοὺς	νέους,	ὥς φησι Σάτυρος ἐν τοῖς
[13, 65]	Αντείας, Στρατόλας, Αριστοκλείας, Φίλας, Ισθμιάδος,	Νεραίας.	Η δε Νέαιρα ἦν {Στρατοκλείδου}
[13, 3]	καὶ οἱ γέροντες μετὰ γυναικῶν,	Νέστωρ	και Φοῖνιξ. Οὐ γὰρ ἦσαν
[13, 84]	ἄνθρωπος ἐγκατέκλεισέ θ' αὑτὸν τῷ	νεῷ.	Φιλήμων τοῦ αὐτοῦ μνημονεύων φησί
[13, 78]	ἔρωτας, ὅτι πολλάκις ἡ τῶν	νέων	ἀκμὴ καὶ τὸ πρὸς ἀλλήλους
[13, 25]	πρῶτος Σόλων διὰ τὴν τῶν	νέων	ἀκμὴν ἔστηκεν ἐπὶ οἰκημάτων γύναια
[13, 32]	εἰς τὸν τῆς Αφροδίτης ἐλθοῦσα	νεών.	Διὸ καὶ Σιμωνίδης ἀναθέντων τῶν
[13, 84]	τις εἶ τ' εἰς τὸν	νεὼν	κατέκλεισεν αὑτόν. Κτησικλέους δ' ἐστὶν
[13, 61]	Κουροτρόφε δὸς δὲ γυναῖκα τήνδε	νέων	μὲν ἀναίνεσθαι φιλότητα καὶ εὐνήν,
[13, 26]	ἤδη, τὸτε θεῶν> ἐπὶ τοὺς	νεώς	ἵζουσι πεινῶντες κακῶς· κἄπειτα τοῦτ'
[13, 67]	πρῶτον ὁ τῆς Αθηνᾶς ἀφορώμενος	νεώς	καὶ τὸ πόλισμα, ὄψεται παρὰ
[13, 60]	τῶν ἑταιρῶν. Καὶ γὰρ εἰ	νεωτέρα	τῶν τότε χρόνων εἶ, τόν
[13, 56]	οὐχ ἕνεκεν Ασπασίας οὐ τῆς	νεωτέρας	ἀλλὰ τῆς Σωκράτει τῷ σοφῷ
[13, 34]	Αλκιβιάδης, Δαμασάνδραν τὴν Λαίδος τῆς	νεωτέρας	μητέρα καὶ Θεοδότην· ὑφ' ἧς
[13, 24]	ἐν τῇ πόλει πράττουσιν οἱ	νεώτεροι.	Οπου γὰρ οὐσῶν μειράκων μάλ'
[13, 35]	αὐτῶν· γράφει δὲ οὕτως· Υστάσπῃ	νεώτερος	ἦν ἀδελφὸς Ζαριάδρη, περὶ ὧν
[13, 40]	Αλκυονέα γεννηθῆναι, Σελεύκου δὲ τοῦ	νεωτέρου	Μύσταν καὶ Νῦσαν. Ηρακλείδης δὲ
[13, 24]	πατρίδια, τοὺς δ' ἀπφάρια, τοὺς	νεωτέρους.	Καὶ τῶνδ' ἑκάστην ἔστιν ἀδεῶς,
[13, 25]	Σόλων) μεστὴν ὁρῶντα τὴν πόλιν	νεωτέτων	τούτους τ' ἔχοντας τὴν ἀναγκαίαν
[13, 8]	ἐγὼ κακῶς ποτε ἐρῶ γυναῖκας	νὴ	Δί' ἀπολοίμην ἄρα πάντων ἄριστον
[13, 19]	ἐν τῷ Λυκείῳ μετὰ σοφιστῶν,	νὴ	Δία, λεπτῶν, ἀσίτων, σκυτίνων, κατὰ
[13, 8]	Φαίδραν ἐρεῖ κακῶς τις ἀλλὰ	νὴ	Δία χρηστή τις ἦν μέντοι
[13, 43]	τὸ παράδοξον καταπλαγεὶς ὁ Δίφιλος	Νὴ	τὴν Αθηνᾶν καὶ θεοὺς, ψυχρόν
[13, 43]	σχεδὸν τῆς Δεξιθέας τῇ μητρί,	Νὴ	τὴν Αρτεμιν, εἰ, φησίν, ᾔδει,
