| Page |
| [222] |
δεῦρο
ὑποκάτω
ἐμοῦ
κατακλίνου.
Ὦ
|
Ζεῦ, |
εἰπεῖν
τὸν
Ἀλκιβιάδην,
οἷα
αὖ |
| [191] |
οὕτως
ἀπώλλυντο.
ἐλεήσας
δὲ
ὁ
|
Ζεὺς |
ἄλλην
μηχανὴν
πορίζεται,
καὶ
μετατίθησιν |
| [190] |
ἐῷεν
ἀσελγαίνειν.
μόγις
δὴ
ὁ
|
Ζεὺς |
ἐννοήσας
λέγει
ὅτι·
Δοκῶ
μοι, |
| [190] |
ἐπιθησομένων
τοῖς
θεοῖς.
Ὁ
οὖν
|
Ζεὺς |
καὶ
οἱ
ἄλλοι
θεοὶ
ἐβουλεύοντο, |
| [197] |
χαλκείας
καὶ
Ἀθηνᾶ
ἱστουργίας
καὶ
|
Ζεὺς |
κυβερνᾶν
θεῶν
τε
καὶ
„ἀνθρώπων„ |
| [203] |
αὐτῆς
ἡμέρας
θάλλει
τε
καὶ
|
ζῇ, |
ὅταν
εὐπορήσῃ,
τοτὲ
δὲ
ἀποθνῄσκει, |
| [213] |
καλῷ
οὐδ᾽
ἑνί,
ἢ
οὑτοσὶ
|
ζηλοτυπῶν |
με
καὶ
φθονῶν
θαυμαστὰ
ἐργάζεται |
| [209] |
τοὺς
ἄλλους
ποιητὰς
τοὺς
ἀγαθοὺς
|
ζηλῶν, |
οἷα
ἔκγονα
ἑαυτῶν
καταλείπουσιν,
ἃ |
| [197] |
ἀγαθοῖς·
θεατὸς
σοφοῖς,
ἀγαστὸς
θεοῖς·
|
ζηλωτὸς |
ἀμοίροις,
κτητὸς
εὐμοίροις·
Τρυφῆς,
Ἁβρότητος, |
| [192] |
ὡς
ἕνα
ὄντα,
κοινῇ
ἀμφοτέρους
|
ζῇν, |
καὶ
ἐπειδὰν
ἀποθάνητε,
ἐκεῖ
αὖ |
| [207] |
ᾧ
ἓν
ἕκαστον
τῶν
ζῴων
|
ζῇν |
καλεῖται
καὶ
εἶναι
τὸ
αὐτό· |
| [192] |
γεγονέναι
καὶ
ἕως
τ᾽
ἂν
|
ζῆτε, |
ὡς
ἕνα
ὄντα,
κοινῇ
ἀμφοτέρους |
| [191] |
αἱ
ψῆτται,
ἐξ
ἑνὸς
δύο.
|
ζητεῖ |
δὴ
ἀεὶ
τὸ
αὑτοῦ
ἕκαστος |
| [209] |
τε
καὶ
γεννᾶν
ἤδη
ἐπιθυμῇ,
|
ζητεῖ |
δὴ
οἶμαι
καὶ
οὗτος
περιιὼν |
| [207] |
ἐκείνῳ
λόγον
ἡ
θνητὴ
φύσις
|
ζητεῖ |
κατὰ
τὸ
δυνατὸν
ἀεί
τε |
| [210] |
καὶ
τίκτειν
λόγους
τοιούτους
καὶ
|
ζητεῖν, |
οἵτινες
ποιήσουσι
βελτίους
τοὺς
νέους, |
| [220] |
αὐτῷ,
οὐκ
ἀνίει
ἀλλὰ
εἱστήκει
|
ζητῶν. |
καὶ
ἤδη
ἦν
μεσημβρία,
καὶ |
| [221] |
οὐδ᾽
ἐγγὺς
ἂν
εὕροι
τις
|
ζητῶν, |
οὔτε
τῶν
νῦν
οὔτε
τῶν |
| [174] |
αὖθις
ἀναβαλοῦ,
ὡς
καὶ
χθὲς
|
ζητῶν |
σε,
ἵνα
καλέσαιμι,
οὐχ
οἷός |
| [205] |
οἳ
ἂν
τὸ
ἥμισυ
(ἑαυτῶν
|
ζητῶσιν, |
οὗτοι
ἐρῶσιν·
ὁ
δ᾽
ἐμὸς |
| [197] |
τε
καὶ
φύεται
πάντα
τὰ
|
ζῷα; |
ἀλλὰ
τὴν
τῶν
τεχνῶν
δημιουργίαν |
| [179] |
ἀποθνήσκειν
ὥσπερ
Ἄλκηστις,
ἀλλὰ
διαμηχανᾶσθαι
|
ζῶν |
εἰσιέναι
εἰς
Ἅιδου,
τοιγάρτοι
διὰ |
| [188] |
ἕτερον,
καὶ
περὶ
γονέας
καὶ
|
ζῶντας |
καὶ
τετελευτηκότας
καὶ
περὶ
θεούς· |
| [188] |
ὑγίειαν
ἀνθρώποις
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
|
ζῴοις |
τε
καὶ
φυτοῖς,
καὶ
οὐδὲν |
| [180] |
καὶ
εὐδαιμονίας
κτῆσιν
ἀνθρώποις
καὶ
|
ζῶσι |
καὶ
τελευτήσασιν.
(Φαῖδρον
μὲν
τοιοῦτόν |
| [206] |
τοῦτο
ἐν
θνητῷ
ὄντι
τῷ
|
ζῴῳ |
ἀθάνατον
ἔνεστιν,
ἡ
κύησις
καὶ |
| [211] |
ἐν
ἑτέρῳ
τινι,
οἷον
ἐν
|
ζῴῳ |
ἢ
ἐν
γῇ
ἢ
ἐν |
| [207] |
ἐν
ᾧ
ἓν
ἕκαστον
τῶν
|
ζῴων |
ζῇν
καλεῖται
καὶ
εἶναι
τὸ |
| [186] |
τοῖς
τε
σώμασι
τῶν
πάντων
|
ζῴων |
καὶ
τοῖς
ἐν
τῇ
γῇ |
| [197] |
~(μὲν
δὴ
τήν
γε
τῶν
|
ζῴων |
ποίησιν
πάντων
τίς
ἐναντιώσεται
μὴ |