Alphabétiquement     [«   »]
Δεῦρ 1
δεῦρ 1
δεῦρο 2
δὴ 101
δή 31
δήλη 1
Δηλίου 1
Fréquences     [«    »]
92 δ
91 ἔφη
95 οὐ
101 δὴ
106 τὰ
108 τὴν
112 ὅτι
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Le Banquet

δὴ


Page
[191]   ψῆτται, ἐξ ἑνὸς δύο. ζητεῖ  δὴ   ἀεὶ τὸ αὑτοῦ ἕκαστος ξύμβολον.
[176]   βουλεύωνται, καὶ οἱ λοιποί. (ταῦτα  δὴ   ἀκούσαντας συγχωρεῖν πάντας μὴ διὰ
[199]   καὶ θέσει ῥημάτων τοιαύτῃ ὁποία  δὴ   ἄν τις τύχῃ ἐπελθοῦσα. τὸν
[223]   τραγῳδοποιὸν ὄντα κωμῳδοποιὸν εἶναι. ταῦτα  δὴ   ἀναγκαζομένους αὐτοὺς καὶ οὐ σφόδρα
[209]   καὶ γενναίᾳ καὶ εὐφυεῖ, πάνυ  δὴ   ἀσπάζεται τὸ ξυναμφότερον, καὶ πρὸς
[217]   τί ἐστι τὸ πρᾶγμα. προκαλοῦμαι  δὴ   αὐτὸν πρὸς τὸ συνδειπνεῖν, ἀτεχνῶς
[183]   τε μονίμῳ συντακείς. τούτους  δὴ   βούλεται ~(ἡμέτερος νόμος εὖ
[194]   ἔσται πολλάκις διαλέγεσθαι. Ἐγὼ δὲ  δὴ   βούλομαι πρῶτον μὲν εἰπεῖν ὡς
[217]   (ἡμεῖς. μέχρι μὲν οὖν  δὴ   δεῦρο τοῦ λόγου καλῶς ἂν
[196]   μέγα τεκμήριον εὐσχημοσύνη,  δὴ   διαφερόντως ἐκ πάντων ὁμολογουμένως Ἔρως
[220]   ἐν ταῖς μάχαις· τοῦτο γὰρ  δὴ   δίκαιόν γε αὐτῷ ἀποδοῦναι· ὅτε
[184]   νενόμισται, ἵνα χρόνος ἐγγένηται, ὃς  δὴ   δοκεῖ τὰ πολλὰ καλῶς βασανίζειν·
[180]   ἂν ἦν Ἔρως· ἐπεὶ δὲ  δὴ   δύο ἐστόν, δύο ἀνάγκη καὶ
[188]   κοσμίου τύχῃ ἔρωτος νῦν  δὴ   ἐγὼ ἔλεγον, τά τε θερμὰ
[180]   εἰς μακάρων νήσους ἀποπέμψαντες. οὕτω  δὴ   ἔγωγέ φημι Ἔρωτα θεῶν καὶ
[212]   ἄν τις ῥᾳδίως λάβοι. διὸ  δὴ   ἔγωγέ φημι χρῆναι πάντα ἄνδρα
[207]   τοι, Διοτίμα, ὅπερ νῦν  δὴ   εἶπον, παρὰ σὲ ἥκω, γνοὺς
[207]   εἶναι ἀεὶ ἔρως ἐστίν. ἀναγκαῖον  δὴ   ἐκ τούτου τοῦ λόγου καὶ
[174]   δ᾽ εἰς τήμερον παρέσεσθαι. ταῦτα  δὴ   ἐκαλλωπισάμην, ἵνα καλὸς παρὰ καλὸν
[198]   ἀλλ᾽ οὐ μαντικῶς, νῦν  δὴ   ἔλεγον εἰπεῖν, ὅτι Ἀγάθων θαυμαστῶς
[210]   τοῦτο ἐκεῖνο, Σώκρατες, οὗ  δὴ   ἕνεκεν καὶ οἱ ἔμπροσθεν πάντες
[219]   ὁπότ᾽ ἀναγκασθεῖμεν ἀποληφθέντες που, οἷα  δὴ   ἐπὶ στρατείας, ~(ἀσιτεῖν, οὐδὲν ἦσαν
[217]   περ οὗτος ᾔδει· ἐφρόνουν γὰρ  δὴ   ἐπὶ τῇ ὥρᾳ θαυμάσιον ὅσον.
