Alphabétiquement     [«   »]
ὁδὸς 1
ὀδύνης 1
ὅθεν 5
οἱ 77
οἵ 3
οἳ 5
οἷ 2
Fréquences     [«    »]
73
75 περὶ
73 τῆς
77 οἱ
78 ἀλλὰ
79 οὐκ
80 εἰ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Le Banquet

οἱ


Page
[212]   δή, Φαῖδρέ τε καὶ  οἱ   ἄλλοι, ἔφη μὲν Διοτίμα, πέπεισμαι
[190]   θεοῖς. οὖν Ζεὺς καὶ  οἱ   ἄλλοι θεοὶ ἐβουλεύοντο, τι
[174]   ἔνδοθεν ἀπαντήσαντα ἄγειν οὗ κατέκειντο  οἱ   ἄλλοι, καὶ καταλαμβάνειν ἤδη μέλλοντας
[177]   τὸν Ἔρωτα. ταῦτα δὴ καὶ  οἱ   ἄλλοι πάντες ἄρα ξυνέφασάν τε
[220]   ἐπὶ στρατείας, ~(ἀσιτεῖν, οὐδὲν ἦσαν  οἱ   ἄλλοι πρὸς τὸ καρτερεῖν· ἔν
[220]   τοῦ κρυστάλλου ῥᾷον ἐπορεύετο  οἱ   ἄλλοι ὑποδεδεμένοι, οἱ δὲ στρατιῶται
[204]   εἰ μήτε οἱ σοφοὶ μήτε  οἱ   ἀμαθεῖς; (Δῆλον δή, ἔφη, τοῦτό
[204]   σοφός, οὐ φιλοσοφεῖ· οὐδ᾽ αὖ  οἱ   ἀμαθεῖς φιλοσοφοῦσιν οὐδ᾽ ἐπιθυμοῦσι σοφοὶ
[205]   πόδας καὶ χεῖρας ἐθέλουσιν ἀποτέμνεσθαι  οἱ   ἄνθρωποι, ἐὰν αὐτοῖς δοκῇ τὰ
[183]   οὕτω (καὶ οἱ θεοὶ καὶ  οἱ   ἄνθρωποι πᾶσαν ἐξουσίαν πεποιήκασι τῷ
[206]   οὕτως ἁπλοῦν ἐστι λέγειν ὅτι  οἱ   ἄνθρωποι τἀγαθοῦ ἐρῶσιν; Ναί, ἔφην.
[208]   δὲ ἀπόλλυνται ἡμῖν, καὶ οὐδέποτε  οἱ   αὐτοί ἐσμεν οὐδὲ κατὰ τὰς
[185]   αὐτὸν αὑτοῦ καὶ τὸν ἐρώμενον·  οἱ   δ᾽ ἕτεροι πάντες τῆς ἑτέρας,
[203]   χειρουργίας τινὰς βάναυσος. οὗτοι δὴ  οἱ   δαίμονες πολλοὶ καὶ παντοδαποί εἰσιν,
[205]   οὔτε ἐρᾶν καλοῦνται οὔτ᾽ ἐρασταί,  οἱ   δὲ κατὰ ἕν τι εἶδος
[208]   τὸν ἔπειτα χρόνον πάντα ποριζόμενοι·  οἱ   δὲ κατὰ τὴν ~(ψυχήν— εἰσὶ
[218]   πραχθεῖσι καὶ τοῖς νῦν λεγομένοις·  οἱ   δὲ οἰκέται, καὶ εἴ τις
[220]   ἐπορεύετο οἱ ἄλλοι ὑποδεδεμένοι,  οἱ   δὲ στρατιῶται ὑπέβλεπον (αὐτὸν ὡς
[215]   τοῖς ἑρμογλυφείοις καθημένοις, οὕστινας ἐργάζονται  οἱ   δημιουργοὶ σύριγγας αὐλοὺς ἔχοντας,
[192]   ἀλλήλων οὐδὲ σμικρὸν χρόνον. καὶ  οἱ   διατελοῦντες μετ᾽ ἀλλήλων διὰ βίου
[214]   τι ᾄδομεν, ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς ὥσπερ  οἱ   διψῶντες πιόμεθα; τὸν οὖν Ἀλκιβιάδην
[176]   Φαίδρῳ καὶ τοῖσδε, εἰ ὑμεῖς  οἱ   δυνατώτατοι πίνειν νῦν ἀπειρήκατε· ἡμεῖς
[181]   δὴ ἐπὶ τὸ ἄρρεν τρέπονται  οἱ   ἐκ τούτου τοῦ ἔρωτος ἔπιπνοι,
[210]   Σώκρατες, οὗ δὴ ἕνεκεν καὶ  οἱ   ἔμπροσθεν πάντες πόνοι ἦσαν, πρῶτον
[193]   διασχισθησόμεθα, καὶ περίιμεν ἔχοντες ὥσπερ  οἱ   ἐν ταῖς στήλαις καταγραφὴν ἐκτετυπωμένοι,
