Alphabétiquement     [«   »]
τ 15
Τὰ 1
τά 7
τὰ 106
τἀγαθὰ 4
τἀγαθά 1
τἀγαθὸν 1
Fréquences     [«    »]
92 δ
101 δὴ
95 οὐ
106 τὰ
108 τὴν
112 ὅτι
113 εἶναι
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Le Banquet

τὰ


Page
[191]   μηχανὴν πορίζεται, καὶ μετατίθησιν αὐτῶν  τὰ   αἰδοῖα εἰς τὸ πρόσθεν· τέως
[209]   σώματα τὰ καλὰ μᾶλλον  τὰ   αἰσχρὰ ἀσπάζεται ἅτε κυῶν, καὶ
[191]   ὅσοι δὲ ἄρρενος τμῆμά εἰσι,  τὰ   ἄρρενα διώκουσι, καὶ τέως μὲν
[207]   ἐστιν ὑπὲρ τούτων καὶ διαμάχεσθαι  τὰ   ἀσθενέστατα τοῖς ἰσχυροτάτοις καὶ ὑπεραποθνῄσκειν,
[207]   πρεσβύτης γένηται· οὗτος μέντοι οὐδέποτε  τὰ   αὐτὰ ἔχων ἐν αὑτῷ ὅμως
[207]   λῦπαι, φόβοι τούτων ἕκαστα οὐδέποτε  τὰ   αὐτὰ πάρεστιν ἑκάστῳ, ἀλλὰ τὰ
[215]   ὁρῶ δὲ καὶ ἄλλους παμπόλλους  τὰ   αὐτὰ πάσχοντας. Περικλέους δὲ ἀκούων
[221]   καὶ ἀεὶ διὰ τῶν αὐτῶν  τὰ   αὐτὰ φαίνεται λέγειν, ὥστε ἄπειρος
[215]   μὲν οὖν ἴσως οἰήσεται ἐπὶ  τὰ   γελοιότερα, ἔσται δ᾽ εἰκὼν
[214]   τί ἐν νῷ ἔχεις; ἐπὶ  τὰ   γελοιότερά με ἐπαινέσαι; τί
[190]   ἦν δὲ διὰ ταῦτα τρία  (τὰ   γένη καὶ τοιαῦτα, ὅτι τὸ
[189]   πρῶτον μὲν γὰρ τρία ἦν  τὰ   γένη τὰ τῶν ἀνθρώπων, οὐχ
[216]   αὐτὸς ἔτι ἐμαυτοῦ μὲν ἀμελῶ,  τὰ   δ᾽ Ἀθηναίων πράττω. βίᾳ οὖν
[201]   Ἔρως τῶν καλῶν ἐνδεής ἐστι,  τὰ   δὲ ἀγαθὰ καλά, κἂν τῶν
[205]   τοῦ ὅλου ἐπιτιθέντες ὄνομα, ἔρωτα,  τὰ   δὲ ἄλλα ἄλλοις καταχρώμεθα ὀνόμασιν.
[211]   μεθ᾽ αὑτοῦ μονοειδὲς ἀεὶ ὄν,  τὰ   δὲ ἄλλα πάντα καλὰ ἐκείνου
[207]   καλεῖται, ἀλλὰ νέος ἀεὶ γιγνόμενος,  τὰ   δὲ ἀπολλύς, καὶ κατὰ τὰς
[207]   ἑκάστῳ, ἀλλὰ τὰ μὲν γίγνεται,  τὰ   δὲ ἀπόλλυται. πολὺ δὲ τούτων
[206]   κύησις καὶ γέννησις.  τὰ   δὲ ἐν τῷ ἀναρμόστῳ ἀδύνατον
[207]   τις ἐκ λογισμοῦ ταῦτα ποιεῖν·  τὰ   δὲ θηρία τίς αἰτία οὕτως
[195]   εἶναι θεῶν καὶ ἀεὶ νέον,  τὰ   δὲ παλαιὰ πράγματα περὶ θεούς,
[197]   θεῷ ἀνακείσθω, τὰ μὲν παιδιᾶς,  τὰ   δὲ σπουδῆς μετρίας, καθ᾽ ὅσον
[210]   Σώκρατες, κἂν σὺ ~(μυηθείης·  τὰ   δὲ τέλεα καὶ ἐποπτικά, ὧν
[205]   οἱ ἄνθρωποι, ἐὰν αὐτοῖς δοκῇ  τὰ   ἑαυτῶν πονηρὰ εἶναι. οὐ γὰρ
[189]   Ἐρυξίμαχε, καί μοι ἔστω ἄρρητα  τὰ   εἰρημένα. ἀλλὰ μή με φύλαττε,
