Alphabétiquement     [«   »]
τῷ 175
Τῷ 1
Τῶν 3
τῶν 217
τῶνδε 2
τωσαν 1
τῷτραύματι 1
Fréquences     [«    »]
216 ἐν
170 μὲν
175 τῷ
217 τῶν
229 τὰ
261 τὸ
275 τῆς
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Clément d'Alexandrie, Discours aux gentils

τῶν


Paragraphes
[105]   λῃστής, οὐ πειρατής, (ἀλλ'  τῶν   ἀγαθῶν ἀίδιος δοτήρ. Ἄρα οὖν
[88]   φήσομεν, οἱ τἀγαθοῦ προσκυνηταί, οἱ  (τῶν   ἀγαθῶν ζηλωταί. Ἀκούσατε οὖν οἱ
[121]   καὶ θεοφιλεῖς ἄνθρωποι γενώμεθα, καὶ  τῶν   ἀγαθῶν τὰ μέγιστα, θεὸν καὶ
[123]   ὡς ἂν ἐπὶ τὸ μέγιστον  τῶν   ἀγαθῶν, τὴν σωτηρίαν, παρακαλῶν· περὶ
[54]   δοκεῖν καὶ κερασφόρος ἀναπλάττεσθαι πρὸς  τῶν   ἀγαλματοποιῶν, τὸ καλὸν ἀνθρώπου πρόσωπον
[53]   ὑπισχνεῖται τὸ πῦρ. (Οἱ δὲ  τῶν   ἀγαλμάτων δημιουργοὶ οὐ δυσωποῦσιν ὑμῶν
[52]   ὀρνέων τὰ πλεῖστα κατεξερῶσιν αὐτῶν  τῶν   ἀγαλμάτων εἰσπετόμενα, οὐδὲν φροντίσαντα οὔτε
[52]   ὧν οὐδὲ αὐτῶν τὴν ἀναισθησίαν  (τῶν   ἀγαλμάτων ἐκμανθάνετε. Ἀλλ' εἰσὶ μὲν
[51]   εἰσὶ τῶν ξοάνων τούτων καὶ  τῶν   ἀγαλμάτων τέλεον ὄντων κωφῶν· ἔχουσιν
[57]   πάνυ δὴ σαφῶς τὰ εἴδη  τῶν   ἀγαλμάτων τὴν (διάθεσιν τῶν δαιμόνων.
[52]   ὑπὸ δεισιδαιμονίας· καταφρονοῦντες δ' ὅμως  τῶν   ἀγαλμάτων, φαίνεσθαι δὲ μὴ βουλόμενοι
[57]   οὖν ὡς ἔνι μάλιστα ἐγγυτάτω  τῶν   ἀγαλμάτων, ὡς οἰκεία πλάνη
[120]   Θήβας μὴ βλέπων. ~Ὢ  τῶν   ἁγίων ὡς ἀληθῶς μυστηρίων,
[23]   ἐλέγχειν καὶ κολάζειν κελεύεται. ~Ταῦτα  τῶν   ἀθέων τὰ μυστήρια· ἀθέους δὲ
[21]   θεάματι. ~Ταῦτ' ἔστι τὰ κρύφια  τῶν   Ἀθηναίων μυστήρια. Ταῦτά τοι καὶ
[91]   ἀκμαῖς ἐκτεθηριωμένους, πολλοὺς δὲ καὶ  τῶν   αἰδοίων ἀφῃρημένους, ἔργῳ δεικνύντας τῶν
[36]   ἰχῶρες οἱ ποιητικοὶ εἰδεχθέστεροι καὶ  τῶν   αἱμάτων, σῆψις γὰρ αἵματος ἰχὼρ
[5]   ἐπὶ τὰ πέρατα καὶ ἀπὸ  τῶν   ἄκρων ἐπὶ τὰ μέσα διαταθέν,
[87]   (Οὐκ ἄν τις οὕτως ἐκπλαγείη  τῶν   ἄλλων ἁγίων τὰς προτροπὰς ὡς
[46]   Πέρσαι τὸν ποταμὸν προσεκύνουν, καὶ  τῶν   ἄλλων ἀνθρώπων οἱ ἔτι παλαιότεροι
[82]   πρωτοτόκου" γνήσιοι φίλοι, οἱ πρῶτοι  τῶν   ἄλλων ἀνθρώπων τὸν θεὸν νενοηκότες,
[113]   ὥσπερ ἡλίου μὴ ὄντος ἕνεκα  τῶν   ἄλλων ἄστρων νὺξ ἂν ἦν
[22]   Ἐρεχθειδῶν δήμου, πρὸς δὲ καὶ  τῶν   ἄλλων Ἑλλήνων, οὕστινας μένει (τελευτήσαντας
[43]   ~Τί δὴ οὖν, σοφώτατοι  τῶν   ἄλλων ζῴων ἄνθρωποι, τὰ μὲν
[77]   κρατεῖ, ναοὺς τίνοντες ~(Ὥρα τοίνυν  τῶν   ἄλλων ἡμῖν τῇ τάξει προδιηνυσμένων
[120]   τοῦ θεοῦ, καὶ μὴ μόνον  τῶν   ἀλόγων ζῴων πλεο νεκτεῖτε τῷ
[108]   λόγου. Εἶτ' οὐκ αἰσχύνεσθε καὶ  τῶν   ἀλόγων σφᾶς αὐτοὺς ἀλογωτέρους πεποιηκότες,
[82]   τὸν θεὸν νενοηκότες, οἱ πρῶτοι  τῶν   ἁμαρτιῶν ἀπεσπασμένοι, οἱ πρῶτοι τοῦ
[114]   θεός, ἔσομαι αὐτοῖς καὶ  τῶν   ἁμαρτιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ.