[182]   ἔργῳ δὲ τοῦτῳ ἔμαθον καὶ  οἱ   ἐνθάδε τύραννοι· γὰρ Ἀριστογείτονος
[181]   γενειάσκειν. παρεσκευασμένοι γὰρ, οἶμαί εἰσιν  οἱ   ἐντεῦθεν ἀρχόμενοι ἐρᾷν ὡς τὸν
[183]   ἄλλην δύναμιν ἐθέλοι ποιεῖν οἷάπερ  οἱ   ἐρασταὶ πρὸς τὰ παιδικά, ἱκετείας
[179]   μὴν ὑπεραποθνήσκειν γε μόνοι ἐθέλουσιν  οἱ   ἐρῶντες, οὐ μόνον ὅτι ἄνδρες,
[205]   ἔσται. ~(Κτήσει γάρ, ἔφη, ἀγαθῶν  οἱ   εὐδαίμονες εὐδαίμονες, καὶ οὐκέτι προσδεῖ
[205]   γὰρ τοῦτο μόνον καλεῖται, καὶ  οἱ   ἔχοντες τοῦτο τὸ μόριον τῆς
[180]   τετελευτηκότι· ὅθεν δὴ καὶ ὑπεραγασθέντες  οἱ   θεοὶ διαφερόντως αὐτὸν ἐτίμησαν, ὅτι
[179]   δή τισιν ἔδοσαν τοῦτο γέρας  οἱ   θεοί, ἐξ Ἅιδου ἀνεῖναι πάλιν
[183]   οὔ φασιν εἶναι· οὕτω (καὶ  οἱ   θεοὶ καὶ οἱ ἄνθρωποι πᾶσαν
[203]   γὰρ ἐγένετο Ἀφροδίτη, εἱστιῶντο  οἱ   θεοὶ οἵ τε ἄλλοι καὶ
[180]   μάλιστα μὲν ταύτην τὴν ἀρετὴν  οἱ   θεοὶ τιμῶσιν τὴν περὶ (τὸν
[182]   μὴ ἐρᾶν. οὗτοι γάρ εἰσιν  οἱ   καὶ τὸ ὄνειδος πεποιηκότες, ὥστε
[190]   ὁπότε ταχὺ ὁρμήσειεν θεῖν, ὥσπερ  οἱ   κυβιστῶντες καὶ εἰς ὀρθὸν τὰ
[173]   ποιήσῃς, ἀλλὰ διήγησαι τίνες ἦσαν  οἱ   λόγοι. Ἀπολλόδωρος Ἦσαν τοίνυν ἐκεῖνοι
[221]   τοῖς πρώτοις παρέλιπον, ὅτι καὶ  οἱ   λόγοι αὐτοῦ ὁμοιότατοί εἰσι τοῖς
[221]   ἀτοπίαν ἅνθρωπος, καὶ αὐτὸς καὶ  οἱ   λόγοι αὐτοῦ, οὐδ᾽ ἐγγὺς ἂν
[176]   δ᾽ ἂν εὖ βουλεύωνται, καὶ  οἱ   λοιποί. (ταῦτα δὴ ἀκούσαντας συγχωρεῖν
[205]   καὶ δολερὸς ἔρως παντί· ἀλλ᾽  οἱ   μὲν ἄλλῃ τρεπόμενοι πολλαχῇ ἐπ᾽
[181]   ψυχῆς τε πέρι καὶ σώματος.  οἱ   μὲν οὖν ἀγαθοὶ τὸν νόμον
[214]   ὡς δύναιτο κάλλιστον, καὶ ἐγκωμιάσαι.  οἱ   μὲν οὖν ἄλλοι πάντες ἡμεῖς
[208]   μᾶλλον· τοῦ γὰρ ἀθανάτου ἐρῶσιν.  οἱ   μὲν οὖν ἐγκύμονες, ἔφη, κατὰ
[204]   γε ἤδη καὶ παιδί, ὅτι  οἱ   μεταξὺ τούτων ἀμφοτέρων, ὧν αὖ
[187]   καὶ ὡς ἂν κοσμιώτεροι γίγνοιντο  οἱ   μήπω ὄντες, δεῖ χαρίζεσθαι καὶ
[218]   τε λύχνος ἀπεσβήκει καὶ  (οἱ   παῖδες ἔξω ἦσαν, ἔδοξέ μοι
[183]   ἐρασταῖς. ἐπειδὰν δὲ παιδαγωγοὺς ἐπιστήσαντες  οἱ   πατέρες τοῖς ἐρωμένοις μὴ ἐῶσι
[186]   πρόγονος Ἀσκληπιός, ὥς φασιν οἵδε  οἱ   ποιηταὶ καὶ ἐγὼ πείθομαι, συνέστησεν
[209]   ἀρετήν· ὧν δή εἰσι καὶ  οἱ   ποιηταὶ πάντες γεννήτορες καὶ τῶν
[196]   ἂν ἑκὼν ἑκόντι ὁμολογήσῃ, φασὶν  οἱ   πόλεως βασιλῆς „νόμοι„ δίκαια εἶναι.
