HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Athénée de Naucratis, les Deipnosophistes (ou Le Banquet des sages), livre XIII

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ζ = 42 formes différentes pour 63 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

>
Livre, Chap.

[13, 59]   τοὺς δικαστὰς τὴν ὑποφῆτιν καὶ ζάκορον Αφροδίτης ἐλέῳ χαρισαμένους μὴ ἀποκτεῖναι.

[13, 35]   οὕτως· Υστάσπῃ νεώτερος ἦν ἀδελφὸς Ζαριάδρη, περὶ ὧν λέγουσιν οἱ ἐπιχώριοι

[13, 35]   κατὰ τὸν ὕπνον ἰδοῦσα τὸν Ζαριάδρην ἐρασθείη, τὸ δ' αὐτὸ τοῦτο

[13, 35]   πάντας ἀπῄει δακρύουσα, ποθοῦσα τὸν Ζαριάδρην ἰδεῖν· ἐπεστάλκει γὰρ αὐτῷ ὅτι

[13, 35]   τὴν Ασίαν γυναικῶν, καὶ ὁ Ζαριάδρης δὲ ἦν καλός. Πέμποντος οὖν

[13, 35]   δή σοι καθάπερ ἠξίωσας, ἐγὼ Ζαριάδρης. Ἣ δὲ κατανοήσασα ξένον ἄνδρα

[13, 35]   τῆς ὑποκάτω χώρας, ὁ δὲ Ζαριάδρης τῆς ὑπεράνω Κασπίων πυλῶν μέχρι

[13, 35]   ἦν καλός. Πέμποντος οὖν τοῦ Ζαριάδρου πρὸς τὸν Ομάστην καὶ φιλοτιμουμένου

[13, 7]   Φιλέταιρος Κορινθιαστῇ· ὡς τακερόν, ὦ Ζεῦ, καὶ μαλακὸν τὸ βλέμμ' ἔχει.

[13, 8]   περυσμένος. Καὶ προελθών φησιν ὦ Ζεῦ πολυτίμητ' εἶτ' ἐγὼ κακῶς ποτε

[13, 25]   ἰδεῖν πρῶτον, μόνον δημοτικόν, ὦ Ζεῦ, πρᾶγμα καὶ ὶσωτήριον, (καί μοι

[13, 8]   ἀρχή ὦ νύκτες, φησίν ὦ Ζεῦ, τί χρὴ γυναῖκας ἐξειπεῖν κακόν

[13, 50]   Ἄγων Γλυκέραν τε τὴν Θαλασσίδος, ζεῦγος ἔχων. Ἄδηλον εἰ αὕτη ἐστὶν

[13, 37]   ὥς φησι Ιδομενεύς, οὐχ ἅρμα ζευξάμενος ἑταιρῶν πληθούσης ἀγορᾶς εἰσήλασεν εἰς

[13, 71]   Βάκχον καὶ τὸν Ερωτα Θεωρίδος Ζεὺς ἔπορεν Σοφοκλεῖ. Φημὶ δὲ καὶ

[13, 73]   τρέφουσ' ἃμα, δι' ὧν βρότειον ζῇ τε καὶ θάλλει γένος. Καὶ

[13, 48]   καὶ τὴν θυγατέρα εἰσιέναι, κατὰ ζῆλον τῶν τὰ τοιαῦτα συυταξαμένων φιλοσόφων.

[13, 35]   οἰκοῦσι βαρβάροις καὶ περισσῶς ἐστι ζηλωτὸς, καὶ τὸν μῦθον τοῦτον ζωγραφοῦσιν

[13, 18]   πάντας ξύρεσθαι. Εν Βυζαντίῳ δὲ ζημίας ἐπικειμένης τῷ ἔχοντι {κουρεῖ} ξυρὸν

[13, 20]   ὡς ἀπέκλινεν ἐπὶ τὴν πλουσίαν, ζημιῶσαι τοὺς ἐφόρους αὐτον, ἐπιλέγοντας ὅτι

