HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CHRYSOSTOME, Au peuple d'Alexandrie (discours 32; traduction anglaise)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ω  =  35 formes différentes pour 163 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Discours, par.
[32, 1]   ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΣ. ~Ἆρά γε βούλοισθ´ ἄν,     ἄνδρες, σπουδάσαι χρόνον σμικρὸν καὶ
[32, 50]   διαφθείρονται. ~τί οὖν τοῦτο λαμπρόν,     κακοδαίμονες; ὑπὲρ μὲν γὰρ δικαιοσύνης
[32, 15]   οἱ θεοὶ παιδείαν καὶ λόγον,     διὰ βίου μέν τις χρώμενος
[32, 40]   τῶν Ἑλλήνων ἀποδεδειγμένον χωρίον, ἐν     μαίνονται καθ´ ἡμέραν, τὸ γυμνάσιον
[32, 30]   συμβεβούλευκα οὐδὲ εἴρηκα σαφῶς, ἐφ´     μάλιστα ἐπιτιμῶ· τοῦτο δὲ ἔργον
[32, 80]   ἵκετ´ αἰθέρα καὶ Διὸς αὐλάς.  ὧδε   δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς
[32, 55]   δὲ τοὐναντίον ἐστίν. γὰρ  ᾠδὴ   μέθην ἐμποιεῖ καὶ παράνοιαν. οἴνου
[32, 60]   ἀρχαίαν μουσικήν— τίς γὰρ αὐτῶν  ᾠδὴν   τέλειον γενναῖον ῥυθμὸν οἷός
[32, 55]   ἄλλους ἀνθρώπους μέθη πρὸς  ᾠδὴν   τρέπει καὶ ὄρχησιν· παρ´ ὑμῖν
[32, 90]   ἀλλ´ αἱρεθεῖσα ὑπὸ μέθης  ᾠδῆς   γυναικῶν ἁρμάτων ἄγηται καὶ
[32, 55]   αὖ τρόπος αὐλοῦ τε καὶ  ᾠδῆς   ἐν πένθεσιν, ἰωμένων οἶμαι τὸ
[32, 40]   τοῦ θεοῦ· μαινομένην δὲ ὑπὸ  ᾠδῆς   καὶ δρόμων ἱππικῶν καὶ μηδὲν
[32, 20]   ἀνθρώπων ἀπείροις ἐναντίον βλέψαι χωρὶς  ᾠδῆς   καὶ κιθάρας. τοῦτο μὲν γὰρ
[32, 55]   δὲ τὴν λύπην ἐργαζομένων δι´  ᾠδῆς   λανθανούσης μετὰ γόων, ὥσπερ οἱ
[32, 60]   καὶ μουσικὰ ἐποίει διὰ τῆς  ᾠδῆς·   οὗτοι δὲ ὑμᾶς, ἀνθρώπους ὄντας,
[32, 55]   καὶ ἀμέτρως χρωμένους· ὑπὸ δὲ  ᾠδῆς   σφαλλομένους καὶ πολὺ κάκιον ἔχοντας
[32, 65]   Ἀλεξανδρέων δῆμον ἄγεσθαι μὲν ὑπὸ  ᾠδῆς,   ὡς οὐδένας ἄλλους, κἂν ἀκούσωσι
[32, 65]   σοφισταί, καὶ πάντα περαίνεται δι´  ᾠδῆς·   ὥστ´, εἴ τις παρίοι δικαστήριον,
[32, 20]   χαλεπῶν. ἐγὼ γοῦν, εἰ ἦν  ᾠδικός,   οὐκ ἂν δεῦρο εἰσῆλθον δίχα
[32, 70]   ἠγάγετε, ὥστε ἐπιμελεστέρας χρῆναι φυλακῆς  ᾠήθησαν   πρότερον· καὶ τοῦτο εἴργασθε
[32, 1]   τε χοροιτυπίῃσιν ἄριστοι, ἵππων τ´  ὠκυπόδων   ἐπιβήτορες, οἵ τε τάχιστα ἤγειραν
[32, 55]   θύομεν, ἵνα εὔτακτοι καὶ καθεστηκότες  ὦμεν.   ἕτερος δὲ αὖ τρόπος αὐλοῦ
[32, 10]   δὲ ὑμέτερος θεὸς οἶμαι, τελειότερος  ὤν,   δι´ ἀνδρῶν ὑμᾶς καὶ μετὰ
