Paragraphes
[107]	ὁ θεός. Καλὸς ὕμνος τοῦ	θεοῦ	ἀθάνατος ἄνθρωπος, δικαιοσύνῃ οἰκοδομούμενος, ἐν
[116]	τοῦ πνεύματος, ὅ ἐστι ῥῆμα	θεοῦ"	ἀκονήσωμεν. Οὕτως ἡμᾶς ὁ ἀπόστολος
[75]	τοῦτο ποιῶν ἐστι μείζων τοῦ	θεοῦ·	ἀλλ' ἔστι τόλμης καὶ βίας
[8]	φημι, ὁ λόγος ὁ τοῦ	θεοῦ	ἄνθρωπος γενόμενος, ἵνα δὴ καὶ
[87]	ἵνα ἄρτιος ᾖ ὁ τοῦ	θεοῦ	ἄνθρωπος πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν
[56]	ταῦτα πρὸ τοῦ ἀγενήτου μετιόντες	(θεοῦ	βαθυτέρῳ περιπεπτώκατε ζόφῳ; Καλὸς ὁ
[5]	κατὰ δὲ τὴν πάτριον τοῦ	θεοῦ	βούλησιν, ἣν ἐζήλωσε Δαβίδ. (Ὁ
[120]	Χριστός, τοῦτο ὁ λόγος τοῦ	θεοῦ,	βραχίων κυρίου, δύναμις τῶν ὅλων,
[112]	ἀναγράφοντι, ἡμᾶς δὲ ἀπιστήσετε μαθητὰς	θεοῦ	γεγονότας, τὴν ὄντως ἀληθῆ σοφίαν
[114]	μεταβάλλων εἰς οὐρανούς, ὁ τοῦ	θεοῦ	γεωργός, δεξιὰ σημαίνων, λαοὺς δ'
[77]	τῷ σκότει, τὴν δὲ τοῦ	θεοῦ	γνῶσιν ἡλίῳ καὶ φωτί, ἄμφω
[89]	τοσοῦτον, οὗ μεῖζον οὐδὲν ἐκ	θεοῦ	δεδώρηταί πω τῇ τῶν ἀνθρώπων
[83]	καὶ ἀπηλλοτριωμένοι τῆς ζωῆς τοῦ	θεοῦ,	διὰ τὴν ἄγνοιαν τὴν οὖσαν
[73]	διὰ πάντων τὴν δύναμιν τοῦ	θεοῦ	διήκειν νοεῖ, ὄφρ' ἔμπεδα πάντα
[104]	θεοῦ, τὸν δὲ ἄνθρωπον τοῦ	θεοῦ	διώκουσιν, οὐ κρῴζοντα, οὐ κλώζοντα,
[92]	δὲ υἱὸς εἶναι δυνάμενος τοῦ	θεοῦ	δουλεύειν ἥδεται; Ἢ τίς οὐρανοῦ
[123]	ὅ τι περ εἶχον ἐκ	θεοῦ	ἐκχέων, ὡς ἂν ἐπὶ τὸ
[81]	καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ	θεοῦ	ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου,
[104]	(τὸ στέρεσθαι τῆς παρὰ τοῦ	θεοῦ	ἐπικουρίας. Ὀμμάτων μὲν οὖν ἡ
[72]	Ἀπόχρη καὶ τάδε εἰς ἐπίγνωσιν	θεοῦ	ἐπιπνοίᾳ θεοῦ πρὸς αὐτῶν μὲν
[92]	εἰληφότας καὶ ὄντας ὅλως τοῦ	θεοῦ	ἑτέρῳ δουλεύειν δεσπότῃ, πρὸς δὲ
[84]	ὄντως σήμερον ἡ ἀνελλιπὴς τοῦ	θεοῦ	ἡμέρα τοῖς αἰῶσι συνεκτείνεται. Ἀεὶ
[66]	ἡγούμενος περιτρέπεται, τὸν ἄμοιρον τοῦ	(θεοῦ	θεὸν δογματίζων. Ὁ δὲ Ἐρέσιος
[119]	μίαν μυούμεναι, ἀλλ' αἱ τοῦ	θεοῦ	θυγατέρες, αἱ ἀμνάδες αἱ καλαί,