[13, 46]   κακῶς πάσχουσιν {ἢ} μετὰ φιλοσόφου ζῆν ἢ ἑταίρας. Κατὰ γὰρ Αγάθωνα

[13, 14]   Τίς οὐχί φησι τοὺς ἐρῶντας ζῆν μόνους, οὓς> δεῖ γε πρῶτον

[13, 77]   ἔδωκε Φαίδραν, ὡς Ζῆνις ἢ Ζηνεύς φησιν ὁ Χῖος ἐν τῳ

[13, 77]   τούτῳ γυναῖκα ἔδωκε Φαίδραν, ὡς Ζῆνις ἢ Ζηνεύς φησιν ὁ Χῖος

[13, 37]   καλλίστην γενομένην εἶχε συστρατευομένην; ἣν Ζηνοφάνης φησὶ πρότερον Μιλτὼ καλουμένην Ασπασίαν

[13, 86]   τῷ περὶ Ζήνωνος γράφων ὧδε Ζήνων ὁ Κιτιεὺς Περσαίου παρὰ πότον

[13, 19]   Χρύσιππος. ~Ο δὲ σοφὸς ἐκεῖνος Ζήνων, ὥς φησιν Αντίγονος ὁ Καρύστιος,

[13, 80]   πότου καὶ ἀναπηδήσας πρὸς τὸν Ζήνωνα ἔπεισεν αὐτὸν συγκωμάσαι αὑτῷ πρὸς

[13, 12]   αἷς τιμῶσί σε. ~Ποντιανὸς δὲ Ζήνωνα ἔφη τὸν Κιτιέα ὑπολαμβάνειν τὸν

[13, 15]   τὸν ἀρχηγόν ὑμῶν τῆς σόφιας Ζήνωνα τὸν Φοίνικα, ὃς οὐδέποτε γυναικὶ

[13, 80]   Αντίγονος ὁ βασιλεὺς ἐπεκώμαζε τῷ Ζήνωνι. Καί ποτε καὶ μεθ' ἡμέραν

[13, 80]   Αντίγονος ὁ Καρύστιος ἐν τῷ Ζήνωνος Βίῳ γράφει οὕτως Αντίγονος ὁ

[13, 86]   ὁ Καρύστιος ἐν τῷ περὶ Ζήνωνος γράφων ὧδε Ζήνων ὁ Κιτιεὺς

[13, 92]   τὰ κατ' Επικούρου βιβλία ὑπὸ Ζήνωνος τοῦ Επικουρείου ἐξαιτηθεὶς ἀνῃρέθη, ὥς

[13, 93]   ἀσκεῖτε, κυνικὸν δὲ τῷ ὄντι ζῆτε καίτοι τοῦ ζῴου τούτου ἐν

[13, 93]   πολλῷ ὑστεροῦντες ἀργῶς καὶ ἀφυλάκτως ζῆτε. Λοιδόρου δὲ καὶ παμφάγου τοῦ

[13, 18]   ἀκολούθως ἠμφιεσμένον, πρότερον μὲν ἔφησε ζητεῖν τί ἐστιν ὁ ἱππόπορνος, νῦν

[13, 49]   Μικρὸς ὡς πολλῶν ἐτῶν» ἔφη. Ζητουμένου δὲ ἔν τινι συμποσίῳ διὰ

[13, 85]   αὐτὸν μισθόν. ~Καὶ ἄλογα δὲ ζῷα ἀνθρώπων ἠράσθη Σεκούνδου μέν τινος

[13, 13]   τοὺς γραφεῖς ἔχοντα πτέρυγας αὐτὸν ζωγραφεῖν. ~(Θεόφραστος δ' ἐν τῷ Ερωτικῷ

[13, 81]   μελαίνας, χεῖρον ἂν ἦν τὸ ζωγράφημα. Οὐδὲ ὁ φὰς ῥοδοδάκτυλον· εἰ

[13, 13]   καί μοι δοκοῦσιν ἀγνοεῖν οἱ ζωγράφοι τὸν Ερωτα, συντομώτατον δ' εἰπεῖν,

