HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CHRYSOSTOME, Au peuple d'Alexandrie (discours 32; traduction anglaise)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


υ  =  48 formes différentes pour 221 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Discours, par.
[32, 50]   οὐκ αἰσχρὰ καὶ μεστὰ πάσης  ὕβρεως,   τὸ〉 ἀνατετάσθαι καὶ ἀποβλέπειν, μόνον
[32, 20]   τε καὶ ἀπειθῆ καὶ πρὸς  ὕβριν   ἕτοιμον, τοῦ μὲν οὕτω λέγοντος·
[32, 55]   ἀποτρ έποντα τῶν κακῶν καὶ  ὑγίειαν   ἐμποιοῦντα ταῖς ψυχαῖς καὶ σώμασιν,
[32, 15]   συνεχῶς ἦλθέ ποτε πρὸς τέλος  ὑγιὲς   καὶ εὔδαιμον· οἱ δὲ σπανίως
[32, 55]   ἰατροὶ τὰ φλεγμαίνοντα τῶν ἑλκῶν  ὑγραίνοντες   καὶ μαλακοποιοῦντες ἀνώδυνα ἔθηκαν. οὐχ
[32, 15]   ἡμῖν, ὥσπερ ἐπὶ τοῦδε τοῦ  ὕδατος   τὸ μὲν σῷζον καὶ τρέφον
[32, 20]   ἂν ἑκὼν τοσσόνδε διαδράμοι ἁλμυρὸν  ὕδωρ   ἄσπετον; οὐδέ τις ἄγχι βροτῶν
[32, 35]   οὐ πόλεως· οὐδέ γε, ἂν  ὕδωρ   ἐπαινῇ τις, ἀνθρώπων ἔπαινος οὗτός
[32, 35]   θωπευόντων ὑμᾶς· ἐγὼ δὲ ἐπῄνεσα  ὕδωρ   καὶ γῆν καὶ λιμένας καὶ
[32, 55]   διαμῶντες χθόνα’ ἀλλ´ οὐδὲ τὸ  ὕδωρ   ὑμῖν ἀφικνεῖται δεῦρο αὐτόματον οὐδὲ
[32, 75]   ἐντίθεσθαι ταῖς ἀγκάλαις καὶ τὸ  ὕδωρ   ὑποδέχεσθαι τοῖς κόλποις. Ἀθήνησι δὲ
[32, 60]   Καλλιόπην διὰ τὴν πρὸς τὸν  υἱὸν   εὔνοιαν καὶ φιλίαν αἰτησαμένην παρὰ
[32, 95]   καὶ γὰρ αὐτὸς ἔλεγε Διὸς  υἱὸς   εἶναι. μᾶλλον δ´ ἴσως οὐχ
[32, 60]   οὐδὲ Ὀρφεύς· μὲν γὰρ  υἱὸς   ἦν Μούσης, οἱ δὲ ἐκ
[32, 60]   ἀλλ´, ὡς ἔοικε, κνυζηθμοῖς καὶ  ὑλαγμοῖς   εἰκάζετε. καίτοι φιλοσόφους μὲν ᾔδειν
[32, 95]   τοῖς γεγονόσι μετανοήσειε καὶ πλείονα  ὑμᾶς   ἀγαθὰ ἐργάσεται. καὶ ἴσως ἂν
[32, 30]   καὶ τὸν ἄλλον χρόνον σωφρονεῖν  ὑμᾶς·   ἀλλ´ ὅμως ὅ, τι ἂν
[32, 30]   ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ, καὶ τελέως  ὑμᾶς   ἀναγκάσαι καταγνῶναι τῆς κακίας καὶ
[32, 70]   πάντα ἐπιβουλεύσαντες, καὶ οὐ πρότερον  ὑμᾶς   ἀνῆκαν ἕως ἐγεύσασθε πολέμου καὶ
[32, 60]   διὰ τῆς ᾠδῆς· οὗτοι δὲ  ὑμᾶς,   ἀνθρώπους ὄντας, ἀγρίους πεποιήκασι καὶ
[32, 95]   πόλεως ἐπιμέλειαν; οὐκοῦν χρὴ καὶ  ὑμᾶς   ἀντιφιλοτιμεῖσθαι καὶ τὴν πατρίδα κρείττω
[32, 70]   προέλθοι, νενικηκὼς εἴη καὶ δέοι  ὑμᾶς   ἀπαλλάττεσθαι καθ´ αὑτοὺς καὶ παραχωρεῖν·
[32, 10]   ξυμφέροντας εἰρῆσθαι. καὶ τοῦτο ἥκιστα  ὑμᾶς   ἀπιστεῖν χρή, παρ´ οἷς μάλιστα
[32, 95]   ἀλλ´ εὐταξίᾳ, κόσμῳ, τῷ δεικνύειν  ὑμᾶς   αὐτοὺς σώφρονας καὶ βεβαίους. οὕτως
[32, 85]   μοῖρα κραταιή. αἲ γάρ πως  ὑμᾶς   γε καὶ αὐτοὺς ἐνθάδε πάντας
[32, 65]   ὑπὸ τῆς τοιαύτης ἡδονῆς. δι´  ὑμᾶς   δὲ ἤδη μοι δοκεῖ τὸ
[32, 5]   καὶ τοῦτο ἴσως οὐ δι´  ὑμᾶς·   δηλώσετε δέ, ἂν ἀνάσχησθε τήμερον·
[32, 35]   τῶν ἄλλων τῶν ἀεὶ θωπευόντων  ὑμᾶς·   ἐγὼ δὲ ἐπῄνεσα ὕδωρ καὶ
[32, 1]   ὑμέτεροι συνήθεις καὶ πολλάκις εἰς  ὑμᾶς   εἰσιόντες, μῖμοί τ´ ὀρχησταί τε
