| Page |
|---|
| [182] |
νενομοθέτηται,
καὶ
ὅπερ
εἶπον,
οὐ
|
ῥᾴδιον |
κατανοῆσαι.
Ἐνθυμηθέντι
γὰρ
ὅτι
λέγεται |
| [215] |
μηδὲν
θαυμάσῃς·
οὐ
γάρ
τι
|
ῥᾴδιον |
τὴν
σὴν
ἀτοπίαν
ὧδ᾽
ἔχοντι |
| [182] |
μὲν
ταῖς
ἄλλαις
πόλεσι
νοῆσαι
|
ῥᾴδιος, |
ἁπλῶς
γὰρ
ὥρισται·
ὁ
δ᾽ |
| [202] |
τοῦτο,
ἔφην,
λέγεις;
καὶ
ἥ,
|
Ῥᾳδίως, |
ἔφη.
λέγε
γάρ
μοι,
οὐ |
| [212] |
ἀμείνω
Ἔρωτος
οὐκ
ἄν
τις
|
ῥᾳδίως |
λάβοι.
διὸ
δὴ
ἔγωγέ
φημι |
| [220] |
ἀνυπόδητος
δὲ
διὰ
τοῦ
κρυστάλλου
|
ῥᾷον |
ἐπορεύετο
ἢ
οἱ
ἄλλοι
ὑποδεδεμένοι, |
| [176] |
(οὖν
τίνι
τρόπῳ
ἂν
ὡς
|
ῤᾷστα |
πίνοιμεν·
τὸν
οὖν
Ἀριστοφάνη
εἰπεῖν. |
| [176] |
Εἶεν,
ἄνδρες,
φάναι,
τίνα
τρόπον
|
ῥᾷστα |
πιόμεθα;
ἐγὼ
μὲν
οὖν
λέγω |
| [201] |
ἔργα
αὐτοῦ.
δοκεῖ
οὖν
μοι
|
ῥᾷστον |
εἶναι
οὕτω
διελθεῖν,
ὥς
ποτέ |
| [176] |
Παυσανία,
τὸ
παντὶ
τρόπῳ
παρασκευάσασθαι
|
ῥᾳστώνην |
τινὰ
τῆς
πόσεως·
καὶ
γὰρ |
| [175] |
τοῦ
πληρεστέρου
εἰς
τὸ
κενώτερον
|
ῥεῖν |
ἡμῶν,
ἐὰν
ἁπτώμεθα
ἀλλήλων,
ὥσπερ |
| [175] |
ὕδωρ
τὸ
διὰ
τοῦ
ἐρίου
|
ῥέον |
ἐκ
τῆς
πληρεστέρας
εἰς
τὴν |
| [198] |
καλὸν
οὕτω
καὶ
παντοδαπὸν
λόγον
|
ῥηθέντα; |
καὶ
τὰ
μὲν
ἄλλα
οὐχ |
| [189] |
ἐγὼ
φοβοῦμαι
περὶ
τῶν
μελλόντων
|
ῥηθήσεσθαι, |
οὔ
τι
μὴ
γελοῖα
εἴπω |
| [187] |
βούλεται
λέγειν,
ἐπεὶ
τοῖς
γε
|
ῥήμασιν |
οὐ
καλῶς
λέγει.
τὸ
ἓν |
| [221] |
πρῶτον·
τοιαῦτα
καὶ
ὀνόματα
καὶ
|
ῥήματα |
ἔξωθεν
περιαμπέχονται,
σατύρου
δή
τινα |
| [198] |
τοῦ
κάλλους
τῶν
ὀνομάτων
καὶ
|
ῥημάτων |
τίς
οὐκ
ἂν
ἐξεπλάγη
ἀκούων; |
| [199] |
ἀκούειν,
ὀνομάσει
δὲ
καὶ
θέσει
|
ῥημάτων |
τοιαύτῃ
ὁποία
δὴ
ἄν
τις |
| [213] |
ἀλλά
μοι
λέγετε
αὐτόθεν,
ἐπὶ
|
ῥητοῖς |
εἰσίω
ἢ
μή;
συμπίεσθε
ἢ |
| [215] |
ἀκούωμεν
λέγοντος
καὶ
πάνυ
ἀγαθοῦ
|
ῥήτορος |
ἄλλους
λόγους,
οὐδὲν
μέλει
ὡς |
| [215] |
δὲ
ἀκούων
καὶ
ἄλλων
ἀγαθῶν
|
ῥητόρων |
εὖ
μὲν
ἡγούμην
λέγειν,
τοιοῦτον |
| [185] |
τοιοῦτον
οἵῳ
κινήσαις
ἂν
τὴν
|
ῥῖνα, |
πτάρε·
καὶ
ἐὰν
τοῦτο
ποιήσῃς |
| [193] |
καταγραφὴν
ἐκτετυπωμένοι,
διαπεπρισμένοι
κατὰ
τὰς
|
ῥῖνας, |
γεγονότες
ὥσπερ
λίσπαι.
ἀλλὰ
τούτων |
| [187] |
αὖ
μουσικὴ
περὶ
ἁρμονίαν
καὶ
|
ῥυθμὸν |
ἐρωτικῶν
ἐπιστήμη.
καὶ
ἐν
μέν |
| [187] |
ἁρμόσαι·
ὥσπερ
γε
καὶ
ὁ
|
ῥυθμὸς |
ἐκ
τοῦ
ταχέος
καὶ
(βραδέος, |
| [187] |
τῇ
συστάσει
ἁρμονίας
τε
καὶ
|
ῥυθμοῦ |
οὐδὲν
χαλεπὸν
τὰ
ἐρωτικὰ
διαγιγνώσκειν, |
| [187] |
δέῃ
πρὸς
τοὺς
ἀνθρώπους
καταχρῆσθαι
|
(ῥυθμῷ |
τε
καὶ
ἁρμονίᾳ
ἢ
ποιοῦντα, |
| [191] |
καλάποδα
λεαίνοντες
τὰς
τῶν
σκυτῶν
|
ῥυτίδας· |
ὀλίγας
δὲ
κατέλιπε,
τὰς
περὶ |
| [190] |
καλοῦσι.
καὶ
τὰς
μὲν
ἄλλας
|
ῥυτίδας |
~(τὰς
πολλὰς
ἐξελέαινε
καὶ
τὰ |
| [190] |
τὴν
ἰσχὺν
δεινὰ
καὶ
τὴν
|
ῥώμην, |
καὶ
τὰ
φρονήματα
μεγάλα
εἶχον, |
| [210] |
φιλοσοφίᾳ
ἀφθόνῳ,
ἕως
ἂν
ἐνταῦθα
|
ῥωσθεὶς |
καὶ
αὐξηθεὶς
κατίδῃ
τινὰ
ἐπιστήμην |