[181]   ἔπειτα πρεσβυτέρας, ὕβρεως ἀμοίρου· ὅθεν  δὴ   ἐπὶ τὸ ἄρρεν τρέπονται οἱ
[203]   ἐπειδὴ δὲ ἐδείπνησαν, προσαιτήσουσα οἷον  δὴ   εὐωχίας οὔσης ἀφίκετο Πενία,
[184]   περὶ τὴν ἀρετήν. Νενόμισται γὰρ  δὴ   ἡμῖν, ἐάν τις ἐθέλῃ τινὰ
[190]   σελήνη ἀμφοτέρων μετέχει· περιφερῆ δὲ  δὴ   ἦν καὶ αὐτὰ καὶ
[173]   καὶ λέγειν καὶ ἀκούειν. οὕτω  δὴ   ἰόντες ἅμα τοὺς λόγους περὶ
[218]   σοὶ εὐμορφίας πάμπολυ διαφέρον. εἰ  δὴ   καθορῶν αὐτὸ κοινώσασθαί τέ μοι
[184]   κολακείαν εἶναι μηδὲ ἐπονείδιστον, οὕτω  δὴ   καὶ ἄλλη μία μόνη δουλεία
[201]   ἀναβολὴν ἐποίησε τῆς νόσου,  δὴ   καὶ ἐμὲ τὰ ἐρωτικὰ ἐδίδαξεν,
[187]   ἡδονὴν καρπώσασθαι. καὶ ἐν μουσικῇ  δὴ   καὶ ἐν ἰατρικῇ καὶ ἐν
[180]   (ἣν δὴ Πάνδημον καλοῦμεν. ἀναγκαῖον  δὴ   καὶ ἔρωτα τὸν μὲν τῇ
[195]   ἀλλ᾽ ἐπὶ μαλθακοῦ. τῷ αὐτῷ  (δὴ   καὶ ἡμεῖς χρησόμεθα τεκμηρίῳ περὶ
[221]   ὅτι οὐκ ἀπολείψω αὐτώ. ἐνταῦθα  δὴ   καὶ κάλλιον ἐθεασάμην Σωκράτη
[197]   θεῶν τε καὶ „ἀνθρώπων„ ὅθεν  δὴ   καὶ κατεσκευάσθη τῶν θεῶν τὰ
[182]   ψόγον ἂν δικαίως φέροι. καὶ  δὴ   καὶ περὶ τὸν ἔρωτα
[177]   καὶ ἐγκωμιαζέτω τὸν Ἔρωτα. ταῦτα  δὴ   καὶ οἱ ἄλλοι πάντες ἄρα
[180]   καὶ ἀμήτωρ Οὐρανοῦ θυγάτηρ, ἣν  δὴ   καὶ Οὐρανίαν ἐπονομάζομεν· δὲ
[222]   αὐτὸς καθίσταται ἀντ᾽ ἐραστοῦ.  δὴ   καὶ σοὶ λέγω, Ἀγάθων,
[203]   καὶ ἐκύησε τὸν ἔρωτα. διὸ  δὴ   καὶ τῆς Ἀφροδίτης ἀκόλουθος καὶ
[181]   μὴ ὀρθῶς δὲ αἰσχρόν. Οὕτω  δὴ   καὶ τὸ ἐρᾷν καὶ
[180]   ἀλλὰ καὶ ἐπαποθανεῖν τετελευτηκότι· ὅθεν  δὴ   καὶ ὑπεραγασθέντες οἱ θεοὶ διαφερόντως
[187]   (ὃ δὴ παιδεία ἐκλήθη) ἐνταῦθα  δὴ   καὶ χαλεπὸν καὶ ἀγαθοῦ δημιουργοῦ
[202]   οὐκ ἔγωγ᾽ ἔφην. Εὐδαίμονας δὲ  δὴ   λέγεις οὐ τοὺς τἀγαθὰ καὶ
[222]   εἴρηκας, καὶ ὡς ἐν παρέργῳ  δὴ   λέγων ἐπὶ τελευτῆς αὐτὸ ἔθηκας,
[184]   ἀπ᾽ αὐτῶν γενναίαν φιλίαν. μία  δὴ   λείπεται τῷ ἡμετέρῳ νόμῳ ὁδός,
[185]   οὐ καλόν. κατὰ τὸν αὐτὸν  δὴ   λόγον κἂν εἴ τις ὡς
[182]   φιλίας ἰσχυρὰς καὶ κοινωνίας,  δὴ   μάλιστα φιλεῖ τά τε ἄλλα
[198]   ὡς εὐπρεπέστατα τιθέναι· καὶ πάνυ  δὴ   μέγα ἐφρόνουν ὡς εὖ ἐρῶν,
