HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CHRYSOSTOME, Au peuple d'Alexandrie (discours 32; traduction anglaise)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


η  =  97 formes différentes pour 223 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Discours, par.
[32, 35]   Ὅμηρον νῆσον δενδρήεσσαν βαθεῖαν  {ἤ}   τινα ἤπειρον {εὔβοτον, εὔμηλον,
[32, 95]   ἐσχάτην τινὰ αὐτῶν πενίαν κατεγνωκὼς     ἀπειρίαν οὐκ ἂν θέλοι μάτην
[32, 60]   Τιμόθεος ᾖδεν παλαιὸς     Ἀρίων, ὑφ´ οὗ λέγουσιν ᾄδοντος
[32, 90]   ὑπὸ μέθης ᾠδῆς γυναικῶν     ἁρμάτων ἄγηται καὶ φέρηται καὶ
[32, 20]   δεῦρο εἰσῆλθον δίχα μέλους τινὸς     ᾄσματος. νῦν δὲ τούτου μὲν
[32, 35]   οἰκῶσι καθ´ Ὅμηρον νῆσον δενδρήεσσαν     βαθεῖαν {ἤ} τινα ἤπειρον {εὔβοτον,
[32, 25]   σφόδρα ἀνδρείου καὶ πτηνοῦ, Περσέως     Βελλεροφόντου. τὸν οὖν τῶν Ἀλεξανδρέων
[32, 60]   δὲ πρὸς κιθάραν αὐτὸ δρᾶτε.     βούλεσθε, ἐπειδὴ τοῖς βασιλεῦσι τοὺς
[32, 60]   τίς γὰρ αὐτῶν ᾠδὴν τέλειον     γενναῖον ῥυθμὸν οἷός τε εἰπεῖν;
[32, 75]   εἰ λέγοι ταῦτα, τί ἐρεῖτε;     δῆλον ὅτι οὐδ´ ἀκούσεσθε παρ´
[32, 15]   καθάπερ οἶμαι δι´ ἔνδειαν ἰατρῶν     {δι´} ἀπειρίαν πλείους οἱ θάπτοντες
[32, 45]   γὰρ ἂν ἔγωγε λῃστεύων ἀποθανεῖν     διὰ τοιαύτην αἰτίαν. τὸ μὲν
[32, 85]   πλὴν εἰ μή τι διορύττειν     διασκάπτειν τοιοῦτον ἕτερον ἔργον
[32, 10]   ῥήματα εἰπόντες, καὶ λοιδορήσαντες μᾶλλον     διδάξαντες ὑμᾶς, κατὰ σπουδὴν ἀπίασιν,
[32, 65]   γνοίη ῥᾳδίως πότερον ἔνδον πίνουσιν     δικάζονται· κἂν σοφιστοῦ δὲ οἴκημα
[32, 5]   ὧν νοῦν μὲν φρόνησιν     δικαίαν διάθεσιν πρὸς θεοὺς
[32, 35]   ἑστιᾶσθε καθ´ ἑαυτοὺς κοιμᾶσθε     διοικεῖτε τὴν οἰκίαν ἕκαστος οὐ
[32, 70]   βάλλοντες ὅ, τι ἔτυχον ἅπαξ     δίς, ὥσπερ οἱ καταχέοντες τῶν
[32, 45]   οὐ δι´ αὑτῶν τινα ἡδονὴν     δύναμιν, ἀλλὰ διὰ τὴν ὑμετέραν
[32, 10]   ὥστε διατελέσαι λέγοντες, ἀλλὰ ἓν     δύο ῥήματα εἰπόντες, καὶ λοιδορήσαντες
[32, 90]   φαμὲν οὐχ ὑπὸ λῃστῶν μόνον,  {ἢ   ἑταιρῶν} ἀλλὰ καὶ ἑταίρας καὶ
[32, 85]   καὶ μᾶλλον ἐλεεῖσθαι τοὺς παθόντας     καταγελᾶσθαι παρασκευάζουσα· παρ´ οἷς δ´
[32, 35]   μὲν γὰρ ἑστιᾶσθε καθ´ ἑαυτοὺς     κοιμᾶσθε διοικεῖτε τὴν οἰκίαν
[32, 90]   γὰρ οἴεσθε Ἀθηναίων Μεγαρέων     Κορινθίων τὰ σώματα ἀσκεῖν καὶ
[32, 95]   δῆμος, ἀλλὰ Κενταύρῳ τινὶ     Κύκλωπι πεπωκότι καὶ ἐρῶντι, τὸ
[32, 5]   παύσεται; καὶ πότε εἴσεισι θαυματοποιὸς     λῆρος τοιοῦτος ἕτερος; ἐκεῖνο
[32, 35]   πόλιν ἐπαινεῖ· πόθεν; ἀλλὰ θάλατταν     λίμνην ποταμόν. ὑμεῖς δέ,
[32, 95]   ὑμᾶς καὶ μὴ δεομένους θεραπείας;     μᾶλλον ὡς ἀνιάτων ἀπεγνωκέναι; παραπλήσιον
[32, 90]   ἔσχον. πόσους γὰρ οἴεσθε Ἀθηναίων     Μεγαρέων Κορινθίων τὰ σώματα
[32, 55]   οἶνος ἐκ πέτρας ποθέν τινος     νάπης, οὐδὲ γάλα καὶ μέλι