[32, 20]   βροτῶν πόλις. ἐκεῖνος μὲν θεὸς  ὢν   καὶ πετόμενος δυσχεραίνει τὰ κύματα
[32, 10]   ἀλλ´ ὑπὸ δαιμονίου τινὸς γνώμης.  ὧν   γὰρ οἱ θεοὶ προνοοῦσιν, ἐκείνοις
[32, 15]   μᾶλλον καὶ λοιδορία καὶ προπηλακισμός·  ὧν   ἴσως οὐκ ἔδει φροντίζειν· τοιγαροῦν
[32, 50]   τοὺς φρονιμωτέρους τῆς πόλεως, μεθ´  ὧν   καὶ θεωρεῖτε καὶ τἄλλα ἄμεινον
[32, 5]   παρρησίαν· ἐπεὶ καὶ τοὺς Ἀθηναίους,  ὧν   μικρῷ πρότερον ἐμνήσθην, οὐ πάντως
[32, 5]   καὶ περὶ τοιαῦτά ἐστε, ἀφ´  ὧν   νοῦν μὲν φρόνησιν
[32, 1]   ἥρμοζεν παιδεία καὶ λόγος,  ὧν   οἱ τυχόντες εἰκότως {ἄν} ἄνδρες
[32, 35]   ὄρεσι σκιεροῖς πηγαῖς διαυγέσιν·  ὧν   οὐδὲν ἴδιόν ἐστιν ἐκείνων· ἀρετῆς
[32, 95]   σαφῶς εἰδὼς ὅτι οὔτ´ ἂν  ὠνήσαιτο   τῶν ἀνθρώπων τούτων οὐθεὶς οὔτ´
[32, 10]   πολλάκις γὰρ ἤδη καὶ ὕπαρ  ὤνησε   καὶ μεθ´ ἡμέραν ἐναργῶς προεῖπεν.
[32, 60]   ἔχοντες νόσον; ἀλλ´ οὐδ´ ἐκεῖνον  ὤνησεν   λίαν ἐμπειρία περὶ τοῦτο
[32, 95]   πολλὰ ἔχων καὶ μεγάλα ἔνδον  ὤνια   παρ´ αὑτῷ ταῦτα, συνειδὼς ὑμῖν
[32, 35]   κατάρσεις καὶ πλήθους ὑπερβολὴ καὶ  ὠνίων   καὶ νεῶν πανηγύρεως καὶ λιμένος
[32, 95]   χρόνον συχνὸν μήτε προθείη τῶν  ὠνίων   μηδὲν μήτε δείξειε μηδέποτε· δῆλον
[32, 60]   οὐδὲ ἀηδόνων ζῆλος αὐτῶν  ὠνόμασται   παρ´ ὑμῖν αὐτοῖς, ἀλλ´, ὡς
[32, 30]   λόγος παρέσχηκεν οὐ μικρόν, μίαν  ὥραν   σωφρονῆσαι. καὶ γὰρ τοῖς νοσοῦσι
[32, 20]   τ´ Εὖρός τε Νότος τε  ὤρορ´   ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων·
[32, 55]   οὐδὲ μανίαν· τὰς δὲ παρθένους,  ὡς   ἂν αἰδουμένας τε καὶ σώφρονας.
[32, 40]   ἐπιτηδείων περιουσίᾳ, πάντα ἀκριβῶς διεξιόντας  ὡς   ἂν δύνωνται τοῖς αὑτῶν,
[32, 65]   ὑφεωρῶντο, καὶ ἐφύλαττον τὰ ὦτα,  ὡς   ἂν μὴ διαφθαρῶσιν αἱ ἀκοαὶ
[32, 95]   μὴ δεομένους θεραπείας; μᾶλλον  ὡς   ἀνιάτων ἀπεγνωκέναι; παραπλήσιον γάρ, ὥσπερ
[32, 55]   γὰρ Παιήονα καὶ Ἀλεξίκακον προσαγορεύουσιν,  ὡς   ἀποτρ έποντα τῶν κακῶν καὶ
[32, 40]   τῶν Περσῶν τῶν Βακτρίων,  ὡς   αὐτοὶ μὲν ἴσασιν ἱππεύειν καὶ
[32, 65]   τοὺς ῥήτορας οὐδὲ γνῶναι ῥᾴδιον.  ὡς   γὰρ ὁρῶσι τὴν σπουδὴν ὑμῶν
[32, 80]   ἄχνας φορέει ἱερὰς κατ´ ἀλωάς,  ὡς   δ´ ἀναμαιμάει βαθέ´ ἄγκεα θεσπιδαὲς
[32, 80]   οἱ κεκλήγοντες ἐπ´ ἀλλήλοισιν ἔπιπτον.  ὡς   δ´ ἄνεμος ἄχνας φορέει ἱερὰς
[32, 75]   ἁρμάτων. ἔδοξεν οὖν τοῖς Ἠλείοις  ὡς   δαιμονίου τινὸς ὄντος ἱδρύσασθαι βωμόν.