[187]   καὶ ἁρμονίᾳ ποιοῦντα, (ὃ  δὴ   μελοποιίαν καλοῦσιν) χρώμενον ὀρθῶς
[204]   χρείαν ἔχει τοῖς ἀνθρώποις; (Τοῦτο  δὴ   μετὰ ταῦτ᾽ ἔφη, Σώκρατες,
[219]   καθηῦδον ἀδελφοῦ πρεσβυτέρου. Τὸ  δὴ   μετὰ τοῦτο τίνα οἴεσθέ με
[191]   τῆς ὅλης ἐντύχοι ἡμίσει,  δὴ   νῦν γυναῖκα καλοῦμεν, εἴτ᾽ ἀνδρός·
[181]   τοῦ καλῶς μή· ὅθεν  δὴ   ξυμβαίνει αὐτοῖς τι ἂν
[190]   οὔθ᾽ ὅπως ἐῷεν ἀσελγαίνειν. μόγις  δὴ   Ζεὺς ἐννοήσας λέγει ὅτι·
[203]   χειρουργίας τινὰς βάναυσος. οὗτοι  δὴ   οἱ δαίμονες πολλοὶ καὶ παντοδαποί
[209]   καὶ γεννᾶν ἤδη ἐπιθυμῇ, ζητεῖ  δὴ   οἶμαι καὶ οὗτος περιιὼν τὸ
[198]   οὐχ ὅπως ἐγκωμιάσεται. διὰ ταῦτα  δὴ,   οἶμαι, πάντα λόγον κινοῦντες ἀνατίθετε
[215]   οὐ τοῦ γελοίου. φημὶ γὰρ  δὴ   ὁμοιότατον αὐτὸν εἶναι τοῖς σειληνοῖς
[209]   τε καὶ οἰκήσεων διακόσμησις,  δὴ   ὄνομά ἐστι σωφροσύνη τε καὶ
[220]   τις ἐξίοι, ἠμφιεσμένων τε θαυμαστὰ  δὴ   ὅσα καὶ ὑποδεδεμένων καὶ ἐνειλιγμένων
[173]   (Ὦ φίλτατε, καὶ δῆλόν γε  δὴ   ὅτι οὕτω διανοούμενος καὶ περὶ
[191]   τοῦ ἄλλου βίου ἐπιμελοῖντο. ἔστι  δὴ   οὖν ἐκ τόσου (ὁ ἔρως
[205]   ἐγώ· κοινὸν εἶναι πάντων. Τί  δὴ   οὖν, ἔφη, Σώκρατες, οὐ
[206]   Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. τί  δὴ   οὖν τῆς γεννήσεως; ὅτι ἀειγενές
[215]   ὑπὸ τουτουῒ τοῦ Μαρσύου πολλάκις  δὴ   ~(οὕτω διετέθην ὥστε μοι δόξαι
[187]   μέλεσί τε καὶ μέτροις, (ὃ  δὴ   παιδεία ἐκλήθη) ἐνταῦθα δὴ καὶ
[180]   νεωτέρα Διὸς καὶ Διώνης, (ἣν  δὴ   Πάνδημον καλοῦμεν. ἀναγκαῖον δὴ καὶ
[177]   βούλεσθε, ἐθέλω ὑμῖν εἰσηγήσασθαι. ~(Φάναι  δὴ   πάντας καὶ βούλεσθαι καὶ κελεύειν
[215]   εἶπον ὀμόσας ἂν ὑμῖν οἷα  δὴ   πέπονθα αὐτὸς ὑπὸ τῶν τούτου
[195]   τοῦ δέοντος ἡμῖν προσέρχεται.  δὴ   πέφυκεν Ἔρως μισεῖν καὶ οὐδ᾽
[196]   οὗ ἂν Ἔρως ἅψηται.  δὴ   πρέπει ἡμᾶς μαρτυρίῳ χρῆσθαι, ὅτι
[188]   τετελευτηκότας καὶ περὶ θεούς·  δὴ   προστέτακται τῇ μαντικῇ ἐπισκοπεῖν τοὺς
[186]   ἂν εἴη δημιουργός. δεῖ γὰρ  δὴ   τὰ ἔχθιστα ὄντα ἐν τῷ
[219]   τῶν ἄλλων ἄριστον. ἐγὼ μὲν  δὴ   ταῦτα ἀκούσας τε καὶ εἰπών,