[13, 81]   Χρυσέας γὰρ εἰ ἐποίησεν ὁ ζωγράφος τὰς τοῦ θεοῦ κόμας καὶ

[13, 81]   τοῦ καλοῦ. Εἰ γὰρ ὁ ζωγράφος χρώματι πορφυρέῳ ἐναλείψειε τουδὶ τοῦ

[13, 21]   Παυσίαν ἔτι τε Νικοφάνη τοὺς ζωγράφους. Μνημονεύει δὲ αὐτῶν ὡς ταῦτα

[13, 23]   Τὰς ὀφρῦς πυρρὰς ἔχει τις· ζωγραφοῦσιν ἀσβόλῳ. Συμβέβηκ' εἶναι μέλαιναν· κατέπλασεν

[13, 35]   ζηλωτὸς, καὶ τὸν μῦθον τοῦτον ζωγραφοῦσιν ἐν τοῖς ἱεροῖς καὶ τοῖς

[13, 44]   δ' ἄφνω καιρίμην πληγεὶς Παπαῖ, ζωγρεῖς, γύναι, φήσ' ἕνεκα τοῦ στρατιωτικοῦ·

[13, 7]   καὶ τὴν τρυφήν γυναιξὶ δοῦλοι ζῶμεν ἀντ' ἐλευθέρων. Επειτ' ἔχειν προῖκ'

[13, 49]   Καὶ ὃς Παιδὸς ὄντος μου ζωμὸς κατεχύθη. Ἣ δὲ Δηλαδή μόσχειος.

[13, 8]   λέγεις ἀληθινῶς γεγάμηκεν, ὃν ἐγὼ ζῶντα περιπατοῦντά τε> κατέλιπον Μένανδρος δ'

[13, 19]   ταῖς τῆς φιλαργυρίας θύραις ῥυπαρῶς ζῶντες καὶ τριβωνάρια περιβαλλόμενοι μικρὰ καὶ

[13, 85]   δὲ ἐστι καὶ συνετώτατον τὸ ζῷον ὁ δελφὶς χάριν τε ἀποδιδόναι

[13, 51]   οὐδ' εἰς ἀκρόπολιν ἄνεισι τὸ ζῷον οὐδ' ὅλως Αθηνᾷ θύεται διὰ

[13, 51]   ἐν Ποιμέσιν ὅτι θαλλοφαγεῖ τὸ ζῷόν φησιν οὕτως· Ἑωθινὸς γάρ, πρίν

[13, 85]   τῆς εἰκοστῆς ὅσην ἐλέφας τὸ ζῷον φιλοστοργίαν ἔσχεν εἰς παιδίον γράφει

[13, 54]   ὁ Τίμων φησὶν Γραμμοδιδασκαλίδην, ἀναγωγότατον ζωόντων. Οὗτος οὖν ὁ Ἐπίκουρος οὐ

[13, 53]   ὁ Τίμων φησὶν Γραμμοδιδασκαλίδην, ἀναγωγότατον ζωόντων. Οὗτος οὖν ὁ Ἐπίκουρος οὐ

[13, 93]   Λοιδόρου δὲ καὶ παμφάγου τοῦ ζῴου πεφυκότος. Ετι δὲ ταλαιπώρου καὶ

[13, 84]   ἐν Σάμῳ μὲν τοῦ λιθίνου ζῴου ποτὲ ἄνθρωπος ἠράσθη τις εἶ

[13, 93]   τῷ ὄντι ζῆτε καίτοι τοῦ ζῴου τούτου ἐν τέτταρσι τὴν φύσιν

[13, 87]   ἔλυσε γυμνὴ δ' αἰθέρος θεάμασιν ζῶσαν γραφὴν ἔφαινε χρῶμα δ' ὄμμασι

[13, 31]   Λυδῶν βασιλεὺς οὐ μόνον περὶ ζῶσαν τὴν ἐρωμὲνην περιβόητος γέγονεν, ἐγχειρίσας

