Alphabétiquement     [«   »]
φαμεν 1
φαμέν 1
Φάναι 2
φάναι 58
φανεῖεν 1
φανείη 1
φανερῶς 1
Fréquences     [«    »]
56 εἰς
58 τις
55 τοὺς
58 φάναι
59 τοῦτο
61 τι
64 ἀλλ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Le Banquet

φάναι


Page
[174]   ὡς ἰδεῖν τὸν Ἀγάθωνα·  φάναι,   Ἀριστόδημε, εἰς καλὸν ἥκεις ὅπως
[189]   προσήνεγκα. καὶ τὸν Ἐρυξίμαχον· ὠγαθέ,  φάναι,   Ἀριστόφανες, ὅρα τί ποιεῖς. γελωτοποιεῖς
[187]   ἔστι δὲ πολλὴ ἀλογία ἁρμονίαν  φάναι   διαφέρεσθαι ἐκ διαφερομένων ἔτι
[200]   εἶναι· σοὶ δὲ πῶς; Κἀμοί,  φάναι,   δοκεῖ. Καλῶς λέγεις. ἆρ᾽ οὖν
[201]   ἂν ἔνδεια παρῇ αὐτῷ; ~(Ναί,  φάναι.   Ἐπὶ δὴ τούτοις ἀναμνήσθητι τίνων
[200]   σῳζόμενα καὶ παρόντα; (Πάνυ γε,  φάναι.   Καὶ οὗτος ἄρα καὶ ἄλλος
[199]   ἀδελφῆς; Ὁμολογεῖν. Πειρῶ δή,  φάναι,   καὶ τὸν ἔρωτα εἰπεῖν.
[202]   τολμήσαις ἄν τινα μὴ  φάναι   καλόν τε καὶ εὐδαίμονα θεῶν
[176]   Ἐρυξίμαχον τὸν Ἀκουμενοῦ· καλῶς,  φάναι,   λέγετε. καὶ ἔτι ἑνὸς δέομαι
[213]   τιμωρήσομαι· νῦν (δέ μοι, Ἀγάθων,  φάναι,   μετάδος τῶν ταινιῶν, ἵνα ἀναδήσωμεν
[213]   κατακείσει; καὶ τὸν Σωκράτη· Ἀγάθων,  φάναι,   ὅρα εἴ μοι ἐπαμύνεις· ὡς
[194]   δέ, Σώκρατες; τὸν Ἀγάθωνα  φάναι,   οὐ δή πού με οὕτω
[212]   ἀκούειν. τὸν οὖν Ἀγάθωνα, Παῖδες,  φάναι,   (οὐ σκέψεσθε; καὶ ἐὰν μέν
[176]   τὸ ἐρρῶσθαι πίνειν, Ἀγάθων; Οὐδαμῶς,  φάναι,   οὐδ᾽ αὐτὸς ἔρρωμαι. (Ἕρμαιον ἂν
[200]   αὐτοῦ οὔ; Πάνυ γε,  φάναι.   Πότερον ἔχων αὐτὸ οὗ ἐπιθυμεῖ
[200]   ἔχων, ὡς τὸ εἰκός γε,  φάναι.   Σκόπει δή, εἰπεῖν τὸν Σωκράτη,
[175]   ἔσχατον κατακείμενον μόνον· Δεῦρ᾽ ἔφη  φάναι,   Σώκρατες, παρ᾽ ἐμὲ κατάκεισο, ἵνα
[214]   ὅρα εἰ παρίης. Ἀλλὰ μέντοι,  φάναι,   τά γε ἀληθῆ παρίημι καὶ
[201]   ἔχει Ἔρως κάλλος. Ἀνάγκη,  φάναι.   Τί δέ; τὸ ἐνδεὲς κάλλους
[176]   τοιούτου τινὸς κατάρχειν. Εἶεν, ἄνδρες,  φάναι,   τίνα τρόπον ῥᾷστα πιόμεθα; ἐγὼ
[223]   ἐπιθυμῶ αὐτὸν ἐγκωμιάσαι. Ἰοὺ ἰοὺ,  φάναι   τὸν Ἀγάθωνα, Ἀλκιβιάδη, οὐκ ἔσθ᾽
[175]   ποιεῖν, εἰ σοὶ δοκεῖ, ἔφη  φάναι   τὸν Ἀγάθωνα. ἀλλ᾽ ἡμᾶς,
[175]   εἴη. Οὐ σκέψῃ, ἔφη, παῖ,  φάναι   τὸν Ἀγάθωνα, καὶ εἰσάξεις Σωκράτη;
[201]   οὑτωσί πως ἔλεγες; Εἶπον γάρ,  φάναι   τὸν Ἀγάθωνα. Καὶ ἐπιεικῶς γε
[194]   (Ἀλλὰ καλῶς λέγεις, Φαῖδρε,  φάναι   τὸν Ἀγάθωνα, καὶ οὐδέν με
[199]   πατήρ· οὔ; Πάνυ γε,  φάναι   τὸν Ἀγάθωνα. Οὐκοῦν καὶ
[213]   πάνυ ὀρρωδῶ. Ἀλλ᾽ οὐκ ἔστι,  φάναι   τὸν Ἀλκιβιάδην, ἐμοὶ καὶ σοὶ
[223]   ὑπὸ Σωκράτους ἐπαινεθῶ. Ταῦτα ἐκεῖνα,  φάναι   τὸν Ἀλκιβιάδην, τὰ εἰωθότα· Σωκράτους
[185]   παύσεται. Οὐκ ἂν φθάνοις λέγων,  φάναι   τὸν Ἀριστοφάνη· ἐγὼ δὲ ταῦτα