[13, 43]	παίζων μετά τινων ἡλικιωτῶν ἐνέπεσεν.	Νὴ	τὴν φίλην Δήμητρα, δικαίως τοιγαρ,
[13, 26]	τοῦθ' ἡμέτερον ἦν παίγνιον. (Α)	Νὴ	τὸν Δί' ἤνθει τότε Λαγίσκ'
[13, 27]	λαβεῖν ἁπαλαῖσι χερσίν· ἡδύ γε	νὴ	τὸν Δία τὸν μέγιστον. Ετι
[13, 29]	τις; Β. ἀστεία μὲν οὖν,	νὴ	τὀν Δία. ~Ο δὲ ὑμέτερος
[13, 39]	Δημήτριος δ' εἶπ' Αλλὰ μήν,	νὴ	τοὺς θεούς, ἀπὸ βαλάνου τοῦτ'
[13, 43]	λέγει· Δικαιότερον ἦν, ὦ τέκνον,	νὴ	τὼ θεώ Λέγουσι Ποντικόν τι
[13, 3]	ἐννεακαίδεκα μέν μοι ἰης ἐκ	νηδύος	ἦσαν, τοὺς δ' ἄλλους μοι
[13, 72]	με πορφυρεῇ βάλλων χρυσοκόμης Ερως	νήνι	ποικιλισαμβάλῳ συμπαίζειν προκαλεῖται. ἥ δ'
[13, 71]	διὰ πολλὰ παθὼν ὀλίγην ἐσενάσσατο	νῆσον,	πολλὸν ἀπ' εὐρείης λειπόμενος πατρίδος
[13, 20]	ξένοις. Εν Χίῳ δὲ τῇ	νήσῳ	καὶ βαδίζειν ἥδιστόν ἐστιν ἐπὶ
[13, 89]	γυναικῶν ἐν Τενέδῳ τῇ Τρωικῇ	νήσῳ.	~Οἶδα δὲ καὶ περὶ κάλλους
[13, 80]	λόγος, ἰδόντα ἐπὶ τῷ Κηφισῷ	νηχόμενον	ἐν ᾧ καὶ τελευτήσαντα αὐτὸν
[13, 85]	τὰ νῶτα ἔφερεν ἐπὶ πλεῖστον	νηχόμενος	καὶ πάλιν ἀποκαθίστα εἰς τὴν
[13, 85]	ἐλέφαντι συνετρέφετο θήλεια ἐλέφας, ἥν	Νίκαιαν	ἐκάλουν ᾧ τελευτῶσα ἡ τοῦ
[13, 61]	Λακαίνης, ὥς φησι Νικίας ὁ	Νικαιεὺς	ἐν ταῖς τῶν φιλοσόφων Διαδοχαῖς.
[13, 57]	ἢ τὸν τῶν γυναικῶν κατάλογον	Νικαινέτου	τοῦ Σαμίου ἢ Ἀβδηρίτου, μικρὸν
[13, 85]	τοῦ Βιθυνῶν βασιλέως, ὡς ἱστορεῖ	Νίκανδρος	ἐν ἕκτῳ Περιπετειῶν. Εν Αἰγιῳ
[13, 25]	οἰκημάτων γύναια πριάμενος, καθὰ καὶ	Νίκανδρος	ὁ Κολοφώνιος ἱστορεῖ ἐν τρίτῳ
[13, 65]	Δίυλλος· ἐκαλεῖτο δἐ καὶ Χαριτοβλέφαρος.	Νικαρέτη	δὲ ἡ ἑταίρα ἐρωμένη ἦν
[13, 70]	φησι Νύμφις ἐν Περίπλῳ Ασίας.	Νικαρέτη	δἐ ἡ Μεγαρὶς οὐκ ἀγεννὴς
[13, 14]	δὲ πτέρυγας ἃς εἶχε τῇ	Νίκῃ	φορεῖν ἔδοσαν, περιφανὲς σκῦλον ἀπὸ
[13, 64]	ἦν· ἥτις ὑπὸ Γαλατῶν Σελεύκου	νικηθέντος	καὶ μόλις ἐκ τῆς φυγῆς
[13, 12]	κειμένης τῆς σωτηρίας τε καὶ	νίκης.	Καὶ Κρῆτες δ' ἐν ταῖς
[13, 90]	τοῦ κάλλους ἀγῶνα ἐπιτελέσαι καὶ	νικῆσαι	πρῶτον αὐτοῦ τὴν γυναῖκα Ηροδίκην.