[32, 45]   καὶ καταγελῶν οὐ φαύλου πράγματος,  ὡς   ἐγὼ δοκῶ, ταῦτα ἔλεγεν. περὶ
[32, 70]   δείξας τινὰ τόπον βραχὺν προηγόρευεν  ὡς   εἰ μὲν αὐτὸς ἐκεῖ προέλθοι,
[32, 5]   γε καὶ ἀγεννὲς ἀνθρώπων οὐθέν,  ὡς   εἰπεῖν, ἐπισταμένων, ἀλλὰ χρείων τροφῆς·
[32, 1]   μὲν καὶ ἡδονῆς καὶ γέλωτος,  ὡς   εἰπεῖν, οὐδέποτε ἀπορεῖτε· καὶ γὰρ
[32, 100]   δαιμόνιόν ποτε προειπεῖν καθ´ ὕπνον  ὡς   εἰς ὄνου ὦτα ᾄσεται. καὶ
[32, 65]   τῷ τρόπῳ κοῦφον καὶ ἀνόητον,  ὡς   ἐκ τοιούτου σπέρματος· ἐπεὶ τούς
[32, 55]   ποιεῖτε τὰ τῶν ποιητῶν μυθολογήματα·  ὡς   ἐκεῖνοί γε παρεισάγουσι Βάκχας τινὰς
[32, 65]   ὑμῖν βούλομαι Λακεδαιμονίων ἔργον εἰπεῖν,  ὡς   ἐκεῖνοι προσηνέχθησαν ἀνδρὶ κιθαρῳδῷ θαυμαζομένῳ
[32, 20]   ἔπη κἀγὼ λέγοιμι πρὸς ὑμᾶς,  ὡς   ἐκεῖνος ἐν Ὀδυσσείᾳ πεποίηται Καλυψοῖ
[32, 80]   οὐδὲ ἀριστεύειν οὐδὲ αἱρεῖν πόλεις,  ὡς   ἐκεῖνος) ὑμῶν δὲ οὐδεὶς ἐν
[32, 10]   ὑμᾶς, καὶ ταύτην ἐνδεῶς, οὐδ´  ὡς   ἐμπλῆσαι τὰς ἀκοὰς ὑμῶν οὐδ´
[32, 15]   δέχεσθαι· τὰ κακὰ δὲ ἀλλαχόθεν,  ὡς   ἐξ ἑτέρας τινὸς πηγῆς ἔρχεται
[32, 60]   ὠνόμασται παρ´ ὑμῖν αὐτοῖς, ἀλλ´,  ὡς   ἔοικε, κνυζηθμοῖς καὶ ὑλαγμοῖς εἰκάζετε.