[32, 60]   ἐπιδημήσαντος, ὃν εἰς Ὀρφέα καὶ  ὑμᾶς   ἔλεγεν. ἔστι δὲ τῶν ὑμετέρων
[32, 35]   ἐγὼ δὲ τούτων ἐμνήσθην οὔτε  ὑμᾶς   ἐπαίρων οὔτε τοῖς συνήθως ὑμνοῦσιν
[32, 1]   ἐννοήσητε· ἐγὼ δὲ μᾶλλον ἂν  ὑμᾶς   ἐπῄνουν βραδὺ μὲν φθεγγομένους, ἐγκρατῶς
[32, 10]   οἶμαι, τελειότερος ὤν, δι´ ἀνδρῶν  ὑμᾶς   καὶ μετὰ σπουδῆς βούλεται ὠφελεῖν,
[32, 95]   αὐτὸν ἔχειν; πότερον ὡς σοφοὺς  ὑμᾶς   καὶ μὴ δεομένους θεραπείας;
[32, 95]   γενόμενον ἄνδρα σοφὸν σιωπᾶν πρὸς  ὑμᾶς   καὶ μηδὲν ἐθέλειν διαλέγεσθαι. καίτοι
[32, 40]   ὑπὸ μυρίων ἐθνῶν οὐκ ἐπισταμένων  ὑμᾶς,   καὶ ὁρᾶτε μὲν τρεῖς
[32, 10]   δὲ ὀλίγοι παρρησίαν ἀγηόχασι πρὸς  ὑμᾶς,   καὶ ταύτην ἐνδεῶς, οὐδ´ ὡς
[32, 30]   οὐκ ἂν εἰσελθὼν καταπλαγείη τε  ὑμᾶς   καὶ τιμήσειεν· {ὥστε, εἰ μηδὲν
[32, 10]   καὶ λοιδορήσαντες μᾶλλον διδάξαντες  ὑμᾶς,   κατὰ σπουδὴν ἀπίασιν, εὐλαβούμενοι μὴ
[32, 95]   ὑμᾶς προτιμήσῃ. μὴ γὰρ οἴεσθε  ὑμᾶς   μὲν πυνθάνεσθαι περὶ τῶν καταπλεόντων,
[32, 70]   δὲ τὰ τελευταῖα συμβάντα περὶ  ὑμᾶς,   ὅτε {γὰρ} καθ´ αὑτοὺς ἦτε.
[32, 20]   πρᾶγμα δυσχερὲς ὄντως καὶ δι´  ὑμᾶς.   οὐ γὰρ ῥᾴδιον ἐνεγκεῖν τοσοῦδε
[32, 10]   ἔτι αὔξουσιν. ~τῶν δὲ εἰς  ὑμᾶς   παρϊόντων ὡς πεπαιδευμένων οἱ μὲν
[32, 55]   λαμβάνετε· ὥστε ἴσως καιρὸς ἦν  ὑμᾶς   παύσασθαι βακχειῶν καὶ προσέχειν μᾶλλον
[32, 35]   τόπους καὶ πάντα μᾶλλον  ὑμᾶς.   ποῦ γὰρ εἶπον ὥς ἐστε
[32, 95]   τῶν πεμπομένων ἕκαστος καὶ διοικούντων  ὑμᾶς   προτιμήσῃ. μὴ γὰρ οἴεσθε ὑμᾶς
[32, 65]   τοῦ λόγου, καὶ δέδοικα πρὸς〉  ὑμᾶς   σαφῶς αὐτὸ εἰπεῖν. ἔλεγε γὰρ
[32, 1]   τοῦτο οὖν ὀρθῶς ἔφην ἀπορεῖν  ὑμᾶς   σπουδῆς. οὔτε γὰρ αὐτοὶ σπουδαῖοί
[32, 30]   καὶ ἀναγκαιότατον ἦν, παρασκευάσαι πρῶτον  ὑμᾶς   ὑπομένοντας ἀκούειν. ὥστ´, εἰ μηδὲν
[32, 20]   Ἑρμοῦ ἔπη κἀγὼ λέγοιμι πρὸς  ὑμᾶς,   ὡς ἐκεῖνος ἐν Ὀδυσσείᾳ πεποίηται
[32, 1]   ὁρῶ οὖσαν. καίτοι τινὲς ἐπαινοῦσιν  ὑμᾶς   ὡς σοφούς τε καὶ δεινούς,
[32, 5]   μαινοίμην γὰρ ἄν· ἀλλ´ ἀξιῶν  ὑμᾶς,   ὥσπερ τούτοις ἑτοίμως καὶ συνεχῶς
[32, 20]   καταπίοιτε καὶ τῇ ταραχῇ, βουλόμενον  ὑμᾶς   ὠφελεῖν. μείναντες δὲ καὶ ἀκούσαντες
[32, 25]   χρησίμων ἐστὶ καὶ μᾶλλον ἂν  ὑμᾶς   ὠφελήσειεν περὶ οὐρανοῦ καὶ
[32, 55]   μετ´ εἰρήνης μετέχουσιν. ~ἀλλ´ οὐχ  ὑμεῖς,   ἀλλ´ ἐκπεπληγμένοι κάθησθε, ἀναπηδᾶτε τῶν
[32, 95]   ταῦτα μὲν γὰρ οὐ δύνασθε  ὑμεῖς   ἀναλίσκειν οὐδ´ ἂν ὑπερβάλοισθέ ποτε
[32, 85]   εὐρύχωρον. φοβοῦμαι δὴ μὴ καὶ  ὑμεῖς   ἀπόλησθε {ἐκείνοις} παραπλησίως, εἰ καὶ
[32, 70]   εἴργασθε δι´ ἀγερωχίαν, οὐκ ἐπιβουλεύοντες.  ὑμεῖς   γὰρ ἂν ἀποσταίητέ τινος; πολεμήσαιτε
[32, 35]   θάλατταν λίμνην ποταμόν.  ὑμεῖς   δέ, ἂν ἐγκωμιάζῃ τις τὸν
[32, 30]   δὲ βλέπεται τὸ δημόσιον ἦθος.  ὑμεῖς   δὲ μάλιστα ἐνταῦθα ἀφυλάκτως ἔχετε
[32, 70]   καὶ τέλος ἐκεῖνος μὲν αὐλῶν,  ὑμεῖς   δὲ ὀρχούμενοι τὴν πόλιν ἀπωλέσατε.