[38]   Φόβῳθύουσιν, οὓς καὶ αὐτοὺς μετὰ  τῶν   ἀμφὶ τὸν Ἡρακλέα ἐγγράφουσι. Ἐῶ
[8]   ἀπειλεῖ· τοὺς δὲ καὶ θρηνεῖ  τῶν   ἀνθρώπων· ᾄδει δὲ ἄλλοις, καθάπερ
[84]   πλεονεξίας. ~Τοιούτου μάρτυρος ἐλέγχοντος τὴν  τῶν   ἀνθρώπων ἄνοιαν καὶ θεὸν ἐπιβοωμένου,
[97]   ἂν ὁρᾶτε τοὺς θεοὺς πρότερον  τῶν   ἀνθρώπων ἀποθνῄσκοντας. Θεοὺς δὲ δὴ
[97]   Θεόκριτος τὰς δόξας τὰς κενὰς  τῶν   ἀνθρώπων ἃς εἶχον περὶ θεῶν,
[89]   ἐκ θεοῦ δεδώρηταί πω τῇ  τῶν   ἀνθρώπων γενέσει, εἰ μὴ συναρπα
[99]   αἰτία, δὴ κατασκευασθεῖσα τὸ  τῶν   ἀνθρώπων γένος κηρῶν ὀλεθρίων καὶ
[67]   τοὺς πλανήτας, τοῖς ὄντως πεπλανημένοις  τῶν   ἀνθρώπων διὰ τῆς πολυθρυ λήτου
[104]   εἰσίν. Οἱ γάρ τοι δείλαιοι  τῶν   ἀνθρώπων καὶ ἄθλιοι διὰ μὲν
[120]   μυρία φῦλα" μᾶλλον δὲ ὅσοι  τῶν   ἀνθρώπων λογικοί, καὶ βάρβαροι καὶ
[42]   οὐχὶ μόνον ἐπιχαίροντες τῇ φρενοβλαβείᾳ  τῶν   ἀνθρώπων, πρὸς δὲ καὶ ἀνθρωποκτονίας
[121]   ἤγαγε σὺν τῷ παλαιῷ· καὶ  τῶν   ἀνθρώπων τὴν συνωρίδα καταζεύξας, εἰς
[122]   ἐθέλει μόνων κεκλῆσθαι πατήρ, οὐ  τῶν   ἀπειθούντων. Καὶ γὰρ οὖν ὧδέ
[66]   ὄγδοον δὲ τὸν ἐκ πάντων  τῶν   ἀπλανῶν συνεστῶτα (κόσμον αἰνίττεται. Οὐδὲ
[14]   ὅτι μηδέων ἐξεφαάνθη, μηδέων ἐκείνων  τῶν   ἀποκεκομμένων Οὐρανοῦ, τῶν λάγνων, τῶν
[69]   τῷ δ' ἀεὶ ξυνέπεται δίκη  τῶν   ἀπολειπομένων τοῦ θείου νόμου τιμωρός.