[32, 95]   οὐχ οἷα τὰ νῦν λεγόμενα,  ὡς   ἐπτοημένος, ὡς εὐχερής, τὰ μικρὰ
[32, 40]   καὶ τοὺς ἀνθρώπους· ἔλεγεν οὖν  ὡς   ἔστιν ἐν ἑκάστῃ πόλει τῶν
[32, 95]   μήτε δείξειε μηδέποτε· δῆλον γὰρ  ὡς   ἐσχάτην τινὰ αὐτῶν πενίαν κατεγνωκὼς
[32, 95]   τὰ νῦν λεγόμενα, ὡς ἐπτοημένος,  ὡς   εὐχερής, τὰ μικρὰ θαυμάζων, ἥττων
[32, 65]   ὅσον ὑμῶν διέφερον, περὶ ταῦτα,  ὡς   ἔφην, εὐλαβῶς ἔχοντες. οἱ μὲν
[32, 90]   εἰσέβαινεν ἄντυγας, κἄθεινε κέντρον δῆθεν  ὡς   ἔχων χερί. ~μὴ οὖν καὶ
[32, 70]   διὰ τὰς κατ´ ὀλίγον ζημίας,  ὡς   κακία πρόεισιν ἐκ τῶν
[32, 50]   ἀλλ´ ἔστιν εὐγνώμων θεός,  ὡς   θεός, οἶμαι, καὶ φέρει πρᾴως
[32, 20]   οὕτω λέγοντος· κινήθη δ´ ἀγορή,  ὡς   κύματα μακρὰ θαλάσσης πόντου Ἰκαρίοιο,
[32, 85]   ὁπλήεντας ἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,  ὡς   μή μοι τρύζητε καθήμενοι ἄλλοθεν
[32, 70]   μὴν ἐκεῖνο μέμνησθε τὸ γελοῖον  ὡς   βέλτιστος ὑμῖν Κόνων ἐχρήσατο
[32, 45]   δὲ Σειρῆνες ἄλλο τι ἐποίουν,  ὡς   μῦθός φησιν, οὐκ ἀπώλλυον
[32, 35]   τῆς πόλεως, δεῖξαι βουλόμενος ὑμῖν  ὡς   ὅ, τι ἂν ἀσχημονῆτε οὐ
[32, 35]   οὐ μεγάλα, περὶ μεγίστων δὲ  ὡς   οἷόν τε. καὶ νῦν εἶπον
[32, 5]   μὲν οὐδὲν ἐργάζονται, κακὸν δ´  ὡς   οἷόν τε τὸ μέγιστον, καταγελᾶν
[32, 45]   γὰρ τοῦτό με〉 οἴεσθε λέγειν  ὡς   οὐ χρὴ καὶ τὰ τοιαῦτα
[32, 65]   δῆμον ἄγεσθαι μὲν ὑπὸ ᾠδῆς,  ὡς   οὐδένας ἄλλους, κἂν ἀκούσωσι κιθάρας
[32, 100]   προσεῖχεν οὐδὲ ἐφρόντιζε τοῦ ὀνείρατος,  ὡς   οὐδενὸς ὄντος. ἐπεὶ δὲ
[32, 45]   δῆλον ὅτι τῷ τῆς ἀνοίας·  ὡς   οὐκ ἦν ὑμῖν ἐπιεικῶς αὐτὰ
[32, 50]   τὴν τῶν πολλῶν ἄνοιαν. τοιγαροῦν  ὡς   παισὶν ὑμῖν παιδαγωγοὺς δέδωκε τοὺς
[32, 10]   οἱ δὲ ποιήματα συνθέντες ᾄδουσιν,  ὡς   πάνυ φιλῳδῶν ὑμῶν κατεγνωκότες. οὗτοι
[32, 10]   ~τῶν δὲ εἰς ὑμᾶς παρϊόντων  ὡς   πεπαιδευμένων οἱ μὲν ἐπιδεικτικοὺς λόγους
[32, 40]   γῆς πέρατα ἐλθόντας λέγειν; οὐχ  ὡς   πόλιν εἴδομεν τὰ μὲν ἄλλα
[32, 30]   ἐπεξελθεῖν. {καίτοι τάχα φήσει τις  ὡς   πολλὰ λέγων οὐδὲν ὑμῖν συμβεβούλευκα
[32, 15]   δὲ τοὺς κακίστους καὶ ἀτυχεστάτους  ὡς   πορρωτάτω φεύγειν ἀπὸ τοῦ λόγου
[32, 1]   οὖσαν. καίτοι τινὲς ἐπαινοῦσιν ὑμᾶς  ὡς   σοφούς τε καὶ δεινούς, ὅτι