[32, 65]   δὲ βαρβάρους ἐνίκων ἀεὶ πάντας·  ὑμεῖς   δὲ οὐδὲ ἄρχεσθαι καλῶς ἐπίστασθε.
[32, 40]   τοιοῦτον {οὐδ´ αὖ ὅμοιον} πεπόνθασιν·  ὑμεῖς   δὲ οὐδεπώποτε αὐτοὶ θιγόντες οὐδ´
[32, 65]   μηδὲ τρυφερώτεραι γένωνται τοῦ δέοντος·  ὑμεῖς   δὲ οὕτως ἀγεννῶς δεδούλωσθε ὑπὸ
[32, 70]   ἠσχολεῖτο καὶ μόνῳ τούτῳ προσεῖχεν,  ὑμεῖς   δὲ πρὸς ἐκεῖνον μὲν ἀπεχθῶς,
[32, 60]   τὸ ἀρχαῖον πρὸς αὐλὸν πολεμεῖν·  ὑμεῖς   δὲ πρὸς κιθάραν αὐτὸ δρᾶτε.
[32, 1]   ἐχρήσαντο τοῖς ὠσὶ τῶν παίδων,  ὑμεῖς   δὲ τοῖς αὑτῶν κάκιον. δήμου
[32, 85]   οἱ μὲν ἴσως ὑφ´ ἑνός,  ὑμεῖς   δὲ ὑπὸ πλειόνων ἑαλώκατε. μὴ
[32, 20]   κατέπιεν. τάχ´ ἂν〉 οὖν καὶ  ὑμεῖς   ἐμὲ τῷ θορύβῳ καταπίοιτε καὶ
[32, 70]   αὑτοὺς καὶ παραχωρεῖν· εἰ δ´  ὑμεῖς,   ἔφη, τέτταρα πέντε βήματα
[32, 50]   ἀλλήλων; καίτοι ποίους τινὰς ἂν  ὑμεῖς   ἡγοῖσθε ἀνθρώπους, οἷς ἐλευθερία μὴ
[32, 95]   ἔχων χερί. ~μὴ οὖν καὶ  ὑμεῖς   κατὰ ζῆλον τὸν ἐπ´ Ἀλεξάνδρῳ·
[32, 40]   καὶ πάρεισιν ἑκάστοτε ὑμῖν· ὥστε  ὑμεῖς   μὲν ἀκούετε ἑνός, ἂν οὕτω
[32, 30]   οὐδενὸς αὐτοῖς μέλει. οὐ γὰρ  ὑμεῖς   μέν, ἄν τις ἀσχημονῇ τῶν
[32, 70]   ἀποσταίητέ τινος; πολεμήσαιτε δ´ ἂν  ὑμεῖς   μίαν ἡμέραν; οὐκ ἐν τῇ
[32, 55]   ἀλλήλους ἐργάζονται· τῶν δὲ Ἑλλήνων  ὑμεῖς   μόνοι δι´ ὤτων καὶ φωνῆς
[32, 45]   τις τῶν ᾀδόντων, ἂν εὐσχημονῆτε  ὑμεῖς.   νυνὶ δὲ τὸ μὲν τῶν
[32, 45]   τις ἔχοι λέγειν; καὶ γὰρ  ὑμεῖς   ὅταν συνέλθητε, πυκτεύετε, βοᾶτε, ῥιπτεῖτε,
[32, 90]   αὐτὴν αἰτίαν. σκοπεῖτε δὲ μὴ  ὑμεῖς   οὐχ ὁμοίας μεταλάβητε δόξης τοῖς
[32, 95]   {τοῦτ´ ἔστι καταδικάσας αὐτήν, καὶ  ὑμεῖς   τοῦ δεῖνος μὲν πολλάκις ἀκηκόατε
[32, 75]   κόρην. σκοπεῖτε δὲ μὴ καὶ  ὑμεῖς   ὑπὸ τῆς τοιαύτης ἐπιθυμίας ἀπόλησθε.