[200]   δή, φάναι τὸν Σωκράτη, ἀνομολογησώμεθα  τὰ   εἰρημένα. ἄλλο τι ἔστιν
[223]   Ταῦτα ἐκεῖνα, φάναι τὸν Ἀλκιβιάδην,  τὰ   εἰωθότα· Σωκράτους παρόντος τῶν καλῶν
[215]   καὶ ἔτι νυνὶ ὃς ἂν  τὰ   ἐκείνου αὐλῇ· γὰρ Ὄλυμπος
[186]   ἐρᾷν ἀλλήλων. ἔστι δὲ ἔχθιστα  τὰ   ἐναντιώτατα, ψυχρὸν θερμῷ, πικρὸν γλυκεῖ,
[216]   οὐκ οἶδα εἴ τις ἑώρακε  τὰ   ἐντὸς ἀγάλματα· ἀλλ᾽ ἐγὼ ἤδη
[173]   Ἀγάθων, τῇ ὑστεραίᾳ  τὰ   ἐπινίκια ἔθυεν αὐτός τε καὶ
[210]   τι ἡγήσηται εἶναι. μετὰ δὲ  τὰ   ἐπιτηδεύματα ἐπὶ τὰς ἐπιστήμας ἀγαγεῖν,
[201]   Ἔρως καὶ ποῖός τις, ἔπειτα  τὰ   ἔργα αὐτοῦ. δοκεῖ οὖν μοι
[199]   ἐστιν Ἔρως, ὕστερον δὲ  τὰ   ἔργα αὐτοῦ, ταύτην τὴν ἀρχὴν
[191]   συνουσίας καὶ διαπαύοιντο καὶ ἐπὶ  τὰ   ἔργα τρέποιντο καὶ τοῦ ἄλλου
[187]   τε καὶ ῥυθμοῦ οὐδὲν χαλεπὸν  τὰ   ἐρωτικὰ διαγιγνώσκειν, οὐδὲ διπλοῦς
[207]   Διανοεῖ οὖν δεινός ποτε γενήσεσθαι  τὰ   ἐρωτικά, ἐὰν ταῦτα μὴ ἐννοῇς;
[201]   νόσου, δὴ καὶ ἐμὲ  τὰ   ἐρωτικὰ ἐδίδαξεν, ὃν οὖν ἐκείνη
[207]   καὶ τῶν ἄλλων τῶν περὶ  τὰ   ἐρωτικά. Εἰ τοίνυν, ἔφη, πιστεύεις
[211]   δή ἐστι τὸ ὀρθῶς ἐπὶ  (τὰ   ἐρωτικὰ ἰέναι ὑπ᾽ ἄλλου
[209]   οὐδενός πω. Ταῦτα μὲν οὖν  τὰ   ἐρωτικὰ ἴσως, Σώκρατες, κἂν
[212]   Ἔρωτα τιμᾷν, καὶ αὐτὸς τιμῶ  τὰ   ἐρωτικὰ καὶ διαφερόντως ἀσκῶ, καὶ
[198]   Ἔρωτα καὶ ἔφην εἶναι δεινὸς  τὰ   ἐρωτικά, οὐδὲν εἰδὼς ἄρα τοῦ
[177]   οὐδέν φημι ἄλλο ἐπίστασθαι  τὰ   ἐρωτικά, οὔτε που Ἀγάθων καὶ
[210]   γὰρ ἂν μέχρι ἐνταῦθα πρὸς  τὰ   ἐρωτικὰ παιδαγωγηθῇ, θεώμενος ἐφεξῆς τε
[193]   καὶ Ἀγάθωνι δεινοῖς οὖσι περὶ  τὰ   ἐρωτικά, πάνυ ἂν ἐφοβούμην μὴ
[186]   εἴη δημιουργός. δεῖ γὰρ δὴ  τὰ   ἔχθιστα ὄντα ἐν τῷ σώματι
[197]   γίγνεταί τε καὶ φύεται πάντα  τὰ   ζῷα; ἀλλὰ τὴν τῶν τεχνῶν
[207]   κατὰ τὴν ψυχὴν οἱ τρόποι,  τὰ   ἤθη, δόξαι, ἐπιθυμίαι, ἡδοναί, λῦπαι,
[207]   αἰσθάνει ὡς δεινῶς διατίθεται πάντα  τὰ   θηρία ἐπειδὰν γεννᾶν ἐπιθυμήσῃ, καὶ
[189]   δὲ τέτταρας εἶχε, καὶ σκέλη  τὰ   ἴσα ταῖς χερσίν, καὶ πρόσωπα
[211]   ἀπὸ τῶν καλῶν σωμάτων ἐπὶ  τὰ   καλὰ ἐπιτηδεύματα, καὶ ἀπὸ τῶν
[202]   λέγεις οὐ τοὺς τἀγαθὰ καὶ  τὰ   καλὰ κεκτημένους; Πάνυ γε. (Ἀλλὰ
[211]   ἀπὸ τῶν καλῶν ἐπιτηδευμάτων ἐπὶ  τὰ   καλὰ μαθήματα, καὶ ἀπὸ τῶν