[32, 95]   γνώμην νομίζετε αὐτὸν ἔχειν; πότερον  ὡς   σοφοὺς ὑμᾶς καὶ μὴ δεομένους
[32, 75]   σφόδρα ὑψηλὰ κατὰ τὸν δρόμον,  ὡς   τὰς ὑμετέρας ψυχὰς ἰδεῖν ἔστι
[32, 25]   μερίδος θῶμεν; ἐγὼ μὲν γὰρ  ὡς   τῆς βελτίονος οὖσιν ὑμῖν παρέσχηκα
[32, 30]   πολὺ βέλτιον· καὶ θέαν ἵππων·  ὡς   τῶν γε ἄλλων οὐδενὸς αὐτοῖς
[32, 85]   γελωτοποιοὺς μᾶλλον, οὐκ ἄνδρας ἐρρωμένους,  {ὡς   τῶν κωμικῶν ἔφη τις ἐπὶ
[32, 85]   μηδ´ ἄξιον ζήλου, τοὐναντίον δὲ  ὡς   φαύλους τοὺς ἀνθρώπους διαβεβλῆσθαι, μίμους
[32, 10]   οὐδὲν ἴσως δεινόν· εἰ δ´  ὡς   φιλόσοφοι ταῦτα πράττουσι κέρδους ἕνεκεν
[32, 20]   ποιητῶν ὑμνούντων ἀεὶ τὸν ὄχλον  ὡς   χαλεπόν τε καὶ ἀπειθῆ καὶ
[32, 35]   ὑμᾶς. ποῦ γὰρ εἶπον  ὥς   ἐστε φρόνιμοι καὶ σώφρονες καὶ
[32, 25]   τῶν Ἀλεξανδρέων δῆμον τὸν ἄπειρον,  ὥς   φασι, τῆς ποίας μερίδος θῶμεν;
[32, 60]   οὖν Ἀμφίων πρὸς τὸ μέλος,  ὥς   φασιν, ἤγειρε καὶ ἐπύργου τὴν
[32, 85]   μοι τρύζητε καθήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.  ὣς   ἔφαθ´· οἱ δ´ εὔχοντο Διὶ
[32, 80]   ὃς ἀνθρώποισι φόνον φέρει ἠλιθίοισιν·  ὣς   οἱ κεκλήγοντες ἐπ´ ἀλλήλοισιν ἔπιπτον.
[32, 80]   πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ·  ὣς   οἱ μὲν μάρναντο πυρὸς δέμας·
[32, 30]   ἄχνη καὶ φυκίων πλῆθος ἐκχεομένων·  ὡσαύτως   δὴ καὶ παρ´ ὑμῖν σκώμματα,
[32, 1]   γενέσθαι, τὸ κάλλιστον ἐμβάλλειν τοῖς  ὠσὶ   τῶν παίδων, οἱ δὲ τρήσαντες
[32, 1]   μὲν οὖν κακῶς ἐχρήσαντο τοῖς  ὠσὶ   τῶν παίδων, ὑμεῖς δὲ τοῖς
[32, 35]   καὶ τῶν πλεῖστον ἀπῳκισμένων ἐθνῶν,  ὥσπερ   ἀγορὰ μιᾶς πόλεως εἰς ταὐτὸ
[32, 30]   προήσεσθε τὴν δόξαν τῆς πόλεως·  ὥσπερ   αἱ κακαὶ γυναῖκες, δέον αὐτάς,
[32, 5]   ἐθίζοντες τοὺς ἀνοήτους τῶν φιλοσόφων,  ὥσπερ   ἂν παῖδάς τις ἐθίζοι διδασκάλων
[32, 30]   ἐμπέσῃ τὸ τῆς ἀταξίας πνεῦμα,  ὥσπερ   ἂν τραχὺς ἄνεμος κινήσῃ θάλατταν
[32, 35]   ἐγκωμιάζῃ τις τὸν Νεῖλον, ἐπαίρεσθε,  ὥσπερ   αὐτοὶ ῥέοντες ἀπὸ Αἰθιοπίας. σχεδὸν
[32, 55]   τέρψεως παραμυθουμένη μετὰ ξυγγενοῦς δυνάμεως,  ὥσπερ   αὐτῷ συγκεραννύμενον ἐμμελὲς γίγνεται καὶ
[32, 85]   τ´ ἀταξία. ἔστι γὰρ ὅμοιον  ὥσπερ   εἰ οἰκίαν μέν τις ἴδοι