[47]   προσκυνούμενα. Δημήτριος γὰρ ἐν δευτέρῳ  τῶν   Ἀργολικῶν τοῦ ἐν Τίρυνθι τῆς
[96]   καὶ πείθεσθαι βούλεσθε τὴν ἐναργῆ  τῶν   ἀρρήτων ἐποπτεύσαντες πίστιν, φέρε ὑμῖν
[65]   ἄρχοντα τὸν πάντων ποιητὴν καὶ  τῶν   ἀρχῶν αὐτῶν δημιουργὸν ἀγνοοῦντες, τὸν
[26]   μενοι καὶ ὄψει μόνῃ πεπιστευκότες  τῶν   ἀστέρων τὰς κινήσεις ἐπιθεώμενοι ἐθαύμασάν
[63]   καὶ σελήνην καὶ τὸν ἄλλον  τῶν   ἀστέρων χορόν, παραλόγως τούτους θεοὺς
[72]   ὅλων, ἀεὶ ὢν καὶ ἐργάτας  τῶν   αὑτοῦ δυνάμιων καὶ ἔργων, ἁπάντων
[88]   φωνὴν τὴν ἀληθινὴν ἀσπάζεται παρὰ  τῶν   αὑτοῦ παίδων πρώτην καρπούμενος. ~(Ἀλλ'
[97]   τοὺς ὁρατοὺς καὶ τὸν σύγκλυδα  τῶν   γενητῶν τούτων ὄχλον προσκυνῶν
[13]   ἄλλως μυθήριά σοι νοεῖν ἀντιστοιχούντων  τῶν   γραμμάτων τὰ μυστήρια· θηρεύουσι γὰρ
[39]   χοιροψάλαν· Σικυώνιοι τοῦτον προσκυνοῦσιν ἐπὶ  τῶν   γυναικείων τάξαντες τὸν Διόνυσον μορίων,
[43]   βελτίονα, τῶν ὑμεδαπῶν τούτων θεῶν,  τῶν   δαιμό νων, ἐπιδεῖξαι τὸν ἄνθρωπον,
[97]   προσκυνῶν καὶ προσεταιριζόμενος, αὐτῶν ἐκείνων  τῶν   δαιμόνων ἀθλιώτερος μακρῷ. Θεὸς" γὰρ
[60]   καὶ τὸν φόβον οἴκοι τοὺς  τῶν   δαιμόνων ἐγγρά φονται πασχητιασμούς. Πινακίοις
[57]   εἴδη τῶν ἀγαλμάτων τὴν (διάθεσιν  τῶν   δαιμόνων. Εἰ γοῦν τις τὰς
[99]   ὀλεθρίων καὶ εἰδώλων ἐπιστυγῶν πολλὰς  τῶν   δαιμόνων ἐπινοήσασα μορφάς, κηλῖδα τοῖς
[63]   τινος ἀσύλου οὐδενὶ οὐκέτι ἀγώγιμος  τῶν   δαιμόνων ἄνθρωπος γίνεται σπεύδων
[63]   καὶ ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι ἔργα  τῶν   δακτύλων αὐτοῦ. (Ὅση γε
[23]   ἡμᾶς Καὶ ἦτε ξένοι" λέγων  τῶν   διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας, ἐλπίδα μὴ
[32]   τὸν Ποσειδῶ καὶ τὸν χορὸν  τῶν   διεφθαρμένων ὑπ' αὐτοῦ, τὴν Ἀμφιτρίτην,
[106]   εἰς οὐρανόν, θαυμάσατε, παύσασθε καραδοκοῦντες  τῶν   δικαίων τὴν πτέρναν καὶ τὴν
[67]   συνανατρέφειν αὐτοῖς ἀθεότητα τὴν πρὸς  τῶν   δοκήσει σοφῶν δὴ τούτων καταγγελλομένην,
[2]   αἱ ἀναγραφαὶ γεγόνασι δράματα καὶ  τῶν   δραμάτων οἱ ὑποκριταὶ θυμηδίας θεάματα.
[70]   τοῦ θεοῦ παρ' αὐτῶν ὠφέλησαι  τῶν   Ἑβραίων, (οἵτινες οὐκ ἀπάτῃσι κεναῖς,
[85]   ἀπειλῆς αἰνιγματωδῶς ἀπειλήφασιν οἱ παλαιοὶ  τῶν   Ἑβραίων πλανῆται· οὐ γὰρ εἰσελθεῖν
[12]   Αὐτίκα γοῦν κατὰ τὴν ἀκριβῆ  τῶν   Ἑβραίων φωνὴν ὄνομα τὸ Ἕυια
[89]   αὐτὸ γάρ τοι τὸ κάλλιστον  τῶν   ἐγχειρουμένων ἐστίν, ὑποδεῖξαι ὑμῖν ὡς
[62]   λόγος ὅτι πάντες οἱ θεοὶ  τῶν   ἐθνῶν δαιμονίων εἰσὶν εἴδωλα·