[13, 90]	Λευκρικὸς τῇ Αθηνᾷ, τὸν δὲ	νικήσαντα	ταινιούμενον ὑπὸ τῶν φίλων καὶ
[13, 90]	μετὰ σπουδῆς λαμβάνειν τε τοὺ	νικήσαντας	ἇθλα ὅπλα ἅπερ ἀνατίθεσθαί φησιν
[13, 33]	ἀπάξειν ἑταίρας εὔξατο τῇ θεῷ	νικήσας.	Πίνδαρός τε τὸ μὲν πρῶτον
[13, 5]	ὧν ἥ μὲν ἦν Φεραία	Νικησίπολις,	ἥτις αὐτῷ ἐγέννησε Θετταλονίκην, δὲ
[13, 90]	ποτε διατεθέντα περὶ οὗ ἱστορῶν	Νικίας	ἐν τοῖς Αρκαδικοῖς διαθεῖναί φησι
[13, 61]	υἱὸς Ολυμπίας Λακαίνης, ὥς φησι	Νικίας	ὁ Νικαιεὺς ἐν ταῖς τῶν
[13, 63]	καὶ δι' αὐτὸν παροινήσας εἰς	Νικόδημον	ἐξέκοψεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς. Παραδέδοται
[13, 64]	εἶχε τῆς βασιλείας, ὥς φησιν	Νικόλαος	ὁ Δαμασκηνός. Πτολεμαῖός τε ὁ
[13, 56]	ἐξ Ἑρπυλλίδος τῆς ἑταίρας ἐπαιδοποίησε	Νικόμαχον	καὶ συνῆν ταύτῃ μέχρι θανάτου,
[13, 85]	ὁ δὲ Σεκοῦνδος ἦν οἰκέτης	Νικομήσους	τοῦ Βιθυνῶν βασιλέως, ὡς ἱστορεῖ
[13, 50]	δὲ ἐν τῷ περὶ Ἑταιρῶν	Νικοστρατίδα	φησὶν Αφύην κληθῆναι διὰ τὴν
[13, 52]	ὄψιν καὶ Ὤκιμον καὶ Μετάνειρα	Νικόστρατος	δὲ ὁ τῆς μέσης κωμῳδίας
[13, 51]	ὅτι αὐτὴν ἀναλαβὼν ὁ ἰατρὸς	Νικόστρατος	{καὶ} ἀποθντήσκων κατέλιπεν αὐτῇ πολὺν
[13, 21]	Αριστείδην καὶ Παυσίαν ἔτι τε	Νικοφάνη	τοὺς ζωγράφους. Μνημονεύει δὲ αὐτῶν
[13, 47]	Γνάθαινα, Ὃς οὐδὲ καλούμενος ἐρχῃ;	Νικὼ	δὲ ἡ Αἰξ έπικαλουμένη, φησὶν
[13, 45]	Σοφοκλέους Δημοφῶν ἐρώμενος τὴν Αἶγα	Νικὼ	πρεσβυτέραν οὖσαν ποτὲ νέος ὢν
[13, 45]	οὐ βινητιάσω, καὶ τοσοῦτον λήψομαι.	Νικὼ	τὴν Αἶγα, Πύθωνός τινος αὐτήν
[13, 28]	ἀείσω. Καὶ ἔτι· Λατὼ καὶ	Νιόβα	μάλα μὲν φίλαι ἦσαν ἑταῖραι.