[32, 45]   δύναμιν, ἀλλὰ διὰ τὴν  ὑμετέραν   ἀβελτερίαν. διὰ τί γὰρ ἔξω
[32, 75]   κατὰ τὸν δρόμον, ὡς τὰς  ὑμετέρας   ψυχὰς ἰδεῖν ἔστι πασχούσας. φησὶ
[32, 10]   δόξης τῆς ἑαυτῶν, οὐ τῆς  ὑμετέρας   ὠφελείας, τοῦτο δ´ ἤδη δεινόν.
[32, 1]   αὐτοὶ σπουδαῖοί ἐστε οὔτε οἱ  ὑμέτεροι   συνήθεις καὶ πολλάκις εἰς ὑμᾶς
[32, 20]   φθεγγόμενος, οὐκ ἄρα ἔδεισα τὸν  ὑμέτερον   θροῦν οὐδὲ τὸν γέλωτα οὐδὲ
[32, 10]   τοῦτο ἀψευδὲς πέφηνεν. δὲ  ὑμέτερος   θεὸς οἶμαι, τελειότερος ὤν, δι´
[32, 60]   ὑμᾶς ἔλεγεν. ἔστι δὲ τῶν  ὑμετέρων   σκωμμάτων ἀτοπώτερος καὶ μακρότερος. σκοπεῖτε
[32, 100]   συζυγίαν· ἵνα μὴ τὸ Μουσεῖον  ὑμῖν   ἄλλως εἶναι δοκῇ τόπος ἐν
[32, 55]   καὶ φιλορχησταί· πλὴν οὐκ αὐτόματος  ὑμῖν   ἀναβλύει διψήσασιν οἶνος ἐκ
[32, 85]   Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι. ταῦτα μὲν  ὑμῖν   ἀπὸ πολλῶν καὶ φαύλων ὀλίγα,
[32, 60]   ζῆλος αὐτῶν ὠνόμασται παρ´  ὑμῖν   αὐτοῖς, ἀλλ´, ὡς ἔοικε, κνυζηθμοῖς
[32, 55]   χθόνα’ ἀλλ´ οὐδὲ τὸ ὕδωρ  ὑμῖν   ἀφικνεῖται δεῦρο αὐτόματον οὐδὲ τὴν
[32, 65]   ἔπαιζεν Φρύξ. ἐγὼ δ´  ὑμῖν   βούλομαι Λακεδαιμονίων ἔργον εἰπεῖν, ὡς
[32, 60]   κιθαρῳδοὶ δὲ Κυνικοὶ παρὰ μόνοις  ὑμῖν   γεγόνασιν. μὲν οὖν Ἀμφίων
[32, 95]   ὅπως ἕξουσιν. Θεόφιλόν φασι παρ´  ὑμῖν   γενόμενον ἄνδρα σοφὸν σιωπᾶν πρὸς
[32, 5]   εἰ ἐβούλοντο, μηδὲν ἀηδὲς ἀκούειν.  ὑμῖν   δὲ οὔτε χορός ἐστι τοιοῦτος
[32, 55]   ᾠδὴν τρέπει καὶ ὄρχησιν· παρ´  ὑμῖν   δὲ τοὐναντίον ἐστίν. γὰρ
[32, 20]   εἰς τὸ πλῆθος μηδὲ τολμῶντας  ὑμῖν   διαλέγεσθαι, ἀλλὰ σεμνοὺς μὲν εἶναι
[32, 70]   εἶναι τὸν λόγον, ὅταν τις  ὑμῖν   διαλέγηται περὶ τῶν ἐν τοῖς
[32, 25]   τοὺς πεπαιδευμένους φεύγειν. ~σαφέστερον δ´  ὑμῖν,   εἰ βούλεσθε, διελεύσομαι περὶ δήμου
[32, 30]   δὲ ταῖς ἄλλαις σπουδαῖς, ὅταν  ὑμῖν   ἐμπέσῃ τὸ τῆς ἀταξίας πνεῦμα,
[32, 45]   τῆς ἀνοίας· ὡς οὐκ ἦν  ὑμῖν   ἐπιεικῶς αὐτὰ ὁρᾶν. μὴ γὰρ
[32, 75]   οὖν, εἰ μεταξὺ θεῶν τις  ὑμῖν   ἐπιστὰς εἴποι διατεινάμενος, δαιμόνιοι, μαίνεσθε
[32, 65]   περὶ τῶν κιθαρῳδῶν τῶν παρ´  ὑμῖν   ἕτερον τοιοῦτόν τινα λόγον. τὰ
[32, 75]   ζῷον ἀγαπηθῆναι τὸ καὶ παρ´  ὑμῖν   εὐδοκιμοῦν· καὶ νῦν ἐστιν ἐν
[32, 1]   καλὸν μὲν τίμιον οὐδὲν  ὑμῖν   σπανίως ποτὲ εἰσέρχεται· κρουμάτων
[32, 60]   εἰ γὰρ Ἰσμηνίας ηὔλει παρ´  ὑμῖν   Τιμόθεος ᾖδεν παλαιὸς
[32, 75]   τῆς πόλεως, μή τι δυσχερὲς  ὑμῖν   καὶ ξένον ἐνέγκῃ τῷ χρόνῳ.