[203]   ἁπαλός τε καὶ καλός, οἷον  οἱ   πολλοὶ οἴονται, ἀλλὰ σκληρὸς (καὶ
[183]   δὲ δεινότατον, ὥς γε λέγουσιν  οἱ   πολλοί, ὅτι καὶ ὀμνύντι μόνῳ
[191]   ἐκαλεῖτο, φιλογύναικές τέ εἰσὶ καὶ  οἱ   πολλοὶ τῶν μοιχῶν ἐκ τούτου
[183]   γιγνόμενον, καὶ τοὺς ὀνειδίζοντας αὖ  οἱ   (πρεσβύτεροι μὴ διακωλύωσι μηδὲ λοιδορῶσιν
[194]   εἰπεῖν. δοκοῦσι γάρ μοι πάντες  οἱ   πρόσθεν εἰρηκότες οὐ τὸν θεὸν
[177]   τοῖς ὑστάτοις κατακειμένοις· ἀλλ᾽ ἐὰν  οἱ   πρόσθεν ἱκανῶς καὶ καλῶς εἴπωσιν,
[191]   ἔχων τι τοιοῦτον ὄργανον οἷον  οἱ   σκυτοτόμοι περὶ τὸν καλάποδα λεαίνοντες
[185]   γάρ με ἴσα λέγειν οὑτωσὶ  οἱ   σοφοί, ἔφη Ἀριστόδημος δεῖν
[204]   Διοτίμα, οἱ φιλοσοφοῦντες, εἰ μήτε  οἱ   σοφοὶ μήτε οἱ ἀμαθεῖς; (Δῆλον
[220]   ἧς ἐμοὶ καὶ τἀριστεῖα ἔδοσαν  οἱ   στρατηγοί, οὐδεὶς ἄλλος ἐμὲ ἔσωσεν
[174]   ἐγὼ πειράσομαι διηγήσασθαι. Ἔφη γάρ  οἱ   Σωκράτη ἐντυχεῖν λελουμένον τε καὶ
[190]   (καὶ μέλλοντες ταριχεύειν, ὥσπερ  οἱ   τὰ ὠὰ ταῖς θριξίν· ὄντινα
[190]   ἔτεμνε τοὺς ἀνθρώπους δίχα, ὥσπερ  οἱ   τὰ ὠὰ τέμνοντες (καὶ μέλλοντες
[208]   οὕτως ἔχει; (καὶ ἥ, ὥσπερ  οἱ   τέλεοι σοφισταί, Εὖ ἴσθι, ἔφη,
[191]   ἀλλήλους ἀλλ᾽ εἰς γῆν, ὥσπερ  οἱ   τέττιγες. μετέθηκέ τε οὖν οὕτω
[192]   ἀποβαίνουσιν εἰς τὰ πολιτικὰ ἄνδρες  οἱ   τοιοῦτοι. ἐπειδὰν δὲ ἀνδρωθῶσι, (παιδεραστοῦσι
[209]   τῆς τῶν παίδων πρὸς ἀλλήλους  οἱ   τοιοῦτοι ἴσχουσι καὶ φιλίαν βεβαιοτέραν,
[179]   μαχόμενοί γ᾽ ἂν μετ᾽ ἀλλήλων  οἱ   τοιοῦτοι νικῷεν ἂν ὀλίγοι ὄντες
[181]   τῶν ἀνθρώπων ἐρῶσιν. ἐρῶσι δὲ  οἱ   τοιοῦτοι πρῶτον μὲν οὐχ ἧττον
[205]   τέχναις ἐργασίαι ποιήσεις εἰσὶ καὶ  οἱ   τούτων δημιουργοὶ πάντες ποιηταί. Ἀληθῆ
[207]   ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ψυχὴν  οἱ   τρόποι, τὰ ἤθη, δόξαι, ἐπιθυμίαι,
[181]   τύχῃ· καὶ οὗτός ἐστιν ὃν  οἱ   φαῦλοι τῶν ἀνθρώπων ἐρῶσιν. ἐρῶσι
[204]   οὖν, ἔφην ἐγώ, Διοτίμα,  οἱ   φιλοσοφοῦντες, εἰ μήτε οἱ σοφοὶ
[173]   ἐπινίκια ἔθυεν αὐτός τε καὶ  οἱ   χορευταί. Πάνυ, ἔφη, ἄρα πάλαι,




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | BCS - Bibliotheca Classica Selecta

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 1/03/2005