[13, 75]	Πάτροκλον, ὃ δ' ἐν τῇ	Νιόβῃ	τὸν τῶν παίδων· Διὸ καὶ
[13, 33]	πολλάκι ματέρ' Ερώτων οὐράνιαι πτάμεναι	νοήμα	ποττὰν Αφροδίταν· ὑμῖν ἄνωθεν ἀπαγορίας
[13, 5]	μέντοι γνήσιοι, ἔφη, καὶ οὐ	νόθοι	βασιλεῖς γεννηθήσονται. Καὶ ὁ Αλέξανδρος
[13, 38]	ἂν μὴ ἐξ ἀστῆς γένηται	νόθον	εἶναι, αὐτὸς ἀπεδείχθη ὑπὸ Καλλιάδου
[13, 4]	τὰς Κερκύονος καὶ Σίνιδος θυγατέρας,	νοίμίμως	δ' αὐτὸν γῆμαι Μελίβοιαν τὴν
[13, 43]	αἰτεῖς, ὅτε τἀς ὗς ἐπὶ	νομὴν	καιρός ἐστιν ἐξάγειν; ~Καὶ Γναθαινίου
[13, 30]	τε χεῖρα προσβάλῃ βορᾷ, διδόναι	νόμιζ'	αὐτὸν σὺ τῆς νυκτὸς λόγον.
[13, 95]	μᾶλλον ἃ ἂν δανείσηται αὐτοῦ	νομίζει	εἶναι ἢ ἂ ὁ πατὴρ
[13, 26]	πεινῶντες κακῶς· κἄπειτα τοῦτ' εἶναι	νομίζεται	τέρας. Καὶ Λαὶς οὖν> ὀρθῶς
[13, 26]	τέρας. Καὶ Λαὶς οὖν> ὀρθῶς	νομίζοιτ'	ἂν τέρας. Αὕτη γὰρ ὁπότ'
[13, 17]	τὴν μορφὴν καὶ καλὸν εἶναι	νομιζόμενόν	φησιν· Στᾶθι κἄντα, φίλος, καὶ
[13, 94]	τολμῆσαι οὕτως αἰσχρὰν δίκην δικάσασθαι,	νομίζω	δ' οὐκ ἂν ῥᾳδίως αὐτὸν
[13, 32]	μοι τὴν αὐτόθι σοφιστείαν ὠνείδισας.	Νόμιμόν	ἐστιν ἀρχαῖον ἐν Κορίνθῳ ὡς
[13, 65]	αὐλῇ Ελευσῖνι προσαγούσῃ ἱερεῖον θύσειεν,	νομίμου	ὄντος ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ
[13, 33]	ἑταίρας. ~Υπάρχοντος οὖν τοῦ τοιούτου	νομίμου	περὶ τὴν θὲον Ξενοφῶν ὁ
[13, 4]	ἐξ ἁρπαγῆς, ἄλλας δ' ἐκ	νομίμων	γάμων ἐξ ἁρπαγῆς μὲν Ελένην,
[13, 2]	Διὸ καὶ ἔδοξέ τισιν διφυὴς	νομισθῆναι,	οὐκ εἰδότων τῶν πρότερον διὰ
[13, 92]	οἱ θεοὶ Δημητρίῳ καὶ τοῖς	νομοθέταις,	διότι τοὺς τὰς τῶν λόγων,
[13, 79]	ἐστὶν ὁμιλεῖν. Καὶ γὰρ ὁ	νομοθέτης	Σόλων ἔφη Μηρῶν ἱμειρων καὶ
[13, 94]	μύρων ἀποδοκιμάσαντος, Σόλωνος δὲ τοῦ	νομοθέτου	οὐδ' ἐπιτρέποντος ἀνδρὶ τοιαύτης προίστασθαι
[13, 2]	Επμιππον ἔφη ἐν τοῖς περὶ	Νομοθετῶν	ἱστορεῖν ὅτι ἐν Λακεδαίμονι εἰς
[13, 26]	αὐλητρίδας πάσας Απόλλωνος νόμον, Διὸς	νόμον·	αὖται δὲ μόνον αὐλοῦσιν Ιέρακος
[13, 26]	αὐλούσας ἰδεῖν αὐλητρίδας πάσας Απόλλωνος	νόμον,	Διὸς νόμον· αὖται δὲ μόνον