[32, 1]   θεοῦ προστάξαντος, οὐκ ἄλλο ἥρμοζεν     παιδεία καὶ λόγος, ὧν οἱ
[32, 50]   κακόν τι τοῖς συμπόταις δόντες     παρ´ ἐκείνων λαβόντες· οἵαν ποτὲ
[32, 70]   εἰ δ´ ὑμεῖς, ἔφη, τέτταρα     πέντε βήματα νικᾶτε, κἀγὼ βαδιοῦμαι·
[32, 25]   καὶ μᾶλλον ἂν ὑμᾶς ὠφελήσειεν     περὶ οὐρανοῦ καὶ γῆς εἰ
[32, 40]   περὶ ὑμῶν ἀληθέστερον οὗτοι λέγωσιν     περὶ τῶν Ἑλλήνων Ἀνάχαρσιν τὸν
[32, 50]   ἀναίδειαν· σπουδῇ πρόσεισι, φθέγγεται βαδίζων  {ἢ}   πεσών τινα ἔωσε, μάχεται πρὸς
[32, 35]   εὔμηλον, πρὸς ὄρεσι σκιεροῖς     πηγαῖς διαυγέσιν· ὧν οὐδὲν ἴδιόν
[32, 85]   καθορᾶν καὶ δεκαπέντε ἀνθρώπους εὐπόρους     πλῆθος ἀνήριθμον ἀνθρώπων ἀθλίων καὶ
[32, 40]   τῶν προτέρων οὐδὲ αἰσχύνονται λέγειν     ποιεῖν ὅ, τι ἂν αὐτοῖς
[32, 35]   τοῖς συνήθως ὑμνοῦσιν αὐτὰ ῥήτορσιν     ποιηταῖς παραβάλλων ἐμαυτόν. δεινοὶ γὰρ
[32, 10]   ἐμπείρου τύχῃ κυβερνήτου κἂν ἔθνος     πόλις χρηστῶν ἡγεμόνων, κἂν ἰατρὸς
[32, 35]   πόθεν; ἀλλὰ θάλατταν λίμνην     ποταμόν. ὑμεῖς δέ, ἂν ἐγκωμιάζῃ
[32, 5]   φρόνησιν δικαίαν διάθεσιν     πρὸς θεοὺς εὐσέβειαν οὐκ ἔστι
[32, 35]   {ἤ} τινα ἤπειρον {εὔβοτον, εὔμηλον,     πρὸς ὄρεσι σκιεροῖς πηγαῖς
[32, 70]   ὥστε ἐπιμελεστέρας χρῆναι φυλακῆς ᾠήθησαν     πρότερον· καὶ τοῦτο εἴργασθε δι´
[32, 1]   μὲν τίμιον οὐδὲν ὑμῖν     σπανίως ποτὲ εἰσέρχεται· κρουμάτων δὲ
[32, 25]   ἰέναι μαινομένου τινὸς ἀληθῶς ἔργον     σφόδρα ἀνδρείου καὶ πτηνοῦ, Περσέως
[32, 40]   ὑμᾶς, καὶ ὁρᾶτε μὲν τρεῖς     τέτταρας ἡνιόχους, ὁρᾶσθε δὲ ὑπὸ
[32, 1]   εἰς τοῦτο δὲ καλὸν μὲν     τίμιον οὐδὲν ὑμῖν σπανίως
[32, 60]   γὰρ Ἰσμηνίας ηὔλει παρ´ ὑμῖν     Τιμόθεος ᾖδεν παλαιὸς
[32, 75]   τίνα οὖν εὕρῃ τις ἐπικουρίαν     τίνα ἐξιλάσασθαι δεῖ δαιμόνων; ἔστιν
[32, 75]   ἐπιθυμίας ἀπόλησθε. ποῖος γὰρ Ὅμηρος     τίς ἀνθρώπων δύναται τὰ συμβαίνοντα
[32, 40]   δὲ εἰς τὸ θέατρον εἰσέλθωσιν     τὸ στάδιον, ὥσπερ φαρμάκων αὐτοῖς
[32, 85]   μή τι διορύττειν διασκάπτειν     τοιοῦτον ἕτερον ἔργον πράττειν· οὐδὲ
[32, 5]   πότε εἴσεισι θαυματοποιὸς λῆρος     τοιοῦτος ἕτερος; ἐκεῖνο μὲν γάρ,
[32, 95]   πόλιν, ἔπειθ´ ὑπ´ ἀνέμων τινῶν     τύχης ἄλλης κρατούμενος καὶ διατρίβων
[32, 40]   τάχα ἐρεῖ τις τῶν Περσῶν     τῶν Βακτρίων, ὡς αὐτοὶ μὲν
[32, 35]   καὶ τόπους καὶ πάντα μᾶλλον     ὑμᾶς. ποῦ γὰρ εἶπον ὥς
[32, 5]   ἐστε, ἀφ´ ὧν νοῦν μὲν     φρόνησιν δικαίαν διάθεσιν
[32, 90]   κρατῆται καὶ περιέχηται δεσμοῖς τισιν     φρουροῖς, τὰ δυσχερῆ δεῖ ταῦτα
[32, 1]   μᾶλλον ἔπρεπε καὶ παισὶ Λυδῶν     Φρυγῶν· Ἑλλήνων δὲ παισί, καὶ
[32, 90]   σωτηρίαν, ἀλλ´ αἱρεθεῖσα ὑπὸ μέθης     ᾠδῆς γυναικῶν ἁρμάτων ἄγηται
[32, 20]   καὶ καταγιγνώσκοντας, ὅτι δεῦρο εἰσῆλθον,     δικαίως ἀπολογεῖσθαι· αἰτιάσονται γάρ, εὖ
[32, 65]   κἂν σοφιστοῦ δὲ οἴκημα πλησίον  ᾖ,   οὐκ ἔσται γνῶναι τὴν διατριβήν.