[79]   βουλεύσασθε ἅμα, οἱ σῳζόμενοι ἀπὸ  τῶν   ἐθνῶν. Οὐκ ἔγνωσαν οἱ αἴροντες
[78]   σε λήψεται. Βούλει καὶ περὶ  τῶν   εἰδώλων ἀκοῦσαι τί φησὶν προφή
[53]   πλεονεξίας ἔργα, οὐχὶ δὲ ἀδρανείας  τῶν   εἰδώλων ἔλεγχον νομίζων. Ἀλλ' οὔτι
[91]   τῶν αἰδοίων ἀφῃρημένους, ἔργῳ δεικνύντας  τῶν   εἰδώλων τὰ τεμένη τάφους τινὰς
[74]   τὴν τῶν ὀργίων ἱεροφαντίαν καὶ  τῶν   εἰδώλων τὴν θεολογίαν, παλινῳδίαν ἀληθείας
[35]   παθῶν γεγονότες, ἀλλὰ καὶ πρὸ  τῶν   Εἱλώτων καλουμένων τῶν παρὰ Λακεδαιμονίοις
[4]   τὴν πολλὴν καὶ τὴν σκληροκαρδίαν  τῶν   εἰς τὴν ἀλήθειαν λελιθωμένων ἤγειρεν
[26]   σελήνην, ὡς Φρύγες· οἳ δὲ  τῶν   ἐκ γῆς φυομένων τοὺς ἡμέρους
[66]   οἶμαι χαλεπὸν ἐνταῦθα γενόμενος καὶ  τῶν   ἐκ τοῦ Περιπάτου μνησθῆναι· καὶ
[118]   πολυύμνητον λέγει, καὶ τὸ κῦδος  τῶν   Ἑλλήνων πόρνη σφετερίζεται· ἔασον
[118]   τῶν ἐν οὐρανοῖς ἀπολαύσεις ἀποκεκρυμμένων,  τῶν   ἐμοὶ τετηρημένων, οὔτε οὖς
[120]   τὸν πεπιστευκότα αἰῶσι τηρούμενον. Ταῦτα  τῶν   ἐμῶν μυστηρίων τὰ βακχεύματα· εἰ
[4]   ἡμῶν θεοῦ, οὐκ ἐξ ἔργων  τῶν   ἐν δικαιοσύνῃ, ἐποιήσαμεν ἡμεῖς,
[118]   ἁγίοις ἐκείνοις τελεσθήσῃ μυστηρίοις καὶ  τῶν   ἐν οὐρανοῖς ἀπολαύσεις ἀποκεκρυμμένων, τῶν
[26]   καὶ αὐτοὶ μετὰ τοὺς ποιητικοὺς  τῶν   ἐν ὑμῖν παθῶν ἀνειδωλο ποιοῦσι
[90]   τἀγαθὸν τετιμηκότες, οἱ δὲ ἐκ  τῶν   ἐναντίων πονηροὶ τῆς καταλλήλου τιμωρίας,
[91]   ἀναβλέψετε; Οὐχὶ δὲ καταφεύξεσθε, ἐκ  τῶν   ἐνταῦθα δεσμωτηρίων ἐκφεύγοντες, ἐπὶ τὸν
[113]   καὶ ὑποθῆκαι λυπραὶ καὶ περὶ  τῶν   ἐπὶ μέρους εἰσίν, εἰ γαμητέον,
[42]   οἳ δὲ σωτηρίαν αἰτούμενοι παρὰ  τῶν   ἐπιβούλων σωτηρίας. Καλλιερεῖν γοῦν τοπάζοντες
[109]   ἄμεινον τοῖς ἀνθρώποις τοῦ τυγχάνειν  τῶν   ἐπιθυμιῶν ἀρχὴν μηδὲ ἐπιθυμεῖν ἐθέλειν
[57]   ὑμῶν παραυτίκα τοὺς θεοὺς ἐκ  τῶν   ἐπονειδίστων σχημάτων, τὸν Διόνυσον ἀπὸ
[1]   θεῷ τῷ πανσόφῳ αὐτόνομον ᾠδήν,  τῶν   Εὐνόμου βελτίονα νόμων. Ῥήγνυται χορδὴ
[39]   καὶ κατὰ πόλεις τὰ ἄλογα  τῶν   ζῴων ἐκτετιμηκότες ἤπερ Ἕλληνες τοιούτους
[51]   τὰ ἀγάλματα. Πολλὰ δέ ἐστι  τῶν   ζῴων, ὅσα οὐδὲ ὅρασιν ἔχει
[51]   δειλαίους· εἰ γὰρ καί τινα  τῶν   ζῴων οὐχὶ πάσας ἔχει τὰς
[100]   πρὸς πέφυκε δὲ ἕκαστον  τῶν   ζῴων περιέλκομεν, οὕτως ἀμέλει καὶ
[57]   καλὸν Κνιδίου ἀγάλματος, ἀλλ' ἦσαν  τῶν   θεατῶν (αἱ ὄψεις ἠπατημέναι ὑπὸ
[49]   τῶν νεκρῶν, ὡς ἐκεῖνοι τάφοι  τῶν   θεῶν. ~Διδάσκαλον δὲ ὑμῖν παραθήσομαι
[64]   τὰς δόξας, ὅσας αὐχοῦσι περὶ  τῶν   θεῶν, εἴ πως καὶ φιλοσο