[13, 38]	δ' ὁ ῥήτωρ ὁ τὸν	νόμον	εἰσενεγκὼν ἐπ' Εὐκλείδου ἄρχοντος, ὃς
[13, 26]	αὖται δὲ μόνον αὐλοῦσιν Ιέρακος	νόμον,	Επικράτης φησὶν ἐν Αντιλαίδι, ἐν
[13, 48]	οὐκ ἀνάστειος ἀποφθέγξασθαι· ἥτις καὶ	νόμον	συσσιτικὸν συνέγραφεν, καθ' ὃν δεῖ
[13, 79]	γάμων ταῖς παρθένοις ὡς παιδικοῖς	νόμος	ἐστὶν ὁμιλεῖν. Καὶ γὰρ ὁ
[13, 48]	αὐτοῦ τήνδε παρέθετο· Ὁδε ὁ	νόμος	ἴσος ἐγράφη καὶ ὅμοιος, στίχων
[13, 33]	ταύταις δὲ κωμάζειν ἔθος ἐστὶν	νόμος	τε τὰς ἑταίρας ἐνθάδε μεθύειν>
[13, 18]	δ' εὑρηκέναι. Εν Ρόδῳ δὲ	νόμου	ὄντος μὴ ξύρεσθαι οὐδ' ὁ
[13, 7]	καὶ μάλ' εἰκότως. Ἣ μὲν	νόμῳ	γὰρ καταφρονοῦσ' ἔνδον μένει, ἣ
[13, 71]	κρυφίων ἐξεφόρει λογίων, Ράριον ὀργειῶνι	νόμῳ	διαποιπνύουσα Δήμητρα γνωστὴ δ' ἐστὶ
[13, 48]	ἐν τῷ τρίτῳ πίνακι τῶν	Νόμων	καὶ ἀρχὴν αὐτοῦ τήνδε παρέθετο·
[13, 24]	Κύπρι, βινεῖν δύνανται, τῶν Δρακοντείων	νόμων	ὁπόταν ἀναμνησθῶσι προσκινούμενοι; ~Καὶ Φιλήμων
[13, 91]	Ηράκλειτος ο θεῖός φησι Πουλυμαθίη	νόον	{ἔχειν} οὐ διδάσκει. Καὶ ὁ
[13, 13]	ῥᾀδιος ἀπαλλαγῆναι τῷ φέροντι τὴν	νόσον,	βαρὺς δὲ κομιδῇ. Πῶς ἂν
[13, 89]	ὡς Κλείδημος ἱστορεῖ ἐν η'	Νόστων.	Εξέδωκεν δἐ καὶ Ιππάρχῳ τῷ
[13, 69]	διαβάλλει ὡς πολλὰ τοῦ Χαράξου	νοσφισαμένην.	Ηρόδοτος δ' αὐτήν Ροδῶπιν καλεῖ,
[13, 24]	καὶ μὴ λαθραίαν Κύπριν αἰσχίστην	νόσων	πασῶν, διώκειν, ὕβρεος οὐ πόθου
[13, 73]	ὅτε ξηρὸν πέδον ἄκαρπον αὐχμῳ	νοτίδος	ἐνδεῶς ἔχῃ. Ερᾷ δ' ὁ
[13, 73]	δένδρων τις ὥρα δ' ἐκ	νοτίζοντος	γάμου τέλειος ἐστί. Τῶν δ'
[13, 64]	οὐδὲν τῶν προγεγενημένων φιλανθρώπων ἐπὶ	νοῦν	βαλομένη. Τὴν δὲ Δανάην φασίν,
[13, 14]	Τίς φησὶ τοὺς ἐρῶντας οὐχὶ	νοῦν	ἔχειν; ἦ πού τίς ἐστι
[13, 8]	ἢ Αὐλητρίδι οὐ γαμεῖς, ἂν	νοῦν	ἔχῃς, τοῦτον καταλείπων τὸν βίον.
[13, 14]	κιθαριστρίας ἐρῶν, παιδὸς κόρης, οὐ	νοῦν	ἔχω πρὸς τῶν θεῶν; κάλλει
[13, 73]	τὴν χρυσῆν, τὰ Εὐριπίδου ἐπὶ	νοῦν	λαμβάνων λέγω Τὴν Αφροδίτην οὐχ
[13, 15]	ἐπὶ σὲ μεταφέρειν· ἦ ῥά	νύ	τοι μεγάλων Δώρων ἐπεμαίετο θυμός.
[13, 44]	καὶ πέποιθα τοῦθ' ὅτι εἰς	νύκτ'	ἀποδώσεις τῳ θυγατρίῳ μου διπλοῦν.