[32, 10]   δ´ ἤδη δεινόν. ὅμοιον γὰρ  ὥσπερ   εἴ τις ἰατρὸς ἐπὶ κάμνοντας
[32, 95]   ὡς ἀνιάτων ἀπεγνωκέναι; παραπλήσιον γάρ,  ὥσπερ   εἴ τις τῶν ἐμπόρων πολλὰ
[32, 70]   δ´ ἐπὶ τοὺς ὅρμους ᾔεσαν  ὥσπερ   ἐν ἑορτῇ πιούμενοι. καὶ μὴν
[32, 90]   ὅταν περὶ τὰς πόλεις.  ὥσπερ   ἐν ταῖς κωμῳδίαις καὶ διασκευαῖς
[32, 55]   εὐθὺς ἀπὸ τῆς ἀρχῆς, οὐχ  ὥσπερ   ἐν τῷ πότῳ προϊόντας, οὐκ
[32, 15]   {τῶν} πλησίον οὔσης παρ´ ἡμῖν,  ὥσπερ   ἐπὶ τοῦδε τοῦ ὕδατος τὸ
[32, 95]   οὐκ οἶδα εἴ ποτε ἠκούσατε·  ὥσπερ   ἔφη τις τοὺς ἐν τῇ
[32, 30]   τοιαῦτα πράττοντες. οὐκ ἴστε ὅτι  ὥσπερ   ἡγεμὼν καὶ βασιλεὺς ὅταν προέλθῃ,
[32, 25]   μὲν ὀργὴ πρὸς πάντα ἕτοιμος,  ὥσπερ   θηρίων ἀνημέρων, τὰ δὲ ὦτα
[32, 90]   ὄνειδος, ὅτι πάντες αὐτὸ πάσχουσιν·  ὥσπερ   καὶ ἀπὸ τῶν βελτιόνων τινὲς
[32, 80]   οὐδὲ τἄλλα εἶναι δύναται σώφρων,  ὥσπερ   καὶ εἶπον ἤδη. τοῦτο μὲν
[32, 80]   δὲ θεατὰς καθ´ ἡσυχίαν θεωροῦντας,  ὥσπερ   καὶ προσῆκε. μόνον δ´ ἐπὶ
[32, 60]   κρούματα ὀρχηστῶν καὶ παροινίας τερετισμάτων  ὥσπερ   κακοὶ καὶ περίεργοι μάγειροι συντρίψαντες
[32, 55]   δι´ ᾠδῆς λανθανούσης μετὰ γόων,  ὥσπερ   οἱ ἰατροὶ τὰ φλεγμαίνοντα τῶν
[32, 70]   τι ἔτυχον ἅπαξ δίς,  ὥσπερ   οἱ καταχέοντες τῶν παριόντων, κατέκειντο
[32, 10]   μεταξὺ θορυβήσητε καὶ παραπέμψητε αὐτούς,  ὥσπερ   οἱ χειμῶνος ἀποτολμῶντες εἰς τὴν
[32, 15]   ἀκούειν, μηδ´ ἂν βιάζηταί τις,  ὥσπερ   οἶμαι καὶ τῶν ἑλκῶν τὰ
[32, 55]   δὲ ἂν μόνον ἀκούσητε χορδῆς,  ὥσπερ   σάλπιγγος ἀκηκοότες, οὐκέτι δύνασθε εἰρήνην
[32, 85]   ἀνήριθμον ἀνθρώπων ἀθλίων καὶ μαινομένων,  ὥσπερ   τινὰ κόπρον βαθεῖαν ἐν ταὐτῷ
[32, 5]   γὰρ ἄν· ἀλλ´ ἀξιῶν ὑμᾶς,  ὥσπερ   τούτοις ἑτοίμως καὶ συνεχῶς αὑτοὺς
[32, 35]   νομίζετε ἐπαινεῖσθαι ταῦτα ἐμοῦ λέγοντος,  ὥσπερ   ὑπὸ τῶν ἄλλων τῶν ἀεὶ
[32, 40]   θέατρον εἰσέλθωσιν τὸ στάδιον,  ὥσπερ   φαρμάκων αὐτοῖς ἐκεῖ κατορωρυγμένων, οὐδὲν
[32, 30]   παρασκευάσαι πρῶτον ὑμᾶς ὑπομένοντας ἀκούειν.  ὥστ´,   εἰ μηδὲν ἄλλο παρέσχηκεν ὑμῖν
[32, 65]   καὶ πάντα περαίνεται δι´ ᾠδῆς·  ὥστ´,   εἴ τις παρίοι δικαστήριον, οὐκ
[32, 45]   δ´ ἐστὶ δυστυχία τῶν ταλαιπώρων,  ὥστε   ἀνδρεῖον ἡγοῦνται τὸ πάντων ἀνανδρότατον
