Alphabétiquement     [«   »]
εἰπέ 5
εἰπὲ 1
Εἰπεῖν 1
εἰπεῖν 67
εἶπεν 3
εἴπέρ 1
εἴπερ 4
Fréquences     [«    »]
64 γε
66 ἐπὶ
64 μοι
67 εἰπεῖν
69 ἐγὼ
73
73 τῆς
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Le Banquet

εἰπεῖν


Page
[218]   ποικίλλειν πρὸς αὐτόν, ἀλλ᾽ ἐλευθέρως  εἰπεῖν   μοι ἐδόκει· καὶ εἶπον
[192]   (δήλη ἐστίν, οὐ δύναται  εἰπεῖν,   ἀλλὰ μαντεύεται βούλεται, καὶ
[185]   ἐγὼ παύσωμαι. καὶ τὸν Ἐρυξίμαχον  εἰπεῖν·   Ἀλλὰ ποιήσω ἀμφότερα ταῦτα· ἐγὼ
[217]   γὰρ πρὸς ὑμᾶς πάντα τἀληθῆ  εἰπεῖν·   ἀλλὰ προσέχετε τὸν νοῦν, καὶ
[212]   τῆς κεφαλῆς πάνυ πολλάς, καὶ  εἰπεῖν·   Ἄνδρες, χαίρετε· μεθύοντα ἄνδρα πάνυ
[185]   οἷόν τε εἶναι λέγειν, (ἀλλ᾽  εἰπεῖν   αὐτόν, ἐν τῇ κάτω γὰρ
[198]   τῷ θεῷ· τὸν οὖν Σωκράτη  εἰπεῖν   βλέψαντα εἰς τὸν Ἐρυξίμαχον· Ἆρά
[180]   παρεὶς τὸν Παυσανίου λόγον διηγεῖτο.  εἰπεῖν   δ᾽ αὐτὸν ὅτι· οὐ καλῶς
[200]   ἄν; Συμφάναι ἔφη τὸν Ἀγάθωνα.  εἰπεῖν   δὴ τὸν Σωκράτη, Οὐκοῦν τοῦτό
[194]   ὡς χρή με εἰπεῖν, ἔπειτα  εἰπεῖν.   δοκοῦσι γάρ μοι πάντες οἱ
[213]   καὶ κατακλίνεσθαι. Ἐπειδὴ δὲ κατεκλίνη,  εἰπεῖν·   Εἶεν δή, ἄνδρες· δοκεῖτε γάρ
[214]   εἴρηκας καὶ ἐκπέπωκας, δίκαιος εἰ  εἰπεῖν,   εἰπὼν δὲ ἐπιτάξαι Σωκράτει
[186]   γῇ φυομένοις καὶ ὡς ἔπος  εἰπεῖν   ἐν πᾶσι τοῖς οὖσι, καθεωρακέναι
[201]   μὴ ἔχει, τούτου ἐρᾷν; Ναί,  εἰπεῖν.   Ἐνδεὴς ἄρ᾽ ἐστὶ καὶ οὐκ
[177]   μοι χρῆναι ἕκαστον ἡμῶν λόγον  εἰπεῖν   ἔπαινον Ἔρωτος ἐπὶ δεξιὰ ὡς
[194]   μὲν εἰπεῖν ὡς χρή με  εἰπεῖν,   ἔπειτα εἰπεῖν. δοκοῦσι γάρ μοι
[186]   γὰρ ἰατρική, ὡς ἐν κεφαλαίῳ  εἰπεῖν,   ἐπιστήμη τῶν τοῦ σώματος ἐρωτικῶν
[189]   λέγειν. καὶ τὸν Ἀριστοφάνη γελάσαντα  εἰπεῖν·   Εὖ λέγεις, Ἐρυξίμαχε, καί
[195]   Ἔρωτα, εἰ θέμις καὶ ἀνεμέσητον  εἰπεῖν,   εὐδαιμονέστατον εἶναι αὐτῶν, κάλλιστον ὄντα
[174]   τὴν τοῦ ἀμείνονος. ταῦτ᾽ ἀκούσας  εἰπεῖν   ἔφη· Ἴσως μέντοι κινδυνεύσω καὶ
[200]   ἔρως ἐστίν; Πάνυ γ᾽  εἰπεῖν.   Ἴθι δή, φάναι τὸν Σωκράτη,