[122]	τοῖν φίλοιν τὰ (πάντα, τοῦ	θεοῦ	καὶ ἀνθρώπου. Ὥρα οὖν ἡμῖν
[98]	ἀνθρώπῳ, ὁ κατ' εἰκόνα" τοῦ	θεοῦ	καὶ καθ' ὁμοίωσιν" διὰ τοῦτο
[78]	δρακί; Ὅρα τὸ μέγεθος τοῦ	θεοῦ	καὶ καταπλάγηθι. Τοῦτον προσκυνήσωμεν, ἐφ'
[122]	ἀνθρώπου, ὅτι τὰ πάντα τοῦ	θεοῦ,	καὶ κοινὰ ἀμφοῖν τοῖν φίλοιν
[120]	καὶ τὸν ἕνα λόγον τοῦ	θεοῦ,	καὶ μὴ μόνον τῶν ἀλόγων
[92]	ὑμᾶς τοὺς ἀνθρώπους ἐπιγεγονότας τοῦ	θεοῦ	καὶ παρ' αὐτοῦ τὴν ψυχὴν
[7]	ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου	θεοῦ	καὶ (σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
[94]	κυρίου κληρονομήσουσι τὴν δόξαν τοῦ	θεοῦ	καὶ τὴν δύναμιν αὐτοῦ. Ποίαν,
[118]	σε ὁ λόγος ὁ τοῦ	θεοῦ,	καὶ τοῖς λιμέσι καθορμίσει τῶν
[2]	φανοτάτῃ φρονήσει εἰς ὄρος ἅγιον	(θεοῦ	καὶ χορὸν τὸν ἅγιον τὸν
[59]	μεμαθηκότες, οἱ τὴν οἰκονομίαν τοῦ	θεοῦ	κατανενοηκότες, οἱ ἐν καινότητι ζωῆς
[89]	ἐναγῆ τὸν ἅγιον ὑπολαμβάνετε τοῦ	θεοῦ	λόγον. ~Ἕπεται τοιγαροῦν ὑμῖν κατὰ
[5]	καὶ πρὸ αὐτοῦ, ὁ τοῦ	θεοῦ	λόγος, λύραν μὲν καὶ κιθάραν,
[6]	οὖν τὸ ὄργανον, ὁ τοῦ	θεοῦ	λόγος, ὁ κύριος, καὶ τὸ
[120]	ὄντως θεόν, συνυμνοῦντος ἡμῖν τοῦ	θεοῦ	λόγου. Ἀίδιος οὗτος Ἰησοῦς, εἷς
[6]	πρότερον γεγεννημένοι τῷ θεῷ, τοῦ	θεοῦ	λόγου τὰ λογικὰ πλάσματα ἡμεῖς,
[4]	δὴ τῷ λόγῳ ἄνθρωπος" γίνεται	θεοῦ"	Λύκους" δὲ ἄλλους ἀλληγορεῖ προβάτων
[50]	εἶπον, ἐπεψεύσαντο δὲ μάντιν, ἀλλὰ	θεοῦ	μεγάλοιο, τὸν οὐ χέρες ἔπλασαν
[122]	εὐγενῆ καὶ ταύτῃ εἰκόνα τοῦ	θεοῦ	μεθ' ὁμοιώσεως, καὶ λέγειν καὶ
[63]	(Ὅση γε ἡ δύναμις τοῦ	θεοῦ.	Μόνον αὐτοῦ τὸ βούλημα κοσμοποιία·
[6]	πατρί. Φιλάνθρωπον τὸ ὄργανον τοῦ	θεοῦ·	ὁ κύριος ἐλεεῖ, παιδεύει, προτρέπει,
[98]	Ἀττικῶν. Εἰκὼν" μὲν γὰρ τοῦ	θεοῦ"	ὁ λόγος αὐτοῦ (καὶ υἱὸς
[59]	λαός, νῦν δὲ λαὸς τοῦ	θεοῦ"	οἱ κατὰ τὸν Ἰωάννην οὐκ
[82]	παῖδες ἡμεῖς οἱ τρόφιμοι τοῦ	θεοῦ,	οἱ τοῦ πρωτοτόκου" γνήσιοι φίλοι,
[111]	λελυμένος, ἔτι παιδίον ἦν τοῦ	θεοῦ·	ὅτε δὲ ὑποπίπτων ἡδονῇ (ὄφις