[209]   γεννήσει. τά τε οὖν σώματα  τὰ   καλὰ μᾶλλον τὰ αἰσχρὰ
[204]   ἔσται ἐκείνῳ ἂν γένηται  τὰ   καλά; Οὐ πάνυ ἔφην ἔτι
[210]   θεώμενος ἐφεξῆς τε καὶ ὀρθῶς  τὰ   καλά, πρὸς τέλος ἤδη ἰὼν
[211]   καὶ ἀπὸ δυοῖν ἐπὶ πάντα  τὰ   καλὰ σώματα, καὶ ἀπὸ τῶν
[210]   μὲν νέον ὄντα ἰέναι ἐπὶ  τὰ   καλὰ σώματα, καὶ πρῶτον μέν,
[198]   ὑπάρχειν, ἐξ αὐτῶν δὲ τούτων  τὰ   κάλλιστα ἐκλεγομένους ὡς εὐπρεπέστατα τιθέναι·
[188]   καὶ ἀνθρώπων δημιουργὸς τῷ ἐπίστασθαι  τὰ   κατὰ ἀνθρώπους ἐρωτικά, ὅσα τείνει
[216]   μακαριζομένων· ἡγεῖται δὲ πάντα ταῦτα  τὰ   κτήματα οὐδενὸς ἄξια καὶ ἡμᾶς
[183]   διαπράξασθαι πλὴν τοῦτο, πλὴν φιλοσοφίας,  τὰ   μέγιστα καρποῖτ᾽ ἂν ὀνείδη· εἰ
[223]   οὖν Σωκράτη αὐτοῖς διαλέγεσθαι· καὶ  τὰ   μὲν ἄλλα (Ἀριστόδημος οὐκ
[198]   καὶ παντοδαπὸν λόγον ῥηθέντα; καὶ  τὰ   μὲν ἄλλα οὐχ ὁμοίως μὲν
[207]   τὰ αὐτὰ πάρεστιν ἑκάστῳ, ἀλλὰ  τὰ   μὲν γίγνεται, τὰ δὲ ἀπόλλυται.
[193]   παρακελεύεσθαι εὐσεβεῖν περὶ (θεούς, ἵνα  τὰ   μὲν ἐκφύγωμεν, τῶν δὲ τύχωμεν,
[197]   Φαῖδρε, τῷ θεῷ ἀνακείσθω,  τὰ   μὲν παιδιᾶς, τὰ δὲ σπουδῆς
[205]   τὸ περὶ τὴν μουσικὴν καὶ  τὰ   μέτρα τῷ τοῦ ὅλου ὀνόματι
[176]   ᾄσαντας τὸν θεὸν καὶ τἆλλα  τὰ   νομιζόμενα, τρέπεσθαι πρὸς τὸν πότον·
[200]   λέγεις τόδε, ὅτι βούλομαι  τὰ   νῦν παρόντα καὶ εἰς τὸν
[220]   ἐθέλων ἀπολιπεῖν, ἀλλὰ συνδιέσωσε καὶ  τὰ   ὅπλα καὶ αὐτὸν ἐμέ. καὶ
[192]   κατακειμένοις ἐπιστὰς Ἥφαιστος, ἔχων  τὰ   ὄργανα, ἔροιτο· τί ἔσθ᾽
[215]   ηὔλει, Μαρσύου λέγω, τούτου διδάξαντος·  τὰ   οὖν ἐκείνου ἐάν τε ἀγαθὸς
[189]   μαθεῖν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν καὶ  τὰ   παθήματα αὐτῆς. γὰρ πάλαι
[179]   ἕλοιτο. καὶ μὴν ἐγκαταλιπεῖν γε  τὰ   παιδικὰ μὴ βοηθῆσαι κινδυνεύοντι-
[180]   ἀγαπᾷ, ὅταν ἐραστὴς  τὰ   παιδικά. θειότερον γὰρ ἐραστὴς παιδικῶν·
[183]   ποιεῖν οἷάπερ οἱ ἐρασταὶ πρὸς  τὰ   παιδικά, ἱκετείας τε καὶ ἀντιβολήσεις
[211]   σὺ καὶ ἄλλοι πολλοί, ὁρῶντες  τὰ   παιδικὰ καὶ ξυνόντες ἀεὶ αὐτοῖς,
[202]   ἔχον; Ἑρμηνεῦον καὶ διαπορθμεῦον θεοῖς  τὰ   παρ᾽ ἀνθρώπων καὶ ἀνθρώποις τὰ
[202]   τὰ παρ᾽ ἀνθρώπων καὶ ἀνθρώποις  τὰ   παρὰ θεῶν, τῶν μὲν τὰς
