Alphabétiquement     [«   »]
τήν 2
Τῆς 1
τῆς 73
τι 61
τί 30
τὶ 3
Τί 10
Fréquences     [«    »]
58 τις
59 τοῦτο
58 φάναι
61 τι
64 ἀλλ
64 γε
64 μοι
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Le Banquet

τι


Page
[214]   λέγομεν ἐπὶ τῇ κύλικι οὔτε  τι   ᾄδομεν, ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς ὥσπερ οἱ
[182]   παρὰ πάντων θαυμαστή, οὐχ ὥς  τι   αἰσχρὸν ποιοῦντι, καὶ ἑλόντι τε
[178]   ἐγὼ ἄνδρα ὅστις ἐρᾷ, εἴ  τι   αἰσχρὸν ποιῶν κατάδηλος γίγνοιτο
[218]   καὶ τοῦτο χαρίζεσθαι καὶ εἴ  τι   ἄλλο τῆς οὐσίας τῆς
[222]   πανταχῇ περιεῖναι. ἀλλ᾽ εἰ μή  τι   ἄλλο, θαυμάσιε, ἐν μέσῳ
[214]   εἰπὼν δὲ ἐπιτάξαι Σωκράτει  τι   ἂν βούλῃ, καὶ τοῦτον τῷ
[214]   Ἐρυξίμαχον· ἀλλὰ τί ποιῶμεν;  τι   ἂν σὺ κελεύῃς. δεῖ γάρ
[181]   πάνδημός (ἐστι καὶ ἐξεργάζεται  τι   ἂν τύχῃ· καὶ οὗτός ἐστιν
[181]   ὅθεν δὴ ξυμβαίνει αὐτοῖς  τι   ἂν τύχωσι τοῦτο πράττειν, ὁμοίως
[192]   ἂν εἷς ἐξαρνηθείη οὐδ᾽ ἄλλο  τι   ἂν φανείη βουλόμενος, ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς
[191]   χωρὶς ἀλλήλων ποιεῖν. καὶ ὁπότε  τι   ἀποθάνοι τῶν ἡμίσεων, τὸ δὲ
[174]   ἄκλητος. ἆρ᾽ οὖν ἄγων μέ  τι   ἀπολογήσει; ὡς ἐγὼ μὲν οὐχ
[211]   καλὸν ἄρχηται καθορᾶν, σχεδὸν ἄν  τι   ἅπτοιτο τοῦ τέλους. τοῦτο γὰρ
[218]   ἐστι πρεσβύτερον τοῦ ὡς  τι   βέλτιστον ἐμὲ γενέσθαι, τούτου δὲ
[192]   ἐπὶ μεγάλης σπουδῆς· ἀλλ᾽ ἄλλο  τι   βουλομένη ἑκατέρου ψυχὴ (δήλη
[192]   οὐδ᾽ ἂν ἔχοιεν εἰπεῖν  τι   βούλονται σφίσι παρ᾽ ἀλλήλων γίγνεσθαι.
[218]   ψυχὴν γὰρ  τι   δεῖ αὐτὸ ὀνομάσαι πληγείς τε
[194]   Σωκράτη, Ἀγάθων, περὶ σοῦ  τι   ἐγὼ ἄγροικον δοξάζων· ἀλλ᾽ εὖ
[205]   ἐρασταί, οἱ δὲ κατὰ ἕν  τι   εἶδος ἰόντες τε καὶ ἐσπουδακότες
[205]   ἀφελόντες γὰρ ἄρα τοῦ ἔρωτός  τι   εἶδος ὀνομάζομεν, τὸ τοῦ ὅλου
[220]   ἀκοῦσαι. ξυννοήσας γὰρ αὐτόθι ἕωθέν  τι   εἱστήκει σκοπῶν, καὶ ἐπειδὴ οὐ
[217]   (προὐκαλούμην αὐτὸν καὶ συνεγυμναζόμην, ὥς  τι   ἐνταῦθα περανῶν. συνεγυμνάζετο οὖν μοι
[188]   μέντοι ἑκών γε. ἀλλ᾽ εἴ  τι   ἐξέλιπον, σὸν ἔργον, Ἀριστόφανες,
[212]   ἐπαινεῖν, τὸν δὲ Ἀριστοφάνη λέγειν  τι   ἐπιχειρεῖν, ὅτι ἐμνήσθη αὐτοῦ λέγων
[174]   πρὸ τοῦ βουλευσόμεθα  τι   ἐροῦμεν. ἀλλ᾽ ἴωμεν. Τοιαῦτ᾽ ἄττα
[220]   ὅτι Σωκράτης ἐξ ἑωθινοῦ φροντίζων  τι   ἕστηκε. τελευτῶντες δέ τινες τῶν
[213]   ἐμαυτόν. ἀλλὰ φερέτω, Ἀγάθων, εἴ  τι   ἔστιν ἔκπωμα μέγα. μᾶλλον δὲ
[200]   Σωκράτη, ἀνομολογησώμεθα τὰ εἰρημένα. ἄλλο  τι   ἔστιν Ἔρως πρῶτον
[174]   ἀνεῳγμένην καταλαμβάνειν τὴν θύραν, καί  τι   ἔφη αὐτόθι γελοῖον παθεῖν. οἷ
[210]   περὶ τὸ σῶμα καλὸν σμικρόν  τι   ἡγήσηται εἶναι. μετὰ δὲ τὰ