Livre, Chap.
[13, 59]	τοὺς δικαστὰς τὴν ὑποφῆτιν καὶ	ζάκορον	Αφροδίτης ἐλέῳ χαρισαμένους μὴ ἀποκτεῖναι.
[13, 35]	οὕτως· Υστάσπῃ νεώτερος ἦν ἀδελφὸς	Ζαριάδρη,	περὶ ὧν λέγουσιν οἱ ἐπιχώριοι
[13, 35]	κατὰ τὸν ὕπνον ἰδοῦσα τὸν	Ζαριάδρην	ἐρασθείη, τὸ δ' αὐτὸ τοῦτο
[13, 35]	πάντας ἀπῄει δακρύουσα, ποθοῦσα τὸν	Ζαριάδρην	ἰδεῖν· ἐπεστάλκει γὰρ αὐτῷ ὅτι
[13, 35]	τὴν Ασίαν γυναικῶν, καὶ ὁ	Ζαριάδρης	δὲ ἦν καλός. Πέμποντος οὖν
[13, 35]	δή σοι καθάπερ ἠξίωσας, ἐγὼ	Ζαριάδρης.	Ἣ δὲ κατανοήσασα ξένον ἄνδρα
[13, 35]	τῆς ὑποκάτω χώρας, ὁ δὲ	Ζαριάδρης	τῆς ὑπεράνω Κασπίων πυλῶν μέχρι
[13, 35]	ἦν καλός. Πέμποντος οὖν τοῦ	Ζαριάδρου	πρὸς τὸν Ομάστην καὶ φιλοτιμουμένου
[13, 7]	Φιλέταιρος Κορινθιαστῇ· ὡς τακερόν, ὦ	Ζεῦ,	καὶ μαλακὸν τὸ βλέμμ' ἔχει.
[13, 8]	περυσμένος. Καὶ προελθών φησιν ὦ	Ζεῦ	πολυτίμητ' εἶτ' ἐγὼ κακῶς ποτε
[13, 25]	ἰδεῖν πρῶτον, μόνον δημοτικόν, ὦ	Ζεῦ,	πρᾶγμα καὶ ὶσωτήριον, (καί μοι
[13, 8]	ἀρχή ὦ νύκτες, φησίν ὦ	Ζεῦ,	τί χρὴ γυναῖκας ἐξειπεῖν κακόν
[13, 50]	Ἄγων Γλυκέραν τε τὴν Θαλασσίδος,	ζεῦγος	ἔχων. Ἄδηλον εἰ αὕτη ἐστὶν
[13, 37]	ὥς φησι Ιδομενεύς, οὐχ ἅρμα	ζευξάμενος	ἑταιρῶν πληθούσης ἀγορᾶς εἰσήλασεν εἰς
[13, 71]	Βάκχον καὶ τὸν Ερωτα Θεωρίδος	Ζεὺς	ἔπορεν Σοφοκλεῖ. Φημὶ δὲ καὶ
[13, 73]	τρέφουσ' ἃμα, δι' ὧν βρότειον	ζῇ	τε καὶ θάλλει γένος. Καὶ
[13, 48]	καὶ τὴν θυγατέρα εἰσιέναι, κατὰ	ζῆλον	τῶν τὰ τοιαῦτα συυταξαμένων φιλοσόφων.
[13, 35]	οἰκοῦσι βαρβάροις καὶ περισσῶς ἐστι	ζηλωτὸς,	καὶ τὸν μῦθον τοῦτον ζωγραφοῦσιν
[13, 18]	πάντας ξύρεσθαι. Εν Βυζαντίῳ δὲ	ζημίας	ἐπικειμένης τῷ ἔχοντι {κουρεῖ} ξυρὸν
[13, 20]	ὡς ἀπέκλινεν ἐπὶ τὴν πλουσίαν,	ζημιῶσαι	τοὺς ἐφόρους αὐτον, ἐπιλέγοντας ὅτι
[13, 46]	κακῶς πάσχουσιν {ἢ} μετὰ φιλοσόφου	ζῆν	ἢ ἑταίρας. Κατὰ γὰρ Αγάθωνα