[32, 50]   πάνθ´ ὅσα γίγνεται {καὶ} παρ´  ὑμῖν   καὶ παρ´ ἑτέροις τισίν; ἀλλ´
[32, 75]   πασχούσας. φησὶ δ´ οὕτως, ἵν´  ὑμῖν   καὶ χαρίσωμαί τι μικρόν· ἅρματα
[32, 35]   ἁπάσης τῆς οἰκουμένης γίγνεσθαι παρ´  ὑμῖν.   κεῖται γὰρ ἐν συνδέσμῳ τινὶ
[32, 70]   τὸ γελοῖον ὡς βέλτιστος  ὑμῖν   Κόνων ἐχρήσατο προελθών, οὗ μάλιστα
[32, 30]   ὥστ´, εἰ μηδὲν ἄλλο παρέσχηκεν  ὑμῖν   μέγα λόγος, τοῦτο γοῦν
[32, 30]   ὅση κακότης παρὰ πᾶσιν, οὐχ  ὑμῖν   μόνοις. ~αὐτὸ δὲ τοῦτο περὶ
[32, 45]   ἑαυτῶν οὐ φροντίζετε. κἂν μὲν  ὑμῖν   κιθαρῳδὸς ἐκμελῶς ᾄδῃ καὶ
[32, 30]   εἰ μηδὲν ἄλλο, τοῦτό γε  ὑμῖν   λόγος παρέσχηκεν οὐ μικρόν,
[32, 75]   τὸν καιρόν, οὐδὲ ἂν αὐτὸς  ὑμῖν   τοῦ Πέλοπος διαλέγηται πρόγονος;
[32, 5]   ποιητὴς οὔτε ἄλλος οὐδείς, ὃς  ὑμῖν   ὀνειδιεῖ μετ´ εὐνοίας καὶ φανερὰ
[32, 40]   ἔγωγε οὐ μόνον Ἕλληνας παρ´  ὑμῖν   οὐδ´ Ἰταλοὺς οὐδὲ ἀπὸ τῶν
[32, 50]   πολλῶν ἄνοιαν. τοιγαροῦν ὡς παισὶν  ὑμῖν   παιδαγωγοὺς δέδωκε τοὺς φρονιμωτέρους τῆς
[32, 5]   μὲν γάρ, ὅπερ εἶπον, ἀεὶ  ὑμῖν   πάρεστι, καὶ οὐ δέος μήποτε
[32, 25]   γὰρ ὡς τῆς βελτίονος οὖσιν  ὑμῖν   παρέσχηκα ἐμαυτόν· ἴσως δὲ καὶ
[32, 80]   τῶν τοιούτων ἀνθρώπων τοῖς παρ´  ὑμῖν   (πλὴν ὅτι μάχεσθαί γε οὐδεὶς
[32, 30]   ἐκχεομένων· ὡσαύτως δὴ καὶ παρ´  ὑμῖν   σκώμματα, πληγαί, γέλως. τίς ἂν
[32, 30]   τις ὡς πολλὰ λέγων οὐδὲν  ὑμῖν   συμβεβούλευκα οὐδὲ εἴρηκα σαφῶς, ἐφ´
[32, 75]   ἀσφαλῆ. πολὺ δὴ μᾶλλον ἔγωγε  ὑμῖν   συμβουλεύω τὸν θεὸν τοῦτον ἐξιλάσασθαι
[32, 55]   ὑπὸ μέλους καὶ Σατύρους· οὐκοῦν  ὑμῖν   τὰ τῶν νεβρίδων τε καὶ
[32, 95]   ὤνια παρ´ αὑτῷ ταῦτα, συνειδὼς  ὑμῖν   τὴν ἐσχάτην ἀπορίαν, οὐ χρημάτων,
[32, 1]   πολλοὺς τούτων ἔχετε· σπουδῆς δὲ  ὑμῖν   τὴν πᾶσαν ἔνδειαν ὁρῶ οὖσαν.
[32, 15]   μέντοι πολλή τις εἶναι σπάνις  ὑμῖν   τῶν τὸ〉 ὕστερον ἐπισταμένων. οὔτε
[32, 45]   πατρίδων ἐπιδιδόντες αὑτούς· παρὰ δὲ  ὑμῖν   ὑπὲρ χορδῆς τοῦτο πάσχουσι καὶ
[32, 15]   ἐκείνων ἀναχώρησιν καὶ σιωπὴν ἐρίδων  ὑμῖν   φύεται πλῆθος καὶ δικῶν καὶ
[32, 35]   περὶ τῆς πόλεως, δεῖξαι βουλόμενος  ὑμῖν   ὡς ὅ, τι ἂν ἀσχημονῆτε
[32, 40]   οἳ συνθεῶνται καὶ πάρεισιν ἑκάστοτε  ὑμῖν·   ὥστε ὑμεῖς μὲν ἀκούετε ἑνός,
[32, 20]   τε καὶ τῶν ἄλλων ποιητῶν  ὑμνούντων   ἀεὶ τὸν ὄχλον ὡς χαλεπόν
[32, 35]   ὑμᾶς ἐπαίρων οὔτε τοῖς συνήθως  ὑμνοῦσιν   αὐτὰ ῥήτορσιν ποιηταῖς παραβάλλων
[32, 40]   ἱππομαχίας. σκοπεῖτε δὲ μὴ περὶ  ὑμῶν   ἀληθέστερον οὗτοι λέγωσιν περὶ
[32, 45]   διαφέρεσθε. καίτοι πόσοι διὰ ταῦθ´  ὑμῶν   ἀπολώλασιν; ἀδοξοῦσι μὲν γὰρ πάντες.