[222]   μηδεὶς διαβάλῃ. τὸν οὖν Ἀγάθωνα  εἰπεῖν·   Καὶ μήν, Σώκρατες, κινδυνεύεις
[194]   ὅμως θαρρῶ, ~(τὸν οὖν Σωκράτη  εἰπεῖν   Καλῶς γὰρ αὐτὸς ἠγώνισαι,
[199]   γε ἀληθῆ, (εἰ βούλεσθε, ἐθέλω  εἰπεῖν   κατ᾽ ἐμαυτόν, οὐ πρὸς τοὺς
[201]   οὕτως ἔχει; καὶ τὸν Ἀγάθωνα  εἰπεῖν.   Κινδυνεύω, Σώκρατες, οὐδὲν εἰδέναι
[180]   μὲν τοιοῦτόν τινα λόγον ἔφη  εἰπεῖν,   μετὰ δὲ Φαῖδρον ἄλλους τινὰς
[175]   μὴ ἀφήσεις; (καὶ ὃς ἔφη  εἰπεῖν   Μηδαμῶς, ἀλλ᾽ ἐᾶτε αὐτόν. ἔθος
[199]   δή, φάναι, καὶ τὸν ἔρωτα  εἰπεῖν.   Ἔρως ἔρως ἐστὶν οὐδενὸς
[192]   εἰσιν, οἳ οὐδ᾽ ἂν ἔχοιεν  εἰπεῖν   τι βούλονται σφίσι παρ᾽
[198]   μαντικῶς, νῦν δὴ ἔλεγον  εἰπεῖν,   ὅτι Ἀγάθων θαυμαστῶς ἐροῖ, ἐγὼ
[174]   οὕτω καλὸς γεγενημένος. καὶ τὸν  εἰπεῖν   ὅτι· Ἐπὶ δεῖπνον εἰς Ἀγάθωνος.
[175]   καὶ τὸν Σωκράτη καθίζεσθαι καὶ  εἰπεῖν   ὅτι· Εὖ ἂν ἔχοι, φάναι,
[178]   ἐστιν. οὐ γὰρ ἔγωγ᾽ ἔχω  εἰπεῖν   ὅτι μεῖζόν ἐστιν ἀγαθὸν εὐθὺς
[197]   δέ μοί τι καὶ ἔμμετρον  εἰπεῖν,   ὅτι οὗτός ἐστιν ποιῶν
[201]   οἶμαι γάρ σε οὑτωσί πως  εἰπεῖν,   ὅτι τοῖς θεοῖς κατεσκευάσθη τὰ
[206]   τυγχάνει ὂν τὸ ἔργον; ἔχεις  εἰπεῖν;   Οὐ μεντ᾽ ἂν σέ, ἔφην
[219]   ἀναστάς γε, οὐδ᾽ ἐπιτρέψας τούτῳ  εἰπεῖν   οὐδὲν ἔτι, ἀμφιέσας τὸ ἱμάτιον
[215]   λόγους, οὐδὲν μέλει ὡς ἔπος  εἰπεῖν   οὐδενί· ἐπειδὰν δὲ σοῦ τις
[213]   τε τὸν Ἀγάθωνα καὶ ἀναδεῖν.  εἰπεῖν   οὖν τὸν Ἀγάθωνα· Ὑπολύετε, παῖδες,
[177]   βούλεσθαι καὶ κελεύειν αὐτὸν εἰσηγεῖσθαι.  εἰπεῖν   οὖν τὸν Ἐρυξίμαχον ὅτι·
[179]   ἂν ὀλίγοι ὄντες ὡς ἔπος  εἰπεῖν   πάντας ἀνθρώπους. ἐρῶν γὰρ ἀνὴρ
[180]   δ᾽ οὖν ἑκάτερος εἴληχε πειρατέον  εἰπεῖν.   πᾶσα γὰρ πρᾶξις ὧδ᾽ ἔχει·
[214]   Σωκράτει κελεύειν ἐγχεῖν καὶ ἅμα  εἰπεῖν·   Πρὸς μὲν Σωκράτη, ἄνδρες,
[199]   λέγειν, ὅπῃ αὐτὸς οἴοιτο δεῖν  εἰπεῖν,   ταύτῃ. Ἔτι τοίνυν, φάναι,
[209]   τῆς Λακεδαίμονος καὶ ὡς ἔπος  εἰπεῖν   τῆς Ἑλλάδος. τίμιος δὲ παρ᾽
[194]   Φαρμάττειν βούλει με, Σώκρατες,  εἰπεῖν   τὸν Ἀγάθωνα, ἵνα θορυβηθῶ διὰ