[44]   Ἔρωτα τοῦτον ἐν τοῖς πρεσβυτάτοις  τῶν   θεῶν εἶναι λεγόμενον ἐτίμα πρότερον
[75]   μεταιτοῦσιν· οὐ τρέφω τὴν (μητέρα  τῶν   θεῶν, ἣν οἱ θεοὶ τρέφωσιν"
[54]   ἐξευτελίζουσιν τοὺς μύθους τοὺς περὶ  τῶν   θεῶν, ἰσοθέους ἄνθρωποι κατασχηματίζοντες ἑαυτούς,
[33]   Ἀλλ' οἱ μὲν ἄρρενες αὐτοῖς  τῶν   θεῶν ἴσως μόνοι ᾄττουσι περὶ
[52]   ὅλως περιφρονοῦντες, ἐλέγχονται ὑπ' αὐτῶν  τῶν   θεῶν, οἷς δὴ (τὰ ἀγάλματα
[27]   καὶ ἐκπληκτικῶν προσωπείων τὸν ὄχλον  τῶν   θεῶν, συνωνυμίαις τισὶ τὰς δοξοποιίας
[24]   ἑαυτοῦ, τὴν παρὰ Κυζικηνοῖς Μητρὸς  τῶν   θεῶν τελετὴν ἀπομιμού μενον παρὰ
[61]   ἔτι μᾶλλον ἀνακείμενα, ὥσπερ ἀμέλει  τῶν   θεῶν ὑμῶν τὰς εἰκόνας, στήλας
[120]   νεκτεῖτε τῷ λόγῳ, ἐκ δὲ  τῶν   θνητῶν ἁπάντων ὑμῖν ἀθανασίαν μόνοις
[87]   ἐξ ὧν γραμμάτων καὶ συλλαβῶν  τῶν   ἱερῶν τὰς συγκειμένας γραφάς, τὰ
[36]   δὲ καὶ τὸν Ἡρακλέα πρὸς  τῶν   Ἱπποκοωντιδῶν κατὰ τῆς χειρὸς (οὐτασθῆναι
[45]   φησιν Ἀντίοχος ἐν τῷ ἐνάτῳ  τῶν   Ἱστοριῶν. Τί δὲ Ἐριχθόνιος; Οὐχὶ
[2]   ἐκτραγῳδουμέναις συμφοραῖς· ὑμῖν δὲ καὶ  τῶν   κακῶν αἱ ἀναγραφαὶ γεγόνασι δράματα
[49]   (κάλλος, ὅτε ἀληθινὸν ἀρχέτυπόν ἐστι  τῶν   καλῶν. Ἤδη δὲ τάφος ἐστὶ
[103]   τοῦ ὕδατος ἐγὼ ἀναδίδωμι,  τῶν   καρπῶν ὧν ἐγὼ γεωργῶ, μὴ
[42]   παρ' αὑτοῖς ἕλωσι, τούτων δὴ  τῶν   κατὰ θάλατταν ἐπταικότων, αὐτίκα μάλα
[27]   δὲ καὶ ἀλήθεια, γυμνοῦσα  τῶν   καταπληκτικῶν τουτωνὶ καὶ ἐκπληκτικῶν προσωπείων
[59]   τὸν Ἰωάννην οὐκ ὄντες ἐκ  τῶν   κάτω" παρὰ δὲ τοῦ ἄνωθεν
[58]   τροφεῖς καὶ μελεδωνοὶ τεθαυμάκασιν, ὅτι  τῶν   κηρίνων πηλίνων ὁμοιωμάτων καὶ
[122]   δὲ καὶ ἡμᾶς τὸ κάλλιστον  τῶν   κτημάτων μεμαθηκότας ὄντας αὐτοῦ, σφᾶς
[14]   μηδέων ἐκείνων τῶν ἀποκεκομμένων Οὐρανοῦ,  τῶν   λάγνων, τῶν μετὰ τὴν τομὴν
[4]   ἀρετῆς αἰσθόμενον (ἐκ λίθων ἐκείνων,  τῶν   λίθοις πεπιστευκότων ἐθνῶν. Αὖθις οὖν
[97]   θεὸν στατοῖσι λίκνοις προστρέπεσθε, ἠλίθιοι  τῶν   λίθων δημιουργοί τε καὶ προσκυνηταί.
[52]   ταῖς περιστάσεσιν οἱ δεισιδαίμονες, οἱ  τῶν   λίθων προσκυνηταί, ἔργῳ μαθόντες ἀναίσθητον
[4]   Δυνατὸς γὰρ θεὸς ἐκ  τῶν   λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ
[68]   ὅθεν οὐκ ἀπεικότως Δημόκριτος  τῶν   λογίων ἀνθρώπων ὀλίγους" φησίν ἀνατείναντας
[70]   Πλάτων, ἀλήθειαν αἰνίττῃ; Πόθεν  τῶν   λόγων ἄφθονος χορηγία τὴν θεοσέβειαν
[123]   τῶν Χριστὸν ἐγνωκότων. ~Ἅλις οἶμαι  τῶν   λόγων, εἰ καὶ μακροτέρω προῆλθον
[24]   κότας καὶ καθεωρακότας ὀξύτερόν που  τῶν   λοιπῶν ἀνθρώ πων τὴν ἀμφὶ