[32, 85]   παρασκευάζουσα· παρ´ οἷς δ´ ἂν     πάντων ἀμέλεια τῶν καλῶν, ἑνὸς
[32, 90]   αἰσχρὰ καὶ καταγέλαστα μᾶλλον, ὅταν     περὶ τὰς πόλεις. ὥσπερ ἐν
[32, 25]   ἄρχοντι πλεόνων, ὅσῳπερ ἂν αὐτὸς     πλείων δῆμος καὶ πόλεως
[32, 75]   τάξεως. μὴ γὰρ δαιμόνια πάντ´     τὰ τοιαῦτα καὶ μείζονος δεόμενα
[32, 70]   ἐλάττοσιν οὐδ´ ἔχει μέτρον οὐδὲν     ἄνοια τῶν ἁμαρτημάτων, ἀλλ´ ἐπὶ
[32, 35]   ἅπαντες Ἕλληνες καὶ βάρβαροι ἴσασιν.     γὰρ πόλις ὑμῶν τῷ μεγέθει
[32, 70]   περὶ τῶν μειζόνων ὀρθῶς βουλεύεσθαι.     γὰρ τῶν τρόπων κουφότης καὶ
[32, 50]   οἷον ἐσθίοντας, βαδίζοντας, παίζοντας, θεωροῦντας·     γὰρ φύσις ἀναγκάζει πολλῶν ὁμοίων
[32, 55]   παρ´ ὑμῖν δὲ τοὐναντίον ἐστίν.     γὰρ ᾠδὴ μέθην ἐμποιεῖ καὶ
[32, 15]   μὲν ἐοικυῖα διαίτῃ καὶ φαρμάκοις,     δὲ καύσει καὶ τομῇ, προσήκουσα
[32, 70]   τὰς κατ´ ὀλίγον ζημίας, ὡς     κακία πρόεισιν ἐκ τῶν κατὰ
[32, 60]   νόσον; ἀλλ´ οὐδ´ ἐκεῖνον ὤνησεν     λίαν ἐμπειρία περὶ τοῦτο καὶ
[32, 55]   τοὺς μὲν γὰρ ἄλλους ἀνθρώπους     μέθη πρὸς ᾠδὴν τρέπει καὶ
[32, 15]   πρόνοια, καθάπερ τῶν ἄλλων νόσων·     μὲν ἐοικυῖα διαίτῃ καὶ φαρμάκοις,
[32, 25]   ἀκοῦσαι, χαλεποὶ δὲ συμβαλεῖν· τούτων     μὲν ὀργὴ πρὸς πάντα ἕτοιμος,
[32, 55]   καὶ περὶ συνουσίας ἔδοξε πρέπειν     μουσικῆς δύναμις, ἁρμονίαν καὶ τάξιν
[32, 70]   θεάτροις θορύβων. οὐ γὰρ οὕτως     πενία ταχὺ πέφυκε συμβαίνειν διὰ
[32, 75]   τί σφόδρα οὕτω κυκᾶσθε; τίς     σπουδή; τίς ἀγών; οὐ
[32, 85]   τοιοῦτον ἕτερον ἔργον πράττειν· οὐδὲ     τῶν Τρώων πόλις εὐδαίμων, ὅτι
[32, 35]   δευτέρα τῶν ὑπὸ τὸν ἥλιον.     τε γὰρ Αἴγυπτος {ὑμῶν} τηλικοῦτον
[32, 55]   ἂν αἰδουμένας τε καὶ σώφρονας.     τε μουσικὴ θεραπείας ἕνεκα τοῖς
[32, 95]   βοτάνην ἀκηκόατε τὴν σαρδόνιον καλουμένην,     γέλωτα μὲν ποιεῖ, χαλεπὸν δὲ
[32, 90]   σφόδρα ἐρήμων καὶ μικρῶν, ἐν     μὴ καθ´ ἡμέραν τις πυρέττει
[32, 70]   πέρας καὶ τὸν ὄλεθρον αὐξηθεῖσα  ἤγαγεν.   καὶ ταῦτα μὲν δὴ τὰ
[32, 70]   ὑποψίαν αὐτοὺς καθ´ ὑμῶν αὐτῶν  ἠγάγετε,   ὥστε ἐπιμελεστέρας χρῆναι φυλακῆς ᾠήθησαν
[32, 1]   ὠκυπόδων ἐπιβήτορες, οἵ τε τάχιστα  ἤγειραν   μέγα νεῖκος ἀπαιδεύτοισι θεαταῖς, νηπιάχοις,
[32, 60]   πρὸς τὸ μέλος, ὥς φασιν,  ἤγειρε   καὶ ἐπύργου τὴν πόλιν· οὗτοι
[32, 10]   παραγένηται τῷ κάμνοντι, καὶ τοῦτον  ἡγεῖσθαι   χρὴ βοηθὸν ἥκειν παρὰ θεοῦ,