[32, 70]   ἡγεμόνας εἰς ὑποψίαν αὐτοὺς καθ´  ὑμῶν   αὐτῶν ἠγάγετε, ὥστε ἐπιμελεστέρας χρῆναι
[32, 25]   δήμου φύσεως, τοῦτ´ ἔστι περὶ  ὑμῶν   αὐτῶν. καὶ γὰρ ἕν τι
[32, 85]   ἀκούειν θαυμαστὰ οἷα, περὶ δὲ  ὑμῶν   αὐτῶν μηδὲν σεμνὸν λέγεσθαι μηδ´
[32, 75]   ὑπὲρ τῶν ἵππων, ἀλλ´ ὑπὲρ  ὑμῶν   αὐτῶν, ὅπως μὴ ταράττησθε μηδὲ
[32, 80]   οὐδὲ αἱρεῖν πόλεις, ὡς ἐκεῖνος)  ὑμῶν   δὲ οὐδεὶς ἐν τῇ θέᾳ
[32, 65]   δ´ οὖν Λακεδαιμόνιοι πλεῖστον ὅσον  ὑμῶν   διέφερον, περὶ ταῦτα, ὡς ἔφην,
[32, 30]   νομιεῖτε οὐδενὸς ἄξιον, κἂν μυριάκις  ὑμῶν   ἔχῃ τινὰ ἐξουσίαν, αὐτοὶ δὲ
[32, 50]   οἶστρος. {ἴστε Ῥοδίους ἐγγὺς οὕτως  ὑμῶν   ζῶντας ἐν ἐλευθερίᾳ καὶ μετὰ
[32, 20]   ἀλεξιφάρμακόν ἐστι πρὸς τὸν δῆμον  ὑμῶν,   καθάπερ στέαρ φασὶν ἐνίων ζῴων
[32, 70]   βαδιοῦμαι· ταῦτα δὲ ἔλεγε, φειδόμενος  ὑμῶν   καὶ καταγελῶν καὶ καθάπερ παισὶ
[32, 50]   πόσον τινὰ γέλωτα τοὺς θεοὺς  ὑμῶν   καταγελᾶν οἴεσθε, ὅταν πάλιν ἐκείνους
[32, 10]   συνθέντες ᾄδουσιν, ὡς πάνυ φιλῳδῶν  ὑμῶν   κατεγνωκότες. οὗτοι δ´ εἰ μέν
[32, 95]   τῆς φήμης, ἐκείνους δὲ περὶ  ὑμῶν   μὴ πολυπραγμονεῖν, ὁποῖος τῶν
[32, 95]   δ´ ἴσως οὐχ Ἡρακλεῖ προσέοικεν  ὑμῶν   δῆμος, ἀλλὰ Κενταύρῳ τινὶ
[32, 10]   φήμας ἐνθάδε ἐν Μέμφει πλησίον  ὑμῶν,   ὅτι παῖδες ἀπαγγέλλουσι παίζοντες τὸ
[32, 10]   οὐδ´ ὡς ἐμπλῆσαι τὰς ἀκοὰς  ὑμῶν   οὐδ´ ὥστε διατελέσαι λέγοντες, ἀλλὰ
[32, 95]   οὐχ ὁρᾶτε ὅσην αὐτοκράτωρ  ὑμῶν   πεποίηται τῆς πόλεως ἐπιμέλειαν; οὐκοῦν
[32, 70]   ἦτε. οὐχ μὲν βασιλεὺς  ὑμῶν   περὶ αὔλησιν ἠσχολεῖτο καὶ μόνῳ
[32, 70]   προελθών, οὗ μάλιστα τὸ πλῆθος  ὑμῶν   συνειστήκει, καὶ δείξας τινὰ τόπον
[32, 35]   ἥλιον. τε γὰρ Αἴγυπτος  {ὑμῶν}   τηλικοῦτον ἔθνος, σῶμα τῆς πόλεώς
[32, 65]   ὡς γὰρ ὁρῶσι τὴν σπουδὴν  ὑμῶν   τὴν περὶ τοῦτο καὶ τὴν
[32, 95]   καὶ συνέσεως. τοιγαροῦν τέθνηκε κατασιωπήσας  ὑμῶν   τὴν πόλιν, {τοῦτ´ ἔστι καταδικάσας
[32, 45]   δοκῶ, ταῦτα ἔλεγεν. περὶ δὲ  ὑμῶν   τί ἄν τις ἔχοι λέγειν;
[32, 35]   βάρβαροι ἴσασιν. γὰρ πόλις  ὑμῶν   τῷ μεγέθει καὶ τῷ τόπῳ
[32, 20]   κακόν, καὶ θαλάσσῃ πάνθ´ ὅμοιον  ὑπ´   ἀνέμου ῥιπίζεται. καὶ γαληνὸς εντηχω