[5]   καὶ ἁρμονία τῶν πάντων, ἀπὸ  τῶν   μέσων ἐπὶ τὰ πέρατα καὶ
[14]   τῶν ἀποκεκομμένων Οὐρανοῦ, τῶν λάγνων,  τῶν   μετὰ τὴν τομὴν τὸ κῦμα
[40]   Δημοκράτει καὶ Κυκλαίῳ καὶ Λεύκωνι  τῶν   (Μηδικῶν ἀκμαζόντων ἀγώνων. Ἔστι καὶ
[54]   οἱ βασιλεῖς οἱ παλαιοί, καταφρονοῦντες  τῶν   μύθων τούτων, ἀνέδην διὰ τὸ
[39]   τόξων· καὶ Σμίνθιον Ἀπόλλωνα ἀπὸ  τῶν   μυῶν (ἐκείνων ἐπεφήμισαν. Ἡρακλείδης δὲ
[84]   καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ  τῶν   νεκρῶν, καὶ ἐπιφαύσει σοι
[49]   μαυσώλεια καὶ λαβύρινθοι, ἄλλοι ναοὶ  τῶν   νεκρῶν, ὡς ἐκεῖνοι τάφοι τῶν
[8]   δὲ ἄλλοις, καθάπερ ἰατρὸς ἀγαθὸς  τῶν   νοσούντων σωμάτων τὰ μὲν καταπλάττων,
[42]   Ταυρικὴν χερρόνησον κατοικοῦντες, οὓς ἂν  τῶν   ξένων παρ' αὑτοῖς ἕλωσι, τούτων
[51]   (τε" ἀλλά γε ἀμείνους εἰσὶ  τῶν   ξοάνων τούτων καὶ τῶν ἀγαλμάτων
[72]   κύκλῳ ἐπίσκοπος πάσας γενέσιος, κρᾶσις  τῶν   ὅλων, ἀεὶ ὢν καὶ ἐργάτας
[91]   δεσπότην τῶν πάντων καὶ κύριον  τῶν   ὅλων ἀναβλέψετε; Οὐχὶ δὲ καταφεύξεσθε,
[69]   τρυτάνῃ τῇ δικαιο σύνῃ τὴν  τῶν   ὅλων ἀρρεπῶς περιλαμβάνων καὶ ἀνέχων
[98]   Τίς ἀθανασίαν ὑπέσχηται; Μόνος  τῶν   ὅλων δημιουργός, ἀριστοτέχνας πατήρ,
[110]   ὄντως θεός, τῷ δεσπότῃ  τῶν   ὅλων ἐξισωθείς, ὅτι ἦν υἱὸς
[5]   τὸ ᾆσμα τὸ ἀκήρατον, ἔρεισμα  τῶν   ὅλων καὶ ἁρμονία τῶν πάντων,
[96]   ἁγίου, ἀγωνοθετοῦντος δὲ τοῦ δεσπότου  τῶν   ὅλων. Οὐ γὰρ σμικρὸν ἡμῖν
[66]   γε τῆς αἱρέσεως πατήρ,  τῶν   ὅλων οὐ νοήσας τὸν πατέρα,
[120]   τοῦ θεοῦ, βραχίων κυρίου, δύναμις  τῶν   ὅλων, τὸ θέλημα τοῦ πατρός.
[69]   στάθμιον καὶ μέτρον καὶ ἀριθμὸν  τῶν   ὅλων ὑπολαμβάνων τὸν θεόν· τὰ
[5]   τοῦ πυρὸς ἐτιθάσευεν, τοὺς (νεάτους  τῶν   ὅλων φθόγγους τούτους κιρνὰς ἐμμελῶς.
[69]   βασιλεὺς τῶν πάντων; Θεὸς τῆς  τῶν   ὄντων ἀληθείας τὸ μέτρον. Ὥσπερ
[69]   ἀρχὴν καὶ τελευτὴν καὶ μέσα  τῶν   ὄντων ἁπάντων ἔχων, εὐθεῖαν περαίνει
[6]   ὥσπερ μέλιττα λυμαι νομένη  τῶν   ὄντων οὐδέν, ἐπὶ μόνης τῆς
[117]   οὖν καὶ ἄμεινον τῆς ἀρίστης  τῶν   ὄντων οὐσίας μιμητὴν ὁμοῦ καὶ
[91]   μὲν παντάπασιν ἀπειράτους, ταῖς δὲ  τῶν   ὀνύχων ἀκμαῖς ἐκτεθηριωμένους, πολλοὺς δὲ
[18]   ἦν, τάχα που τῆς κνίσης  τῶν   ὀπτωμένων κρεῶν μεταλαβών, ἧς δὴ
[74]   τοῦ Οἰάγρου Ὀρφεύς, μετὰ τὴν  τῶν   ὀργίων ἱεροφαντίαν καὶ τῶν εἰδώλων
[52]   πάλιν. Αἱ δὲ χελιδόνες καὶ  τῶν   ὀρνέων τὰ πλεῖστα κατεξερῶσιν αὐτῶν
[51]   μὴν φωνήν, οἷον καὶ τὸ  τῶν   ὀστρέων γένος, ἀλλὰ ζῇ γε