[32, 85]   ἑαλώκατε. μὴ γὰρ τοῦτο μόνον  ἡγεῖσθε   ἅλωσιν εἶναι πόλεως, ἄν τινες
[32, 80]   καὶ ἡνιοχεῖτε καὶ διώκετε καὶ  ἡγεῖσθε   καὶ πίπτετε. τοιγαροῦν οὐ κακῶς
[32, 45]   ἐκπεσεῖν ἐκ τοῦ δίφρου δεινὸν  ἡγεῖσθε   καὶ συμφορὰν πασῶν μεγίστην· αὐτοὶ
[32, 70]   καὶ νῦν οὕτως ἐπιεικεῖς ἔχοντες  ἡγεμόνας   εἰς ὑποψίαν αὐτοὺς καθ´ ὑμῶν
[32, 15]   φειδόμενον· καὶ χρηστοῦ μέν ἐστιν  ἡγεμόνος   συγγνώμη, φιλοσόφου δὲ κακοῦ μὴ
[32, 10]   κἂν ἔθνος πόλις χρηστῶν  ἡγεμόνων,   κἂν ἰατρὸς ἐν καιρῷ παραγένηται
[32, 30]   πράττοντες. οὐκ ἴστε ὅτι ὥσπερ  ἡγεμὼν   καὶ βασιλεὺς ὅταν προέλθῃ, τότε
[32, 50]   καίτοι ποίους τινὰς ἂν ὑμεῖς  ἡγοῖσθε   ἀνθρώπους, οἷς ἐλευθερία μὴ συμφέρει;
[32, 30]   ἐγὼ δὲ καὶ νῦν μὲν  ἡγοῦμαι   πολλὰ καὶ χρήσιμα εἰρηκέναι τοῖς
[32, 50]   τε τῶν ἄλλων καὶ τῶν  ἡγουμένων   αἰδοῦς τυγχάνουσιν· ἐπεὶ καὶ τῶν
[32, 45]   δυστυχία τῶν ταλαιπώρων, ὥστε ἀνδρεῖον  ἡγοῦνται   τὸ πάντων ἀνανδρότατον καὶ σεμνὸν
[32, 60]   ὑλαγμοῖς εἰκάζετε. καίτοι φιλοσόφους μὲν  ᾔδειν   οὕτως καλουμένους, κιθαρῳδοὶ δὲ Κυνικοὶ
[32, 1]   γὰρ αὐτοὶ γελοῖοί ἐστε καὶ  ἡδεῖς   καὶ διακόνους πολλοὺς τούτων ἔχετε·
[32, 60]   ηὔλει παρ´ ὑμῖν Τιμόθεος  ᾖδεν   παλαιὸς Ἀρίων, ὑφ´
[32, 65]   τὸν Ὀρφέα τὰ μὲν ἄλλα  ἥδεσθαι   μόνον καὶ ἐκπεπλῆχθαι, μιμεῖσθαι δὲ
[32, 65]   καὶ ἐν τῷ γυμνασίῳ πορϊόντες  ἤδη   γυμνάσονται πρὸς μέλος καὶ τοὺς
[32, 10]   τῆς ὑμετέρας ὠφελείας, τοῦτο δ´  ἤδη   δεινόν. ὅμοιον γὰρ ὥσπερ εἴ
[32, 65]   οἷαι πρότερον ἦσαν. ~χαλεπὸν οὖν  ἤδη   ἐστὶ τὸ λειπόμενον τοῦ λόγου,
[32, 40]   αὐτίκα σωφρονοῦσι, καὶ φιλικῶς αὑτοῖς  ἤδη   ἔχοντες βαδίζουσι κάτω ὁρῶντες, αἰσχυνόμενοι
[32, 10]   δεῖξαι τῶν χρησίμων. πολλάκις γὰρ  ἤδη   καὶ ὕπαρ ὤνησε καὶ μεθ´
[32, 65]   τοιαύτης ἡδονῆς. δι´ ὑμᾶς δὲ  ἤδη   μοι δοκεῖ τὸ πρᾶγμα καὶ
[32, 40]   δειλοὶ ὄντες καὶ ἀστράτευτοι πολλὰς  ἤδη   νενικήκατε ἱππομαχίας. σκοπεῖτε δὲ μὴ
[32, 90]   βούλομαι γὰρ ὀνομάσαι. ὅπερ γὰρ  ἤδη   πολλάκις εἶπον, αἰσχίω τὰ αἰσχρὰ
[32, 15]   δ´ αὖτε τεθνᾶσιν· ὅμως δὲ  ἤδη   ποτὲ ἐξαισίων δεινῶν ἐπικειμένων αὐτοῖς
[32, 45]   καὶ πόλεως ἀσθένειαν. φασὶ γοῦν  ἤδη   τινὰς τῶν ἀπολωλότων διὰ τὴν
[32, 80]   δύναται σώφρων, ὥσπερ καὶ εἶπον  ἤδη.   τοῦτο μὲν οὖν τοιοῦτον παράδειγμα
[32, 60]   τὰ δ´ εὐθὺς ἀποχωρεῖν, οὐχ  ἡδόμενα   τῷ μέλει. τὰ δὲ πτηνὰ