[32, 95]   ἔχων καταπλεύσειεν εἰς πόλιν, ἔπειθ´  ὑπ´   ἀνέμων τινῶν τύχης ἄλλης
[32, 80]   οὔθ´ ἕστασαν οὔτε κάθηντο, χλωροὶ  ὑπαὶ   δείους πεφοβημένοι, οἱ δ´ ὑπὸ
[32, 10]   χρησίμων. πολλάκις γὰρ ἤδη καὶ  ὕπαρ   ὤνησε καὶ μεθ´ ἡμέραν ἐναργῶς
[32, 40]   δοκοῦσιν ἱππεῖς· τὸ γὰρ πρᾶγμα  ὑπὲρ   ἀρχῆς καὶ ἐλευθερίας ἐπιτηδεύουσιν· ἀλλ´
[32, 50]   ἐστι καὶ οὐ φιλοζῴου ψυχῆς·  ὑπὲρ   δὲ τῆς ψαλτρίας ἀπάγχεσθαι, καθάρματος
[32, 40]   αὑτοὺς, ἀλλ´ ἐστὲ ὅμοιοι χωλοῖς  ὑπὲρ   δρόμου ἐρίζουσιν. τοιγαροῦν δειλοὶ ὄντες
[32, 40]   Συρίας, Λιβύης, Κιλικίας, οὐδὲ τοὺς  ὑπὲρ   ἐκείνους Αἰθίοπας οὐδὲ Ἄραβας ἀλλὰ
[32, 50]   οὖν τοῦτο λαμπρόν, κακοδαίμονες;  ὑπὲρ   μὲν γὰρ δικαιοσύνης καὶ ἀρετῆς
[32, 20]   ἐν Ὀδυσσείᾳ πεποίηται Καλυψοῖ ἀπολογούμενος  ὑπὲρ   τῆς ἀγγελίας, ἣν ἀηδῆ οὖσαν
[32, 75]   ἀλλ´ ἔστιν ἀγὼν ἀνδραπόδων  ὑπὲρ   τοῦ τυχόντος ἀργυρίου, νῦν μὲν
[32, 45]   ἀδικηθεὶς ἴσως ἐπὶ τοῦτο ἦλθεν,  ὑπὲρ   τοὺς νόμους ἀμύνασθαι πειρώμενος, καὶ
[32, 75]   τὸν αὐτόν, μὰ Δί´ οὐχ  ὑπὲρ   τῶν ἵππων, ἀλλ´ ὑπὲρ ὑμῶν
[32, 90]   ἀναγκαῖον ἦν αὐτοῖς ἄνδρας ἀγαθοὺς  ὑπὲρ   τῶν πατρίδων γίγνεσθαι; τί οὖν
[32, 75]   οὐχ ὑπὲρ τῶν ἵππων, ἀλλ´  ὑπὲρ   ὑμῶν αὐτῶν, ὅπως μὴ ταράττησθε
[32, 45]   ἐπιδιδόντες αὑτούς· παρὰ δὲ ὑμῖν  ὑπὲρ   χορδῆς τοῦτο πάσχουσι καὶ δι´
[32, 90]   ἀλλ´ οὐδὲν τοῦτο χαλεπὸν οὐδὲ  ὑπερβάλλον·   ὅταν δὲ ἐπικρατῇ τὸ πάθος
[32, 95]   δύνασθε ὑμεῖς ἀναλίσκειν οὐδ´ ἂν  ὑπερβάλοισθέ   ποτε οἶμαι τὴν ἐκείνου μεγαλοψυχίαν·
[32, 35]   δὲ καὶ κατάρσεις καὶ πλήθους  ὑπερβολὴ   καὶ ὠνίων καὶ νεῶν πανηγύρεως
[32, 45]   Δί´ οὐ μουσικῆς ἰσχὺν οὐδ´  ὑπερβολὴν   τέχνης, ἀλλ´ ἀκροατῶν κουφότητα καὶ
[32, 25]   πλείους {καὶ οἱ} θρασεῖς καὶ  ὑπερήφανοι,   δυσάρεστοι πρὸς ἅπαντα, ἁψίκοροι, τυράννοις
[32, 35]   καὶ διαθέσει, καὶ τὴν ἔξωθεν  ὑπερκειμένην   ἔχετε, τήν τε Ἐρυθρὰν καὶ
[32, 15]   μηδέποτε σωφρονοῦντι λόγῳ τὰς ἀκοὰς  ὑπέχοντες   ὁλοκλήρως ἄθλιοι μηδεμίαν σκέπην μηδὲ
[32, 85]   εὐδαίμων, ὅτι πονηρῶν καὶ ἀκολάστων  ὑπῆρξε   πολιτῶν. καίτοι μεγάλη τε καὶ
[32, 100]   τὸ δαιμόνιόν ποτε προειπεῖν καθ´  ὕπνον   ὡς εἰς ὄνου ὦτα ᾄσεται.