[10]   τὸν θεόν, ὅπως ἡμῖν ἀθρόας  τῶν   οὐρανῶν ἀναπετάσῃ πύλας· λογικαὶ γὰρ
[116]   καὶ λόγῳ, καὶ τὴν βασιλείαν  τῶν   οὐρανῶν αὐτοῖς ἐνεχείρισεν. (Σάλπιγξ ἐστὶ
[87]   σωτηρίαν αὐτὸς ἤγγικεν βασιλεία  τῶν   οὐρανῶν· ἐπιστρέφει τοὺς ἀνθρώπους πλησιάζοντας
[82]   εἰσελεύσεσθέ ποτε εἰς τὴν βασιλείαν  τῶν   οὐρανῶν. (Πῶς γὰρ εἰσελθεῖν ἐπιτέτραπται
[81]   εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ δυνάμεις  τῶν   οὐρανῶν σαλευθήσονται καὶ οἱ οὐρανοὶ
[118]   θεοῦ, καὶ τοῖς λιμέσι καθορμίσει  τῶν   οὐρανῶν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον·
[99]   κύριος ὑμῶν ἐστιν βασιλεία  τῶν   οὐρανῶν" Ὑμῶν ἐστιν, ἐὰν θελήσητε,
[4]   ἀλλὰ καὶ τούτων εἴ τις  τῶν   ὄφεων μετανοήσαι ἑκών, ἑπόμενος δὴ
[5]   ἔρεισμα τῶν ὅλων καὶ ἁρμονία  τῶν   πάντων, ἀπὸ τῶν μέσων ἐπὶ
[105]   οὐρανοῦ ποιητὴν ἐπεθυμήσατε, οὐδὲ τὸν  τῶν   πάντων δημιουργὸν καὶ πατέρα ἀκοῦσαι
[6]   λόγος ἄνωθεν, ἀρχὴ θεία  τῶν   πάντων ἦν τε καὶ ἔστιν·
[69]   καλῶν. ~Τίς οὖν βασιλεὺς  τῶν   πάντων; Θεὸς τῆς τῶν ὄντων
[91]   καὶ οὐχὶ πρὸς τὸν δεσπότην  τῶν   πάντων καὶ κύριον τῶν ὅλων
[68]   καὶ ἀφαιρεῖται, καὶ βασιλεὺς οὗτος  τῶν   πάντων" Ταύτῃ πῃ καὶ Πλάτων
[48]   τὸν Αἰγύπτιον βασιλέα, τὰ πλεῖστα  τῶν   παρ' Ἕλλησι παραστησάμενον ἐθνῶν, ἐπανελθόντα
[32]   τῷ Λεσβίῳ. ~Ἀκούετε δὴ οὖν  τῶν   παρ' ὑμῖν θεῶν τοὺς ἔρωτας
[35]   καὶ πρὸ τῶν Εἱλώτων καλουμένων  τῶν   παρὰ Λακεδαιμονίοις δούλειον ὑπεισῆλθεν ζυγὸν
[89]   ἐτύχομεν ἀγαθῶν, ἐπανωρθώσαμεν; (Εἶτα ἐπὶ  τῶν   πάτων αἱ παρεκβάσεις καίτοι ἐπιζήμιοι
[47]   Ἰλίου, παρακαταθέσθαι δὲ Δημοφῶντι, ἐκ  τῶν   Πέλοπος ὀστῶν κατεσκευάσθαι, καθάπερ τὸν
[45]   τοῦ Ἀγησάρχου ἐν τῷ αʹ  τῶν   περὶ τὸν Φιλοπάτορα ἐν Πάφῳ
[67]   γοῦσα καὶ ἀδολεσχοῦσα; Τὸν κύριον  τῶν   πνευμάτων ποθῶ, τὸν κύριον τοῦ
[39]   σμίνθους καλοῦσιν, ὅτι τὰς νευρὰς  τῶν   πολεμίων διέ τρωγον τῶν τόξων·
[26]   βωμούς· οἳδὲ ἐξ αὐτῶν ὁρμώμενοι  τῶν   πραγμάτων ἐκθεοῦνται τοῖς ἀνθρώποις καὶ
[102]   ἥλιος οὐδὲ σελήνη, οἷς ἕκαστον  τῶν   προειρημένων (διορίζεται. Τίς ἂν οὖν
[48]   πανηγυρικῆς. Ἰσίδωρος μόνος παρὰ Σελευκέων  τῶν   πρὸς Ἀντιοχείᾳ τὸ ἄγαλμα μεταχθῆναι
[47]   Πολέμωνα δεικνύναι (ἐν τῇ τετάρτῃ  τῶν   Πρὸς Τίμαιον· μηδὲ τὰ ἐν
[99]   οὐρανῶν" Ὑμῶν ἐστιν, ἐὰν θελήσητε,  τῶν   πρὸς τὸν θεὸν τὴν προαίρεσιν
[25]   πόρνης; Αἰνίττεται δὲ διὰ μὲν  τῶν   προτέρων τὸν ἄθεον τρόπον τὸν
[10]   ἀληθείας τὸ φῶς, λόγος,  τῶν   προφητικῶν αἰνιγμάτων τὴν μυστικὴν ἀπολύ