[210]   ἰὼν τῶν ἐρωτικῶν ἐξαίφνης κατόψεταί  τι   θαυμαστὸν τὴν φύσιν καλόν, τοῦτο
[194]   τάχ᾽ ἂν αἰσχύνοιο αὐτούς, εἴ  τι   ἴσως οἴοιο αἰσχρὸν ὂν ποιεῖν·
[201]   ξένη ἀνακρίνουσα διῄει. σχεδὸν γάρ  τι   καὶ ἐγὼ πρὸς αὐτὴν ἕτερα
[197]   αἴτιος εἶναι. ἐπέρχεται δέ μοί  τι   καὶ ἔμμετρον εἰπεῖν, ὅτι οὗτός
[213]   μόγις ἀπέχεται. ὅρα οὖν μή  τι   καὶ νῦν ἐργάσηται, ἀλλὰ διάλλαξον
[199]   ὅρα οὖν, Φαῖδρε, εἴ  τι   καὶ τοιούτου λόγου δέῃ, περὶ
[217]   ὥστε ποιητέον εἶναι ἔμβραχυ  τι   κελεύοι Σωκράτης. ἡγούμενος δὲ αὐτὸν
[200]   ἐπιθυμῶ τῶν παρόντων, εἰ ἄλλο  τι   λέγεις τόδε, ὅτι βούλομαι
[214]   Ἀλκιβιάδη, ποιοῦμεν; (οὕτως οὔτε  τι   λέγομεν ἐπὶ τῇ κύλικι οὔτε
[202]   εἶναι ἀγαθὸν μηδὲ καλόν, μηδέν  τι   μᾶλλον οἴου δεῖν αὐτὸν αἰσχρὸν
[202]   αἰσχρὸν καὶ κακὸν εἶναι, ἀλλά  τι   μεταξύ, ἔφη, τούτοιν. Καὶ μήν,
[202]   οὐκ ᾔσθησαι ὅτι ἔστιν  τι   μεταξὺ σοφίας καὶ ἀμαθίας; Τί
[214]   καὶ μέντοι οὑτωσὶ ποίησον. ἐάν  τι   μὴ ἀληθὲς λέγω, μεταξὺ ἐπιλαβοῦ,
[189]   περὶ τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι, οὔ  τι   μὴ γελοῖα εἴπω (τοῦτο μὲν
[201]   εἰ τοῦτο οὕτως ἔχει, ἄλλο  τι   Ἔρως κάλλους ἂν εἴη
[194]   πολλοὺς οὐκ ἂν αἰσχύνοιο εἴ  τι   οἴοιο αἰσχρὸν ποιεῖν; (καὶ τὸν
[200]   τὸν ἔπειτα χρόνον παρεῖναι· ἄλλο  τι   ὁμολογοῖ ἄν; Συμφάναι ἔφη τὸν
[183]   δὲ καὶ ἑταῖροι ὀνειδίζωσιν ἐάν  τι   ὁρῶσιν τοιοῦτον γιγνόμενον, καὶ τοὺς
[211]   αὐτῷ τὸ καλὸν οἷον πρόσωπόν  τι   οὐδὲ χεῖρες οὐδὲ ἄλλο οὐδὲν
[196]   γὰρ αὐτὸς βίᾳ πάσχει, εἴ  τι   πάσχει— βία γὰρ Ἔρωτος οὐχ
[211]   καὶ ἀπολλυμένων μηδὲν ἐκεῖνο μήτε  τι   πλέον μήτε ἔλαττον γίγνεσθαι μηδὲ
[205]   τόδε, οἶσθ᾽ ὅτι ποίησίς ἐστί  τι   πολύ· γάρ τοι ἐκ
[183]   ἄνευ ὀνείδους πράττειν, ὡς πάγκαλόν  τι   πρᾶγμα διαπραττομένου· δὲ δεινότατον,
[215]   λέγω, μηδὲν θαυμάσῃς· οὐ γάρ  τι   ῥᾴδιον τὴν σὴν ἀτοπίαν ὧδ᾽
[203]   δαιμόνιος ἀνήρ, δὲ ἄλλο  τι   σοφὸς ὢν περὶ τέχνας
[185]   ἄρα πάνυ ἰσχυρά ἐστιν, ἀναλαβών  τι   τοιοῦτον οἵῳ κινήσαις ἂν τὴν
[191]   καὶ τὰ στήθη διήρθρου, ἔχων  τι   τοιοῦτον ὄργανον οἷον οἱ σκυτοτόμοι
[175]   ἀλλ᾽ ἐᾶτε αὐτόν. ἔθος γάρ  τι   τοῦτ᾽ ἔχει· ἐνίοτε ἀποστὰς ὅποι
[221]   καὶ ἑταῖρος· σχεδὸν γάρ  τι   τῶν οὕτω διακειμένων ἐν τῷ
[190]   οἱ ἄλλοι θεοὶ ἐβουλεύοντο,  τι   χρὴ αὐτοὺς ποιῆσαι, καὶ ἠπόρουν·
[216]   ἀχθοίμην, ὥστε οὐκ ἔχω  τι   χρήσωμαι τούτῳ τῷ ἀνθρώπῳ. Καὶ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | BCS - Bibliotheca Classica Selecta

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 1/03/2005