[32, 25]   καὶ κατὰ ἀνάγκην, κόσμῳ πόλεων  ἡδόμενοι.   οἱ δὲ τοὐναντίον σκληροὶ καὶ
[32, 45]   δὲ δόξαν κενήν. οὐ γὰρ  ἡδόμενοι   τοσοῦτον ὅσον οἰόμενοι καὶ βουλόμενοι
[32, 35]   λέγουσι, τὸ μὴ πάντοτε ζητεῖν  ἡδονάς.   ἀναγωγαὶ δὲ καὶ κατάρσεις καὶ
[32, 45]   Δί´ οὐ δι´ αὑτῶν τινα  ἡδονὴν   δύναμιν, ἀλλὰ διὰ τὴν
[32, 45]   χορδῆς τοῦτο πάσχουσι καὶ δι´  ἡδονὴν   μικράν, μᾶλλον δὲ δόξαν κενήν.
[32, 65]   ἀγεννῶς δεδούλωσθε ὑπὸ τῆς τοιαύτης  ἡδονῆς.   δι´ ὑμᾶς δὲ ἤδη μοι
[32, 1]   προσέχοντες καὶ παιδιᾶς μὲν καὶ  ἡδονῆς   καὶ γέλωτος, ὡς εἰπεῖν, οὐδέποτε
[32, 65]   τοῖς Ἕλλησιν. ὅτι γὰρ λίαν  ἡδὺς   ἐδόκει καὶ περιττὸς εἶναι, μὰ
[32, 20]   ἐν τριβωνίῳ φαύλῳ μήτε ᾄδειν  ἡδὺς   μήτε μεῖζον ἑτέρου φθεγγόμενος, οὐκ
[32, 65]   ἅπας γεγονέναι κῶμος εἷς, οὐχ  ἡδὺς   οὐδὲ πρᾷος, ἀλλ´ ἄγριος καὶ
[32, 80]   ἠΰτε περ κλαγγὴ γεράνων πέλει  ἠὲ   κολοιῶν, αἵτ´ ἐπεὶ οὖν ζῦθόν
[32, 80]   δ´ ὥστε ψαρῶν νέφος ἔρχεται  ἠὲ   κολοιῶν οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν
[32, 80]   οὐδέ κε φαίης οὔτε ποτ´  ἠέλιον   σόον ἔμμεναι οὔτε σελήνην. οἵηπερ
[32, 70]   οἱ δ´ ἐπὶ τοὺς ὅρμους  ᾔεσαν   ὥσπερ ἐν ἑορτῇ πιούμενοι. καὶ
[32, 5]   τῶν σφετέρων πολιτῶν, εἴ τινα  ἤθελον   πρὸς ὀργὴν ἀπολέσαι τῶν ταῦτα
[32, 65]   καὶ πολεμικοὺς γενέσθαι καὶ τὸ  ἦθος   βεβαίους. ἔλεγε δὲ καὶ περὶ
[32, 30]   θεάτρῳ δὲ βλέπεται τὸ δημόσιον  ἦθος.   ὑμεῖς δὲ μάλιστα ἐνταῦθα ἀφυλάκτως
[32, 40]   μὲν γὰρ εἶναι τῶν σοφῶν·  ἧκε   δὲ εἰς τὴν Ἑλλάδα θεασόμενος
[32, 10]   καὶ τοῦτον ἡγεῖσθαι χρὴ βοηθὸν  ἥκειν   παρὰ θεοῦ, κἂν λόγων τις
[32, 100]   δὲ τύραννος τῶν Σύρων  ἧκεν   εἰς Μέμφιν, ἐκπληττομένων αὐτὸν τῶν
[32, 10]   καὶ ξυμφέροντας εἰρῆσθαι. καὶ τοῦτο  ἥκιστα   ὑμᾶς ἀπιστεῖν χρή, παρ´ οἷς
[32, 5]   Ἀθηναίοισι πρᾶγμ´ ἀπώμοτον; καὶ ταῦτα  ἤκουον   ἑορτάζοντες καὶ δημοκρατούμενοι, καὶ οὐ
[32, 95]   δὲ οὐκ οἶδα εἴ ποτε  ἠκούσατε·   ὥσπερ ἔφη τις τοὺς ἐν
[32, 45]   ἔχων ἐσώθη καὶ μεθ´ ἡσυχίας  ἤκουσεν.   αὗται δὲ σχεδὸν ἐν μέσῳ
[32, 70]   συνήθεις, αὐτοὶ δ´ ὑπὸ μαστίγων  ἠλαύνεσθε   τῶν ἐν ταῖς τραγῳδίαις, οὐκ
[32, 75]   τῶν ἁρμάτων. ἔδοξεν οὖν τοῖς  Ἠλείοις   ὡς δαιμονίου τινὸς ὄντος ἱδρύσασθαι
[32, 15]   μέν τις χρώμενος καὶ συνεχῶς  ἦλθέ   ποτε πρὸς τέλος ὑγιὲς καὶ