[13, 27]	κορίσκης ἢ μετὰ χαμαιτύπης τὴν	νὺκτα	κοιμᾶσθαι. Βαβαί, ἡ στιφρότης, τὸ
[13, 71]	γυναῖκας ὑπὸ σκολιοῖο τυπέντα τόξου	νυκτερινὰς	οὐκ ἀποθέσθ' ὀδύνας ἀλλὰ Μακηδονίης
[13, 8]	ἐν Σεμέλῃ, ἧς ἀρχή ὦ	νύκτες,	φησίν ὦ Ζεῦ, τί χρὴ
[13, 63]	μελετηθέντα ἐκείνῳ μία γυνὴ μιᾷ	νυκτὶ	συνέχεεν. Αναλαβεῖν γοῦν καὶ εἰς
[13, 42]	γὰρ αἰσθέσθαι θ' ἅμα Ολυμπιονικῶν	νυκτὸς	ἀθλητῶν δυεῖν πληγὴν παρὰ πληγὴν>
[13, 9]	τὸ πεῖσμ' ἀπορρήξασα δὲ> ἐκ	νυκτὸς	ἕτερον λιμέν' ἔχουσ' ἐξευρέθη. ~Οὐδένα
[13, 64]	παρῃτήσατο εἰς σκέψιν καὶ συγχωρησάσης	νυκτὸς	ἔφυγεν εἰς Εφεσον. Μαθοῦσα δὲ
[13, 44]	ἐπυνθάνετο μίσθωμα πράσσεται πόσον τῆς	νυκτός.	Η Γνάθαινα δ' εἰς τὴν
[13, 30]	διδόναι νόμιζ' αὐτὸν σὺ τῆς	νυκτὸς	λόγον. Τὰ αὐτὰ εἴρηκεν καὶ
[13, 35]	μετὰ μόνου τοῦ ἁρματηλάτου καὶ	νυκτὸς	ὁρμήσας ἐπὶ τοῦ ἅρματος διῆλθεν
[13, 9]	ἀπορρήξασα δὲ δεσμὰ πολλάκις ἐκ	νυκτῶν	ἄλλον ἔχει λιμένα. Καὶ Θεόφιλος
[13, 24]	φησίν· Οστις λέχη γὰρ σκότια	νυμφεύει	λάθρᾳ, πῶς οὐχὶ πάντων ἐστὶν
[13, 36]	ᾦ δὲ δοίη, τοῦτον εῖναι	νυμφίον.	Η δὲ παῖς εἰσελθοῦσα δίδωσι
[13, 70]	ἐρασθεῖσα περιβόητος ἦν, ὥς φησι	Νύμφις	ἐν Περίπλῳ Ασίας. Νικαρέτη δἐ
[13, 89]	ὡς καὶ Θεόφραστος εἴρηκεν. Καὶ	Νυμφόδωρος	δ' ἐν τῷ τῆς Ασίας
[13, 55]	ἄτοπόν ἐστιν ᾖ πολλοὶ κέχρηνται.	Νυμφόδωρος	δ' ὁ Συρακόσιος ἐν τῷ
[13, 43]	Τάλαν, ἔπειτα τὴν πυγήν με	νῦν	αἰτεῖς, ὅτε τἀς ὗς ἐπὶ
[13, 41]	τις εὐλόγως θ' ἅμα τῶν	νῦν	ἀκροατῶν, εἴ τις Αττικὴ γυνὴ
[13, 8]	κύβος. (Α) Πέραινε, σωθείης δέ	νῦν	ἀληθινὸν εἰς πέλαγος αὑτὸν ἐμβαλεῖς
[13, 76]	τοῦτον φιλόσοφον Ἡνίκ' ἐχρῆν δύνειν,	νῦν	ἄρχεται ἡδύνεσθαι. Μνησθεὶς δὲ καὶ
[13, 6]	αὖ συνόντες οὐχ Υδρᾳ σύνεισι	νῦν	Γραῦς μὲν αὐτή, παραπέφυκε δ'
[13, 18]	ζητεῖν τί ἐστιν ὁ ἱππόπορνος,	νῦν	δ' εὑρηκέναι. Εν Ρόδῳ δὲ
[13, 28]	ὀρχηστρίδας εἶπον ἑταίρας ὡραίας πρότερον,	νῦν	δ' οὐχ ὑμῖν ἀγορεύω ἄρτι
[13, 68]	δοῦλον ἐκτῆσθαι βίον, ἰκανὸν ἐδείπνουν	νῦν	δὲ τὸν χέδροπα μόνον καὶ