[219]   ἐρεῖς ὅτι ψεύδομαι. ποιήσαντος δὲ  δὴ   ταῦτα ἐμοῦ οὗτος τοσοῦτον περιεγένετό
[220]   καταφρονοῦντα σφῶν. Καὶ ταῦτα μὲν  δὴ   ταῦτα· οἷον δ᾽ αὖ τόδ᾽
[222]   ὥσπερ νήπιον παθόντα γνῶναι. (Εἰπόντος  δὴ   ταῦτα τοῦ Ἀλκιβιάδου γέλωτα γενέσθαι
[205]   Ἀληθῆ λέγεις, εἶπον ἐγώ. Ταύτην  δὴ   τὴν βούλησιν καὶ τὸν ἔρωτα
[197]   ἂν ἄλλον διδάξειεν. καὶ ~(μὲν  δὴ   τήν γε τῶν ζῴων ποίησιν
[178]   (οὐδὲν ὡς ἔρως. λέγω δὲ  δὴ   τί τοῦτο; τὴν ἐπὶ μὲν
[204]   σε διδάξαι. ἔστι μὲν γὰρ  δὴ   τοιοῦτος καὶ οὕτω γεγονὼς
[218]   οὐδένα κυριώτερον εἶναι σοῦ. ἐγὼ  δὴ   τοιούτῳ ἀνδρὶ πολὺ μᾶλλον ἂν
[193]   κατὰ νοῦν αὐτῷ πεφυκότων· οὗ  δὴ   τὸν αἴτιον θεὸν ὑμνοῦντες (δικαίως
[185]   ἐγὼ δὲ ταῦτα ποιήσω. Εἰπεῖν  δὴ   τὸν Ἐρυξίμαχον· Δοκεῖ τοίνυν μοι
[195]   ἂν λόγος ᾖ. οὕτω  δὴ   τὸν Ἔρωτα καὶ ἡμᾶς δίκαιον
[190]   κατὰ μέσην τὴν γαστέρα,  δὴ   τὸν ὀμφαλὸν καλοῦσι. καὶ τὰς
[199]   Φαῖδρον, ἀλλ᾽ ἐρώτα. μετὰ ταῦτα  δὴ   τὸν Σωκράτη ἔφη ἐνθένδε ποθὲν
[200]   Συμφάναι ἔφη τὸν Ἀγάθωνα. εἰπεῖν  δὴ   τὸν Σωκράτη, Οὐκοῦν τοῦτό γ᾽
[191]   τοῦ κοινοῦ τμῆμά εἰσιν,  δὴ   τότε ἀνδρόγυνον ἐκαλεῖτο, φιλογύναικές τέ
[176]   ἂν εἴην ἀηδής. ἐμοὶ γὰρ  δὴ   τοῦτό γε οἶμαι (κατάδηλον γεγονέναι
[221]   ἐδόκει, Ἀριστόφανες, τὸ σὸν  δὴ   τοῦτο, καὶ ἐκεῖ διαπορεύεσθαι ὥσπερ
[201]   παρῇ αὐτῷ; ~(Ναί, φάναι. Ἐπὶ  δὴ   τούτοις ἀναμνήσθητι τίνων ἔφησθα ἐν
[206]   Ἀληθέστατα, ἔφην ἐγώ, λέγεις. (Ὅτε  δὴ   τούτου ἔρως ἐστὶν ἀεί,
[184]   τὴν ἄλλην σοφίαν κτᾶσθαι, τότε  δὴ   τούτων ξυνιόντων εἰς ταὐτὸν τῶν
[206]   τὸ κύημα χαλεπῶς φέρει. ὅθεν  δὴ   τῷ κυοῦντί τε καὶ ἤδη
[184]   αἰσχρὰ εἶναι οὐδὲ κολακεία. δεῖ  δὴ   τὼ νόμω τούτω ξυμβαλεῖν εἰς
[216]   τῷ ἀνθρώπῳ. Καὶ ὑπὸ μὲν  δὴ   τῶν αὐλημάτων καὶ ἐγὼ καὶ
[204]   καὶ Ἔρως. ἔστι γὰρ  δὴ   τῶν καλλίστων σοφία, Ἔρως
[184]   καὶ ποτέρων ἐρώμενος. Οὕτω  δὴ   ὑπὸ ταύτης τῆς αἰτίας πρῶτον




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | BCS - Bibliotheca Classica Selecta

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 1/03/2005