[13, 14]	Τίς οὐχί φησι τοὺς ἐρῶντας	ζῆν	μόνους, οὓς> δεῖ γε πρῶτον
[13, 77]	ἔδωκε Φαίδραν, ὡς Ζῆνις ἢ	Ζηνεύς	φησιν ὁ Χῖος ἐν τῳ
[13, 77]	τούτῳ γυναῖκα ἔδωκε Φαίδραν, ὡς	Ζῆνις	ἢ Ζηνεύς φησιν ὁ Χῖος
[13, 37]	καλλίστην γενομένην εἶχε συστρατευομένην; ἣν	Ζηνοφάνης	φησὶ πρότερον Μιλτὼ καλουμένην Ασπασίαν
[13, 86]	τῷ περὶ Ζήνωνος γράφων ὧδε	Ζήνων	ὁ Κιτιεὺς Περσαίου παρὰ πότον
[13, 19]	Χρύσιππος. ~Ο δὲ σοφὸς ἐκεῖνος	Ζήνων,	ὥς φησιν Αντίγονος ὁ Καρύστιος,
[13, 80]	πότου καὶ ἀναπηδήσας πρὸς τὸν	Ζήνωνα	ἔπεισεν αὐτὸν συγκωμάσαι αὑτῷ πρὸς
[13, 12]	αἷς τιμῶσί σε. ~Ποντιανὸς δὲ	Ζήνωνα	ἔφη τὸν Κιτιέα ὑπολαμβάνειν τὸν
[13, 15]	τὸν ἀρχηγόν ὑμῶν τῆς σόφιας	Ζήνωνα	τὸν Φοίνικα, ὃς οὐδέποτε γυναικὶ
[13, 80]	Αντίγονος ὁ βασιλεὺς ἐπεκώμαζε τῷ	Ζήνωνι.	Καί ποτε καὶ μεθ' ἡμέραν
[13, 80]	Αντίγονος ὁ Καρύστιος ἐν τῷ	Ζήνωνος	Βίῳ γράφει οὕτως Αντίγονος ὁ
[13, 86]	ὁ Καρύστιος ἐν τῷ περὶ	Ζήνωνος	γράφων ὧδε Ζήνων ὁ Κιτιεὺς
[13, 92]	τὰ κατ' Επικούρου βιβλία ὑπὸ	Ζήνωνος	τοῦ Επικουρείου ἐξαιτηθεὶς ἀνῃρέθη, ὥς
[13, 93]	ἀσκεῖτε, κυνικὸν δὲ τῷ ὄντι	ζῆτε	καίτοι τοῦ ζῴου τούτου ἐν
[13, 93]	πολλῷ ὑστεροῦντες ἀργῶς καὶ ἀφυλάκτως	ζῆτε.	Λοιδόρου δὲ καὶ παμφάγου τοῦ
[13, 18]	ἀκολούθως ἠμφιεσμένον, πρότερον μὲν ἔφησε	ζητεῖν	τί ἐστιν ὁ ἱππόπορνος, νῦν
[13, 49]	Μικρὸς ὡς πολλῶν ἐτῶν» ἔφη.	Ζητουμένου	δὲ ἔν τινι συμποσίῳ διὰ
[13, 85]	αὐτὸν μισθόν. ~Καὶ ἄλογα δὲ	ζῷα	ἀνθρώπων ἠράσθη Σεκούνδου μέν τινος
[13, 13]	τοὺς γραφεῖς ἔχοντα πτέρυγας αὐτὸν	ζωγραφεῖν.	~(Θεόφραστος δ' ἐν τῷ Ερωτικῷ
[13, 81]	μελαίνας, χεῖρον ἂν ἦν τὸ	ζωγράφημα.	Οὐδὲ ὁ φὰς ῥοδοδάκτυλον· εἰ
[13, 13]	καί μοι δοκοῦσιν ἀγνοεῖν οἱ	ζωγράφοι	τὸν Ερωτα, συντομώτατον δ' εἰπεῖν,
[13, 81]	Χρυσέας γὰρ εἰ ἐποίησεν ὁ	ζωγράφος	τὰς τοῦ θεοῦ κόμας καὶ