[32, 45]   μὲν ἀδικηθεὶς ἴσως ἐπὶ τοῦτο  ἦλθεν,   ὑπὲρ τοὺς νόμους ἀμύνασθαι πειρώμενος,
[32, 75]   ἀρχαίαν βασιλίδα ἐν Κρήτῃ τῶν  Ἡλιαδῶν   ἐρασθῆναι ταύρου, καὶ συγγενομένην χαλεπόν
[32, 80]   ἵππον, ὃς ἀνθρώποισι φόνον φέρει  ἠλιθίοισιν·   ὣς οἱ κεκλήγοντες ἐπ´ ἀλλήλοισιν
[32, 35]   περὶ οὗ λέγειν ἠρξάμην, ὁρᾶτε  ἡλίκον   ἐστίν. ὅπως μὲν γὰρ ἑστιᾶσθε
[32, 35]   ἀποδέδεικται δευτέρα τῶν ὑπὸ τὸν  ἥλιον.   τε γὰρ Αἴγυπτος {ὑμῶν}
[32, 20]   στάδιον οὐκ ἐθέλουσιν ἰέναι, τὸν  ἥλιον   καὶ τὰς πληγὰς ὑφορώμενοι. τὸ
[32, 15]   δύναμιν τῶν θεῶν ἀφικνεῖται πρὸς  ἡμᾶς,   ἀλλὰ πανταχῇ πάντων ἀγαθῶν αὐτοὶ
[32, 35]   τήν τε θάλατταν τὴν καθ´  ἡμᾶς   ἅπασαν ἐκδέχεσθε, κάλλει τε λιμένων
[32, 30]   πάντα ἐπεξελθεῖν, καὶ ταῦτα ἐν  ἡμέρᾳ   μιᾷ, καὶ τελέως ὑμᾶς ἀναγκάσαι
[32, 10]   καὶ μόνον οὐ καθ´ ἑκάστην  ἡμέραν   διά τε χρησμῶν καὶ δι´
[32, 10]   καὶ ὕπαρ ὤνησε καὶ μεθ´  ἡμέραν   ἐναργῶς προεῖπεν. ἴστε δήπου τὰς
[32, 70]   πολεμήσαιτε δ´ ἂν ὑμεῖς μίαν  ἡμέραν;   οὐκ ἐν τῇ γενομένῃ ταραχῇ
[32, 70]   ἐν τούτοις πράττουσι καθ´  ἡμέραν,   τἄλλα σωφρονεῖν καὶ περὶ τῶν
[32, 90]   μικρῶν, ἐν μὴ καθ´  ἡμέραν   τις πυρέττει πάντως· ἀλλὰ Καυνίους
[32, 40]   χωρίον, ἐν μαίνονται καθ´  ἡμέραν,   τὸ γυμνάσιον λέγων· ἐπειδὰν γὰρ
[32, 40]   ὅλης τῆς πόλεως ἐπὶ συχνὰς  ἡμέρας·   καθάπερ ἐμπρησμοῦ μεγάλου λήξαντος ἰδεῖν
[32, 60]   γε Ὀρφεὺς τὰ θηρία  ἡμέρου   καὶ μουσικὰ ἐποίει διὰ τῆς
[32, 35]   σοφισταὶ καὶ γόητες· τὰ δ´  ἡμέτερα   φαῦλα καὶ πεζὰ ἐν τοῖς
[32, 30]   καὶ περὶ τούτου μόνου λέγεις  ἡμῖν,   ἄλλο δ´ οὐθέν; δέδοικα ἅμα
[32, 65]   γὰρ τῆς τέχνης καὶ νῦν  ἡμῖν   διαλέγονται ᾄδοντες. κινδυνεύει δ´
[32, 15]   ἔρχεται {τῶν} πλησίον οὔσης παρ´  ἡμῖν,   ὥσπερ ἐπὶ τοῦδε τοῦ ὕδατος
[32, 15]   δυσώδεις αὐτοὶ ποιοῦμεν καὶ ἀφ´  ἡμῶν   οὗτοι ἵστανται. διὰ γὰρ ἀνθρώπων
[32, 85]   καίτοι μεγάλη τε καὶ ἔνδοξος  ἦν·   ἀλλ´ ὅμως τῆς Ἰθάκης
[32, 100]   ἀναμνησθεὶς ἐκείνου τοῦ ὀνείρατος, Τοῦτ´  ἦν   ἄρα, ἔφη, τὸ εἰς ὄνου
[32, 90]   ὅτι} καὶ ταῦθ´ ὅτ´ ἀναγκαῖον  ἦν   αὐτοῖς ἄνδρας ἀγαθοὺς ὑπὲρ τῶν
[32, 60]   Ὀρφεύς· μὲν γὰρ υἱὸς  ἦν   Μούσης, οἱ δὲ ἐκ τῆς
[32, 100]   τέχνης· δέ, οὐ γὰρ  ἦν   οἱ σύνεσις μουσικῆς, ἐκέλευε παύσασθαι
[32, 30]   τοῦτο γὰρ οἶμαι καὶ ἀναγκαιότατον  ἦν,   παρασκευάσαι πρῶτον ὑμᾶς ὑπομένοντας ἀκούειν.