[213]   ἐκ τρίτων κατακέηται. Πάνυ γε,  εἰπεῖν   τὸν Ἀλκιβιάδην· ἀλλὰ τίς ἡμῖν
[214]   βούλει· Σωκράτη ἐπαίνεσον. (Πῶς λέγεις;  εἰπεῖν   τὸν Ἀλκιβιάδην· δοκεῖ χρῆναι,
[214]   κελεύω λέγειν. Οὐκ ἂν φθάνοιμι,  εἰπεῖν   τὸν Ἀλκιβιάδην. καὶ μέντοι οὑτωσὶ
[214]   τὸν Σωκράτη. Μὰ τὸν Ποσειδῶ,  εἰπεῖν   τὸν Ἀλκιβιάδην, μηδὲν λέγε πρὸς
[222]   ὑποκάτω ἐμοῦ κατακλίνου. Ζεῦ,  εἰπεῖν   τὸν Ἀλκιβιάδην, οἷα αὖ πάσχω
[189]   σε. Καὶ μήν, Ἐρυξίμαχε,  εἰπεῖν   τὸν Ἀριστοφάνη, ἄλλῃ γέ πῃ
[189]   λυγγὸς πέπαυσαι. ~(Ἐκδεξάμενον οὖν ἔφη  εἰπεῖν   τὸν Ἀριστοφάνη ὅτι· Καὶ μάλ᾽
[214]   οὖν ὅτι βούλει. Ἄκουσον δή,  εἰπεῖν   τὸν Ἐρυξίμαχον. ἡμῖν πρὶν σὲ
[200]   εἰκός γε, φάναι. Σκόπει δή,  εἰπεῖν   τὸν Σωκράτη, ἀντὶ τοῦ εἰκότος
[199]   Ὁμολογεῖσθαι καὶ τοῦτο. (Ἔτι τοίνυν,  εἰπεῖν   τὸν Σωκράτη, ἀπόκριναι ὀλίγῳ πλείω,
[194]   μέντ᾽ ἂν εἴην, Ἀγάθων,  εἰπεῖν   τὸν Σωκράτη, (εἰ ἰδὼν τὴν
[198]   οἶμαι. (Καὶ πῶς, μακάριε,  εἰπεῖν   τὸν Σωκράτη, οὐ μέλλω ἀπορεῖν
[200]   οὖν ἔστιν. ~(Τοῦτο μὲν τοίνυν,  εἰπεῖν   τὸν Σωκράτη, φύλαξον παρὰ σαυτῷ
[176]   ῤᾷστα πίνοιμεν· τὸν οὖν Ἀριστοφάνη  εἰπεῖν.   Τοῦτο μέντοι εὖ λέγεις,
[198]   οὐδ᾽ ἐγγὺς τούτων οὐδὲν καλὸν  εἰπεῖν,   ὑπ᾽ αἰσχύνης ὀλίγου (ἀποδρὰς ᾠχόμην,
[192]   ἔρωτι, οὐκ ἐθέλοντες, ὡς ἔπος  εἰπεῖν   χωρίζεσθαι ἀλλήλων οὐδὲ σμικρὸν χρόνον.
[214]   διψῶντες πιόμεθα; τὸν οὖν Ἀλκιβιάδην  εἰπεῖν·   Ἐρυξίμαχε, βέλτιστε βελτίστου πατρὸς
[213]   Σωκράτη, ἰδόντα δὲ ἀναπηδῆσαι καὶ  εἰπεῖν·   Ἡράκλεις, τουτὶ τί ἦν;
[194]   (καὶ τὸν Φαῖδρον ἔφη ὑπολαβόντα  εἰπεῖν   φίλε Ἀγάθων, ἐὰν ἀποκρίνῃ
[214]   ἐν μέρει λόγον (περὶ Ἔρωτος  εἰπεῖν   ὡς δύναιτο κάλλιστον, καὶ ἐγκωμιάσαι.
[194]   δὲ δὴ βούλομαι πρῶτον μὲν  εἰπεῖν   ὡς χρή με εἰπεῖν, ἔπειτα




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | BCS - Bibliotheca Classica Selecta

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 1/03/2005