[32, 10]   ἐμπλῆσαι τὰς ἀκοὰς ὑμῶν οὐδ´  ὥστε   διατελέσαι λέγοντες, ἀλλὰ ἓν
[32, 30]   καταπλαγείη τε ὑμᾶς καὶ τιμήσειεν·  {ὥστε,   εἰ μηδὲν ἄλλο, τοῦτό γε
[32, 70]   αὐτοὺς καθ´ ὑμῶν αὐτῶν ἠγάγετε,  ὥστε   ἐπιμελεστέρας χρῆναι φυλακῆς ᾠήθησαν
[32, 55]   τῆς τῶν κρειττόνων χειρὸς λαμβάνετε·  ὥστε   ἴσως καιρὸς ἦν ὑμᾶς παύσασθαι
[32, 25]   ἁπλῆς, ἀλλὰ συμπεφορημένης ἐκ μυρίων·  ὥστε   πάνυ ποικίλον τε καὶ δεινὸν
[32, 5]   εἴ τι μὴ καλῶς ἔπραττον·  ὥστε   σὺν πολλοῖς ἑτέροις καὶ τοιαῦτα
[32, 35]   πρότερον τοὔνομα ἀκοῦσαι χαλεπὸν ἦν·  ὥστε   τὰς ἐμπορίας οὐ νήσων οὐδὲ
[32, 60]   ἐρημωθέντα ὀδύρεσθαι καὶ χαλεπῶς φέρειν·  ὥστε   τὴν μητέρα αὐτοῦ Καλλιόπην διὰ
[32, 40]   συνθεῶνται καὶ πάρεισιν ἑκάστοτε ὑμῖν·  ὥστε   ὑμεῖς μὲν ἀκούετε ἑνός, ἂν
[32, 70]   καὶ τοιαῦθ´ ἕτερα ἑταιρειῶν ὀνόματα·  ὥστε   φυγεῖν αὐτὸν ἠναγκάσατε καὶ μετὰ
[32, 80]   ἀπὸ σταδίοιο κελεύθου. οἱ δ´  ὥστε   ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν
[32, 100]   ἄρα, ἔφη, τὸ εἰς ὄνου  ὦτα   ᾄδειν. δὲ τύραννος ἀκούσας
[32, 100]   καθ´ ὕπνον ὡς εἰς ὄνου  ὦτα   ᾄσεται. καὶ δὴ τὸν μὲν
[32, 25]   ὥσπερ θηρίων ἀνημέρων, τὰ δὲ  ὦτα   ἐμπέφρακται, καὶ πάροδος οὐκ ἔστιν
[32, 45]   πολλάκις ἀηδεῖς ἔδοξαν; μὴ τὰ  ὦτα   ἐπαλήλιπται τῶν ἐκεῖ; τί οὖν
[32, 65]   οὕτως ὑφεωρῶντο, καὶ ἐφύλαττον τὰ  ὦτα,   ὡς ἂν μὴ διαφθαρῶσιν αἱ
[32, 55]   δὲ Ἑλλήνων ὑμεῖς μόνοι δι´  ὤτων   καὶ φωνῆς αὐτὸ πάσχετε, μᾶλλον
[32, 50]   ἔχοντας, καθάπερ οἶμαι διὰ τῶν  ὤτων   τὴν εὐδαιμονίαν δεχομένους, σωτῆρα καὶ
[32, 10]   τῆς ἑαυτῶν, οὐ τῆς ὑμετέρας  ὠφελείας,   τοῦτο δ´ ἤδη δεινόν. ὅμοιον
[32, 20]   καὶ τῇ ταραχῇ, βουλόμενον ὑμᾶς  ὠφελεῖν.   μείναντες δὲ καὶ ἀκούσαντες διὰ
[32, 10]   ὑμᾶς καὶ μετὰ σπουδῆς βούλεται  ὠφελεῖν,   οὐ δι´ ὀλίγων ῥημάτων, ἀλλ´
[32, 20]   καθάπερ στέαρ φασὶν ἐνίων ζῴων  ὠφελεῖν   πρός τι τῶν χαλεπῶν. ἐγὼ
[32, 25]   ἐστὶ καὶ μᾶλλον ἂν ὑμᾶς  ὠφελήσειεν   περὶ οὐρανοῦ καὶ γῆς
[32, 15]   ~καθόλου γὰρ οὐδὲν εὔδαιμον οὐδ´  ὠφέλιμον,   μὴ κατὰ γνώμην καὶ
[32, 35]   τε θαυμαστὸν αὐτοῦ καὶ τὸ  ὠφέλιμον,   τήν τε θάλατταν τὴν καθ´




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/10/2007