[32, 85]   τὸ τοῦ Ξέρξου στράτευμα λαμπρὸν  ἦν,   πλὴν εἰ μή τι διορύττειν
[32, 55]   χειρὸς λαμβάνετε· ὥστε ἴσως καιρὸς  ἦν   ὑμᾶς παύσασθαι βακχειῶν καὶ προσέχειν
[32, 45]   τῷ τῆς ἀνοίας· ὡς οὐκ  ἦν   ὑμῖν ἐπιεικῶς αὐτὰ ὁρᾶν. μὴ
[32, 20]   τῶν χαλεπῶν. ἐγὼ γοῦν, εἰ  ἦν   ᾠδικός, οὐκ ἂν δεῦρο εἰσῆλθον
[32, 35]   ἧς πρότερον τοὔνομα ἀκοῦσαι χαλεπὸν  ἦν·   ὥστε τὰς ἐμπορίας οὐ νήσων
[32, 20]   Καλυψοῖ ἀπολογούμενος ὑπὲρ τῆς ἀγγελίας,  ἣν   ἀηδῆ οὖσαν ἐκόμιζε, τάχ´ ἂν〉
[32, 70]   ἑταιρειῶν ὀνόματα· ὥστε φυγεῖν αὐτὸν  ἠναγκάσατε   καὶ μετὰ ταῦτα κατιέναι πολέμῳ
[32, 90]   καὶ ἀπαγωγήν, τῆς δὲ ψυχῆς  ἠνδραποδισμένης   καὶ ἀπολωλυίας εἰρωνεύεσθαι καὶ ὑποτιμᾶσθαι.
[32, 25]   πρέπειν, καθάπερ ἵππον γενναῖον ἐξ  ἡνίας   εὐτελοῦς πρᾴως ἄγοντα, οὐδὲν δεόμενον
[32, 80]   ἡνιόχων, καὶ γελοίως ἐλαύνετε καὶ  ἡνιοχεῖτε   καὶ διώκετε καὶ ἡγεῖσθε καὶ
[32, 40]   ὁρᾶτε μὲν τρεῖς τέτταρας  ἡνιόχους,   ὁρᾶσθε δὲ ὑπὸ τοσούτων μὲν
[32, 80]   ἕκαστος ἵπποις. ~ἐνταῦθα τοὺς μὲν  ἡνιόχους   πεποίηκεν ἀγωνιστὰς καὶ φιλοτιμουμένους, τοὺς
[32, 80]   πέτεσθε τῶν ἵππων καὶ τῶν  ἡνιόχων,   καὶ γελοίως ἐλαύνετε καὶ ἡνιοχεῖτε
[32, 95]   ἥττων τοῦ τυχόντος {πραγμάτων} ἐραστὴς  ἡνιόχων   καὶ κιθαρῳδῶν, οὐκ ἄδηλον ὅπως
[32, 45]   νυνὶ δὲ τὸ μὲν τῶν  ἡνιόχων   τινὰ ἐκπεσεῖν ἐκ τοῦ δίφρου
[32, 90]   μινυρίζων διὰ βίου καὶ πάλιν  ἡνιοχῶν   χωρὶς ἵππων αἰσχρὸν γίγνεται καὶ
[32, 20]   δ´ ὅμως· Ζεὺς ἐμέ γ´  ἠνώγει   δεῦρ´ ἐλθέμεν οὐκ ἐθέλοντα· τίς
[32, 80]   ἧσο, ἐμῷ δ´ ἐπιπείθεο μύθῳ·  ἠπεδανὸς   δέ νύ τοι θεράπων, βραδέες
[32, 35]   δενδρήεσσαν βαθεῖαν {ἤ} τινα  ἤπειρον   {εὔβοτον, εὔμηλον, πρὸς ὄρεσι
[32, 55]   Μουσῶν καὶ τὰ τοῦ Ἀπόλλωνος  ἤπια   δῶρα καὶ προσηνῆ. τὸν μὲν
[32, 90]   σφόδρα κινοῦσι γέλωτα, τὸν δὲ  Ἡρακλέα   τοιοῦτον ὁρῶσι γελοῖον δοκεῖ, παραφερόμενον,
[32, 90]   αὐτὸ γὰρ τοῦτο Εὐριπίδης τὸν  Ἡρακλέα   φησὶ παθεῖν μαινόμενον· ἐκ τοῦδε
[32, 95]   εἶναι. μᾶλλον δ´ ἴσως οὐχ  Ἡρακλεῖ   προσέοικεν ὑμῶν δῆμος, ἀλλὰ
[32, 85]   πάντας ὁπλήεντας ἔθηκε θεὰ λευκώλενος  Ἥρη,   ὡς μή μοι τρύζητε καθήμενοι
[32, 1]   ταῦτα θεοῦ προστάξαντος, οὐκ ἄλλο  ἥρμοζεν   παιδεία καὶ λόγος, ὧν