[13, 81]	τοῦ καλοῦ. Εἰ γὰρ ὁ	ζωγράφος	χρώματι πορφυρέῳ ἐναλείψειε τουδὶ τοῦ
[13, 21]	Παυσίαν ἔτι τε Νικοφάνη τοὺς	ζωγράφους.	Μνημονεύει δὲ αὐτῶν ὡς ταῦτα
[13, 23]	Τὰς ὀφρῦς πυρρὰς ἔχει τις·	ζωγραφοῦσιν	ἀσβόλῳ. Συμβέβηκ' εἶναι μέλαιναν· κατέπλασεν
[13, 35]	ζηλωτὸς, καὶ τὸν μῦθον τοῦτον	ζωγραφοῦσιν	ἐν τοῖς ἱεροῖς καὶ τοῖς
[13, 44]	δ' ἄφνω καιρίμην πληγεὶς Παπαῖ,	ζωγρεῖς,	γύναι, φήσ' ἕνεκα τοῦ στρατιωτικοῦ·
[13, 7]	καὶ τὴν τρυφήν γυναιξὶ δοῦλοι	ζῶμεν	ἀντ' ἐλευθέρων. Επειτ' ἔχειν προῖκ'
[13, 49]	Καὶ ὃς Παιδὸς ὄντος μου	ζωμὸς	κατεχύθη. Ἣ δὲ Δηλαδή μόσχειος.
[13, 8]	λέγεις ἀληθινῶς γεγάμηκεν, ὃν ἐγὼ	ζῶντα	περιπατοῦντά τε> κατέλιπον Μένανδρος δ'
[13, 19]	ταῖς τῆς φιλαργυρίας θύραις ῥυπαρῶς	ζῶντες	καὶ τριβωνάρια περιβαλλόμενοι μικρὰ καὶ
[13, 85]	δὲ ἐστι καὶ συνετώτατον τὸ	ζῷον	ὁ δελφὶς χάριν τε ἀποδιδόναι
[13, 51]	οὐδ' εἰς ἀκρόπολιν ἄνεισι τὸ	ζῷον	οὐδ' ὅλως Αθηνᾷ θύεται διὰ
[13, 51]	ἐν Ποιμέσιν ὅτι θαλλοφαγεῖ τὸ	ζῷόν	φησιν οὕτως· Ἑωθινὸς γάρ, πρίν
[13, 85]	τῆς εἰκοστῆς ὅσην ἐλέφας τὸ	ζῷον	φιλοστοργίαν ἔσχεν εἰς παιδίον γράφει
[13, 54]	ὁ Τίμων φησὶν Γραμμοδιδασκαλίδην, ἀναγωγότατον	ζωόντων.	Οὗτος οὖν ὁ Ἐπίκουρος οὐ
[13, 53]	ὁ Τίμων φησὶν Γραμμοδιδασκαλίδην, ἀναγωγότατον	ζωόντων.	Οὗτος οὖν ὁ Ἐπίκουρος οὐ
[13, 93]	Λοιδόρου δὲ καὶ παμφάγου τοῦ	ζῴου	πεφυκότος. Ετι δὲ ταλαιπώρου καὶ
[13, 84]	ἐν Σάμῳ μὲν τοῦ λιθίνου	ζῴου	ποτὲ ἄνθρωπος ἠράσθη τις εἶ
[13, 93]	τῷ ὄντι ζῆτε καίτοι τοῦ	ζῴου	τούτου ἐν τέτταρσι τὴν φύσιν
[13, 87]	ἔλυσε γυμνὴ δ' αἰθέρος θεάμασιν	ζῶσαν	γραφὴν ἔφαινε χρῶμα δ' ὄμμασι
[13, 31]	Λυδῶν βασιλεὺς οὐ μόνον περὶ	ζῶσαν	τὴν ἐρωμὲνην περιβόητος γέγονεν, ἐγχειρίσας

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 15/09/2005