[190]   τιμαὶ γὰρ αὐτοῖς καὶ ἱερὰ  τὰ   παρὰ τῶν ἀνθρώπων ἠφανίζετο— οὔθ᾽
[207]   θηρία ἐπειδὰν γεννᾶν ἐπιθυμήσῃ, καὶ  τὰ   πεζὰ καὶ τὰ πτηνά, νοσοῦντά
[174]   τὸν Ἀγαμέμνονα διαφερόντως ἀγαθὸν ἄνδρα  (τὰ   πολεμικά, τὸν δὲ Μενέλεων μαλθακὸν
[192]   γὰρ τελεωθέντες μόνοι ἀποβαίνουσιν εἰς  τὰ   πολιτικὰ ἄνδρες οἱ τοιοῦτοι. ἐπειδὰν
[184]   χρόνος ἐγγένηται, ὃς δὴ δοκεῖ  τὰ   πολλὰ καλῶς βασανίζειν· ἔπειτα τὸ
[201]   εἰπεῖν, ὅτι τοῖς θεοῖς κατεσκευάσθη  τὰ   πράγματα δι᾽ ἔρωτα καλῶν· αἰσχρῶν
[197]   δὴ καὶ κατεσκευάσθη τῶν θεῶν  τὰ   πράγματα Ἔρωτος ἐγγενομένου, δῆλον ὅτι
[202]   γε. Ἀλλὰ τί μήν; Ὥσπερ  τὰ   πρότερα, ἔφη, μεταξὺ θνητοῦ καὶ
[207]   ἐπιθυμήσῃ, καὶ τὰ πεζὰ καὶ  τὰ   πτηνά, νοσοῦντά τε (πάντα καὶ
[190]   οἱ κυβιστῶντες καὶ εἰς ὀρθὸν  τὰ   σκέλη περιφερόμενοι κυβιστῶσι κύκλῳ, ὀκτὼ
[191]   ῥυτίδας ~(τὰς πολλὰς ἐξελέαινε καὶ  τὰ   στήθη διήρθρου, ἔχων τι τοιοῦτον
[190]   τὴν γαστέρα νῦν καλουμένην, ὥσπερ  τὰ   σύσπαστα βαλάντια, ἓν στόμα ποιῶν
[208]   μὲν οὖν ἐγκύμονες, ἔφη, κατὰ  τὰ   σώματα ὄντες πρὸς τὰς γυναῖκας
[203]   καθεύδουσι· καὶ μὲν περὶ  τὰ   τοιαῦτα σοφὸς δαιμόνιος ἀνήρ,
[200]   τις ταῦτα οἰηθείη καὶ πάντα  τὰ   τοιαῦτα, τοὺς ὄντας (τε τοιούτους
[186]   πικρὸν γλυκεῖ, ξηρὸν ὑγρῷ, (πάντα  τὰ   τοιαῦτα· τούτοις ἐπιστηθεὶς ἔρωτα ἐμποιῆσαι
[189]   γὰρ τρία ἦν τὰ γένη  τὰ   τῶν ἀνθρώπων, οὐχ ὥσπερ νῦν
[209]   καλλίστη τῆς φρονήσεως περὶ  τὰ   τῶν πόλεών τε καὶ οἰκήσεων
[190]   δεινὰ καὶ τὴν ῥώμην, καὶ  τὰ   φρονήματα μεγάλα εἶχον, ἐπεχείρησαν δὲ
[188]   ἔλεγον, τά τε θερμὰ καὶ  τὰ   ψυχρὰ καὶ ξηρὰ καὶ ὑγρά,
[190]   μέλλοντες ταριχεύειν, ὥσπερ οἱ  τὰ   ὠὰ ταῖς θριξίν· ὄντινα δὲ
[190]   τοὺς ἀνθρώπους δίχα, ὥσπερ οἱ  τὰ   ὠὰ τέμνοντες (καὶ μέλλοντες ταριχεύειν,
[216]   φεύγω, καὶ ὅταν ἴδω, αἰσχύνομαι  τὰ   ὡμολογημένα. (καὶ πολλάκις μὲν ἡδέως
[216]   ὥσπερ ἀπὸ τῶν Σειρήνων ἐπισχόμενος  τὰ   ὦτα οἴχομαι φεύγων, ἵνα μὴ
[216]   ἐμαυτῷ ὅτι εἰ ἐθέλοιμι παρέχειν  τὰ   ὦτα, οὐκ ἂν καρτερήσαιμι ἀλλὰ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | BCS - Bibliotheca Classica Selecta

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 1/03/2005