[32, 55]   φιλοσόφων ἔνιοι πρὸς λύραν αὑτοὺς  ἡρμόσαντο   ἕωθεν, ἀποπαύοντες τῆς διὰ τῶν
[32, 35]   δὲ τοῦτο περὶ οὗ λέγειν  ἠρξάμην,   ὁρᾶτε ἡλίκον ἐστίν. ὅπως μὲν
[32, 35]   τε Ἐρυθρὰν καὶ τὴν Ἰνδικήν,  ἧς   πρότερον τοὔνομα ἀκοῦσαι χαλεπὸν ἦν·
[32, 65]   ἔχοντες. οἱ μὲν γὰρ ἄρχειν  ἦσαν   ἱκανοί, καὶ τῶν μὲν Ἑλλήνων
[32, 45]   ἀλλ´ ἐκεῖναι μὲν ἐν ἐρήμῳ  ἦσαν   πελάγει καὶ μακρὰν ἀπῳκισμέναι καθ´
[32, 60]   μέντοι ψυχὰς διαμένειν, οἷαι πρότερον  ἦσαν.   ~χαλεπὸν οὖν ἤδη ἐστὶ τὸ
[32, 45]   φησιν, οὐκ ἀπώλλυον τοὺς σφόδρα  ἡσθέντας   αὐταῖς; ἀλλ´ ἐκεῖναι μὲν ἐν
[32, 80]   Ἱπποκόων ἀπαμειβόμενος προσέειπε· τέττα, σιωπῇ  ἧσο,   ἐμῷ δ´ ἐπιπείθεο μύθῳ· ἠπεδανὸς
[32, 30]   μεγάλη ῥοπὴ πρὸς σωτηρίαν μικρὸν  ἡσυχάσασιν.   ἐν δὲ ταῖς ἄλλαις σπουδαῖς,
[32, 30]   μεγάλη ῥοπὴ πρὸς σωτηρίαν μικρὸν  ἡσυχάσασιν.   καὶ μὴν περί γε τῶν
[32, 80]   φιλοτιμουμένους, τοὺς δὲ θεατὰς καθ´  ἡσυχίαν   θεωροῦντας, ὥσπερ καὶ προσῆκε. μόνον
[32, 50]   δήπουθεν, τοῦ μὲν ἐμφαίνει τὴν  ἡσυχίαν   τοῦ τρόπου καὶ τὸ προσέχειν
[32, 45]   νοῦν ἔχων ἐσώθη καὶ μεθ´  ἡσυχίας   ἤκουσεν. αὗται δὲ σχεδὸν ἐν
[32, 70]   μὲν βασιλεὺς ὑμῶν περὶ αὔλησιν  ἠσχολεῖτο   καὶ μόνῳ τούτῳ προσεῖχεν, ὑμεῖς
[32, 70]   ὑμᾶς, ὅτε {γὰρ} καθ´ αὑτοὺς  ἦτε.   οὐχ μὲν βασιλεὺς ὑμῶν
[32, 20]   ~καὶ τούτων ἐν ἀρχῇ μὲν  ᾐτιασάμην   τοὺς μὴ παριόντας εἰς τὸ
[32, 90]   λέγοιτο καὶ ἀνὴρ καὶ πόλις,  ἥτις   ἂν τῶν κρειττόνων ἐπιτηδευμάτων ἀφεμένη
[32, 30]   δ´ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι  ἦτορ   ἐνείη· εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι,
[32, 55]   καὶ μαλακοποιοῦντες ἀνώδυνα ἔθηκαν. οὐχ  ἧττον   δὲ καὶ περὶ συνουσίας ἔδοξε
[32, 75]   τοῦ τυχόντος ἀργυρίου, νῦν μὲν  ἡττωμένων,   νῦν δὲ νικώντων, ἀεὶ τῶν
[32, 95]   ὡς εὐχερής, τὰ μικρὰ θαυμάζων,  ἥττων   τοῦ τυχόντος {πραγμάτων} ἐραστὴς ἡνιόχων
[32, 60]   θαυμαστὸν ἔχουσιν; εἰ γὰρ Ἰσμηνίας  ηὔλει   παρ´ ὑμῖν Τιμόθεος ᾖδεν
[32, 80]   χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλ´ εὐχετόωντο ἕκαστοι.  ἠΰτε   περ κλαγγὴ γεράνων πέλει ἠὲ
[32, 80]   ἀνδρῶν, ἀνδρῶν κουφονόων, φιλαοιδοτάτων, ἀγερώχων.  ἠχὴ   δ´ ἀμφοτέρων ἵκετ´ αἰθέρα καὶ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/10/2007