[32, 10]   μοι δοκῶ προελέσθαι τοῦτο, ἀλλ´  ὑπὸ   δαιμονίου τινὸς γνώμης. ὧν γὰρ
[32, 55]   σκαιῶς αὐτῷ καὶ ἀμέτρως χρωμένους·  ὑπὸ   δὲ ᾠδῆς σφαλλομένους καὶ πολὺ
[32, 85]   τοι ἵπποι. ~τὸν δ´ ἄρ´  ὑπὸ   ζυγόφιν προσέφη πόδας αἰόλος ἵππος·
[32, 85]   ψυχρότερόν ἐστιν εἰπεῖν ὅτι κἀκείνην  ὑπὸ   ἵππου τινὸς φθαρῆναι λέγεται· πλὴν
[32, 90]   γὰρ ἀνθρώπους ἑαλωκέναι φαμὲν οὐχ  ὑπὸ   λῃστῶν μόνον, {ἢ ἑταιρῶν} ἀλλὰ
[32, 70]   καὶ τούτους συνήθεις, αὐτοὶ δ´  ὑπὸ   μαστίγων ἠλαύνεσθε τῶν ἐν ταῖς
[32, 90]   φερόντων εἰς σωτηρίαν, ἀλλ´ αἱρεθεῖσα  ὑπὸ   μέθης ᾠδῆς γυναικῶν
[32, 55]   γε παρεισάγουσι Βάκχας τινὰς μαινομένας  ὑπὸ   μέλους καὶ Σατύρους· οὐκοῦν ὑμῖν
[32, 40]   καὶ τούτου συνήθους, ἀκούεσθε δὲ  ὑπὸ   μυρίων ἐθνῶν οὐκ ἐπισταμένων ὑμᾶς,
[32, 80]   ὑπαὶ δείους πεφοβημένοι, οἱ δ´  ὑπὸ   νίκης ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ
[32, 85]   ἴσως ὑφ´ ἑνός, ὑμεῖς δὲ  ὑπὸ   πλειόνων ἑαλώκατε. μὴ γὰρ τοῦτο
[32, 75]   σκοπεῖτε δὲ μὴ καὶ ὑμεῖς  ὑπὸ   τῆς τοιαύτης ἐπιθυμίας ἀπόλησθε. ποῖος
[32, 65]   ὑμεῖς δὲ οὕτως ἀγεννῶς δεδούλωσθε  ὑπὸ   τῆς τοιαύτης ἡδονῆς. δι´ ὑμᾶς
[32, 35]   καὶ περιφανῶς ἀποδέδεικται δευτέρα τῶν  ὑπὸ   τὸν ἥλιον. τε γὰρ
[32, 40]   τέτταρας ἡνιόχους, ὁρᾶσθε δὲ  ὑπὸ   τοσούτων μὲν Ἑλλήνων, τοσούτων δὲ
[32, 35]   ἐπαινεῖσθαι ταῦτα ἐμοῦ λέγοντος, ὥσπερ  ὑπὸ   τῶν ἄλλων τῶν ἀεὶ θωπευόντων
[32, 55]   ἀναπηδᾶτε τῶν ὀρχηστῶν μᾶλλον, συντείνεσθε  ὑπὸ   τῶν ᾀσμάτων· τοὺς μὲν γὰρ
[32, 40]   ἐπιφάνειαν τοῦ θεοῦ· μαινομένην δὲ  ὑπὸ   ᾠδῆς καὶ δρόμων ἱππικῶν καὶ
[32, 65]   τῶν Ἀλεξανδρέων δῆμον ἄγεσθαι μὲν  ὑπὸ   ᾠδῆς, ὡς οὐδένας ἄλλους, κἂν
[32, 95]   δήποτε· ἀλλ´ ὅταν ἀκούσῃ τοὺς  ὑποδεξομένους   αὐτὸν εὐνοίας καὶ πίστεως ἀξίους
[32, 75]   ταῖς ἀγκάλαις καὶ τὸ ὕδωρ  ὑποδέχεσθαι   τοῖς κόλποις. Ἀθήνησι δὲ αὐτὸ
[32, 5]   λέγεσθαι· δῆμος πυκνίτης, δύσκολον γερόντιον,  ὑπόκωφον,   καὶ τί δ´ ἔστ´ Ἀθηναίοισι
[32, 10]   διδάσκοντι περὶ τῶν ἀναγκαιοτάτων, ἂν  ὑπομένητε,   μετὰ γνώμης καὶ πειθοῦς. καὶ
[32, 30]   ἀναγκαιότατον ἦν, παρασκευάσαι πρῶτον ὑμᾶς  ὑπομένοντας   ἀκούειν. ὥστ´, εἰ μηδὲν ἄλλο
[32, 90]   ἠνδραποδισμένης καὶ ἀπολωλυίας εἰρωνεύεσθαι καὶ  ὑποτιμᾶσθαι.   καίτοι δεινὰ μέν που καὶ
[32, 70]   οὕτως ἐπιεικεῖς ἔχοντες ἡγεμόνας εἰς  ὑποψίαν   αὐτοὺς καθ´ ὑμῶν αὐτῶν ἠγάγετε,
[32, 15]   εἶναι σπάνις ὑμῖν τῶν τὸ〉  ὕστερον   ἐπισταμένων. οὔτε γὰρ χρήματα αὐτοῖς
[32, 65]   φῦναι Μακεδόνων, καὶ τοῦτο αὖθις  ὕστερον   μετὰ Ἀλεξάνδρου διαβὰν ἐνθάδε οἰκῆσαι.
[32, 85]   λέγεται· πλὴν οἱ μὲν ἴσως  ὑφ´   ἑνός, ὑμεῖς δὲ ὑπὸ πλειόνων
[32, 60]   ᾖδεν παλαιὸς Ἀρίων,  ὑφ´   οὗ λέγουσιν ᾄδοντος ἐν τῷ
[32, 65]   μὲν οὖν τὸ πρᾶγμα οὕτως  ὑφεωρῶντο,   καὶ ἐφύλαττον τὰ ὦτα, ὡς
[32, 20]   τὸν ἥλιον καὶ τὰς πληγὰς  ὑφορώμενοι.   τὸ μέντοι πρᾶγμα δυσχερὲς ὄντως
[32, 75]   ταπεινὰ γίγνεσθαι μεταξὺ καὶ σφόδρα  ὑψηλὰ   κατὰ τὸν δρόμον, ὡς τὰς




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/10/2007