[105]	οὐδὲν τῷ σπεύδοντι πρὸς γνῶσιν	θεοῦ,	οὐκ ἀπαιδευσία, οὐ πενία, οὐκ
[4]	φιλανθρωπία ἐπεφάνη τοῦ σωτῆρος ἡμῶν	θεοῦ,	οὐκ ἐξ ἔργων τῶν ἐν
[108]	εἰ δὲ σεαυτὸν ἀναγράφεις τοῦ	θεοῦ,	οὐρανὸς μέν σοι ἡ πατρίς,
[5]	καὶ αὐτὸς ὄργανόν ἐστι τοῦ	θεοῦ	παναρμόνιον, ἐμμελὲς καὶ ἅγιον, σοφία
[70]	ἀληθεῖς καὶ δόξαν τὴν τοῦ	θεοῦ	παρ' αὐτῶν ὠφέλησαι τῶν Ἑβραίων,
[72]	ἀληθινὴν ἐνδείκνυται. Οὐκ ἀπεκρύψατο τοῦ	θεοῦ	πέρι ὅ τί περ εἶχεν
[59]	ἐσμεν οἱ τὴν εἰκόνα τοῦ	θεοῦ	περιφέροντες ἐν τῷ ζῶντι καὶ
[115]	λόγον, καὶ τῇ ἐπῳδῇ τοῦ	θεοῦ	πιστεύσαντες ἀπαλλαγῆναι μὲν παθῶν, ἃ
[112]	οὐ θῆλυ· καινὸς δὲ ἄνθρωπος	θεοῦ	πνεύματι ἁγίῳ μεταπεπλασμένος. ~Εἶθ' αἱ
[117]	ἀλλὰ καὶ χάρις ᾖς τοῦ	θεοῦ·	πρέπει δὲ ἄμφω τῷ Χριστοῦ
[72]	τάδε εἰς ἐπίγνωσιν θεοῦ ἐπιπνοίᾳ	θεοῦ	πρὸς αὐτῶν μὲν ἀναγεγραμμένα, πρὸς
[7]	ἀπόστολον ἡ χάρις ἡ τοῦ	θεοῦ	σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις ἐπεφάνη, παιδεύουσα
[120]	Ἰησοῦς, εἷς ὁ μέγας ἀρχιερεὺς	θεοῦ	τε ἑνὸς τοῦ αὐτοῦ καὶ
[120]	χαρίζομαι ὑμῖν, τὴν (γνῶσιν τοῦ	θεοῦ,	τέλειον ἐμαυτὸν χαρίζομαι. Τοῦτό εἰμι
[94]	ἐγχειρίζει ἡ ἀίδιος διαθήκη τοῦ	θεοῦ	τὴν ἀίδιον δωρεὰν χορηγοῦσα· ὁ
[67]	ἐπιζητῶ, οὐ τὰ ἔργα τοῦ	θεοῦ.	~Τίνα δὴ λάβω παρὰ σοῦ
[2]	ἀίδιον νόμον, τὸν φερώνυμον τοῦ	θεοῦ,	τὸ ᾆσμα τὸ καινόν, τὸ
[103]	δεσπότην· ἴδιον εἶ πλάσμα τοῦ	θεοῦ·	τὸ δὲ οἰκεῖον αὐτοῦ πῶς
[100]	ἐπὶ τὴν γνῶσιν παρακαλοῦμεν τοῦ	θεοῦ,	τὸ οἰκεῖον αὐτοῦ καὶ ἐξαίρετον
[56]	Τί δὴ οὖν τὰ τοῦ	θεοῦ	τοῖς οὐ θεοῖς προσενείματε γέρα;
[104]	μὲν κόρακα τετιμήκασιν ὡς ἄγγελον	θεοῦ,	τὸν δὲ ἄνθρωπον τοῦ θεοῦ
[10]	πῃ παρεκάλει ἑτοίμους γίνεσθαι εἰς	θεοῦ	τοῦ Χριστοῦ παρουσίαν, καὶ τοῦτο
[27]	λόγου νῦν υἱοὶ γεγόναμεν τοῦ	θεοῦ·	ὑμῖν δὲ καὶ ὁ ὑμέτερος
[8]	ὁ κύριος, ὃς ἐν μορφῇ	θεοῦ	ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ
[25]	θεοὺς ἀντὶ τοῦ μόνου ὄντος	θεοῦ,	ὥσπερ ὁ ἐκ τῆς πόρνης

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 26/02/2009