[50]   προστρεπόμενοι, εἶτα μέντοι καὶ πρὸ  τῶν   πυλῶν ἱστάντες αὐτοὺς ὡς ἐνεργεῖς;
[4]   (εἰς γῆν ἐρριμμένους. ~Μόνος γοῦν  τῶν   πώποτε τὰ ἀργαλεώτατα θηρία, τοὺς
[65]   Μάγους, παρ' ὧν τὴν ἀθεότητα  τῶν   σεβασμίων αὐτοῖς μεμαθήκασιν ἀρχῶν, ἄρχοντα
[47]   ἱστορεῖ. Μὴ οὖν ἀμφιβάλλετε, εἰ  τῶν   Σεμνῶν Ἀθήνησι καλουμένων θεῶν τὰς
[113]   καὶ τούτῳ κατηυγάσθημεν, οὐδὲν ἂν  τῶν   σιτευομένων ὀρνίθων ἐλειπόμεθα, ἐν σκότει
[109]   ὑπομένειν οὐ καρτερεῖτε, καθάπερ δὲ  τῶν   σιτίων τοῖς γλυκέσιν ἡδόμεθα διὰ
[24]   κόσμῳ" ~Πολλὰ κἀγαθὰ γένοιτο τῷ  τῶν   Σκυθῶν βασιλεῖ, ὅστις ποτὲ ἦν
[5]   τὸ πᾶν ἐκόσμησεν ἐμμελῶς καὶ  τῶν   στοιχείων τὴν διαφωνίαν εἰς τάξιν
[61]   τῆς ὕβρεως αἱ θεολογίαι, αὗται  τῶν   συμπορνευόντων ὑμῖν θεῶν αἱ διδασκαλίαι·
[16]   ἐστιν οὗτος, διελκόμενος τοῦ κόλπου  τῶν   τελουμένων, (ἔλεγχος ἀκρασίας Διός. Κυεῖ
[46]   ξόανον Οὐάρρων συγγραφεύς, οὐδέπω  τῶν   τεχνιτῶν ἐπὶ τὴν εὐπρόσωπον ταύτην
[65]   Μάγοι τὸ πῦρ τετιμήκασι καὶ  τῶν   τὴν Ἀσίαν κατοικούντων πολλοί, πρὸς
[39]   Εὐφορίων, σέβουσι Σάμιοι) οὐδέ γε  τῶν   τὴν Φοινίκην Σύρων κατοικούντων, ὧν
[45]   εἰ μὴ ὑπεισέρχεταί τις αἰσχύνη  τῶν   τολμωμένων, νεκροὶ ἄρα τέλεον ὄντες
[39]   νευρὰς τῶν πολεμίων διέ τρωγον  τῶν   τόξων· καὶ Σμίνθιον Ἀπόλλωνα ἀπὸ
[19]   τοὺς γὰρ> ἀποπεπτωκότας χαμαὶ ἐκ  τῶν   τοῦ Διο νύσου αἵματος σταγόνων
[3]   ἀφῖκται τὴν δουλείαν τὴν πικρὰν  τῶν   τυραννούντων δαιμό νων, ὡς δὲ
[43]   Αὐτίκα γοῦν ἔχω σοι βελτίονα,  τῶν   ὑμεδαπῶν τούτων θεῶν, τῶν δαιμό
[3]   τὴν καλὴν ὄντως ἐκείνην ἐλευθερίαν  τῶν   ὑπ' οὐρανὸν πεπολιτευμένων ᾠδαῖς καὶ
[109]   ἀσθενεῖς τὸν στόμαχον ῥώννυσιν  τῶν   φαρμάκων αὐστηρία, οὕτως ἥδει μὲν
[64]   ~(Ἐπιδράμωμεν δέ, εἰ βούλει, καὶ  τῶν   φιλοσόφων τὰς δόξας, ὅσας αὐχοῦσι
[117]   ἀληθείας προτροπὴ τοῖς πιστοτάτοις ἀπείκασται  τῶν   φίλων μέχρι τῆς ἐσχάτης ἀναπνοῆς
[12]   ἄγοντες καὶ τελίσκουσι τὰς κρεονομίας  τῶν   φόνων ἀνεστεμμένοι τοῖς ὄφεσιν, ἐπολολύζοντες
[103]   εἶναι νομίζεται οὐδὲ μὴν ἐκείνων  τῶν   χειροκμήτων καὶ ἀναισθήτων πλασμάτων, πρόνοια
[79]   οὐκ ἔστιν ὃς ἐξελεῖται ἐκ  τῶν   χειρῶν (μου. Ἀλλὰ καὶ ἑτέρου
[122]   χρηστὸς σύμπας ἀνθρώπων βίος  τῶν   Χριστὸν ἐγνωκότων. ~Ἅλις οἶμαι τῶν
[122]   ὧδέ πως ἔχει τὰ ἡμέτερα  τῶν   Χριστοῦ ὀπαδῶν· οἷαι μὲν αἱ
[75]   παντί τῳ δῆλον γεγονέναι ὡς  τῶν   χωρὶς τοῦ λόγου τῆς ἀληθείας




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 26/02/2009