[214]   σωφρονεστάτου, χαῖρε. Καὶ γὰρ σύ,  φάναι   τὸν Ἐρυξίμαχον· ἀλλὰ τί ποιῶμεν;
[214]   σοῦ παρόντος. Ἀλλ᾽ οὕτω ποίει,  φάναι   τὸν Ἐρυξίμαχον, εἰ βούλει· Σωκράτη
[193]   λοιποί. Ἀλλὰ πείσομαί σοι, ἔφη  φάναι   τὸν Ἐρυξίμαχον· καὶ γάρ μοι
[198]   δ᾽ ἀπορήσοιμι; Τὸ μὲν ἕτερον,  φάναι   τὸν Ἐρυξίμαχον, μαντικῶς μοι δοκεῖς
[176]   πίνοντας πρὸς ἡδονήν. Ἐπειδὴ τοίνυν,  φάναι   τὸν Ἐρυξίμαχον, τοῦτο μὲν δέδοκται,
[200]   Πάνυ γ᾽ εἰπεῖν. Ἴθι δή,  φάναι   τὸν Σωκράτη, ἀνομολογησώμεθα τὰ εἰρημένα.
[222]   σὲ ἐλθὼν κατακλινήσομαι. Πάνυ γε,  φάναι   τὸν Σωκράτη, δεῦρο ὑποκάτω ἐμοῦ
[177]   λόγου. Οὐδείς σοι, Ἐρυξίμαχε,  φάναι   τὸν Σωκράτη, ἐναντία ψηφιεῖται. οὔτε
[201]   ἐπιεικῶς γε λέγεις, ἑταῖρε,  φάναι   τὸν Σωκράτη· καὶ εἰ τοῦτο
[200]   ἰσχυρὸς ὢν βούλοιτο ἰσχυρὸς εἶναι,  φάναι   τὸν Σωκράτη, καὶ ταχὺς ὢν
[214]   μου τὼ χεῖρε. Οὐκ εὐφημήσεις;  φάναι   τὸν Σωκράτη. Μὰ τὸν Ποσειδῶ,
[222]   ἔα Ἀγάθωνα κατακεῖσθαι. Ἀλλ᾽ ἀδύνατον,  φάναι   τὸν Σωκράτη. σὺ μὲν γὰρ
[214]   καὶ τιμωρήσωμαι ὑμῶν ἐναντίον; Οὗτος,  φάναι   τὸν Σωκράτη, τί ἐν νῷ
[194]   (Οὐ μέντ᾽ ἂν καλῶς ποιοίην,  φάναι   τὸν Σωκράτη, Ἀγάθων, περὶ
[199]   οὕτως ἤδη λέγω. (Ἀλλὰ παρίημι,  φάναι   τὸν Φαῖδρον, ἀλλ᾽ ἐρώτα. μετὰ
[213]   οὐδὲν δεῖ, ἀλλὰ φέρε, παῖ,  φάναι,   τὸν ψυκτῆρα ἐκεῖνον, ἰδόντα αὐτὸν
[194]   πῶς λέγεις; Ἀληθῆ λέγεις,  φάναι.   Τοὺς δὲ πολλοὺς οὐκ ἂν
[176]   τῆς προτεραίας. Ἀλλὰ μήν, ἔφη  φάναι   ὑπολαβόντα Φαῖδρον τὸν Μυρρινούσιον, ἔγωγέ
[212]   ᾧσπερ ἤλθομεν; ἐγὼ γάρ τοι,  φάναι,   χθὲς μὲν οὐχ οἷός τ᾽
[201]   (Καὶ μὴν καλῶς γε εἶπες,  φάναι,   Ἀγάθων. ἀλλὰ σμικρὸν ἔτι
[175]   εἰπεῖν ὅτι· Εὖ ἂν ἔχοι,  φάναι,   Ἀγάθων, εἰ τοιοῦτον εἴη
[222]   οὖν Σωκράτη· Νήφειν μοι δοκεῖς,  φάναι,   Ἀλκιβιάδη. οὐ γὰρ ἄν
[214]   τὸν δ᾽ Ἐρυξίμαχον· Πῶς οὖν,  φάναι,   Ἀλκιβιάδη, ποιοῦμεν; (οὕτως οὔτε
[189]   ἀλλὰ μὴ καταγέλαστα. Βαλών γε,  φάναι,   Ἀριστόφανες, οἴει ἐκφεύξεσθαι· ἀλλὰ
[214]   καὶ οὕτω τοὺς ἄλλους. Ἀλλά,  φάναι,   Ἐρυξίμαχε, τὸν Ἀλκιβιάδην, καλῶς
[198]   τὸν Ἐρυξίμαχον· Ἆρά σοι δοκῶ,  φάναι,   παῖ Ἀκουμενοῦ, ἀδεὲς πάλαι
[201]   τῶν ἀγαθῶν ἐνδεὴς εἴη. Ἐγώ,  φάναι,   Σώκρατες, σοὶ οὐκ ἂν
[199]   δεῖν εἰπεῖν, ταύτῃ. Ἔτι τοίνυν,  φάναι,   Φαῖδρε, πάρες μοι Ἀγάθωνα
[201]   Οὐ μὲν οὖν τῇ ἀληθείᾳ,  φάναι,   φιλούμενε Ἀγάθων, δύνασαι ἀντιλέγειν,




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | BCS - Bibliotheca Classica Selecta

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 1/03/2005