[13, 32]	τῇ θεῷ τὸν ἔτι καὶ	νῦν	διαμένοντα καὶ τὰς ἑταίρας ἰδίᾳ
[13, 34]	ἐπιφάνειαν οἴκημά τι λέγεται καὶ	νῦν	ἐγγυτάτω τῆς Κολώνης. Ινα τὸ
[13, 42]	μετὰ μικρὸν λέγει Αγαμέμνονος παῖ,	νῦν	ἐκεῖν' ἔξεστί σοι. Εἶναι δοκῶν
[13, 1]	καταρχὴν ποιησόμεθα εἰ δ' ἄγε	νῦν,	Ερατώ, πάρ θ' ἵστατο καί
[13, 28]	ἑταίρας, ὡς ἡ Σαπφώ· Τὰδε	νῦν	ἑταίραις ταῖς ἐμαῖσι τερπνὰ καλῶς
[13, 31]	πάντας ἔχωσε μὲν {Λυδίας} τὸ	νῦν	ἔτι καλούμενον τῆς Εταίρας μνῆμα,
[13, 22]	συνέλεγεν οὔπω τ' εἶχεν ὅσαπερ	νῦν	ἔχει, πάμπολλ' ἀναλίσκων ἐφ' ἑκάστῳ
[13, 57]	καὶ ἄλλα μαρτύρια ἐνατίθεμαι τὰ	νῦν,	ἕως ἂν ἀπομνημονεύσω τὸν {περὶ}
[13, 28]	αἱ ἐλεύθεραι γυναῖκες ἔτι καὶ	νῦν	καὶ αἱ παρθένοι τὰς συνήθεις
[13, 5]	τοῖς γάμοις ὁ μὲν Ατταλος	νῦν	μέντοι γνήσιοι, ἔφη, καὶ οὐ
[13, 90]	Ηροδίκην. Επιτελεῖται δὲ καὶ μέχρι	νῦν	ὁ ἀγὼν οὗτος, καὶ αἱ
[13, 20]	τοὺς καλλίστους βασιλέας, ὡς μέχρι	νῦν	οἱ Αθάνατοι καλούμενοι Αἰθίοπες, ὥς
[13, 67]	τῆς τῶν Ελλήνων ἐλευθερίας οὐδέπω	νῦν	οὔτε ἐκεῖνος οὔτ' ἄλλος οὐδεὶς
[13, 29]	ἑταίρα τοὔνομα προσηγορεύθη. Καὶ σὺ	νῦν	οὐχ ὡς λέγεις πόρνης, ἑταίρας
[13, 35]	συνδείπνων· Ημεῖς, ὦ θύγατερ Οδάτι,	νῦν	ποιούμεθα τοὺς σοὺς γάμους. Περιβλέψασα
[13, 36]	Μασσιλίᾳ ἀπὸ τῆς ἀνθρώπου μέχρι	νῦν	Πρωτιάδαι καλούμενον· Πρῶτις γὰρ ἐγένετο
[13, 6]	κακό. Η δἐ Νάννιον τί	νυνὶ	διαφέρειν Σκύλλης δοκεῖ Οὐ δύ'
[13, 55]	παῖδες αὗται καὶ τίνες; Β.	Νυνὶ	μὲν ἥκουσιν Μεγαρόθεν, εἰσὶ δὲ
[13, 40]	δὲ τοῦ νεωτέρου Μύσταν καὶ	Νῦσαν.	Ηρακλείδης δὲ ὁ Λέμβος ἐν
[13, 89]	ὀφθαλμοῖς γαμεῖς καὶ οὐ τῷ	νῷ.	Καὶ τὴν καταγαγοῦσαν δὲ Πεισίστρατον
[13, 74]	κυλίκεσσι παῖς διαπομπεύῃ, προπόσεις ἐπιδέξια	νωμῶν,	παννυχίδας θ' ἱερὰς θήλεις χοροὶ
[13, 85]	ἀπήντα καὶ ἀναλαμβάνων ἐπὶ τὰ	νῶτα	ἔφερεν ἐπὶ πλεῖστον νηχόμενος καὶ
[13, 43]	δ' αὐτόν, ὡς ἀνώμαλον τὸ	νῶτον	εἶχε παντελῶς, Τάλαν, τάλαν ἄνερ,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/09/2005